Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych

 

2016/0222(COD)

12.4.2017

OPINIA

Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych

dla Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustanowienia norm dotyczących przyjmowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową (wersja przekształcona)

( COM(2016)0465 – C8-0323/2016 – 2016/0222(COD) )

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Brando Benifei

PA_Legam

ZWIĘZŁE UZASADNIENIE

Proponowana reforma wspólnego europejskiego systemu azylowego ma na celu ukształtowanie bardziej zrównoważonej, sprawiedliwej i wszechstronnej unijnej polityki migracyjnej, opartej na zasadzie sprawiedliwego podziału odpowiedzialności i na zasadzie solidarności między państwami członkowskimi.

 

Jakość norm przyjmowania ma podstawowe znaczenie dla zwiększenia szans osób ubiegających się o azyl i uchodźców, przybywających w bezprecedensowej liczbie, na skuteczną integrację, a dzięki temu zmniejszenie ich zależności od państwa przyjmującego. Zrównoważony charakter całego procesu zależy jednak od szeregu istotnych elementów, takich jak: prawidłowe funkcjonowanie ram prawnych i sprawna administracja; zdecydowane zaangażowanie polityczne krajowych i europejskich podmiotów politycznych i instytucjonalnych; spójność społeczna, włączenie społeczne i dobrobyt społeczno-gospodarczy w naszych krajach.

 

W związku z tym wszystkie nowe przepisy dotyczące przyjmowania muszą wybiegać w przyszłość, czyli należy zaprojektować je tak, by wykraczały poza myślenie doraźne, które jak dotąd kształtuje reakcje na kryzys uchodźczy. Tylko w ten sposób można stworzyć warunki umożliwiające uczynienie z wyzwania, jakie stanowi integracja, szansy i pożytku dla społeczeństwa w perspektywie długoterminowej. Jednocześnie reformy muszą być również realistyczne, osadzone w teraźniejszości, czyli zdolne do uwzględnienia sytuacji makroekonomicznej naszego kontynentu po latach przedłużającego się kryzysu.

 

Zdaniem sprawozdawcy niniejsza opinia komisji EMPL powinna mieć na celu przedstawienie ogólnej oceny tego, czy powyższe warunki są właściwie wyważone w rozpatrywanym wniosku ustawodawczym i czy prowadzi to do odpowiednich dostosowań. Ocena ta okazała się tylko częściowo pozytywna.

 

Sprawozdawca z zadowoleniem przyjmuje przedstawiony przez Komisję ambitny zbiór propozycji dotyczących dostępu do zatrudnienia. Skrócenie czasu, po upływie którego osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową uzyskują dostęp do rynku pracy, do 6 miesięcy to znaczne udoskonalenie w stosunku do obecnych przepisów, zgodne ze stanowiskiem Parlamentu Europejskiego wyrażonym w jego rezolucji w sprawie włączenia społecznego uchodźców i ich integracji na rynku pracy. Sprawozdawca popiera również zachęcanie państw członkowskich, aby jeszcze przyspieszyły udzielanie takiego dostępu, gdy osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową mają duże szanse na integrację. Sprawozdawca sprzeciwia się natomiast możliwości odmowy dostępu, gdy osoby te podlegają procedurze przyspieszonej, co wiąże się z domniemaniem, że wniosek jest nieuzasadniony. Taki przepis stanowiłby jego zdaniem naruszenie art. 3 konwencji genewskiej, a także stałby w sprzeczności z duchem tej konwencji. Sprawozdawca z zadowoleniem przyjmuje również uściślenia dotyczące potrzeby faktycznego zapewnienia takiego dostępu oraz proponuje uzupełnienie tekstu przez wymienienie niektórych głównych przykładów warunków ograniczających stosowanych w państwach członkowskich, mianowicie takich jak ograniczenia sektorowe i ograniczenia czasu pracy oraz nadmierne formalności administracyjne.

 

Nowe przepisy dotyczące osób ubiegających się o ochronę międzynarodową wykazujących szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania stanowią bardzo istotną poprawę w stosunku do obecnej sytuacji; sprawozdawca w pełni popiera wszystkie propozycje służące zapewnieniu prowadzenia przez państwa członkowskie systematycznej oceny tego, czy osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową ma szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania.

 

Jeśli chodzi o elementy ocenione negatywnie, sprawozdawca zdecydowanie nie zgadza się na środki mające na celu ograniczenie wtórnych przepływów migracyjnych przez odmowę zapewnienia materialnych warunków przyjmowania osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową, jeżeli nie przebywają one w państwie członkowskim odpowiedzialnym za rozpatrzenie ich wniosku na podstawie przepisów azylowych obecnie poddawanych przeglądowi. Według sprawozdawcy stanowi to niedopuszczalne ograniczenie praw uchodźców w porównaniu ze stanem obecnym, w oczywisty sposób sprzeczne z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Poza tym wydaje się to sugerować, że wtórne przepływy migracyjne wynikają głównie z różnic w normach przyjmowania stosowanych w poszczególnych państwach członkowskich. Normy przyjmowania należy istotnie poprawić w całej UE. Jednakże dominującym czynnikiem przesądzającym o takich wtórnych przepływach migracyjnych wydaje się silny związek między, z jednej strony, sytuacją społeczno-gospodarczą w państwach członkowskich, potencjalnie oferowanymi przez nie perspektywami zatrudnienia i ogólną jakością ich usług a, z drugiej strony, preferencjami poszczególnych uchodźców dotyczącymi azylu. Niektóre państwa ze względów geograficznych stoją w obliczu nieproporcjonalnego napływu migrantów, a jednocześnie ponoszą – również w nieproporcjonalnym stopniu – skutki kryzysu gospodarczego, co doprowadziło do ograniczenia zasobów publicznych dostępnych na środki w zakresie przyjmowania. Wysokie bezrobocie i złe warunki społeczno-ekonomiczne w danym państwie członkowskim utrudniają realizację zasadniczego celu reformy, gdyż zmniejszają perspektywy integracji osób ubiegających się o ochronę międzynarodową. Stwarza to również ryzyko wzrostu konkurencji na rynku pracy w stosunku do obywateli danego państwa i obywateli UE, co może doprowadzić do dalszego wzrostu nastrojów antyimigracyjnych. Próba zablokowania wtórnych przepływów migracyjnych przez represyjne podejście do osób ubiegających się o azyl – w miejsce zapewnienia prawidłowego zarządzania przepływami migracyjnymi – spowodowałyby jedynie zaostrzenie już i tak trudnej sytuacji. Takie podejście – zamiast racjonalnej i funkcjonalnej reakcji na bardzo złożony problem – wydaje się świadczyć o stałym braku wzajemnego zaufania i o niechęci do ustanowienia faktycznie sprawiedliwego, prawdziwie europejskiego systemu azylowego.

 

Chociaż wykracza to poza przedmiotowe przekształcenie, sprawozdawca proponuje zmianę w przepisach dotyczących zatrzymań: nigdy nie należy zatrzymywać osób małoletnich, w tym również osób małoletnich pozbawionych opieki.

POPRAWKI

Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych zwraca się do Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, jako komisji przedmiotowo właściwej, o wzięcie pod uwagę następujących poprawek:

Poprawka    1

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 3

 

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(3)  Wspólny europejski system azylowy (WESA) opiera się na systemie ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową oraz na wspólnych normach dotyczących procedur azylowych, warunków i procedur przyjmowania oraz praw osób korzystających z ochrony międzynarodowej. Pomimo znacznych postępów, jakie poczyniono w rozwoju WESA, między państwami członkowskimi nadal istnieją znaczące różnice pod względem rodzaju stosowanych procedur, warunków przyjmowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, wskaźników przyznawania azylu oraz rodzaju ochrony przyznanej osobom korzystającym z ochrony międzynarodowej. Różnice te stanowią istotny czynnik napędzający wtórne przepływy i podważają cel, jakim jest zapewnienie równego traktowania wszystkich osób ubiegających się o ochronę międzynarodową niezależnie od tego, w jakim miejscu w Unii występują ze swoim wnioskiem.

