Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(1)  Dyrektywa Rady 2011/95/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie norm dotyczących kwalifikowania obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako beneficjentów ochrony międzynarodowej, jednolitego statusu uchodźców lub osób kwalifikujących się do otrzymania ochrony uzupełniającej oraz zakresu udzielanej ochrony31 (wersja przekształcona) ma zostać poddana wielu istotnym zmianom. Aby zapewnić harmonizację i większą zbieżność decyzji azylowych oraz, w odniesieniu do zakresu ochrony międzynarodowej, aby ograniczyć zachęty do przemieszczania się wewnątrz Unii Europejskiej i zapewnić równe traktowanie osób korzystających z ochrony międzynarodowej, dyrektywę tę należy uchylić i zastąpić rozporządzeniem.

(1)  Dyrektywa Rady 2011/95/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie norm dotyczących kwalifikowania obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako beneficjentów ochrony międzynarodowej, jednolitego statusu uchodźców lub osób kwalifikujących się do otrzymania ochrony uzupełniającej oraz zakresu udzielanej ochrony31 (wersja przekształcona) ma zostać poddana wielu istotnym zmianom. Aby zapewnić harmonizację i większą zbieżność decyzji azylowych oraz, w odniesieniu do zakresu ochrony międzynarodowej, aby zachęcić osoby korzystające z ochrony międzynarodowej do pozostania w państwie członkowskim, które przyznaje im ochronę międzynarodową, oraz zapewnić równe traktowanie osób korzystających z ochrony międzynarodowej, dyrektywę tę należy uchylić i zastąpić rozporządzeniem.

__________________

__________________

31 Dz.U. L 337 z 20.12.2011, s. 9.

31 Dz.U. L 337 z 20.12.2011, s. 9.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(2)  Wspólna polityka azylowa, w tym wspólny europejski system azylowy, oparty na pełnym i integralnym stosowaniu Konwencji genewskiej dotyczącej statusu uchodźców z dnia 28 lipca 1951 r. zmienionej Protokołem nowojorskim z dnia 31 stycznia 1967 r. („konwencja genewska”), stanowi nieodłączny element celu Unii Europejskiej dotyczącego stopniowego tworzenia przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości otwartej dla wszystkich tych, którzy – zmuszeni okolicznościami – zasadnie szukają ochrony w Unii. Polityce takiej powinna przyświecać zasada solidarności i sprawiedliwego podziału odpowiedzialności, w tym skutków finansowych, między państwami członkowskimi.

(2)  Wspólna polityka azylowa, w tym wspólny europejski system azylowy, oparty na pełnym i integralnym stosowaniu Konwencji genewskiej dotyczącej statusu uchodźców z dnia 28 lipca 1951 r. zmienionej Protokołem nowojorskim z dnia 31 stycznia 1967 r. („konwencja genewska”), stanowi nieodłączny element celu Unii Europejskiej dotyczącego stopniowego tworzenia przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości otwartej dla wszystkich tych, którzy – zmuszeni okolicznościami – zasadnie szukają ochrony w Unii. Polityce takiej powinna przyświecać zasada solidarności i sprawiedliwego podziału odpowiedzialności między państwami członkowskimi.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(3a)  Obecnie państwa członkowskie uznają decyzje azylowe wydane przez inne państwa członkowskie jedynie w przypadku, gdy są to decyzje odmowne w sprawie przyznania ochrony międzynarodowej. W celu zapewnienia właściwego wdrożenia art. 78 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), który wymaga jednolitego statusu azylu obowiązującego w całej Unii, państwa członkowskie powinny przejść do wzajemnego uznawania wydanych w innych państwach członkowskich decyzji azylowych przyznających osobom potrzebującym ochronę międzynarodową.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(4)  W komunikacie z dnia 6 kwietnia 2016 r.32 Komisja określiła sposoby udoskonalenia wspólnego europejskiego systemu azylowego, a mianowicie utworzenie zrównoważonego i sprawiedliwego systemu ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za osoby ubiegające się o azyl, wzmocnienie systemu Eurodac, osiągnięcie większej zbieżności w systemie azylowym UE oraz zapobieganie wtórnym przepływom osób ubiegających się o ochronę międzynarodową oraz opracowanie nowego mandatu Agencji Unii Europejskiej ds. Azylu. Komunikat ten jest zgodny z wyrażonym przez Radę Europejską w dniach 18–19 lutego 2016 r.33 apelem o poczynienie postępów w reformowaniu obecnych ram UE oraz zapewnienie humanitarnej i skutecznej polityki azylowej. W komunikacie zaproponowano działania zgodne z całościowym podejściem do kwestii migracji, określonym przez Parlament Europejski w sprawozdaniu z własnej inicjatywy z dnia 12 kwietnia 2016 r.

(4)  W komunikacie z dnia 6 kwietnia 2016 r.32 Komisja określiła sposoby udoskonalenia wspólnego europejskiego systemu azylowego, a mianowicie utworzenie zrównoważonego i sprawiedliwego systemu ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za osoby ubiegające się o azyl, wzmocnienie systemu Eurodac, osiągnięcie większej zbieżności w systemie azylowym UE oraz zapobieganie wtórnym przepływom osób ubiegających się o ochronę międzynarodową oraz opracowanie nowego mandatu Agencji Unii Europejskiej ds. Azylu (zwanej dalej Agencją). Komunikat ten jest zgodny z wyrażonym przez Radę Europejską w dniach 18–19 lutego 2016 r.33 apelem o poczynienie postępów w reformowaniu obecnych ram UE oraz zapewnienie humanitarnej i skutecznej polityki azylowej. Jednak nie zaproponowano w nim działań zgodnychz całościowym podejściem do kwestii migracji, określonym przez Parlament Europejski w sprawozdaniu z własnej inicjatywy z dnia 12 kwietnia 2016 r.

__________________

__________________

32 COM (2016) 197 final.

32 COM (2016) 197 final.

33 EUCO 19.2.2016, SN 1/16.

33 EUCO 19.2.2016, SN 1/16.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(5)  Aby wspólny europejski system azylowy, w tym system dubliński, mógł sprawnie funkcjonować, należy poczynić znaczne postępy w zakresie zbieżności krajowych systemów azylowych, ze szczególnym uwzględnieniem różnic dotyczących wskaźników przyznawania ochrony międzynarodowej i rodzajów przyznawanych statusów ochrony w poszczególnych państwach członkowskich. Należy ponadto wzmocnić przepisy w sprawie przeglądu statusu, aby zapewnić, że ochronę przyznaje się wyłącznie osobom, które jej potrzebują, i na okres, przez jaki jej potrzebują. Należy ponadto unikać różnicowania praktyk dotyczących okresu ważności zezwoleń na pobyt udzielanych osobom korzystającym z ochrony międzynarodowej oraz w dalszym ciągu doprecyzowywać i harmonizować prawa przyznawane tym osobom.

(5)  Wspólna unijna polityka w zakresie ochrony międzynarodowej powinna opierać się na jednolitym statusie. Aby przejść do wspólnego europejskiego systemu azylowego, który będzie mógł sprawnie funkcjonować, należy poczynić znaczne postępy w zakresie zbieżności krajowych systemów azylowych, ze szczególnym uwzględnieniem różnic dotyczących wskaźników przyznawania ochrony międzynarodowej i rodzajów przyznawanych statusów ochrony w poszczególnych państwach członkowskich. Jednocześnie istotne jest, aby nie obciążać nadmiernie pracą administracyjną organów państw członkowskich. Przepisy należy odpowiednio wzmocnić, aby zapewnić przyznawanie ochrony osobom, które jej potrzebują. Ponadto należy określić zharmonizowany okres ważności zezwoleń na pobyt, uwzględniając w pełni obecną praktykę w państwach członkowskich, a także w dalszym ciągu doprecyzowywać i harmonizować prawa przyznawane osobom korzystającym z ochrony międzynarodowej.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(7)  Głównym celem niniejszego rozporządzenia jest zapewnienie, po pierwsze, by państwa członkowskie stosowały wspólne kryteria identyfikacji osób rzeczywiście wymagających ochrony międzynarodowej, oraz, po drugie, by osoby takie mogły korzystać ze wspólnego zbioru praw we wszystkich państwach członkowskich.

