Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych
10.2.2017
PROJEKT OPINII
Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych
dla Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych
w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustanowienia norm dotyczących przyjmowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową (wersja przekształcona)
( COM(2016)0465 – C8-0323/2016 – 2016/0222(COD) )
Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Brando Benifei
PA_Legam
ZWIĘZŁE UZASADNIENIE
Proponowana reforma wspólnego europejskiego systemu azylowego ma na celu ukształtowanie bardziej zrównoważonej, sprawiedliwej i wszechstronnej unijnej polityki migracyjnej, opartej na zasadzie sprawiedliwego podziału odpowiedzialności i na zasadzie solidarności między państwami członkowskimi.
Jakość norm przyjmowania ma podstawowe znaczenie dla zwiększenia szans osób ubiegających się o azyl i uchodźców, przybywających w bezprecedensowej liczbie, na skuteczną integrację, a dzięki temu zmniejszenie ich zależności od państwa przyjmującego. Zrównoważony charakter całego procesu zależy jednak od szeregu istotnych elementów, takich jak: prawidłowe funkcjonowanie ram prawnych i sprawna administracja; zdecydowane zaangażowanie polityczne krajowych i europejskich podmiotów politycznych i instytucjonalnych; spójność społeczna, włączenie społeczne i dobrobyt społeczno-gospodarczy w naszych krajach.
W związku z tym wszystkie nowe przepisy dotyczące przyjmowania muszą wybiegać w przyszłość, czyli należy zaprojektować je tak, by wykraczały poza myślenie doraźne, które jak dotąd kształtuje reakcje na kryzys uchodźczy. Tylko w ten sposób można stworzyć warunki umożliwiające uczynienie z wyzwania, jakie stanowi integracja, szansy i pożytku dla społeczeństwa w perspektywie długoterminowej. Jednocześnie reformy muszą być również realistyczne, osadzone w teraźniejszości, czyli zdolne do uwzględnienia sytuacji makroekonomicznej naszego kontynentu po latach przedłużającego się kryzysu.
Zdaniem sprawozdawcy niniejsza opinia komisji EMPL powinna mieć na celu przedstawienie ogólnej oceny tego, czy powyższe warunki są właściwie wyważone w rozpatrywanym wniosku ustawodawczym i czy prowadzi to do odpowiednich dostosowań. Ocena ta okazała się tylko częściowo pozytywna.
Sprawozdawca z zadowoleniem przyjmuje przedstawiony przez Komisję ambitny zbiór propozycji dotyczących dostępu do zatrudnienia. Skrócenie czasu, po upływie którego osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową uzyskują dostęp do rynku pracy, do 6 miesięcy to znaczne udoskonalenie w stosunku do obecnych przepisów, zgodne ze stanowiskiem Parlamentu Europejskiego wyrażonym w jego rezolucji w sprawie włączenia społecznego uchodźców i ich integracji na rynku pracy. Sprawozdawca popiera również zachęcanie państw członkowskich, aby jeszcze przyspieszyły udzielanie takiego dostępu, gdy osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową mają duże szanse na integrację. Sprawozdawca sprzeciwia się natomiast możliwości odmowy dostępu, gdy osoby te podlegają procedurze przyspieszonej, co wiąże się z domniemaniem, że wniosek jest nieuzasadniony. Taki przepis stanowiłby jego zdaniem naruszenie art. 3 konwencji genewskiej, a także stałby w sprzeczności z duchem tej konwencji. Sprawozdawca z zadowoleniem przyjmuje również uściślenia dotyczące potrzeby faktycznego zapewnienia takiego dostępu oraz proponuje uzupełnienie tekstu przez wymienienie niektórych głównych przykładów warunków ograniczających stosowanych w państwach członkowskich, mianowicie takich jak ograniczenia sektorowe i ograniczenia czasu pracy oraz nadmierne formalności administracyjne.
Nowe przepisy dotyczące osób ubiegających się o ochronę międzynarodową wykazujących szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania stanowią bardzo istotną poprawę w stosunku do obecnej sytuacji; sprawozdawca w pełni popiera wszystkie propozycje służące zapewnieniu prowadzenia przez państwa członkowskie systematycznej oceny tego, czy osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową ma szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania.
Jeśli chodzi o elementy ocenione negatywnie, sprawozdawca zdecydowanie nie zgadza się na środki mające na celu ograniczenie wtórnych przepływów migracyjnych przez odmowę zapewnienia materialnych warunków przyjmowania osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową, jeżeli nie przebywają one w państwie członkowskim odpowiedzialnym za rozpatrzenie ich wniosku na podstawie przepisów azylowych obecnie poddawanych przeglądowi. Według sprawozdawcy stanowi to niedopuszczalne ograniczenie praw uchodźców w porównaniu ze stanem obecnym, w oczywisty sposób sprzeczne z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Poza tym wydaje się to sugerować, że wtórne przepływy migracyjne wynikają głównie z różnic w normach przyjmowania stosowanych w poszczególnych państwach członkowskich. Normy przyjmowania należy istotnie poprawić w całej UE. Jednakże dominującym czynnikiem przesądzającym o takich wtórnych przepływach migracyjnych wydaje się silny związek między, z jednej strony, sytuacją społeczno-gospodarczą w państwach członkowskich, potencjalnie oferowanymi przez nie perspektywami zatrudnienia i ogólną jakością ich usług a, z drugiej strony, preferencjami poszczególnych uchodźców dotyczącymi azylu. Niektóre państwa ze względów geograficznych stoją w obliczu nieproporcjonalnego napływu migrantów, a jednocześnie ponoszą – również w nieproporcjonalnym stopniu – skutki kryzysu gospodarczego, co doprowadziło do ograniczenia zasobów publicznych dostępnych na środki w zakresie przyjmowania. Wysokie bezrobocie i złe warunki społeczno-ekonomiczne w danym państwie członkowskim utrudniają realizację zasadniczego celu reformy, gdyż zmniejszają perspektywy integracji osób ubiegających się o ochronę międzynarodową. Stwarza to również ryzyko wzrostu konkurencji na rynku pracy w stosunku do obywateli danego państwa i obywateli UE, co może doprowadzić do dalszego wzrostu nastrojów antyimigracyjnych. Próba zablokowania wtórnych przepływów migracyjnych przez represyjne podejście do osób ubiegających się o azyl – w miejsce zapewnienia prawidłowego zarządzania przepływami migracyjnymi – spowodowałyby jedynie zaostrzenie już i tak trudnej sytuacji. Takie podejście – zamiast racjonalnej i funkcjonalnej reakcji na bardzo złożony problem – wydaje się świadczyć o stałym braku wzajemnego zaufania i o niechęci do ustanowienia faktycznie sprawiedliwego, prawdziwie europejskiego systemu azylowego.