(3)  Wspólny europejski system azylowy (WESA) opiera się na systemie ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową oraz na wspólnych normach dotyczących procedur azylowych, warunków i procedur przyjmowania oraz praw osób korzystających z ochrony międzynarodowej. Pomimo znacznych postępów, jakie poczyniono w rozwoju WESA, między państwami członkowskimi nadal istnieją znaczące różnice pod względem rodzaju stosowanych procedur, warunków przyjmowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, wskaźników przyznawania azylu oraz rodzaju ochrony przyznanej osobom korzystającym z ochrony międzynarodowej. Różnice te – w połączeniu z faktem, że sytuacje makroekonomiczne i związane z rynkiem pracy bardzo się różnią w poszczególnych państwach członkowskich – podważają cel, jakim jest zapewnienie standaryzowanych warunków przyjmowania wszystkim osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową niezależnie od tego, w jakim miejscu w Unii występują ze swoim wnioskiem.

 

Poprawka    2

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 5

 

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(5)  Warunki przyjmowania w państwach członkowskich nadal bardzo się różnią, zarówno pod względem organizacji systemu przyjmowania, jak i standardów zapewnianych osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową. Utrzymujące się problemy związane z zapewnieniem zgodności z normami przyjmowania wymaganymi do godnego traktowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową w niektórych państwach członkowskich przyczyniły się do nieproporcjonalnego obciążenia, jakiemu poddanych zostało kilka państw członkowskich o wysokich na ogół normach przyjmowania, które to państwa następnie są zmuszone do ograniczenia tych norm. Bardziej wyrównane normy przyjmowania ustalone na odpowiednim poziomie we wszystkich państwach członkowskich przyczynią się do bardziej godnego traktowania i bardziej sprawiedliwego rozmieszczenia osób ubiegających się o ochronę międzynarodową w całej UE.

(5)  Warunki przyjmowania w państwach członkowskich nadal bardzo się różnią, zarówno pod względem organizacji systemu przyjmowania, jak i standardów zapewnianych osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową. Utrzymujące się problemy związane z zapewnieniem zgodności z normami przyjmowania wymaganymi do godnego traktowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową w niektórych państwach członkowskich przyczyniły się do nieproporcjonalnego obciążenia, jakiemu poddanych zostało kilka państw członkowskich o wysokich na ogół normach przyjmowania, które to państwa następnie są zmuszone do ograniczenia tych norm. Jednocześnie państwa członkowskie znajdujące się na pierwszej linii są nieproporcjonalnie obciążone napływem znacznej liczby migrantów i osób ubiegających się o azyl, co stawia ich możliwości przyjmowania pod silną presją i grozi dalszym pogorszeniem jakości oferowanych norm. Bardziej zharmonizowane normy przyjmowania ustalone na odpowiednim poziomie we wszystkich państwach członkowskich przyczynią się do bardziej godnego traktowania i bardziej sprawiedliwego rozmieszczenia osób ubiegających się o ochronę międzynarodową w całej UE.

 

Poprawka    3

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 8

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(8)  Jeżeli osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową przebywa w innym państwie członkowskim niż państwo, w którym powinna przebywać zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie], osoba ta nie powinna być uprawniona do warunków przyjmowania określonych w art. 14–17.

skreśla się

 

Poprawka    4

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 11

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(11)  Aby zapewnić, by osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową zdawały sobie sprawę z konsekwencji ucieczki, państwa członkowskie powinny informować takie osoby w jednolity sposób i jak najszybciej, a najpóźniej w momencie złożenia wniosku, o wszystkich obowiązkach, których muszą dopełnić w odniesieniu do warunków przyjmowania, w tym o okolicznościach, w których przyznanie materialnych warunków przyjmowania i wszelkich świadczeń może zostać ograniczone.

(11)  Aby zapewnić, by osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową zdawały sobie sprawę z konsekwencji ucieczki, państwa członkowskie powinny informować takie osoby w jednolity sposób i jak najszybciej, a najpóźniej w momencie złożenia wniosku, o wszystkich obowiązkach, których muszą dopełnić w odniesieniu do warunków przyjmowania, w tym o okolicznościach, w których przyznanie materialnych warunków przyjmowania i wszelkich świadczeń może zostać ograniczone. Państwa członkowskie powinny udzielać takich informacji, korzystając w razie konieczności z właściwego tłumaczenia ustnego i pisemnego, tak aby osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową w pełni zrozumiały przysługujące im prawa i wymogi prawne, których muszą przestrzegać, oraz by były ich świadome.

 

Poprawka    5

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 12

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(12)  Zharmonizowane unijne przepisy dotyczące dokumentów, jakie mają być wydawane osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową, sprawiają, że takim osobom trudniej jest poruszać się wewnątrz Unii w nieuprawniony sposób. Należy wyjaśnić, że państwa członkowskie powinny wydawać osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową dokument podróży wyłącznie z poważnych przyczyn humanitarnych lub innych powodów o charakterze zasadniczym. Ważność dokumentów podróży powinna być również ograniczona do celu i czasu potrzebnego z uwagi na przyczyny, dla których dokumenty te wydano. Poważne przyczyny humanitarne można uwzględnić na przykład wówczas, gdy osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową potrzebuje wyjechać do innego kraju, aby poddać się leczeniu lub odwiedzić krewnych w szczególnych sytuacjach, takich jak wizyta u poważnie chorych bliskich krewnych bądź ślub czy pogrzeb bliskich krewnych. Do innych powodów o charakterze zasadniczym można zaliczyć sytuacje, w których osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową, której przyznano dostęp do rynku pracy, musi odbyć podróż niezbędną do celów wykonywanej pracy; sytuacje, w których od osób ubiegających się o ochronę międzynarodową wymaga się odbycia podróży w ramach nauki bądź sytuacje, w których małoletni podróżują z rodzinami zastępczymi.

(12)  Zharmonizowane unijne przepisy dotyczące dokumentów, jakie mają być wydawane osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową, sprawiają, że takim osobom trudniej jest poruszać się wewnątrz Unii w nieuprawniony sposób. Ważność dokumentów podróży powinna być ograniczona do celu i czasu potrzebnego z uwagi na przyczyny, dla których dokumenty te wydano. Taką przyczyną może być na przykład to, że osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową potrzebuje wyjechać do innego kraju, aby poddać się leczeniu lub odwiedzić krewnych w szczególnych sytuacjach, takich jak wizyta u poważnie chorych bliskich krewnych bądź ślub czy pogrzeb bliskich krewnych. Do innych powodów można zaliczyć sytuacje, w których osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową, której przyznano dostęp do rynku pracy, musi odbyć podróż niezbędną do celów wykonywanej pracy; sytuacje, w których od osób ubiegających się o ochronę międzynarodową wymaga się odbycia podróży w ramach nauki, bądź sytuacje, w których małoletni podróżują z rodzinami zastępczymi.

 

Poprawka    6

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 13

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(13)  Osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową nie przysługuje prawo wyboru państwa członkowskiego, w którym występują z wnioskiem. Osoba taka musi wystąpić z wnioskiem o ochronę międzynarodową w państwie członkowskim pierwszego wjazdu lub, w przypadku legalnego pobytu, w państwie członkowskim legalnego pobytu lub zamieszkania. Osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową, która nie dopełniła tego obowiązku, po ustaleniu państwa członkowskiego odpowiedzialnego na mocy rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie] ma mniejsze szanse na uzyskanie zezwolenia na pobyt w państwie członkowskim, w którym wystąpiła z wnioskiem, a zatem bardziej prawdopodobne jest, że dopuści się ucieczki. Należy więc dokładnie monitorować miejsce pobytu tej osoby.

