Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych

23.3.2017

***I

PROJEKT SPRAWOZDANIA

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego unijne ramy przesiedleń i zmieniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 516/2014

( COM(2016)0468 – C8-0325/2016 – 2016/0225(COD) )

Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych

Sprawozdawczyni: Malin Björk

PR_COD_1amCom

Objaśnienie używanych znaków

* Procedura konsultacji

*** Procedura zgody

***I Zwykła procedura ustawodawcza (pierwsze czytanie)

***II Zwykła procedura ustawodawcza (drugie czytanie)

***III Zwykła procedura ustawodawcza (trzecie czytanie)

(Wskazana procedura opiera się na podstawie prawnej zaproponowanej w projekcie aktu.)

Poprawki do projektu aktu

Poprawki Parlamentu w postaci dwóch kolumn

Skreślenia zaznacza się wytłuszczonym drukiem i kursywą w lewej kolumnie. Zmianę brzmienia zaznacza się wytłuszczonym drukiem i kursywą w obu kolumnach. Nowy tekst zaznacza się wytłuszczonym drukiem i kursywą w prawej kolumnie.

Pierwszy i drugi wiersz nagłówka każdej poprawki wskazuje element rozpatrywanego projektu aktu, którego dotyczy poprawka. Jeżeli poprawka odnosi się do obowiązującego aktu, do którego zmiany zmierza projekt aktu, nagłówek zawiera dodatkowo trzeci wiersz, w którym wskazuje się odpowiednio obowiązujący akt i przepis, którego dotyczy poprawka.

Poprawki Parlamentu w postaci tekstu skonsolidowanego

Nowe fragmenty tekstu zaznacza się wytłuszczonym drukiem i kursywą. Fragmenty tekstu, które zostały skreślone, zaznacza się za pomocą symbolu ▌ lub przekreśla. Zmianę brzmienia zaznacza się przez wyróżnienie nowego tekstu wytłuszczonym drukiem i kursywą i usunięcie lub przekreślenie zastąpionego tekstu.

Tytułem wyjątku nie zaznacza się zmian o charakterze ściśle technicznym wprowadzonych przez służby w celu opracowania końcowej wersji tekstu.

SPIS TREŚCI

Strona

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO 5

UZASADNIENIE 71

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

( COM(2016)0468 – C8-0325/2016 – 2016/0225(COD) )

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

– uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie ( COM(2016)0468 ),

– uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 78 ust. 2 lit. d) i g) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0325/2016),

– uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

– uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 25 stycznia 2017 r.[1],

– uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 8 lutego 2017 r.[2],

– uwzględniając art. 59 Regulaminu,

– uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz opinie Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji Budżetowej ( A8-0000/2017 ),

1. przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2. zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie;

3. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

Poprawka 1

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 1 a (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	(1a) Przesiedlenie oznacza selekcję, przyjmowanie i relokację obywateli państw trzecich i bezpaństwowców wymagających ochrony międzynarodowej z państwa, w którym ubiegają się oni o ochronę, do innego państwa w celu udzielenia im ochrony międzynarodowej oraz zapewnienia trwałego rozwiązania. Przesiedlenie to uznany wyraz solidarności dla krajów przyjmujących uchodźców opierający się na potrzebach humanitarnych. Przesiedlenie spełnia trzy wzajemnie powiązane i uzupełniające się funkcje: jest narzędziem ochrony, trwałym rozwiązaniem i mechanizmem podziału odpowiedzialności.

Or. en

Poprawka 2

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 1 b (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	(1b) UNHCR jest upoważniony przez swój statut i rezolucje Zgromadzenia Ogólnego ONZ do dokonywania przesiedlenia jako jednego z trwałych rozwiązań dla osób znajdujących się w przedłużających się sytuacjach uchodźczych. Ekspertyza UNHCR w tej dziedzinie opiera się na dziesięcioleciach pracy i ogólnym poparciu dla jego mandatu. Kompetencje UNHCR w tej dziedzinie powinny być źródłem wsparcia dla programów przesiedleń państw członkowskich oraz dla unijnych ram przesiedleń.

Or. en

Poprawka 3

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 1 c (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	(1c) Zgodnie z art. 78 ust. 1 TFUE polityka azylowa Unii musi być zgodna z Konwencją genewską dotyczącą statusu uchodźców z dnia 28 lipca 1951 r. i z protokołem z dnia 31 stycznia 1967 r. dotyczącym statusu uchodźców oraz z innymi odpowiednimi traktatami. Traktaty te opierają się na art. 14 Powszechnej deklaracji praw człowieka z 1948 r., która uznaje prawo osób do ubiegania się o azyl w związku z prześladowaniem w innych krajach. Przesiedlenie nie zastąpi spontanicznego przybywania osób ubiegających się o azyl w Unii.

Or. en

Poprawka 4

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 1 d (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	(1d) Przesiedlenie to jedna możliwość prawna, którą należy uzupełnić innymi możliwościami prawnymi, w tym łączeniem rodzin sensu largo, wizami humanitarnymi, programami przyjmowania ze względów humanitarnych, prywatnymi programami sponsorowania oraz migracją zarobkową.

Or. en

Poprawka 5

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 1 e (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	(1e) Unijne ramy przesiedleń powinny opierać się na potrzebach humanitarnych, przyczyniać się do zaspokajania światowych potrzeb w zakresie przesiedleń i ograniczać przedłużające się sytuacje uchodźcze. Powinny być zgodne z już istniejącymi strukturami przesiedleń, zwłaszcza dorocznymi konsultacjami trójstronnymi w sprawie przesiedleń, przy czym celem powinno być stopniowe zwiększanie wspólnych wysiłków państw członkowskich w zakresie przesiedleń, tak by zaspokoić co najmniej 25 % światowych potrzeb dotyczących przesiedleń zgodnie ze wskazaniami corocznych przewidywań potrzeb w zakresie przesiedleń UNHCR.