Chociaż wykracza to poza przedmiotowe przekształcenie, sprawozdawca proponuje zmianę w przepisach dotyczących zatrzymań: nigdy nie należy zatrzymywać osób małoletnich, w tym również osób małoletnich pozbawionych opieki.
POPRAWKI
Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych zwraca się do Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, jako komisji przedmiotowo właściwej, o wzięcie pod uwagę następujących poprawek:
Poprawka 1
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(3) Wspólny europejski system azylowy (WESA) opiera się na systemie ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową oraz na wspólnych normach dotyczących procedur azylowych, warunków i procedur przyjmowania oraz praw osób korzystających z ochrony międzynarodowej. Pomimo znacznych postępów, jakie poczyniono w rozwoju WESA, między państwami członkowskimi nadal istnieją znaczące różnice pod względem rodzaju stosowanych procedur, warunków przyjmowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, wskaźników przyznawania azylu oraz rodzaju ochrony przyznanej osobom korzystającym z ochrony międzynarodowej. Różnice te stanowią istotny czynnik napędzający wtórne przepływy i podważają cel, jakim jest zapewnienie równego traktowania wszystkich osób ubiegających się o ochronę międzynarodową niezależnie od tego, w jakim miejscu w Unii występują ze swoim wnioskiem. | (3) Wspólny europejski system azylowy (WESA) opiera się na systemie ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową oraz na wspólnych normach dotyczących procedur azylowych, warunków i procedur przyjmowania oraz praw osób korzystających z ochrony międzynarodowej. Pomimo znacznych postępów, jakie poczyniono w rozwoju WESA, między państwami członkowskimi nadal istnieją znaczące różnice pod względem rodzaju stosowanych procedur, warunków przyjmowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, wskaźników przyznawania azylu oraz rodzaju ochrony przyznanej osobom korzystającym z ochrony międzynarodowej. Różnice te – w połączeniu z faktem, że sytuacje makroekonomiczne i związane z rynkiem pracy bardzo się różnią w poszczególnych państwach członkowskich – stanowią istotny czynnik napędzający wtórne przepływy i podważają cel, jakim jest zapewnienie równego traktowania wszystkich osób ubiegających się o ochronę międzynarodową niezależnie od tego, w jakim miejscu w Unii występują ze swoim wnioskiem. |
Or. en
Poprawka 2
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 5
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(5) Warunki przyjmowania w państwach członkowskich nadal bardzo się różnią, zarówno pod względem organizacji systemu przyjmowania, jak i standardów zapewnianych osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową. Utrzymujące się problemy związane z zapewnieniem zgodności z normami przyjmowania wymaganymi do godnego traktowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową w niektórych państwach członkowskich przyczyniły się do nieproporcjonalnego obciążenia, jakiemu poddanych zostało kilka państw członkowskich o wysokich na ogół normach przyjmowania, które to państwa następnie są zmuszone do ograniczenia tych norm. Bardziej wyrównane normy przyjmowania ustalone na odpowiednim poziomie we wszystkich państwach członkowskich przyczynią się do bardziej godnego traktowania i bardziej sprawiedliwego rozmieszczenia osób ubiegających się o ochronę międzynarodową w całej UE. | (5) Warunki przyjmowania w państwach członkowskich nadal bardzo się różnią, zarówno pod względem organizacji systemu przyjmowania, jak i standardów zapewnianych osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową. Utrzymujące się problemy związane z zapewnieniem zgodności z normami przyjmowania wymaganymi do godnego traktowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową w niektórych państwach członkowskich przyczyniły się do nieproporcjonalnego obciążenia, jakiemu poddanych zostało kilka państw członkowskich o wysokich na ogół normach przyjmowania, które to państwa następnie są zmuszone do ograniczenia tych norm. Jednocześnie państwa członkowskie znajdujące się na pierwszej linii są nieproporcjonalnie obciążone napływem znacznej liczby migrantów i osób ubiegających się o azyl, co stawia systemy przyjmowania pod silną presją i grozi dalszym pogorszeniem jakości oferowanych norm. Bardziej wyrównane normy przyjmowania ustalone na odpowiednim poziomie we wszystkich państwach członkowskich przyczynią się do bardziej godnego traktowania i bardziej sprawiedliwego rozmieszczenia osób ubiegających się o ochronę międzynarodową w całej UE. |
Or. en
Poprawka 3
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 8
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(8) Jeżeli osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową przebywa w innym państwie członkowskim niż państwo, w którym powinna przebywać zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie], osoba ta nie powinna być uprawniona do warunków przyjmowania określonych w art. 14–17. | skreśla się |
Or. en
Poprawka 4
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 12
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(12) Zharmonizowane unijne przepisy dotyczące dokumentów, jakie mają być wydawane osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową, sprawiają, że takim osobom trudniej jest poruszać się wewnątrz Unii w nieuprawniony sposób. Należy wyjaśnić, że państwa członkowskie powinny wydawać osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową dokument podróży wyłącznie z poważnych przyczyn humanitarnych lub innych powodów o charakterze zasadniczym. Ważność dokumentów podróży powinna być również ograniczona do celu i czasu potrzebnego z uwagi na przyczyny, dla których dokumenty te wydano. Poważne przyczyny humanitarne można uwzględnić na przykład wówczas, gdy osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową potrzebuje wyjechać do innego kraju, aby poddać się leczeniu lub odwiedzić krewnych w szczególnych sytuacjach, takich jak wizyta u poważnie chorych bliskich krewnych bądź ślub czy pogrzeb bliskich krewnych. Do innych powodów o charakterze zasadniczym można zaliczyć sytuacje, w których osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową, której przyznano dostęp do rynku pracy, musi odbyć podróż niezbędną do celów wykonywanej pracy; sytuacje, w których od osób ubiegających się o ochronę międzynarodową wymaga się odbycia podróży w ramach nauki bądź sytuacje, w których małoletni podróżują z rodzinami zastępczymi. | (12) Zharmonizowane unijne przepisy dotyczące dokumentów, jakie mają być wydawane osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową, sprawiają, że takim osobom trudniej jest poruszać się wewnątrz Unii w nieuprawniony sposób. Ważność dokumentów podróży powinna być ograniczona do celu i czasu potrzebnego z uwagi na przyczyny, dla których dokumenty te wydano. Taką przyczyną może być na przykład to, że osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową potrzebuje wyjechać do innego kraju, aby poddać się leczeniu lub odwiedzić krewnych w szczególnych sytuacjach, takich jak wizyta u poważnie chorych bliskich krewnych bądź ślub czy pogrzeb bliskich krewnych. Do innych powodów można zaliczyć sytuacje, w których osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową, której przyznano dostęp do rynku pracy, musi odbyć podróż niezbędną do celów wykonywanej pracy; sytuacje, w których od osób ubiegających się o ochronę międzynarodową wymaga się odbycia podróży w ramach nauki bądź sytuacje, w których małoletni podróżują z rodzinami zastępczymi. |