(13)  Osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową, która celowo nie wystąpiła o ochronę międzynarodową w państwie członkowskim pierwszego wjazdu lub, w przypadku legalnego pobytu, w państwie członkowskim legalnego pobytu lub zamieszkania ma mniejsze szanse na uzyskanie zezwolenia na pobyt w państwie członkowskim, w którym wystąpiła z wnioskiem.

 

Poprawka    7

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 15

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(15)  Fakt, że osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową w przeszłości uciekła do innego państwa członkowskiego, jest ważnym czynnikiem przy ocenie ryzyka ucieczki. Aby zapewnić, by osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową nie dopuściła się kolejnej ucieczki i pozostała dostępna dla właściwych organów, po odesłaniu tej osoby z powrotem do państwa członkowskiego, w którym ma obowiązek przebywać, należy dokładnie monitorować jej miejsce pobytu.

skreśla się

 

Poprawka    8

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 16

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(16)  Z uwagi na interes publiczny lub porządek publiczny, w celu szybkiego rozpatrzenia i skutecznego monitorowania wniosku o ochronę międzynarodową, w celu szybkiego przeprowadzenia i skutecznego monitorowania procesu ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie] lub w celu skutecznego zapobiegania ucieczce osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową państwo członkowskie powinno w stosownych przypadkach wyznaczyć dla tej osoby zakwaterowanie w określonym miejscu, takim jak ośrodek dla cudzoziemców, prywatny dom, mieszkanie, hotel lub inne miejsce dostosowane do potrzeb zakwaterowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową. Taka decyzja może być konieczna, aby skutecznie zapobiec ucieczce osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową, zwłaszcza w przypadku gdy taka osoba nie dopełniła obowiązku: wystąpienia z wnioskiem w państwie członkowskim pierwszego nielegalnego lub legalnego wjazdu; pozostania w państwie członkowskim, w którym ma obowiązek przebywać; lub w przypadku gdy osobę ubiegającą się o ochronę międzynarodową odesłano z powrotem do państwa członkowskiego, w którym ma obowiązek przebywać, po ucieczce do innego państwa członkowskiego. W przypadku gdy osobie ubiegającej się o ochronę międzynarodową przysługują materialne warunki przyjmowania, takie materialne warunki przyjmowania należy również zapewnić pod warunkiem, że osoba ta przebywa w tym określonym miejscu.

(16)  Z uwagi na należycie uzasadniony poważny interes publiczny lub porządek publiczny, państwo członkowskie powinno móc w razie konieczności wyznaczyć dla tej osoby zakwaterowanie w określonym miejscu, takim jak otwarty ośrodek dla cudzoziemców, prywatny dom, mieszkanie, hotel lub inne miejsce dostosowane do potrzeb zakwaterowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową. W przypadku gdy osobie ubiegającej się o ochronę międzynarodową przysługują materialne warunki przyjmowania, takie materialne warunki przyjmowania należy również zapewnić osobie przebywającej w tym określonym miejscu.

 

Poprawka    9

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 18

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(18)  Wszystkie decyzje ograniczające swobodę przemieszczania się osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową powinny być podejmowane na podstawie indywidualnego zachowania i szczególnej sytuacji danej osoby, przy uwzględnieniu wszelkich specjalnych potrzeb tej osoby w zakresie przyjmowania oraz zasady proporcjonalności. Osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową muszą być należycie poinformowane o takich decyzjach i o skutkach ich niedopełnienia.

(18)  Wszystkie decyzje ograniczające swobodę przemieszczania się osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową zawsze powinny być uzasadnione przez właściwe organy i podejmowane na podstawie indywidualnego zachowania i szczególnej sytuacji danej osoby, przy uwzględnieniu wszelkich specjalnych potrzeb tej osoby w zakresie przyjmowania oraz zasady proporcjonalności. Osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową muszą być należycie poinformowane o takich decyzjach i o skutkach ich niedopełnienia.

 

Poprawka    10

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 19

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(19)  Z uwagi na poważne konsekwencje wobec osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, które dopuściły się ucieczki lub które uważa się za obciążone ryzykiem ucieczki, znaczenie pojęcia ucieczka powinno zostać zdefiniowane w taki sposób, aby zawrzeć w nim zarówno zamierzone działanie w celu uniknięcia mających zastosowanie procedur azylowych, jak i faktyczne okoliczności, iż dana osoba jest niedostępna dla właściwych organów, w tym przez opuszczenie terytorium, w którym zobowiązana jest przebywać.

(19)  Z uwagi na poważne konsekwencje wobec osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, które dopuściły się ucieczki lub które uważa się za obciążone ryzykiem ucieczki, znaczenie pojęcia ucieczka powinno zostać zdefiniowane w taki sposób, aby zawrzeć w nim zarówno zamierzone działanie w celu uniknięcia mających zastosowanie procedur azylowych, jak i faktyczne okoliczności, iż dana osoba jest niedostępna dla właściwych organów.

 

Poprawka    11

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 30

 

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(30)  Stosując niniejszą dyrektywę, państwa członkowskie powinny starać się o jak najlepsze zabezpieczenie interesów dziecka oraz uwzględnienie jedności rodziny, zgodnie z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej, Konwencją Organizacji Narodów Zjednoczonych z 1989 r. o prawach dziecka oraz Konwencją o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. Warunki przyjmowania należy dostosować do specyficznej sytuacji małoletnich, zarówno tych bez opieki, jak i tych pozostających z rodzinami, z należytym uwzględnieniem ich bezpieczeństwa, opieki materialnej i emocjonalnej, a także zapewniać te warunki w sposób sprzyjający ich ogólnemu rozwojowi.

(30)  Stosując niniejszą dyrektywę, państwa członkowskie powinny starać się o jak najlepsze zabezpieczenie interesów dziecka oraz uwzględnienie jedności rodziny, zgodnie z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej, Konwencją Organizacji Narodów Zjednoczonych z 1989 r. o prawach dziecka oraz Konwencją o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. Warunki przyjmowania należy dostosować do specyficznej sytuacji małoletnich, zarówno tych bez opieki, jak i tych pozostających z rodzinami, z należytym uwzględnieniem ich bezpieczeństwa, zakwaterowania i wyżywienia, opieki materialnej i emocjonalnej oraz kształcenia, przy czym należy zapewniać wszystkie te warunki w sposób faktycznie umożliwiający ich ogólny rozwój.

 

Poprawka    12

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 30 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(30a)  Małoletni bez opieki powinni być odpowiednio chronieni w czasie pobytu w Unii, w szczególności przez identyfikację dzieci bez opieki po zejściu na ląd, ich rejestrację, przeprowadzenie wstępnej oceny ryzyka oraz zapewnienie skierowania ich do odpowiednich służb ochrony dzieci.

 

Poprawka    13

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 31

 

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(31)  Państwa członkowskie powinny zapewnić osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową niezbędną opiekę zdrowotną, która powinna objąć przynajmniej opiekę w nagłych wypadkach oraz podstawowe leczenie chorób, w tym poważnych zaburzeń psychicznych. Aby reagować na kwestie zdrowia publicznego w zakresie zapobiegania chorobom oraz chronić zdrowie indywidualnych osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, dostęp tych osób do opieki zdrowotnej powinien obejmować także profilaktykę, w tym szczepienia. Państwa członkowskie mogą wymagać od osób ubiegających się o ochronę międzynarodową poddania się przesiewowemu badaniu medycznemu uzasadnionemu względami zdrowia publicznego. Wyniki badań przesiewowych nie powinny wpływać na ocenę wniosków o ochronę międzynarodową, która powinna być zawsze przeprowadzana obiektywnie, bezstronnie i podstawie indywidualnego przypadku zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie procedur].

