Komisja Kontroli Budżetowej
6.2.2014
OPINIA
Komisji Kontroli Budżetowej
dla Komisji Gospodarczej i Monetarnej
w sprawie sprawozdania z dochodzenia w przedmiocie roli i działań trojki (EBC, Komisja i MFW) w odniesieniu do krajów strefy euro objętych programem
( 2013/2277(INI) )
Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Michael Theurer
PA_NonLeg
WSKAZÓWKI
Komisja Kontroli Budżetowej zwraca się do Komisji Gospodarczej i Monetarnej, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:
1. podkreśla, że na początku kryzysu finansowego 16 z 17 państw członkowskich strefy euro naruszało kryteria z Maastricht; przypomina znaczenie przestrzegania przez państwa członkowskie przepisów UE; uważa, że mechanizmy kontroli budżetowej muszą zostać wzmocnione, by wdrażać politykę na rzecz zatrudnienia i wzrostu w strefie euro ustanowioną zarówno w Traktacie z Lizbony, jak i w strategii Europa 2020; wskazuje, że Unia nie zdołała zapewnić skutecznego wczesnego ostrzegania i w rezultacie podjąć działań związanych z nadmiernymi zakumulowanymi deficytami państw dotkniętych kryzysem oraz że zabrakło w Unii odpowiednich mechanizmów kontroli deficytów;
2. uważa, że europejscy podatnicy wykazali się znaczną solidarnością z państwami dotkniętymi kryzysem, a w tych państwach podjęto poważne wysiłki w celu zmierzenia się z problemami strukturalnymi;
3. podkreśla, że zobowiązania do dokonania reform strukturalnych są warunkiem wsparcia finansowego w strefie euro;
4. podkreśla, że legitymacja demokratyczna negocjacji trojki i decyzji Eurogrupy jest słaba i powinna zostać wzmocniona, mając na uwadze, że trojka jest organem zaledwie technicznym;
5. wyraża przekonanie, że makroekonomiczne programy dostosowawcze powinny być także oceniane pod kątem dalszego usprawniania uwarunkowań prawnych i instytucjonalnych kształtujących skuteczniejszy system kontroli budżetowej;
6. oczekuje od krajowych trybunałów obrachunkowych, że w pełni ocenią one swoją prawną odpowiedzialność za potwierdzanie zgodności z prawem i prawidłowości transakcji finansowych i skuteczności systemów kontroli i nadzoru; wzywa w związku z tym najwyższe organy kontroli do zacieśnienia współpracy, szczególnie poprzez wymianę najlepszych praktyk;
7. wzywa państwa członkowskie do zwiększenia udziału specjalistów w organizacjach rządowych i bankach centralnych, tak by zmniejszać ryzyko konieczności płacenia za doradztwo zewnętrzne;
8. podkreśla, że Europejski Mechanizm Stabilności, międzynarodowa organizacja z siedzibą w Luksemburgu działająca jako stałe źródło pomocy finansowej dla państw członkowskich znajdujących się w trudnościach finansowych z maksymalną zdolnością pożyczkową w wysokości 500 mld EUR powinien być bezpośrednio odpowiedzialny przed Parlamentem; oczekuje, że EMS będzie co sześć miesięcy przedstawiał pełne sprawozdanie ze swojej działalności odpowiednim komisjom Parlamentu; zdecydowanie zaleca w związku z tym, by EMS zmierzał w stronę zarządzania metodą wspólnotową, jak to przewiduje Porozumienie ustanawiające EMS; oczekuje także, że EMS będzie odpowiadał przed Parlamentem;
9. krytykuje fakt, że Porozumienie ustanawiające EMS nie przewiduje odpowiednich postanowień zapewniających skuteczną kontrolę zewnętrzną; wyraża ubolewanie, że w istocie w art. 24 (dotyczącym kolegium audytorów) przepisów wykonawczych do porozumienia Trybunał Obrachunkowy może mianować tylko jednego członka, a przewodniczący może zaproponować dwóch;
10. wyraża zaniepokojenie postanowieniami art. 24 ust. 6 przepisów wykonawczych do porozumienia, na mocy którego uzgodniona procedura informowania Parlamentu polega na przedstawianiu Parlamentowi przez kolegium audytorów zaledwie rocznego sprawozdania; podkreśla prawo Parlamentu do odbywania debat w sprawie sprawozdania rocznego z kolegium audytorów w obecności rady zarządzającej EMS;
11. oczekuje, że Komisja Rada i państwa członkowskie bez dalszej zwłoki opracują spójną i solidną politykę zwalczania unikania podatków (w tym unikania VAT) oraz oszustw podatkowych, wraz ze skoordynowanymi działaniami przeciwko rajom podatkowym i dokonywanym w nich transakcjami;
12. wskazuje, że poziomy współfinansowania funduszy strukturalnych UE osiągnęły 95% w przypadku niektórych państw członkowskich, na które w dużym stopniu wpłynął kryzys i które otrzymały pomoc finansową z programu dostosowania; podkreśla, że administracje lokalne i krajowe muszą zostać wzmocnione, by radziły sobie z wdrażaniem przepisów i programów UE, tak by przyspieszyć absorpcję funduszy strukturalnych;
13. ubolewa nad niewystarczającymi wynikami strategii lizbońskiej i przypomina, że wsparcie UE powinno się skupić na wzroście i zatrudnieniu;
14. zauważa żądania utworzenia Europejskiego Funduszu Monetarnego zastępującego trojkę i Europejski Mechanizm Stabilności; uważa, że taki fundusz musiałby być utworzony z wykorzystaniem instrumentów UE, ale powinien być finansowany przez podatników państw członkowskich; zwraca uwagę na znaczenie wiarygodnego i niezależnego zarządzania kryzysowego; uważa zatem za priorytet, by MFW nadal angażował się w zarządzanie kryzysowe w Europie.
WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI
Data przyjęcia | 22.1.2014 |
|
|
|
Wynik głosowania końcowego | +: –: 0: | 21 2 1 | ||
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego | Marta Andreasen, Jean-Pierre Audy, Inés Ayala Sender, Tamás Deutsch, Martin Ehrenhauser, Jens Geier, Ingeborg Gräßle, Cătălin Sorin Ivan, Monica Luisa Macovei, Monika Panayotova, Petri Sarvamaa, Theodoros Skylakakis, Søren Bo Søndergaard, Michael Theurer | |||
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego | Thijs Berman, Barbara Weiler | |||
Zastępca(y) (art. 187 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego | Emer Costello, Jürgen Creutzmann, Albert Deß, Ismail Ertug, Richard Falbr, Peter Jahr, Elisabeth Jeggle, Teresa Jiménez-Becerril Barrio | |||