Or. en
Poprawka 5
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 13
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(13) Osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową nie przysługuje prawo wyboru państwa członkowskiego, w którym występują z wnioskiem. Osoba taka musi wystąpić z wnioskiem o ochronę międzynarodową w państwie członkowskim pierwszego wjazdu lub, w przypadku legalnego pobytu, w państwie członkowskim legalnego pobytu lub zamieszkania. Osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową, która nie dopełniła tego obowiązku, po ustaleniu państwa członkowskiego odpowiedzialnego na mocy rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie] ma mniejsze szanse na uzyskanie zezwolenia na pobyt w państwie członkowskim, w którym wystąpiła z wnioskiem, a zatem bardziej prawdopodobne jest, że dopuści się ucieczki. Należy więc dokładnie monitorować miejsce pobytu tej osoby. | (13) Osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową, która celowo nie wystąpiła o ochronę międzynarodową w państwie członkowskim pierwszego wjazdu lub, w przypadku legalnego pobytu, w państwie członkowskim legalnego pobytu lub zamieszkania ma mniejsze szanse na uzyskanie zezwolenia na pobyt w państwie członkowskim, w którym wystąpiła z wnioskiem. |
Or. en
Poprawka 6
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 14
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(14) Od osób ubiegających się o ochronę międzynarodową wymaga się obecności w państwie członkowskim, w którym wystąpiły z wnioskiem, lub w państwie członkowskim, do którego zostały przekazane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie]. W przypadku gdy osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową dopuściła się ucieczki z tego państwa członkowskiego i bez zezwolenia udała się do innego państwa członkowskiego, konieczne dla zapewnienia dobrze funkcjonującego wspólnego europejskiego systemu azylowego jest szybkie zawrócenie tej osoby do państwa członkowskiego, w którym zobowiązana jest przebywać. Dopóki nie dokonano takiego przekazania, dopóty istnieje ryzyko ucieczki, dlatego miejsce pobytu osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową powinno być dokładnie monitorowane. | (14) Od osób ubiegających się o ochronę międzynarodową wymaga się pozostawania do dyspozycji odpowiednich organów w państwie członkowskim, w którym wystąpiły z wnioskiem, lub w państwie członkowskim, do którego zostały przekazane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie]. W przypadku gdy osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową dopuściła się ucieczki z tego państwa członkowskiego lub bez dostatecznego uzasadnienia udała się do innego państwa członkowskiego, konieczne dla zapewnienia dobrze funkcjonującego wspólnego europejskiego systemu azylowego jest szybkie zawrócenie tej osoby do państwa członkowskiego, w którym zobowiązana jest przebywać. Dopóki nie dokonano takiego przekazania, dopóty istnieje ryzyko ucieczki, dlatego miejsce pobytu osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową powinno być dokładnie monitorowane. |
Or. en
Poprawka 7
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 15
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(15) Fakt, że osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową w przeszłości uciekła do innego państwa członkowskiego, jest ważnym czynnikiem przy ocenie ryzyka ucieczki. Aby zapewnić, by osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową nie dopuściła się kolejnej ucieczki i pozostała dostępna dla właściwych organów, po odesłaniu tej osoby z powrotem do państwa członkowskiego, w którym ma obowiązek przebywać, należy dokładnie monitorować jej miejsce pobytu. | skreśla się |
Or. en
Poprawka 8
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 16
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(16) Z uwagi na interes publiczny lub porządek publiczny, w celu szybkiego rozpatrzenia i skutecznego monitorowania wniosku o ochronę międzynarodową, w celu szybkiego przeprowadzenia i skutecznego monitorowania procesu ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie] lub w celu skutecznego zapobiegania ucieczce osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową państwo członkowskie powinno w stosownych przypadkach wyznaczyć dla tej osoby zakwaterowanie w określonym miejscu, takim jak ośrodek dla cudzoziemców, prywatny dom, mieszkanie, hotel lub inne miejsce dostosowane do potrzeb zakwaterowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową. Taka decyzja może być konieczna, aby skutecznie zapobiec ucieczce osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową, zwłaszcza w przypadku gdy taka osoba nie dopełniła obowiązku: wystąpienia z wnioskiem w państwie członkowskim pierwszego nielegalnego lub legalnego wjazdu; pozostania w państwie członkowskim, w którym ma obowiązek przebywać; lub w przypadku gdy osobę ubiegającą się o ochronę międzynarodową odesłano z powrotem do państwa członkowskiego, w którym ma obowiązek przebywać, po ucieczce do innego państwa członkowskiego. W przypadku gdy osobie ubiegającej się o ochronę międzynarodową przysługują materialne warunki przyjmowania, takie materialne warunki przyjmowania należy również zapewnić pod warunkiem, że osoba ta przebywa w tym określonym miejscu. | (16) Z uwagi na interes publiczny lub porządek publiczny, w celu szybkiego rozpatrzenia i skutecznego monitorowania wniosku o ochronę międzynarodową lub w celu skutecznego zapobiegania ucieczce osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową państwo członkowskie powinno w stosownych przypadkach mieć możliwość wyznaczenia dla tej osoby zakwaterowania w określonym miejscu, takim jak ośrodek dla cudzoziemców, prywatny dom, mieszkanie, hotel lub inne miejsce dostosowane do potrzeb zakwaterowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową. Taka decyzja może być konieczna, aby skutecznie zapobiec ucieczce osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową, zwłaszcza w przypadku, gdy taka osoba celowo nie dopełniła obowiązku pozostania w państwie członkowskim, w którym ma obowiązek przebywać, udała się do innego państwa członkowskiego bez należytego uzasadnienia, lub w przypadku gdy osobę ubiegającą się o ochronę międzynarodową odesłano z powrotem do państwa członkowskiego, w którym ma obowiązek przebywać, po ucieczce do innego państwa członkowskiego. |