(31)  Państwa członkowskie powinny zapewnić osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową niezbędną opiekę zdrowotną, która powinna objąć przynajmniej pomoc medyczną dla kobiet w ciąży i po porodzie oraz usługi w zakresie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego, opiekę w nagłych wypadkach oraz podstawowe leczenie chorób, w tym zaburzeń psychicznych. Aby reagować na kwestie zdrowia publicznego w zakresie zapobiegania chorobom oraz chronić zdrowie indywidualnych osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, dostęp tych osób do opieki zdrowotnej powinien obejmować także profilaktykę, w tym szczepienia. Państwa członkowskie mogą wymagać od osób ubiegających się o ochronę międzynarodową poddania się przesiewowemu badaniu medycznemu uzasadnionemu względami zdrowia publicznego. Wyniki badań przesiewowych nie powinny wpływać na ocenę wniosków o ochronę międzynarodową, która powinna być zawsze przeprowadzana obiektywnie, bezstronnie i podstawie indywidualnego przypadku zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie procedur].

 

Poprawka    14

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 32

 

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(32)  Uprawnienia osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową do materialnych warunków przyjmowania na mocy niniejszej dyrektywy mogą zostać ograniczone w pewnych okolicznościach, na przykład jeżeli osoba ta dopuściła się ucieczki do innego państwa członkowskiego i opuściła państwo członkowskie, w którym jest zobowiązana przebywać. Państwa członkowskie powinny jednak w każdych okolicznościach zapewnić dostęp do opieki zdrowotnej oraz godny poziom życia osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową, zgodnie z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej i Konwencją Organizacji Narodów Zjednoczonych o prawach dziecka, w szczególności przez pokrycie kosztów utrzymania i zaspokojenie podstawowych potrzeb, zarówno pod względem bezpieczeństwa fizycznego i godności, jak i stosunków międzyludzkich, z należytym uwzględnieniem szczególnie trudnej sytuacji osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową oraz jej rodziny lub opiekunów. Należytą uwagę należy poświęcić również osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową, mającym szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania. Uwzględnić należy szczególne potrzeby dzieci, zwłaszcza jeśli chodzi o poszanowanie prawa dziecka do edukacji i dostępu do opieki zdrowotnej. Jeżeli małoletni przebywa w państwie członkowskim innym niż państwo, w którym ma obowiązek przebywać, wówczas państwa członkowskie powinny zapewnić małoletniemu dostęp do odpowiednich zajęć edukacyjnych do czasu przekazania go do odpowiedzialnego państwa członkowskiego. Uwzględnić należy szczególne potrzeby kobiet ubiegających się o ochronę międzynarodową, które doświadczyły przemocy na tle płci, w tym przez zapewnienie im na różnych etapach procedury azylowej dostępu do opieki medycznej, wsparcia prawnego oraz odpowiedniej psychoterapii pourazowej i opieki psychospołecznej.

(32)  Państwa członkowskie powinny w każdych okolicznościach zapewnić dostęp do opieki zdrowotnej oraz godny poziom życia osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową, zgodnie z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej i Konwencją Organizacji Narodów Zjednoczonych o prawach dziecka, w szczególności przez pokrycie kosztów utrzymania i zaspokojenie podstawowych potrzeb, zarówno pod względem bezpieczeństwa fizycznego i godności, jak i stosunków międzyludzkich, z należytym uwzględnieniem szczególnie trudnej sytuacji osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową oraz jej rodziny lub opiekunów. Należytą uwagę należy poświęcić również osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową, mającym szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania. Państwa członkowskie muszą uwzględnić szczególne potrzeby dzieci, zwłaszcza jeśli chodzi o poszanowanie prawa i dostępu dziecka do edukacji, a także dostępu do opieki zdrowotnej i opieki nad dziećmi. Uwzględnić należy szczególne potrzeby kobiet ubiegających się o ochronę międzynarodową, które doświadczyły przemocy na tle płci, w tym przez zapewnienie im na różnych etapach procedury azylowej dostępu do opieki medycznej, wsparcia prawnego oraz odpowiedniej psychoterapii pourazowej i opieki psychospołecznej. Należy mieć na uwadze, że osoba ubiegająca się o azyl mogła doświadczyć przemocy fizycznej, w tym przemocy seksualnej lub urazu psychicznego, i w związku z tym będzie potrzebowała właściwej opieki.

 

Poprawka    15

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 34

 

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(34)  W celu promowania samowystarczalności osób ubiegających się o ochronę międzynarodową oraz ograniczenia znacznych rozbieżności między państwami członkowskimi istotne jest określenie jasnych norm dotyczących dostępu takich osób do rynku pracy oraz zapewnienie, aby dostęp ten był skuteczny, przez nienakładanie warunków, które faktycznie utrudniają takim osobom poszukiwanie zatrudnienia. Testy rynku pracy, które są stosowane, aby dać pierwszeństwo własnym obywatelom lub obywatelom innych państw Unii, lub obywatelom państw trzecich legalnie przebywającym w danym państwie członkowskim, nie powinny stanowić przeszkody w faktycznym dostępie osób ubiegających się o ochronę międzynarodową do rynku pracy i powinny być stosowane bez uszczerbku dla zasady preferencji dla obywateli Unii wyrażonej w odpowiednich postanowieniach obowiązujących aktów przystąpienia.

(34)  W celu promowania samowystarczalności osób ubiegających się o ochronę międzynarodową oraz ograniczenia znacznych rozbieżności między państwami członkowskimi istotne jest określenie jasnych norm dotyczących dostępu takich osób do rynku pracy oraz zapewnienie, aby dostęp ten był skuteczny, przez nienakładanie warunków, w tym ograniczeń sektorowych, ograniczeń dotyczących czasu pracy i niepotrzebnie rygorystycznych formalności administracyjnych, które faktycznie utrudniają takim osobom poszukiwanie zatrudnienia. Państwa członkowskie powinny również przyjąć środki w celu zapewnienia, aby wchodzenie osób ubiegających się o ochronę międzynarodową na rynek pracy nie odbywało się w drodze obniżenia stosowanych wynagrodzeń, co mogłoby prowadzić w konsekwencji do praktyk o charakterze dumpingu płacowego. Aby poprawić szanse na integrację i samowystarczalność osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, należy wspierać natychmiastowy dostęp do rynku pracy i do kursów językowych od chwili złożenia wniosku ochronę międzynarodową. Testy rynku pracy, które są stosowane, aby dać pierwszeństwo własnym obywatelom lub obywatelom innych państw Unii, lub obywatelom państw trzecich legalnie przebywającym w danym państwie członkowskim, nie powinny stanowić przeszkody w faktycznym dostępie osób ubiegających się o ochronę międzynarodową do rynku pracy i powinny być stosowane bez uszczerbku dla zasady preferencji dla obywateli Unii wyrażonej w odpowiednich postanowieniach obowiązujących aktów przystąpienia.

 

Poprawka    16

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 35

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(35)  Maksymalny okres dostępu do rynku pracy powinien być dostosowany do czasu trwania procedury badania zasadności wniosków. Aby poprawić szanse na integrację i samowystarczalność osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, zachęca się do zapewnienia wcześniejszego dostępu do rynku pracy w przypadku wniosków, które wydają się być dobrze uzasadnione, w tym w przypadku wniosków rozpatrywanych priorytetowo zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie procedur]. Państwa członkowskie powinny zatem rozważyć ograniczenie tego okresu na tyle, na ile jest to możliwe, w celu zapewnienia osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową dostępu do rynku pracy nie później niż 3 miesiące od daty złożenia wniosku w przypadku wniosków, które wydają się być dobrze uzasadnione. Państwa członkowskie nie powinny jednak udzielać dostępu do rynku pracy osobom, których wnioski o ochronę międzynarodową wydają się być nieuzasadnione i do których stosuje się przyspieszoną procedurę rozpatrywania wniosków.

skreśla się

 

Poprawka    17

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 36

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(36)  Po uzyskaniu dostępu do rynku pracy osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową powinny być uprawnione do wspólnego zbioru praw opartych na zasadzie traktowania na równi z obywatelami. Warunki pracy powinny obejmować przynajmniej warunki płacy i zwolnienia oraz wymogi bezpieczeństwa i higieny w miejscu pracy, a także czas pracy i urlop, z uwzględnieniem obowiązujących układów zbiorowych pracy. Osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową powinno też przysługiwać równe traktowanie w zakresie wolności zrzeszania się i przynależności, kształcenia i szkolenia zawodowego, uznawania kwalifikacji zawodowych i zabezpieczenia społecznego.