(7)  Głównym celem niniejszego rozporządzenia jest zapewnienie, po pierwsze, by państwa członkowskie stosowały wspólne kryteria identyfikacji osób rzeczywiście wymagających ochrony międzynarodowej, oraz, po drugie, by wszystkie takie osoby potrzebujące pomocy międzynarodowej mogły korzystać ze wspólnego zbioru praw we wszystkich państwach członkowskich.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(8)  Dalsze zbliżenie przepisów dotyczących uznawania oraz zakresu statusu uchodźcy i ochrony uzupełniającej powinno też pomóc ograniczyć wtórne przepływy osób ubiegających się o ochronę międzynarodową i osób korzystających z tej ochrony między państwami członkowskimi, spowodowane różnicami między krajowymi środkami prawnymi przyjętymi w celu wdrożenia dyrektywy w sprawie kwalifikowania, zastąpionej niniejszym rozporządzeniem.

(8)  Dalsze zbliżenie przepisów dotyczących uznawania oraz zakresu statusu uchodźcy i ochrony uzupełniającej powinno też pomóc ograniczyć wtórne przepływy osób ubiegających się o ochronę międzynarodową i osób korzystających z tej ochrony między państwami członkowskimi.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(9)  Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do innych krajowych statusów humanitarnych przyznawanych przez państwa członkowskie na mocy prawa krajowego osobom, które nie kwalifikują się do otrzymania statusu uchodźcy lub statusu ochrony uzupełniającej. Statusy takie, o ile są wydawane, należy wydawać w taki sposób, aby nie powstało ryzyko pomylenia ich z ochroną międzynarodową.

(9)  Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do innych krajowych statusów humanitarnych przyznawanych przez państwa członkowskie na mocy prawa krajowego osobom, które nie kwalifikują się do otrzymania statusu uchodźcy lub statusu ochrony uzupełniającej.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(10)  Osobom przesiedlanym należy przyznawać ochronę międzynarodową. Należy w związku z tym stosować przepisy niniejszego rozporządzenia dotyczące zakresu ochrony międzynarodowej, w tym przepisy mające na celu ograniczenie wtórnych przepływów osób ubiegających się o ochronę międzynarodową.

(10)  Osobom przesiedlanym należy przyznawać ochronę międzynarodową. Należy w związku z tym stosować przepisy niniejszego rozporządzenia dotyczące zakresu ochrony międzynarodowej.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(11)  Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej („Karta”). Celem niniejszego rozporządzenia jest w szczególności zapewnienie pełnego poszanowania godności ludzkiej i prawa do azylu dla osób ubiegających się o azyl oraz towarzyszących im członków ich rodzin oraz wspieranie stosowania artykułów Karty dotyczących godności ludzkiej, poszanowania życia prywatnego i rodzinnego, wolności wypowiedzi i informacji, prawa do nauki, wolności wyboru zawodu i prawa do podejmowania pracy, wolności prowadzenia działalności gospodarczej, prawa do azylu, niedyskryminacji, praw dziecka, zabezpieczenia społecznego i pomocy społecznej oraz ochrony zdrowia; rozporządzenie powinno zatem zostać odpowiednio wdrożone.

(11)  Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej („Karta”). Celem niniejszego rozporządzenia jest w szczególności zapewnienie pełnego poszanowania godności ludzkiej i prawa do azylu dla osób ubiegających się o azyl oraz towarzyszących im członków ich rodzin oraz wspieranie stosowania artykułów Karty dotyczących godności ludzkiej, poszanowania życia prywatnego i rodzinnego, ochrony w przypadku usunięcia z terytorium państwa, wydalenia lub ekstradycji, wolności wypowiedzi i informacji, prawa do nauki, wolności wyboru zawodu i prawa do podejmowania pracy, wolności prowadzenia działalności gospodarczej, prawa do azylu, niedyskryminacji, praw dziecka, zabezpieczenia społecznego i pomocy społecznej oraz ochrony zdrowia; rozporządzenie powinno zatem zostać odpowiednio wdrożone.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(13)  Należy wykorzystać zasoby Funduszu Azylu, Migracji i Integracji, by odpowiednio wesprzeć wysiłki państw członkowskich we wdrażaniu norm określonych w rozporządzeniu, w szczególności tych państw członkowskich, których systemy azylowe znajdują się pod szczególną i niewspółmierną presją, zwłaszcza ze względu na ich położenie geograficzne lub sytuację demograficzną.

(13)  Należy wykorzystać zasoby Funduszu Azylu, Migracji i Integracji, by odpowiednio wesprzeć wysiłki państw członkowskich we wdrażaniu norm określonych w rozporządzeniu, w szczególności tych państw członkowskich, których systemy azylowe znajdują się pod szczególną i niewspółmierną presją, zwłaszcza ze względu na ich położenie geograficzne lub sytuację demograficzną. Ponadto państwa członkowskie powinny na wszystkich szczeblach sprawowania rządów wykorzystywać w pełni możliwości oferowane przez fundusze, które nie są bezpośrednio związane z polityką azylową i migracyjną, ale mogą zostać użyte do finansowania działań w tej dziedzinie, np. działań integracyjnych, takie jak środki dostępne w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym, programu „Horyzont 2020”, Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz programu „Prawa, równość i obywatelstwo”. Fundusze te powinny być bezpośrednio dostępne dla organów lokalnych i regionalnych na potrzeby działań, za które są one bezpośrednio odpowiedzialne.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(14)  Agencja Unii Europejskiej ds. Azylu powinna udzielać odpowiedniego wsparcia w zakresie stosowania niniejszego rozporządzenia, w szczególności poprzez zapewnienie organom państw członkowskich wsparcia ekspertów dotyczącego przyjmowania, rejestrowania i rozpatrywania wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej, dostarczenie aktualnych informacji na temat państw trzecich, w tym informacji o kraju pochodzenia, oraz dostarczanie wszelkich innych stosownych wytycznych i narzędzi. Stosując niniejsze rozporządzenie, organy państw członkowskich powinny uwzględniać standardy operacyjne, orientacyjne wytyczne i najlepsze praktyki opracowane przez Agencję Unii Europejskiej ds. Azylu („Agencja”). Oceniając wnioski o udzielenie ochrony międzynarodowej, organy państw członkowskich powinny w szczególności uwzględniać informacje, sprawozdania, wspólne analizy i wytyczne dotyczące sytuacji w krajach pochodzenia opracowywane na szczeblu UE przez Agencję i europejskie sieci informacji o krajach pochodzenia zgodnie z art. 8 i 10 rozporządzenia34.

(14)  Agencja powinna udzielać odpowiedniego wsparcia w zakresie stosowania niniejszego rozporządzenia, w szczególności poprzez zapewnienie organom państw członkowskich wsparcia ekspertów dotyczącego przyjmowania, rejestrowania i rozpatrywania wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej, dostarczenie aktualnych informacji na temat państw trzecich, w tym informacji o kraju pochodzenia, oraz dostarczanie wszelkich innych stosownych wytycznych i narzędzi. Stosując niniejsze rozporządzenie, organy państw członkowskich powinny uwzględniać standardy operacyjne, orientacyjne wytyczne i najlepsze praktyki opracowane przez Agencję. Oceniając wnioski o udzielenie ochrony międzynarodowej, organy państw członkowskich powinny uwzględniać informacje, sprawozdania, wspólne analizy i wytyczne dotyczące sytuacji w krajach pochodzenia opracowywane na szczeblu UE przez Agencję i europejskie sieci informacji o krajach pochodzenia zgodnie z art. 8 i 10 rozporządzenia34. Ponadto oceniając wnioski o udzielenie ochrony międzynarodowej, państwa członkowskie powinny uwzględniać wszystkie właściwe informacje przekazywane przez UNHCR oraz przez działające w terenie organizacje społeczeństwa obywatelskiego.

__________________

__________________

34 COM(2016) 271 final.

34 COM(2016)0271 final.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(16)  Pojęcie „członków rodziny” powinno uwzględniać różnorodne szczególne sytuacje zależności oraz szczególną uwagę, jaką należy zwrócić na najlepsze zabezpieczenie interesów dziecka. Powinno ponadto odzwierciedlać rzeczywistość obecnych trendów migracyjnych, w których osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową często przybywają na terytorium państw członkowskich po długim okresie tranzytu. Pojęcie to powinno zatem obejmować rodziny powstałe poza krajem pochodzenia, ale przed przybyciem na terytorium państw członkowskich.

(16)  Pojęcie „członków rodziny” powinno uwzględniać różnorodność rodzin, różnorodne szczególne sytuacje zależności oraz szczególną uwagę, jaką należy zwrócić na najlepsze zabezpieczenie interesów dziecka. Powinno ponadto odzwierciedlać rzeczywistość obecnych trendów migracyjnych, w których osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową często przybywają na terytorium państw członkowskich po długim okresie tranzytu. Pojęcie to powinno zatem obejmować rodziny powstałe zarówno poza krajem pochodzenia, jak i rodziny powstałe po przybyciu na terytorium państw członkowskich, z wyłączeniem, we wszystkich przypadkach, przymusowych małżeństw. Pojęcie małżonków i partnerów stanu wolnego nie powinno wprowadzać rozróżnienia małżonków lub partnerów w oparciu o ich płeć.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(22)  W szczególności konieczne jest wprowadzenie wspólnych pojęć „potrzeby ochrony powstałej po przybyciu do państwa członkowskiego”, „źródeł krzywdy i ochrony”, „ochrony wewnętrznej” oraz „prześladowania”, w tym „powodów prześladowania”.

(22)  W szczególności konieczne jest wprowadzenie wspólnych pojęć „potrzeby ochrony powstałej po przybyciu do państwa członkowskiego”, „źródeł krzywdy i ochrony” oraz „prześladowania”, w tym „powodów prześladowania”.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(23)  Ochronę może zapewnić państwo lub spełniające warunki określone w niniejszym rozporządzeniu podmioty lub organizacje (w tym organizacje międzynarodowe), które kontrolują region lub większy obszar na terytorium danego państwa, jeżeli chcą one i mogą zapewnić ochronę. Taka ochrona powinna być skuteczna i mieć charakter nietymczasowy.

(23)  Ochronę może zapewnić państwo lub spełniające warunki określone w niniejszej dyrektywie podmioty lub organizacje, upoważnione przez państwo, w tym organizacje międzynarodowe, które kontrolują region lub większy obszar na terytorium danego państwa, jeżeli chcą one i mogą zapewnić ochronę. Taka ochrona powinna być skuteczna i mieć charakter nietymczasowy.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(24)  Wewnętrzna ochrona przed prześladowaniem lub poważną krzywdą powinna być faktycznie dostępna osobie ubiegającej się o ochronę międzynarodową w części terytorium kraju jego pochodzenia, do której może ona bezpiecznie i legalnie pojechać i uzyskać wstęp oraz w której, jak można zasadnie zakładać, może się ona osiedlić. Ocena, czy istnieje taka ochrona wewnętrzna, powinna stanowić integralną część oceny wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej; należy ją przeprowadzać po ustaleniu przez organ rozstrzygający, że w przeciwnym razie mają zastosowanie kryteria kwalifikowania. Obowiązek wykazania możliwości ochrony wewnętrznej powinien spoczywać na organie rozstrzygającym.

(24)  Wewnętrzna ochrona przed prześladowaniem lub poważną krzywdą może być faktycznie dostępna osobie ubiegającej się o ochronę międzynarodową w części terytorium kraju jego pochodzenia, do której może ona bezpiecznie i legalnie pojechać i uzyskać wstęp oraz w której, jak można zasadnie zakładać, może się ona osiedlić. Ocena, czy istnieje taka ochrona wewnętrzna, może stanowić cześć oceny wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej, pod warunkiem że prześladowania lub wyrządzenia poważnej krzywdy nie dopuszcza się państwo lub jego przedstawiciele. Obowiązek wykazania możliwości ochrony wewnętrznej powinien spoczywać wyłącznie na organie rozstrzygającym, co nie wyklucza możliwości przedstawienia przez osobę ubiegającą się o ochronę dowodów w celu obalenia ustaleń organu rozstrzygającego odnośnie do dostępności ochrony wewnętrznej.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(25)  Jeżeli prześladowania lub wyrządzenia poważnej krzywdy dopuszcza się państwo lub jego przedstawiciele, to należy zakładać, że osobie ubiegającej się o ochronę międzynarodową nie jest dostępna skuteczna ochrona. Jeżeli osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową jest małoletnim bez opieki, to elementem oceny, czy ochrona jest faktycznie dostępna, powinna być dostępność rozwiązań opiekuńczych najlepiej zabezpieczających interesy małoletniego bez opieki.

(25)  Jeżeli prześladowania lub wyrządzenia poważnej krzywdy dopuszcza się państwo lub jego przedstawiciele, to należy zakładać, że osobie ubiegającej się o ochronę międzynarodową nie jest dostępna skuteczna ochrona, a przepis dotyczących ochrony wewnętrznej nie powinien mieć zastosowania. Jeżeli osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową jest małoletnim bez opieki, to elementem oceny, czy ochrona jest faktycznie dostępna, powinna być dostępność rozwiązań opiekuńczych najlepiej zabezpieczających interesy małoletniego bez opieki.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(26)  Podczas dokonywania oceny wniosków o ochronę międzynarodową składanych przez małoletnich organy rozstrzygające powinny zwracać uwagę na formy prześladowania odnoszące się w szczególności do dzieci.

(26)  Podczas dokonywania oceny wniosków o ochronę międzynarodową składanych przez małoletnich organy rozstrzygające zwracają uwagę na formy prześladowania odnoszące się w szczególności do dzieci lub na brak ochrony przed takimi aktami prześladowania.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(28)  Równie konieczne jest wprowadzenie wspólnego pojęcia przynależności do szczególnej grupy społecznej jako powodu prześladowania. Definiując szczególną grupę społeczną, należy zwrócić należytą uwagę na aspekty związane z płcią osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową , jeżeli mają one związek z jej uzasadnioną obawą przed prześladowaniem, w tym na tożsamość płciową i orientację seksualną, które to aspekty mogą być powiązane z określoną tradycją prawną i zwyczajami, prowadzącymi na przykład do okaleczania narządów płciowych, przymusowej sterylizacji czy przymusowej aborcji.

(28)  Równie konieczne jest wprowadzenie wspólnego pojęcia przynależności do szczególnej grupy społecznej jako powodu prześladowania. Definiując szczególną grupę społeczną, należy zwrócić należytą uwagę na aspekty związane z płcią osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową , jeżeli mają one związek z jej uzasadnioną obawą przed prześladowaniem, w tym na tożsamość płciową, cechy płciowe i orientację seksualną, które to aspekty mogą być powiązane z określoną tradycją prawną i zwyczajami, prowadzącymi na przykład do okaleczania narządów płciowych, przymusowej sterylizacji czy przymusowej aborcji.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(29)  Zgodnie z odpowiednim orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, oceniając wnioski o udzielenie ochrony międzynarodowej, właściwe organy państw członkowskich powinny stosować metody oceny wiarygodności osoby ubiegającej się o taką ochronę w sposób zapewniający poszanowanie praw jednostki gwarantowanych przez Kartę, w szczególności prawa do godności ludzkiej oraz poszanowania życia prywatnego i rodzinnego. W szczególności w przypadku homoseksualizmu indywidualna ocena wiarygodności osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową nie powinna opierać się na stereotypowych pojęciach dotyczących osób homoseksualnych, a osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową nie powinna być poddawana szczegółowym przesłuchaniom ani testom dotyczącym jej praktyk seksualnych.

(29)  Zgodnie z odpowiednim orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, oceniając wnioski o udzielenie ochrony międzynarodowej, właściwe organy państw członkowskich powinny stosować metody oceny wiarygodności osoby ubiegającej się o taką ochronę w sposób zapewniający poszanowanie praw jednostki gwarantowanych przez Kartę, w szczególności prawa do godności ludzkiej oraz poszanowania życia prywatnego i rodzinnego. W szczególności w przypadku orientacji seksualnej i tożsamości płciowej indywidualna ocena wiarygodności osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową nie powinna opierać się na stereotypowych pojęciach dotyczących orientacji seksualnej i tożsamości płciowej, a osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową nie powinna być poddawana szczegółowym przesłuchaniom ani testom dotyczącym jej praktyk seksualnych. Ponadto właściwe organy krajowe nie powinny uznawać, że oświadczenia osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową są niewiarygodne tylko na podstawie faktu, że osoba ubiegająca się o ochronę nie odniosła się w swoim początkowym szczegółowym opisie prześladowań, jakich ofiarą padła, do swojej orientacji seksualnej, tożsamości płciowej, ekspresji płciowej lub cech płciowych.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(31a)  Uznanie statusu ochrony uzupełniającej jest aktem deklaratoryjnym.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(34)  Dla celów oceny poważnej krzywdy, która może kwalifikować osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową do ochrony uzupełniającej, zgodnie z odpowiednim orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości pojęcie „przemocy nieselektywnej” powinno obejmować przemoc, która może objąć dane osoby niezależnie od ich osobistych okoliczności.