Or. en
Poprawka 9
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 18
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(18) Wszystkie decyzje ograniczające swobodę przemieszczania się osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową powinny być podejmowane na podstawie indywidualnego zachowania i szczególnej sytuacji danej osoby, przy uwzględnieniu wszelkich specjalnych potrzeb tej osoby w zakresie przyjmowania oraz zasady proporcjonalności. Osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową muszą być należycie poinformowane o takich decyzjach i o skutkach ich niedopełnienia. | (18) Wszystkie decyzje ograniczające swobodę przemieszczania się osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową zawsze powinny być uzasadnione przez właściwe organy i podejmowane na podstawie indywidualnego zachowania i szczególnej sytuacji danej osoby, przy uwzględnieniu wszelkich specjalnych potrzeb tej osoby w zakresie przyjmowania oraz zasady proporcjonalności. Osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową muszą być należycie poinformowane o takich decyzjach i o skutkach ich niedopełnienia. |
Or. en
Poprawka 10
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 19
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(19) Z uwagi na poważne konsekwencje wobec osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, które dopuściły się ucieczki lub które uważa się za obciążone ryzykiem ucieczki, znaczenie pojęcia ucieczka powinno zostać zdefiniowane w taki sposób, aby zawrzeć w nim zarówno zamierzone działanie w celu uniknięcia mających zastosowanie procedur azylowych, jak i faktyczne okoliczności, iż dana osoba jest niedostępna dla właściwych organów, w tym przez opuszczenie terytorium, w którym zobowiązana jest przebywać. | (19) Z uwagi na poważne konsekwencje wobec osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, które dopuściły się ucieczki lub które uważa się za obciążone ryzykiem ucieczki, znaczenie pojęcia ucieczka powinno zostać zdefiniowane w taki sposób, aby zawrzeć w nim zarówno zamierzone działanie w celu uniknięcia mających zastosowanie procedur azylowych, jak i faktyczne okoliczności, iż dana osoba jest niedostępna dla właściwych organów. |
Or. en
Poprawka 11
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 30
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(30) Stosując niniejszą dyrektywę, państwa członkowskie powinny starać się o jak najlepsze zabezpieczenie interesów dziecka oraz uwzględnienie jedności rodziny, zgodnie z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej, Konwencją Organizacji Narodów Zjednoczonych z 1989 r. o prawach dziecka oraz Konwencją o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. Warunki przyjmowania należy dostosować do specyficznej sytuacji małoletnich, zarówno tych bez opieki, jak i tych pozostających z rodzinami, z należytym uwzględnieniem ich bezpieczeństwa, opieki materialnej i emocjonalnej, a także zapewniać te warunki w sposób sprzyjający ich ogólnemu rozwojowi. | (30) Stosując niniejszą dyrektywę, państwa członkowskie powinny starać się o jak najlepsze zabezpieczenie interesów dziecka oraz uwzględnienie jedności rodziny, zgodnie z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej, Konwencją Organizacji Narodów Zjednoczonych z 1989 r. o prawach dziecka oraz Konwencją o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. Warunki przyjmowania należy dostosować do specyficznej sytuacji małoletnich, zarówno tych bez opieki, jak i tych pozostających z rodzinami, z należytym uwzględnieniem ich bezpieczeństwa, zakwaterowania i wyżywienia, opieki materialnej i emocjonalnej oraz kształcenia, a także zapewniać wszystkie te warunki w sposób faktycznie umożliwiający ich ogólny rozwój. |
Or. en
Poprawka 12
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 31
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(31) Państwa członkowskie powinny zapewnić osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową niezbędną opiekę zdrowotną, która powinna objąć przynajmniej opiekę w nagłych wypadkach oraz podstawowe leczenie chorób, w tym poważnych zaburzeń psychicznych. Aby reagować na kwestie zdrowia publicznego w zakresie zapobiegania chorobom oraz chronić zdrowie indywidualnych osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, dostęp tych osób do opieki zdrowotnej powinien obejmować także profilaktykę, w tym szczepienia. Państwa członkowskie mogą wymagać od osób ubiegających się o ochronę międzynarodową poddania się przesiewowemu badaniu medycznemu uzasadnionemu względami zdrowia publicznego. Wyniki badań przesiewowych nie powinny wpływać na ocenę wniosków o ochronę międzynarodową, która powinna być zawsze przeprowadzana obiektywnie, bezstronnie i podstawie indywidualnego przypadku zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie procedur]. | (31) Państwa członkowskie powinny zapewnić osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową niezbędną opiekę zdrowotną, która powinna objąć przynajmniej opiekę w nagłych wypadkach, opiekę okołoporodową, usługi w zakresie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego oraz podstawowe leczenie chorób, w tym poważnych zaburzeń psychicznych, takich jak zaburzenia wywołane stresem pourazowym (PTSD). Aby reagować na kwestie zdrowia publicznego w zakresie zapobiegania chorobom oraz chronić zdrowie indywidualnych osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, dostęp tych osób do opieki zdrowotnej powinien obejmować także profilaktykę, w tym szczepienia. Państwa członkowskie mogą wymagać od osób ubiegających się o ochronę międzynarodową poddania się przesiewowemu badaniu medycznemu uzasadnionemu względami zdrowia publicznego. Wyniki badań przesiewowych nie powinny wpływać na ocenę wniosków o ochronę międzynarodową, która powinna być zawsze przeprowadzana obiektywnie, bezstronnie i podstawie indywidualnego przypadku zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie procedur]. |
Or. en
Poprawka 13
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 32