(36)  Po uzyskaniu dostępu do rynku pracy osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową powinny podlegać zasadzie traktowania na równi z obywatelami pod względem warunków pracy, obejmujących płacę i zwolnienia oraz wymogi bezpieczeństwa i higieny w miejscu pracy, a także czas pracy i urlop, z uwzględnieniem obowiązujących układów zbiorowych pracy. Osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową powinno też przysługiwać równe traktowanie w zakresie wolności zrzeszania się i przynależności, możliwości pod względem kształcenia i kształcenia związanego z zatrudnieniem w przypadku osób dorosłych, w tym dotyczące nauki języków i szkoleń służących zwiększeniu umiejętności i praktycznego doświadczenia w miejscu pracy, usług doradczych świadczonych przez biura zatrudnienia, szkolenia zawodowego, uznawania kwalifikacji zawodowych i zabezpieczenia społecznego.

 

Poprawka    18

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 39

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(39)  Ze względu na być może tymczasowy charakter pobytu osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, nie naruszając przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1231/2010, państwa członkowskie powinny móc wyłączyć świadczenia rodzinne i świadczenia dla bezrobotnych z zakresu równego traktowania takich osób i własnych obywateli oraz powinny móc ograniczyć stosowanie zasady równego traktowania w odniesieniu do kształcenia i szkolenia zawodowego. Ograniczona może być również wolność zrzeszania się i przynależności przez wykluczenie osób ubiegających się o ochronę międzynarodową z udziału w zarządzaniu niektórymi podmiotami oraz z pełnienia funkcji publicznych.

skreśla się

Uzasadnienie

Opieranie ograniczeń na „być może tymczasowym charakterze pobytu osób ubiegających się o ochronę międzynarodową” uniemożliwia zapewnienie osobom ubiegającym się o azyl – których w trakcie rozpatrywania ich wniosku traktuje się jako domniemanych uchodźców – „najkorzystniejszego traktowania przyznawanego w takich samych okolicznościach obywatelom obcego państwa”, co jest sprzeczne z art. 17 Konwencji dotyczącej statusu uchodźców.

 

Poprawka    19

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 10

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(10)  „ucieczka” oznacza działanie, w wyniku którego osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową w celu uniknięcia procedur azylowych opuszcza terytorium, gdzie ma obowiązek przebywać zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX32 [rozporządzenie dublińskie], lub nie jest dostępna dla właściwych organów bądź dla sądu lub trybunału;

(10)  „ucieczka” oznacza zamierzone działanie, w wyniku którego osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową unika procedur azylowych i nie jest dostępna dla właściwych organów bądź dla sądu lub trybunału;

__________________

__________________

32 Dz.U. C […] z […], s. […].

32 Dz.U. C […] z […], s. […].

 

Poprawka    20

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 11

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(11)  „ryzyko ucieczki” oznacza, że w danym indywidualnym przypadku istnieją przesłanki, oparte na obiektywnych kryteriach określonych w prawie krajowym, pozwalające przypuszczać, że osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową może dopuścić się ucieczki;

(11)  „ryzyko ucieczki” oznacza, że w danym indywidualnym przypadku istnieją konkretne przesłanki, oparte na obiektywnych i konkretnych kryteriach określonych w prawie krajowym zgodnie z wytycznymi Agencji Unii Europejskiej ds. Azylu, pozwalające przypuszczać, że osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową może dopuścić się ucieczki;

 

Poprawka    21

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 13

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(13)  „osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową, o szczególnych potrzebach w zakresie przyjmowania” oznacza osobę ubiegającą się o ochronę międzynarodową, która potrzebuje specjalnych gwarancji, aby korzystać z praw i wypełniać obowiązki przewidziane w niniejszej dyrektywie, jak osoby małoletnie, małoletnie bez opieki, osoby niepełnosprawne, osoby w starszym wieku, kobiety w ciąży, samotni rodzice z małymi dziećmi, ofiary handlu ludźmi, osoby cierpiące na poważne choroby, osoby z zaburzeniami psychicznymi i osoby, które doznały tortur, gwałtu lub innych poważnych form przemocy psychologicznej, fizycznej lub seksualnej, jak np. ofiary okaleczania narządów płciowych kobiet.

(13)  „osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową o szczególnych potrzebach w zakresie przyjmowania” oznacza osobę ubiegającą się o ochronę międzynarodową, która potrzebuje specjalnych gwarancji, aby korzystać z praw i wypełniać obowiązki przewidziane w niniejszej dyrektywie, jak osoby małoletnie, małoletnie bez opieki, osoby niepełnosprawne, osoby w starszym wieku, kobiety w ciąży, samotni rodzice z małymi dziećmi, ofiary handlu ludźmi, osoby cierpiące na poważne choroby, osoby z zaburzeniami psychicznymi i problemami ze zdrowiem psychicznym oraz osoby, które doznały tortur, gwałtu lub innych poważnych form przemocy psychologicznej, fizycznej lub seksualnej, jak np. ofiary okaleczania narządów płciowych kobiet.

 

Poprawka    22

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 5 – ustęp 1 – akapit 1

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Jak najszybciej, a najpóźniej w momencie złożenia do właściwego organu wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej państwa członkowskie powiadamiają osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową o ustalonych świadczeniach oraz o obowiązkach dotyczących warunków przyjmowania, które osoby te muszą wypełniać. W udzielonych informacjach wskazuje się, że osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową nie jest uprawniona do warunków przyjmowania określonych w art. 14–17 niniejszej dyrektywy, jak zapisano w art. 17a tej samej dyrektywy, w żadnym państwie członkowskim innym niż państwo, w którym osoba ta zobowiązana jest przebywać zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie].

Jak najszybciej, a najpóźniej w momencie złożenia do właściwego organu wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej państwa członkowskie powiadamiają osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową co najmniej o ustalonych świadczeniach oraz o obowiązkach dotyczących warunków przyjmowania, które osoby te muszą wypełniać. Przekazują też osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową wszystkie istotne informacje dotyczące ewentualnego cofnięcia materialnych warunków przyjmowania zgodnie z art. 19 niniejszej dyrektywy.

 

Poprawka    23

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 6 – ustęp 1

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie wydają osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową dokument podróży, wyłącznie jeśli zaistnieją ważne powody humanitarne lub inne powody o charakterze zasadniczym wymagające obecności tych osób w innym państwie. Ważność dokumentu podróży powinna być ograniczona do celu i czasu potrzebnego z uwagi na przyczyny, dla których wydaje się ten dokument.

Państwa członkowskie bezzwłocznie wydają osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową dokument podróży, jeżeli konieczna jest obecność osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową w innym państwie członkowskim, w szczególności gdy np. osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową musi wyjechać do innego państwa, aby poddać się leczeniu lub odwiedzić krewnych w szczególnych sytuacjach, takich jak wizyta u poważnie chorych bliskich krewnych bądź ślub czy pogrzeb bliskich krewnych. Do innych takich powodów zalicza się sytuacje, gdy osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową, której przyznano dostęp do rynku pracy, musi odbyć podróż niezbędną do celów wykonywanej pracy, gdy od osób ubiegających się o ochronę międzynarodową wymaga się odbycia podróży w ramach nauki lub gdy małoletni podróżują z rodzinami zastępczymi. Ważność dokumentu podróży powinna być ograniczona do celu i czasu potrzebnego z uwagi na przyczyny, dla których wydaje się ten dokument.