(34)  Dla celów oceny poważnej krzywdy, która może kwalifikować osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową do ochrony uzupełniającej, zgodnie z odpowiednim orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości pojęcie „przemocy nieselektywnej” powinno obejmować przemoc, która może objąć dane osoby niezależnie od ich osobistych okoliczności. Czynniki, które mają być brane pod uwagę przy określaniu, czy zaistniała przemoc nieselektywna, nie mogą obejmować agresji zewnętrznej, okupacji, obcej dominacji, konfliktów wewnętrznych, poważnych naruszeń praw człowieka lub wydarzeń poważnie zakłócających porządek publiczny w całym kraju pochodzenia lub w części tego kraju.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(36a)  Osoba potrzebująca ochrony ze względu na niemożność powrotu do swojego państwa pochodzenia z powodu klęski żywiołowej lub katastrofy spowodowanej przez człowieka również powinna kwalifikować się do objęcia ochroną na mocy niniejszego rozporządzenia.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(37)  Zezwolenie na pobyt i dokumenty podróży wydawane osobom korzystającym z ochrony międzynarodowej po raz pierwszy lub odnawiane po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia powinny być zgodne z zasadami określonymi odpowiednio w rozporządzeniu (WE) nr 1030/2002 i rozporządzeniu Rady (WE) nr 2252/2004.

(37)  Zezwolenie na pobyt i dokumenty podróży wydawane osobom korzystającym z ochrony międzynarodowej po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia powinny być zgodne z zasadami określonymi odpowiednio w rozporządzeniu (WE) nr 1030/2002 i rozporządzeniu Rady (WE) nr 2252/2004.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(39)  Aby stwierdzić, czy osoby korzystające z ochrony międzynarodowej nadal potrzebują tej ochrony, organy rozstrzygające powinny dokonać przeglądu przyznanego statusu podczas przedłużania zezwolenia na pobyt, po raz pierwszy w przypadku uchodźców i po raz pierwszy i drugi w przypadku osób korzystających z ochrony uzupełniającej, a także w przypadku wystąpienia istotnej zmiany sytuacji w kraju pochodzenia osoby korzystającej z ochrony międzynarodowej wskazanej we wspólnej analizie i wytycznych dotyczących sytuacji w kraju pochodzenia, sporządzanych na szczeblu unijnym przez Agencję Unii Europejskiej ds. Azylu oraz europejskie sieci informacji o krajach pochodzenia zgodnie z art. 8 i 10 rozporządzenia37.

(39)  Aby stwierdzić, czy osoby korzystające z ochrony międzynarodowej nadal jej potrzebują, organy rozstrzygające mogą dokonać przeglądu przyznanego statusu w przypadku wystąpienia istotnej zmiany sytuacji w kraju pochodzenia osoby korzystającej z ochrony międzynarodowej wskazanej we wspólnej analizie i wytycznych dotyczących sytuacji w kraju pochodzenia, sporządzanych na szczeblu unijnym przez Agencję Unii Europejskiej ds. Azylu oraz europejskie sieci informacji o krajach pochodzenia zgodnie z art. 8 i 10 rozporządzenia.

__________________

__________________

37 COM(2016) 271 final.

37 COM(2016) 271 final.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(41)  W przypadku pozbawienia statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej datę rozpoczęcia stosowania decyzji, w której organ rozstrzygający państwa członkowskiego cofa nadany danej osobie status, pozbawia go lub odmawia przedłużenia ważności tego statusu, należy odroczyć o odpowiedni okres czasu po przyjęciu, aby umożliwić danemu obywatelowi państwa trzeciego lub bezpaństwowcowi ubieganie się o pobyt na innych podstawach niż te, które uzasadniały przyznanie ochrony międzynarodowej, na przykład ze względów rodzinnych lub powodów związanych z zatrudnieniem lub kształceniem, zgodnie z odpowiednimi przepisami unijnymi i krajowymi.

(41)  W przypadku pozbawienia statusu osoby korzystającej z pomocy międzynarodowej datę rozpoczęcia stosowania decyzji, w której organ rozstrzygający państwa członkowskiego cofa nadany danej osobie status, należy odroczyć o odpowiedni okres czasu po przyjęciu, aby umożliwić danemu obywatelowi państwa trzeciego lub bezpaństwowcowi ubieganie się o pobyt na innych podstawach niż te, które uzasadniały przyznanie ochrony międzynarodowej, na przykład ze względów rodzinnych lub powodów związanych z zatrudnieniem lub kształceniem, zgodnie z odpowiednimi przepisami unijnymi i krajowymi.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(42)  Osoby korzystające z ochrony międzynarodowej powinny zamieszkiwać w państwie członkowskim, które udzieliło im ochrony. Osoby korzystające z ochrony międzynarodowej, które posiadają ważny dokument podróży i zezwolenie na pobyt wydane przez państwo członkowskie w pełni stosujące dorobek Schengen, powinny mieć możliwość wjazdu i swobodnego przemieszczania się na terytorium państw członkowskich w pełni stosujących dorobek Schengen przez okres wynoszący do 90 dni w okresie 180 dni zgodnie z kodeksem granicznym Schengen38 i art. 21 Konwencji wykonawczej do układu z Schengen39. Osoby korzystające z ochrony międzynarodowej mogą też ubiegać się o pobyt w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie, które udzieliło ochrony, zgodnie z odpowiednimi przepisami UE, w szczególności dotyczącymi warunków wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich w celu podjęcia pracy jako wysoko wykwalifikowani pracownicy40, i przepisami krajowymi; nie przekłada się to jednak na przeniesienie ochrony międzynarodowej i powiązanych praw.

(42)  Osoby korzystające z ochrony międzynarodowej powinny zamieszkiwać w państwie członkowskim, które udzieliło im ochrony. Osoby korzystające z ochrony międzynarodowej, które posiadają ważny dokument podróży i zezwolenie na pobyt wydane przez państwo członkowskie w pełni stosujące dorobek Schengen, powinny mieć możliwość wjazdu i swobodnego przemieszczania się na terytorium państw członkowskich w pełni stosujących dorobek Schengen przez dozwolony okres pobytu z kodeksem granicznym Schengen i art. 21 Konwencji wykonawczej do układu z Schengen. Osoby korzystające z ochrony międzynarodowej mogą też ubiegać się o pobyt w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie, które udzieliło ochrony, zgodnie z odpowiednimi przepisami UE, w szczególności dotyczącymi warunków wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich w celu podjęcia pracy jako wysoko wykwalifikowani pracownicy40, i przepisami krajowymi; nie przekłada się to jednak na przeniesienie ochrony międzynarodowej i powiązanych praw.

__________________

__________________

38 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/399 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie unijnego kodeksu zasad regulujących przepływ osób przez granice.

38 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/399 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie unijnego kodeksu zasad regulujących przepływ osób przez granice.

39 Układ z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach.

39 Układ z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach.

40 COM (2016) 378 final.

40 COM (2016) 378 final.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(43)  Aby zapobiegać wtórnym przepływom osób ubiegających się o ochronę międzynarodową w Unii Europejskiej, w przypadku stwierdzenia, że osoby korzystające z ochrony międzynarodowej przebywają w innym państwie członkowskim w niż to, które udzieliło im ochrony międzynarodowej, oraz nie spełniają warunków pobytu lub zamieszkania, osoby te powinny zostać przyjęte z powrotem przez odpowiedzialne państwo członkowskie zgodnie z procedurą przewidzianą w rozporządzeniu41.

(43)  W przypadku stwierdzenia, że osoby korzystające z ochrony międzynarodowej przebywają w innym państwie członkowskim w niż to, które udzieliło im ochrony międzynarodowej, oraz nie spełniają warunków pobytu lub zamieszkania, osoby te powinny zostać przyjęte z powrotem przez odpowiedzialne państwo członkowskie zgodnie z procedurą przewidzianą w rozporządzeniu41.

__________________

__________________

41 Rozporządzenie (UE) xxx/xxxx [nowe rozporządzenie dublińskie].

41 Rozporządzenie (UE) xxx/xxxx [nowe rozporządzenie dublińskie].

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(44)  Aby przeciwdziałać wtórnym przepływom osób ubiegających się o ochronę międzynarodową w Unii Europejskie, dyrektywę 2003/109/WE o pobycie długoterminowym należy zmienić, tak aby 5-letni okres, po którym osoby korzystające z ochrony międzynarodowej mogą uzyskać status rezydenta długoterminowego, zaczynał się od nowa za każdym razem po stwierdzeniu, że osoba korzystająca z ochrony międzynarodowej przebywa w innym państwie członkowskim niż to, które udzieliło jej ochrony międzynarodowej, i nie posiada prawa pobytu ani prawa do zamieszkania w tym innym państwie członkowskim zgodnie z odpowiednimi przepisami unijnymi lub krajowymi.

