Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów
11.7.2013
OPINIA
Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów
dla Komisji Prawnej
w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży
( COM(2011)0635 – C7‑0329/2011 – 2011/0284(COD) )
Sprawozdawcy komisji opiniodawczej (*): Evelyne Gebhardt, Hans-Peter Mayer
(*) Zaangażowana komisja – art. 50 Regulaminu
PA_Legam
ZWIĘZŁE UZASADNIENIE
1. Wprowadzenie
W dniu 11 października 2011 r. Komisja Europejska zaproponowała przyjęcie rozporządzenia w sprawie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży. Celem przyświecającym Komisji jest konsolidacja i poprawa funkcjonowania rynku wewnętrznego poprzez wspieranie handlu transgranicznego między przedsiębiorstwami a konsumentami. Do osiągnięcia tego celu dąży się przy pomocy wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, które stanowią niezależny i jednolity zbiór regulacji obejmujący zarówno przepisy w zakresie prawa umów, jak i przepisy służące ochronie konsumentów w kontekście sprzedaży towarów i treści cyfrowych i który należy traktować jako drugi opcjonalny reżim prawa umów obok krajowego prawa umów poszczególnych państw członkowskich.
Z uwagi na znaczenie tego wniosku ustawodawczego dla ochrony konsumentów na rynku wewnętrznym Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (IMCO) przypada w związku z tą kwestią szczególnie ważna rola. Z tego też powodu komisja IMCO jest nie tylko autorem opinii dla przedmiotowo właściwej Komisji Prawnej (JURI) zgodnie z postanowieniami art. 50 Regulaminu Parlamentu Europejskiego dotyczącymi procedury obejmującej zaangażowane komisje, lecz w wielu dziedzinach przysługują jej nawet wyłączne kompetencje.
Podobnie jak w komisji przedmiotowo właściwej, również w komisji IMCO wyznaczono dwóch współsprawozdawców, którzy ściśle ze sobą współpracowali podczas przygotowywania opinii (zorganizowali m.in. wysłuchanie publiczne oraz zlecili przeprowadzenie kontroli jakości oceny skutków Komisji Europejskiej).
Tekst przepisów prawnych, w którym określa się prawa i obowiązki dwóch kontrahentów, powinien być możliwie jasny i precyzyjny. Jest to ważne szczególnie wówczas, gdy tekst taki dotyczy konsumentów. W miarę możliwości należy unikać zapisów dopuszczających różną interpretację. Konieczne jest również zadbanie o spójność z istniejącymi przepisami, zwłaszcza z dyrektywą o prawach konsumentów. Z uwagi na powyższe współsprawozdawcy proponują szereg poprawek precyzujących stosowane pojęcia i dopasowujących je do obowiązujących definicji. Wspólnie proponowane poprawki dotyczą również zgodności z umową w odniesieniu do treści cyfrowych, określenia „bezpłatny” oraz oferty sanacji świadczenia w przypadku rozwiązania umowy.
2. Uzasadnienie poprawek merytorycznych
Niestosowność instrumentów fakultatywnych w prawie konsumenckim
Istnieją poważne wątpliwości co do stosowności wniosku Komisji. W dziedzinie prawa umów konsumenckich konsument wymaga szczególnej ochrony z uwagi na asymetrię w dostępie do informacji i dlatego zawierając umowę kupna-sprzedaży, musi mieć możliwość polegania na wysokim poziomie ochrony konsumenta. Z tego też powodu w szczególności w dziedzinie transgranicznego handlu online europejski prawodawca ma obowiązek stworzenia – poprzez dostosowanie przepisów prawa krajowego – uregulowań gwarantujących pewność prawa. W przeszłości służyła temu zasadniczo dyrektywa 2011/83/UE. Dodatkowy instrument o charakterze fakultatywnym, w przypadku którego decyzję o stosowaniu podejmowałby de facto sprzedający, skomplikowałby sytuację prawną, a przede wszystkim pogorszył sytuację konsumentów. Ewentualna niepewność prawa, do jakiej mogłoby dojść w wyniku wprowadzenia fakultatywnych przepisów w zakresie prawa kupna-sprzedaży, stanowi dające się uniknąć zagrożenie dla funkcjonowania rynku wewnętrznego. Współsprawozdawczyni podziela wątpliwości licznych ekspertów twierdzących, że z uwagi na brak orzecznictwa musiałoby upłynąć wiele lat, zanim Europejski Trybunał Sprawiedliwości w sposób wiążący rozstrzygnąłby kwestie związane z wykładnią wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży. Wprowadzenie fakultatywnego instrumentu oznaczałoby ponadto zaniechanie harmonizacji przynoszącej dotychczas pozytywne efekty.
Krytyka w odniesieniu do oceny skutków przeprowadzonej przez Komisję
Zdaniem komisji obliczenia dotyczące kosztów transakcji oraz założenia odnośnie do zaufania konsumentów, które znalazły się w ocenie skutków przeprowadzonej przez Komisję Europejską, nie są przekonujące. I tak na przykład nie uwzględniono w tej ocenie ani skutków harmonizacji będących wynikiem przyjętej niedawno dyrektywy 2011/83/UE, ani przepisów dotyczących alternatywnych mechanizmów rozwiązywania sporów (pozasądowe i internetowe rozstrzyganie sporów – ADR i ODR). W związku z tym na wniosek jednego ze współsprawozdawców obydwie właściwe komisje – JURI i IMCO – przedłożyły Działowi Audytu Wewnętrznego Parlamentu Europejskiego zbiór pytań z myślą o dokonaniu kontroli jakości oceny skutków przeprowadzonej przez Komisję. Wyniki, przedstawione w dniu 22 stycznia 2013 r. w komisji JURI, w dużej mierze potwierdzają wątpliwości współsprawozdawczyni. Braki metodyczne uwypuklone w analizie zniekształcają obraz wyłaniający się z oceny skutków tak bardzo, że nie można ich usprawiedliwiać faktem, iż wciąż jeszcze nie ma powszechnie uznanego modelu obliczania kosztów transakcji.
Minimalny stopień harmonizacji kwestii związanych z gwarancją, usługami powiązanymi i treściami cyfrowymi
W związku z powyższym komisja nie może opowiedzieć się za wnioskiem Komisji Europejskiej w sprawie fakultatywnych wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży. Niemniej jednak komisja jest przekonana o potrzebie wspólnych europejskich regulacji w dziedzinie prawa umów konsumenckich. Dlatego też jako alternatywę wobec fakultatywnego prawa kupna‑sprzedaży proponuje kontynuowanie i uzupełnienie realizowanej z powodzeniem harmonizacji przepisów prawa UE w zakresie umów konsumenckich. Po przyjęciu dyrektywy 2011/83/UE omawiany projekt dyrektywy jest źródłem usprawnień już tylko w niewielu dziedzinach prawa umów konsumenckich. Ponadto należy uwzględnić rozwój handlu online i uregulować kwestię umów dotyczących treści cyfrowych. Komisja jest również zdania, że należy się również zająć usługami powiązanymi ze względu na ich ścisły związek z umową kupna‑sprzedaży.
POPRAWKI
Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów zwraca się do Komisji Prawnej, jako do komisji przedmiotowo właściwej, o naniesienie w swoim sprawozdaniu następujących poprawek:
Poprawka 1
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Tytuł
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY | DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY |
w sprawie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży | w sprawie harmonizacji określonych aspektów gwarancji w przypadku umów sprzedaży konsumenckiej, usług powiązanych i treści cyfrowych |
Uzasadnienie
Należy przekształcić wniosek Komisji w dyrektywę w sprawie minimalnej harmonizacji określonych aspektów gwarancji w przypadku umów sprzedaży konsumenckiej, usług powiązanych i treści cyfrowych. Ta dyrektywa jest istotną kontynuacją dyrektywy 2011/83/UE. W celu zapewnienia pewności prawa nie należy ponownie wprowadzać do przedmiotowej dyrektywy przepisów, które są już zapisane w dyrektywie 2011/83/UE.
Poprawka 2
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(1) Nadal istnieją poważne utrudnienia w transgranicznej działalności gospodarczej uniemożliwiające pełne wykorzystanie potencjału rynku wewnętrznego w zakresie wzrostu i tworzenia miejsc pracy. Obecnie wyłącznie jeden na dziesięciu unijnych przedsiębiorców eksportuje swoje produkty w ramach Unii, a większość z tych, którzy to robią, wywozi towary jedynie do niewielkiej liczby państw członkowskich. Spośród szerokiego wachlarza utrudnień w handlu transgranicznym, w tym regulacji podatkowych, wymogów administracyjnych, trudności w dostawie oraz różnic językowych i kulturowych, przedsiębiorcy uznają, że trudności w ustaleniu przepisów obcego prawa umów należą do najważniejszych barier w transakcjach między przedsiębiorcami i konsumentami oraz transakcjach między przedsiębiorcami. Tracą na tym również konsumenci, ze względu na ograniczoną ofertę towarów. Zatem różne krajowe przepisy prawa umów utrudniają korzystanie z podstawowych swobód, takich jak swoboda dostarczania towarów i świadczenia usług, oraz stanowią przeszkodę w funkcjonowaniu i dalszym tworzeniu rynku wewnętrznego. Mogą one również prowadzić do ograniczania konkurencji, w szczególności na rynkach mniejszych państw członkowskich. | (1) Nadal istnieją poważne utrudnienia w transgranicznej działalności gospodarczej uniemożliwiające pełne wykorzystanie potencjału rynku wewnętrznego w zakresie wzrostu i tworzenia miejsc pracy. Spośród szerokiego wachlarza utrudnień w handlu transgranicznym jako największe bariery określono regulacje podatkowe, wymogi administracyjne, trudności w dostawie oraz różnice językowe i kulturowe. Mimo przyjętej niedawno dyrektywy 2011/83/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów1, która ujednolica główne aspekty umów zawieranych na odległość, nadal istnieją pewne różnice w przepisach krajowych w dziedzinie prawa umów konsumenckich. Te różnice mogą być postrzegane jako przeszkody w funkcjonowaniu i dalszym tworzeniu rynku wewnętrznego. |
| ______________ |
| 1Dz.U. L 304 z 22.11.2011, s. 64. |
Uzasadnienie
Dyrektywa powinna mieć następującą strukturę:
Rozdział 1 Zakres i definicje
Rozdział 2 Zgodność z umową i środki ochrony prawnej konsumenta
Rozdział 3 Gwarancje handlowe
Rozdział 4 Usługi powiązane
Rozdział 5 Przepisy ogólne
Poprawka 3
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(2) Umowy stanowią niezbędne narzędzie prawne każdej transakcji gospodarczej. Jednakże konieczność ustalania lub negocjowania przez przedsiębiorców prawa właściwego, wyszukiwania informacji o przepisach obcego prawa właściwego, z czym często wiąże się konieczność ich tłumaczenia, uzyskiwania porady prawnej, by zapoznać się z jego wymogami, oraz dostosowania swoich umów do różnych przepisów krajowych mogących mieć zastosowanie w transgranicznych transakcjach czyni handel transgraniczny bardziej złożonym i kosztownym w porównaniu z handlem krajowym. Bariery związane z prawem umów należą zatem do głównych czynników zniechęcających znaczną liczbę przedsiębiorców nastawionych na eksport, do rozpoczęcia działalności w handlu transgranicznym lub rozszerzenia jej na więcej państw członkowskich. Stanowią one szczególnie trudną barierę dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), dla których koszty wejścia na zagraniczne rynki są często bardzo wysokie w stosunku do ich obrotów. W rezultacie przedsiębiorcy tracą możliwość uzyskania oszczędności wynikających ze sprzedaży towarów i usług na podstawie jednego, jednolitego prawa umów dla wszystkich przeprowadzanych transakcji transgranicznych oraz, w środowisku online, za pośrednictwem jednej strony internetowej. | (2) Umowy stanowią niezbędne narzędzie prawne każdej transakcji gospodarczej. W związku z tym konieczne jest uzupełnienie dyrektywy 2011/83/UE za pośrednictwem aktualizacji przepisów prawnych dotyczących określonych aspektów gwarancji w przypadku umów sprzedaży konsumenckiej, usług powiązanych i treści cyfrowych. W procesie aktualizacji należy wziąć pod uwagę potrzeby gospodarki cyfrowej i odnośne orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. |
Poprawka 4
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(3) Koszty transakcyjne związane z prawem umów, które, jak wykazano, stanowią istotne obciążenie, oraz przeszkody prawne wynikające z różnic między krajowymi imperatywnymi przepisami o ochronie konsumenta mają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego w zakresie transakcji między przedsiębiorcami i konsumentami. Zgodnie z art. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (rozporządzenie (WE) nr 593/2008), kiedy działalność przedsiębiorcy skierowana jest na konsumentów w innym państwie, zastosowanie znajdą przepisy służące ochronie konsumentów państwa członkowskiego zwykłego pobytu konsumenta, które zapewniają wyższy poziom ochrony, i których zastosowanie nie może być umownie wyłączone, nawet jeśli strony wybrały inne prawo właściwe. Przedsiębiorcy muszą zatem ustalić z wyprzedzeniem, czy prawo konsumenta przewiduje wyższą ochronę oraz dopilnować, by ich umowa była zgodna z wymogami tego prawa. Poza tym, w handlu elektronicznym konieczne jest dostosowanie stron internetowych celem uwzględnienia wymogów zawartych w mających zastosowanie obcych przepisach o umowach z udziałem konsumentów, co pociąga za sobą dalsze koszty. Dokonana już harmonizacja prawa konsumenckiego na szczeblu Unii doprowadziła do pewnego zbliżenia przepisów w niektórych dziedzinach. Nadal jednak istnieją znaczne różnice między prawem poszczególnych państw członkowskich; obecny etap harmonizacji pozostawia państwom członkowskim szeroki wybór wariantów w zakresie tego, jak wypełnić wymogi wynikające z przepisów Unii oraz jaki poziom ochrony konsumenta zapewnić. | skreślony |
Poprawka 5
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 3 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (3a) Daną osobę należy uważać za konsumenta również wówczas, gdy umowę zawiera się częściowo w celach handlowych i częściowo w celach niehandlowych (umowy o dwojakim celu), a cel handlowy umowy nie przeważa. |
Uzasadnienie
Podstawą poprawki jest motyw 17 z dyrektywy o prawach konsumentów.
Poprawka 6
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 3 b (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (3b) W ramach przeglądu dorobku prawnego w zakresie ochrony konsumentów, rozpoczętego w 2004 r. na podstawie wydanej przez Komisję Europejską zielonej księgi, niedawno przyjęta dyrektywa 2011/83/UE dotyczy najważniejszych obszarów konsumenckich transakcji sprzedaży na odległość i sprzedaży obwoźnej dotyczących prawa umów. Dyrektywa 2011/83/UE wejdzie w życie w połowie 2014 r. i zapewni jednolite ramy prawne dla transakcji między przedsiębiorcami a konsumentami, w szczególności w zakresie handlu elektronicznego między przedsiębiorcami a konsumentami. |
Poprawka 7
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 3 c (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (3c) Zbliżenie przepisów prawa umów konsumenckich poprzez harmonizację prawną przy zachowaniu wysokiego poziomu ochrony, mające zastosowanie w przypadku wszystkich uczestników rynku, stanowi najwłaściwsze podejście do kwestii wzmocnienia zaufania konsumentów do transakcji transgranicznych oraz ułatwienia handlu w całej Unii. |
Poprawka 8
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 3 d (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (3d) Dorobek prawny w zakresie ochrony konsumentów należy zaktualizować w celu stawienia czoła wyzwaniom społecznym i wyzwaniom związanym z rozwojem gospodarczym, w tym z gospodarką cyfrową. Należy stworzyć ramy solidnych praw konsumentów zapewniające bezpieczeństwo oraz uczciwe warunki dokonywania zakupów w ramach jednolitego rynku. W dyrektywie 2011/83/UE dokonano przeglądu przepisów dotyczących ochrony konsumentów, głównie w odniesieniu do określonych metod sprzedaży, mianowicie sprzedaży na odległość i sprzedaży obwoźnej. Obszar gwarancji prawnych jest bardzo istotny zarówno dla konsumentów, jak i przedsiębiorstw oraz wymaga dalszego zbliżenia i unowocześnienia przepisów, co przewidziano w tej dyrektywie. |
Poprawka 9
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 4
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(4) Bariery związane z prawem umów utrudniające przedsiębiorcom pełne wykorzystanie potencjału rynku wewnętrznego działają również na niekorzyść konsumentów. Mniej intensywny handel transgraniczny oznacza przywóz mniejszej ilości towarów i mniejszą konkurencję. Konsumenci mogą być poszkodowani wskutek ograniczonego wyboru towarów po wyższych cenach, zarówno dlatego, że mniej zagranicznych przedsiębiorców będzie im bezpośrednio oferować swoje produkty i usług, jak również pośrednio, ze względu na ograniczenie transgranicznego obrotu między przedsiębiorcami w skali hurtowej. Podczas gdy transgraniczne zakupy mogłyby przynieść istotne korzyści gospodarcze w postaci bogatszej i lepszej oferty, również wielu konsumentów unika takich zakupów, ze względu na brak pewności co do przysługujących im praw. Niektóre z głównych obaw konsumentów dotyczą prawa umów, np. tego, czy przysługiwałaby im odpowiednia ochrona w przypadku zakupu wadliwych produktów. W rezultacie znaczna liczba konsumentów woli dokonywać zakupów w kraju, nawet jeśli oznacza to mniejszy wybór lub wyższe ceny. | (4) Dzięki aktualizacji przepisów w dziedzinie europejskiego prawa konsumenckiego dotyczących ustawowych gwarancji, usług powiązanych i treści cyfrowych zapewniony zostanie wysoki poziom ochrony konsumentów. |
Poprawka 10
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 5
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(5) W dodatku konsumenci, którzy pragną skorzystać na różnicach cen między państwami członkowskimi poprzez zakup od przedsiębiorcy z innego państwa członkowskiego, napotykają często na trudności spowodowane odmową sprzedaży ze strony przedsiębiorcy. Chociaż handel elektroniczny znacznie ułatwił wyszukiwanie ofert, jak również porównywanie cen i innych warunków niezależnie od siedziby przedsiębiorcy, przedsiębiorcy, którzy nie chcą prowadzić handlu transgranicznego, odrzucają bardzo często zamówienia zagranicznych konsumentów. | skreślony |
Poprawka 11
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 6
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(6) Różnice między prawem umów poszczególnych państw stanowią zatem barierę uniemożliwiającą konsumentom i przedsiębiorcom czerpanie korzyści z rynku wewnętrznego. Bariery te mogłyby zostać znacząco zmniejszone gdyby umowy mogły opierać się na jednolitym zestawie norm prawa umów, niezależnie od siedziby stron. Taki jednolity zestaw norm prawa umów powinien obejmować cały cykl trwania umowy, a zatem obejmować aspekty mające największe znaczenie przy zawieraniu umowy. Powinien on również obejmować w pełni zharmonizowane przepisy służące ochronie konsumentów. | skreślony |
Poprawka 12
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 7
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(7) Różnice w prawie umów poszczególnych państw oraz ich wpływ na handel transgraniczny prowadzą również do ograniczenia konkurencji. W warunkach mało intensywnego handlu transgranicznego panuje mniejsza konkurencja, a zatem mniejsza zachęta dla przedsiębiorców, by byli bardziej innowacyjni oraz poprawiali jakość swoich produktów lub obniżali ceny. W szczególności w mniejszych państwach członkowskich, w których funkcjonuje niewielka liczba krajowych konkurentów, decyzja zagranicznych przedsiębiorców, by powstrzymać się od wejścia na te rynki ze względu na koszty i komplikacje, może prowadzić do ograniczenia konkurencji na tych rynkach, co ma wymierny wpływ na ofertę i ceny dostępnych produktów. Ponadto bariery w handlu transgranicznym mogą również zagrozić konkurencji między MŚP i większymi firmami. Ze względu na znaczny wpływ kosztów transakcyjnych w porównaniu z obrotem, MŚP przypuszczalnie znacznie częściej powstrzymują się od wchodzenia na obcy rynek niż ich więksi konkurenci. | skreślony |
Poprawka 13
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 8
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(8) Aby pokonać te bariery związane z prawem umów strony powinny mieć możliwość uzgodnienia, że ich umowy będą podlegać jednolitemu zestawowi norm prawa umów mających to samo znaczenie i tą samą wykładnię we wszystkich państwach członkowskich – wspólnych przepisów dotyczących sprzedaży. Te wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny stanowić dodatkową opcję zwiększającą pole wyboru stron, możliwą do wykorzystania kiedy tylko strony wspólnie uznają, że będzie ona użyteczna, rzeczywiście ułatwiając handel transgraniczny i pozwalając uniknąć kosztów transakcyjnych i alternatywnych, jak również innych przeszkód w handlu transgranicznym związanych z prawem umów. Powinny być one podstawą stosunku umownego wyłącznie wtedy, gdy strony wspólnie zdecydują się na skorzystanie z nich. | skreślony |
Poprawka 14
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 9
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(9) Niniejsze rozporządzenie ustanawia wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży. Harmonizuje ono przepisy prawa umów państw członkowskich nie poprzez zobowiązanie tych ostatnich do zmiany obowiązującego krajowego prawa umów, lecz poprzez stworzenie w każdym z państw członkowskich drugiego reżimu prawa umów na potrzeby umów objętych zakresem stosowania rozporządzenia. Ten drugi reżim powinien być identyczny w całej Unii i funkcjonować obok obowiązujących norm krajowego prawa umów. Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny być stosowane dobrowolnie, za jednoznacznym porozumieniem stron, do umów transgranicznych. | (9) Niniejsza dyrektywa określa minimalne zasady stanowiące ramy prawne w odniesieniu do niektórych aspektów sprzedaży towarów konsumenckich i treści cyfrowych, obowiązków prawnych dotyczących zapewnienia zgodności oraz umów o usługi powiązane. Tym samym dyrektywa ta harmonizuje prawo umów państw członkowskich, nie odbierając im jednak możliwości utrzymania bądź wprowadzenia bardziej rygorystycznych przepisów krajowych w dziedzinach poddanych harmonizacji na mocy tej dyrektywy w celu zagwarantowania wysokiego poziomu ochrony konsumentów. |
Poprawka 15
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 9 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (9a) W odniesieniu do zakupu towarów używanych, zgodnie z art. 7 ust. 1 dyrektywy 1999/44/WE w sprawie sprzedaży towarów konsumpcyjnych, państwa członkowskie mogą zezwolić przedsiębiorcom na skrócenie okresu gwarancji do jednego roku. Biorąc pod uwagę rosnące znaczenie rynku towarów używanych dla konsumentów w Unii Europejskiej w czasie kryzysu gospodarczego oraz zważywszy na potrzebę wspierania bardziej zrównoważonej konsumpcji, skrócenie okresu gwarancji prawnej do jednego roku nie jest już uzasadnione. Długość okresu gwarancji w przypadku towarów używanych należy oceniać raczej w oparciu o określone w niniejszej dyrektywie wymogi dotyczące zgodności towarów lub treści cyfrowych. |
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 7 ust. 1 dyrektywy 1999/44/WE w sprawie sprzedaży towarów konsumpcyjnych państwa członkowskie mogą zezwolić przedsiębiorcom na skrócenie okresu gwarancji do jednego roku. Nie jest to ani konieczne, co widać na przykładzie tych państw członkowskich, które nie skorzystały z tej opcji, ani pożądane w kontekście zrównoważonej konsumpcji. Powyższa opcja regulacyjna nie została zatem utrzymana w niniejszej dyrektywie.