Or. en

Uzasadnienie

Europe has 23.8% of the world's GDP, yet EU Member States host only around 8% of the world's refugees. This places a disproportionate burden on developing countries, which host the vast majority. 22 European countries resettled 13,040 persons in 2015 (9,629 to 17 EU Member States), with Europe contributing, on average, approximately 10 per cent to global resettlement intakes over the past five years. By contrast, that same year, the U.S. resettled 69,933 refugees. In order for an EU Resettlement Framework to add value, it needs to increase both the quality and the quantity of resettlement to the Union. If we want to reduce the need for dangerous journeys, reduce loss of lives and reliance on smuggling networks, this will only become a reality when the number of places offered is credible and meaningful. Therefore, the rapporteur suggests to clearly align the Union Framework to already existing and successful structures, and to increase the number of resettlement places reflecting the EUs responsibility as a global region with the capacity to do so. The will from Member States to contribute to global resettlement needs is clear as more and more Member States are starting national resettlement programmes for the first time. The Union Resettlement Framework should be a stepping stone to increasing our collective effort.

Poprawka 6

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 1 f (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	(1f) Unijne ramy przesiedleń powinny służyć wspieraniu programów przesiedleń państw członkowskich i sprzyjaniu im, niezależnie czy są to już istniejące, czy nowe programy, stopniowemu zwiększaniu wspólnych wysiłków państw członkowskich w zakresie przesiedleń oraz wspieraniu i ułatwianiu przyjmowania i integracji przesiedlanych osób.

Or. en

Poprawka 7

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 1 g (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	(1g) Deklaracja nowojorska w sprawie uchodźców i migrantów1a ponagla państwa do zwiększenia wysiłków w zakresie przesiedleń i przewiduje kompleksowe działania w odpowiedzi na problem uchodźczy, w ramach których „państwo dąży do zapewnienia miejsc przeznaczonych dla przesiedleńców i innych możliwości prawnych na skalę umożliwiającą zaspokojenie rocznych potrzeb w zakresie przesiedleń określonych przez Biuro Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców.”
	__________________
	1a http://www.un.org/ga/search/view_doc.asp?symbol=A/71/L.1

Or. en

Poprawka 8

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 4


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
(4) W dniu 15 grudnia 2015 r. Komisja skierowała do państw członkowskich i państw stowarzyszonych zalecenie dotyczące programu dobrowolnego przyjmowania, ze względów humanitarnych, uchodźców przebywających w Turcji29, w którym zaproponowała, by państwa uczestniczące przyjmowały osoby wysiedlone w następstwie konfliktu w Syrii, które wymagają ochrony międzynarodowej. Zgodnie z oświadczeniem UE–Turcja z dnia 18 marca 2016 r. program dobrowolnego przyjmowania ze względów humanitarnych zostanie uruchomiony, gdy nielegalne przekraczanie granicy między Turcją a UE ustanie, lub przynajmniej zostanie znacznie i trwale ograniczone. Państwa członkowskie wniosą wkład do tego programu na zasadzie dobrowolności.	skreśla się
__________________
29 C(2015) 9490.

Or. en

Uzasadnienie

Oświadczenie UE-Turcja oraz program 1: 1 spotkały się z szeroką krytyką i były kwestionowane przez podmioty działające na rzecz praw człowieka. Oświadczenie spowodowało pozostawienie dziesiątków tysięcy uchodźców w zawieszeniu w Grecji w strasznych warunkach. W związku z tym sprawozdawczyni uważa odniesienie do oświadczenia UE-Turcja za niewłaściwe w kontekście zwróconych w przyszłość ram przesiedleń, które mają na celu umieszczenie UE jako ważnego podmiotu na scenie międzynarodowej.

Poprawka 9

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 5


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
(5) Zgodnie z oświadczeniem UE–Turcja z dnia 18 marca 2016 r. wszyscy nowi migranci o nieuregulowanym statusie przeprawiający się z Turcji na greckie wyspy począwszy od dnia 20 marca 2016 r. powrócą do Turcji. Każdemu odesłaniu Syryjczyka z wysp greckich do Turcji będzie towarzyszyć przesiedlenie innego Syryjczyka z Turcji do UE, z uwzględnieniem kryteriów ONZ dotyczących podatności na zagrożenia. W maju 2016 r. państwa członkowskie i państwa stosujące rozporządzenie dublińskie oraz Turcja osiągnęły porozumienie w sprawie ustanowienia standardowych procedur operacyjnych, zgodnie z którymi wspomniany program przesiedleń będzie wdrażany.	skreśla się

Or. en

Uzasadnienie

Jak podkreśliła Amnesty International i inne grupy działające na rzecz praw człowieka, powrót uchodźców z Grecji do Turcji zgodnie z oświadczeniem UE-Turcja i programem 1: 1 narusza prawo międzynarodowe. Turcja nie jest postrzegana jako bezpieczny kraj, ani jako kraj z działającym systemem azylowym. Utrzymanie tej procedury w ramach solidnego programu przesiedleń, który opiera się na międzynarodowym prawie azylowym, jest zatem niewłaściwe.

Poprawka 10

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 8


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
(8) Bazując na dotychczasowych doświadczeniach, należy ustanowić stabilne i wiarygodne unijne ramy przesiedleń w celu przesiedlania osób wymagających ochrony międzynarodowej zgodnie z rocznymi unijnymi planami przesiedleń i ukierunkowanymi unijnymi programami przesiedleń, które umożliwiają skuteczną realizację konkretnych zobowiązań państw członkowskich.	(8) Bazując na dotychczasowych doświadczeniach i w zgodzie z obowiązującym międzynarodowym systemem przesiedleń, należy ustanowić stabilne i wiarygodne unijne ramy przesiedleń w celu przesiedlania osób wymagających ochrony międzynarodowej zgodnie z unijnymi planami przesiedleń i ukierunkowanymi unijnymi programami przesiedleń, które umożliwiają skuteczną realizację konkretnych zobowiązań państw członkowskich, i są zgodne ze wskazaniami rocznych globalnych przewidywań potrzeb w zakresie przesiedleń UNHCR oraz przedstawiane na dorocznych konsultacjach trójstronnych w sprawie przesiedleń.