 

Poprawka    24

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 6 – ustęp 1 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Państwa członkowskie nie mogą stosować wobec osób ubiegających się o ochronę międzynarodową wymogów dotyczących dokumentacji lub innych wymogów administracyjnych, które nie są konieczne lub które są niewspółmierne, przed przyznaniem praw, które przysługują tym osobom na mocy niniejszej dyrektywy wyłącznie z powodu ubiegania się przez nie o ochronę międzynarodową.

 

Poprawka    25

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 7 – ustęp 2 – akapit 1 – wprowadzenie

 

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Państwa członkowskie w razie potrzeby podejmują decyzje dotyczące pobytu danej osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową w określonym miejscu, jeśli przemawia za tym którakolwiek z następujących przyczyn:

2.  Państwa członkowskie w razie potrzeby mogą podejmować proporcjonalne i należycie uzasadnione decyzje dotyczące pobytu danej osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową w otwartym ośrodku recepcyjnym lub w określonym miejscu zakwaterowania, jeśli przemawia za tym którakolwiek z następujących przyczyn:

 

Poprawka    26

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 7 – ustęp 2 – akapit 1 – litera d – tiret 1

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

–  w przypadku osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, które nie dopełniły obowiązku wystąpienia z wnioskiem w państwie członkowskim pierwszego wjazdu, zgodnie z art. [4 ust. 1] rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie], i wyjechały do innego państwa członkowskiego bez odpowiedniego uzasadnienia, i tam wystąpiły z wnioskiem; lub

–  w przypadku osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, które celowo nie dopełniły obowiązku wystąpienia z wnioskiem w państwie członkowskim pierwszego wjazdu, zgodnie z art. [4 ust. 1] rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie], lub wyjechały do innego państwa członkowskiego bez odpowiedniego uzasadnienia; lub

 

Poprawka    27

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 7 – ustęp 2 – akapit 1 – litera d – tiret 3

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

–  w przypadku osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, które po ucieczce do innego państwa członkowskiego zostały wysłane z powrotem do państwa członkowskiego, w którym są zobowiązane przebywać zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie].

–  w przypadku osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, które po ucieczce zostały wysłane z powrotem do państwa członkowskiego, w którym są zobowiązane przebywać zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie].

 

Poprawka    28

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 15 – ustęp 1 – akapit 1

 

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie zapewniają osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową dostęp do rynku pracy nie później niż 6 miesięcy od dnia złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej, jeżeli właściwy organ nie podjął jeszcze decyzji administracyjnej, a osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową nie ponosi odpowiedzialności za tę zwłokę.

Państwa członkowskie zapewniają osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową dostęp do rynku pracy nie później niż 6 miesięcy od dnia złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej.

 

Poprawka    29

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 15 – ustęp 1 – akapit 2

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Jeżeli państwo członkowskie przyspieszyło badanie zasadności wniosku o ochronę międzynarodową zgodnie z art. [40 ust. 1 lit. a)–f)] rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie procedur], dostępu do rynku pracy nie przyznaje się.

skreśla się

 

Poprawka    30

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 15 – ustęp 1 a (nowy)

 

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

1a.  Państwa członkowskie zapewniają osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową faktyczny dostęp do kursów językowych od chwili złożenia wniosku o ochronę międzynarodową, z myślą o ich integracji oraz w celu umożliwienia im pełnego wykorzystania posiadanych formalnych kwalifikacji i tym samym wnoszenia wkładu w społeczeństwo.

 

Poprawka    31

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 15 – ustęp 1 b (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

1b.  Państwa członkowskie zachęca się do zapewnienia osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową i organom władzy odpowiednich szkoleń na temat prawa pracy i niedyskryminacji, w celu uniknięcia wykorzystywania w miejscu pracy za sprawą pracy nierejestrowanej oraz innych form wyzysku pracowników, jak również w celu uniknięcia dyskryminacji od dnia złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej.

 

Poprawka    32

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 15 – ustęp 3 – akapit 1 – litera b

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  wolności zrzeszania się i przynależności oraz członkostwa w organizacji reprezentującej pracowników lub pracodawców bądź w dowolnej organizacji, której członkowie wykonują określony zawód, w tym świadczeń przyznanych przez takie organizacje, nie naruszając krajowych przepisów dotyczących porządku publicznego i bezpieczeństwa publicznego;

b)  wolności zrzeszania się i przynależności oraz członkostwa w organizacji reprezentującej pracowników lub pracodawców bądź w dowolnej organizacji, której członkowie wykonują określony zawód, w tym praw i świadczeń przyznanych przez takie organizacje, z zastrzeżeniem krajowych przepisów dotyczących porządku publicznego i bezpieczeństwa publicznego;

 

Poprawka    33

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 15 – ustęp 3 – akapit 1 – litera c a (nowa)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

ca)  kształcenia i kształcenia związanego z zatrudnieniem w przypadku osób dorosłych, w tym szkoleń służących zwiększeniu umiejętności i praktycznego doświadczenia w miejscu pracy

 

Poprawka    34

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 15 – ustęp 3 – akapit 1 – litera d a (nowa)

 

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

da)  dostępu do usług w zakresie poradnictwa edukacyjnego i zawodowego świadczonych przez służby ds. zatrudnienia;

 

Poprawka    35

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 15 – ustęp 3 – akapit 2 – podpunkt ii

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(ii)  na podstawie lit. c) niniejszego ustępu – z kształcenia i szkolenia zawodowego bezpośrednio powiązanego z określoną działalnością zawodową;

skreśla się

 

Poprawka    36

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 15 – ustęp 3 – akapit 2 – podpunkt iii

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(iii)  na podstawie lit. e) niniejszego ustępu przez wyłączenie świadczeń rodzinnych i zasiłków dla bezrobotnych, nie naruszając przepisów rozporządzenia (UE) nr 1231/2010.

skreśla się

 

Poprawka    37

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 15 – ustęp 3 – akapit 2 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Ograniczeń w równym traktowaniu określonych w ppkt (ii) oraz (iii) nie stosuje się wobec małoletnich, rodziców małoletnich dzieci oraz opiekunów prawnych lub głównych opiekunów zwyczajowych.

Uzasadnienie

Applying the restrictions set out in paragraph 3, points (ii) and (iii) of art. 15 to minors (or parents of minors and legal or customary primary caregivers, with a subsequent impact on minors) would amount to discrimination under the UN Convention on the Rights of the Child (art. 2(1) [non-discrimination] combined with articles 26(1) and (2) [right to social security] and 28(1)(b) [right to equal access to vocational education]."Article 2 1. States Parties shall respect and ensure the rights set forth in the present Convention to each child within their jurisdiction without discrimination of any kind, irrespective of the child's or his or her parent's or legal guardian's race, colour, sex, language, religion, political or other opinion, national, ethnic or social origin, property, disability, birth or other status. "Article 26 1. States Parties shall recognise the right for every child to benefit from social security, including social insurance, and shall take the necessary measures to achieve the full realization of this right in accordance with their national law. 2. The benefits should, where appropriate, be granted, taking into account the resources and the circumstances of the child and persons having responsibility for the maintenance of the child…" "Article 28 1. States Parties recognise the right of the child to education, and with a view to achieving this right progressively and on the basis of equal opportunity, they shall, in particular: (b) Encourage the development of different forms of secondary education, including general and vocational education, make them available and accessible to every child, and take appropriate measures such as the introduction of free education and offering financial assistance in case of need;"

 

Poprawka    38

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 15 – ustęp 5

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

5.  W przypadku udzielenia osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową dostępu do rynku pracy zgodnie z ust. 1 państwa członkowskie zapewniają, aby dokument osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową, o którym mowa w art. [29] rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie procedur] zawierał informację, że osoba ta ma pozwolenie na podjęcie pracy za wynagrodzeniem.

skreśla się

 

Poprawka    39

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 15 – ustęp 5 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

5a.  Jeżeli dostęp do rynku pracy został przyznany zgodnie z ust. 1, państwa członkowskie zapewniają również, aby osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową zostały poinformowane o przysługujących im prawach pracowniczych zgodnie z prawem krajowym, w formie pisemnej oraz w zrozumiałym dla nich języku.