Poprawka 16
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 9 b (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (9b) Przepisy dotyczące gwarancji prawnych odgrywają ważną rolę w promowaniu odpowiednich produktów oraz są istotne w kontekście strategii UE dotyczącej zintegrowanej polityki produktowej. W celu wspierania zrównoważonej konsumpcji oraz zwiększania zaufania konsumentów do produktów opracowanych zgodnie z normami ustanowionymi w prawodawstwie dotyczącym ekoprojektów należy zagwarantować konsumentowi możliwość opierania się na prawach dotyczących gwarancji w całym cyklu życia produktu opracowanego na podstawie ekoprojektu. Okres ten należy ustanowić w odniesieniu do wdrożonych środków dyrektywy 2009/158/WE, z której wynika obowiązek dokonywania oceny przewidywanej długości życia produktu. |
Poprawka 17
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 10
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(10) Porozumienie o wykorzystaniu wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży powinno być wyborem dokonywanym w zastosowaniu właściwego prawa krajowego określonego na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 lub, w odniesieniu do obowiązków udzielenia informacji przedkontraktowych, na podstawie rozporządzenia 864/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. dotyczącego prawa właściwego dla zobowiązań pozaumownych (rozporządzenie (WE) nr 864/2007), lub jakiejkolwiek innej właściwej normy kolizyjnej. Porozumienie o wykorzystaniu wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży nie powinno zatem być traktowane jako wybór prawa właściwego w rozumieniu norm kolizyjnych ani być z tym wyborem mylone i powinno obowiązywać bez uszczerbku dla wspomnianych norm kolizyjnych. Rozporządzenie nie będzie zatem wpływać na obowiązujące normy kolizyjne. | skreślony |
Poprawka 18
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 11
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(11) Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny obejmować kompletny zestaw w pełni zharmonizowanych bezwzględnie wiążących przepisów o ochronie konsumentów. Zgodnie z art. 114 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, powinny one zapewniać wysoki poziom ochrony konsumentów w celu zwiększenia zaufania konsumentów do wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, a tym samym zachęcić ich do zawierania umów transgranicznych na tej podstawie. Wspólne przepisy powinny utrzymywać lub zwiększać poziom ochrony przysługującej konsumentom na mocy unijnego prawa konsumenckiego. | (11) Zgodnie z art. 114 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, powinny one zapewniać wysoki poziom ochrony konsumentów w celu zwiększenia zaufania konsumentów, a tym samym zachęcić ich do zawierania umów transgranicznych. Wspólne przepisy powinny utrzymywać lub zwiększać istniejący poziom ochrony przysługującej konsumentom na mocy unijnego prawa konsumenckiego. |
Poprawka 19
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 12
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(12) Ponieważ wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży zawierają kompletny zestaw w pełni zharmonizowanych bezwzględnie wiążących przepisów o ochronie konsumentów, nie będzie różnic między przepisami państw członkowskich w omawianej dziedzinie tam, gdzie strony zdecydują się skorzystać z tych wspólnych przepisów. W związku z tym art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 593/2008, który opiera się założeniu, że poziom ochrony konsumentów w państwach członkowskich jest zróżnicowany, nie ma praktycznego znaczenia dla kwestii objętych zakresem stosowania wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży. | skreślony |
Poprawka 20
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 13
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(13) Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny zostać udostępnione na potrzeby umów transgranicznych, ponieważ to w ich kontekście różnice między krajowymi przepisami prowadzą do komplikacji i dodatkowych kosztów, zniechęcając strony do nawiązania stosunków umownych. Transgraniczny charakter umowy należy ocenić na podstawie miejsca zwykłego pobytu stron w umowach między przedsiębiorcami. W umowach między przedsiębiorcami a konsumentami wymóg transgraniczności powinien być spełniony, jeżeli ogólny adres wskazany przez konsumenta, adres dostawy towarów, lub adres, na jaki ma być wystawiona faktura wskazany przez konsumenta znajdują się w jednym z państw członkowskich, ale nie w tym państwie, w którym przedsiębiorca ma swoje miejsce zwykłego pobytu. | skreślony |
Poprawka 21
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 14
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(14) Wykorzystanie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży nie powinno ograniczać się do sytuacji transgranicznych z udziałem wyłącznie państw członkowskich, lecz powinno być dostępne także na potrzeby ułatwienia handlu między państwami członkowskimi i państwami trzecimi. W przypadku gdy w transakcji biorą udział konsumenci z państw trzecich, porozumienie o wykorzystaniu wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży w Unii Europejskiej, które oznaczałaby dla nich wybór prawa obcego, powinno podlegać obowiązującym normom kolizyjnym. | skreślony |
Poprawka 22
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 15
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(15) Przedsiębiorcy zawierający czysto krajowe, jak również transgraniczne transakcje handlowe mogą uznać za użyteczne wykorzystanie jednej, jednolitej umowy we wszystkich swoich transakcjach. Dlatego też państwa członkowskie powinny mieć swobodę, jeżeli chodzi o możliwość udostępnienia wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży również na potrzeby użytku czysto krajowego. | skreślony |
Poprawka 23
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 16
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(16) Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny być dostępne w szczególności na potrzeby sprzedaży ruchomości, w tym, gdy dane towary mają zostać wytworzone lub wyprodukowanie, ponieważ z ekonomicznego punktu widzenia jest to najważniejszy rodzaj umowy o szczególnym potencjale w zakresie intensyfikacji transgranicznej wymiany handlowej, w szczególności w handlu elektronicznym. | skreślony |
Poprawka 24
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 17
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(17) Dla odzwierciedlenia wzrastającego znaczenia gospodarki cyfrowej zakres stosowania wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży powinien także obejmować umowy o dostarczenie treści cyfrowych. Liczba transakcji polegających na przekazaniu treści cyfrowych do przechowywania, przetwarzania lub udostępniania i wielokrotnego użytku, na przykład poprzez pobieranie muzyki, rośnie szybko i ma ogromny potencjał dalszego wzrostu, nadal jednak odbywa się w warunkach znacznego zróżnicowania przepisów i niepewności prawnej. Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny zatem obejmować dostarczanie treści cyfrowych, niezależnie od tego, czy dana treść jest dostarczana na materialnym nośniku. | (17) Dla odzwierciedlenia wzrastającego znaczenia gospodarki cyfrowej zakres stosowania niniejszej dyrektywy powinien także obejmować umowy o dostarczenie treści cyfrowych. Liczba transakcji polegających na przekazaniu treści cyfrowych do przechowywania, przetwarzania lub udostępniania i wielokrotnego użytku, na przykład poprzez pobieranie muzyki, rośnie szybko i ma ogromny potencjał dalszego wzrostu, nadal jednak odbywa się w warunkach znacznego zróżnicowania przepisów i niepewności prawnej. Niniejsza dyrektywa powinna zatem obejmować dostarczanie treści cyfrowych, niezależnie od tego, czy dana treść jest dostarczana na materialnym nośniku. |
Poprawka 25
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 18
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(18) Treści cyfrowe są często dostarczane nie w zamian za cenę, lecz w połączeniu z innymi opłaconymi towarami lub usługami, w tym za świadczenia o charakterze niepieniężnym, takie jak udostępnienie danych osobowych, lub też bezpłatnie, w kontekście strategii marketingowej (w nadziei, że konsument nabędzie później dodatkowe lub bardziej wyrafinowane produkty z zakresu treści cyfrowych). Ze względu na tę specyficzną strukturę rynku oraz fakt, że wady dostarczonych treści cyfrowych mogą zaszkodzić interesom gospodarczym konsumentów niezależnie od tego, na jakich warunkach treści te zostały dostarczone, wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny być dostępne niezależnie od tego, czy za dane treści cyfrowe zapłacono cenę. | (18) Treści cyfrowe są często dostarczane nie w zamian za cenę, lecz w połączeniu z innymi opłaconymi towarami lub usługami, w tym za świadczenia o charakterze niepieniężnym, takie jak udostępnienie danych osobowych, lub też bezpłatnie, w kontekście strategii marketingowej (w nadziei, że konsument nabędzie później dodatkowe lub bardziej wyrafinowane produkty z zakresu treści cyfrowych). Ze względu na tę specyficzną strukturę rynku oraz fakt, że wady dostarczonych treści cyfrowych mogą zaszkodzić interesom gospodarczym konsumentów niezależnie od tego, na jakich warunkach treści te zostały dostarczone, gwarantowana na mocy niniejszej dyrektywy ochrona konsumentów nie powinna zależeć od tego, czy za dane treści cyfrowe zapłacono cenę. |
Poprawka 26
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 18 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (18a) Dyrektywa 2011/83/UE ustanawia wprawdzie przepisy dotyczące przejścia ryzyka, jednak nadal konieczne jest ich uzupełnienie za pośrednictwem podobnych przepisów dotyczących treści cyfrowych, uwzględniając przy tym szczególny charakter tych produktów. |
Poprawka 27
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 19
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(19) W celu zapewnienia maksymalnej wartości dodanej wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, ich przedmiotowy zakres stosowania powinien objąć również niektóre usługi świadczone przez sprzedawcę, bezpośrednio i blisko związane z konkretnymi towarami lub treściami cyfrowymi dostarczanymi na podstawie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży i w praktyce często ujmowane w tej samej lub powiązanej umowie zawieranej w tym samym czasie; dotyczy to w szczególności naprawy, konserwacji lub instalacji towarów lub treści cyfrowych. | (19) W celu zapewnienia maksymalnej wartości dodanej aktualizacji obowiązujących przepisów dotyczących ustawowych gwarancji, przedmiotowy zakres stosowania niniejszej dyrektywy powinien obejmować również określone usługi, bezpośrednio i blisko związane z konkretnymi towarami lub treściami cyfrowymi i w praktyce często ujmowane w tej samej lub powiązanej umowie zawieranej w tym samym czasie. |
Poprawka 28
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 20
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(20) Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży nie powinny obejmować żadnych umów powiązanych, na mocy których kupujący nabywa towary lub otrzymuje usługi od osoby trzeciej. Zastosowanie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży nie byłoby tutaj właściwe, ponieważ osoba trzecia nie jest stroną porozumienia między umawiającymi się stronami dotyczącego wykorzystania wspólnych przepisów dotyczących sprzedaży. Umowa powiązana zawarta z osobą trzecią powinna podlegać odpowiedniemu prawu krajowemu, mającemu zastosowanie zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 593/2008 i rozporządzeniem (WE) nr 864/2007 lub jakimikolwiek innymi właściwymi normami kolizyjnymi. | (20) W przypadku gdy towar, usługa powiązana lub treść cyfrowa są niezgodne z umową, konsument powinien mieć możliwość wyboru spośród różnych środków ochrony prawnej gwarantowanych mu na mocy niniejszej dyrektywy. Konsument powinien mieć prawo domagania się od sprzedawcy usunięcia braku zgodności w drodze wypełnienia określonych świadczeń obejmujących naprawę lub wymianę, obniżenie ceny sprzedaży, powstrzymania się ze spełnieniem własnego świadczenia konsumenta, odstąpienie od umowy lub odszkodowanie. Niektóre z tych środków mogą być w razie potrzeby stosowane łącznie. |
Poprawka 29
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 20 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (20a) Państwa członkowskie mogą ustanowić przepisy krajowe przewidujące, że kwota zwracana konsumentowi może zostać obniżona, jeżeli konsument korzystał z towarów lub treści cyfrowych, chyba że rozwiązanie umowy ma miejsce w ciągu sześciu miesięcy od przejścia ryzyka na kupującego oraz pod warunkiem że pozwolenie konsumentowi na bezpłatne korzystanie z towarów lub treści cyfrowych po tym okresie byłoby niesprawiedliwe, przy czym należy uwzględnić charakter i intensywność korzystania, a także dostępność środków prawnych innych niż rozwiązanie umowy. |
Poprawka 30
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 21
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(21) Aby zaradzić istniejącym problemom w zakresie rynku wewnętrznego i konkurencji w sposób precyzyjny i proporcjonalny, zakres osobowy wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży powinien zostać skoncentrowany na stronach, które obecnie zniechęcane są do zagranicznych transakcji ze względu na zróżnicowanie krajowych przepisów prawa umów mające znaczący, negatywny wpływ na handel transgraniczny. Powinien on zatem obejmować wszystkie transakcje między przedsiębiorcami i konsumentami oraz umowy między przedsiębiorcami, w których przynajmniej jedną ze stron jest MŚP, w oparciu o zalecenie Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. dotyczącym definicji mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw. Nie powinno to jednak ograniczać możliwości przyjęcia przez państwa członkowskie przepisów udostępniających wspólne przepisy na potrzeby umów między przedsiębiorcami, z których żaden nie jest MŚP. W każdym razie, w transakcjach między przedsiębiorcami, przedsiębiorcy mają pełną swobodę umów i zachęca się ich, by sporządzając własne postanowienia umowne, opierali się na wspólnych europejskich przepisach dotyczących sprzedaży. | skreślony |
Poprawka 31
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 22
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(22) Porozumienie stron umowy jest niezbędne do zastosowania wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży. W przypadku transakcji między przedsiębiorstwami i konsumentami porozumienie to powinno podlegać rygorystycznym wymogom. Ponieważ w praktyce to najczęściej przedsiębiorca zaproponuje skorzystanie ze wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, wymogi te powinny gwarantować, by konsumenci byli w pełni świadomi faktu, że wyrażają zgodę na skorzystanie z przepisów innych niż te, które obowiązują w jego prawie krajowym. Dlatego też zgoda konsumenta powinna być dopuszczalna jedynie w formie wyraźnego oświadczenia, składanego osobno w stosunku do oświadczenia wyrażającego zgodę na zawarcie umowy. Nie może być zatem możliwości składania oferty skorzystania ze wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży jako jednego z postanowień zawieranej umowy, a w szczególności jako elementu ogólnych warunków umownych stosowanych przez przedsiębiorcę. Przedsiębiorca powinien przekazać konsumentowi potwierdzenie wyrażenia zgody na skorzystanie ze wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży na trwałym nośniku. | skreślony |
Poprawka 32
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 23
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(23) Zgoda konsumenta na skorzystanie ze wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży powinna być nie tylko świadoma, lecz również opierać się na odpowiedniej wiedzy. Dlatego też przedsiębiorca powinien nie tylko zwrócić uwagę konsumenta na to, że zamierza skorzystać ze wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, lecz także udzielić mu informacji o charakterze tych przepisów i najważniejszych ich cechach. Aby ułatwić to zadanie przedsiębiorcom, unikając tym samym niepotrzebnych obciążeń administracyjnych, jak również w celu zapewnienia spójności co do zakresu i jakości informacji przekazywanych konsumentów, przedsiębiorcy powinni dostarczyć im standardową ulotkę informacyjną zawartą w niniejszym rozporządzeniu, a tym samym łatwo dostępną we wszystkich językach urzędowych Unii. Jeżeli nie ma możliwości dostarczenia konsumentowi ulotki informacyjnej, na przykład w kontekście rozmowy telefonicznej, lub gdy przedsiębiorca nie dostarczył ulotki informacyjnej, zgoda na skorzystanie ze wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży nie powinna wiązać konsumenta dopóki nie otrzyma on ulotki informacyjnej wraz z potwierdzeniem umowy, a następnie wyraźnie wyrazi swoją zgodę. | skreślony |
Poprawka 33
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 24
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(24) W celu zapobieżenia selektywnemu stosowaniu niektórych elementów wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, które mogłoby naruszyć równowagę między prawami i zobowiązaniami stron oraz negatywnie wpłynąć na poziom ochrony konsumentów, wybór powinien dotyczyć wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży jako całości, a nie jedynie określonej ich części. | skreślony |
Poprawka 34
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 25
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(25) W przypadkach, w których do umowy miałaby normalnie zastosowanie Konwencja Narodów Zjednoczonych o międzynarodowej sprzedaży towarów, wybór wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży powinien oznaczać zgodę stron umowy na wyłączenie zastosowania tej konwencji. | skreślony |
Poprawka 35
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 26
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(26) Normy zawarte we wspólnych europejskich przepisach dotyczących sprzedaży powinny obejmować te kwestie prawa umów, które mają praktyczne znaczenie podczas cyklu trwania tych rodzajów umów, które należą do zakresu przedmiotowego i podmiotowego wspólnych przepisów, w szczególności umów zawartych online. Obok praw i zobowiązań stron oraz środków ochrony prawnej przysługujących w przypadku niewykonania umowy wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny zatem regulować: obowiązki w zakresie informacji przedkontraktowych, zawarcie umowy (w tym wymogi formalne), prawo odstąpienia od umowy i jego konsekwencje, uchylenie się od skutków umowy wynikające z błędu, podstępu lub wyzysku (oraz konsekwencje takiego uchylenia się), wykładnię, treść i skutki umowy, ocenę i konsekwencje nieuczciwych postanowień umownych, zwrot świadczeń po uchyleniu się od skutków umowy lub rozwiązaniu jej oraz przedawnienie i prekluzję praw. Powinny one określać sankcje dostępne w przypadku naruszenia wszystkich zobowiązań oraz obowiązków powstających w zakresie ich stosowania. | skreślony |