Or. en

Poprawka 11

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 9


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
(9) Takie ramy stanowią konieczny element dobrze zarządzanej polityki migracyjnej zmierzającej do ujednolicenia krajowych praktyk i procedur w zakresie przesiedleń, umożliwienia legalnego i bezpiecznego przyjazdu na terytorium państw członkowskich obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców wymagających ochrony międzynarodowej, przyczynienia się do ograniczenia ryzyka masowego nielegalnego napływu obywateli państw trzecich i bezpaństwowców na terytorium państw członkowskich, zmniejszając w ten sposób presję na systemy azylowe państw członkowskich powodowaną spontanicznymi przepływami migracyjnymi, wyrażenia solidarności z krajami w regionach, do których lub w granicach których wysiedlona została duża liczba osób wymagających ochrony międzynarodowej, poprzez pomoc w zmniejszeniu presji migracyjnej na te kraje oraz przyczynienia się do osiągnięcia celów polityki zagranicznej Unii poprzez zwiększenie możliwości wywierania skutecznego wpływu na państwa trzecie i skutecznego włączenia się w międzynarodowe inicjatywy w zakresie przesiedleń poprzez reprezentowanie wspólnego stanowiska na forach międzynarodowych i w relacjach z państwami trzecimi.	(9) Takie ramy stanowią konieczny element dobrze zarządzanego wspólnego europejskiego systemu azylu wspierającego i rozszerzającego już istniejące krajowe programy w zakresie przesiedleń, oferującego wsparcie i pomoc w ramach nowych wysiłków krajowych w zakresie przesiedleń, umożliwiającego legalny i bezpieczny przyjazd na terytorium państw członkowskich obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców wymagających ochrony międzynarodowej, przyczyniającego się do zapewniania ochrony i trwałych rozwiązań na potrzeby rosnącej liczby obywateli państw trzecich i bezpaństwowców, będącego wyrazem solidarności z krajami i regionami, do których lub w granicach których wysiedlona została duża liczba osób wymagających ochrony międzynarodowej, poprzez pomoc w zmniejszeniu presji migracyjnej na te kraje oraz skutecznie włączającego się w międzynarodowe inicjatywy w zakresie przesiedleń poprzez reprezentowanie wspólnego stanowiska na forach międzynarodowych. Przesiedlenie połączone z działaniami i polityką na rzecz rozwoju może skutecznie przyczynić się do zmniejszania napięć i ograniczać przedłużające się sytuacje uchodźcze w krajach trzecich.

Or. en

Poprawka 12

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 10


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
(10) W celu przyczynienia się do zmniejszenia ryzyka masowego nielegalnego napływu obywateli państw trzecich i bezpaństwowców na terytorium państw członkowskich, okazania solidarności z krajami w regionach, do których lub w granicach których wysiedlona została duża liczba osób wymagających ochrony międzynarodowej, poprzez pomoc w zmniejszeniu presji migracyjnej na te kraje oraz przyczynienia się do osiągnięcia celów polityki zagranicznej Unii regiony lub państwa trzecie, z terytorium których ma nastąpić przesiedlenie, powinny zaangażować się w sposób ukierunkowany, działając wspólnie z państwami trzecimi, w celu lepszego zarządzania przepływami migracyjnymi, jak przewidziano w komunikacie Komisji Europejskiej z dnia 7 czerwca 2016 r. w sprawie ustanowienia nowych ram partnerstwa z państwami trzecimi w ramach Europejskiego programu w zakresie migracji32.	skreśla się
__________________
32 COM(2016) 377 final.

Or. en

Uzasadnienie

Several stakeholders such as UNHCR, IOM, ECRE, IRC, Caritas, Red Cross, Amnesty International and many more have voiced their concerns about linking resettlement with third countries cooperation in asylum and migration matters as this moves away from resettlement as a protection tool to provide assistance to the most vulnerable refugees. The rapporteur strongly believes that the humanitarian essence of resettlement must be safeguarded, and that resettlement must continue to be based on the needs of the most vulnerable refugees. Determining geographical priorities based on third countries cooperation in the area of migration and leveraging resettlement to reach foreign policy objectives would de facto jeopardize a humanitarian, needs-based and international protection approach.

Poprawka 13

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 11


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
(11) W celu ujednolicenia krajowych praktyk i procedur w zakresie przesiedleń należy określić wspólne standardowe procedury i wspólne kryteria kwalifikowalności oraz podstawy wyłączenia z selekcji, jak również wspólnego statusu ochrony przyznawanego osobom przesiedlanym.	(11) W celu utworzenia unijnych ram przesiedleń i zwiększenia uczestnictwa państw członkowskich oraz wspierania ich zwiększonego uczestnictwa, należy określić wspólne standardowe procedury i wspólne kryteria kwalifikowalności oraz podstawy wyłączenia z selekcji.

Or. en

Uzasadnienie

Although it is important to create incentives for MS to participate in the Union Framework, it is also important that this Framework does not discourage potential national efforts by enforcing common procedures, eligibility criteria or exclusion grounds on national programmes. Participation in the Union Resettlement Framework will be increased gradually by the added value that the programme will provide, and by the pooling of expertise and resources. Furthermore, the basis of resettlement as a durable solution is that states are expected to provide resettled persons with permanent residence. Therefore, it is vital that MS are able to issue residence permits that are more favourable than those suggested in Regulation (EU) No XXX/XXX [Qualification Regulation].