 

Poprawka    40

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 16 – ustęp 1 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

1a.  W przypadku małoletnich oraz rodzin z małoletnimi dziećmi materialne warunki przyjmowania muszą zapewniać poziom życia odpowiedni dla fizycznego, psychicznego, duchowego, moralnego i społecznego rozwoju dziecka. Zgodnie z zasadą niedyskryminacji małoletnim oraz rodzinom z małoletnimi dziećmi objętym zakresem niniejszej dyrektywy przysługuje dostęp do takich samych usług na rzecz rodziny, jak dzieciom i rodzinom z dziećmi będącym obywatelami danego państwa.

Uzasadnienie

Dzieciom nie można zapewnić wyłącznie poziomu życia gwarantującego pokrycie kosztów utrzymania i ochronę zdrowia: mają one prawo do życia na poziomie wspierającym ich rozwój (fizyczny, psychiczny, duchowy itd.) i tym samym pozwalającym planować ich przyszłość (art. 27 Konwencji ONZ o prawach dziecka).

 

Poprawka    41

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 16 – ustęp 5

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

5.  Oceniając zasoby osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową, wymagając od takiej osoby pokrycia w całości lub w części kosztów materialnych warunków przyjmowania lub zwrotu tych kosztów zgodnie z ust. 4, państwa członkowskie przestrzegają zasady proporcjonalności. Państwa członkowskie uwzględniają także indywidualną sytuację danej osoby oraz potrzebę poszanowania jej godności lub integralności, w tym szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania. W każdych okolicznościach państwa członkowskie zapewniają osobie ubiegającej się o ochronę międzynarodową poziom życia, który gwarantuje jej utrzymanie i ochronę zdrowia fizycznego i psychicznego.

5.  Wymagając od osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową zwrotu kosztów zgodnie z ust. 4, państwa członkowskie przestrzegają zasady proporcjonalności i uwzględniają także indywidualną sytuację danej osoby oraz potrzebę poszanowania jej godności lub integralności, w tym szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania. W każdych okolicznościach państwa członkowskie zapewniają osobie ubiegającej się o ochronę międzynarodową poziom życia, który gwarantuje jej utrzymanie i ochronę zdrowia fizycznego i psychicznego.

 

Poprawka    42

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 17 – ustęp 9 – akapit 2

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Takie inne warunki w każdych okolicznościach zapewniają dostęp do opieki zdrowotnej zgodnie z art. 18 oraz godny poziom życia wszystkim osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową.

Takie inne warunki w każdych okolicznościach zapewniają dostęp do opieki zdrowotnej zgodnie z art. 18 oraz odpowiedni poziom życia wszystkim osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową.

 

Poprawka    43

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 17 a

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 17a

skreśla się

Warunki przyjmowania w państwie członkowskim innym niż państwo, w którym osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową ma obowiązek przebywać

 

1.   Osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową nie jest uprawniona do warunków przyjmowania określonych w art. 14–17 w żadnym państwie członkowskim innym niż państwo, w którym osoba ta zobowiązana jest przebywać zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie].

 

2.   Państwa członkowskie zapewniają godny poziom życia wszystkim osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową.

 

3.   Do czasu przekazania na mocy rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie] małoletniego do odpowiedzialnego państwa członkowskiego państwa członkowskie zapewniają mu dostęp do odpowiednich zajęć edukacyjnych.

 

 

Poprawka    44

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 18 – ustęp 1

 

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Państwa członkowskie zapewniają osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową niezależnie od tego, gdzie mają obowiązek przebywać zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie], niezbędną opiekę zdrowotną, która obejmuje przynajmniej opiekę medyczną w nagłych przypadkach oraz podstawowe leczenie chorób, w tym poważnych zaburzeń psychicznych.

1.  Państwa członkowskie zapewniają osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową niezbędną opiekę w zakresie zdrowia fizycznego i psychicznego, która obejmuje przynajmniej opiekę medyczną w nagłych przypadkach oraz podstawowe leczenie chorób, w tym poważnych zaburzeń psychicznych.

 

Poprawka    45

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 19 – ustęp 1 – wprowadzenie

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  W odniesieniu do osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, zobowiązanych do przebywania na ich terytorium zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie], państwa członkowskie mogą, w sytuacjach opisanych w ust. 2:

1.  Na podstawie decyzji właściwego organu państwa członkowskie mogą, w sytuacjach opisanych w ust. 2:

 

Poprawka    46

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 19 – ustęp 2 – litera g

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

g)  nie dopełniła obowiązku określonego w art. [4 ust. 1] rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie] i wyjechała do innego państwa członkowskiego bez odpowiedniego uzasadnienia, i tam wystąpiła z wnioskiem; lub

g)  nie dopełniła obowiązku określonego w art. [4 ust. 1] rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie] lub celowo wyjechała do innego państwa członkowskiego bez odpowiedniego uzasadnienia; lub

 

Poprawka    47

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 19 – ustęp 2 – litera g a (nowa)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

ga)  poważnie naruszyła porządek prawny państwa członkowskiego, w którym wystąpiła z wnioskiem o ochronę międzynarodową;

 

Poprawka    48

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 19 – ustęp 2 – litera h

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

h)  została odesłana z powrotem po ucieczce do innego państwa członkowskiego.

h)  została odesłana z powrotem po ucieczce.

 

Poprawka    49

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 23 – ustęp 1 – akapit 1

 

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie jak najszybciej i nie później niż pięć dni roboczych od momentu, w którym małoletni bez opieki wystąpił z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej, ï podejmują działania mające na celu zapewnienie reprezentacji małoletniego bez opieki i pomocy małoletniemu przez opiekuna, aby umożliwić małoletniemu korzystanie z praw i wypełnienie obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy. Zadania te może wykonywać opiekun wyznaczony zgodnie z art. [22] rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie procedur]. Małoletniego bez opieki informuje się bezzwłocznie o wyznaczeniu opiekuna. Jeżeli na opiekuna wyznaczona jest organizacja, wskazuje ona osobę odpowiedzialną za wypełnianie obowiązków opiekuna wobec małoletniego bez opieki zgodnie z niniejszą dyrektywą. Opiekun wypełnia swoje obowiązki zgodnie z zasadą najlepszego zabezpieczenia interesów dziecka, o której mowa w art. 22 ust. 2, musi posiadać niezbędną w tym celu wiedzę fachową i nie może być notowany za przestępstwa lub wykroczenia związane z dziećmi. Z uwagi na dobrostan i rozwój społeczny małoletniego, o których mowa w art. 22 ust. 2 lit. b), zmiana osoby sprawującej funkcję opiekuna może nastąpić jedynie w razie konieczności. Organizacje lub osoby, których interesy kolidują lub mogą kolidować z interesami małoletniego bez opieki, nie mogą zostać wyznaczone na opiekunów.