(44)  Aby zachęcać osoby korzystające z ochrony międzynarodowej do pozostania w państwie członkowskim, które udzieliło im takiej ochrony, okres ważności zezwoleń na pobyt przyznawanych tych osobom powinien zostać w sposób zharmonizowany ustalony na odpowiedni okres.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(45)  Pojęcie bezpieczeństwa narodowego i porządku publicznego dotyczy także przypadków, w których obywatel państwa trzeciego należy do ugrupowania wspierającego międzynarodowy terroryzm lub sam takie ugrupowanie wspiera.

(45)  Pojęcie bezpieczeństwa narodowego i porządku publicznego dotyczy także przypadków, w których obywatel państwa trzeciego należy do ugrupowania wspierającego międzynarodowy terroryzm.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(49a)  W świetle faktu, że integracja to proces dwukierunkowy, poszanowanie wartości, na których opiera się Unia, jak również poszanowanie praw podstawowych osób korzystających z ochrony międzynarodowej powinny być nieodłączną częścią procesu integracji. Integracja powinna propagować włączenie zamiast izolacji, a dla jej powodzenia niezbędny jest udział wszystkich zaangażowanych podmiotów. Państwa członkowskie, działając na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym, powinny oferować osobom korzystającym z ochrony międzynarodowej wsparcie i możliwości integracji oraz rozpoczęcia nowego życia w społeczeństwie przyjmującym, co powinno obejmować zakwaterowanie, kursy w zakresie rozwijania umiejętności czytania i pisania oraz kursy językowe, dialog międzykulturowy, kształcenie i szkolenia zawodowe, a także skuteczny dostęp do struktur demokratycznych w społeczeństwie.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(51)  Ponadto, w szczególności w celu uniknięcia trudności socjalnych, osobom korzystającym w ochrony międzynarodowej należy zapewnić brak dyskryminacji w zakresie świadczeń socjalnych. W przypadku osób korzystających z ochrony uzupełniającej państwom członkowskim należy jednak przyznać pewną elastyczność, aby miały możliwość ograniczenia takiej pomocy do świadczeń podstawowych, które powinny obejmować przynajmniej zapewnienie minimalnego dochodu, pomoc w przypadku choroby oraz pomoc dla kobiet w ciąży i osób wychowujących dzieci w takim zakresie, w jakim świadczenia takie przyznawane są obywatelom danego państwa członkowskiego zgodnie z prawem krajowym. Aby ułatwić integrację, zarówno w przypadku uchodźców, jak i osób korzystających w ochrony uzupełniającej, państwa członkowskie powinny też mieć możliwość uwarunkowania dostępu do niektórych rodzajów świadczeń socjalnych określonych w prawie krajowym skutecznym udziałem danej osoby korzystającej z ochrony międzynarodowej w środkach integracyjnych.

(51)  Ponadto, w szczególności w celu uniknięcia trudności socjalnych, osobom korzystającym w ochrony międzynarodowej należy zapewnić brak dyskryminacji w zakresie świadczeń socjalnych. Aby ułatwić integrację, państwa członkowskie powinny też mieć możliwość uwarunkowania dostępu do niektórych rodzajów świadczeń socjalnych określonych w prawie krajowym skutecznym udziałem danej osoby korzystającej z ochrony międzynarodowej w środkach integracyjnych.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(52a)  Osoby korzystające z ochrony międzynarodowej powinny mieć dostęp do towarów i usług oraz dostaw towarów i świadczenia usług udostępnianych powszechnie, w tym do usług informacyjnych i doradczych świadczonych przez urzędy pracy.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(53)  W celu ułatwienia integracji osób korzystających z ochrony międzynarodowej ze społeczeństwem należy zapewnić takim osobom dostęp do środków integracyjnych, których warunki określane są przez państwa członkowskie. W zależności od decyzji państwa członkowskiego udział w środkach integracyjnych, na przykład kursach językowych, programach kształtujących świadomość obywatelską, szkoleniu zawodowym i innych kursach związanych z zatrudnieniem, może być obowiązkowy.

(53)  W celu ułatwienia integracji osób korzystających z ochrony międzynarodowej ze społeczeństwem należy zapewnić takim osobom dostęp do środków integracyjnych, których warunki określane są przez państwa członkowskie. W zależności od decyzji państwa członkowskiego udział w środkach integracyjnych, na przykład kursach językowych, programach kształtujących świadomość obywatelską, szkoleniu zawodowym i innych kursach związanych z zatrudnieniem, może być obowiązkowy, pod warunkiem że te środki integracyjne są łatwo dostępne, przystępne i bezpłatne.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

9)  „członkowie rodziny” oznaczają, o ile rodzina istniała, zanim osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową przybyła na terytorium państw członkowskich, niżej wymienionych członków rodziny osoby korzystającej z ochrony międzynarodowej, którzy przebywają w tym samym państwie członkowskim w związku z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej:

9)  „członkowie rodziny” oznaczają niżej wymienionych członków rodziny osoby korzystającej z ochrony międzynarodowej, którzy przebywają na terytorium państwa członkowskiego:

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  małżonek osoby korzystającej z ochrony międzynarodowej lub będący stanu wolnego partner tej osoby, z którym osoba ta pozostaje w stałym związku, jeżeli prawo lub praktyka danego państwa członkowskiego traktuje pary niepozostające w związku małżeńskim w sposób porównywalny do par pozostających w związku małżeńskim, zgodnie z jego prawem odnoszącym się do obywateli państw trzecich;

a)  małżonek osoby korzystającej z ochrony międzynarodowej lub będący stanu wolnego partner tej osoby, z którym osoba ta pozostaje w stałym związku, jeżeli prawo lub praktyka danego państwa członkowskiego traktuje pary niepozostające w związku małżeńskim w sposób porównywalny do par pozostających w związku małżeńskim, zgodnie właściwym prawem krajowym;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  małoletnie dzieci par, o których mowa w lit. a), lub osoby korzystającej z ochrony międzynarodowej, pod warunkiem że nie pozostają w związku małżeńskim oraz bez względu na to, czy są dziećmi ślubnymi, nieślubnymi czy adoptowanymi zgodnie z przepisami prawa krajowego;

b)  małoletnie dzieci par, o których mowa w lit. a), lub osoby korzystającej z ochrony międzynarodowej bez względu na to, czy są dziećmi ślubnymi, nieślubnymi czy adoptowanymi lub uznanymi zgodnie z przepisami prawa krajowego;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c)  ojciec, matka lub inny dorosły odpowiedzialny za osobę korzystającą z ochrony międzynarodowej z mocy prawa danego państwa członkowskiego lub z mocy stosowanej w danym państwie członkowskim praktyki, jeżeli osoba korzystająca z ochrony międzynarodowej jest małoletnia i nie pozostaje w związku małżeńskim;

c)  jeżeli osoba korzystająca z ochrony międzynarodowej jest małoletnia, ojciec, matka lub inna dorosła osoba odpowiedzialna za tę osobę, z mocy prawa lub zgodnie z praktyką zainteresowanego państwa członkowskiego;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

ca)  rodzeństwo osoby korzystającej z ochrony międzynarodowej;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

19)  „opiekun” oznacza osobę lub organizację wyznaczoną przez właściwe organy, mającą pomagać małoletniemu bez opieki i reprezentować go w postępowaniach przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu w celu jak najlepszego zabezpieczenia interesów dziecka, jak również w razie potrzeby wykonywać czynności prawne w jego imieniu.

19)  „opiekun” oznacza osobę lub organizację wyznaczoną przez właściwe organy, mającą pomagać małoletniemu bez opieki i reprezentować go w postępowaniach przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu w celu jak najlepszego zabezpieczenia interesów dziecka oraz dobrobytu dziecka, jak również w razie potrzeby wykonywać czynności prawne w jego imieniu.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową przedkłada wszystkie dostępne jej elementy uzasadniające wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej. Osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową współpracuje z organem rozstrzygającym i jest obecna i dostępna przez cały czas trwania procedury.

1.  Osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową przedkłada wszystkie dostępne jej elementy uzasadniające wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej. Organ rozstrzygający oraz osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową współpracują ze sobą przez cały czas trwania procedury. Osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową jest obecna i dostępna przez cały czas trwania procedury.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3.  Organ rozstrzygający ocenia odpowiednie elementy wniosku zgodnie z art. 33 rozporządzenia (UE) XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie procedur].

3.  Organ rozstrzygający ocenia odpowiednie elementy wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej zgodnie z art. 33 rozporządzenia (UE) XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie procedur].

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową poczyniła rzeczywisty wysiłek, aby uzasadnić swój wniosek;

a)  osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową poczyniła rzeczywisty wysiłek, aby uzasadnić swój wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

d)  osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową wnioskowała o udzielenie ochrony międzynarodowej w najwcześniejszym możliwym terminie, chyba że może wskazać wystarczający powód, dlaczego tego nie zrobiła;

skreśla się

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3.  Bez uszczerbku dla konwencji genewskiej oraz europejskiej konwencji praw człowieka osobie ubiegającej się o ochronę międzynarodową, który złożyła kolejny wniosek zgodnie z art. 42 rozporządzenia (UE) XXX/ XXX [rozporządzenie w sprawie procedur], nie nadaje się statusu uchodźcy ani ochrony uzupełniającej, jeśli ryzyko prześladowania wynika z okoliczności wywołanych celowo przez samą osobę ubiegającą się o ochronę międzynarodową po opuszczeniu kraju pochodzenia.

3.  Z zastrzeżeniem że wszelkie decyzje są w pełni zgodne z konwencją genewską, Konwencją o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej, osobie ubiegającej się o ochronę międzynarodową, która złożyła kolejny wniosek zgodnie z art. 42 rozporządzenia (UE) XXX/ XXX [rozporządzenie w sprawie procedur], można odmówić statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej, jeśli ryzyko prześladowania wynika z okoliczności wywołanych celowo przez samą osobę ubiegającą się o ochronę międzynarodową po opuszczeniu kraju pochodzenia.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  strony lub organizacje, w tym organizacje międzynarodowe, kontrolujące państwo lub znaczną część jego terytorium,

b)  strony lub organizacje, upoważnione przez państwo, w tym organizacje międzynarodowe, kontrolujące państwo lub znaczną część jego terytorium,

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

o ile chcą i mogą oferować ochronę zgodnie z ust. 2.

o ile chcą i mogą zapewnić ochronę zgodnie z ust. 2.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  W ramach oceny wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej organ rozstrzygający stwierdza, że ubiegająca się o nią osoba nie potrzebuje ochrony międzynarodowej, jeżeli może ona bezpiecznie i legalnie pojechać i uzyskać wstęp do części kraju pochodzenia oraz można zasadnie zakładać, że może się ona tam osiedlić, oraz jeżeli w tej części kraju:

1.  W ramach oceny wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej, z zastrzeżeniem że sprawcą prześladowania lub poważnej krzywdy nie jest państwo lub podmioty powiązane z państwem, organ rozstrzygający może stwierdzić, że ubiegająca się o nią osoba nie potrzebuje ochrony międzynarodowej, jeżeli może ona bezpiecznie i legalnie pojechać i uzyskać wstęp do części kraju pochodzenia oraz można zasadnie zakładać, że może się ona tam osiedlić, oraz jeżeli w tej części kraju:

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Ocenę możliwości ochrony wewnętrznej przeprowadza się po ustaleniu przez organ rozstrzygający, że w przeciwnym razie mają zastosowanie kryteria kwalifikowania. Obowiązek wykazania możliwości ochrony wewnętrznej spoczywa na organie rozstrzygającym. Osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową nie ma obowiązku udowodnić, że przed ubieganiem się o ochronę międzynarodową wyczerpała wszystkie możliwości uzyskania ochrony w kraju pochodzenia.

2.  Obowiązek wykazania możliwości ochrony wewnętrznej spoczywa na organie rozstrzygającym. Nie pozbawia to wnioskodawcy możliwości przedstawienia dowodów podważających wszelkie ustalenia organu rozstrzygającego o dostępności ochrony wewnętrznej. Osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową nie ma obowiązku udowodnić, że przed ubieganiem się o ochronę międzynarodową wyczerpała wszystkie możliwości uzyskania ochrony w kraju pochodzenia.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

d)  pojęcie szczególnej grupy społecznej obejmuje w szczególności grupy:

d)  pojęcie przynależności do szczególnej grupy społecznej obejmuje w szczególności grupy:

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

–  których członkowie mają jakąś wspólną nieusuwalną cechę wrodzoną lub przeszłość lub charakteryzują się jakimś wspólnym rysem lub przekonaniem na tyle istotnym z punktu widzenia tożsamości lub sumienia, że nie należy nikogo zmuszać do wyrzeczenia się go, oraz

–  których członkowie mają jakąś wspólną nieusuwalną cechę wrodzoną lub przeszłość lub charakteryzują się jakimś wspólnym rysem lub przekonaniem na tyle istotnym z punktu widzenia tożsamości lub sumienia, że nie należy nikogo zmuszać do wyrzeczenia się go, lub

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

w zależności od sytuacji w kraju pochodzenia pojęcie to może obejmować grupę, u podstaw której leży wspólna cecha orientacji seksualnej (rozumienie tego terminu nie może jednak obejmować czynów uznawanych za przestępstwo zgodnie w prawem krajowym państw członkowskich); aspektom płci, w tym tożsamości płciowej, poświęca się szczególną uwagę w celu określenia przynależności do szczególnej grupy społecznej lub zidentyfikowania cechy charakteryzującej taką grupę;

w zależności od sytuacji w kraju pochodzenia pojęcie to obejmuje grupę opartą na wspólnych cechach związanych z orientacją seksualną i aspektami płci, w tym na tożsamości płciowej, ekspresji płciowej i specyfice płci. Aspektom tym należy poświęcić szczególną uwagę w celu określenia przynależności do szczególnej grupy społecznej lub określenia cech charakterystycznych takiej grupy.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3.  Oceniając, czy osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową ma uzasadnione powody, aby obawiać się, że będzie prześladowana, organ rozstrzygający nie może racjonalnie oczekiwać, że – w celu uniknięcia ryzyka prześladowania w swoim kraju pochodzenia – osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową będzie zachowywać się dyskretnie lub powstrzymywać się od pewnych zachowań lub praktyk, jeżeli takie zachowanie lub praktyki stanowią nieodłączny element jej tożsamości.

3.  Oceniając, czy osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową ma uzasadnione powody, aby obawiać się, że będzie prześladowana, organ rozstrzygający nie może racjonalnie oczekiwać, że – w celu uniknięcia ryzyka prześladowania w swoim kraju pochodzenia – osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową będzie zachowywać się dyskretnie lub powstrzymywać się od pewnych zachowań lub praktyk, jeżeli takie zachowanie lub praktyki stanowią nieodłączny element jej tożsamości lub przekonań.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec zostaje wyłączony z możliwości uzyskania statusu uchodźcy, jeśli:

1.  Obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec zostaje wyłączony z zakresu niniejszego rozporządzenia w przypadku gdy:

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

5.  Dla celów ust. 2 lit. b) i c) za poważne przestępstwa o charakterze innym niż polityczny uznaje się następujące czyny:

skreśla się

a)   czyny szczególnie okrutne, nieproporcjonalne do deklarowanego celu politycznego;

b)   akty o charakterze terrorystycznym, cechujące się przemocą wobec ludności cywilnej, nawet jeśli były popełnione z rzekomo politycznych pobudek.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

6.  Wyłączenie z możliwości uznania danej osoby za uchodźcę zależy wyłącznie od spełnienia warunków określonych w ust. 1–5 oraz nie może być przedmiotem żadnego dodatkowego badania proporcjonalności dotyczącego danej sprawy.

skreśla się

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Cofnięcie, pozbawienie lub odmowa przedłużenia ważności statusu uchodźcy

Cofnięcie statusu uchodźcy

(Poprawka dotyczy całości tekstu. Jej przyjęcie wiąże się z koniecznością wprowadzenia odpowiednich zmian w całym dokumencie).

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Organ rozstrzygający cofa status uchodźcy, pozbawia tego statusu lub odmawia przedłużenia jego ważności obywatelowi państwa trzeciego lub bezpaństwowcowi, jeżeli:

1.  Organ rozstrzygający cofa status uchodźcy obywatelowi państwa trzeciego lub bezpaństwowcowi, jeżeli:

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

d)  istnieją racjonalne podstawy, by uznać go za zagrożenie dla bezpieczeństwa państwa członkowskiego, w którym przebywa;

d)  istnieją racjonalne podstawy, by uznać go za zagrożenie dla bezpieczeństwa państwa członkowskiego, w którym przebywa po skazaniu prawomocnym wyrokiem sądu za szczególnie poważne przestępstwo;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

e)  został skazany w drodze prawomocnego wyroku sądowego za szczególnie poważne przestępstwo, stanowiące niebezpieczeństwo dla społeczności w państwie członkowskim, w którym przebywa;

skreśla się

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

f)  zastosowanie ma art. 23 ust. 2.

skreśla się

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  W sytuacjach, o których mowa w ust. 1 lit. d)–f), organ rozstrzygający może postanowić, że nie nada statusu danemu uchodźcy, w przypadku gdy odnośna decyzja jeszcze nie zapadła.

2.  W sytuacjach, o których mowa w ust. 1 lit. d), organ rozstrzygający może postanowić, że nie nada statusu danemu uchodźcy, w przypadku gdy odnośna decyzja jeszcze nie zapadła.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3.  Osobom, do których zastosowanie mają ust. 1 lit. d)–f) lub ust. 2, przysługują prawa określone w art. 3, 4, 16, 22, 31, 32 i 33 konwencji genewskiej lub prawa podobne, o ile osoby te przebywają w państwie członkowskim.

3.  Osobom, do których zastosowanie mają ust. 1 lit. d) lub ust. 2, przysługują prawa określone w art. 3, 4, 16, 22, 31, 32 i 33 konwencji genewskiej lub prawa podobne, o ile osoby te przebywają w państwie członkowskim.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

5.  Decyzje organu rozstrzygającego w sprawie cofnięcia, pozbawienia lub odmowy przedłużenia statusu uchodźcy zgodnie z ust. 1 lit. a) stają się skuteczne po upływie trzech miesięcy od daty przyjęcia decyzji, aby umożliwić danemu obywatelowi państwa trzeciego lub bezpaństwowcowi ubieganie się o pobyt w państwie członkowskim na innych podstawach zgodnie z odpowiednimi przepisami unijnymi i krajowymi.

5.  Decyzje organu rozstrzygającego w sprawie cofnięcia statusu uchodźcy zgodnie z ust. 1 lit. a) stają się skuteczne po upływie trzech miesięcy od daty przyjęcia decyzji, aby umożliwić danemu obywatelowi państwa trzeciego lub bezpaństwowcowi ubieganie się o pobyt w państwie członkowskim na innych podstawach zgodnie z odpowiednimi przepisami unijnymi i krajowymi.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

W celu zastosowania art. 14 ust. 1 organ rozstrzygający przeprowadza przegląd statusu uchodźcy w szczególności:

Stosując art. 14 ust. 1, organ rozstrzygający może dokonać przeglądu statusu uchodźcy, w szczególności jeżeli informacje na temat państwa pochodzenia na poziomie Unii, o których mowa w art. 8 rozporządzenia (UE) XXX/XX [rozporządzenie w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Azylu] oraz wspólna analiza informacji o kraju pochodzenia, o której mowa w art. 10 tego rozporządzenia, wskazują na znaczącą zmianę sytuacji w kraju pochodzenia, która ma istotne znaczenie dla potrzeb wnioskodawcy w zakresie ochrony.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  jeżeli dostępne na szczeblu Unii informacje o kraju pochodzenia oraz wspólna analiza informacji o kraju pochodzenia, o których mowa w art. 8 i 10 rozporządzenia (UE) XXX/XX [rozporządzenie w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Azylu], wskazują na znaczącą zmianę sytuacji w kraju pochodzenia, istotną w kontekście potrzeby ochrony osoby ubiegającej się ochronę międzynarodową;

skreśla się

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  podczas przedłużania, po raz pierwszy, zezwolenia na pobyt wydanego uchodźcy.

skreśla się

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c)  poważne indywidualne zagrożenie życia lub fizycznej integralności osoby cywilnej wynikające z masowej przemocy w sytuacjach międzynarodowych lub wewnętrznych konfliktów zbrojnych.

c)  poważne indywidualne zagrożenie życia lub fizycznej integralności osoby cywilnej wynikające z masowej przemocy w sytuacjach międzynarodowych lub wewnętrznych konfliktów zbrojnych; lub

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

ca)  poważne indywidualne zagrożenie życia lub integralności fizycznej osoby cywilnej w wyniku klęski żywiołowej lub katastrofy spowodowanej przez człowieka.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Cofnięcie, pozbawienie lub odmowa przedłużenia statusu ochrony uzupełniającej

Cofnięcie statusu ochrony uzupełniającej

(Zmiana dotyczy całości tekstu; jej przyjęcie wiąże się z koniecznością wprowadzenia zmian w całym dokumencie).

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Organ rozstrzygający cofa status ochrony uzupełniającej, pozbawia tego statusu lub odmawia przedłużenia jego ważności obywatelowi państwa trzeciego lub bezpaństwowcowi, jeżeli:

1.  Organ rozstrzygający cofa status ochrony uzupełniającej obywatelowi państwa trzeciego lub bezpaństwowcowi, jeżeli:

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

d)  zastosowanie ma art. 23 ust. 2.

skreśla się

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3.  Decyzje organu rozstrzygającego w sprawie cofnięcia, pozbawienia lub odmowy przedłużenia statusu ochrony uzupełniającej zgodnie z ust. 1 lit. a) stają się skuteczne po upływie trzech miesięcy od daty przyjęcia decyzji, aby umożliwić danemu obywatelowi państwa trzeciego lub bezpaństwowcowi ubieganie się o pobyt w państwie członkowskim na innych podstawach zgodnie z odpowiednimi przepisami unijnymi i krajowymi.

3.  Decyzje organu rozstrzygającego w sprawie cofnięcia statusu ochrony uzupełniającej zgodnie z ust. 1 lit. a) stają się skuteczne po upływie trzech miesięcy od daty przyjęcia decyzji, aby umożliwić danemu obywatelowi państwa trzeciego lub bezpaństwowcowi ubieganie się o pobyt w państwie członkowskim na innych podstawach zgodnie z odpowiednimi przepisami unijnymi i krajowymi.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

W celu zastosowania art. 20 ust. 1 organ rozstrzygający przeprowadza przegląd statusu ochrony uzupełniającej w szczególności:

Stosując art. 20 ust. 1, organ rozstrzygający może dokonać przeglądu statusu ochrony uzupełniającej, w szczególności jeżeli informacje na temat państwa pochodzenia na poziomie Unii, o których mowa w art. 8 rozporządzenia (UE) XXX/XX [rozporządzenie w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Azylu] oraz wspólna analiza informacji o kraju pochodzenia, o której mowa w art. 10 tego rozporządzenia, wskazują na znaczącą zmianę sytuacji w kraju pochodzenia, która ma istotne znaczenie dla potrzeb wnioskodawcy w zakresie ochrony.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  jeżeli dostępne na szczeblu Unii informacje o kraju pochodzenia oraz wspólna analiza informacji o kraju pochodzenia, o których mowa w art. 8 i 10 rozporządzenia (UE) XXX/XX [rozporządzenie w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Azylu], wskazują na znaczącą zmianę sytuacji w kraju pochodzenia, istotną w kontekście potrzeby ochrony osoby ubiegającej się ochronę międzynarodową;

skreśla się

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  podczas przedłużania, po raz pierwszy i drugi, zezwolenia na pobyt wydanego osobie korzystającej z ochrony uzupełniającej.

skreśla się

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Uchodźcom oraz osobom, którym przyznano status ochrony uzupełniającej, przysługują prawa i obowiązki określone w niniejszym rozdziale. Niniejszy rozdział pozostaje bez uszczerbku dla praw i obowiązków określonych w konwencji genewskiej.

1.  Z zastrzeżeniem praw i obowiązków określonych w konwencji genewskiej, osoby korzystające z ochrony międzynarodowej mają prawa i obowiązki określone w niniejszym rozdziale.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

5.  Podczas stosowania przepisów niniejszego rozdziału dotyczących małoletnich głównym priorytetem właściwych organów musi być najlepsze zabezpieczenie interesów dziecka.

5.  W ramach stosowania niniejszego rozporządzenia państwa członkowskie powinny w pierwszej kolejności dbać o zabezpieczenie interesów dziecka.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Jeżeli zobowiązania międzynarodowe, o których mowa w ust. 1, tego nie zabraniają, uchodźca lub osoba korzystająca z ochrony uzupełniającej mogą zostać odesłani, bez względu na to, czy ich status został formalnie uznany, jeżeli:

skreśla się

a)   istnieją uzasadnione podstawy do uznania danej osoby za zagrażającą bezpieczeństwu państwa członkowskiego, w którym się znajduje;

b)   dana osoba została skazana w drodze prawomocnego wyroku sądowego za szczególnie poważne przestępstwo i stanowi zagrożenie dla społeczności w tym państwie członkowskim.

W takich przypadkach cofa się także status uchodźcy lub status ochrony uzupełniającej zgodnie z odpowiednio art. 14 lub art. 20.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

6.  Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję, iż niniejszy artykuł ma zastosowanie także do innych bliskich krewnych, którzy żyli wspólnie jako część rodziny w momencie opuszczenia kraju pochodzenia lub przed przybyciem osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową na terytorium państw członkowskich i którzy pozostawali wtedy całkowicie lub w głównej mierze na utrzymaniu osoby korzystającej z ochrony międzynarodowej.

6.  Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję, iż niniejszy artykuł ma zastosowanie także do innych bliskich krewnych, którzy żyli wspólnie jako część rodziny w momencie opuszczenia kraju pochodzenia lub przed przybyciem osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową na terytorium państw członkowskich.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  W przypadku osób, którym przyznano status uchodźcy, zezwolenie na pobyt jest wydawane na okres trzech lat, a następnie może być przedłużane o trzyletnie okresy.

a)  W przypadku osób, którym przyznano status uchodźcy, zezwolenie na pobyt jest wydawane na okres pięciu lat, a następnie może być przedłużane o pięcioletnie okresy.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  W przypadku osób, którym przyznano status ochrony uzupełniającej, zezwolenie na pobyt jest wydawane na okres jednego roku, a następnie może być przedłużane o dwuletnie okresy.

b)  W przypadku osób, którym przyznano status ochrony uzupełniającej, zezwolenie na pobyt jest wydawane na okres pięciu lat, a następnie może być przedłużane o pięcioletnie okresy.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a)  cofnięcia, pozbawienia lub odmowy przedłużenia przez właściwe organy ważności statusu uchodźcy danego obywatela państwa trzeciego zgodnie z art. 14 lub statusu ochrony uzupełniającej zgodnie z art. 20;

a)  cofnięcia statusu uchodźcy danego obywatela państwa trzeciego zgodnie z art. 14 lub statusu ochrony uzupełniającej zgodnie z art. 20;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b)  zastosowania art. 23 ust. 2;

skreśla się

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c)  jeżeli wymaga tego bezpieczeństwo narodowe lub porządek publiczny.

c)  jeżeli wymagają tego istotne względy bezpieczeństwa narodowego lub porządku publicznego.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  Właściwe organy wydają osobom, którym przyznano status uchodźcy, dokumenty podróży, w formie określonej w wykazie do konwencji genewskiej, z minimalnymi zabezpieczeniami i danymi biometrycznymi określonymi w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2252/200445. Te dokumenty podróży są ważne przez co najmniej jeden rok.

1.  Właściwe organy wydają osobom, którym przyznano status uchodźcy, dokumenty podróży, w formie określonej w wykazie do konwencji genewskiej, z minimalnymi zabezpieczeniami i danymi biometrycznymi określonymi w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2252/200445. Dokumenty podróży są ważne przez co najmniej pięć lat.

__________________

__________________

45 Rozporządzenie Rady (WE) nr 2252/2004 z dnia 13 grudnia 2004 r. w sprawie norm dotyczących zabezpieczeń i danych biometrycznych w paszportach i dokumentach podróży wydawanych przez państwa członkowskie (Dz.U. L 385 z 29.12.2004, s. 1).

45 Rozporządzenie Rady (WE) nr 2252/2004 z dnia 13 grudnia 2004 r. w sprawie norm dotyczących zabezpieczeń i danych biometrycznych w paszportach i dokumentach podróży wydawanych przez państwa członkowskie (Dz.U. L 385 z 29.12.2004, s. 1).

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  Właściwe organy wydają dokumenty podróży z minimalnymi zabezpieczeniami i danymi biometrycznymi określonymi w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2252/2004 osobom, którym przyznano status ochrony uzupełniającej i które nie mogą otrzymać paszportu krajowego. Te dokumenty są ważne przez co najmniej jeden rok.

2.  Właściwe organy wydają dokumenty podróży z minimalnymi zabezpieczeniami i danymi biometrycznymi określonymi w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2252/2004 osobom, którym przyznano status ochrony uzupełniającej i które nie mogą otrzymać paszportu krajowego. Dokumenty te są ważne przez co najmniej pięć lat.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  W przypadku osób, którym przyznano status ochrony uzupełniającej, państwa członkowskie mogą ograniczyć świadczenia socjalne do świadczeń podstawowych.

skreśla się

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

5.  Jeżeli małoletni bez opieki otrzymał ochronę międzynarodową, a jeszcze nie rozpoczęto poszukiwania członków jego rodziny, właściwe organy rozpoczynają ich poszukiwanie jak najszybciej po udzieleniu ochrony międzynarodowej, dążąc jednocześnie do jak najlepszego zabezpieczenia interesów małoletniego. Jeżeli poszukiwania już się rozpoczęły, są w stosownych przypadkach kontynuowane. W przypadkach gdy może dojść do zagrożenia życia lub integralności fizycznej małoletniego lub jego bliskich krewnych, szczególnie jeżeli pozostali oni w kraju pochodzenia, należy zadbać o poufność gromadzenia, przetwarzania i obiegu informacji dotyczących tych osób.

5.  Jeżeli małoletni bez opieki otrzymał ochronę międzynarodową, a jeszcze nie rozpoczęto poszukiwania członków jego rodziny, właściwe organy rozpoczynają ich poszukiwanie jak najszybciej po udzieleniu ochrony międzynarodowej, dążąc jednocześnie do jak najlepszego zabezpieczenia interesów małoletniego. Jeżeli poszukiwania już się rozpoczęły, są w stosownych przypadkach kontynuowane. W przypadkach gdy może dojść do zagrożenia życia lub integralności fizycznej małoletniego lub jego bliskich krewnych, szczególnie jeżeli pozostali oni w kraju pochodzenia, należy zadbać o poufność gromadzenia, przetwarzania i obiegu informacji dotyczących tych osób, tak aby uniknąć zagrożenia dla ich bezpieczeństwa.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1.  W celu ułatwienia integracji osób korzystających z ochrony międzynarodowej ze społeczeństwem osoby takie mają dostęp do środków integracyjnych zapewnianych przez państwa członkowskie, w szczególności do kursów językowych, programów kształtujących świadomość obywatelską i programów integracyjnych oraz do szkolenia zawodowego, uwzględniającego szczególne potrzeby tych osób.

1.  W celu ułatwienia integracji osób korzystających z ochrony międzynarodowej ze społeczeństwem osoby takie mają dostęp do środków integracyjnych zapewnianych przez państwa członkowskie, w szczególności do bezpłatnych i łatwo dostępnych programów kształtujących świadomość obywatelską i programów integracyjnych oraz do szkolenia zawodowego, z uwzględnieniem szczególnych potrzeb tych osób.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1a.  Państwa członkowskie zapewniają osobom korzystającym z ochrony międzynarodowej dostęp do bezpłatnych kursów językowych od dnia, w którym przyznano im taką ochronę.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2.  W zależności od decyzji państwa członkowskiego udział w środkach integracyjnych może być obowiązkowy.

2.  W zależności od decyzji państwa członkowskiego udział w środkach integracyjnych może być obowiązkowy, pod warunkiem że odnośne środki integracyjne są łatwo dostępne, bezpłatne i uwzględniają szczególne potrzeby osoby korzystającej z ochrony międzynarodowej.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2a.  Państwa członkowskie nie stosują środków karnych wobec osób objętych ochroną międzynarodową, które nie są w stanie uczestniczyć w środkach integracyjnych ze względu na okoliczności od nich niezależne lub ze względu na nieodpowiedni charakter danych środków integracyjnych.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

-1.  W art. 4 dyrektywy 2003/109/WE trzeci punkt ust. 2 otrzymuje następujące brzmienie:

„W odniesieniu do osób, którym udzielono ochrony międzynarodowej, przy obliczaniu okresu, o którym mowa w ust. 1, należy uwzględnić okres pomiędzy datą złożenia wniosku o ochronę międzynarodową, na podstawie którego przyznano im tę ochronę międzynarodową, a datą przyznania zezwolenia na pobyt, o którym mowa w art. 26 rozporządzenia (UE).../... [rozporządzenie w sprawie kwalifikowania].”

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Niniejsze rozporządzenie stosuje się po [sześciu miesiącach od dnia jego wejścia w życie].

Niniejsze rozporządzenie stosuje się po [trzech miesiącach od dnia jego wejścia w życie].