Poprawka 36
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 27
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(27) Wszystkie kwestie o charakterze umownym lub pozaumownym, które nie zostały ujęte we wspólnych europejskich przepisach dotyczących sprzedaży regulowane są przepisami prawa krajowego obowiązującymi poza wspólnymi europejskimi przepisami dotyczącymi sprzedaży, mającymi zastosowanie na mocy rozporządzenia (WE) nr 593/2008 i rozporządzenia (WE) nr 864/2007 lub jakichkolwiek innych właściwych norm kolizyjnych. Kwestie te obejmują, przykładowo, osobowość prawną, nieważność umowy wynikającą z braku zdolności do czynności prawnych, sprzeczność z prawem lub dobrymi obyczajami, określenie języka umowy, kwestie niedyskryminacji, reprezentację, wielość dłużników i wierzycieli, zmianę stron, w tym cesję, potrącenie i połączenie, prawo rzeczowe, w tym przeniesienie własności, prawo własności intelektualnej i prawo deliktów. Ponadto kwestia tego, czy można łącznie dochodzić konkurencyjnych roszczeń umownych i pozaumownych, pozostaje poza zakresem wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży. | (27) Wszystkie kwestie o charakterze umownym lub pozaumownym, które nie zostały ujęte w niniejszej dyrektywie regulowane są obowiązującymi przepisami prawa krajowego. |
Poprawka 37
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 28
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(28) Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży nie powinny regulować żadnej kwestii leżącej poza zakresem prawa umów. Niniejsze rozporządzenie powinno się stosować bez uszczerbku dla prawa Unii oraz krajowego w odniesieniu do wszelkich takich kwestii. Przykładowo obowiązki informacyjne nakładane w celu ochrony bezpieczeństwa i higieny lub środowiska naturalnego powinny pozostać poza zakresem wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży. Niniejsze rozporządzenie powinno również być stosowane bez uszczerbku dla wymogów informacyjnych określonych w dyrektywie 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotyczącej usług na rynku wewnętrznym. | skreślony |
Poprawka 38
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 29
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(29) W przypadku zawarcia ważnego porozumienia o korzystaniu ze wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, jedynie wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny regulować kwestie należące do ich zakresu. Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny być interpretowane niezależnie, zgodnie z utrwalonymi zasadami wykładni przepisów Unii. Zagadnienia objęte zakresem wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, które nie zostały w nich wyraźnie uregulowane, powinny być rozstrzygane wyłącznie na podstawie wykładni samych przepisów, bez sięgania do innych norm. Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny być interpretowane na podstawie zasad i celów leżących u podstaw ich przyjęcia oraz wszystkich zawartych w nich norm. | skreślony |
Poprawka 39
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 30
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(30) Zasadą przewodnią, na której powinny się opierać wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży, jest swoboda umów. Autonomia stron powinna być ograniczona wyłącznie w koniecznych przypadkach i tylko w niezbędnym zakresie, w szczególności w celu ochrony konsumenta. Jeżeli zachodzi potrzeba, należy wyraźnie zaznaczyć, że dane przepisy mają charakter bezwzględnie wiążący. | skreślony |
Poprawka 40
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 31
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(31) Zasada dobrej wiary i uczciwego obrotu powinna stanowić wytyczną dla sposobu współpracy stron. Ponieważ niektóre przepisy stanowią szczególny wyraz ogólnej zasady dobrej wiary i uczciwego obrotu, powinny one mieć pierwszeństwo przed zasadą ogólną. Zasada ogólna nie powinna zatem być wykorzystywana do zmiany określonych praw i obowiązków stron zapisanych w przepisach szczególnych. Konkretne wymogi wynikające z zasady dobrej wiary i uczciwego obrotu powinny zależeć, między innymi, od relatywnego poziomu wiedzy specjalistycznej stron i dlatego powinny być odmienne w transakcjach przedsiębiorców z konsumentami oraz w transakcjach między przedsiębiorcami. W transakcjach między przedsiębiorcami należy w tym kontekście uwzględnić praktykę handlową stosowaną w konkretnej sytuacji. | skreślony |
Poprawka 41
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 32
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(32) Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny zmierzać do ochrony ważnej umowy, kiedy tylko jest to możliwe i właściwe, uwzględniając słuszne interesy stron. | skreślony |
Poprawka 42
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 33
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(33) Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny określać odpowiednio wyważone rozwiązania uwzględniające słuszne interesy stron w zakresie wyboru i korzystania ze środków ochrony prawnej przysługujących w razie niewykonania umowy. W umowach między przedsiębiorcami i konsumentami system środków ochrony prawnej powinien odzwierciedlać fakt, że niezgodność z umową towarów, treści cyfrowych lub usług należy do zakresu odpowiedzialności przedsiębiorcy. | skreślony |
Poprawka 43
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 34
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(34) Aby zwiększyć pewność prawną przez publiczne udostępnienie orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i sądów krajowych zawierającego wykładnię wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży lub innych publicznie dostępnych przepisów niniejszego rozporządzenia, Komisja powinna stworzyć bazę danych zawierającą właściwe prawomocne orzeczenia. Aby umożliwić realizację tego zadania państwa członkowskie powinny zagwarantować szybkie przekazywanie takich krajowych orzeczeń Komisji. | (34) Aby zwiększyć pewność prawną przez publiczne udostępnienie orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i sądów krajowych zawierającego wykładnię niniejszej dyrektywy, Komisja powinna stworzyć bazę danych zawierającą właściwe prawomocne orzeczenia. Aby umożliwić realizację tego zadania państwa członkowskie powinny zagwarantować szybkie przekazywanie takich krajowych orzeczeń Komisji. |
Poprawka 44
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 35
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(35) Należy również dokonać przeglądu funkcjonowania wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży lub innych przepisów niniejszego rozporządzenia po pięciu latach od rozpoczęcia ich stosowania. Przegląd powinien uwzględniać między innymi potrzebę dalszego rozszerzenia zakresu ich stosowania w odniesieniu do umów między przedsiębiorcami lub ze względu na zmiany rynkowe i technologiczne związane z treściami cyfrowymi, oraz przyszły rozwój dorobku wspólnotowego. | skreślony |
Poprawka 45
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 36
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(36) Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, mianowicie przyczynienie się do właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego, poprzez udostępnienie jednolitego zestawu norm prawa umów, który można wykorzystywać do transakcji transgranicznych na terytorium całej Unii, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie i dlatego możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną we wspomnianym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. | (36) Ponieważ cel niniejszej dyrektywy, mianowicie przyczynienie się do właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego przez harmonizację określonych aspektów gwarancji w przypadku umów sprzedaży, usług powiązanych i treści cyfrowych, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie i dlatego możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną we wspomnianym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. |
Poprawka 46
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 37
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(37) Niniejsze rozporządzenie respektuje prawa podstawowe i jest zgodne z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, a dokładniej w jej art. 16, 38 i 47. | (37) Niniejsza dyrektywa respektuje prawa podstawowe i jest zgodna z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej. |
Poprawka 47
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 37 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (37a) W celu uniknięcia powielania istniejącego prawodawstwa unijnego oraz w celu jego uzupełnienia w niniejszej dyrektywie należy uwzględnić zasady zawarte w dyrektywie 2011/83/UE, która zharmonizowała przepisy dotyczące umów zawieranych na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa w zakresie elementów tych umów, takich jak informacje przedkontraktowe, wymogi formalne, prawo odstąpienia od umowy, dostawa, przejście ryzyka i środki płatnicze. Powinno to zapewnić solidne ramy prawne europejskich przepisów dotyczących przedsiębiorstw, które sprzedają towary lub treści cyfrowe konsumentom w Unii. |
Poprawka 48
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 37 b (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (37b) Po przyjęciu niniejszej dyrektywy Komisja powinna ustanowić grupę roboczą, składającą się głównie z grup przedstawicieli konsumentów i przedsiębiorstw, wspieranych przez pracowników naukowych i praktyków, w celu opracowania standardowych warunków zawierania umów online między przedsiębiorstwami a konsumentami, zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy oraz dorobkiem prawnym w zakresie ochrony konsumentów, w szczególności dyrektywą 2011/83/UE. |
Poprawka 49
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Niniejsze rozporządzenie ma na celu poprawę warunków tworzenia i funkcjonowania rynku wewnętrznego poprzez udostępnienie jednolitego zestawu norm prawa umów określonych w załączniku I („wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży”). Normy te mogą być wykorzystywane, za porozumieniem stron, w transgranicznych transakcjach polegających na sprzedaży towarów, dostarczaniu treści cyfrowych oraz świadczeniu usług powiązanych. | 1. Niniejsza dyrektywa ma na celu poprawę warunków tworzenia i funkcjonowania rynku wewnętrznego poprzez zapewnienie wysokiego poziomu ochrony konsumentów, który uwzględnia również nowe technologie, w drodze ujednolicenia określonych elementów przepisów prawnych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do określonych aspektów gwarancji, usług powiązanych i treści cyfrowych w kontekście umów zawieranych między konsumentami a przedsiębiorcami. |
Uzasadnienie
Należy przekształcić wniosek Komisji w dyrektywę w sprawie minimalnej harmonizacji określonych aspektów gwarancji w przypadku umów sprzedaży konsumenckiej, usług powiązanych i treści cyfrowych. Ta dyrektywa jest istotną kontynuacją dyrektywy 2011/83/UE. W celu zapewnienia pewności prawa nie należy ponownie wprowadzać do przedmiotowej dyrektywy przepisów, które są już zapisane w dyrektywie 2011/83/UE.
Poprawka 50
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – ustęp 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Niniejsze rozporządzenie umożliwia przedsiębiorcom oparcie się na wspólnym zestawie norm oraz wykorzystywanie tych samych postanowień umownych we wszystkich transakcjach transgranicznych, ograniczając tym samym niepotrzebne koszty, przy równoczesnym zagwarantowaniu dużej pewności prawna. | skreślony |
Uzasadnienie
Dyrektywa powinna mieć następującą strukturę:
Rozdział 1 Zakres i definicje
Rozdział 2 Zgodność z umową i środki ochrony prawnej konsumenta
Rozdział 3 Gwarancje handlowe
Rozdział 4 Usługi powiązane
Rozdział 5 Przepisy ogólne
Poprawka 51
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – ustęp 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
3. W odniesieniu do umów między przedsiębiorcami a konsumentami niniejsze rozporządzenie zawiera kompleksowy zestaw norm chroniących konsumenta w celu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony konsumentów oraz zwiększenia ich zaufania do rynku wewnętrznego i zachęcenia ich do dokonywania transgranicznych zakupów. | 3. Niniejsza dyrektywa zawiera kompleksowy zestaw norm chroniących konsumenta w celu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony konsumentów oraz zwiększenia ich zaufania do rynku wewnętrznego i zachęcenia ich do dokonywania transgranicznych zakupów. |
| 3a. Z wyjątkiem przypadków przewidzianych w niniejszej dyrektywie państwa członkowskie mogą utrzymywać lub wprowadzać przepisy krajowe inne niż określone w niniejszej dyrektywie w celu zapewnienia wyższego poziomu ochrony konsumentów. |
| 3b. Jeżeli jedno lub więcej państw członkowskich skorzystają z możliwości, o której mowa w ust. 3a, przepisy te muszą być zgodne z unijnymi traktatami i należy o nich poinformować Komisję. Następnie Komisja dopilnowuje, by informacje te były łatwo dostępne dla konsumentów i przedsiębiorców, między innymi na specjalnie do tego przeznaczonej stronie internetowej. |
| 3c. Prawa konsumentów ujednolicone na mocy niniejszej dyrektywy nie naruszają możliwości stosowania innych krajowych praw dotyczących umownych i pozaumownych zobowiązań przedsiębiorców. |
Poprawka 52
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – litera b
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
b) „dobra wiara i uczciwy obrót” oznacza normę zachowania cechującego się uczciwością, otwartością i uwzględnianiem interesów drugiej strony danej transakcji lub stosunku; | skreślona |
Poprawka 53
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – litera c
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
c) „szkoda” oznacza szkodę majątkową i niemajątkową, w formie bólu i cierpienia, z wyłączeniem innych form szkód niemajątkowych, takich jak pogorszenie jakości życia i utrata przyjemności; | skreślona |
Poprawka 54
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – litera d
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
d) „wzorzec umowy” oznacza postanowienia umowne opracowane z wyprzedzeniem dla szeregu transakcji z udziałem różnych stron, które nie zostały indywidualnie uzgodnione przez strony w rozumieniu art. 7 wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży; | skreślona |
Poprawka 55
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – litera e
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
e) „przedsiębiorca” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną działającą w celach związanych z jej działalnością handlową, rzemieślniczą albo inną działalnością gospodarczą lub zawodową; | e) „przedsiębiorca” oznacza każdą osobę fizyczną lub każdą osobę prawną, niezależnie od tego, czy jest to podmiot prawa prywatnego czy publicznego, która działa – w tym również za pośrednictwem innej osoby fizycznej lub prawnej działającej w jej imieniu lub na jej rzecz – w celach związanych z jej działalnością handlową, rzemieślniczą albo inną działalnością gospodarczą lub zawodową; |
Uzasadnienie
Definicja ta odpowiada treści dyrektywy 2011/83/UE w sprawie praw konsumentów, w szczególności w odniesieniu do osób trzecich działających w imieniu lub na rzecz przedsiębiorcy.
Poprawka 56
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – litera f
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
f) „konsument” oznacza każdą osobę fizyczną działającą w celach, które nie mieszczą się w ramach jej działalności handlowej, rzemieślniczej albo innej działalności gospodarczej lub zawodowej; | f) „konsument” oznacza każdą osobę fizyczną działającą w celach niezwiązanych z jej działalnością handlową, gospodarczą, rzemieślniczą lub zawodową; |
Uzasadnienie
Definicja powinna odpowiadać definicji zawartej w dyrektywie o prawach konsumentów.
Poprawka 57
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – litera h
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
h) „towary” oznaczają ruchome przedmioty materialne; nie obejmują natomiast: | h) „towary” oznaczają materialne rzeczy ruchome z wyjątkiem rzeczy sprzedawanych w drodze postępowania egzekucyjnego lub w inny sposób z mocy prawa; za towar uznaje się również wodę, gaz i energię elektryczną, jeżeli oferuje się je do sprzedaży w ograniczonej objętości lub w określonej ilości; |
(i) energii elektrycznej i gazu ziemnego; oraz |
|
(ii) wody i innych rodzajów gazu, chyba że zostały wystawione na sprzedaż w ograniczonej objętości lub ustalonej ilości: |
|
Uzasadnienie
Definicja powinna odpowiadać definicji zawartej w dyrektywie o prawach konsumentów, w tym również jeżeli chodzi o kolejność wymienionych towarów.
Poprawka 58
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – litera j – wprowadzenie
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
j) „treści cyfrowe” oznaczają dane wytwarzane i dostarczane w formie cyfrowej, niezależnie od tego, czy ich właściwości zostały określone przez konsumenta, w tym treści wizualne, dźwiękowe, treści w formie obrazów lub pisma, gry cyfrowe, oprogramowanie i treści cyfrowe umożliwiające personalizację istniejącego sprzętu lub oprogramowania; nie obejmują natomiast: | (Nie dotyczy wersji polskiej). |
Poprawka 59
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – litera j – wprowadzenie
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
j) „treści cyfrowe” oznaczają dane wytwarzane i dostarczane w formie cyfrowej, niezależnie od tego, czy ich właściwości zostały określone przez konsumenta, w tym treści wizualne, dźwiękowe, treści w formie obrazów lub pisma, gry cyfrowe, oprogramowanie i treści cyfrowe umożliwiające personalizację istniejącego sprzętu lub oprogramowania; nie obejmują natomiast: | j) „treści cyfrowe” oznaczają dane opłacone bez względu na to, czy dostęp do nich osiąga się przez pobieranie czy przez odbiór danych przesyłanych strumieniowo, na trwałym nośniku czy przy użyciu jakichkolwiek innych środków, odpłatnie czy w formie bezpłatnego świadczenia wzajemnego, jak na przykład przez udostępnienie danych osobowych konsumenta wytwarzane i dostarczane w formie cyfrowej, niezależnie od tego, czy ich właściwości zostały określone przez konsumenta, w tym treści wizualne, dźwiękowe, treści w formie obrazów lub pisma, gry cyfrowe, oprogramowanie i treści cyfrowe umożliwiające personalizację istniejącego sprzętu lub oprogramowania; nie obejmują natomiast: |
Uzasadnienie
Definicja treści cyfrowych wymaga dostosowania w celu uwzględnienia również darmowych treści cyfrowych.
Poprawka 60
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – litera j – podpunkt iv
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(iv) usług i sieci łączności elektronicznej oraz powiązanych zasobów i usług; | skreślony |
Uzasadnienie
Ten wyjątek od definicji „treści cyfrowych” nie jest konieczny, nie został też przewidziany w dyrektywie 2011/83/UE. W związku z tym w celu zapewnienia spójności zakresów stosowania obu dyrektyw należy go skreślić.
Poprawka 61
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – litera k
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
k) „umowa sprzedaży” oznacza każdą umowę, na mocy której przedsiębiorca („sprzedawca”) przenosi lub zobowiązuje się przenieść własność towarów na inną osobę („kupującego”), a kupujący płaci lub zobowiązuje się zapłacić cenę towarów; obejmuje to umowę o dostawę towarów, które mają zostać wytworzone lub wyprodukowane, nie obejmuje zaś umów sprzedaży zawartych w ramach postępowania egzekucyjnego lub w inny sposób związanych z wykonywaniem władzy publicznej; | skreślona |
Uzasadnienie
Już uregulowane w dyrektywie 2011/83/UE.
Poprawka 62
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – litera m – wprowadzenie
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
m) „usługa powiązana” oznacza każdą usługę związaną z towarami lub treściami cyfrowymi, taką jak instalacja, konserwacja lub naprawa albo inny rodzaj przekształcenia, świadczoną przez sprzedawcę towarów lub dostawcę treści cyfrowych na podstawie umowy sprzedaży, umowy o dostarczenie treści cyfrowych lub odrębnej umowy o świadczenie usług powiązanych zawartej w tym samym czasie co umowa sprzedaży lub umowa o dostarczenie treści cyfrowych; nie obejmują natomiast: | m) „usługa powiązana” oznacza każdą usługę związaną z towarami lub treściami cyfrowymi, taką jak instalacja, konserwacja lub naprawa albo inny rodzaj przekształcenia, świadczoną przez sprzedawcę towarów lub dostawcę treści cyfrowych na podstawie umowy sprzedaży, umowy o dostarczenie treści cyfrowych lub odrębnej umowy o świadczenie usług powiązanych, zawartej w tym samym czasie co umowa sprzedaży lub umowa o dostarczenie treści cyfrowych, lub w związku z nimi; nie obejmują natomiast: |
Poprawka 63
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – litera m – podpunkt ii
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(ii) usług szkoleniowych, | skreślony |
Uzasadnienie
Należy włączyć usługi szkoleniowe do zakresu stosowania niniejszej dyrektywy, ponieważ mogą one odgrywać istotną rolę dla konsumenta przy zakupie towaru lub treści cyfrowej, na przykład programu komputerowego.
Poprawka 64
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – litera n
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
n) „usługodawca” oznacza sprzedawcę towarów lub dostawcę treści cyfrowych, który zobowiązuje się świadczyć na rzecz klienta usługę powiązaną z tymi towarami lub treściami cyfrowymi; | n) „usługodawca” oznacza przedsiębiorcę, który zobowiązuje się świadczyć usługę powiązaną; |
Poprawka 65
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – litera o
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
o) „klient” oznacza każdą osobę nabywającą usługę powiązaną; | skreślona |
Poprawka 66
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – litera p
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
p) „umowa zawierana na odległość” oznacza każdą umowę między przedsiębiorcą a konsumentem zawieraną w ramach zorganizowanego systemu sprzedaży na odległość bez jednoczesnej obecności przedsiębiorcy lub, w przypadku gdy jest on osobą prawną, osoby fizycznej reprezentującej przedsiębiorcę, i konsumenta, z wyłącznym wykorzystaniem przez cały okres jej zawierania jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość; | skreślona |
Uzasadnienie
Już uregulowane w dyrektywie 2011/83/UE.
Poprawka 67
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – litera q
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
q) „umowa zawierana poza lokalem przedsiębiorcy” oznacza każdą umowę między przedsiębiorcą a konsumentem: | skreślona |
(i) zawieraną poza lokalem przedsiębiorcy przy jednoczesnej obecności przedsiębiorcy lub, w przypadku gdy jest on osobą prawną, osoby fizycznej reprezentującej przedsiębiorcę, i konsumenta, lub zawieraną na podstawie oferty złożonej przez konsumenta w takich okolicznościach; lub |
|
(ii) zawieraną w lokalu przedsiębiorcy lub przy pomocy jakichkolwiek środków porozumiewania się na odległość bezpośrednio po tym, jak osobiście i indywidualnie zwrócono się do konsumenta w miejscu, które nie jest lokalem przedsiębiorcy, przy jednoczesnej fizycznej obecności przedsiębiorcy, lub, w przypadku gdy jest on osobą prawną, osoby fizycznej reprezentującej przedsiębiorcę, i konsumenta; lub |
|
(iii) zawieraną podczas wyjazdu zorganizowanego przez przedsiębiorcę lub, w przypadku gdy jest on osobą prawną, osobę fizyczną reprezentującą przedsiębiorcę, w celu promowania i sprzedaży towarów, dostarczenia treści cyfrowych lub świadczenia usług powiązanych konsumentowi; |
|
Poprawka 68
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – litera r
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
r) „lokal przedsiębiorcy” oznacza: | skreślona |
(i) każdą nieruchomość, w której przedsiębiorca stale prowadzi działalność, lub |
|
(ii) każdy ruchomy lokal, w którym przedsiębiorca stale prowadzi działalność; |
|
Uzasadnienie
Już uregulowane w dyrektywie 2011/83/UE.
Poprawka 69
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – litera s
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
s) „gwarancja handlowa” oznacza każde zobowiązanie przedsiębiorcy lub producenta wobec konsumenta, oprócz wypełnienia obowiązków prawnych ciążących na nim na mocy art. 106 w przypadku braku zgodności, do zwrotu zapłaconej ceny albo wymiany, naprawy lub serwisowania towarów lub treści cyfrowych, jeśli nie odpowiadają one specyfikacji lub nie spełniają innych wymogów niezwiązanych ze zgodnością określonych w oświadczeniu gwarancyjnym lub w odpowiedniej reklamie dostępnej w momencie zawarcia umowy lub przed jej zawarciem; | s) „gwarancja handlowa” oznacza każde zobowiązanie przedsiębiorcy lub producenta („gwarant”) wobec konsumenta, niezależnie od jego obowiązków prawnych związanych z obowiązkiem zapewnienia zgodności towaru z umową, do zwrotu zapłaconej ceny lub wymiany towarów bądź treści cyfrowych, ich naprawy lub zapewnienia ich serwisu, jeśli nie są one zgodne ze specyfikacjami lub nie spełniają jakichkolwiek innych wymogów niezwiązanych z występowaniem usterek, określonych w oświadczeniu gwarancyjnym lub w stosownej reklamie dostępnej w momencie zawarcia umowy lub przed jej zawarciem; |
Uzasadnienie
Definicja powinna odpowiadać definicji zawartej w dyrektywie o prawach konsumentów.
Poprawka 70
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – litera s a (nowa)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| sa) „naprawa” oznacza przywrócenie lub doprowadzenie towaru lub treści cyfrowych do stanu zgodności z umową w przypadku sprzeczności z umową; |
Poprawka 71
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – litera s b (nowa)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| sb) „producent” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną wytwarzającą towary lub treści cyfrowe bądź osobę, w imieniu której ma miejsce wytwarzanie, każdego importera sprowadzającego towary lub treści cyfrowe na obszar Unii lub każdą inną osobę, której nazwisko, nazwa, marka lub inne oznaczenie znajduje się na towarach lub treściach cyfrowych, wskazując tę osobę jako producenta; |
Uzasadnienie
Definicja z dyrektywy o sprzedaży konsumenckiej 1999/44/WE.
Poprawka 72
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – litera t
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
t) „trwały nośnik” oznacza każdy nośnik, który umożliwia stronie przechowywanie informacji kierowanych do niej osobiście, w sposób który da jej do nich wgląd w przyszłości przez okres odpowiedni do celów, jakim te informacje służą, i który pozwala na odtworzenie przechowywanych informacji w niezmienionej postaci; | t) „trwały nośnik” oznacza każde medium umożliwiające konsumentowi lub przedsiębiorcy przechowywanie informacji kierowanych do niego w sposób umożliwiający dostęp do tych informacji w przyszłości przez okres odpowiedni do celów, jakim te informacje służą, i które pozwala na odtworzenie przechowywanych informacji w niezmienionej postaci; |
Uzasadnienie
Definicja powinna odpowiadać definicji zawartej w dyrektywie o prawach konsumentów. Słowo „osobiście” należy jednak wykreślić, gdyż w przeciwnym razie można by wywnioskować, że zawsze musi chodzić o informacje skierowane do jednej strony.
Poprawka 73
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – litera v
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
v) „norma bezwzględnie obowiązująca” oznacza przepis, którego stosowania strony nie mogą wyłączyć, jak również nie mogą ograniczyć stosowania tego przepisu lub jego skutku; | skreślona |
Poprawka 74
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – litera w
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
w) „wierzyciel” oznacza osobę, która może żądać spełnienia świadczenia, pieniężnego lub niepieniężnego, od innej osoby, dłużnika; | skreślona |
Poprawka 75
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – litera x
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
x) „dłużnik” oznacza osobę zobowiązaną do spełnienia świadczenia, pieniężnego lub niepieniężnego, na rzecz innej osoby, wierzyciela; | skreślona |
Poprawka 76
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – litera y a (nowa)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| ya) „bezpłatne” przywrócenie lub doprowadzenie towaru do stanu zgodnego z umową odnosi się do związanych z tym kosztów, zwłaszcza kosztów wysyłki, robocizny i materiałów. |
Poprawka 77
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 3 | skreślony |
Fakultatywny charakter wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży |
|
Strony mogą uzgodnić poddanie ich transgranicznych umów sprzedaży towarów, dostarczania treści cyfrowych oraz świadczenia usług powiązanych wspólnym europejskim przepisom dotyczącym sprzedaży, w zakresie terytorialnym, przedmiotowym i podmiotowym określonym w art. 4-7. |
|
Poprawka 78
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 4
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 4 | skreślony |
Umowy transgraniczne |
|
1. Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży mogą być wykorzystywane do umów transgranicznych. |
|
2. Do celów niniejszego rozporządzenia umowa między przedsiębiorcami jest umową transgraniczną, jeżeli strony mają miejsce zwykłego pobytu w różnych państwach, z których przynajmniej jedno jest państwem członkowskim. |
|
3. Do celów niniejszego rozporządzenia umowa między przedsiębiorcą a konsumentem jest umową transgraniczną, jeżeli: |
|
a) adres podany przez konsumenta, adres dostawy towarów lub adres, na który wystawiana jest faktura, znajdują się w innym państwie niż państwo zwykłego pobytu przedsiębiorcy; oraz |
|
b) przynajmniej jedno z tych państw jest państwem członkowskim. |
|
4. Do celów niniejszego rozporządzenia za miejsce zwykłego pobytu spółek i innych jednostek organizacyjnych, posiadających lub nieposiadających osobowości prawnej, uznaje się miejsce siedziby ich głównego organu zarządzającego. Miejscem zwykłego pobytu przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną jest główne miejsce prowadzenia działalności gospodarczej tej osoby. |
|
5. Jeżeli umowa została zawarta w ramach działalności oddziału, agencji lub innego zakładu przedsiębiorcy, siedziba danego oddziału, agencji lub innego zakładu uznawana jest za miejsce zwykłego pobytu przedsiębiorcy. |
|
6. Do celów ustalenia, czy umowa ma charakter transgraniczny, właściwym momentem jest moment uzgodnienia wykorzystania wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży. |
|
Poprawka 79
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 5
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 5 | skreślony |
Umowy, w których wykorzystywać można wspólne przepisy dotyczące sprzedaży |
|
Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży można wykorzystywać w: |
|
a) umowach sprzedaży; |
|
b) umowach o dostarczenie treści cyfrowych – niezależnie od tego czy zostały one dostarczone na materialnym nośniku – które użytkownik może przechowywać, przetwarzać lub, uzyskiwać do nich dostęp, i ponownie wykorzystywać, przy czym nie ma znaczenia to, czy treści cyfrowe zostały dostarczone w zamian za zapłatę ceny; |
|
c) umowach o świadczenie usług powiązanych, niezależnie od tego, czy za usługi te ustalono odrębną cenę. |
|
Poprawka 80
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 6 | skreślony |
Wyłączenie umów mieszanych oraz umów związanych z kredytem konsumenckim |
|
1. Wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży nie można wykorzystywać w umowach mieszanych obejmujących jakiekolwiek elementy poza sprzedażą towarów, dostarczaniem treści cyfrowych i świadczeniem usług powiązanych w rozumieniu art. 5. |
|
2. Wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży nie można wykorzystywać do umów między przedsiębiorcą a konsumentem, w których przedsiębiorca udziela lub obiecuje udzielić konsumentowi kredytu w formie odroczenia płatności, pożyczki lub podobnego instrumentu finansowego. Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży można wykorzystywać do umów między przedsiębiorcą a konsumentem, jeżeli towary, treści cyfrowe lub usługi powiązane tego samego rodzaju są dostarczane w sposób ciągły, a konsument płaci za takie towary, treści cyfrowe lub usługi powiązane przez okres ich dostarczania w ratach. |
|
Poprawka 81
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 7 | skreślony |
Strony umowy |
|
1. Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży mogą być wykorzystywane jedynie wtedy, gdy sprzedawca towarów lub dostawca treści cyfrowych jest przedsiębiorcą. W przypadkach, w których wszystkie strony umowy są przedsiębiorcami, wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży mogą być wykorzystywane, jeżeli co najmniej jedna z tych stron jest małym lub średnim przedsiębiorstwem („MŚP”). |
|
2. Do celów niniejszego rozporządzenia MŚP jest przedsiębiorcą, który: |
|
a) zatrudnia mniej niż 250 osób; oraz |
|
b) ma roczny obrót nieprzekraczający 50 mln EUR lub całkowity bilans roczny nieprzekraczający 43 mln EUR, lub, w przypadku MŚP mającego miejsce zwykłego pobytu w państwie członkowskim, którego walutą nie jest euro lub w państwie trzecim, równowartości tych kwot w walucie tego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego. |
|
Poprawka 82
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 8 | skreślony |
Porozumienie o wykorzystaniu wspólnych przepisów dotyczących sprzedaży |
|
1. Wykorzystanie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży wymaga odpowiedniego porozumienia stron. Istnienie takiego porozumienia i jego ważność ustala się na podstawie ust. 2 i 3 niniejszego artykułu oraz art. 9 i innych właściwych przepisów we wspólnych europejskich przepisach dotyczących sprzedaży. |
|
2. W stosunkach między przedsiębiorcą a konsumentem porozumienie o wykorzystaniu wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży jest ważne tylko wtedy, gdy zgoda została wyrażona przez konsumenta w wyraźnym oświadczeniu, składanym odrębnie od oświadczenia wyrażającego zgodę na zawarcie umowy. Przedsiębiorca dostarcza konsumentowi potwierdzenie tego porozumienia na trwałym nośniku. |
|
3. W stosunkach między przedsiębiorcą a konsumentem wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży nie mogą być wybrane częściowo, lecz jedynie w całości. |
|
Poprawka 83
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 9 | skreślony |
Standardowa ulotka informacyjna w umowach między przedsiębiorcą a konsumentem |
|
1. W stosunkach między przedsiębiorcą a konsumentem, oprócz obowiązku udzielenia informacji przedkontraktowych ustanowionego we wspólnych europejskich przepisach dotyczących sprzedaży, przedsiębiorca zwraca uwagę konsumenta na zamiar stosowania wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży przed zawarciem umowy poprzez wyraźne przekazanie konsumentowi ulotki informacyjnej zawartej w załączniku II. Jeżeli umowa o wykorzystaniu wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży zawierana jest przez telefon lub innymi metodami, które nie pozwalają dostarczyć konsumentowi ulotki informacyjnej, lub jeśli przedsiębiorca nie dostarczył konsumentowi ulotki informacyjnej, konsument nie jest związany umową do czasu otrzymania potwierdzenia, o którym mowa w art. 8 ust. 2, do którego dołączona jest ulotka informacyjna, i następnie wyrażenia przez niego zgody na wykorzystanie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży. |
|
2. Ulotka informacyjna, o której mowa w ust. 1, zawiera, w razie dostarczenia w formie elektronicznej, link do strony internetowej, na której można bezpłatnie zapoznać się z tekstem wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, lub, we wszystkich innych okolicznościach, adres takiej strony. |
|
Uzasadnienie
Wymogi dotyczące informacji określono już w dyrektywie 2011/83/UE.
Poprawka 84
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 10
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 10 | skreślony |
Kary za naruszenie szczególnych wymogów |
|
Państwa członkowskie określają kary za naruszenie przez przedsiębiorców zawierających umowy z konsumentami wymogów określonych w art. 8 i 9 oraz podejmują wszystkie środki niezbędne do zapewnienia, by kary te były stosowane. Przewidziane w tym celu kary są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Państwa członkowskie przekazują Komisji stosowne przepisy nie później niż do [rok od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia] i jak najszybciej powiadamiają ją o wszelkich późniejszych zmianach w tych przepisach. |
|
Poprawka 85
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 11
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 11 | skreślony |
Konsekwencje wykorzystania wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży |
|
Jeżeli strony porozumiały się co do wykorzystania w umowie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży i porozumienie zostało ważnie zawarte, jedynie te przepisy regulują kwestie będące ich przedmiotem. O ile umowa została rzeczywiście zawarta, wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży regulują również wypełnienie obowiązku udzielenia informacji przedkontraktowych oraz środki ochrony prawnej przysługujące z tytułu niewypełnienia tego obowiązku. |
|
Poprawka 86
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 12
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 12 | skreślony |
Wymogi informacyjne wynikające z dyrektywy usługowej |
|
Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla wymogów informacyjnych ustanowionych w przepisach krajowych służących transpozycji przepisów dyrektywy 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotyczącej usług na rynku wewnętrznym, które uzupełniają wymogi informacyjne ustanowione we wspólnych europejskich przepisach dotyczących sprzedaży. |
|
Poprawka 87
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 13
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 13 | skreślony |
Opcje dla państw członkowskich |
|
Państwo członkowskie może zezwolić na wykorzystanie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży w: |
|
a) umowach, w których miejsce zwykłego pobytu przedsiębiorców, lub, w przypadku umowy między przedsiębiorcą i konsumentem, miejsce zwykłego pobytu przedsiębiorcy, adres wskazany przez konsumenta, adres dostawy towarów lub adres, na jaki wystawiana jest faktura, znajdują się w tym państwie członkowskim; lub |
|
b) umowach, w których wszystkie strony są przedsiębiorcami, ale żadna z nich nie jest MŚP w rozumieniu art. 7 ust. 2. |
|
Poprawka 88
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – nagłówek
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Przekazywanie wyroków stosujących niniejsze rozporządzenie | Przekazywanie wyroków stosujących niniejszą dyrektywę |
Poprawka 89
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Państwa członkowskie zapewniają przekazywanie Komisji bez nieuzasadnionej zwłoki prawomocnych wyroków swoich sądów stosujących przepisy niniejszego rozporządzenia. | 1. Państwa członkowskie zapewniają przekazywanie Komisji bez nieuzasadnionej zwłoki prawomocnych wyroków swoich sądów stosujących przepisy niniejszej dyrektywy. |
Poprawka 90
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 15
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 15 | skreślony |
Przegląd |
|
1. Do … [cztery lata od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia] państwa członkowskie przekazują Komisji informacje dotyczące stosowania niniejszego rozporządzenia, w szczególności na temat poziomu akceptacji wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, zakresu, w jakim wywołały one spory prawne oraz aktualnego stanu różnic w poziomie ochrony konsumenta między wspólnymi europejskimi przepisami dotyczącymi sprzedaży i prawem krajowym. Informacja ta obejmuje kompleksowy przegląd orzecznictwa sądów krajowych dokonujących wykładni wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży. |
|
2. Do … [pięć lat od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia] Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu szczegółowe sprawozdanie zawierające przegląd funkcjonowania niniejszego rozporządzenia oraz uwzględniając między innymi potrzebę dalszego rozszerzenia zakresu stosowania, jeśli chodzi o umowy między przedsiębiorstwami, o zmiany rynkowe i technologiczne związane z treściami cyfrowymi, oraz przyszły rozwój dorobku wspólnotowego. |
|
Poprawka 91
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 16 – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. | 1. Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |
Poprawka 92
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 16 – ustęp 2 – akapit pierwszy
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Stosuje się je od [ sześć miesięcy od daty wejścia w życie]. | skreślony |
Poprawka 93
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 16 – ustęp 2 – akapit drugi
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich. | skreślony |
Poprawka 94
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 16 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| Artykuł 16a |
| Adresaci |
| Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich. |
Poprawka 95
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – tytuł
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
WSPÓLNE EUROPEJSKIE PRZEPISY DOTYCZĄCE SPRZEDAŻY | skreślony |
Poprawka 96
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – spis treści
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
[...] | skreślony |
Poprawka 97
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część I
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
[...] | skreślona |
Poprawka 98
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część II
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
[...] | skreślona |
Poprawka 99
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część III
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
[...] | skreślona |
Poprawka 100
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 9
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
[...] | skreślony |
Poprawka 101
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 10 – oddział 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
[...] | skreślony |
Poprawka 102
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 10 – oddział 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
[...] | skreślony |
Poprawka 103
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 10 – oddział 3 – nagłówek
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Zgodność towarów i treści cyfrowych | Zgodność z umową i środki ochrony prawnej konsumenta |
Poprawka 104
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 10 – oddział 3 – artykuł 99 – ustęp 1 – wprowadzenie
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Towary lub treści cyfrowe są zgodne z umową, jeżeli: | 1. Sprzedawca jest zobowiązany do dostarczenia towarów lub treści cyfrowych zgodnych z umową. Towary lub treści cyfrowe są zgodne z umową, jeżeli: |
Poprawka 105
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 10 – oddział 3 – artykuł 99 – ustęp 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Aby być zgodne z umową, towary lub treści cyfrowe muszą także spełniać wymogi określone w art. 100, 101 i 102, chyba że strony uzgodniły inaczej. | 2. Aby być zgodne z umową, towary lub treści cyfrowe muszą także spełniać wymogi określone w art. […] (kryteria zgodności towarów i treści cyfrowych; wadliwa instalacja w przypadku umowy sprzedaży konsumenckiej). |
Poprawka 106
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 10 – oddział 3 – artykuł 99 – ustęp 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
3. Każde porozumienie zawarte w umowie sprzedaży konsumenckiej, w którym odstępuje się od wymogów określonych w art. 100, 102 i 103 na niekorzyść konsumenta, jest ważne jedynie wtedy, gdy w momencie zawarcia umowy konsument wiedział o szczególnym stanie towarów lub treści cyfrowych i przyjął te towary lub treści cyfrowe jako zgodne z umową w momencie jej zawarcia. | 3. Każde porozumienie, w którym odstępuje się od wymogów określonych w art. […] (kryteria zgodności towarów i treści cyfrowych; wadliwa instalacja w przypadku umowy sprzedaży konsumenckiej) na niekorzyść konsumenta, jest ważne jedynie wtedy, gdy w momencie zawarcia umowy konsument wiedział o szczególnym stanie towarów lub treści cyfrowych i wyraźnie przyjął te towary lub treści cyfrowe jako zgodne z umową w momencie jej zawarcia. |
Poprawka 107
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 10 – oddział 3 – artykuł 99 – ustęp 4
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
4. W umowie sprzedaży konsumenckiej strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania ust. 3 ani uchylić lub zmienić jego skutków. | skreślony |
Poprawka 108
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 10 – oddział 3 – artykuł 100 – litera a
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
a) być zdatne do konkretnego celu, o którym sprzedawca został poinformowany w momencie zawarcia umowy, chyba że okoliczności wskazują, że kupujący nie polegał bądź nie powinien był polegać na umiejętnościach i ocenie sprzedawcy; | a) być zdatne do konkretnego celu, o którym sprzedawca został poinformowany w momencie zawarcia umowy, chyba że sprzedawca wykaże, że sprostował informację o zdatności do konkretnego celu; |
Uzasadnienie
Bardziej uzasadniona i przyjaźniejsza dla konsumentów jest sytuacja, w której sprzedawca jest zobowiązany wyraźnie zareagować na błędną informację konsumenta dotyczącą przeznaczenia towaru na konkretny cel.
Poprawka 109
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 10 – oddział 3 – artykuł 100 – litera f
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
f) mieć cechy i możliwości techniczne, o których mowa we wszelkich oświadczeniach przedkontraktowych, które stanowią część umowy na mocy art. 69; oraz | f) mieć cechy i możliwości techniczne, o których mowa we wszelkich oświadczeniach przedkontraktowych, oraz |
Poprawka 110
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 10 – oddział 3 – artykuł 100 – litera g
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
g) mieć cechy i możliwości techniczne, jakich kupujący może oczekiwać. Przy ustalaniu, czego kupujący może oczekiwać od treści cyfrowych, uwzględnia się, czy treści cyfrowe zostały dostarczone w zamian za zapłatę ceny. | g) mieć cechy i możliwości techniczne, jakich konsument może oczekiwać, w tym trwałość, wygląd i brak drobnych wad. Przy ustalaniu, czego kupujący może oczekiwać od treści cyfrowych, uwzględnia się, czy treści cyfrowe zostały dostarczone w zamian za zapłatę ceny. |
Poprawka 111
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 10 – oddział 3 – artykuł 101 – ustęp 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania niniejszego artykułu ani uchylić lub zmienić jego skutków. | skreślony |
Poprawka 112
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – rozdział 10 – oddział 3 – artykuł 102
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 102 | skreślony |
Prawa lub roszczenia osób trzecich |
|
1. Towary nie mogą być obciążone prawem ani innym niż oczywiście bezzasadne roszczeniem osoby trzeciej a treści cyfrowe muszą być wolne od takiego prawa lub roszczenia. |
|
2. Jeśli chodzi o prawa lub roszczenia wynikające z własności intelektualnej, z zastrzeżeniem przepisów ust. 3 i 4, towary nie mogą być obciążone prawem ani innym niż oczywiście bezzasadne roszczeniem osoby trzeciej a treści cyfrowe muszą być wolne od takiego prawa lub roszczenia: |
|
a) wynikającego z prawa państwa, w którym towary lub treści cyfrowe będą wykorzystywane zgodnie z umową lub, w braku takiego porozumienia, wynikającego z prawa państwa, w którym kupujący ma miejsce prowadzenia działalności bądź – w umowach między przedsiębiorcą a konsumentem – wynikającego z prawa państwa miejsca pobytu konsumenta wskazanego przez konsumenta w momencie zawarcia umowy; oraz |
|
b) o którym sprzedawca wiedział lub powinien był wiedzieć w momencie zawarcia umowy. |
|
3. W umowach między przedsiębiorcami ust. 2 nie ma zastosowania, jeśli kupujący wiedział lub powinien był wiedzieć o prawach lub roszczeniach wynikających z własności intelektualnej w momencie zawarcia umowy. |
|
4. W umowach między przedsiębiorcą a konsumentem ust. 2 nie ma zastosowania, jeśli kupujący wiedział o prawach lub roszczeniach wynikających z własności intelektualnej w momencie zawarcia umowy. |
|
5. W umowie między przedsiębiorcą a konsumentem strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania niniejszego artykułu ani uchylić lub zmienić jego skutków. |
|
Poprawka 113
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 10 – oddział 3 – artykuł 103
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 103 | skreślony |
Ograniczenie zgodności treści cyfrowych |
|
Treści cyfrowych nie uważa się za niezgodne z umową tylko dlatego, że zaktualizowaną wersję tych treści udostępniono po zawarciu umowy. |
|
Poprawka 114
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 10 – oddział 3 – artykuł 104
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 104 | skreślony |
Wiedza kupującego o braku zgodności towarów w umowie między przedsiębiorcami |
|
W umowie między przedsiębiorcami sprzedawca nie ponosi odpowiedzialności za brak zgodności towarów z umową, jeżeli w momencie zawarcia umowy kupujący wiedział lub powinien był wiedzieć o tym braku zgodności. |
|
Poprawka 115
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 10 – oddział 3 – artykuł 105 – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Sprzedawca odpowiada za każdy brak zgodności towarów z umową występujący w momencie przejścia ryzyka na kupującego zgodnie z rozdziałem 14. | 1. Sprzedawca odpowiada za każdy brak zgodności towarów z umową występujący w momencie przejścia ryzyka na konsumenta. |
Uzasadnienie
W celu poprawy jasności dostosowany do niniejszej dyrektywy art. 105 powinien zostać umieszczony bezpośrednio między art. 114 i art. [...] (terminy).
Poprawka 116
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 10 – oddział 3 – artykuł 105 – ustęp 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. W umowie sprzedaży konsumenckiej przyjmuje się, że każdy brak zgodności, który uwidacznia się w ciągu sześciu miesięcy od momentu przejścia ryzyka na kupującego, występował już w tym momencie, chyba że byłoby to niemożliwe ze względu na właściwości towarów lub treści cyfrowych bądź charakter braku zgodności. | 2. W umowie sprzedaży konsumenckiej lub umowie o dostarczenie treści cyfrowych przyjmuje się, że każdy brak zgodności, który uwidacznia się w ciągu jednego roku od momentu przejścia ryzyka na konsumenta, występował już w tym momencie, chyba że byłoby to niemożliwe ze względu na właściwości towarów lub treści cyfrowych bądź charakter braku zgodności. |
Uzasadnienie
Obecnie odwrócenie ciężaru dowodu ustalono w dyrektywie 1999/44/WE na sześć miesięcy. W praktyce jednak ciągle okazuje się, że wady ujawniające się po sześciu miesiącach wielekroć nie są uznawane, chociaż okres odpowiedzialności jeszcze obowiązuje. Bez kosztownych ekspertyz konsument nie ma praktycznie możliwości przedstawienia dowodu, że wada występowała już w momencie zakupu. Przedłużenie tego terminu jest zatem właściwe.
Poprawka 117
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 10 – oddział 3 – artykuł 105 – ustęp 4
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
4. Jeżeli treści cyfrowe wymagają późniejszej aktualizacji przez przedsiębiorcę, musi on zapewnić, by treści te pozostały zgodne z umową przez cały czas jej obowiązywania. | 4. Jeżeli treści cyfrowe wymagają późniejszej aktualizacji przez przedsiębiorcę lub jeżeli przedsiębiorca dostarcza je w odrębnych częściach, musi on zapewnić, by treści te pozostały zgodne z umową przez cały czas jej obowiązywania. |
Poprawka 118
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 10 – oddział 3 – artykuł 105 – ustęp 5
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
5. W umowie między przedsiębiorcą a konsumentem strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania niniejszego artykułu ani uchylić lub zmienić jego skutków. | skreślony |
Uzasadnienie
W celu poprawy jasności dostosowany do niniejszej dyrektywy art. 105 powinien zostać umieszczony bezpośrednio między art. 114 i art. [...] (terminy).
Poprawka 119
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – nagłówek
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Środki ochrony prawnej przysługujące kupującemu | Środki ochrony prawnej |
Poprawka 120
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 1 – artykuł 106 – ustęp 1 – wprowadzenie
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Jeżeli sprzedawca nie wykonuje zobowiązania, kupujący może: | 1. Jeżeli sprzedawca nie wykonuje zobowiązania zgodnie z umową, konsument może: |
Uzasadnienie
Postanowienia dotyczące środków ochrony prawnej we wniosku Komisji przewidują wysoki poziom ochrony konsumenta, dlatego też powinny zostać częściowo przejęte w niniejszej dyrektywie.
Poprawka 121
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 1 – artykuł 106 – ustęp 1 – litera a
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
a) zażądać spełnienia świadczenia, które obejmuje konkretne świadczenie, naprawę lub wymianę towarów lub treści cyfrowych zgodnie z oddziałem 3 niniejszego rozdziału; | a) zażądać spełnienia świadczenia, które obejmuje konkretne świadczenie, naprawę lub wymianę towarów lub treści cyfrowych; |
Poprawka 122
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 1 – artykuł 106 – ustęp 1 – litera b
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
b) powstrzymać się ze spełnieniem własnego świadczenia zgodnie z oddziałem 4 niniejszego rozdziału; | b) powstrzymać się ze spełnieniem swojego świadczenia; |
Poprawka 123
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 1 – artykuł 106 – ustęp 1 – litera c
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
c) rozwiązać umowę zgodnie z oddziałem 5 niniejszego rozdziału i zażądać zwrotu zapłaconej już części ceny, zgodnie z rozdziałem 17; | c) rozwiązać umowę zgodnie z art. […] (Rozwiązanie w przypadku niewykonania) i zażądać zwrotu zapłaconej już części ceny; |
Poprawka 124
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 1 – artykuł 106 – ustęp 1 – litera d
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
d) obniżyć cenę zgodnie z oddziałem 6 niniejszego rozdziału; oraz | d) obniżyć cenę; oraz |
Poprawka 125
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 1 – artykuł 106 – ustęp 1 – litera e
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
e) zażądać odszkodowania zgodnie z rozdziałem 16. | e) zażądać odszkodowania. |
Poprawka 126
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 1 – artykuł 106 – ustęp 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Jeśli kupujący jest przedsiębiorcą: | 2. W przypadku bezpłatnego udostępnienia treści cyfrowych konsument może korzystać ze środków ochrony prawnej określonych w ust. 1 lit. a), b), c) i e). |
a) kupującemu przysługuje prawo do skorzystania z dowolnego środka ochrony prawnej, z wyjątkiem powstrzymania się ze spełnieniem własnego świadczenia, z zastrzeżeniem możliwości sanacji świadczenia przez sprzedawcę przewidzianej w oddziale 2 niniejszego rozdziału; oraz |
|
b) kupującemu przysługuje prawo do powołania się na brak zgodności, z zastrzeżeniem wymogów zbadania towarów i zawiadomienia o braku zgodności przewidzianych w oddziale 7 niniejszego rozdziału. |
|
Uzasadnienie
Dane osobowe konsumenta mają równowartość ekonomiczną. Udostępnienie tych danych powoduje powstanie konkretnego świadczenia wzajemnego. Konsumenci powinni zatem mieć prawo do korzystania ze środków ochrony prawnej.
Poprawka 127
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 1 – artykuł 106 – ustęp 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
3. Jeśli kupujący jest konsumentem: a) prawa kupującego obowiązują bez zastrzeżenia możliwości sanacji świadczenia przez sprzedawcę; oraz b) wymogi zbadania towarów i zawiadomienia o braku zgodności przewidziane w oddziale 7 niniejszego rozdziału, nie ma zastosowania.
| 3. Dopuszczalne jest łączenie środków ochrony prawnej, które wzajemnie się nie wykluczają. |
Poprawka 128
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 1 – artykuł 106 – ustęp 4
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
4. Jeśli niespełnienie świadczenia przez sprzedawcę jest usprawiedliwione, kupujący może skorzystać z każdego ze środków ochrony prawnej, o których mowa w ust. 1, z wyjątkiem żądania spełnienia świadczenia i odszkodowania. | 4. Prawo do korzystania z tych środków ochrony prawnej przechodzi na kolejnego nabywcę towaru lub treści cyfrowych, w przypadku gdy jest on konsumentem. |
Uzasadnienie
Należy jasno stwierdzić, że w przypadku zmiany właściciela w okresie obowiązywania gwarancji prawo do korzystania ze środków ochrony prawnej nie wygasa, lecz przechodzi na kolejnego nabywcę, pod warunkiem że chodzi o konsumenta.
Poprawka 129
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 1 – artykuł 106 – ustęp 5
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
5. Kupujący nie może skorzystać z żadnego ze środków ochrony prawnej, o których mowa w ust. 1 w takim zakresie, w jakim przyczynił się do niespełnienia świadczenia przez sprzedawcę. | skreślony |
Poprawka 130
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 1 – artykuł 106 – ustęp 6
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
6. Dopuszczalne jest łączenie środków ochrony prawnej, które wzajemnie się nie wykluczają. | skreślony |
Poprawka 131
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 1 – artykuł 107
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 107 | skreślony |
Ograniczenie środków ochrony prawnej przysługujących w przypadku treści cyfrowych niedostarczonych w zamian za cenę |
|
Jeżeli treści cyfrowych nie dostarczono w zamian za zapłatę ceny, kupujący nie może skorzystać ze środków ochrony prawnej wymienionych w art. 106 ust. 1 lit. a)–d). Kupujący może jedynie żądać odszkodowania, na mocy art. 106 ust. 1 lit. e), za szkodę spowodowaną w majątku kupującego, w tym obejmującą sprzęt, oprogramowanie i dane, w wyniku braku zgodności dostarczonych treści cyfrowych z umową, z wyjątkiem zysku, którego został pozbawiony w wyniku szkody. |
|
Poprawka 132
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 1 – artykuł 108
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 108 | skreślony |
Normy bezwzględnie wiążące |
|
W umowie między przedsiębiorcą a konsumentem strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania niniejszego rozdziału ani uchylić lub zmienić jego skutków przed poinformowaniem przedsiębiorcy przez konsumenta o braku zgodności. |
|
Poprawka 133
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 2 – nagłówek
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Sanacja świadczenia przez sprzedawcę | Sanacja świadczenia przez usługodawcę |
Poprawka 134
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 2 – artykuł 109 – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Sprzedawca, który spełnił świadczenie odpowiednio wcześnie i otrzymał zawiadomienie o braku zgodności tego świadczenia z umową, może ponownie zaproponować spełnienie świadczenia zgodnie ze zobowiązaniem, jeśli jest to możliwe w terminie spełnienia świadczenia. | 1. Usługodawca, który spełnił świadczenie odpowiednio wcześnie i otrzymał zawiadomienie o braku zgodności tego świadczenia z umową, może ponownie zaproponować spełnienie świadczenia zgodnie ze zobowiązaniem, jeśli jest to możliwe w terminie spełnienia świadczenia. |
Uzasadnienie
W celu poprawy jasności dostosowany do niniejszej dyrektywy art. 109 powinien zostać umieszczony bezpośrednio między art. 155 (Środki ochrony prawnej konsumenta) i art. 158 (Prawo konsumenta do odmowy przyjęcia świadczenia).
Poprawka 135
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 2 – artykuł 109 – ustęp 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. W przypadkach nieobjętych ust. 1 sprzedawca, który spełnił świadczenia niezgodne z umową, może, bez nieuzasadnionej zwłoki od momentu zawiadomienia o braku zgodności, zaoferować sanację świadczenia na swój koszt. | 2. W przypadkach nieobjętych ust. 1 usługodawca, który spełnił świadczenia niezgodne z umową, może, bez nieuzasadnionej zwłoki od momentu zawiadomienia o braku zgodności, zaoferować sanację świadczenia na swój koszt. |
Uzasadnienie
W celu poprawy jasności dostosowany do niniejszej dyrektywy art. 109 powinien zostać umieszczony bezpośrednio między art. 155 (Środki ochrony prawnej konsumenta) i art. 158 (Prawo konsumenta do odmowy przyjęcia świadczenia).
Poprawka 136
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 2 – artykuł 109 – ustęp 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
3. Zawiadomienie o rozwiązaniu nie wyłącza możliwości zaoferowania sanacji świadczenia. | skreślony |
Poprawka 137
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 2 – artykuł 109 – ustęp 4 – wprowadzenie
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
4. Kupujący może odmówić przyjęcia oferty sanacji świadczenia, jeżeli: | 4. Konsument może odmówić przyjęcia oferty sanacji świadczenia, jeżeli: |
Uzasadnienie
W celu poprawy jasności dostosowany do niniejszej dyrektywy art. 109 powinien zostać umieszczony bezpośrednio między art. 155 (środki ochrony prawnej konsumenta) i art. 158 (Prawo konsumenta do odmowy przyjęcia świadczenia).
Poprawka 138
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 2 – artykuł 109 – ustęp 4 – litera a
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
a) sanacja nie będzie możliwa w rozsądnym terminie oraz bez poważnych niedogodności dla kupującego; | a) sanacja nie będzie możliwa w rozsądnym terminie oraz bez poważnych niedogodności dla konsumenta; |
Uzasadnienie
W celu poprawy jasności dostosowany do niniejszej dyrektywy art. 109 powinien zostać umieszczony bezpośrednio między art. 155 (Środki ochrony prawnej konsumenta) i art. 158 (Prawo konsumenta do odmowy przyjęcia świadczenia).
Poprawka 139
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 2 – artykuł 109 – ustęp 4 – litera b
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
b) kupujący ma powód, by przypuszczać, że sprzedawca nie spełni świadczenia w przyszłości; lub | b) konsument ma powód, by przypuszczać, że usługodawca nie spełni świadczenia w przyszłości; lub |
Uzasadnienie
W celu poprawy jasności dostosowany do niniejszej dyrektywy art. 109 powinien zostać umieszczony bezpośrednio między art. 155 (środki ochrony prawnej konsumenta) i art. 158 (Prawo konsumenta do odmowy przyjęcia świadczenia).
Poprawka 140
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 2 – artykuł 109 – ustęp 5
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
5. Sprzedawcy przysługuje rozsądny termin na sanację świadczenia. | 5. Usługodawcy przysługuje 30 dni na sanację świadczenia. |
Uzasadnienie
W celu poprawy jasności dostosowany do niniejszej dyrektywy art. 109 powinien zostać umieszczony bezpośrednio między art. 155 (środki ochrony prawnej konsumenta) i art. 158 (Prawo konsumenta do odmowy przyjęcia świadczenia).
Poprawka 141
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 2 – artykuł 109 – ustęp 6
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
6. Podczas terminu przeznaczonego na sanację kupujący może powstrzymać się ze spełnieniem świadczenia, ale jego prawa niezgodne z przyznaniem sprzedawcy terminu na doprowadzenie do sanacji ulegają zawieszeniu do momentu wygaśnięcia tego terminu. | skreślony |
Uzasadnienie
W celu poprawy jasności dostosowany do niniejszej dyrektywy art. 109 powinien zostać umieszczony bezpośrednio między art. 155 (środki ochrony prawnej konsumenta) i art. 158 (Prawo konsumenta do odmowy przyjęcia świadczenia).
Poprawka 142
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 2 – artykuł 109 – ustęp 7
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
7. Pomimo sanacji kupującemu przysługuje prawo do żądania odszkodowania za opóźnienie oraz każdą szkodę spowodowaną doprowadzaniem do sanacji lub szkodę, której sanacja nie zapobiegła. | 7. Pomimo sanacji konsumentowi przysługuje prawo do żądania odszkodowania za opóźnienie oraz każdą szkodę spowodowaną doprowadzaniem do sanacji lub szkodę, której sanacja nie zapobiegła. |
Uzasadnienie
W celu poprawy jasności dostosowany do niniejszej dyrektywy art. 109 powinien zostać umieszczony bezpośrednio między art. 155 (środki ochrony prawnej konsumenta) i art. 158 (Prawo konsumenta do odmowy przyjęcia świadczenia).
Poprawka 143
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 3 – artykuł 110 – ustęp 3 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 3a. W przypadku gdy przedsiębiorca mimo żądania konsumenta w razie niezgodności świadczenia z umową nie umożliwia skorzystania ze środków ochrony prawnej, a zamiast tego proponuje konsumentowi skorzystanie ze środków ochrony prawnej w ramach gwarancji handlowej, przedsiębiorca musi zaakceptować negatywne dla siebie skutki działań podjętych przez konsumenta i gwaranta w związku z gwarancją handlową i złożonych przez nich oświadczeń. |
Uzasadnienie
Dochodzenie swoich praw na mocy gwarancji producenta w przypadku wad przedmiotu sprzedaży, a nie w ramach roszczeń dotyczących sprzedaży zgodnie z art. 106 może być niekorzystne dla konsumenta. Przykładowo w okresie, gdy kupujący będzie bezskutecznie spierał się z producentem o zakres gwarancji, może ona upłynąć. Ponadto odstąpienie od umowy sprzedaży może być utrudnione, jeśli kupujący po nieudanych próbach naprawy przez producenta musi ponownie umożliwić sprzedawcy naprawę, zanim będzie mógł odstąpić od umowy. Korzystanie przez konsumenta ze środków ochrony prawnej w ramach gwarancji na polecenie sprzedawcy, który tym samym unika odpowiedzialności, jest niesprawiedliwe. Dlatego też sprzedawca musi zaakceptować negatywne dla siebie skutki działań i oświadczeń konsumenta i gwaranta.
Poprawka 144
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 3 – artykuł 111 – ustęp 1 – wprowadzenie
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Jeśli w umowie sprzedaży przedsiębiorca jest zobowiązany do usunięcia braku zgodności zgodnie z art. 110 ust. 2, konsument może wybrać między naprawą a wymianą, chyba że wybrany wariant byłby bezprawny bądź niemożliwy lub, w porównaniu z wariantem alternatywnym, nakładałby na sprzedawcę nieproporcjonalne koszty, uwzględniając: | 1. W przypadku gdy towar lub treści cyfrowe nie są zgodne z umową, konsument może domagać się nieodpłatnego zastosowania środka ochrony, wybierając między naprawą a wymianą, chyba że wybrany wariant byłby bezprawny bądź niemożliwy lub, w porównaniu z wariantem alternatywnym, nakładałby na sprzedawcę nieproporcjonalne koszty, uwzględniając: |
Poprawka 145
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 3 – artykuł 111 – ustęp 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Jeśli konsument zażądał usunięcia braku zgodności poprzez naprawę lub wymianę na podstawie ust. 1, może posłużyć się innymi środkami ochrony prawnej jedynie wtedy, gdy przedsiębiorca nie dokonał naprawy lub wymiany w rozsądnym terminie, nie dłuższym niż trzydzieści dni. Konsument może jednak powstrzymać się ze spełnieniem świadczenia przez ten czas. | 2. Jeśli konsument zażądał usunięcia braku zgodności poprzez naprawę lub wymianę na podstawie ust. 1, może posłużyć się innymi środkami ochrony prawnej jedynie wtedy, gdy: |
Uzasadnienie
Dopilnowanie, żeby konsument nie utknął w pętli niekończących się napraw oznacza konkretną poprawę zasad ochrony konsumenta. Wydaje się, że orzecznictwo wielu państw członkowskich wychodzi z założenia, iż dopiero po drugiej naprawie konsument może korzystać z innych środków ochrony prawnej. Z uwagi na czasami duże odległości i długie okresy dostaw na europejskim rynku wewnętrznym konsument już po drugim wystąpieniu takiej samej wady powinien mieć prawo do skorzystania z innego środka ochrony prawnej.
Poprawka 146
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 3 – artykuł 111 – ustęp 2 – litery a – c (nowe)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| a) przedsiębiorca nie dokonał naprawy lub wymiany w rozsądnym terminie, nie dłuższym niż trzydzieści dni; |
| b) przedsiębiorca w sposób dorozumiany lub wyraźny odmówił usunięcia niezgodności; |
| c) po dokonaniu naprawy lub wymiany ponownie wystąpiła ta sama wada. |
Poprawka 147
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 3 – artykuł 112
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 112 | skreślony |
Zwrot wymienionego przedmiotu |
|
1. Jeśli sprzedawca usunął brak zgodności poprzez wymianę, jest on uprawniony i obowiązany do odbioru wymienionego przedmiotu na swój koszt. |
|
2. Kupujący nie jest zobowiązany do zapłaty za korzystanie z wymienionego przedmiotu w okresie poprzedzającym wymianę. |
|
Poprawka 148
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 4 – artykuł 113
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 113 | skreślony |
Prawo do powstrzymania się ze spełnieniem świadczenia |
|
1. Kupujący, który ma spełnić świadczenie jednocześnie ze świadczeniem sprzedawcy lub po tym świadczeniu, może powstrzymać się z jego spełnieniem, dopóki sprzedawca nie zaoferuje swego świadczenia albo go nie spełni. |
|
2. Kupujący, który ma spełnić świadczenie przed świadczeniem sprzedawcy i który ma rozsądne obawy, że sprzedawca nie spełni swego świadczenia w momencie, gdy stanie się ono wymagalne, może powstrzymać się ze spełnieniem świadczenia tak długo, jak długo będzie mieć takie rozsądne obawy. |
|
3. Na podstawie niniejszego artykułu sprzedawca może powstrzymać się ze spełnieniem całego świadczenia lub tylko jego części, w zakresie usprawiedliwionym niewykonaniem zobowiązania przez kupującego. Jeżeli zobowiązania sprzedawcy mają być wykonane w oddzielnych częściach lub są podzielne w inny sposób, kupujący może powstrzymać się ze spełnieniem świadczenia jedynie w stosunku do tej części, której dotyczy niewykonanie, chyba że niewykonanie przez sprzedawcę uzasadnia powstrzymanie się przez kupującego ze spełnieniem całego świadczenia. |
|
Poprawka 149
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 5 – artykuł 114 – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Kupujący może rozwiązać umowę w rozumieniu art. 8, jeśli jej niewykonanie przez sprzedawcę jest istotne w rozumieniu art. 87 ust. 2. | 1. Jeśli niewykonanie umowy sprzedaży lub umowy o dostarczenie treści cyfrowych wynika z braku zgodności towarów lub treści cyfrowych z umową, konsument może rozwiązać umowę, chyba że brak zgodności jest nieznaczny. |
Poprawka 150
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 5 – artykuł 114 – ustęp 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Jeśli niewykonanie umowy sprzedaży konsumenckiej lub umowy między przedsiębiorcą a konsumentem o dostarczenie treści cyfrowych wynika z braku zgodności towarów z umową, konsument może rozwiązać umowę, chyba że brak zgodności jest nieznaczny. | 2. Jeśli konsument rozwiązuje umowę o dostarczenie treści cyfrowych, z tytułu którego nie powstają żadne odpłatne świadczenia wzajemne, z powodu nieprawidłowości, dane osobowe konsumenta są automatycznie usuwane, a konsument zostaje o tym poinformowany. |
Uzasadnienie
W celu ochrony konsumenta należy jasno stwierdzić, że również w przypadku rozwiązania umowy dotyczącej nieodpłatnego udostępnienia treści cyfrowych konsument ma prawo do usunięcia już przekazanych danych osobowych. Konsument powinien zostać poinformowany o usunięciu jego danych osobowych.
Poprawka 151
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 5 – artykuł 114 – ustęp 2 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 2a. Jeżeli rozwiązanie umowy ma miejsce w ciągu sześciu miesięcy po przejściu ryzyka na konsumenta, konsument nie ponosi kosztów wykorzystania towarów ani treści cyfrowych. |
Poprawka 152
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 5 – artykuł 115
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 115 | skreślony |
Rozwiązanie w przypadku opóźnienia w wydaniu po zawiadomieniu o wyznaczeniu dodatkowego terminu na wykonanie |
|
1. Kupujący może rozwiązać umowę w przypadku opóźnienia w wydaniu, które samo w sobie nie stanowi istotnego niewykonania, jeżeli zawiadomi o wyznaczeniu rozsądnie długiego terminu dodatkowego na wykonanie, a sprzedawca nie wykona umowy w tym terminie. |
|
2. Termin dodatkowy, o którym mowa w ust. 1, uważa się za rozsądnie długi, jeśli sprzedawca nie sprzeciwi się mu bez nieuzasadnionej zwłoki. |
|
3. Jeżeli w zawiadomieniu zastrzeżono, że umowa ulega rozwiązaniu automatycznie w razie niewykonania przez sprzedawcę przed upływem terminu wyznaczonego w zawiadomieniu, ulega ona rozwiązaniu z upływem tego terminu, bez konieczności dodatkowego zawiadomienia. |
|
Poprawka 153
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 5 – artykuł 116
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 116 | skreślony |
Rozwiązanie w przypadku przewidywanego niewykonania |
|
Kupujący może rozwiązać umowę przed terminem wykonania, jeśli sprzedawca oświadczył lub z innych przyczyn stało się oczywiste, że dopuści się niewykonania uzasadniającego rozwiązanie umowy. |
|
Poprawka 154
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 5 – artykuł 117
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 117 | skreślony |
Zakres prawa do rozwiązania |
|
1. Jeżeli zobowiązania umowne sprzedawcy mają być wykonane w oddzielnych częściach lub są podzielne w inny sposób, a na podstawie niniejszego oddziału istnieje podstawa do rozwiązania umowy w części odpowiadającej części ceny, kupujący może rozwiązać umowę jedynie w stosunku do tej części. |
|
2. Ustęp 1 nie ma zastosowania, jeżeli nie można oczekiwać od kupującego, że przyjmie wykonanie pozostałych części lub jeżeli niewykonanie uzasadnia rozwiązanie umowy w całości. |
|
3. Jeżeli zobowiązania umowne sprzedawcy są niepodzielne lub część tych zobowiązań nie odpowiada części ceny, kupujący może rozwiązać umowę tylko wtedy, gdy niewykonanie uzasadnia rozwiązanie umowy w całości. |
|
Poprawka 155
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 5 – artykuł 118
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 118 | skreślony |
Zawiadomienie o rozwiązaniu |
|
Kupujący wykonuje swoje uprawnienie do rozwiązania przysługujące na mocy niniejszego oddziału poprzez zawiadomienie dokonane sprzedawcy. |
|
Poprawka 156
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 5 – artykuł 119
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 119 | skreślony |
Utrata prawa do rozwiązania |
|
1. Kupujący traci prawo do odstąpienia przysługujące na mocy niniejszego oddziału, jeśli nie dokona stosownego zawiadomienia w rozsądnym terminie od momentu, w którym uzyskał to prawo lub od momentu, w którym kupujący dowiedział się lub powinien był dowiedzieć się o niewykonaniu zobowiązania, w zależności od tego, co nastąpi później. |
|
2. Ustęp 1 nie ma zastosowania: |
|
a) jeśli kupujący jest konsumentem; lub |
|
b) nie zaoferowano spełnienia żadnego świadczenia. |
|
Poprawka 157
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 6 – artykuł 120
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 120 | skreślony |
Prawo do obniżenia ceny |
|
1. Kupujący, który przyjął świadczenie niezgodne z umową, może obniżyć cenę. Obniżenie to jest proporcjonalne do zmniejszenia wartości świadczenia w momencie jego spełnienia, w porównaniu do wartości, jaką miałoby w tym czasie świadczenie zgodne z umową. |
|
2. Kupujący uprawniony do obniżenia ceny na podstawie ust. 1, który zapłacił już cenę wyższą od ceny obniżonej, może żądać od sprzedawcy zwrotu różnicy. |
|
3. Kupujący, który obniża cenę, nie może również domagać się odszkodowania za szkodę, która została w ten sposób naprawiona, może jednak żądać pokrycia wszelkich innych szkód, które poniósł. |
|
Poprawka 158
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 7 – artykuł 121
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 121 | skreślony |
Zbadanie towarów w umowach między przedsiębiorcami |
|
1. W umowie między przedsiębiorcami od kupującego oczekuje się zbadania towarów lub zlecenia ich zbadania w rozsądnym, jak najkrótszym w danych okolicznościach terminie, nie dłuższym niż czternaście dni od daty wydania towarów, dostarczenia treści cyfrowych lub wykonania usług powiązanych. |
|
2. Jeżeli umowa obejmuje przewóz towarów, ich zbadanie może zostać odłożone do momentu dotarcia towarów do miejsca przeznaczenia. |
|
3. Jeśli towary są przekierowane w tranzycie albo rozsyłane dalej przez kupującego, który nie ma rozsądnej możliwości ich zbadania, a w momencie zawarcia umowy sprzedawca wiedział lub powinien był wiedzieć o tego rodzaju przekierowaniu czy rozsyłaniu, zbadanie może być odłożone do momentu dotarcia towarów do nowego miejsca przeznaczenia. |
|
Poprawka 159
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 11 – oddział 7 – artykuł 122
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 122 | skreślony |
Wymóg zawiadomienia o braku zgodności w umowach sprzedaży między przedsiębiorcami |
|
1. W przypadku umowy między przedsiębiorcami kupujący nie może powoływać się na brak zgodności, jeżeli w rozsądnym terminie nie zawiadomi sprzedawcy o braku zgodności, określając jej charakter |
|
Termin zaczyna biec od momentu dostarczenia towarów lub od momentu, w którym kupujący wykryje lub powinien wykryć brak zgodności, w zależności od tego, co nastąpi później. |
|
2. Kupujący traci prawo do powoływania się na brak zgodności, jeżeli nie zawiadomi sprzedawcy o braku zgodności w ciągu dwóch lat od momentu faktycznego przekazania towarów kupującemu zgodnie z umową. |
|
3. Jeśli strony uzgodniły, że towary muszą pozostać zdatne do określonego celu czy zwykłego użytku przez określony okres, termin przewidziany na zawiadomienie sprzedawcy zgodnie z ust. 2 nie może upłynąć przed końcem uzgodnionego terminu. |
|
4. Ustęp 2 nie ma zastosowania do roszczeń czy praw osób trzecich, o których mowa w art. 102. |
|
5. Kupujący nie musi zawiadamiać sprzedawcy o tym, że nie wszystkie towary zostały wydane, jeżeli kupujący ma podstawy, by sądzić, że pozostałe towary zostaną wydane. |
|
6. Sprzedawca nie może powoływać się na niniejszy artykuł, jeżeli brak zgodności odnosi się do faktów, o których sprzedawca wiedział lub powinien był wiedzieć, a których nie ujawnił kupującemu. |
|
Poprawka 160
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 12
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
[...] | skreślony |
Poprawka 161
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 13
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| skreślony |
Poprawka 162
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 14 – oddział 1 – artykuł 140
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 140 | skreślony |
Skutek przejścia ryzyka |
|
Utrata czy uszkodzenie towarów lub treści cyfrowych wynikłe po przejściu ryzyka na kupującego nie zwalnia kupującego z obowiązku zapłaty ceny, chyba że utrata czy uszkodzenie stanowią skutek działania bądź zaniechania sprzedawcy. |
|
Poprawka 163
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 14 – oddział 1 – artykuł 141
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 141 | skreślony |
Identyfikacja towarów lub treści cyfrowych stanowiących przedmiot umowy |
|
Ryzyko nie przechodzi na kupującego, dopóki towary lub treści cyfrowe nie zostaną wyraźnie zidentyfikowane jako towary lub treści cyfrowe, które mają być dostarczone na mocy umowy, niezależnie od tego, czy w porozumieniu wstępnym, zawiadomieniu przesłanym kupującemu lub w inny sposób. |
|
Poprawka 164
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 14 – oddział 1 – artykuł 141 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| Artykuł 141a |
| Terminy |
| 1. Na podstawie art. […] (zgodność z umową) sprzedawca ponosi odpowiedzialność za brak zgodności z umową, który ujawni się w ciągu sześciu lat po dostarczeniu towaru. |
| 2. Jeśli sprzedawca usunie brak poprzez naprawę lub wymianę, bieg terminu, o którym mowa w ust. 1, ulega zawieszeniu od momentu zawiadomienia sprzedawcy przez konsumenta o braku zgodności z umową do momentu, w którym konsument ponownie wejdzie w posiadanie wymienionego lub naprawionego towaru lub treści cyfrowych. |
| 3. Jeśli sprzedawca usunie brak poprzez naprawę lub wymianę, bieg terminu, o którym mowa w ust. 1, zostaje wznowiony, jak tylko konsument ponownie wejdzie w posiadanie wymienionego lub naprawionego towaru lub treści cyfrowych. W przypadku naprawy bieg terminu rozpoczyna się od początku. |
Uzasadnienie
Obecnie obowiązuje przepis dyrektywy 1999/44/WE przewidujący termin dwóch lat, jednak w wielu państwach członkowskich obowiązują dłuższe terminy. Ponadto w niektórych państwach członkowskich terminy wyznaczane są według dodatkowych kryteriów, takich jak oczekiwany okres użytkowania towaru lub wady ukryte.
Poprawka 165
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 14 – oddział 1 – artykuł 141 b (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| Artykuł 141b |
| Okres gwarancji prawnej produktów opracowanych na podstawie ekoprojektów |
| Okres zgodności towarów ujętych w niniejszej dyrektywie i opracowanych na podstawie ekoprojektów zgodnie z dyrektywą 2009/125/WE ustanawiającą ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów związanych z energią stanowi okres trwałości określony w środku wykonawczym do dyrektywy 2009/125/WE, jeżeli jest on dłuższy niż 6 lat. |
Uzasadnienie
W celu wspierania zrównoważonej konsumpcji poprzez budowanie zaufania konsumentów do produktów opracowanych zgodnie z normami ustanowionymi w ramach prawodawstwa dotyczącego ekoprojektów konieczne jest zagwarantowanie konsumentowi możliwości opierania się na prawach dotyczących gwarancji w całym cyklu życia produktu. Okres ten należy ustanowić w odniesieniu do wdrożonych środków dyrektywy 2009/158/WE, z której wynika już obowiązek dokonywania oceny przewidywanej długości życia produktu, co oznacza stan osiągnięcia przez dany produkt końca pierwotnego użytkowania aż do jego ostatecznego unieszkodliwienia.
Poprawka 166
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 14 – oddział 1 – artykuł 141 c (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| Artykuł 141c |
| Bezpośrednia odpowiedzialność producenta |
| 1. Producent ponosi odpowiedzialność wobec konsumenta za naprawę lub wymianę towarów ze względu na wszelki brak zgodności, jaki istniał w chwili przejścia na konsumenta ryzyka dotyczącego towaru lub treści cyfrowych w terminie określonym w art. 10. Konsument może wybrać między naprawą a wymianą, zgodnie z warunkami określonymi w art. 7 ust. 1. |
| 2. Producent dokonuje naprawy lub wymiany towarów najpóźniej trzydzieści dni po otrzymaniu powiadomienia o braku zgodności. |
| 3. Niniejszy artykuł pozostaje bez uszczerbku dla przepisów prawa krajowego, zgodnie z którymi wydłużono okres odpowiedzialności wobec osób trzecich, takich jak importer czy przewoźnik, oraz które dotyczą prawa do odszkodowań lub roszczeń regresowych. |
Uzasadnienie
Bezpośrednia odpowiedzialność producentów może zwiększyć zaufanie konsumentów: konsumenci mogą ostatecznie zwrócić się do producenta, który prowadzi działalność w ich kraju, zamiast odsyłać wadliwy produkt z jednego końca Unii na drugi. Na prawdziwym rynku wewnętrznym konsumenci powinni mieć możliwość wyboru, do kogo się zwrócić w razie problemów.
Poprawka 167
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 14 – oddział 2 – artykuł 142 – nagłówek
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Przejście ryzyka w umowie sprzedaży konsumenckiej | Przejście ryzyka w umowie o dostarczenie treści cyfrowych, które nie zostały dostarczone na nośniku materialnym |
Uzasadnienie
Przejście ryzyka zostało już uregulowane w dyrektywie 2011/83/UE i teraz należy je uzupełnić postanowieniami dotyczącymi treści cyfrowych.
Poprawka 168
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 14 – oddział 2 – artykuł 142 – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. W umowie sprzedaży konsumenckiej przejście ryzyka następuje wtedy, gdy konsument lub osoba trzecia wyznaczona przez konsumenta, niebędąca przewoźnikiem, wejdą w fizyczne posiadanie towarów lub nośnika materialnego, na którym zostały dostarczone treści cyfrowe. | skreślony |
Poprawka 169
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 14 – oddział 2 – artykuł 142 – ustęp 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
3. Z wyłączeniem umowy zawieranej na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa ust. 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli konsument nie wywiązał się z obowiązku odbioru towarów lub treści cyfrowych, a niewykonanie zobowiązania nie jest usprawiedliwione zgodnie z art. 88. W takim przypadku przejście ryzyka następuje w momencie, w którym konsument lub osoba trzecia wyznaczona przez konsumenta weszliby w fizyczne posiadanie towarów lub przejęliby kontrolę nad treściami cyfrowymi, gdyby wywiązali się z obowiązku ich odbioru. | skreślony |
Poprawka 170
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 14 – oddział 2 – artykuł 142 – ustęp 4
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
4. Jeśli konsument organizuje przewóz towarów lub treści cyfrowych dostarczonych na nośniku materialnym, a przedsiębiorca nie zaproponował mu takiej możliwości, przejście ryzyka następuje w momencie przekazania przewoźnikowi towarów lub treści cyfrowych dostarczonych na nośniku materialnym, bez uszczerbku dla praw przysługujących konsumentowi wobec przewoźnika. | skreślony |
Poprawka 171
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 14 – oddział 2 – artykuł 142 – ustęp 5
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
5. Strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania niniejszego artykułu ani uchylić lub zmienić jego skutków. | skreślony |
Poprawka 172
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 14 – oddział 2 – artykuł 142 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| Artykuł 142a |
| Gwarancje handlowe |
| 1. Gwarancja handlowa wiąże gwaranta na warunkach ustanowionych w oświadczeniu gwarancyjnym. W przypadku braku oświadczenia gwarancyjnego lub gdy jest ono niekorzystne w porównaniu z dotyczącą go reklamą, gwarancja handlowa jest wiążąca na warunkach podanych w reklamie gwarancji handlowej. |
| 2. Oświadczenie gwarancyjne jest sporządzane prostym i zrozumiałym językiem oraz jest czytelne. Powinno zostać sporządzone w języku umowy z konsumentem. |
| Zawiera następujące części: |
| a) określenie praw konsumenta na mocy art. […] (przegląd środków ochrony prawnej przysługujących konsumentowi) oraz wyraźne stwierdzenie, że prawa te są niezależne od gwarancji handlowej, |
| b) treść gwarancji handlowej oraz warunki reklamacji; w szczególności podaje się czas trwania i zakres obowiązywania gwarancji oraz nazwę i adres gwaranta, |
| c) zalety wynikające z korzystania przez konsumenta z gwarancji oraz to, czy gwarancja jest bezpłatna, a jeżeli nie – koszty, jakie ponosi konsument, |
| d) informację, że gwarancja handlowa może być przeniesiona na późniejszego właściciela, |
| e) informację, że usługi w zakresie utrzymania i części zamienne muszą być dostępne w ciągu sześciu lat po zawarciu umowy. |
| 3. Przedsiębiorca udostępnia konsumentowi oświadczenie gwarancyjne na trwałym nośniku. |
| 4. Niespełnienie wymogów ust. 2 lub 3 nie ma wpływu na ważność gwarancji. |
Uzasadnienie
Sformułowanie przepisów dotyczących gwarancji handlowej wzoruje się na wniosku Komisji w sprawie praw konsumenta. Należy wprowadzić zasadę przenoszenia gwarancji w celu uwzględnienia znacznego wzrostu handlu online towarami używanymi między konsumentami. Ponadto należy wprowadzić zobowiązanie producenta do zagwarantowania konsumentom dostępności usług utrzymania i dostawy części zamiennych przez okres co najmniej sześciu lat po dokonaniu zakupu.
Poprawka 173
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 14 – oddział 3 – artykuł 143
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 143 | skreślony |
Moment przejścia ryzyka |
|
1. W umowie między przedsiębiorcami ryzyko przechodzi na kupującego, gdy ten odbiera towary lub treści cyfrowe bądź dokumenty reprezentujące towary. |
|
2. Ustęp 1 stosuje się z zastrzeżeniem art. 144, 145 i 146. |
|
Poprawka 174
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 14 – oddział 3 – artykuł 144
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 144 | skreślony |
Towary oddane do dyspozycji kupującego |
|
1. Jeżeli towary lub treści cyfrowe zostały oddane do dyspozycji kupującego, a kupujący jest tego świadomy, ryzyko przechodzi na niego w momencie, w którym towary lub treści cyfrowe powinny zostać odebrane, chyba że kupujący miał prawo powstrzymać się od odbioru na mocy art. 113. |
|
2. Jeżeli towary lub treści cyfrowe oddano do dyspozycji kupującego poza miejscem prowadzenia działalności sprzedawcy, ryzyko przechodzi, gdy nadejdzie termin wydania towarów, a kupujący świadomy jest faktu, że towary lub treści cyfrowe zostały oddane do jego dyspozycji właśnie w tym miejscu. |
|
Poprawka 175
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 14 – oddział 3 – artykuł 145
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 145 | skreślony |
Przewóz towarów |
|
1. Niniejszy artykuł stosuje się do wszelkich umów sprzedaży, które obejmują przewóz sprzedanych towarów. |
|
2. Jeśli sprzedawca nie ma obowiązku przekazania towarów w konkretnym miejscu, ryzyko przechodzi na kupującego, gdy towary zostają przekazane pierwszemu z przewoźników w celu dostarczenia towarów kupującemu zgodnie z umową. |
|
3. Jeśli sprzedawca ma obowiązek przekazania towarów przewoźnikowi w określonym miejscu, ryzyko nie przechodzi na kupującego, dopóki towary nie zostaną przekazane przewoźnikowi w umówionym miejscu. |
|
4. Okoliczność, że sprzedawca jest upoważniony do zachowania dokumentów pozwalających na rozporządzanie towarami, nie wpływa na przejście ryzyka. |
|
Poprawka 176
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część IV – rozdział 14 – oddział 3 – artykuł 146
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 146 | skreślony |
Towary sprzedane w tranzycie |
|
1. Niniejszy artykuł stosuje się do wszelkich umów sprzedaży, których przedmiotem są towary sprzedawane w tranzycie. |
|
2. Ryzyko przechodzi na kupującego w momencie przekazania towarów pierwszemu przewoźnikowi. Jednakże, jeżeli wynika to z okoliczności, ryzyko przechodzi na kupującego już w momencie zawarcia umowy. |
|
3. Jeżeli w momencie zawarcia umowy sprzedawca wiedział lub powinien był wiedzieć, że towary zostały utracone bądź uszkodzone, a nie poinformował o tym kupującego, ryzyko utraty lub uszkodzenia ponosi sprzedawca. |
|
Poprawka 177
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część V – rozdział 15 – oddział 1 – artykuł 147
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 147 | skreślony |
Zastosowanie niektórych ogólnych norm dotyczących umów sprzedaży |
|
1. Przepisy zawarte w rozdziale 9 stosuje się do celów niniejszej części. |
|
2. Rozwiązanie umowy sprzedaży lub umowy o dostarczenie treści cyfrowych powoduje również rozwiązanie wszelkich umów o świadczenie usług powiązanych. |
|
Poprawka 178
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część V – rozdział 15 – oddział 2 – artykuł 148 – ustęp 4
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
4. Jeżeli w umowie zawartej między przedsiębiorcą a konsumentem usługi powiązane obejmują instalację towarów, musi ona zostać wykonana w taki sposób, by zainstalowane towary były zgodne z umową, zgodnie z wymogiem zawartym w art. 101. | 4. Jeżeli w umowie usługi powiązane obejmują instalację towarów, musi ona zostać wykonana w taki sposób, by zainstalowane towary były zgodne z umową, zgodnie z wymogiem zawartym w art. […] (wadliwa instalacja w przypadku umowy sprzedaży konsumenckiej). |
Poprawka 179
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część V – rozdział 15 – oddział 2 – artykuł 148 – ustęp 5
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
5. W stosunkach między przedsiębiorcą a konsumentem strony nie mogą, na skodę konsumenta, wyłączyć stosowania ust. 2 ani uchylić lub zmienić jego skutków. | skreślony |
Poprawka 180
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część V – rozdział 15 – oddział 2 – artykuł 149 – ustęp 1 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 1a. Niniejszy artykuł nie narusza ogólnych lub szczególnych zobowiązań do zapobieżenia szkodzie przewidzianych w obowiązującym prawie krajowym. |
Poprawka 181
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część V – rozdział 15 – oddział 2 – artykuł 150 – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Usługodawca może powierzyć wykonanie usługi innej osobie, chyba że wymagane jest osobiste świadczenie przez usługodawcę. | (Nie dotyczy wersji polskiej). |
Poprawka 182
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część V – rozdział 15 – oddział 2 – artykuł 150 – ustęp 1 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
. | 1a. Usługodawca musi uzyskać wyraźną zgodę konsumenta, zanim powierzy innej osobie świadczenie usługi zgodnie z ust. 1. |
Uzasadnienie
W celu poprawy jasności dostosowany do niniejszej dyrektywy art. 150 powinien zostać umieszczony bezpośrednio między art. 152 (zobowiązanie do ostrzeżenia o nieoczekiwanych lub nieuzasadnionych ekonomicznie kosztach) i art. 155 (środki ochrony prawnej konsumenta).
Poprawka 183
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część V – rozdział 15 – oddział 2 – artykuł 150 – ustęp 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
3. W stosunkach między przedsiębiorcą a konsumentem strony nie mogą, na skodę konsumenta, wyłączyć stosowania ust. 2 ani uchylić lub zmienić jego skutków. | skreślony |
Uzasadnienie
W celu poprawy jasności dostosowany do niniejszej dyrektywy art. 150 powinien zostać umieszczony bezpośrednio między art. 152 (zobowiązanie do ostrzeżenia o nieoczekiwanych lub nieuzasadnionych ekonomicznie kosztach) i art. 155 (środki ochrony prawnej konsumenta).
Poprawka 184
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część V – rozdział 15 – oddział 2 – artykuł 151
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Jeżeli za usługę powiązaną płatna jest osobna cena i nie jest to cena ryczałtowa uzgodniona w momencie zawierania umowy, usługodawca musi wydać klientowi fakturę wyjaśniającą, jasno i czytelnie, sposób obliczenia ceny. | Jeżeli za usługę powiązaną płatna jest osobna cena i nie jest to cena ryczałtowa uzgodniona w momencie zawierania umowy, usługodawca musi wydać konsumentowi fakturę wyjaśniającą, jasno i czytelnie, sposób obliczenia ceny. |
Poprawka 185
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część V – rozdział 15 – oddział 2 – artykuł 152 – ustęp 1 – wprowadzenie
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Usługodawca musi ostrzec klienta i uzyskać jego zgodę na świadczenie usługi, jeżeli: | 1. Usługodawca musi ostrzec konsumenta i uzyskać jego zgodę na świadczenie usługi, w przypadku gdy nie korzysta on ze swojego prawa do rozwiązania umowy na podstawie art. […] (Przegląd środków ochrony prawnej przysługujących konsumentowi), jeżeli: |
Poprawka 186
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część V – rozdział 15 – oddział 2 – artykuł 152 – ustęp 1 – litera a
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
a) koszty usługi powiązanej znacznie przekroczyłyby te wcześniej podane klientowi przez usługodawcę; lub | a) koszty usługi powiązanej znacznie przekroczyłyby te wcześniej podane konsumentowi przez usługodawcę; lub |
Poprawka 187
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część V – rozdział 15 – oddział 2 – artykuł 152 – ustęp 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Usługodawca, który nie uzyska zgody klienta zgodnie z ust. 1, nie może żądać ceny wyższej od kosztów podanych poprzednio lub, w zależności od przypadku, od wartości towarów lub treści cyfrowych po wykonaniu usługi powiązanej. | 2. Usługodawca, który nie uzyska zgody konsumenta zgodnie z ust. 1, nie może żądać ceny wyższej od kosztów podanych poprzednio lub, w zależności od przypadku, od wartości towarów lub treści cyfrowych po wykonaniu usługi powiązanej. |
Poprawka 188
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część V – rozdział 15 – oddział 2 – artykuł 152 – ustęp 2 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 2a. Wskazana wysokość kosztów usługi powiązanej ma charakter wiążący, o ile nie zaznaczono inaczej. Przekroczenie wiążących kosztów nie jest dopuszczalne. |
Uzasadnienie
Należy zapewnić szczególną ochronę konsumentów na etapie tworzenia kosztorysów. Poza niewiążącymi kosztorysami, w ramach których można przekraczać uzgodnione koszty zgodnie z art. 152 ust. 1 i 2, należy wprowadzić przepisy dotyczące wiążącego kosztorysu. Przedsiębiorca powinien wyraźnie zaznaczyć, jeżeli chodzi jedynie o niewiążący kosztorys.
Poprawka 189
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część V – rozdział 15 – oddział 3 – artykuł 153
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 153 | skreślony |
Zapłata ceny |
|
1. Klient musi zapłacić cenę za usługę powiązaną wynikającą z umowy. |
|
2. Cena jest płatna po wykonaniu usługi powiązanej oraz udostępnieniu klientowi przedmiotu usługi powiązanej. |
|
Poprawka 190
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część V – rozdział 15 – oddział 3 – artykuł 154
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 154 | skreślony |
Zapewnienie dostępu |
|
Jeżeli usługodawca musi uzyskać dostęp do pomieszczeń klienta w celu wykonania usługi powiązanej, klient musi zapewnić taki dostęp w rozsądnych godzinach. |
|
Poprawka 191
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część V – rozdział 15 – oddział 4 – artykuł 155 – nagłówek
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Środki ochrony prawnej przysługujące klientowi | Środki ochrony prawnej przysługujące konsumentowi |
Poprawka 192
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część V – rozdział 15 – oddział 4 – artykuł 155 – ustęp 1 – wprowadzenie
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. W przypadku niewykonania zobowiązania przez usługodawcę, klientowi przysługują, uwzględniając zmiany określone w niniejszym artykule, te same środki ochrony prawnej, które przewidziano w rozdziale 11 dla kupującego, a mianowicie: | 1. W przypadku niewykonania zobowiązania przez usługodawcę zgodnie z umową, konsumentowi przysługują następujące środki ochrony prawnej: |
Poprawka 193
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część V – rozdział 15 – oddział 4 – artykuł 155 – ustęp 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Bez uszczerbku dla ust. 3, klient może korzystać z przysługujących mu środków prawnych z zastrzeżeniem prawa usługodawcy do sanacji świadczenia niezależnie od tego, czy klient jest konsumentem. | 2. Bez uszczerbku dla ust. 3, konsument może korzystać z przysługujących mu środków prawnych z zastrzeżeniem prawa usługodawcy do sanacji świadczenia zgodnie z art. […] (sanacja świadczenia przez sprzedawcę). |
Poprawka 194
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część V – rozdział 15 – oddział 4 – artykuł 155 – ustęp 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
3. W przypadku nieprawidłowej instalacji na podstawie umowy o sprzedaży konsumenckiej, o której mowa w art. 101, konsumentowi przysługują środki ochrony prawnej bez zastrzeżenia prawa usługodawcy do sanacji świadczenia. | 3. W przypadku nieprawidłowej instalacji, o której mowa w art. […] (wadliwa instalacja w przypadku umowy sprzedaży konsumenckiej), konsumentowi przysługują środki ochrony prawnej bez zastrzeżenia prawa usługodawcy do sanacji świadczenia. |
Poprawka 195
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część V – rozdział 15 – oddział 4 – artykuł 155 – ustęp 4
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
4. Klient, jeżeli jest konsumentem, ma prawo rozwiązać umowę ze względu na brak zgodności w wykonaniu usługi powiązanej, chyba że brak zgodności jest nieznaczny. | 4. Konsument ma prawo rozwiązać umowę ze względu na brak zgodności w wykonaniu usługi powiązanej, chyba że brak zgodności jest nieznaczny. |
Poprawka 196
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część V – rozdział 15 – oddział 4 – artykuł 155 – ustęp 5
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
5. Przepisy rozdziału 11 stosuje się z niezbędnymi zmianami, w szczególności: | skreślony |
a) w stosunku do prawa usługodawcy do sanacji świadczenia, w umowach między przedsiębiorą a konsumentem, rozsądny termin, wynikający z art. 109 ust. 5, nie może przekraczać trzydziestu dni; |
|
b) w odniesieniu do środków ochrony prawnej przysługujących z tytułu braku zgodności świadczenia z umową nie stosuje się art. 111 i 112; oraz |
|
c) zamiast art. 122 stosuje się art. 156. |
|
Poprawka 197
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część V – rozdział 15 – oddział 4 – artykuł 155 – ustęp 5 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 5a. Rozwiązanie umowy sprzedaży lub umowy o dostarczenie treści cyfrowych powoduje również rozwiązanie wszelkich umów o świadczenie usług powiązanych. |
Poprawka 198
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część V – rozdział 15 – oddział 4 – artykuł 156
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 156 | skreślony |
Wymóg zawiadomienia o niezgodności świadczenia w umowach o świadczenie usług powiązanych między przedsiębiorcami |
|
1. W umowach o świadczenie usług powiązanych między przedsiębiorcami klient może powołać się na brak zgodności świadczenia wyłącznie wtedy, gdy zawiadomi o nim usługodawcę w rozsądnym terminie, określając szczegółowo charakter braku zgodności. |
|
Bieg tego terminu rozpoczyna się w momencie zakończenia wykonania usługi powiązanej lub w momencie, w którym klient stwierdzi brak zgodności lub powinien był ją stwierdzić, zależnie od tego, co nastąpi później. |
|
2. Usługodawca nie może powoływać się na niniejszy artykuł, jeżeli brak zgodności dotyczy faktów, o których usługodawca wiedział lub powinien był wiedzieć, i których nie ujawnił klientowi. |
|
Poprawka 199
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część V – rozdział 15 – oddział 4 – artykuł 157
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 157 | skreślony |
Środki ochrony prawnej przysługujące usługodawcy |
|
1. W przypadku niewykonania zobowiązania przez klienta, usługodawcy przysługują, uwzględniając zmiany określone w ust. 2, te same środki ochrony prawnej, które przewidziano w rozdziale 13 dla sprzedawcy, mianowicie może: |
|
a) żądanie wykonania zobowiązania; |
|
b) powstrzymanie się ze spełnieniem swojego świadczenia; |
|
c) rozwiązanie umowy; oraz |
|
d) żądanie odsetek od ceny lub odszkodowania. |
|
2. Przepisy rozdziału 13 stosuje się z niezbędnymi zmianami. W szczególności zamiast art. 132 ust. 2 stosuje się art. 158. |
|
Poprawka 200
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część V – rozdział 15 – oddział 4 – artykuł 158 – nagłówek
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Prawo klienta do odmowy przyjęcia świadczenia | Prawo konsumenta do odmowy przyjęcia świadczenia |
Poprawka 201
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część V – rozdział 15 – oddział 4 – artykuł 158 – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Klient może w każdym czasie zawiadomić usługodawcę, że wykonanie usługi powiązanej lub dalsze jej wykonywanie nie jest już potrzebne. | 1. Konsument może w każdym czasie zawiadomić usługodawcę, że wykonanie usługi powiązanej lub dalsze jej wykonywanie nie jest już potrzebne. |
Poprawka 202
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część V – rozdział 15 – oddział 4 – artykuł 158 – ustęp 2 – wprowadzenie
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Jeżeli dokonano zawiadomienia zgodnie z ust. 1: | skreślone |
Poprawka 203
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część V – rozdział 15 – oddział 4 – artykuł 158 – ustęp 2 – litera b
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
b) klient, jeżeli nie ma podstaw do rozwiązania umowy zgodnie z innymi przepisami, pozostaje zobowiązany do zapłaty ceny, pomniejszonej o wydatki, które usługodawca zaoszczędził lub powinien był zaoszczędzić dzięki niepełnemu świadczeniu. | b) konsument, jeżeli nie ma podstaw do rozwiązania umowy zgodnie z innymi przepisami, pozostaje zobowiązany do zapłaty ceny, pomniejszonej o wydatki, które usługodawca zaoszczędził lub powinien był zaoszczędzić dzięki niepełnemu świadczeniu. |
Poprawka 204
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część V – rozdział 15 – oddział 4 – artykuł 158 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| Artykuł 158a |
| Bezwzględnie wiążący charakter dyrektywy |
| Jeżeli prawem właściwym dla umowy jest prawo państwa członkowskiego, konsumenci nie mogą zrzec się praw przyznanych na mocy krajowych środków transponujących niniejszą dyrektywę. |
| Wszelkie postanowienia umowne pośrednio lub bezpośrednio znoszące lub ograniczające prawa wynikające z niniejszej dyrektywy nie są wiążące dla konsumenta. |
Uzasadnienie
Z uwagi na zachowanie spójności z dyrektywą 2011/83/UE w niniejszej dyrektywie należy przejąć z dyrektywy 2011/83/UE odpowiednie postanowienia końcowe w dostosowanej formie. Zob. art. 25 dyrektywy 2011/83/UE.
Poprawka 205
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część V – rozdział 15 – oddział 4 – artykuł 158 b (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| Artykuł 158b |
| Wzory umów |
| W ciągu [jednego roku] od transpozycji niniejszej dyrektywy Komisja przedstawia standardowe warunki. |
Poprawka 206
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część V – rozdział 15 – oddział 4 – artykuł 158 c (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| Artykuł 158c |
| Kampania informacyjna |
| Komisja przeprowadza kampanię informacyjną w celu poinformowania przedsiębiorstw na szczeblu krajowym o powyższych standardowych warunkach transakcji konsumenckich zawieranych online zgodnie z europejskimi przepisami. |
Poprawka 207
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część V – rozdział 15 – oddział 4 – artykuł 158 d (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| Artykuł 158d |
| Sprawozdawczość Komisji dotycząca planowanego okresu trwałości |
| Do […] Komisja: |
| a) przeprowadza badania w celu określenia, przeanalizowania i oceny wpływu planowanego okresu trwałości na cykl życia produktów oraz |
| b) przedkłada Parlamentowi Europejskiemu sprawozdanie dotyczące transpozycji niniejszej dyrektywy wraz z odpowiednimi środkami służącymi rozwiązaniu problemów związanych z planowanym okresem trwałości produktów. |
Uzasadnienie
Ustalanie planowanego okresu trwałości stanowi stosowaną obecnie praktykę, której celem jest skrócenie cyklu życia produktu. Problem ten nie został ujęty w ramach obecnego dorobku prawnego. W związku z tym należy dokonać oceny wpływu tej praktyki na cykl życia produktu w odniesieniu do istniejących praw gwarancyjnych (np. produkty zaprojektowane tak, aby przestały działać po upływie dwuletniej gwarancji prawnej w tych państwach członkowskich, w których dokonano transpozycji okresu minimalnego, o którym mowa w dyrektywie w sprawie sprzedaży towarów konsumpcyjnych z 1999 r.) oraz określić konieczne środki zniechęcające do stosowania planowanego okresu trwałości lub umożliwiające nałożenie z tego tytułu kary.
Poprawka 208
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część V – rozdział 15 – oddział 4 – artykuł 158 e (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| Artykuł 158e |
| Prawo do dochodzenia roszczeń |
| 1. W przypadku gdy sprzedawca końcowy odpowiada przed konsumentem za brak zgodności wynikający z działania bądź zaniechania producenta, poprzedniego sprzedawcy lub każdego innego pośrednika, sprzedawca końcowy ma prawo skorzystać ze środków ochrony prawnej przysługujących mu przeciwko osobie odpowiedzialnej lub osobom odpowiedzialnym w łańcuchu umownym. |
| 2. Państwa członkowskie ustanawiają środki ochrony prawnej, o których mowa w ust. 1, oraz warunki korzystania z tych środków. |
Uzasadnienie
Niniejsza poprawka uwzględnia art. 4 dyrektywy w sprawie sprzedaży towarów konsumpcyjnych z 1999 r.
Poprawka 209
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część V – rozdział 15 – oddział 4 – artykuł 158 f (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| Artykuł 158f |
| Egzekwowanie |
| 1. Państwa członkowskie zapewniają odpowiednie i skuteczne środki zapewniające przestrzeganie niniejszej dyrektywy. |
| 2. Środki, o których mowa w ust. 1, obejmują przepisy, na mocy których jeden lub większa liczba wymienionych poniżej podmiotów może, zgodnie z prawem krajowym, wszcząć postępowanie na mocy prawa krajowego przed sądami lub właściwymi organami administracyjnymi, aby zapewnić stosowanie przepisów krajowych transponujących niniejszą dyrektywę: |
| a) organy publiczne lub ich przedstawiciele, |
| b) organizacje konsumenckie mające uzasadniony interes w ochronie konsumentów, |
| c) organizacje zawodowe mające uzasadniony interes w podejmowaniu działań. |
Uzasadnienie
Zob. art. 23 dyrektywy 2011/83/UE.
Poprawka 210
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część V – rozdział 15 – oddział 4 – artykuł 158 g (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| Artykuł 158g |
| Sankcje |
| 1. Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące sankcji mających zastosowanie w przypadku naruszenia przepisów krajowych przyjętych zgodnie z niniejszą dyrektywą i podejmują wszelkie niezbędne działania w celu zapewnienia stosowania tych sankcji. Sankcje takie muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. |
| 2. Do dnia ... państwa członkowskie przekazują Komisji ustanowione przepisy oraz niezwłocznie przekazują jej wszelkie późniejsze zmiany, które mają na nie wpływ. |
Uzasadnienie
Zob. art. 24 dyrektywy 2011/83/UE.
Poprawka 211
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część V – rozdział 15 – oddział 4 – artykuł 158 h (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| Artykuł 158h |
| Sprawozdawczość oraz przegląd prawodawstwa dotyczącego nieuczciwych warunków umów |
| Do [...] Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu sprawozdanie dotyczące stosowania dyrektywy 93/13/EWG w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich w różnych sektorach, które zostały objęte tą dyrektywą, oraz w odpowiednich przypadkach przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wnioski zmieniające tę dyrektywę. |
Uzasadnienie
Dyrektywa w sprawie nieuczciwych warunków umów stanowi unijne prawodawstwo horyzontalne regulujące warunki umów konsumenckich w różnych sektorach. W ramach przeglądu dorobku prawnego w zakresie ochrony konsumentów Komisja Europejska powinna dokonać oceny stosowania tych przepisów w celu wskazania problemów związanych z umowami konsumenckimi na różnych rynkach (np. dostarczanie treści cyfrowych, usług telekomunikacyjnych, energii itp.), które należy rozwiązać w drodze ewentualnego przeglądu dyrektywy 93/13/EWG.
Poprawka 212
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część V – rozdział 15 – oddział 4 – artykuł 158 i (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| Artykuł 158i |
| Sprawozdanie Komisji i przegląd |
| Do dnia […] Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie ze stosowania niniejszej dyrektywy. W razie potrzeby sprawozdaniu towarzyszą wnioski ustawodawcze w sprawie dostosowania niniejszej dyrektywy do zmian zachodzących w dziedzinie praw konsumenta. |
Uzasadnienie
Należy ustanowić konkretne zobowiązanie Komisji do odpowiedniego poinformowania organów ustawodawczych UE – Rady i Parlamentu Europejskiego o transpozycji i zmianach sytuacji związanych z niniejszą dyrektywą oraz ewentualnie do przedstawienia dodatkowych wniosków w celu jej dostosowania.
Poprawka 213
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część V – rozdział 15 – oddział 4 – artykuł 158 j (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| Artykuł 158j |
| Transpozycja |
| (1) Państwa członkowskie przyjmują i publikują nie później niż do dnia […] przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych środków w formie dokumentów. Komisja korzysta z tych dokumentów w celu sporządzenia sprawozdania, o którym mowa w art. […] (Sprawozdanie Komisji i przegląd). |
| Państwa członkowskie stosują te środki od dnia […]. |
| Środki przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie. |
| (2) Przepisy niniejszej dyrektywy mają zastosowanie do umów sprzedaży konsumenckiej zawartych po dniu […]. |
Uzasadnienie
Zob. art. 28 dyrektywy 2011/83/UE.
Poprawka 214
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część VI – rozdział 16 – oddział 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
[...] | skreślony |
Poprawka 215
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część VI – rozdział 16 – oddział 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
[...] | skreślony |
Poprawka 216
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część VI – rozdział 16 – oddział 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
[...] | skreślony |
Poprawka 217
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część VII – rozdział 17
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
[...] | skreślony |
Poprawka 218
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – część VIII – rozdział 18
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
[...] | skreślony |
Poprawka 219
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – dodatek 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
[...] | skreślony |
Uzasadnienie
Prawo odstąpienia od umowy jest już uregulowane w dyrektywie 2011/83/UE. Wzór formularza odstąpienia od umowy
Poprawka 220
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – dodatek 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Wzór formularza odstąpienia | skreślony |
(Proszę wypełnić ten formularz i odesłać go, tylko jeżeli chcecie Państwo odstąpić od umowy) |
|
– Do [imię i nazwisko/nazwa przedsiębiorcy, adres geograficzny oraz, w miarę dostępności, jego numer faksu i adres poczty elektronicznej, które mają być wprowadzone przez przedsiębiorcę]: |
|
– Ja/My* niniejszym informuję/informujemy* o moim/naszym* odstąpieniu od umowy sprzedaży następujących towarów*/umowy o dostarczenie następujących treści cyfrowych*/umowy o świadczenie następującej usługi powiązanej* |
|
– Data zamówienia*/odbioru* |
|
– Imię i nazwisko konsumenta(-ów) |
|
– Adres konsumenta(-ów) |
|
– Podpis konsumenta(-ów) (wyłącznie gdy formularz jest przesyłany na piśmie) |
|
– Data |
|
* Niepotrzebne skreślić. |
|
Uzasadnienie
Prawo odstąpienia od umowy jest już uregulowane w dyrektywie 2011/83/UE. Wzór formularza odstąpienia od umowy
Poprawka 221
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
[...] | skreślony |
PROCEDURA
Tytuł | Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży | |||
Odsyłacze | COM(2011)0635 – C7-0329/2011 – 2011/0284(COD) | |||
Komisja przedmiotowo właściwa Data ogłoszenia na posiedzeniu | JURI 25.10.2011 |
|
|
|
Opinia wydana przez Data ogłoszenia na posiedzeniu | IMCO 25.10.2011 | |||
Procedura obejmująca zaangażowane komisje - data ogłoszenia na posiedzeniu | 24.5.2012 | |||
Rozpatrzenie w komisji | 31.5.2012 | 24.9.2012 | 21.2.2013 | 21.3.2013 |
| 30.5.2013 | 18.6.2013 |
|
|
Data przyjęcia | 9.7.2013 |
|
|
|
Wynik głosowania końcowego | +: –: 0: | 22 17 1 | ||
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego | Claudette Abela Baldacchino, Pablo Arias Echeverría, Adam Bielan, Preslav Borissov, Birgit Collin-Langen, Lara Comi, Anna Maria Corazza Bildt, Vicente Miguel Garcés Ramón, Evelyne Gebhardt, Thomas Händel, Małgorzata Handzlik, Philippe Juvin, Sandra Kalniete, Edvard Kožušník, Toine Manders, Hans-Peter Mayer, Franz Obermayr, Sirpa Pietikäinen, Phil Prendergast, Robert Rochefort, Heide Rühle, Christel Schaldemose, Andreas Schwab, Catherine Stihler, Róża Gräfin von Thun und Hohenstein, Emilie Turunen, Bernadette Vergnaud, Barbara Weiler | |||
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego | Jürgen Creutzmann, Ashley Fox, María Irigoyen Pérez, Othmar Karas, Roberta Metsola, Olle Schmidt, Olga Sehnalová, Marc Tarabella, Sabine Verheyen | |||
Zastępca(y) (art. 187 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego | Diane Dodds, Francesco Enrico Speroni, Cornelis de Jong | |||