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(32) Uprawnienia osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową do materialnych warunków przyjmowania na mocy niniejszej dyrektywy mogą zostać ograniczone w pewnych okolicznościach, na przykład jeżeli osoba ta dopuściła się ucieczki do innego państwa członkowskiego i opuściła państwo członkowskie, w którym jest zobowiązana przebywać. Państwa członkowskie powinny jednak w każdych okolicznościach zapewnić dostęp do opieki zdrowotnej oraz godny poziom życia osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową, zgodnie z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej i Konwencją Organizacji Narodów Zjednoczonych o prawach dziecka, w szczególności przez pokrycie kosztów utrzymania i zaspokojenie podstawowych potrzeb, zarówno pod względem bezpieczeństwa fizycznego i godności, jak i stosunków międzyludzkich, z należytym uwzględnieniem szczególnie trudnej sytuacji osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową oraz jej rodziny lub opiekunów. Należytą uwagę należy poświęcić również osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową, mającym szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania. Uwzględnić należy szczególne potrzeby dzieci, zwłaszcza jeśli chodzi o poszanowanie prawa dziecka do edukacji i dostępu do opieki zdrowotnej. Jeżeli małoletni przebywa w państwie członkowskim innym niż państwo, w którym ma obowiązek przebywać, wówczas państwa członkowskie powinny zapewnić małoletniemu dostęp do odpowiednich zajęć edukacyjnych do czasu przekazania go do odpowiedzialnego państwa członkowskiego. Uwzględnić należy szczególne potrzeby kobiet ubiegających się o ochronę międzynarodową, które doświadczyły przemocy na tle płci, w tym przez zapewnienie im na różnych etapach procedury azylowej dostępu do opieki medycznej, wsparcia prawnego oraz odpowiedniej psychoterapii pourazowej i opieki psychospołecznej. | (32) Państwa członkowskie powinny w każdych okolicznościach zapewnić dostęp do opieki zdrowotnej oraz godny poziom życia osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową, zgodnie z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej i Konwencją Organizacji Narodów Zjednoczonych o prawach dziecka, w szczególności przez pokrycie kosztów utrzymania i zaspokojenie podstawowych potrzeb, zarówno pod względem bezpieczeństwa fizycznego i godności, jak i stosunków międzyludzkich, z należytym uwzględnieniem szczególnie trudnej sytuacji osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową oraz jej rodziny lub opiekunów. Należytą uwagę należy poświęcić również osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową, mającym szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania. Państwa członkowskie muszą uwzględnić szczególne potrzeby dzieci, zwłaszcza jeśli chodzi o poszanowanie prawa i dostępu dziecka do edukacji, a także dostępu do opieki zdrowotnej i opieki nad dziećmi. Uwzględnić należy szczególne potrzeby kobiet ubiegających się o ochronę międzynarodową, które doświadczyły przemocy na tle płci, w tym przez zapewnienie im na różnych etapach procedury azylowej dostępu do opieki medycznej, wsparcia prawnego oraz odpowiedniej psychoterapii pourazowej i opieki psychospołecznej. |
Or. en
Poprawka 14
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 34
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(34) W celu promowania samowystarczalności osób ubiegających się o ochronę międzynarodową oraz ograniczenia znacznych rozbieżności między państwami członkowskimi istotne jest określenie jasnych norm dotyczących dostępu takich osób do rynku pracy oraz zapewnienie, aby dostęp ten był skuteczny, przez nienakładanie warunków, które faktycznie utrudniają takim osobom poszukiwanie zatrudnienia. Testy rynku pracy, które są stosowane, aby dać pierwszeństwo własnym obywatelom lub obywatelom innych państw Unii, lub obywatelom państw trzecich legalnie przebywającym w danym państwie członkowskim, nie powinny stanowić przeszkody w faktycznym dostępie osób ubiegających się o ochronę międzynarodową do rynku pracy i powinny być stosowane bez uszczerbku dla zasady preferencji dla obywateli Unii wyrażonej w odpowiednich postanowieniach obowiązujących aktów przystąpienia. | (34) W celu promowania samowystarczalności osób ubiegających się o ochronę międzynarodową oraz ograniczenia znacznych rozbieżności między państwami członkowskimi istotne jest określenie jasnych norm dotyczących dostępu takich osób do rynku pracy oraz zapewnienie, aby dostęp ten był skuteczny, przez nienakładanie warunków, w tym ograniczeń sektorowych, ograniczeń dotyczących czasu pracy lub nieproporcjonalnych formalności administracyjnych, które faktycznie utrudniają takim osobom poszukiwanie zatrudnienia. Testy rynku pracy, które są stosowane, aby dać pierwszeństwo własnym obywatelom lub obywatelom innych państw Unii, lub obywatelom państw trzecich legalnie przebywającym w danym państwie członkowskim, nie powinny stanowić przeszkody w faktycznym dostępie osób ubiegających się o ochronę międzynarodową do rynku pracy i powinny być stosowane bez uszczerbku dla zasady preferencji dla obywateli Unii wyrażonej w odpowiednich postanowieniach obowiązujących aktów przystąpienia. |
Or. en
Poprawka 15
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 35
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(35) Maksymalny okres dostępu do rynku pracy powinien być dostosowany do czasu trwania procedury badania zasadności wniosków. Aby poprawić szanse na integrację i samowystarczalność osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, zachęca się do zapewnienia wcześniejszego dostępu do rynku pracy w przypadku wniosków, które wydają się być dobrze uzasadnione, w tym w przypadku wniosków rozpatrywanych priorytetowo zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie procedur]. Państwa członkowskie powinny zatem rozważyć ograniczenie tego okresu na tyle, na ile jest to możliwe, w celu zapewnienia osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową dostępu do rynku pracy nie później niż 3 miesiące od daty złożenia wniosku w przypadku wniosków, które wydają się być dobrze uzasadnione. Państwa członkowskie nie powinny jednak udzielać dostępu do rynku pracy osobom, których wnioski o ochronę międzynarodową wydają się być nieuzasadnione i do których stosuje się przyspieszoną procedurę rozpatrywania wniosków. | (35) Maksymalny okres dostępu do rynku pracy powinien być dostosowany do czasu trwania procedury badania zasadności wniosków. Aby poprawić szanse na integrację i samowystarczalność osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, zachęca się do zapewnienia wcześniejszego dostępu do rynku pracy w przypadku wniosków, które wydają się być dobrze uzasadnione, w tym w przypadku wniosków rozpatrywanych priorytetowo zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie procedur]. Państwa członkowskie powinny zatem rozważyć ograniczenie tego okresu na tyle, na ile jest to możliwe, w celu zapewnienia osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową dostępu do rynku pracy nie później niż 3 miesiące od daty złożenia wniosku w przypadku wniosków, które wydają się być dobrze uzasadnione. |