Państwa członkowskie, niezwłocznie po wystąpieniu przez małoletniego bez opieki z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej, podejmują działania mające na celu zapewnienie reprezentacji małoletniego bez opieki i pomocy małoletniemu przez opiekuna, aby umożliwić małoletniemu korzystanie z praw i wypełnienie obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy. Zadania te może wykonywać opiekun wyznaczony zgodnie z art. [22] rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie procedur]. Małoletniego bez opieki informuje się bezzwłocznie o wyznaczeniu opiekuna. Jeżeli na opiekuna wyznaczona jest organizacja, wskazuje ona osobę odpowiedzialną za wypełnianie obowiązków opiekuna wobec małoletniego bez opieki zgodnie z niniejszą dyrektywą. Opiekun wypełnia swoje obowiązki zgodnie z zasadą najlepszego zabezpieczenia interesów dziecka, o której mowa w art. 22 ust. 2, musi w tym celu posiadać niezbędną wiedzę fachową oraz przechodzić ustawiczne i właściwe szkolenia, jak również nie może być notowany, zwłaszcza za przestępstwa lub wykroczenia związane z dziećmi. Właściwe organy systematycznie sprawdzają karalność wyznaczonego opiekuna w celu ustalenia ewentualnych sprzeczności z rolą, którą mu powierzono. Z uwagi na dobrostan i rozwój społeczny małoletniego, o których mowa w art. 22 ust. 2 lit. b), zmiana osoby sprawującej funkcję opiekuna może nastąpić jedynie w razie konieczności. Organizacje lub osoby, których interesy kolidują lub mogą kolidować z interesami małoletniego bez opieki, nie mogą zostać wyznaczone na opiekunów.

 

Poprawka    50

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 23 – ustęp 1 – akapit 1 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Aby uchronić małoletnich bez opieki przed wykorzystywaniem i handlem ludźmi, państwa członkowskie identyfikują dzieci po zejściu na ląd, rejestrują je, przeprowadzają wstępną ocenę ryzyka oraz zapewniają skierowanie ich do odpowiednich służb ochrony dzieci.

 

Poprawka    51

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 23 – ustęp 1 – akapit 2

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie zapewniają, aby opiekun nie musiał odpowiadać jednocześnie za nieproporcjonalną liczbę małoletnich bez opieki, co uniemożliwiłoby mu skuteczne wykonywanie zadań. Państwa członkowskie powołują podmioty lub osoby odpowiedzialne za monitorowanie w regularnych odstępach czasu, czy opiekunowie wypełniają swoje zadania w zadowalający sposób. Te podmioty lub osoby mają również uprawnienia do rozpatrywania skarg składanych przez małoletnich bez opieki przeciwko ich opiekunom.

Państwa członkowskie zapewniają, aby opiekunowie odpowiadali jednocześnie za odpowiednią i ograniczoną liczbę małoletnich bez opieki, co umożliwi im skuteczne wykonywanie zadań. Państwa członkowskie powołują podmioty lub osoby odpowiedzialne za monitorowanie w regularnych odstępach czasu, czy opiekunowie wypełniają swoje zadania w zadowalający sposób. Te podmioty lub osoby mają również uprawnienia do rozpatrywania skarg składanych przez małoletnich bez opieki przeciwko ich opiekunom. W tym celu małoletnich bez opieki informuje się, w sposób dla nich przyjazny oraz w zrozumiałym dla nich języku, kim są dane podmioty lub osoby oraz jak mają zgłaszać skargi na swoich opiekunów w poufny i bezpieczny sposób.

Uzasadnienie

When mentioning the necessary expertise the guardian should have, it is important to specify, as the Reception Directive does, that such expertise be aimed at enabling the guardian to perform his or her duties in the best interests of the child. Such expertise needs to be combined with appropriate and continuous training provided by the competent authorities. That the candidate to a position of guardianship hasn’t a verified record of child-related crimes or offences is not enough. Other crimes or offences should also lead to discard a candidate, as the guardian is responsible for the overall well-being of the unaccompanied minor and should thus be a person of unblemished integrity. Even after appointment, regular checks of his/her criminal record are made necessary by the sensitive nature of the role. The expression “a disproportionate number” leaves too much room for interpretation, which may lead to misuses. Need to be more prescriptive: the expression “adequate and limited number of unaccompanied minors” has this objective. The addition at the end of the subparagraph of paragraph 1 aims at encouraging and enabling children to participate in and contribute to the monitoring of guardianship systems.

 

Poprawka    52

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 29 – ustęp 2 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

2a.  Państwa członkowskie zapewniają odpowiednie szkolenia i wsparcie pracownikom, w przypadku których istnieje prawdopodobieństwo zetknięcia się z potrzebami w zakresie zdrowia fizycznego i psychicznego osób ubiegających się o ochronę międzynarodową wchodzących na rynek pracy.

 

PROCEDURA W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Tytuł

Normy dotyczące przyjmowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową (wersja przekształcona)

Odsyłacze

COM(2016)0465 – C8-0323/2016 – 2016/0222(COD)

Komisja przedmiotowo właściwa

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

LIBE

15.9.2016

 

 

 

Opinia wydana przez

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

EMPL

15.9.2016

Sprawozdawca(czyni) komisji opiniodawczej

       Data powołania

Brando Benifei

9.9.2016

Rozpatrzenie w komisji

28.2.2017

22.3.2017

 

 

Data przyjęcia

11.4.2017

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

37

9

4

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Laura Agea, Guillaume Balas, Brando Benifei, Mara Bizzotto, Enrique Calvet Chambon, David Casa, Martina Dlabajová, Lampros Fountoulis, Elena Gentile, Marian Harkin, Czesław Hoc, Agnes Jongerius, Jan Keller, Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Jean Lambert, Jérôme Lavrilleux, Jeroen Lenaers, Javi López, Thomas Mann, Dominique Martin, Anthea McIntyre, Joëlle Mélin, Elisabeth Morin-Chartier, Emilian Pavel, Sofia Ribeiro, Maria João Rodrigues, Claude Rolin, Anne Sander, Sven Schulze, Siôn Simon, Jutta Steinruck, Romana Tomc, Yana Toom, Ulrike Trebesius, Renate Weber, Tatjana Ždanoka

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Maria Arena, Georges Bach, Deirdre Clune, Tania González Peñas, Paloma López Bermejo, Csaba Sógor, Helga Stevens, Neoklis Sylikiotis, Anders Primdahl Vistisen, Flavio Zanonato, Gabriele Zimmer

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Pilar Ayuso, Sergio Gaetano Cofferati, Andrejs Mamikins

 

GŁOSOWANIE KOŃCOWE IMIENNE

W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

37

+

ALDE

GUE/NGL

PPE

 

S&D

 

VERTS/ALE

Enrique Calvet Chambon, Marian Harkin, Yana Toom, Renate Weber

Tania González Peñas, Paloma López Bermejo, Neoklis Sylikiotis, Gabriele Zimmer

Pilar Ayuso, Georges Bach, Deirdre Clune, Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Jérôme Lavrilleux, Jeroen Lenaers, Thomas Mann, Elisabeth Morin-Chartier, Sofia Ribeiro, Claude Rolin, Anne Sander, Sven Schulze, Csaba Sógor

Maria Arena, Guillaume Balas, Brando Benifei, Sergio Gaetano Cofferati, Elena Gentile, Agnes Jongerius, Jan Keller, Javi López, Andrejs Mamikins, Emilian Pavel, Maria João Rodrigues, Siôn Simon, Jutta Steinruck, Flavio Zanonato

Jean Lambert, Tatjana Ždanoka

 

9

-

ECR

ENF

NI

Czesław Hoc, Anthea McIntyre, Helga Stevens, Ulrike Trebesius, Anders Primdahl Vistisen

Mara Bizzotto, Dominique Martin, Joëlle Mélin

Lampros Fountoulis

 

4

0

ALDE

EFDD

PPE

Martina Dlabajová

Laura Agea

David Casa, Romana Tomc

 

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymali się