Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(8) Aby pokonać te bariery związane z prawem umów strony powinny mieć możliwość uzgodnienia, że ich umowy będą podlegać jednolitemu zestawowi norm prawa umów mających to samo znaczenie i tą samą wykładnię we wszystkich państwach członkowskich – wspólnych przepisów dotyczących sprzedaży. Te wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny stanowić dodatkową opcję zwiększającą pole wyboru stron, możliwą do wykorzystania kiedy tylko strony wspólnie uznają, że będzie ona użyteczna, rzeczywiście ułatwiając handel transgraniczny i pozwalając uniknąć kosztów transakcyjnych i alternatywnych, jak również innych przeszkód w handlu transgranicznym związanych z prawem umów. Powinny być one podstawą stosunku umownego wyłącznie wtedy, gdy strony wspólnie zdecydują się na skorzystanie z nich.

(8) Bariery związane z prawem umów utrudniają konsumentom i przedsiębiorcom pełne wykorzystanie potencjału rynku wewnętrznego i dotyczą w szczególności sektora sprzedaży na odległość, który powinien stanowić jeden z wymiernych rezultatów rynku wewnętrznego. W szczególności cyfrowy aspekt rynku wewnętrznego staje się niezwykle istotny zarówno dla konsumentów, jak i dla przedsiębiorców, gdyż przedsiębiorcy i konsumenci coraz częściej dokonują zakupów przez internet, a coraz więcej przedsiębiorców prowadzi w ten sposób sprzedaż. Mając na uwadze, że narzędzia technologii komunikacyjnych i informacyjnych są stale rozwijane i coraz powszechniej dostępne, potencjał wzrostu sprzedaży internetowych jest bardzo wysoki. W związku z powyższym, aby pokonać takie bariery związane z prawem umów, strony powinny mieć możliwość uzgodnienia, że ich umowy zawierane na odległość, a w szczególności przez internet, będą podlegać jednolitemu zestawowi norm prawa umów mających to samo znaczenie i tą samą wykładnię we wszystkich państwach członkowskich – wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży. Te wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny stanowić dodatkową opcję handlu na odległość, a w szczególności handlu elektronicznego, zwiększającą pole wyboru stron, możliwą do wykorzystania, kiedy tylko strony wspólnie uznają, że będzie ona użyteczna, rzeczywiście ułatwiając handel transgraniczny i pozwalając uniknąć kosztów transakcyjnych i alternatywnych, jak również innych przeszkód w handlu transgranicznym związanych z prawem umów. Powinny być one podstawą stosunku umownego wyłącznie wtedy, gdy strony wspólnie zdecydują się na skorzystanie z nich.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(9) Niniejsze rozporządzenie ustanawia wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży. Harmonizuje ono przepisy prawa umów państw członkowskich nie poprzez zobowiązanie tych ostatnich do zmiany obowiązującego krajowego prawa umów, lecz poprzez stworzenie w każdym z państw członkowskich drugiego reżimu prawa umów na potrzeby umów objętych zakresem stosowania rozporządzenia. Ten drugi reżim powinien być identyczny w całej Unii i funkcjonować obok obowiązujących norm krajowego prawa umów. Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny być stosowane dobrowolnie, za jednoznacznym porozumieniem stron, do umów transgranicznych.

(9) Niniejsze rozporządzenie ustanawia wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży na podstawie umów zawieranych na odległość, a w szczególności przez Internet. Zbliża ono przepisy prawa umów państw członkowskich nie poprzez zobowiązanie tych ostatnich do zmiany pierwotnego krajowego reżimu prawa umów, lecz poprzez stworzenie drugiego reżimu prawa umów na potrzeby umów objętych zakresem stosowania rozporządzenia. Ten drugi stosowany bezpośrednio reżim powinien stanowić integralną część porządku prawnego obowiązującego na obszarze państw członkowskich. W stopniu, w jakim umożliwia to ich zakres i w przypadku gdy strony porozumiały się co do ich wykorzystania, wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny mieć zastosowanie zamiast pierwotnego krajowego reżimu prawa umów w tym porządku prawnym. Powinny one być identyczne w całej Unii i funkcjonować obok obowiązujących norm krajowego prawa umów. Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny być stosowane dobrowolnie, za jednoznacznym porozumieniem stron, do umów transgranicznych.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(10) Porozumienie o wykorzystaniu wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży powinno być wyborem dokonywanym w zastosowaniu właściwego prawa krajowego określonego na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 lub, w odniesieniu do obowiązków udzielenia informacji przedkontraktowych, na podstawie rozporządzenia 864/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. dotyczącego prawa właściwego dla zobowiązań pozaumownych (rozporządzenie (WE) nr 864/2007), lub jakiejkolwiek innej właściwej normy kolizyjnej. Porozumienie o wykorzystaniu wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży nie powinno zatem być traktowane jako wybór prawa właściwego w rozumieniu norm kolizyjnych ani być z tym wyborem mylone i powinno obowiązywać bez uszczerbku dla wspomnianych norm kolizyjnych. Rozporządzenie nie będzie zatem wpływać na obowiązujące normy kolizyjne.

(10) Porozumienie o wykorzystaniu wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży powinno być wyborem dokonywanym w zastosowaniu właściwego krajowego porządku prawnego określonego jako prawo właściwe na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 lub, w odniesieniu do obowiązków udzielenia informacji przedkontraktowych, na podstawie rozporządzenia 864/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. dotyczącego prawa właściwego dla zobowiązań pozaumownych (rozporządzenie (WE) nr 864/2007), lub jakiejkolwiek innej właściwej normy kolizyjnej. Porozumienie o wykorzystaniu wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży jest wynikiem wyboru między dwoma różnymi reżimami w ramach tego samego krajowego porządku prawnego. Wybór ten zatem nie powinien być traktowany jako wybór między dwoma krajowymi porządkami prawnymi w rozumieniu norm kolizyjnych ani być z tym wyborem mylony i powinien obowiązywać bez uszczerbku dla wspomnianych norm kolizyjnych. Rozporządzenie nie będzie zatem wpływać na obowiązujące normy kolizyjne, jak np. normy zawarte w rozporządzeniu (WE) nr 593/2008.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(11) Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny obejmować kompletny zestaw w pełni zharmonizowanych bezwzględnie wiążących przepisów o ochronie konsumentów. Zgodnie z art. 114 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, powinny one zapewniać wysoki poziom ochrony konsumentów w celu zwiększenia zaufania konsumentów do wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, a tym samym zachęcić ich do zawierania umów transgranicznych na tej podstawie. Wspólne przepisy powinny utrzymywać lub zwiększać poziom ochrony przysługującej konsumentom na mocy unijnego prawa konsumenckiego.

(11) Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny obejmować kompletny zestaw ujednoliconych bezwzględnie wiążących przepisów o ochronie konsumentów. Zgodnie z art. 114 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, powinny one zapewniać wysoki poziom ochrony konsumentów w celu zwiększenia zaufania konsumentów do wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, a tym samym zachęcić ich do zawierania umów transgranicznych na tej podstawie. Wspólne przepisy powinny utrzymywać lub zwiększać poziom ochrony przysługującej konsumentom na mocy unijnego prawa konsumenckiego.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(11a) Definicja konsumenta powinna obejmować osoby fizyczne działające w celach niezwiązanych z ich działalnością handlową, gospodarczą, rzemieślniczą lub wykonywaniem wolnego zawodu. Jednakże w przypadku umów podwójnego zastosowania, gdy umowa zawierana jest w celach, które częściowo są związane z działalnością handlowa danej osoby, a częściowo nie są z nią związane, a cel handlowy jest do tego stopnia ograniczony, że nie jest dominujący w ogólnym kontekście umowy, taka osoba również powinna być uznawana za konsumenta.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(12) Ponieważ wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży zawierają kompletny zestaw w pełni zharmonizowanych bezwzględnie wiążących przepisów o ochronie konsumentów, nie będzie różnic między przepisami państw członkowskich w omawianej dziedzinie tam, gdzie strony zdecydują się skorzystać z tych wspólnych przepisów. W związku z tym art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 593/2008, który opiera się założeniu, że poziom ochrony konsumentów w państwach członkowskich jest zróżnicowany, nie ma praktycznego znaczenia dla kwestii objętych zakresem stosowania wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży.

(12) W przypadku zawarcia ważnego porozumienia o korzystaniu ze wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, jedynie wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny regulować kwestie należące do ich zakresu. Ponieważ wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży zawierają kompletny zestaw ujednoliconych bezwzględnie wiążących przepisów o ochronie konsumentów, nie będzie różnic między przepisami państw członkowskich w omawianej dziedzinie tam, gdzie strony zdecydują się skorzystać z tych wspólnych przepisów. W związku z tym art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 593/2008, który opiera się założeniu, że poziom ochrony konsumentów w państwach członkowskich jest zróżnicowany, nie ma praktycznego znaczenia dla kwestii objętych zakresem stosowania wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży i sprowadzałby się do porównania między wiążącymi przepisami dwóch identycznych drugich reżimów prawa umów.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(13) Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny zostać udostępnione na potrzeby umów transgranicznych, ponieważ to w ich kontekście różnice między krajowymi przepisami prowadzą do komplikacji i dodatkowych kosztów, zniechęcając strony do nawiązania stosunków umownych. Transgraniczny charakter umowy należy ocenić na podstawie miejsca zwykłego pobytu stron w umowach między przedsiębiorcami. W umowach między przedsiębiorcami a konsumentami wymóg transgraniczności powinien być spełniony, jeżeli ogólny adres wskazany przez konsumenta, adres dostawy towarów, lub adres, na jaki ma być wystawiona faktura wskazany przez konsumenta znajdują się w jednym z państw członkowskich, ale nie w tym państwie, w którym przedsiębiorca ma swoje miejsce zwykłego pobytu.

(13) Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny zostać udostępnione na potrzeby umów transgranicznych, ponieważ to w ich kontekście różnice między krajowymi przepisami prowadzą do komplikacji i dodatkowych kosztów, zniechęcając strony do nawiązania stosunków umownych, natomiast handel prowadzony na odległość, a w szczególności handel elektroniczny posiada duży potencjał.. Transgraniczny charakter umowy należy ocenić na podstawie miejsca zwykłego pobytu stron w umowach między przedsiębiorcami. W umowach między przedsiębiorcami a konsumentami wymóg transgraniczności powinien być spełniony, jeżeli ogólny adres wskazany przez konsumenta, adres dostawy towarów, lub adres, na jaki ma być wystawiona faktura wskazany przez konsumenta znajdują się w jednym z państw członkowskich, ale nie w tym państwie, w którym przedsiębiorca ma swoje miejsce zwykłego pobytu.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(17a) Przetwarzanie w chmurze rozwija się szybko i ma duży potencjał wzrostu. Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży stanowią spójny zestaw norm dostosowanych do świadczenia usług na odległość, a w szczególności elektronicznego dostarczania treści cyfrowych i usług powiązanych. Przepisy te powinny mieć także zastosowanie, gdy usługi w zakresie treści cyfrowych i powiązane usługi są świadczone z wykorzystaniem chmur obliczeniowych, w szczególności gdy treść cyfrowa może zostać pobrana z chmury obliczeniowej sprzedawcy lub czasowo przechowywana w chmurze obliczeniowej usługodawcy.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(18) Treści cyfrowe są często dostarczane nie w zamian za cenę, lecz w połączeniu z innymi opłaconymi towarami lub usługami, w tym za świadczenia o charakterze niepieniężnym, takie jak udostępnienie danych osobowych, lub też bezpłatnie, w kontekście strategii marketingowej (w nadziei, że konsument nabędzie później dodatkowe lub bardziej wyrafinowane produkty z zakresu treści cyfrowych). Ze względu na tę specyficzną strukturę rynku oraz fakt, że wady dostarczonych treści cyfrowych mogą zaszkodzić interesom gospodarczym konsumentów niezależnie od tego, na jakich warunkach treści te zostały dostarczone, wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny być dostępne niezależnie od tego, czy za dane treści cyfrowe zapłacono cenę.

(18) Treści cyfrowe są często dostarczane nie w zamian za cenę, lecz w połączeniu z innymi opłaconymi towarami lub usługami, w tym za świadczenia o charakterze niepieniężnym, takie jak udostępnienie danych osobowych, lub też bezpłatnie, w kontekście strategii marketingowej (w nadziei, że konsument nabędzie później dodatkowe lub bardziej wyrafinowane produkty z zakresu treści cyfrowych). Ze względu na tę specyficzną strukturę rynku oraz fakt, że wady dostarczonych treści cyfrowych mogą zaszkodzić interesom gospodarczym konsumentów niezależnie od tego, na jakich warunkach treści te zostały dostarczone, wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny być dostępne niezależnie od tego, czy za dane treści cyfrowe zapłacono cenę. W takich jednak przypadkach środki ochrony prawnej kupującego powinny ograniczać się wyłącznie szkód. Z drugiej strony kupujący powinien mieć możliwość skorzystania z pełnego zestawu środków ochrony prawnej, z wyjątkiem obniżenia cen, nawet jeżeli nie jest on zobowiązany do zapłacenia ceny dostawy treści cyfrowych, pod warunkiem że świadczenie wzajemne z jego strony, na przykład poprzez dostarczanie danych osobowych lub inne usługi mające wartość handlową dla usługodawcy, mają wartość równą cenie dostawy, mając na uwadze, że w takich przypadkach treści cyfrowe nie są w rzeczywistości dostarczane nieodpłatnie.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(19) W celu zapewnienia maksymalnej wartości dodanej wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, ich przedmiotowy zakres stosowania powinien objąć również niektóre usługi świadczone przez sprzedawcę, bezpośrednio i blisko związane z konkretnymi towarami lub treściami cyfrowymi dostarczanymi na podstawie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży i w praktyce często ujmowane w tej samej lub powiązanej umowie zawieranej w tym samym czasie; dotyczy to w szczególności naprawy, konserwacji lub instalacji towarów lub treści cyfrowych.

(19) W celu zapewnienia maksymalnej wartości dodanej wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, ich przedmiotowy zakres stosowania powinien objąć również niektóre usługi świadczone przez sprzedawcę, bezpośrednio i blisko związane z konkretnymi towarami lub treściami cyfrowymi dostarczanymi na podstawie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży i w praktyce często ujmowane w tej samej lub powiązanej umowie zawieranej w tym samym czasie; dotyczy to w szczególności naprawy, konserwacji lub instalacji towarów lub treści cyfrowych lub czasowego przechowywania treści cyfrowych w chmurze obliczeniowej usługodawcy.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(22) Porozumienie stron umowy jest niezbędne do zastosowania wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży. W przypadku transakcji między przedsiębiorstwami i konsumentami porozumienie to powinno podlegać rygorystycznym wymogom. Ponieważ w praktyce to najczęściej przedsiębiorca zaproponuje skorzystanie ze wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, wymogi te powinny gwarantować, by konsumenci byli w pełni świadomi faktu, że wyrażają zgodę na skorzystanie z przepisów innych niż te, które obowiązują w jego prawie krajowym. Dlatego też zgoda konsumenta powinna być dopuszczalna jedynie w formie wyraźnego oświadczenia, składanego osobno w stosunku do oświadczenia wyrażającego zgodę na zawarcie umowy. Nie może być zatem możliwości składania oferty skorzystania ze wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży jako jednego z postanowień zawieranej umowy, a w szczególności jako elementu ogólnych warunków umownych stosowanych przez przedsiębiorcę. Przedsiębiorca powinien przekazać konsumentowi potwierdzenie wyrażenia zgody na skorzystanie ze wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży na trwałym nośniku.

(22) Porozumienie stron umowy dotyczące wykorzystania wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży jest niezbędne do ich zastosowania. W przypadku transakcji między przedsiębiorstwami i konsumentami porozumienie to powinno podlegać rygorystycznym wymogom. Ponieważ w praktyce to najczęściej przedsiębiorca zaproponuje skorzystanie ze wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, wymogi te powinny gwarantować, by konsumenci byli w pełni świadomi faktu, że wyrażają zgodę na skorzystanie z przepisów innych niż te, które obowiązują w jego prawie krajowym. Dlatego też zgoda konsumenta powinna być dopuszczalna jedynie w formie wyraźnego oświadczenia, składanego osobno w stosunku do oświadczenia wyrażającego zgodę na zawarcie umowy. Nie może być zatem możliwości składania oferty skorzystania ze wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży jako jednego z postanowień zawieranej umowy, a w szczególności jako elementu ogólnych warunków umownych stosowanych przez przedsiębiorcę. Przedsiębiorca powinien przekazać konsumentowi potwierdzenie wyrażenia zgody na skorzystanie ze wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży na trwałym nośniku.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(23a) W przypadku gdy porozumienie o wykorzystaniu wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży jest nieważne lub gdy wymogi dotyczące dostarczenia standardowej ulotki informacyjnej nie zostały spełnione, wyjaśnienie tego, czy umowa została zawarta i na jakich warunkach, powinno zostać określone na mocy właściwych przepisów krajowych mających zastosowanie zgodnie z właściwymi normami kolizyjnymi.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(27) Wszystkie kwestie o charakterze umownym lub pozaumownym, które nie zostały ujęte we wspólnych europejskich przepisach dotyczących sprzedaży regulowane są przepisami prawa krajowego obowiązującymi poza wspólnymi europejskimi przepisami dotyczącymi sprzedaży, mającymi zastosowanie na mocy rozporządzenia (WE) nr 593/2008 i rozporządzenia (WE) nr 864/2007 lub jakichkolwiek innych właściwych norm kolizyjnych. Kwestie te obejmują, przykładowo, osobowość prawną, nieważność umowy wynikającą z braku zdolności do czynności prawnych, sprzeczność z prawem lub dobrymi obyczajami, określenie języka umowy, kwestie niedyskryminacji, reprezentację, wielość dłużników i wierzycieli, zmianę stron, w tym cesję, potrącenie i połączenie, prawo rzeczowe, w tym przeniesienie własności, prawo własności intelektualnej i prawo deliktów. Ponadto kwestia tego, czy można łącznie dochodzić konkurencyjnych roszczeń umownych i pozaumownych, pozostaje poza zakresem wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży.

(27) Wszystkie kwestie o charakterze umownym lub pozaumownym, które nie zostały ujęte we wspólnych europejskich przepisach dotyczących sprzedaży regulowane są przepisami prawa krajowego obowiązującymi poza wspólnymi europejskimi przepisami dotyczącymi sprzedaży, mającymi zastosowanie na mocy rozporządzenia (WE) nr 593/2008 i rozporządzenia (WE) nr 864/2007 lub jakichkolwiek innych właściwych norm kolizyjnych. Kwestie te obejmują, przykładowo, osobowość prawną, nieważność umowy wynikającą z braku zdolności do czynności prawnych, sprzeczność z prawem lub dobrymi obyczajami, chyba że kwestie sprzeczności z prawem lub dobrymi obyczajami zostały uregulowane we wspólnych europejskich przepisach dotyczących sprzedaży, określenie języka umowy, kwestie niedyskryminacji, reprezentację, wielość dłużników i wierzycieli, zmianę stron, w tym cesję, potrącenie i połączenie, prawo rzeczowe, w tym przeniesienie własności, prawo własności intelektualnej i prawo deliktów, a także kwestię tego, czy można łącznie dochodzić konkurencyjnych roszczeń umownych i pozaumownych. Dla celów jasności i przejrzystości prawa wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny zawierać wyraźne odniesienie do kwestii, które są i które nie są w nich regulowane.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(27a) Nieuczciwe praktyki handlowe, o których mowa w dyrektywie 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotyczącej nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym („dyrektywa o nieuczciwych praktykach handlowych”)1, zostaną objęte wspólnymi europejskimi przepisami dotyczącymi sprzedaży, w takim zakresie, w jakim są zbieżne z przepisami w zakresie prawa umów, w tym w szczególności przepisami dotyczącymi nieuczciwych praktyk handlowych, które mogą prowadzić do uchylenia się od skutków umowy z powodu błędu, podstępu, groźby lub wyzysku, bądź dotyczącymi środków ochrony prawnej w przypadku naruszenia obowiązków informacyjnych. Nieuczciwe praktyki handlowe inne niż te, które są zbieżne z przepisami w zakresie prawa umów nie powinny wchodzić w zakres wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży.

__________________

1 Dz.U. L 149, 11.6.2005, s. 22.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(29) W przypadku zawarcia ważnego porozumienia o korzystaniu ze wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, jedynie wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny regulować kwestie należące do ich zakresu. Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny być interpretowane niezależnie, zgodnie z utrwalonymi zasadami wykładni przepisów Unii. Zagadnienia objęte zakresem wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, które nie zostały w nich wyraźnie uregulowane, powinny być rozstrzygane wyłącznie na podstawie wykładni samych przepisów, bez sięgania do innych norm. Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny być interpretowane na podstawie zasad i celów leżących u podstaw ich przyjęcia oraz wszystkich zawartych w nich norm.

(29) Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny być interpretowane niezależnie, zgodnie z utrwalonymi zasadami wykładni przepisów Unii. Zagadnienia objęte zakresem wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, które nie zostały w nich wyraźnie uregulowane, powinny być rozstrzygane wyłącznie na podstawie wykładni samych przepisów, bez sięgania do innych norm. Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny być interpretowane na podstawie zasad i celów leżących u podstaw ich przyjęcia oraz wszystkich zawartych w nich norm.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(31) Zasada dobrej wiary i uczciwego obrotu powinna stanowić wytyczną dla sposobu współpracy stron. Ponieważ niektóre przepisy stanowią szczególny wyraz ogólnej zasady dobrej wiary i uczciwego obrotu, powinny one mieć pierwszeństwo przed zasadą ogólną. Zasada ogólna nie powinna zatem być wykorzystywana do zmiany określonych praw i obowiązków stron zapisanych w przepisach szczególnych. Konkretne wymogi wynikające z zasady dobrej wiary i uczciwego obrotu powinny zależeć, między innymi, od relatywnego poziomu wiedzy specjalistycznej stron i dlatego powinny być odmienne w transakcjach przedsiębiorców z konsumentami oraz w transakcjach między przedsiębiorcami. W transakcjach między przedsiębiorcami należy w tym kontekście uwzględnić praktykę handlową stosowaną w konkretnej sytuacji.

(31) Ogólna zasada dobrej wiary i uczciwego obrotu powinna stanowić wytyczną dla sposobu współpracy stron. Ponieważ niektóre przepisy stanowią szczególny wyraz ogólnej zasady dobrej wiary i uczciwego obrotu, powinny one mieć pierwszeństwo przed zasadą ogólną. Zasada ogólna nie powinna zatem być wykorzystywana do zmiany określonych praw i obowiązków stron zapisanych w przepisach szczególnych. Konkretne wymogi wynikające z ogólnej zasady dobrej wiary i uczciwego obrotu powinny zależeć, między innymi, od relatywnego poziomu wiedzy specjalistycznej stron i dlatego powinny być odmienne w transakcjach przedsiębiorców z konsumentami oraz w transakcjach między przedsiębiorcami. W transakcjach między przedsiębiorcami należy w tym kontekście uwzględnić praktykę handlową stosowaną w konkretnej sytuacji. Nie stanowiąc przeszkody dla realizacji przez strony swoich własnych interesów, ogólna zasada dobrej wiary i uczciwego obrotu powinna stanowić normę postępowania zapewniającą uczciwe, przejrzyste i sprawiedliwe stosunki. Ponieważ oznacza ona niemożność skorzystania przez stronę z prawa, środka ochrony prawnej lub zarzutu, które normalnie by jej przysługiwały, zasada ta nie powinna stanowić podstawy ogólnych roszczeń do odszkodowania. Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży, stanowiące szczególny wyraz ogólnej zasady dobrej wiary i uczciwego obrotu, jak uchylenie się z powodu podstępu lub niedopełnienia zobowiązania na podstawie warunku przewidzianego w umowie, mogą dać prawo do żądania odszkodowania, jednak wyłącznie w bardzo szczególnych przypadkach.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(34) Aby zwiększyć pewność prawną przez publiczne udostępnienie orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i sądów krajowych zawierającego wykładnię wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży lub innych publicznie dostępnych przepisów niniejszego rozporządzenia, Komisja powinna stworzyć bazę danych zawierającą właściwe prawomocne orzeczenia. Aby umożliwić realizację tego zadania państwa członkowskie powinny zagwarantować szybkie przekazywanie takich krajowych orzeczeń Komisji.

(34) Aby zwiększyć pewność prawną przez publiczne udostępnienie orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i sądów krajowych zawierającego wykładnię wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży lub innych publicznie dostępnych przepisów niniejszego rozporządzenia, Komisja powinna stworzyć bazę danych zawierającą właściwe prawomocne orzeczenia. Aby umożliwić realizację tego zadania, państwa członkowskie powinny zagwarantować szybkie przekazywanie takich krajowych orzeczeń Komisji. Należy stworzyć łatwo dostępną, w pełni usystematyzowaną i umożliwiającą łatwe wyszukiwanie bazę danych. W celu przezwyciężenia problemów związanych ze zróżnicowanym podejściem do orzeczeń wydawanych w Unii oraz aby umożliwić skuteczne i oszczędne użytkowanie bazy danych, o orzeczeniach należy informować, przedstawiając ich standardowe streszczenia, do których powinno zostać załączone orzeczenie. Powinny one być zwięzłe, by uczynić je łatwo dostępnymi. Należy je podzielić na pięć części zawierających główne elementy orzeczenia, którego dotyczy informacja, czyli zagadnienie i odpowiedni artykuł wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, krótki opis faktów, zwięzłe streszczenie argumentacji, decyzję i jej motywy, przy wyraźnym stwierdzeniu zasady, jaka została przyjęta.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(34a) Komentarz do wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży byłby wartościowym narzędziem, gdyż zapewniłby jasność i pomoc w zrozumieniu tych przepisów. Komentarz ten powinien zawierać jasne i wyczerpujące wyjaśnienie artykułów wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży oraz, w odpowiednich przypadkach, powinien uzasadniać wybory polityczne będące podstawą poszczególnych artykułów. Jasne wyjaśnienie takich wyborów umożliwi sądom we wszystkich państwach członkowskich UE właściwą wykładnię i stosowanie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży oraz pozwoli im na wypełnienie wszelkich luk w tych przepisach. Komentarz ten będzie zatem sprzyjał spójnemu i jednolitemu stosowaniu wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży. Komisja powinna zbadać możliwości przedstawienia takiego komentarza.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(34b) Dodatkową przeszkodą w handlu transgranicznym jest brak dostępu do skutecznych i niedrogich mechanizmów dochodzenia roszczeń. Dlatego konsument i przedsiębiorca zawierający umowę na podstawie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży powinni rozważyć przedstawienie sporów wynikających z umowy istniejącemu podmiotowi stosującemu alternatywne metody rozstrzygania sporów, zdefiniowanemu w art. 4 lit. e) dyrektywy [dyrektywa w sprawie ADR w sporach konsumenckich]. Nie powinno to w żaden sposób wpływać na możliwość wystąpienia przez strony o wszczęcie postępowania przed właściwymi sądami bez uprzedniego skorzystania z alternatywnej metody rozwiązywania sporów.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(34c) Aby ułatwić stosowanie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, Komisja powinna podjąć kroki w celu wypracowania europejskiego wzorca postanowień umownych. Takie wzorce umów mógłby być przydatnym uzupełnieniem wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży i zawierać charakterystykę danej umowy oraz uwzględniać specyfikę danego sektora działalności handlowej. Powinny one odpowiadać potrzebom zainteresowanych podmiotów i uwzględniać doświadczenia uzyskane podczas pierwszego okresu praktycznego stosowania wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży. Te wzorce umów powinny zostać udostępnione opinii publicznej, gdyż stanowiłyby one wartość dodaną dla przedsiębiorstw zamierzających zawrzeć umowy transgraniczne przy zastosowaniu wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży. Aby zadbać o to, że te wzorce umów będą skutecznie towarzyszyć wspólnym europejskim przepisom dotyczącym sprzedaży, prace Komisji powinny rozpocząć się jak najszybciej.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(35) Należy również dokonać przeglądu funkcjonowania wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży lub innych przepisów niniejszego rozporządzenia po pięciu latach od rozpoczęcia ich stosowania. Przegląd powinien uwzględniać między innymi potrzebę dalszego rozszerzenia zakresu ich stosowania w odniesieniu do umów między przedsiębiorcami lub ze względu na zmiany rynkowe i technologiczne związane z treściami cyfrowymi, oraz przyszły rozwój dorobku wspólnotowego.

(35) Należy również dokonać przeglądu funkcjonowania wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży lub innych przepisów niniejszego rozporządzenia po pięciu latach od rozpoczęcia ich stosowania. Przegląd powinien uwzględniać między innymi potrzebę włączenia dodatkowych przepisów związanych z klauzulami dotyczącymi zastrzeżenia własności, zmianami rynkowymi i technologicznymi związanymi z treściami cyfrowymi, oraz przyszłym rozwojem dorobku wspólnotowego. Szczególna uwagę należy ponadto poświęcić ustaleniu, czy ograniczenie zakresu do umów zawieranych na odległość, a w szczególności przez internet, jest w dalszym ciągu stosowne, i czy wykonalne byłoby poszerzenie zakresu, tak by objąć nim także umowy zawierane w lokalu przedsiębiorstwa.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Spis treści zostaje umieszczony na początku części normatywnej. Zostanie on dostosowany, aby odzwierciedlić treść instrumentu.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tytuł I

Przepisy ogólne

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Część -1: Stosowanie instrumentu

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1. Niniejsze rozporządzenie ma na celu poprawę warunków tworzenia i funkcjonowania rynku wewnętrznego poprzez udostępnienie jednolitego zestawu norm prawa umów określonych w załączniku I („wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży”). Normy te mogą być wykorzystywane, za porozumieniem stron, w transgranicznych transakcjach polegających na sprzedaży towarów, dostarczaniu treści cyfrowych oraz świadczeniu usług powiązanych.

1. Niniejsze rozporządzenie ma na celu poprawę warunków tworzenia i funkcjonowania rynku wewnętrznego poprzez udostępnienie w ramach porządku prawnego każdego państwa członkowskiego jednolitego zestawu norm prawa umów określonych w załączniku I („wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży”). Normy te mogą być wykorzystywane, za porozumieniem stron, w transgranicznych transakcjach polegających na sprzedaży towarów, dostarczaniu treści cyfrowych oraz świadczeniu usług powiązanych.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2. Niniejsze rozporządzenie umożliwia przedsiębiorcom oparcie się na wspólnym zestawie norm oraz wykorzystywanie tych samych postanowień umownych we wszystkich transakcjach transgranicznych, ograniczając tym samym niepotrzebne koszty, przy równoczesnym zagwarantowaniu dużej pewności prawna.

2. Niniejsze rozporządzenie umożliwia przedsiębiorcom, a w szczególności małym i średnim przedsiębiorstwom (MŚP), oparcie się na wspólnym zestawie norm oraz wykorzystywanie tych samych postanowień umownych we wszystkich transakcjach transgranicznych, ograniczając tym samym niepotrzebne koszty, przy równoczesnym zagwarantowaniu dużej pewności prawna.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b) „dobra wiara i uczciwy obrót” oznacza normę zachowania cechującego się uczciwością, otwartością i uwzględnianiem interesów drugiej strony danej transakcji lub stosunku;

skreślona

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c) „szkoda” oznacza szkodę majątkową i niemajątkową, w formie bólu i cierpienia, z wyłączeniem innych form szkód niemajątkowych, takich jak pogorszenie jakości życia i utrata przyjemności;

skreślona

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

d) „wzorzec umowy” oznacza postanowienia umowne opracowane z wyprzedzeniem dla szeregu transakcji z udziałem różnych stron, które nie zostały indywidualnie uzgodnione przez strony w rozumieniu art. 7 wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży;

skreślona

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

f) „konsument” oznacza każdą osobę fizyczną działającą w celach, które nie mieszczą się w ramach jej działalności handlowej, rzemieślniczej albo innej działalności gospodarczej lub zawodowej;

f) „konsument” oznacza każdą osobę fizyczną działającą w celach, które nie mieszczą się w ramach jej działalności handlowej, rzemieślniczej albo innej działalności gospodarczej lub zawodowej; w przypadku umów podwójnego zastosowania, gdy umowa zawierana jest w celach, które częściowo są związane z działalnością handlowa danej osoby, a częściowo nie są z nią związane, a cel handlowy jest do tego stopnia ograniczony, że nie jest dominujący w ogólnym kontekście umowy, taka osoba również powinna być uznawana za konsumenta.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

fa) „usługodawca” oznacza sprzedawcę towarów lub dostawcę treści cyfrowych, który zobowiązuje się świadczyć na rzecz klienta usługę powiązaną z tymi towarami lub treściami cyfrowymi;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

fb) „klient” oznacza każdą osobę nabywającą usługę powiązaną;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

fc) „wierzyciel” oznacza osobę, która może żądać wykonania zobowiązania, pieniężnego lub niepieniężnego, od innej osoby, dłużnika;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

fd) „dłużnik” oznacza osobę, na której spoczywa zobowiązanie, pieniężne lub niepieniężne, na rzecz innej osoby, wierzyciela;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

fe) „dobra wiara i uczciwy obrót” oznacza normę postępowania cechującego się uczciwością, otwartością i uwzględnianiem interesów drugiej strony danej transakcji lub danego stosunku i wykluczającego wszelkie zamiary, których jedynym celem byłoby spowodowanie szkody;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

ff) „wzorzec postanowień umownych” oznacza postanowienia umowne opracowane z wyprzedzeniem dla szeregu transakcji z udziałem różnych stron, które nie zostały indywidualnie uzgodnione przez strony w rozumieniu art. 7 wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

fg) „szkoda” oznacza szkodę majątkową i niemajątkową, w formie bólu i cierpienia, z wyłączeniem innych form szkód niemajątkowych, takich jak pogorszenie jakości życia i utrata przyjemności;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

ga) „norma bezwzględnie obowiązująca” oznacza przepis, którego stosowania strony nie mogą wykluczyć lub zastosować od niego odstępstwa, jak również nie mogą ograniczyć stosowania tego przepisu lub jego skutku;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

gb) „zobowiązanie” oznacza obowiązek świadczenia przez jedną stronę stosunku prawnego na rzecz drugiej strony, do którego egzekwowania druga strona jest uprawniona;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

gc) „jednoznaczne” w odniesieniu do oświadczenia lub porozumienia oznacza, że jest ono wprowadzone odrębnie od pozostałych oświadczeń lub porozumień poprzez aktywne i jednoznaczne postępowanie, w tym przez zaznaczenie danej rubryki, aktywację przycisku lub przy wykorzystaniu podobnej funkcji;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

m) „usługa powiązana” oznacza każdą usługę związaną z towarami lub treściami cyfrowymi, taką jak instalacja, konserwacja lub naprawa albo inny rodzaj przekształcenia, świadczoną przez sprzedawcę towarów lub dostawcę treści cyfrowych na podstawie umowy sprzedaży, umowy o dostarczenie treści cyfrowych lub odrębnej umowy o świadczenie usług powiązanych zawartej w tym samym czasie co umowa sprzedaży lub umowa o dostarczenie treści cyfrowych; nie obejmują natomiast:

m) „usługa powiązana” oznacza każdą usługę związaną z towarami lub treściami cyfrowymi, taką jak instalacja, konserwacja, naprawa, przechowywanie albo inny rodzaj przekształcenia, świadczoną przez sprzedawcę towarów lub dostawcę treści cyfrowych na podstawie umowy sprzedaży, umowy o dostarczenie treści cyfrowych lub odrębnej umowy o świadczenie usług powiązanych zawartej w tym samym czasie co umowa sprzedaży lub umowa o dostarczenie treści cyfrowych; nie obejmują natomiast:

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

n) „usługodawca” oznacza sprzedawcę towarów lub dostawcę treści cyfrowych, który zobowiązuje się świadczyć na rzecz klienta usługę powiązaną z tymi towarami lub treściami cyfrowymi;

skreślona

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

o) „klient” oznacza każdą osobę nabywającą usługę powiązaną;

skreślona

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

p) „umowa zawierana na odległość” oznacza każdą umowę między przedsiębiorcą a konsumentem zawieraną w ramach zorganizowanego systemu sprzedaży na odległość bez jednoczesnej obecności przedsiębiorcy lub, w przypadku gdy jest on osobą prawną, osoby fizycznej reprezentującej przedsiębiorcę, i konsumenta, z wyłącznym wykorzystaniem przez cały okres jej zawierania jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość;

p) „umowa zawierana na odległość” oznacza każdą umowę między przedsiębiorcą a konsumentem lub innym przedsiębiorcom zawieraną w ramach zorganizowanego systemu sprzedaży na odległość bez jednoczesnej obecności przedsiębiorcy lub, w przypadku gdy jest on osobą prawną, osoby fizycznej reprezentującej przedsiębiorcę, i konsumenta lub innego przedsiębiorcę, z wyłącznym wykorzystaniem przez cały okres jej zawierania jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(i) zawieraną poza lokalem przedsiębiorcy przy jednoczesnej obecności przedsiębiorcy lub, w przypadku gdy jest on osobą prawną, osoby fizycznej reprezentującej przedsiębiorcę, i konsumenta, lub zawieraną na podstawie oferty złożonej przez konsumenta w takich okolicznościach; lub

(i) zawieraną w jednoczesnej obecności przedsiębiorcy i konsumenta, w miejscu, które nie jest lokalem, w którym przedsiębiorca prowadzi działalność;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(ia) w przypadku której konsument złożył ofertę w takich samych okolicznościach, jak te, o których mowa w pkt. (i);

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(ii) zawieraną w lokalu przedsiębiorcy lub przy pomocy jakichkolwiek środków porozumiewania się na odległość bezpośrednio po tym, jak osobiście i indywidualnie zwrócono się do konsumenta w miejscu, które nie jest lokalem przedsiębiorcy, przy jednoczesnej fizycznej obecności przedsiębiorcy, lub, w przypadku gdy jest on osobą prawną, osoby fizycznej reprezentującej przedsiębiorcę, i konsumenta; lub

(ii) zawieraną w lokalu przedsiębiorstwa danego przedsiębiorcy lub przy pomocy jakichkolwiek środków porozumiewania się na odległość bezpośrednio po tym, jak osobiście i indywidualnie zwrócono się do danego konsumenta w miejscu, które nie jest lokalem przedsiębiorstwa danego przedsiębiorcy, przy jednoczesnej fizycznej obecności przedsiębiorcy i konsumenta; lub

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(iii) zawieraną podczas wyjazdu zorganizowanego przez przedsiębiorcę lub, w przypadku gdy jest on osobą prawną, osobę fizyczną reprezentującą przedsiębiorcę, w celu promowania i sprzedaży towarów, dostarczenia treści cyfrowych lub świadczenia usług powiązanych konsumentowi;

(iii) zawieraną podczas wyjazdu zorganizowanego przez przedsiębiorcę , w celu promowania i sprzedaży towarów, dostarczenia treści cyfrowych lub świadczenia usług powiązanych konsumentowi;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

v) „norma bezwzględnie obowiązująca” oznacza przepis, którego stosowania strony nie mogą wyłączyć, jak również nie mogą ograniczyć stosowania tego przepisu lub jego skutku;

skreślona

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

w) „wierzyciel” oznacza osobę, która może żądać spełnienia świadczenia, pieniężnego lub niepieniężnego, od innej osoby, dłużnika;

skreślona

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

x) „dłużnik” oznacza osobę zobowiązaną do spełnienia świadczenia, pieniężnego lub niepieniężnego, na rzecz innej osoby, wierzyciela;

skreślona

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

y) „zobowiązanie” oznacza obowiązek świadczenia jednej strony stosunku prawnego na rzecz drugiej strony.

skreślona

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Strony mogą uzgodnić poddanie ich transgranicznych umów sprzedaży towarów, dostarczania treści cyfrowych oraz świadczenia usług powiązanych wspólnym europejskim przepisom dotyczącym sprzedaży, w zakresie terytorialnym, przedmiotowym i podmiotowym określonym w art. 4-7.

Z zastrzeżeniem wymogów ustanowionych w art. 8 i 9 strony mogą uzgodnić poddanie ich transgranicznych umów sprzedaży towarów, dostarczania treści cyfrowych oraz świadczenia usług powiązanych wspólnym europejskim przepisom dotyczącym sprzedaży, w zakresie terytorialnym, przedmiotowym i podmiotowym określonym w art. 4-7.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Umowy, w których wykorzystywać można wspólne przepisy dotyczące sprzedaży

(nie dotyczy polskiej wersji językowej)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży można wykorzystywać w:

1. Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży można wykorzystywać w umowach zawieranych na odległość, w tym za pośrednictwem internetu, które:

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1a. Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży mogą być także stosowane do umów, o których mowa ust. 1 lit. a), b) i c), w przypadku gdy strony prowadziły negocjacje lub podjęły działania przygotowawcze w celu zawarcia umowy, korzystając we wszystkich tych działaniach wyłącznie ze środków porozumiewania się na odległość, jednak sama umowa nie została zawarta za pośrednictwem środków porozumiewania się na odległość.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Wyłączenie umów mieszanych oraz umów związanych z kredytem konsumenckim

Umowy powiązane i umowy mieszane.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1. Wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży nie można wykorzystywać w umowach mieszanych obejmujących jakiekolwiek elementy poza sprzedażą towarów, dostarczaniem treści cyfrowych i świadczeniem usług powiązanych w rozumieniu art. 5.

1. Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży można także wykorzystywać w:

a) przypadkach, gdy umowa regulowana wspólnymi europejskimi przepisami dotyczącymi sprzedaży jest powiązana z umową inną niż umowa sprzedaży, umową na dostarczanie treści cyfrowych lub umową na powiązane usługi, lub

b) przypadkach, gdy umowa zawiera jakiekolwiek elementy poza sprzedażą towarów, dostarczaniem treści cyfrowych i świadczeniem usług powiązanych w rozumieniu art. 5, pod warunkiem, że elementy te można wydzielić a ich cena może zostać wyodrębniona.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1a. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 lit. a), umowy powiązane są regulowane na mocy innych obowiązujących przepisów.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1b. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 lit. a) oraz

a) jeżeli w kontekście umowy regulowanej wspólnymi europejskimi przepisami dotyczącymi sprzedaży którakolwiek ze stron korzysta z prawa, środka ochrony prawnej lub zarzutu, lub gdy umowa jest nieważna lub niewiążąca, prawo krajowe mające zastosowanie do umów powiązanych określa skutki umów powiązanych;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b) jeżeli w kontekście umowy powiązanej którakolwiek ze stron korzysta z prawa, środka ochrony prawnej lub zarzutu, lub gdy umowa jest nieważna lub niewiążąca na mocy prawa krajowego mającego zastosowanie do tej umowy, obowiązki stron wynikające z umowy regulowanej wspólnymi europejskimi przepisami dotyczącymi sprzedaży nie zmieniają się, chyba że strona nie zawarła tej umowy regulowanej wspólnymi europejskimi przepisami dotyczącymi sprzedaży jedynie z myślą o umowie powiązanej lub uczyniłaby to wyłącznie na całkiem odmiennych warunkach umownych, w którym to przypadku strona ta ma prawo odstąpić od umowy regulowanej wspólnymi europejskimi przepisami dotyczącymi sprzedaży.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1c. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 lit. b), inne elementy zawarte w umowach są uznawane za uzgodnione w ramach umów powiązanych.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1d. W przypadku gdy umowa zawiera jakiekolwiek inne elementy niż sprzedaż towarów, dostarczanie treści cyfrowych i świadczenie usług powiązanych w rozumieniu art. 5, a elementy te są niepodzielne lub ich ceny nie można wyodrębnić, do takiej umowy nie można stosować wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2. Wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży nie można wykorzystywać do umów między przedsiębiorcą a konsumentem, w których przedsiębiorca udziela lub obiecuje udzielić konsumentowi kredytu w formie odroczenia płatności, pożyczki lub podobnego instrumentu finansowego. Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży można wykorzystywać do umów między przedsiębiorcą a konsumentem, jeżeli towary, treści cyfrowe lub usługi powiązane tego samego rodzaju są dostarczane w sposób ciągły, a konsument płaci za takie towary, treści cyfrowe lub usługi powiązane przez okres ich dostarczania w ratach.

skreślony

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2. W stosunkach między przedsiębiorcą a konsumentem porozumienie o wykorzystaniu wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży jest ważne tylko wtedy, gdy zgoda została wyrażona przez konsumenta w wyraźnym oświadczeniu, składanym odrębnie od oświadczenia wyrażającego zgodę na zawarcie umowy. Przedsiębiorca dostarcza konsumentowi potwierdzenie tego porozumienia na trwałym nośniku.

2. W stosunkach między przedsiębiorcą a konsumentem porozumienie o wykorzystaniu wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży jest ważne tylko wtedy, gdy zgoda została wyrażona przez konsumenta w wyraźnym oświadczeniu, składanym odrębnie od oświadczenia wyrażającego zgodę na zawarcie umowy, i jeżeli spełnione zostały wymogi ustanowione w art. 9. Przedsiębiorca dostarcza konsumentowi potwierdzenie tego porozumienia na trwałym nośniku.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3. W stosunkach między przedsiębiorcą a konsumentem wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży nie mogą być wybrane częściowo, lecz jedynie w całości.

3. W stosunkach między przedsiębiorcą a konsumentem wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży nie mogą być wybrane częściowo, lecz jedynie w całości. W stosunkach między przedsiębiorcami wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży mogą zostać wybrane częściowo, pod warunkiem że wykluczenie określonych postanowień nie jest w nich zabronione.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Jeżeli strony porozumiały się co do wykorzystania w umowie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży i porozumienie zostało ważnie zawarte, jedynie te przepisy regulują kwestie będące ich przedmiotem. O ile umowa została rzeczywiście zawarta, wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży regulują również wypełnienie obowiązku udzielenia informacji przedkontraktowych oraz środki ochrony prawnej przysługujące z tytułu niewypełnienia tego obowiązku.

1. Jeżeli strony porozumiały się co do wykorzystania w umowie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży i porozumienie zostało ważnie zawarte, jedynie te przepisy regulują kwestie będące ich przedmiotem, a nie reżim prawa umów, który z braku takiego porozumienia reguluje umowę w ramach porządku prawnego określonego jako prawo właściwe.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1a. W przypadku gdy strony podejmują negocjacje lub działania przygotowawcze zmierzające do zawarcia umowy, odnosząc się do wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, przepisy te regulują także kwestię wypełnienia obowiązku udzielenia informacji przedkontraktowych oraz środki ochrony prawnej przysługujące z tytułu niewypełnienia tego obowiązku, jak również inne kwestie istotne przed zawarciem umowy.

Stosowanie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, o którym mowa w akapicie pierwszym, pozostaje bez uszczerbku dla przepisów mających zastosowanie w ramach określonej normy kolizyjnej, w przypadku gdy przedsiębiorstwo zastosowało się także do innych reżimów prawnych.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 11a

Kwestie wchodzące w zakres wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży

1. Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży regulują następujące kwestie:

a) obowiązek udzielenia informacji przedkontraktowych;

b) zawarcie umowy, w tym wymogi formalne;

c) prawo odstąpienia od umowy i jego skutki;

d) uchylenie się od skutków umowy wynikające z błędu, podstępu lub wyzysku oraz konsekwencje takiego uchylenia się;

e) wykładnię;

f) treść i skutki, w tym treść i skutki danej umowy;

g) ocenę i konsekwencje nieuczciwych postanowień umownych;

h) prawa i obowiązki stron;

i) środki ochrony prawnej w przypadku niewykonania;

j) zwrot w przypadku uchylenia się od skutków umowy, jej rozwiązania lub w przypadku gdy umowa nie jest wiążąca;

k) przedawnienie i prekluzję praw;

l) sankcje dostępne w przypadku naruszenia zobowiązań oraz obowiązki powstające w okresie ich stosowania.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2. Kwestie, które nie zostały ujęte we wspólnych europejskich przepisach dotyczących sprzedaży, są regulowane właściwymi przepisami prawa krajowego mającymi zastosowanie na mocy rozporządzeń (WE) nr 593/2008 i (WE) nr 864/2007 lub jakiejkolwiek innej właściwej normy kolizyjnej. Do kwestii tych należą:

a) osobowość prawna;

b) nieważność umowy wynikającą z braku zdolności do czynności prawnych, sprzeczność z prawem lub dobrymi obyczajami, chyba że powody sprzeczności z prawem lub dobrymi obyczajami zostały uregulowane we wspólnych europejskich przepisach dotyczących sprzedaży;

c) określenie języka umowy;

d) kwestie niedyskryminacji;

e) reprezentacja;

f) wielość dłużników i wierzycieli, zmiana stron, w tym cesja;

g) potrącenie i połączenie;

h) prawo rzeczowe, w tym przeniesienie własności;

i) prawa własności intelektualnej; oraz

j) prawo deliktów, a także kwestia tego, czy można łącznie dochodzić równoczesnych roszczeń umownych i pozaumownych.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3. Niniejszy artykuł pozostaje bez uszczerbku dla wszelkich wiążących przepisów państw trzecich, które mogą mieć zastosowanie zgodnie z odpowiednią normą kolizyjną.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 14

skreślony

Przekazywanie wyroków stosujących niniejsze rozporządzenie

1. Państwa członkowskie zapewniają przekazywanie Komisji bez nieuzasadnionej zwłoki prawomocnych wyroków swoich sądów stosujących przepisy niniejszego rozporządzenia.

2. Komisja ustanawia system umożliwiający zapoznawanie się informacjami dotyczącymi wyroków, o których mowa w ust. 1, jak również właściwymi wyrokami Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. System ten jest publicznie dostępny.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 15

skreślony

Przegląd

1. Do … [cztery lata od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia] państwa członkowskie przekazują Komisji informacje dotyczące stosowania niniejszego rozporządzenia, w szczególności na temat poziomu akceptacji wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, zakresu, w jakim wywołały one spory prawne oraz aktualnego stanu różnic w poziomie ochrony konsumenta między wspólnymi europejskimi przepisami dotyczącymi sprzedaży i prawem krajowym. Informacja ta obejmuje kompleksowy przegląd orzecznictwa sądów krajowych dokonujących wykładni wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży.

2. Do … [pięć lat od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia] Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu szczegółowe sprawozdanie zawierające przegląd funkcjonowania niniejszego rozporządzenia oraz uwzględniając między innymi potrzebę dalszego rozszerzenia zakresu stosowania, jeśli chodzi o umowy między przedsiębiorstwami, o zmiany rynkowe i technologiczne związane z treściami cyfrowymi, oraz przyszły rozwój dorobku wspólnotowego.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 16

skreślony

Wejście w życie i stosowanie

1. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

2. Stosuje się je od [ sześć miesięcy od daty wejścia w życie].

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Spis treści zostaje skreślony.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Tytuł II

Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2. Naruszenie tego obowiązku przez stronę może spowodować niemożność skorzystania przez nią z prawa, środka ochrony prawnej lub zarzutu, który normalnie by jej przysługiwał, lub też może uczynić ją odpowiedzialną za wszelkie szkody poniesione wskutek tego naruszenia przez drugą stronę.

2. Naruszenie tego obowiązku przez stronę może spowodować niemożność skorzystania przez nią z prawa, środka ochrony prawnej lub zarzutu, który normalnie by jej przysługiwał, lecz nie prowadzi bezpośrednio do zastosowania środków ochrony prawnej w związku z niewykonaniem zobowiązania.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Umowy mieszane

Umowy przewidujące świadczenie usług powiązanych

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1. Niniejszy artykuł stosuje się do zawiadomień dokonywanych w jakimkolwiek celu na podstawie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży i na podstawie umowy. „Zawiadomienie” obejmuje przekazanie jakiegokolwiek oświadczenia mającego na celu wywołanie skutków prawnych lub przekazanie informacji do celów prawnych.

1. „Zawiadomienie” obejmuje przekazanie jakiegokolwiek oświadczenia mającego na celu wywołanie skutków prawnych lub przekazanie informacji do celów prawnych.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1. Przepisy niniejszego artykułu stosuje się do obliczania terminów do wszelkich celów wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży.

skreślony

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1a. Jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach, tygodniach, miesiąca lub latach jest pewne zdarzenie, działanie lub określony moment, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym wystąpiło to zdarzenie, działanie lub nadszedł określony moment.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3. Jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach, tygodniach, miesiąca lub latach jest pewne zdarzenie, działanie lub określony moment, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym wystąpiło to zdarzenie, działanie lub nadszedł określony moment.

skreślony

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

6. Jeżeli określona osoba wysyła drugiej osobie dokument określający termin, w czasie którego adresat ma odpowiedzieć lub wykonać inne działanie, ale dokument nie wskazuje początku biegu tego terminu, i w braku odmiennych wskazań, termin jest liczony od momentu, w którym dokument dotarł do adresata.

skreślony

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

7a. Jeżeli określona osoba wysyła drugiej osobie dokument określający termin, w czasie którego adresat ma odpowiedzieć lub wykonać inne działanie, ale dokument nie wskazuje początku biegu tego terminu, z braku odmiennych wskazań termin jest liczony od momentu, w którym dokument dotarł do adresata.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3. Artykuły 59-65 stosuje się odpowiednio do wykładni jednostronnych oświadczeń wyrażających zamiar.

skreślony

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4. Przepisy dotyczące wad oświadczenia woli zawarte w rozdziale 5 stosuje się odpowiednio do jednostronnych oświadczeń wyrażających zamiar.

skreślony

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

e) postanowieniach umowy.

e) postanowieniach, na podstawie których przedsiębiorca przygotowuje się do zawarcia umowy.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4. Przedsiębiorca musi zapewnić udostępnienie postanowień umowy, o których mowa w ust. 3 lit. e) w znakach alfabetu lub innych zrozumiałych znakach na trwałym nośniku za pośrednictwem jakiegokolwiek środka umożliwiającego odczytanie informacji zawartych w tekście, ich zapisanie oraz odtworzenie w formie materialnej.

4. Bez uszczerbku dla zawartych w oddziale 1 bardziej rygorystycznych wymogów dla przedsiębiorców obsługujących konsumentów, przedsiębiorca musi zapewnić udostępnienie postanowień, o których mowa w ust. 3 lit. e) w znakach alfabetu lub innych zrozumiałych znakach na trwałym nośniku za pośrednictwem jakiegokolwiek środka umożliwiającego odczytanie informacji zawartych w tekście, ich zapisanie oraz odtworzenie w formie materialnej.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

5. Przedsiębiorca musi bez nieuzasadnionej zwłoki potwierdzić drogą elektroniczną otrzymanie oferty lub jej przyjęcie, przesłane przez drugą stronę.

5. Przedsiębiorca musi bez nieuzasadnionej zwłoki potwierdzić drogą elektroniczną otrzymanie oferty lub jej przyjęcie, przesłane przez drugą stronę. Takie potwierdzenie zawiera treść oferty lub treść potwierdzającą przyjęcie oferty.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1. Jeżeli strona nie wypełniła jakiegokolwiek z obowiązków nałożonych w niniejszym rozdziale, odpowiada za szkody poniesione wskutek tego przez drugą stronę.

1. Jeżeli strona nie wypełniła jakiegokolwiek z obowiązków nałożonych w niniejszym rozdziale, na mocy rozdziału 16 odpowiada za szkody poniesione wskutek tego przez drugą stronę.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2. Porozumienie osiągane jest przez przyjęcie oferty. Przyjęcie może być wyraźne lub nastąpić przez inne oświadczenia lub zachowanie.

2. Porozumienie osiągane jest przez przyjęcie oferty.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b) ma wystarczającą treść i jest wystarczająco pewna, by umowa mogła zostać zawarta.

b) ma wystarczającą treść i jest wystarczająco pewna, by umowa mogła zostać zawarta. W stosunkach między przedsiębiorcą a konsumentem uznaje się, że oferta ma wystarczającą treść i jest wystarczająco pewna tylko wówczas, gdy zawiera przedmiot, ilość lub czas trwania oraz cenę.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł -48

Zakres

1. Niniejszy rozdział ma zastosowanie do uchylenia się od skutków umowy z powodu wad oświadczenia woli lub podobnych wad.

2. Przepisy niniejszego rozdziału mają zastosowanie – z odpowiednimi dostosowaniami – odpowiednio do uchylenia się od oferty, przyjmowania, lub innych jednostronnych oświadczeń wskazujących intencję, lub równoważne postępowanie.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a) strona, gdyby nie działała pod wpływem błędu nie zawarłaby umowy lub zawarłaby ją na zupełnie innych warunkach, a druga strona wiedziała o tym lub powinna była wiedzieć; oraz

a) strona, gdyby nie działała pod wpływem błędu, nie zawarłaby umowy lub zawarłaby ją na zupełnie innych warunkach;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(i) wywołała błąd;

(i) wywołała błąd; lub

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(ii) doprowadziła do zawarcia umowy pod wpływem błędu, nie wypełniając jakiegokolwiek obowiązku udzielenia informacji przedkontraktowych wynikającego z oddziałów 1–4 rozdziału 2;

(ii) doprowadziła do zawarcia umowy pod wpływem błędu, nie wypełniając jakiegokolwiek obowiązku udzielenia informacji przedkontraktowych wynikającego z oddziałów 1–4 rozdziału 2; lub

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(iv) popełniła ten sam błąd.

skreślony

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3. Ustalając czy zasada dobrej wiary i uczciwego obrotu wymaga od strony ujawnienia określonych informacji, należy uwzględnić wszelkie okoliczności, w tym:

3. Ustalając czy zasada dobrej wiary i uczciwego obrotu wymaga od strony ujawnienia określonych informacji, trzeba uwzględnić wszelkie okoliczności, w tym:

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

e) znaczenie, jakie informacje te wydają się mieć dla drugiej strony; oraz

e) znaczenie, jakie informacje te mogą mieć dla drugiej strony; oraz

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 50a

Strony trzecie

1. W przypadku gdy strona trzecia, za której czyny dana osoba odpowiada lub która za zgodą tej osoby została włączona do sporządzenia umowy:

a) popełni błąd, wie o jego popełnieniu lub oczekuje się, że powinna wiedzieć o błędzie, lub

b) dopuściła się podstępu, gróźb lub wyzysku,

środki ochrony prawnej przewidziane w tym rozdziale są dostępne, jak w przypadku osoby, która zachowuje się lub posiada wiedzę właściwą osobie, na której spoczywa odpowiedzialność lub która wyraziła zgodę.

2. W przypadku gdy strona trzecia, za której czyny dana osoba nie odpowiada i której zgody na to, by zostać włączona do sporządzenia umowy, nie posiada, dopuściła się podstępu lub gróźb, środki ochrony prawnej przewidziane w tym rozdziale są dostępne, jeżeli osoba ta wiedziała lub można zasadnie oczekiwać, że wiedziała o odnośnych faktach, lub jeżeli przy uchyleniu się od skutków umowy nie działała na podstawie tej umowy.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Strona, która ma prawo uchylić się od skutków umowy na mocy niniejszego rozdziału lub miała takie prawo zanim utraciła je wskutek upływu terminu lub potwierdzenia, uprawniona jest, niezależnie od tego, czy od skutków umowy się uchylono, do odszkodowania od drugiej strony za szkody poniesione wskutek błędu, podstępu, groźby lub wyzysku, o ile druga strona wiedziała lub powinna była wiedzieć o właściwych okolicznościach.

Strona, która ma prawo uchylić się od skutków umowy na mocy niniejszego rozdziału lub miała takie prawo zanim utraciła je wskutek upływu terminu lub potwierdzenia, uprawniona jest, niezależnie od tego, czy od skutków umowy się uchylono, do odszkodowania na mocy rozdziału 16 od drugiej strony za szkody poniesione wskutek błędu, podstępu, groźby lub wyzysku, o ile druga strona wiedziała lub powinna była wiedzieć o właściwych okolicznościach.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2. Jeżeli jedna ze stron zamierza nadać wyrażeniu w umowie szczególne znaczenie, a w momencie zawierania umowy druga strona znała lub powinna była znać ten zamiar, wykładni tego wyrażenia dokonuje się zgodnie z zamiarem pierwszej strony.

2. Jeżeli jedna ze stron zamierza nadać wyrażeniu w umowie lub równoważnemu postępowaniu szczególne znaczenie, a w momencie zawierania umowy druga strona znała lub powinna była znać ten zamiar, wykładni tego wyrażenia lub równoważnego postępowania dokonuje się zgodnie z zamiarem pierwszej strony.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3a. Wykładni wyrażenia użytego w umowie dokonuje się w świetle umowy jako całości.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3b. Przepisy niniejszego rozdziału mają zastosowanie do wykładni oferty, przyjmowania, lub innych jednostronnych oświadczeń wskazujących intencję, lub równoważne postępowanie, z odpowiednimi dostosowaniami.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a) okoliczności, w których została zawarta, w tym wstępne negocjacje;

a) okoliczności, w których została zawarta;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b) postępowanie stron, nawet po zawarciu umowy;

b) postępowanie stron, przed zawarciem, podczas zawierania oraz po zawarciu umowy;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c) znaczenie nadawane dotychczas przez strony tym wyrażeniom, które są identyczne z tymi użytymi w umowie lub podobne do nich;

c) znaczenie nadawane uprzednio przez strony tym wyrażeniom, które są identyczne z tymi użytymi w umowie lub podobne do nich;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 60

skreślony

Uwzględnienie umowy jako całości

Wykładni wyrażeń użytych w umowie dokonuje się w świetle całej umowy.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 61a

Pierwszeństwo wykładni nadającej skuteczność postanowieniom umownym

Wykładania, która nadaje skuteczność postanowieniom umownym ma pierwszeństwo przed wykładnią, która na to nie pozwala.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 61b

Wykładnia na korzyść konsumentów

1. Jeżeli występują wątpliwości co do znaczenia postanowienia umowy zawartej między przedsiębiorcą a konsumentem, pierwszeństwo przyznaje się wykładni najbardziej korzystnej dla konsumenta, chyba że on sam zaproponował to postanowienie.

2. Strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania niniejszego artykułu ani uchylić lub zmienić jego skutków.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Pierwszeństwo indywidualnie uzgodnionych postanowień umownych

Postanowienia umowne nieuzgodnione indywidualnie

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1a. Jeżeli w sytuacji, w której art. 61b nie dostarcza rozwiązania, istnieją wątpliwości co do znaczenia postanowienia umownego, które nie było indywidualnie uzgadniane w rozumieniu art. 7, pierwszeństwo ma wykładnia na niekorzyść strony, która zaproponowała postanowienie.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 63

skreślony

Pierwszeństwo wykładni nadającej skuteczność postanowieniom umownym

Wykładania, która nadaje skuteczność postanowieniom umownym ma pierwszeństwo przed wykładnią, która na to nie pozwala.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 64

skreślony

Wykładnia na korzyść konsumentów

1. Jeżeli występują wątpliwości co do znaczenia postanowienia umowy zawartej między przedsiębiorcą a konsumentem, pierwszeństwo przyznaje się wykładni najbardziej korzystnej dla konsumenta, chyba że on sam zaproponował to postanowienie.

2. Strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania niniejszego artykułu ani uchylić lub zmienić jego skutków.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 65

skreślony

Wykładnia na niekorzyść strony proponującej postanowienie umowne

Jeżeli w przypadku umowy, do której nie stosuje się art. 64, są wątpliwości co do znaczenia postanowienia nieuzgodnionego indywidualnie w rozumieniu art. 7, pierwszeństwo ma wykładnia na niekorzyść strony, która zaproponowała postanowienie.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Oddział 1: Przepisy ogólne

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3. Zwyczaje i praktyki nie wiążą stron w zakresie, w jakim są sprzeczne z postanowieniami umownymi uzgodnionymi indywidualnie lub jakimikolwiek bezwzględnie wiążącymi normami wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży.

3. Zwyczaje i praktyki nie wiążą stron w zakresie, w jakim są sprzeczne z porozumieniem stron lub jakimikolwiek bezwzględnie wiążącymi normami wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2. Wykładni wszelkich postanowień umownych dorozumianych na mocy ust. 1 dokonuje się, w miarę możliwości, tak aby nadać im taki skutek, na jaki strony prawdopodobnie zgodziłyby się, gdyby wcześniej uregulowały daną kwestię.

2. Wykładni wszelkich postanowień umownych dorozumianych na mocy ust. 1 dokonuje się, w miarę możliwości, tak aby nadać im taki skutek, na jaki strony prawdopodobnie zgodziłyby się.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1. Jeżeli przedsiębiorca przed zawarciem umowy składa, drugiej stronie albo publicznie, oświadczenie o właściwościach świadczenia, które ma być spełnione przez tego przedsiębiorcę na mocy umowy, oświadczenie to jest uważane za jedno z postanowień umownych, chyba że:

1. Jeżeli przedsiębiorca lub osoba zajmująca się reklamą lub marketingiem na rzecz przedsiębiorcy przed zawarciem umowy składa, drugiej stronie albo publicznie, oświadczenie o właściwościach świadczenia, które ma być spełnione przez tego przedsiębiorcę na mocy umowy, oświadczenie to jest uważane za jedno z postanowień umownych, chyba że:

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2. Do celów ust. 1 oświadczenie złożone przez osobę zajmującą się reklamą lub marketingiem na rzecz przedsiębiorcy traktowane jest jako oświadczenie złożone przez przedsiębiorcę.

skreślony

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 70

skreślony

Obowiązek zwrócenia uwagi na postanowienia umowne nieuzgodnione indywidualnie

1. Na postanowienia umowne zaproponowane przez jedną stronę i nieuzgodnione indywidualnie w rozumieniu art. 7 można powoływać się przeciwko drugiej stronie jedynie wtedy, gdy druga strona wiedziała o nich lub gdy strona proponująca je podjęła zasadne kroki, by zwrócić na nie uwagę drugiej strony, przed zawarciem umowy lub w momencie jej zawierania.

2. Do celów niniejszego artykułu, w stosunkach między przedsiębiorcą a konsumentem, nie jest wystarczające zwrócenie uwagi konsumenta na postanowienia umowne poprzez zwykłe odniesienie się do nich w dokumencie umowy, nawet jeżeli konsument podpisuje ten dokument.

3. Strony nie mogą wyłączyć stosowania niniejszego artykułu ani uchylić lub zmienić jego skutków.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 71

skreślony

Dodatkowe płatności w umowach między przedsiębiorcą a konsumentem

1. W umowie między przedsiębiorcą a konsumentem postanowienie umowne, które nakłada na konsumenta obowiązek dokonania jakiejkolwiek dodatkowej płatności oprócz wynagrodzenia określonego jako główne zobowiązanie umowne przedsiębiorcy, w szczególności gdy uzyskano je stosując wariant domyślny, który konsument musiał odrzucić w celu uniknięcia dodatkowej płatności, nie wiąże konsumenta, chyba że zanim konsument związał się umową, wyraźnie wyraził zgodę na dodatkową płatność. Jeżeli konsument dokonał dodatkowej płatności, może żądać jej zwrotu.

2. Strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania niniejszego artykułu ani uchylić lub zmienić jego skutków.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2. Strony nie mogą wyłączyć stosowania niniejszego artykułu ani uchylić lub zmienić jego skutków.

2. W stosunkach miedzy przedsiębiorcą a konsumentem strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania niniejszego artykułu ani uchylić lub zmienić jego skutków.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Oddział 2: Przepisy szczególne dotyczące umów między przedsiębiorcami i konsumentami

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 76a

Obowiązek zwrócenia uwagi na postanowienia umowne nieuzgodnione indywidualnie

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1. Na postanowienia umowne zaproponowane przez przedsiębiorcę i nieuzgodnione indywidualnie w rozumieniu art. 7 można powoływać się przeciwko konsumentowi jedynie wtedy, gdy konsument wiedział o nich lub gdy przedsiębiorca podjął rozsądne kroki, by zwrócić na nie uwagę konsumenta, przed zawarciem umowy lub w momencie jej zawierania.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2. Do celów niniejszego artykułu, na postanowienia umowne zwrócono wystarczającą uwagę, jeżeli są one:

a) przedstawione w sposób, który przyciąga na nie uwagę konsumenta; oraz

b) podane lub udostępnione przez przedsiębiorcę konsumentowi w sposób, który daje konsumentowi możliwość zapoznania się z nimi przez zawarciem umowy.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3. Uznaje się, że na postanowienia umowne nie zwrócono wystarczającej uwagi konsumenta, jeżeli w dokumencie umowy jedynie się do nich nawiązuje, również w przypadku podpisania umowy przez konsumenta.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4. Strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania niniejszego artykułu ani uchylić lub zmienić jego skutków.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 76b

Dodatkowe płatności w umowach między przedsiębiorcą a konsumentem

1. W umowie między przedsiębiorcą a konsumentem postanowienie umowne, które nakłada na konsumenta obowiązek dokonania jakiejkolwiek dodatkowej płatności oprócz wynagrodzenia określonego jako główne zobowiązanie umowne przedsiębiorcy, w szczególności gdy uzyskano je stosując wariant domyślny, który konsument musiał odrzucić w celu uniknięcia dodatkowej płatności, nie wiąże konsumenta, chyba że zanim konsument związał się umową, wyraźnie wyraził zgodę na dodatkową płatność. Jeżeli konsument dokonuje dodatkowej płatności, może następnie żądać jej zwrotu.

2. Strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania niniejszego artykułu ani uchylić lub zmienić jego skutków.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b) jest takiego rodzaju, że jego zastosowanie znacznie odbiega od dobrej praktyki handlowej, stojąc w sprzeczności z zasadą dobrej wiary i uczciwego obrotu.

b) jest takiego rodzaju, że jego zastosowanie znacznie odbiega od zwyczajowej praktyki handlowej, stojąc w sprzeczności z zasadą dobrej wiary i uczciwego obrotu.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3. Strona, która nie jest w stanie wykonać zobowiązania, ma obowiązek dopilnować, aby zawiadomienie o przeszkodzie oraz jej wpływie na możliwość wykonania zobowiązania dotarło do drugiej strony bez nieuzasadnionej zwłoki, po tym jak strona, która nie jest w stanie wykonać zobowiązania, dowiedziała się lub powinna była się dowiedzieć o tych okolicznościach. Druga strona jest uprawniona do żądania odszkodowania za wszelkie szkody wynikłe z naruszenia tego obowiązku.

3. Strona, która nie jest w stanie wykonać zobowiązania, ma obowiązek dopilnować, aby zawiadomienie o przeszkodzie oraz jej wpływie na możliwość wykonania zobowiązania dotarło do drugiej strony bez nieuzasadnionej zwłoki, po tym jak strona, która nie jest w stanie wykonać zobowiązania, dowiedziała się lub powinna była się dowiedzieć o tych okolicznościach. Druga strona jest uprawniona do żądania odszkodowania na mocy rozdziału 16 za wszelkie szkody wynikłe z naruszenia tego obowiązku.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c) poszkodowany nie przyjął ryzyka takiej zmiany okoliczności ani nie można rozsądnie uznać, że tak uczynił.

c) poszkodowany, powołujący się na zmianę okoliczności, nie przyjął ryzyka takiej zmiany okoliczności ani nie można rozsądnie uznać, że tak uczynił.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b) przenieść własność towarów, w tym nośnika materialnego, na którym zostały dostarczone treści cyfrowe;

b) przenieść lub zobowiązać się do przeniesienia własności towarów, w tym nośnika materialnego, na którym zostały dostarczone treści cyfrowe;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 91a

Zastrzeżenie własności

Jeżeli uzgodniono klauzulę dotyczącą zastrzeżenia własności, sprzedawca towarów nie jest zobowiązany do przeniesienia własności towarów aż do momentu wywiązania się przez kupującego z obowiązku zapłacenia ceny, jak określono w tej klauzuli.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1. Jeśli nie można inaczej określić terminu wydania, towary lub treści cyfrowe muszą być wydane bez nieuzasadnionej zwłoki po zawarciu umowy.

1. Jeśli nie można inaczej określić terminu wydania, towary lub treści cyfrowe muszą być wydane w odpowiednim czasie po zawarciu umowy.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 98

skreślony

Wpływ na przejście ryzyka

Wpływ wydania na przejście ryzyka uregulowano w rozdziale 14.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

g) mieć cechy i możliwości techniczne, jakich kupujący może oczekiwać. Przy ustalaniu, czego kupujący może oczekiwać od treści cyfrowych, uwzględnia się, czy treści cyfrowe zostały dostarczone w zamian za zapłatę ceny.

g) mieć cechy i możliwości techniczne, jakich kupujący może oczekiwać zgodnie z art. 5 ust. 2. Przy ustalaniu, czego kupujący może oczekiwać od treści cyfrowych, uwzględnia się, czy treści cyfrowe zostały dostarczone w zamian za zapłatę ceny lub jakąkolwiek usługę wzajemną.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3. W umowach między przedsiębiorcami ust. 2 nie ma zastosowania, jeśli kupujący wiedział lub powinien był wiedzieć o prawach lub roszczeniach wynikających z własności intelektualnej w momencie zawarcia umowy.

3. Ustęp 2 nie ma zastosowania, jeśli

a) w umowach między przedsiębiorcami, kupujący wiedział lub powinien był wiedzieć o prawach lub roszczeniach wynikających z własności intelektualnej w momencie zawarcia umowy;

4. W umowach między przedsiębiorcą a konsumentem ust. 2 nie ma zastosowania, jeśli kupujący wiedział o prawach lub roszczeniach wynikających z własności intelektualnej w momencie zawarcia umowy.

b) w umowach między przedsiębiorcą a konsumentem, kupujący wiedział o prawach lub roszczeniach wynikających z własności intelektualnej w momencie zawarcia umowy.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 103

skreślony

Ograniczenie zgodności treści cyfrowych

Treści cyfrowych nie uważa się za niezgodne z umową tylko dlatego, że zaktualizowaną wersję tych treści udostępniono po zawarciu umowy.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1. Jeżeli sprzedawca nie wykonuje zobowiązania, kupujący może:

1. Jeżeli sprzedawca nie wykonuje zobowiązania, kupujący, jeśli spełnione są szczególne wymogi dotyczące odnośnych środków ochrony prawnej, może:

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a) prawa kupującego obowiązują bez zastrzeżenia możliwości sanacji świadczenia przez sprzedawcę; oraz

a) prawa kupującego obowiązują bez zastrzeżenia możliwości sanacji świadczenia przez sprzedawcę, poza przypadkami gdy

(i) odnoszą się one do towarów lub treści cyfrowych wytworzonych, wyprodukowanych lub zmienionych zgodnie ze specyfikacjami konsumenta lub wyraźnie spersonalizowanych; lub

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Alternatywa 1 [Alternatywna poprawka do poprawek do art. 119 i art. 174 ust. 1 – ust. 1 lit. b)]

(ii) konsument powiadamia przedsiębiorcę o braku zgodności ponad sześć miesięcy po przejściu ryzyka na konsumenta.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4. Jeśli niespełnienie świadczenia przez sprzedawcę jest usprawiedliwione, kupujący może skorzystać z każdego ze środków ochrony prawnej, o których mowa w ust. 1, z wyjątkiem żądania spełnienia świadczenia i odszkodowania.

4. Jeśli niespełnienie świadczenia przez sprzedawcę jest usprawiedliwione, kupujący może skorzystać z każdego ze środków ochrony prawnej, o których mowa w ust. 1, z wyjątkiem odszkodowania.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Ograniczenie środków ochrony prawnej przysługujących w przypadku treści cyfrowych niedostarczonych w zamian za cenę

Ograniczenie środków ochrony prawnej przysługujących w przypadku treści cyfrowych niedostarczonych w zamian za zapłacenie ceny lub wyświadczenie innej usługi wzajemnej

- 1. Jeżeli treści cyfrowych nie dostarczono w zamian za wyświadczenie usługi wzajemnej innej niż zapłata ceny, kupujący może skorzystać ze środków ochrony prawnej wymienionych w art. 106 ust. 1, z wyjątkiem obniżenia ceny zgodnie z lit. d).

Jeżeli treści cyfrowych nie dostarczono w zamian za zapłatę ceny, kupujący nie może skorzystać ze środków ochrony prawnej wymienionych w art. 106 ust. 1 lit. a)–d). Kupujący może jedynie żądać odszkodowania, na mocy art. 106 ust. 1 lit. e), za szkodę spowodowaną w majątku kupującego, w tym obejmującą sprzęt, oprogramowanie i dane, w wyniku braku zgodności dostarczonych treści cyfrowych z umową, z wyjątkiem zysku, którego został pozbawiony w wyniku szkody.

1. Jeżeli treści cyfrowych nie dostarczono w zamian za wyświadczenie jakiejkolwiek usługi wzajemnej, kupujący nie może skorzystać ze środków ochrony prawnej wymienionych w art. 106 ust. 1 lit. a)–d). Kupujący może jedynie żądać odszkodowania, na mocy art. 106 ust. 1 lit. e), za szkodę spowodowaną w majątku kupującego, w tym obejmującą sprzęt, oprogramowanie i dane, w wyniku braku zgodności dostarczonych treści cyfrowych z umową, z wyjątkiem zysku, którego został pozbawiony w wyniku szkody.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(-a) kupujący jest konsumentem, przysługujące kupującemu środki ochrony prawnej obowiązują bez zastrzeżenia możliwości sanacji świadczenia przez sprzedawcę zgodnie z art. 106 ust. 3;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

5. Sprzedawcy przysługuje rozsądny termin na sanację świadczenia.

5. Sprzedawcy przysługuje rozsądny termin na sanację świadczenia. W umowach między przedsiębiorcą a konsumentem ten rozsądny termin nie przekracza 30 dni.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

7. Pomimo sanacji kupującemu przysługuje prawo do żądania odszkodowania za opóźnienie oraz każdą szkodę spowodowaną doprowadzaniem do sanacji lub szkodę, której sanacja nie zapobiegła.

7. Pomimo sanacji kupującemu przysługuje prawo do żądania odszkodowania na mocy rozdziału 16 za opóźnienie oraz każdą szkodę spowodowaną doprowadzaniem do sanacji lub szkodę, której sanacja nie zapobiegła.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1. Kupujący ma prawo żądać od sprzedawcy spełnienia jego świadczeń.

1. Kupujący ma prawo żądać od sprzedawcy spełnienia jego świadczeń, w tym nieodpłatnego naprawienia świadczenia niezgodnego z umową.

2. Spełnienie świadczenia, którego można żądać, obejmuje także nieodpłatne naprawienie świadczenia niezgodnego z umową.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Alternatywa 2 [Alternatywna poprawka do poprawek do art. 106 ust. 3 lit. a) pkt (ii) oraz do art. 174 ust. 1 – ust. 1 lit. b)]

1. Kupujący traci prawo do odstąpienia przysługujące na mocy niniejszego oddziału, jeśli nie dokona stosownego zawiadomienia w rozsądnym terminie od momentu, w którym uzyskał to prawo lub od momentu, w którym kupujący dowiedział się lub powinien był dowiedzieć się o niewykonaniu zobowiązania, w zależności od tego, co nastąpi później.

1. Kupujący traci prawo do odstąpienia przysługujące na mocy niniejszego oddziału, jeśli nie dokona stosownego zawiadomienia w rozsądnym terminie od momentu, w którym uzyskał to prawo lub od momentu, w którym kupujący dowiedział się lub, jeśli kupujący jest przedsiębiorcą, powinien był dowiedzieć się o niewykonaniu zobowiązania, w zależności od tego, co nastąpi później.

2. Ustęp 1 nie ma zastosowania:

2. Ustęp 1 nie ma zastosowania jeśli nie zaoferowano spełnienia żadnego świadczenia.

a) jeśli kupujący jest konsumentem; lub

b) nie zaoferowano spełnienia żadnego świadczenia.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3. Kupujący, który obniża cenę, nie może również domagać się odszkodowania za szkodę, która została w ten sposób naprawiona, może jednak żądać pokrycia wszelkich innych szkód, które poniósł.

3. Kupujący, który obniża cenę, nie może również domagać się odszkodowania na mocy rozdziału 16 za szkodę, która została w ten sposób naprawiona, może jednak żądać pokrycia wszelkich innych szkód, które poniósł.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1. W umowie między przedsiębiorcami od kupującego oczekuje się zbadania towarów lub zlecenia ich zbadania w rozsądnym, jak najkrótszym w danych okolicznościach terminie, nie dłuższym niż czternaście dni od daty wydania towarów, dostarczenia treści cyfrowych lub wykonania usług powiązanych.

1. W umowie między przedsiębiorcami od kupującego oczekuje się zbadania towarów lub treści cyfrowych lub zlecenia ich zbadania w rozsądnym, jak najkrótszym w danych okolicznościach terminie, nie dłuższym niż czternaście dni od daty wydania towarów, dostarczenia treści cyfrowych lub wykonania usług powiązanych.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1. W przypadku umowy między przedsiębiorcami kupujący nie może powoływać się na brak zgodności, jeżeli w rozsądnym terminie nie zawiadomi sprzedawcy o braku zgodności, określając jej charakter.

1. W przypadku umowy między przedsiębiorcami kupujący nie może powoływać się na brak zgodności, jeżeli w rozsądnym terminie nie zawiadomi sprzedawcy o braku zgodności, określając jej charakter. Kupujący może jednak w dalszym ciągu obniżyć cenę lub żądać odszkodowania, z wyjątkiem utraty zysku, jeśli ma rozsądne usprawiedliwienie niedostarczenia wymaganego zawiadomienia.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2. Ustęp 1 lit. a) nie ma zastosowania do umowy o dostarczenie treści cyfrowych, na mocy której dostarczenie treści cyfrowych nie następuje w zamian za zapłatę ceny.

2. W przypadku umów o dostarczenie treści cyfrowych

a) ustęp 1 lit. a) nie ma zastosowania do umowy o dostarczenie treści cyfrowych, na mocy której dostarczenie treści cyfrowych nie następuje w zamian za zapłatę ceny;

b) ustęp 1 lit. b) nie ma zastosowania w przypadkach gdy treści cyfrowe nie są dostarczane na materialnym nośniku.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4. Jeśli sprzedawca przyjmie zapłatę od osoby trzeciej w innych okolicznościach niż określone w ust. 1 lub 2, kupujący jest zwolniony z odpowiedzialności wobec sprzedawcy, lecz sprzedawca odpowiada wobec kupującego za jakąkolwiek szkodę spowodowaną takim przyjęciem.

4. Jeśli sprzedawca przyjmie zapłatę od osoby trzeciej w innych okolicznościach niż określone w ust. 1 lub 2, kupujący jest zwolniony z odpowiedzialności wobec sprzedawcy, lecz sprzedawca na mocy rozdziału 16 odpowiada wobec kupującego za jakąkolwiek szkodę spowodowaną takim przyjęciem.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1. Jeżeli kupujący nie wykonuje zobowiązania, sprzedawca może:

1. Jeżeli kupujący nie wykonuje zobowiązania, sprzedawca, jeśli spełnione są szczególne wymogi dotyczące odnośnych środków ochrony prawnej, może:

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2. Jeżeli niewykonanie zobowiązania przez kupującego jest usprawiedliwione, sprzedawca może skorzystać z każdego ze środków ochrony prawnej wymienionych w ust. 1, z wyjątkiem żądania spełnienia świadczenia i odszkodowania.

2. Jeżeli niewykonanie zobowiązania przez kupującego jest usprawiedliwione, sprzedawca może skorzystać z każdego ze środków ochrony prawnej wymienionych w ust. 1, z wyjątkiem odszkodowania.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Moment przejścia ryzyka

Przejście ryzyka w umowach między przedsiębiorcami

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2. Ustęp 1 stosuje się z zastrzeżeniem art. 144, 145 i 146.

2. Jeżeli towary lub treści cyfrowe zostały oddane do dyspozycji kupującego, a kupujący jest tego świadomy, ryzyko przechodzi na niego w momencie, w którym towary lub treści cyfrowe powinny zostać odebrane, chyba że kupujący miał prawo powstrzymać się od odbioru na mocy art. 113.

Jeżeli towary lub treści cyfrowe oddano do dyspozycji kupującego poza miejscem prowadzenia działalności sprzedawcy, ryzyko przechodzi, gdy nadejdzie termin wydania towarów, a kupujący świadomy jest faktu, że towary lub treści cyfrowe zostały oddane do jego dyspozycji właśnie w tym miejscu.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2a. W umowie sprzedaży, która przewiduje przewóz towarów, bez względu na to, czy sprzedawca jest upoważniony do zachowania dokumentów pozwalających na rozporządzanie towarami:

a) jeśli sprzedawca nie ma obowiązku przekazania towarów w konkretnym miejscu, ryzyko przechodzi na kupującego, gdy towary zostają przekazane pierwszemu z przewoźników w celu dostarczenia towarów kupującemu zgodnie z umową;

b) jeśli sprzedawca ma obowiązek przekazania towarów przewoźnikowi w określonym miejscu, ryzyko nie przechodzi na kupującego, dopóki towary nie zostaną przekazane przewoźnikowi w umówionym miejscu.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2b. W przypadku gdy towary sprzedawane są w tranzycie ryzyko przechodzi na kupującego, gdy towary zostaną przekazane pierwszemu z przewoźników lub w momencie zawarcia umowy, w zależności od okoliczności. Ryzyko nie przechodzi na kupującego, jeżeli w momencie zawarcia umowy sprzedawca wiedział lub powinien był wiedzieć, że towary zostały utracone bądź uszkodzone, a nie poinformował o tym kupującego.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 144

skreślony

Towary oddane do dyspozycji kupującego

1. Jeżeli towary lub treści cyfrowe zostały oddane do dyspozycji kupującego, a kupujący jest tego świadomy, ryzyko przechodzi na niego w momencie, w którym towary lub treści cyfrowe powinny zostać odebrane, chyba że kupujący miał prawo powstrzymać się od odbioru na mocy art. 113.

2. Jeżeli towary lub treści cyfrowe oddano do dyspozycji kupującego poza miejscem prowadzenia działalności sprzedawcy, ryzyko przechodzi, gdy nadejdzie termin wydania towarów, a kupujący świadomy jest faktu, że towary lub treści cyfrowe zostały oddane do jego dyspozycji właśnie w tym miejscu.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 145

skreślony

Przewóz towarów

1. Niniejszy artykuł stosuje się do wszelkich umów sprzedaży, które obejmują przewóz sprzedanych towarów.

2. Jeśli sprzedawca nie ma obowiązku przekazania towarów w konkretnym miejscu, ryzyko przechodzi na kupującego, gdy towary zostają przekazane pierwszemu z przewoźników w celu dostarczenia towarów kupującemu zgodnie z umową.

3. Jeśli sprzedawca ma obowiązek przekazania towarów przewoźnikowi w określonym miejscu, ryzyko nie przechodzi na kupującego, dopóki towary nie zostaną przekazane przewoźnikowi w umówionym miejscu.

4. Okoliczność, że sprzedawca jest upoważniony do zachowania dokumentów pozwalających na rozporządzanie towarami, nie wpływa na przejście ryzyka.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 146

skreślony

Towary sprzedane w tranzycie

1. Niniejszy artykuł stosuje się do wszelkich umów sprzedaży, których przedmiotem są towary sprzedawane w tranzycie.

2. Ryzyko przechodzi na kupującego w momencie przekazania towarów pierwszemu przewoźnikowi. Jednakże, jeżeli wynika to z okoliczności, ryzyko przechodzi na kupującego już w momencie zawarcia umowy.

3. Jeżeli w momencie zawarcia umowy sprzedawca wiedział lub powinien był wiedzieć, że towary zostały utracone bądź uszkodzone, a nie poinformował o tym kupującego, ryzyko utraty lub uszkodzenia ponosi sprzedawca.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

e) żądanie odszkodowania.

e) żądanie odszkodowania na mocy rozdziału 16.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a) w stosunku do prawa usługodawcy do sanacji świadczenia, w umowach między przedsiębiorą a konsumentem, rozsądny termin, wynikający z art. 109 ust. 5, nie może przekraczać trzydziestu dni;

skreślona

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

d) żądanie odsetek od ceny lub odszkodowania.

d) żądanie odsetek od ceny lub odszkodowania na mocy rozdziału 16.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Zwrot w przypadku uchylenia się od skutków umowy lub jej rozwiązania

Zwrot w przypadku uchylenia się od skutków umowy, jej rozwiązania lub nieważności umowy

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1. W przypadku uchylenia się od skutków umowy lub jej rozwiązania przez stronę, każda ze stron zobowiązana jest zwrócić drugiej stronie wszystko, co strona ta („odbiorca”) otrzymała od niej na mocy umowy.

1. W przypadku uchylenia się od skutków umowy lub jej części, rozwiązania umowy lub jej części przez stronę lub nieważności lub braku wiążącego charakteru umowy lub jej części z powodów innych niż uchylanie się od skutków umowy lub jej rozwiązanie, każda ze stron zobowiązana jest zwrócić drugiej stronie wszystko, co strona ta („odbiorca”) otrzymała od niej na mocy rzeczonej umowy lub jej części.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2a. Zwrot dokonywany jest bez nieuzasadnionej zwłoki i w każdym przypadku nie później niż czternaście dni od zawiadomienia o uchylaniu się od skutków umowy lub o rozwiązaniu umowy. W przypadku gdy odbiorca jest konsumentem, termin ten uznaje się za dotrzymany, jeżeli konsument podejmie niezbędne kroki przed upływem tego czternastodniowego okresu.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2b. Odbiorca ponosi koszty zwrotu otrzymanych towarów lub treści.