Or. en
Poprawka 16
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 36
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(36) Po uzyskaniu dostępu do rynku pracy osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową powinny być uprawnione do wspólnego zbioru praw opartych na zasadzie traktowania na równi z obywatelami. Warunki pracy powinny obejmować przynajmniej warunki płacy i zwolnienia oraz wymogi bezpieczeństwa i higieny w miejscu pracy, a także czas pracy i urlop, z uwzględnieniem obowiązujących układów zbiorowych pracy. Osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową powinno też przysługiwać równe traktowanie w zakresie wolności zrzeszania się i przynależności, kształcenia i szkolenia zawodowego, uznawania kwalifikacji zawodowych i zabezpieczenia społecznego. | (36) Po uzyskaniu dostępu do rynku pracy osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową powinny podlegać zasadzie traktowania na równi z obywatelami pod względem warunków pracy, obejmujących płacę i zwolnienia oraz wymogi bezpieczeństwa i higieny w miejscu pracy, a także czas pracy i urlop, z uwzględnieniem obowiązujących układów zbiorowych pracy. Osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową powinno też przysługiwać równe traktowanie w zakresie wolności zrzeszania się i przynależności, możliwości pod względem kształcenia i kształcenia związanego z zatrudnieniem w przypadku osób dorosłych, w tym dotyczące nauki języków i szkoleń służących zwiększeniu umiejętności i praktycznego doświadczenia w miejscu pracy, usług doradczych świadczonych przez biura zatrudnienia, szkolenia zawodowego, uznawania kwalifikacji zawodowych i zabezpieczenia społecznego. |
Or. en
Poprawka 17
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 39
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(39) Ze względu na być może tymczasowy charakter pobytu osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, nie naruszając przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1231/2010, państwa członkowskie powinny móc wyłączyć świadczenia rodzinne i świadczenia dla bezrobotnych z zakresu równego traktowania takich osób i własnych obywateli oraz powinny móc ograniczyć stosowanie zasady równego traktowania w odniesieniu do kształcenia i szkolenia zawodowego. Ograniczona może być również wolność zrzeszania się i przynależności przez wykluczenie osób ubiegających się o ochronę międzynarodową z udziału w zarządzaniu niektórymi podmiotami oraz z pełnienia funkcji publicznych. | (39) Ze względu na być może tymczasowy charakter pobytu osób ubiegających się o ochronę międzynarodową państwa członkowskie powinny móc ograniczyć wolność zrzeszania się i przynależności przez wykluczenie osób ubiegających się o ochronę międzynarodową z udziału w zarządzaniu niektórymi podmiotami oraz z pełnienia funkcji publicznych. |
Or. en
Poprawka 18
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – ustęp 1 – punkt 10
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(10) „ucieczka” oznacza działanie, w wyniku którego osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową w celu uniknięcia procedur azylowych opuszcza terytorium, gdzie ma obowiązek przebywać zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie], lub nie jest dostępna dla właściwych organów bądź dla sądu lub trybunału; | (10) „ucieczka” oznacza zamierzone działanie, w wyniku którego osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową unika procedur azylowych i nie jest dostępna dla właściwych organów bądź dla sądu lub trybunału; |
__________________ | __________________ |
32 Dz.U. C […] z […], s. […]. | 32 Dz.U. C […] z […], s. […]. |
Or. en
Poprawka 19
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – ustęp 1 – punkt 11
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(11) „ryzyko ucieczki” oznacza, że w danym indywidualnym przypadku istnieją przesłanki, oparte na obiektywnych kryteriach określonych w prawie krajowym, pozwalające przypuszczać, że osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową może dopuścić się ucieczki; | (11) „ryzyko ucieczki” oznacza, że w danym indywidualnym przypadku istnieją konkretne przesłanki, oparte na obiektywnych i konkretnych kryteriach określonych w prawie krajowym zgodnie z wytycznymi Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu, pozwalające przypuszczać, że osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową może dopuścić się ucieczki; |
Or. en
Poprawka 20
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 5 – ustęp 1 – akapit 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Jak najszybciej, a najpóźniej w momencie złożenia do właściwego organu wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej państwa członkowskie powiadamiają osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową o ustalonych świadczeniach oraz o obowiązkach dotyczących warunków przyjmowania, które osoby te muszą wypełniać. W udzielonych informacjach wskazuje się, że osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową nie jest uprawniona do warunków przyjmowania określonych w art. 14–17 niniejszej dyrektywy, jak zapisano w art. 17a tej samej dyrektywy, w żadnym państwie członkowskim innym niż państwo, w którym osoba ta zobowiązana jest przebywać zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie]. | Jak najszybciej, a najpóźniej w momencie złożenia do właściwego organu wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej państwa członkowskie powiadamiają osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową co najmniej o ustalonych świadczeniach oraz o obowiązkach dotyczących warunków przyjmowania, które osoby te muszą wypełniać. Przekazują też osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową wszystkie istotne informacje dotyczące ewentualnego cofnięcia materialnych warunków przyjmowania zgodnie z art. 19 niniejszej dyrektywy. |
Or. en
Poprawka 21
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 6
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Państwa członkowskie wydają osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową dokument podróży, wyłącznie jeśli zaistnieją ważne powody humanitarne lub inne powody o charakterze zasadniczym wymagające obecności tych osób w innym państwie. Ważność dokumentu podróży powinna być ograniczona do celu i czasu potrzebnego z uwagi na przyczyny, dla których wydaje się ten dokument. | Państwa członkowskie bezzwłocznie wydają osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową dokument podróży, jeżeli konieczna jest obecność osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową w innym państwie członkowskim, w szczególności gdy np. osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową musi wyjechać do innego państwa, aby poddać się leczeniu lub odwiedzić krewnych w szczególnych sytuacjach, takich jak wizyta u poważnie chorych bliskich krewnych bądź ślub czy pogrzeb bliskich krewnych. Do innych takich powodów zalicza się sytuacje, gdy osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową, której przyznano dostęp do rynku pracy, musi odbyć podróż niezbędną do celów wykonywanej pracy, gdy od osób ubiegających się o ochronę międzynarodową wymaga się odbycia podróży w ramach nauki lub gdy małoletni podróżują z rodzinami zastępczymi. Ważność dokumentu podróży powinna być ograniczona do celu i czasu potrzebnego z uwagi na przyczyny, dla których wydaje się ten dokument. |
Or. en
Poprawka 22
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 6 – akapit 1 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| Państwa członkowskie nie mogą stosować wobec osób ubiegających się o ochronę międzynarodową wymogów dotyczących dokumentacji lub innych wymogów administracyjnych, które nie są konieczne lub które są niewspółmierne, przed przyznaniem praw, które przysługują tym osobom na mocy niniejszej dyrektywy wyłącznie z powodu ubiegania się przez nie o ochronę międzynarodową. |
Or. en
Poprawka 23
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 7 – ustęp 2 – akapit 1 – wprowadzenie
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Państwa członkowskie w razie potrzeby podejmują decyzje dotyczące pobytu danej osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową w określonym miejscu, jeśli przemawia za tym którakolwiek z następujących przyczyn: | 2. Państwa członkowskie w razie potrzeby mogą podejmować decyzje dotyczące pobytu danej osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową w określonym miejscu, jeśli przemawia za tym którakolwiek z następujących przyczyn: |
Or. en
Poprawka 24
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 7 – ustęp 2 – akapit 1 – litera b
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
b) sprawne rozpatrzenie i skuteczne monitorowanie wniosku o ochronę międzynarodową; | skreśla się |
Or. en
Poprawka 25
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 7 – ustęp 2 – akapit 1 – litera d – tiret 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
- w przypadku osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, które nie dopełniły obowiązku wystąpienia z wnioskiem w państwie członkowskim pierwszego wjazdu, zgodnie z art. [4 ust. 1] rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie], i wyjechały do innego państwa członkowskiego bez odpowiedniego uzasadnienia, i tam wystąpiły z wnioskiem; lub | - w przypadku osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, które celowo nie dopełniły obowiązku wystąpienia z wnioskiem w państwie członkowskim pierwszego wjazdu, zgodnie z art. [4 ust. 1] rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie], lub wyjechały do innego państwa członkowskiego bez odpowiedniego uzasadnienia; lub |
Or. en
Poprawka 26
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 7 – ustęp 2 – akapit 1 – litera d – tiret 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
- w przypadku osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, które po ucieczce do innego państwa członkowskiego zostały wysłane z powrotem do państwa członkowskiego, w którym są zobowiązane przebywać zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie]. | - w przypadku osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, które po ucieczce zostały wysłane z powrotem do państwa członkowskiego, w którym są zobowiązane przebywać zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie]. |
Or. en
Poprawka 27
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 11 – ustęp 2 – akapit 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Małoletnich zatrzymuje się tylko w ostateczności, gdy zostanie ustalone, że nie można skutecznie zastosować łagodniejszych środków przymusu. Zatrzymanie takie zarządza się na możliwie najkrótszy okres oraz podejmuje się starania zmierzające do zwolnienia zatrzymanych małoletnich i umieszczenia ich w odpowiednich miejscach zakwaterowania dla małoletnich. | Nigdy nie zatrzymuje się małoletnich, niezależnie od tego, czy są pod opieką, czy też są pozbawieni opieki. Zapewnia się im prawo do zakwaterowania, opieki i kształcenia oraz możliwość uczestniczenia w zajęciach wypoczynkowych, w tym grach i zajęciach rekreacyjnych odpowiednich dla ich wieku. |
Or. en
Poprawka 28
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 11 – ustęp 2 – akapit 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Zatrzymani małoletni mają zapewnione prawo do edukacji oraz możliwość uczestniczenia w zajęciach wypoczynkowych, w tym w grach i zajęciach rekreacyjnych odpowiednich dla ich wieku. | skreśla się |
Or. en
Poprawka 29
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 11 – ustęp 3 – akapit 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Małoletnich bez opieki zatrzymuje się tylko w wyjątkowych okolicznościach. Dokłada się wszelkich starań, aby zatrzymanego małoletniego bez opieki jak najszybciej zwolnić. | skreśla się |
Or. en
Poprawka 30
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 11 – ustęp 3 – akapit 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Małoletnich bez opieki nigdy nie zatrzymuje się w więzieniach. | skreśla się |
Or. en
Poprawka 31
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 11 – ustęp 3 – akapit 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Małoletnim bez opieki zapewnia się, w miarę możliwości, zakwaterowanie w placówkach dysponujących personelem, który uwzględnia prawa i potrzeby osób w ich wieku, oraz udogodnieniami dostosowanymi do małoletnich bez opieki. | Małoletnim bez opieki niezwłocznie zapewnia się wyżywienie i zakwaterowanie w placówkach dysponujących personelem, który uwzględnia prawa i potrzeby osób w ich wieku, oraz udogodnieniami dostosowanymi do małoletnich bez opieki. Państwa członkowskie zapewniają im zakwaterowanie oddzielnie od dorosłych. |
Or. en
Poprawka 32
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 11 – ustęp 3 – akapit 4
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
W przypadku zatrzymania małoletnich bez opieki państwa członkowskie zapewniają zakwaterowanie ich oddzielnie od dorosłych. | skreśla się |
Or. en
Poprawka 33
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 1 – akapit 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Jeżeli państwo członkowskie przyspieszyło badanie zasadności wniosku o ochronę międzynarodową zgodnie z art. [40 ust. 1 lit. a)–f)] rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie procedur], dostępu do rynku pracy nie przyznaje się. | skreśla się |
Or. en
Poprawka 34
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 3 – litera b
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
b) wolności zrzeszania się i przynależności oraz członkostwa w organizacji reprezentującej pracowników lub pracodawców bądź w dowolnej organizacji, której członkowie wykonują określony zawód, w tym świadczeń przyznanych przez takie organizacje, nie naruszając krajowych przepisów dotyczących porządku publicznego i bezpieczeństwa publicznego; | b) wolności zrzeszania się i przynależności oraz członkostwa w organizacji reprezentującej pracowników lub pracodawców bądź w dowolnej organizacji, której członkowie wykonują określony zawód, w tym praw i świadczeń przyznanych przez takie organizacje, z zastrzeżeniem krajowych przepisów dotyczących porządku publicznego i bezpieczeństwa publicznego; |
Or. en
Poprawka 35
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 3 – litera b
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
c) kształcenia i szkolenia zawodowego, z wyjątkiem dotacji na studia i utrzymanie oraz pożyczek lub innych dotacji i pożyczek związanych z kształceniem i szkoleniem zawodowym; | c) szkolenia zawodowego, niezależnie od tego, czy mają dostęp do rynku pracy; |
Or. en
Poprawka 36
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – punkt 3 – litera c a (nowa)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| ca) kształcenia i kształcenia związanego z zatrudnieniem w przypadku osób dorosłych, w tym szkoleń służących zwiększeniu umiejętności i praktycznego doświadczenia w miejscu pracy, z wyjątkiem dotacji na studia i utrzymanie oraz pożyczek lub innych dotacji i pożyczek związanych z kształceniem i szkoleniem zawodowym; |
Or. en
Poprawka 37
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – punkt 3 – litera d a (nowa)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| da) usług doradztwa oferowanych przez biura zatrudnienia; |
Or. en
Poprawka 38
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 3 – akapit 2 – podpunkt ii
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(ii) na podstawie lit. c) niniejszego ustępu – z kształcenia i szkolenia zawodowego bezpośrednio powiązanego z określoną działalnością zawodową; | skreśla się |
Or. en
Poprawka 39
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 3 – akapit 2 – podpunkt iii
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(iii) na podstawie lit. e) niniejszego ustępu przez wyłączenie świadczeń rodzinnych i zasiłków dla bezrobotnych, nie naruszając przepisów rozporządzenia (UE) nr 1231/2010. | skreśla się |
Or. en
Poprawka 40
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 5
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
5. W przypadku udzielenia osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową dostępu do rynku pracy zgodnie z ust. 1 państwa członkowskie zapewniają, aby dokument osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową, o którym mowa w art. [29] rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie procedur] zawierał informację, że osoba ta ma pozwolenie na podjęcie pracy za wynagrodzeniem. | skreśla się |
Or. en
Poprawka 41
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 17 – ustęp 9 – akapit 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Takie inne warunki w każdych okolicznościach zapewniają dostęp do opieki zdrowotnej zgodnie z art. 18 oraz godny poziom życia wszystkim osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową. | Takie inne warunki w każdych okolicznościach zapewniają dostęp do opieki zdrowotnej zgodnie z art. 18 oraz odpowiedni poziom życia wszystkim osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową. |
Or. en
Poprawka 42
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 17 a
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 17a | skreśla się |
Warunki przyjmowania w państwie członkowskim innym niż państwo, w którym osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową ma obowiązek przebywać |
|
1. Osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową nie jest uprawniona do warunków przyjmowania określonych w art. 14–17 w żadnym państwie członkowskim innym niż państwo, w którym osoba ta zobowiązana jest przebywać zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie]. |
|
2. Państwa członkowskie zapewniają godny poziom życia wszystkim osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową. |
|
3. Do czasu przekazania na mocy rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie] małoletniego do odpowiedzialnego państwa członkowskiego państwa członkowskie zapewniają mu dostęp do odpowiednich zajęć edukacyjnych. |
|
Or. en
Poprawka 43
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 18 – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Państwa członkowskie zapewniają osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową niezależnie od tego, gdzie mają obowiązek przebywać zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie], niezbędną opiekę zdrowotną, która obejmuje przynajmniej opiekę medyczną w nagłych przypadkach oraz podstawowe leczenie chorób, w tym poważnych zaburzeń psychicznych. | 1. Państwa członkowskie zapewniają osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową niezbędną opiekę zdrowotną, która obejmuje przynajmniej opiekę medyczną w nagłych przypadkach oraz podstawowe leczenie chorób, w tym poważnych zaburzeń psychicznych. |
Or. en
Poprawka 44
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 19 – ustęp 1 – wprowadzenie
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. W odniesieniu do osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, zobowiązanych do przebywania na ich terytorium zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie], państwa członkowskie mogą, w sytuacjach opisanych w ust. 2: | 1. Na podstawie decyzji właściwego organu państwa członkowskie mogą, w sytuacjach opisanych w ust. 2: |
Or. en
Poprawka 45
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 19 – ustęp 2 – litera g
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
g) nie dopełniła obowiązku określonego w art. [4 ust. 1] rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie] i wyjechała do innego państwa członkowskiego bez odpowiedniego uzasadnienia, i tam wystąpiła z wnioskiem; lub | g) nie dopełniła obowiązku określonego w art. [4 ust. 1] rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie] lub celowo wyjechała do innego państwa członkowskiego bez odpowiedniego uzasadnienia; lub |
Or. en
Poprawka 46
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 19 – ustęp 2 – litera h
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
h) została odesłana z powrotem po ucieczce do innego państwa członkowskiego. | h) została odesłana z powrotem po ucieczce. |
Or. en