Poprawka 14

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 12


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
(12) Wspólne standardowe procedury powinny bazować na dotychczasowych doświadczeniach w zakresie przesiedleń i standardach obowiązujących w państwach członkowskich, w szczególności na obowiązujących procedurach działania leżących u podstaw wdrażania programu przesiedleń z udziałem Turcji określonego w oświadczeniu UE–Turcja z dnia 18 marca 2016 r. Unijne ramy przesiedleń powinny dopuszczać stosowanie dwóch typów standardowych procedur przesiedleń.	(12) Wspólne standardowe procedury powinny bazować na dotychczasowych doświadczeniach w zakresie przesiedleń i standardach obowiązujących w państwach członkowskich i w UNHCR. Unijne ramy przesiedleń powinny dopuszczać stosowanie zwykłej procedury, procedury przyspieszonej i procedury kryzysowej.

Or. en

Poprawka 15

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 13


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
(13) Procedury obu typów obejmują następujące etapy: identyfikacja, rejestracja, ocena i decyzja.	(13) Wszystkie trzy typy procedur powinny obejmować następujące etapy: identyfikację, przedstawianie poszczególnych przypadków, ocenę, decyzję i rejestrację.

Or. en

Poprawka 16

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 15


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
(15) Należy ustanowić procedurę przyspieszoną obejmującą ten sam poziom kontroli bezpieczeństwa jak w przypadku procedury zwykłej. W przypadku procedury przyspieszonej ocena potrzeb obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców w zakresie ochrony międzynarodowej powinna jednak ograniczać się do oceny, czy kwalifikują się do ochrony uzupełniającej, bez oceniania, czy kwalifikują się do statusu uchodźcy.	(15) Należy ustanowić procedurę przyspieszoną obejmującą ten sam poziom kontroli bezpieczeństwa jak w przypadku procedury zwykłej. W przypadku procedury przyspieszonej powinna istnieć możliwość ograniczenia oceny potrzeb obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców w zakresie ochrony międzynarodowej do oceny, czy kwalifikują się do ochrony uzupełniającej, bez oceniania, czy kwalifikują się do statusu uchodźcy.

Or. en

Poprawka 17

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 15 a (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	(15a) Należy ustanowić procedurę kryzysową obejmującą ten sam poziom kontroli bezpieczeństwa jak w przypadku procedury zwykłej. Jednak w przypadku procedury kryzysowej przedstawianie pilnych lub awaryjnych przypadków przesiedleń przez UNHCR powinno podlegać przyspieszonej ocenie wymogów i kryteriów kwalifikowalności określonych w art. 5.

Or. en

Uzasadnienie

Wprowadzenie do unijnego planu przesiedleń specjalnych limitów i procedury z przeznaczeniem na sytuacje kryzysowe pozwoliłoby odpowiedzieć na kryzysowe i pilne sytuacje w skali świata, w przypadku których obecnie istnieje zdecydowanie niewystarczająca liczba miejsc.

Poprawka 18

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 16


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
(16) Procedura przesiedleń powinna zostać zakończona w możliwie najkrótszym terminie, aby odwieść osoby wymagające ochrony międzynarodowej od nielegalnych sposobów przedostawania się na terytorium Unii Europejskiej w celu ubiegania się o ochronę. Równocześnie powinna ona zapewnić państwom członkowskim dość czasu na pełne i właściwe rozpatrzenie każdego przypadku. Wyznaczone terminy powinny uwzględniać konieczność przeprowadzenia różnych rodzajów ocen przewidzianych w ramach procedury zwykłej i procedury przyspieszonej.	(16) Procedura przesiedleń powinna zostać zakończona w możliwie najkrótszym terminie, aby zmniejszyć potrzebę osób wymagających ochrony międzynarodowej uciekania się do nielegalnych sposobów przedostawania się na terytorium Unii Europejskiej w celu ubiegania się o ochronę. Równocześnie powinna ona zapewnić państwom członkowskim dość czasu na pełne i właściwe rozpatrzenie każdego przypadku. Wyznaczone terminy powinny uwzględniać konieczność przeprowadzenia różnych rodzajów ocen przewidzianych w ramach procedury zwykłej, przyspieszonej i kryzysowej.

Or. en

Poprawka 19

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 17


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
(17) Wszelkie dane osobowe gromadzone na potrzeby realizacji procedury przesiedleń należy przechowywać przez okres nieprzekraczający pięciu lat, licząc od dnia przesiedlenia. Zważywszy na fakt, że obywatele państw trzecich lub bezpaństwowcy, którzy zostali już przesiedleni przez jedno państwo członkowskie lub którzy w okresie ostatnich pięciu lat odmówili przesiedlenia na terytorium państwa członkowskiego, powinni zostać wyłączeni z przesiedlenia na terytorium innego państwa członkowskiego, okres ten należy uznać za wymagany okres przechowywania danych osobowych, w tym odcisków palców i obrazów twarzy.	(17) Wszelkie dane osobowe gromadzone na potrzeby realizacji procedury przesiedleń należy przechowywać przez okres nieprzekraczający pięciu lat, licząc od dnia przesiedlenia.

Or. en

Poprawka 20

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 19


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
(19) Nie istnieje prawo podmiotowe do przesiedlenia.	skreśla się

Or. en

Uzasadnienie

Nie jest jasne, jaki mógłby być cel tego ustępu i dlaczego konieczne byłoby wprowadzenie go w tym miejscu.

Poprawka 21

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 20


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
(20) Aby umożliwić uzupełnienie przepisów regulujących procedurę przewidzianą do stosowania w ukierunkowanych unijnych programach przesiedleń, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w celu dostosowania procedury do warunków panujących w państwie trzecim, z którego następuje przesiedlenie, np. określenia roli państwa trzeciego w tej procedurze. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te były prowadzone zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r.33 W szczególności, aby zapewnić udział na równych zasadach Parlamentu Europejskiego i Rady w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą regularnie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.	skreśla się
__________________
33 Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.

Or. en

Uzasadnienie

Nie jest jasne, jaki mógłby być cel i zakres tych aktów delegowanych, w szczególności w zakresie oceny i podejmowania decyzji dotyczących przesiedleń, oraz dlaczego nie można tych celów osiągnąć lepiej innymi sposobami. Zwykła procedura daje państwom członkowskim elastyczność wystarczającą do przyjęcia procedury koniecznej w celu pomyślnego wdrożenia art. 10 ust. 1–4.

Poprawka 22

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 20 a (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	(20a) W celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia uprawnienia do przyjmowania aktów prawnych zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej powinny zostać przekazane Komisji w odniesieniu do ustanowienia unijnego planu przesiedleń ustalającego co dwa lata liczbę osób, które mają zostać przesiedlone, szczegółowe informacje na temat udziału państw członkowskich i ich wkładu do docelowej liczby osób, które mają zostać przesiedlone, a także ogólne priorytety geograficzne. W celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia uprawnienia do przyjmowania aktów prawnych zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej powinny zostać przekazane Komisji w odniesieniu do ustanowienia ukierunkowanego unijnego systemu przesiedleń określającego dokładną liczbę osób do przesiedlenia w związku z liczbą docelową i uczestnictwem państw członkowskich zgodnie z unijnym planem przesiedleń. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te były prowadzone zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r. W szczególności, aby zapewnić udział na równych zasadach Parlamentu Europejskiego i Rady w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą regularnie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

Or. en

Poprawka 23

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 21


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
(21) W celu zapewnienia jednolitych warunków wdrażania unijnych ram przesiedleń Radzie powinny zostać przyznane uprawnienia wykonawcze w zakresie ustanawiania rocznego unijnego planu przesiedleń, ustalania maksymalnej łącznej liczby osób do przesiedlenia, szczegółowych ustaleń dotyczących udziału państw członkowskich w planie i ich wkładów w łączną liczbę osób do przesiedlenia, jak również określania ogólnych priorytetów geograficznych.	skreśla się

Or. en

Poprawka 24

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 22


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
(22) Uprawnienia te powinny być wykonywane na wniosek Komisji w zakresie ustalania maksymalnej łącznej liczby osób do przesiedlenia i ogólnych priorytetów geograficznych. Komisja powinna złożyć swój wniosek równocześnie z wnioskiem w sprawie projektu unijnego budżetu rocznego. Rada powinna dążyć do przyjęcia wniosku w ciągu dwóch miesięcy. Komisja i Rada powinny brać pod uwagę ustalenia przyjęte w ramach Komitetu Wysokiego Szczebla ds. Przesiedleń.	skreśla się

Or. en

Poprawka 25

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 23


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
(23) W celu zapewnienia jednolitych warunków wdrażania unijnych ram przesiedleń Komisja powinna zostać uprawniona do ustanawiania ukierunkowanych unijnych programów przesiedleń określających dokładną liczbę osób spośród łącznej liczby osób do przesiedlenia i udział poszczególnych państw członkowskich, zgodnie z rocznym unijnym planem przesiedleń. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję34. Do celów ustanawiania ukierunkowanych unijnych programów przesiedleń należy stosować procedurę sprawdzającą z uwagi na fakt, że programy te mają znaczące skutki. Komisja powinna dążyć do ustanowienia ukierunkowanych unijnych programów przesiedleń w najkrótszym możliwym terminie po przyjęciu rocznego unijnego planu przesiedleń i ilekroć zachodzi taka konieczność w okresie objętym rocznym unijnym planem przesiedleń. Komisja powinna brać pod uwagę ustalenia przyjęte w ramach Komitetu Wysokiego Szczebla ds. Przesiedleń.	skreśla się
__________________
34 Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.

Or. en

Poprawka 26

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 23 a (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	(23a) Podczas przygotowywania co dwa lata unijnego planu przesiedleń Komisja powinna oprzeć się na konsultacjach z Komitetem Wysokiego Szczebla ds. Przesiedleń.

Or. en

Poprawka 27

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 24


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
(24) Każdy ukierunkowany unijny program przesiedleń powinien określać standardowe procedury, które powinny być stosowane w ramach jego wdrażania. Program ten powinien ponadto zawierać ustalenia dotyczące lokalnej współpracy, w stosownych przypadkach, gdy jest to uzasadnione w celu ułatwienia jego wdrażania.	(24) Każdy ukierunkowany unijny program przesiedleń powinien określać standardowe procedury, które powinny być stosowane w ramach jego wdrażania. Program ten powinien ponadto zawierać ustalenia dotyczące lokalnej współpracy, w stosownych przypadkach, gdy jest to uzasadnione w celu ułatwienia jego wdrażania, w szczególności współpracy z UNHCR, IOM, Agencją UE ds. Azylu i innymi odpowiednimi organizacjami.

Or. en

Poprawka 28

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 25


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
(25) Osobom przesiedlonym należy udzielić ochrony międzynarodowej. W związku z tym przepisy dotyczące zakresu ochrony międzynarodowej zawarte w dorobku w zakresie prawa azylowego, w tym przepisy mające na celu przeciwdziałanie wtórnym przepływom osób korzystających z ochrony międzynarodowej, powinny być stosowane od chwili przybycia osób przesiedlanych na terytorium państw członkowskich.	(25) Osobom przesiedlonym należy udzielić ochrony międzynarodowej w celu zapewnienia im trwałego rozwiązania. W związku z tym przepisy dotyczące zakresu ochrony międzynarodowej zawarte w dorobku w zakresie prawa azylowego powinny być stosowane od chwili przybycia osób przesiedlanych na terytorium państw członkowskich.

Or. en

Poprawka 29

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 25 a (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	(25a) Osoby przesiedlone powinny mieć taki sam dostęp do środków integracyjnych co inne osoby korzystające z ochrony międzynarodowej zgodnie z rozdziałem VII sekcja III [rozporządzenia w sprawie kwalifikowania]. Państwa członkowskie mogą zdecydować, że udział w środkach integracyjnych jest obowiązkowy wyłącznie wtedy, gdy te środki integracyjne są łatwo dostępne, przystępne i bezpłatne.

Or. en

Poprawka 30

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 27


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
(27) Zważywszy na wiedzę fachową UNHCR dotyczącą różnych form przyjmowania osób wymagających ochrony międzynarodowej z państw trzecich, do których zostały wysiedlone, przez państwa członkowskie wyrażające gotowość ich przyjęcia, UNHCR powinien nadal odgrywać kluczową rolę w działaniach związanych z przesiedleniami prowadzonych w kontekście unijnych ram przesiedleń. Przy wdrażaniu unijnych ram przesiedleń państwa członkowskie powinny korzystać z pomocy nie tylko UNHCR, ale także innych międzynarodowych instytucji, w tym Międzynarodowej Organizacji ds. Migracji (IOM).	(27) Zważywszy na wiedzę fachową UNHCR dotyczącą różnych form przyjmowania osób wymagających ochrony międzynarodowej z państw trzecich, do których zostały wysiedlone, przez państwa członkowskie wyrażające gotowość ich przyjęcia, UNHCR powinien być głównym odpowiedzialnym za kierowanie osób kwalifikujących się do przesiedleń prowadzonych w kontekście unijnych ram przesiedleń. Przy wdrażaniu unijnych ram przesiedleń państwa członkowskie powinny korzystać z pomocy nie tylko UNHCR, ale także innych międzynarodowych instytucji, w tym Międzynarodowej Organizacji ds. Migracji (IOM).

Or. en

Poprawka 31

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 28


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
(28) [Agencja Unii Europejskiej ds. Azylu] powinna służyć państwom członkowskim pomocą we wdrażaniu unijnych ram przesiedleń zgodnie z posiadanym mandatem.	(28) [Agencja Unii Europejskiej ds. Azylu] powinna służyć państwom członkowskim pomocą we wdrażaniu unijnych ram przesiedleń zgodnie z posiadanym mandatem i na wniosek państw członkowskich.

Or. en

Uzasadnienie

Agencja Unii Europejskiej ds. Azylu może odegrać znaczną rolę w zwiększaniu zdolności państw członkowskich w zakresie przesiedleń i ułatwianiu ich oraz w zwiększaniu ich wkładu w wysiłki Unii w zakresie przesiedleń, jak szczegółowo przedstawiono w art. 10 i 12.

Poprawka 32

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 29


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
(29) Należy powołać Komitet Wysokiego Szczebla ds. Przesiedleń w celu umożliwienia szerokich konsultacji ze wszystkimi zainteresowanymi stronami w sprawie wdrożenia unijnych ram przesiedleń.	(29) Należy powołać Komitet Wysokiego Szczebla ds. Przesiedleń w celu umożliwienia szerokich konsultacji ze wszystkimi zainteresowanymi stronami w sprawie wdrożenia unijnych ram przesiedleń. Komitet ten powinien dostosować swoje działania do prac międzynarodowych struktur w zakresie przesiedleń, w szczególności dorocznych konsultacji trójstronnych w sprawie przesiedleń i rocznych globalnych przewidywań potrzeb w zakresie przesiedleń UNHCR. Komitet wysokiego szczebla ds. przesiedleń powinien określić główne elementy unijnego planu przesiedleń i innych ukierunkowanych unijnych programów przesiedleń.

Or. en

Poprawka 33

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 31


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
(31) Przepisy niniejszego rozporządzenia nie wpływają na zdolność państw członkowskich do przyjmowania lub wdrażania krajowych programów przesiedleń, które nie zagrażają osiągnięciu celów Unii w ramach niniejszego rozporządzenia, np. gdy wnoszą one dodatkową liczbę miejsc przesiedlenia do ukierunkowanych unijnych programów przesiedleń ustanowionych na mocy niniejszego rozporządzenia, wykraczającą poza ich udział w maksymalnej liczbie osób do przesiedlenia w ramach rocznego unijnego planu przesiedleń.	(31) Przepisy niniejszego rozporządzenia nie wpływają na zdolność państw członkowskich do przyjmowania lub wdrażania krajowych programów przesiedleń.

Or. en

Poprawka 34

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – akapit 1


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
Niniejsze rozporządzenie ustanawia unijne ramy przesiedleń służące przyjmowaniu obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców na terytorium państw członkowskich w celu udzielenia im ochrony międzynarodowej.	Niniejsze rozporządzenie ustanawia unijne ramy przesiedleń służące przyjmowaniu obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców na terytorium państw członkowskich w celu udzielenia im ochrony międzynarodowej i zapewnianiu im trwałego rozwiązania.

Or. en

Poprawka 35

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – akapit 1


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
Dla celów niniejszego rozporządzenia „przesiedlenia” oznaczają przyjmowanie obywateli państw trzecich i bezpaństwowców wymagających ochrony międzynarodowej z państwa trzeciego, do którego lub w granicach którego zostali oni wysiedleni, na terytorium państw członkowskich w celu udzielenia im ochrony międzynarodowej.	Dla celów niniejszego rozporządzenia „przesiedlenia” oznaczają selekcję, przyjmowanie i relokację obywateli państw trzecich i bezpaństwowców wymagających ochrony międzynarodowej z państwa trzeciego, do którego lub w granicach którego zostali oni wysiedleni, do danego państwa członkowskiego w celu udzielenia im ochrony międzynarodowej i zapewnienia im trwałego rozwiązania.

Or. en

Poprawka 36

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 3 – ustęp 3 – litera a


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
a) określają zasady legalnego i bezpiecznego przyjazdu obywateli państw trzecich i bezpaństwowców wymagających ochrony międzynarodowej na terytorium państw członkowskich;	a) określają zasady legalnej i bezpiecznej relokacji oraz legalnego i bezpiecznego przyjazdu obywateli państw trzecich i bezpaństwowców wymagających ochrony międzynarodowej na terytorium państw członkowskich w celu zapewnienia im trwałego rozwiązania;

Or. en

Poprawka 37

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 3 – ustęp 3 – litera a a (nowa)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	(a a) przyczyniają się do ochrony i wypracowania trwałych rozwiązań dla najbardziej narażonych obywateli państw trzecich i bezpaństwowców wymagających ochrony międzynarodowej, w tym osób, których sytuacja uchodźcza przedłuża się.

Or. en

Poprawka 38

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 3 – akapit 3 – litera b


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
b) przyczyniają się do ograniczenia ryzyka masowego nielegalnego napływu obywateli państw trzecich i bezpaństwowców wymagających ochrony międzynarodowej na terytorium państw członkowskich; oraz	skreśla się

Or. en

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 78 ust. 1 TFUE polityka azylowa Unii musi być zgodna z Konwencją genewską dotyczącą statusu uchodźców z dnia 28 lipca 1951 r. i z protokołem z dnia 31 stycznia 1967 r. dotyczącym statusu uchodźców oraz z innymi odpowiednimi traktatami. Traktaty te opierają się na art. 14 Powszechnej deklaracji praw człowieka z 1948 r., która uznaje prawo osób do ubiegania się o azyl w związku z prześladowaniem w innych krajach. Przesiedlenie nie może zastępować spontanicznego przybywania osób ubiegających się o azyl w Unii Europejskiej.

Poprawka 39

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 3 – ustęp 3 – litera b a (nowa)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	ba) stopniowo zwiększają wspólne wysiłki państw członkowskich w zakresie przesiedleń oraz wspierają i ułatwiają przyjmowanie i integrację przesiedlanych osób.

Or. en

Poprawka 40

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 3 – ustęp 3 – litera c


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
c) stanowią wkład w międzynarodowe inicjatywy w zakresie przesiedleń.	c) stanowią wkład w międzynarodowe inicjatywy w zakresie przesiedleń, w tym dzięki strategicznemu stosowaniu przesiedleń, szczególnie w przypadkach, w których sytuacja uchodźcza przedłuża się.

Or. en

Uzasadnienie

The strategic use of resettlement has been defined by UNHCR as follows: “The planned use of resettlement in a manner that maximizes the benefits, directly or indirectly, other than those received by the refugee being resettled. Those benefits may accrue to other refugees, the hosting State, other States or the international protection regime in general.” The strategic use of resettlement should, for the purposes of this Framework, be understood as the use of resettlement in a in a manner that deliberately enhances protection on a broader scale. For UNHCR this has meant, for example, improving the protection conditions in the country of asylum, such as mitigating the risk of refoulement, or ensuring that appropriate documents are issued to asylum-seekers and refugees (e.g. Egypt, Turkey) or that UNHCR has access to refugees in detention (e.g. China and Libya). The strategic use of resettlement should not be understood as a tool for migration control. Potential difficulty in assessing the strategic use of resettlement in a specific situation should not be the basis for excluding a region or a country.

Poprawka 41

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 1 – wprowadzenie


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
Przy określaniu regionów lub państw trzecich, z terytorium których nastąpi przesiedlenie w oparciu o unijne ramy przesiedlenia, zgodnie z aktami wykonawczymi, o których mowa w art. 7 i 8, należy uwzględnić następujące czynniki:	Przy określaniu regionów lub państw trzecich, z terytorium których nastąpi przesiedlenie w oparciu o unijne ramy przesiedlenia, zgodnie z aktami delegowanymi, o których mowa w art. 7 i 8, należy uwzględnić następujące czynniki:

Or. en

Poprawka 42

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 1 – litera a


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
a) liczbę osób wymagających ochrony międzynarodowej, które zostały wysiedlone na terytorium państwa trzeciego lub w jego granicach, oraz dalsze przemieszczanie się takich osób na terytorium państw członkowskich;	a) globalne potrzeby w zakresie przesiedleń wymienione w dokumencie UNHCR pt. „Przewidywania potrzeb w zakresie przesiedleń” identyfikujące na szczeblu międzynarodowym najbardziej narażonych uchodźców, którzy wymagają przesiedlenia;

Or. en

Poprawka 43

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 1 – litera b


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
b) komplementarność z pomocą finansową i techniczną udzielaną państwom trzecim, na terytorium których lub w granicach których wysiedlone zostały osoby wymagające ochrony międzynarodowej;	skreśla się

Or. en

Uzasadnienie

Punkt ten zawarto w proponowanej poprawce do lit. d) w tym artykule.

Poprawka 44

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 1 – litera c


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
c) ogólne stosunki Unii z państwem trzecim lub państwami trzecimi, z terytorium którego lub których następuje przesiedlenie, oraz generalnie z państwami trzecimi;	skreśla się

Or. en

Uzasadnienie

Several stakeholders such as UNHCR, IOM, ECRE, IRC, Caritas, Red Cross, Amnesty International and many more have voiced their concerns about linking resettlement with third countries cooperation in migration matters as this moves away from resettlement as a protection tool to provide assistance to the most vulnerable refugees. The rapporteur strongly believe that the humanitarian essence of resettlement must be safeguarded, and that resettlement must continue to be based on the needs of the most vulnerable refugees. It is worth noting that UNHCR already views resettlement as the last alternative, meaning that when they assess a case all other alternatives have already been reviewed. Determining geographical priorities based on third countries cooperation in the area of migration and leveraging resettlement to reach foreign policy objectives would de facto jeopardize a humanitarian, needs-based and international protection approach.

Poprawka 45

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 1 – litera d – wprowadzenie


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
d) skuteczną współpracę państw trzecich z Unią w obszarze migracji i azylu, w tym:	d) strategiczne wykorzystywanie przesiedlenia w celu ustalenia wspólnych rozwiązań oraz poprawy warunków ochrony i sytuacji bezpieczeństwa w państwach trzecich, w tym dzięki ustanowieniu skutecznego systemu azylowego i opracowaniu strategii politycznych w zakresie rozwoju.

Or. en

Uzasadnienie

The strategic use of resettlement has been defined by UNHCR as follows: “The planned use of resettlement in a manner that maximizes the benefits, directly or indirectly, other than those received by the refugee being resettled. Those benefits may accrue to other refugees, the hosting State, other States or the international protection regime in general.” The strategic use of resettlement should, for the purposes of this Framework, be understood as the use of resettlement in a strategic manner to enhance protection on a broader scale. For UNHCR this has meant, for example, improving the protection conditions in the country of asylum, such as mitigating the risk of refoulement, or ensuring that appropriate documents are issued to asylum-seekers and refugees (e.g. Egypt, Turkey) or that UNHCR has access to refugees in detention (e.g. China and Libya). The strategic use of resettlement should not, in any way, be understood as a tool for migration control. Potential difficulty in assessing the strategic use of resettlement in a specific situation should not be the basis for excluding a region or a country.

Poprawka 46

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 1 – litera d – podpunkt i


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
(i) zmniejszenie liczby obywateli państw trzecich i bezpaństwowców przekraczających nielegalnie granicę, aby dostać się na terytorium państw członkowskich z terytorium takiego państwa trzeciego;	skreśla się

Or. en

Uzasadnienie

Several stakeholders such as UNHCR, IOM, ECRE, IRC, Caritas, Red Cross, Amnesty International and many more have voiced their concerns about linking resettlement with third countries cooperation in border control matters as this moves away from resettlement as a protection tool to provide assistance to the most vulnerable refugees. The rapporteur strongly believe that the humanitarian essence of resettlement must be safeguarded, and that resettlement must continue to be based on the needs of the most vulnerable refugees. Determining geographical priorities based on third countries cooperation in the area of migration control and leveraging resettlement to reach foreign policy objectives would de facto jeopardize a humanitarian, needs-based and international protection approach. Spontaneous arrivals will not be stopped by resettlement, and the only way to reduce the need for people to use irregular ways is to increase resettlement numbers and provide other legal pathways such as humanitarian visas, extended family reunification, humanitarian admission programmes, etc.

Poprawka 47

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 1 – litera d – podpunkt ii


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
(ii) stworzenie warunków do stosowania koncepcji kraju pierwszego azylu i bezpiecznego państwa trzeciego do powrotu osób ubiegających się o azyl, którzy przekroczyli nielegalnie granicę, aby dostać się na terytorium państw członkowskich, przybywając z terytorium danego państwa trzeciego lub mając związek z danym państwem trzecim;	skreśla się

Or. en

Uzasadnienie

Several stakeholders such as UNHCR, IOM, ECRE, IRC, Caritas, Red Cross, Amnesty International and many more have voiced their concerns about linking resettlement with third countries cooperation in asylum and migration matters as this moves away from resettlement as a protection tool to provide assistance to the most vulnerable refugees. The rapporteur strongly believe that the humanitarian essence of resettlement must be safeguarded, and that resettlement must continue to be based on the needs of the most vulnerable refugees. Determining geographical priorities based on third countries cooperation in the area of migration and asylum and leveraging resettlement to reach foreign policy objectives would de facto jeopardize a humanitarian, needs-based and international solidarity and protection approach.

Poprawka 48

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 1 – litera d – podpunkt iii


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
(iii) zwiększenie możliwości przyjmowania osób wymagających ochrony międzynarodowej, które przebywającym w tym państwie, i udzielania im ochrony, w tym poprzez ustanowienie skutecznego systemu azylowego; or	skreśla się

Or. en

Uzasadnienie

Punkt ten zawarto w proponowanej poprawce do lit. d) w tym artykule.

Poprawka 49

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 1 – litera d – punkt iv


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
(iv) zwiększenie tempa readmisji obywateli państw trzecich i bezpaństwowców nielegalnie przebywających na terytorium państw członkowskich, np. poprzez zawarcie i skuteczne wdrożenie porozumień o readmisji;	skreśla się

Or. en

Uzasadnienie

Several stakeholders such as UNHCR, IOM, ECRE, IRC, Caritas, Red Cross, Amnesty International and many more have voiced their concerns about linking resettlement with third countries cooperation in asylum and migration matters as this moves away from resettlement as a protection tool to provide assistance to the most vulnerable refugees. The rapporteur strongly believe that the humanitarian essence of resettlement must be safeguarded, and that resettlement must continue to be based on the needs of the most vulnerable refugees. Determining geographical priorities based on third countries cooperation in the area of migration and leveraging resettlement to reach foreign policy objectives would de facto jeopardize a humanitarian, needs-based and international protection approach.

Poprawka 50

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 1 – litera e


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
e) skalę i treść zobowiązań w zakresie przesiedleń podjętych przez państwa trzecie.	skreśla się

Or. en

Poprawka 51

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5 – akapit 1 – wprowadzenie


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
Następujący obywatele państw trzecich lub bezpaństwowcy kwalifikują się do objęcia ukierunkowanymi unijnymi programami przesiedleń ustanowionymi zgodnie z przepisami art. 8:	Jedynie następujący obywatele państw trzecich lub bezpaństwowcy kwalifikują się do objęcia ukierunkowanymi unijnymi programami przesiedleń ustanowionymi zgodnie z przepisami art. 8:

Or. en

Poprawka 52

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5 – ustęp 1 – litera a – podpunkt i


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
a) (i) obywatele państw trzecich, którzy na skutek uzasadnionej obawy przed prześladowaniem z powodu swej rasy, religii, narodowości, przekonań politycznych lub przynależności do szczególnej grupy społecznej przebywają poza państwem, którego obywatelstwo posiadają, lub częścią tego państwa, która stanowiła ich poprzednie miejsce stałego pobytu, i nie mogą lub nie chcą z powodu tej obawy korzystać z ochrony tego państwa, lub bezpaństwowcy, którzy przebywając z takich samych powodów jak określone powyżej poza państwem swojego dawnego miejsca stałego pobytu lub częścią tego państwa, która stanowiła ich poprzednie miejsce stałego pobytu, nie mogą lub nie chcą z powodu tej obawy powrócić do tego państwa lub przebywać w nim, lub, jeśli nie zachodzą takie okoliczności,	a) (i) obywatele państw trzecich, którzy na skutek uzasadnionej obawy przed prześladowaniem z powodu swej rasy, płci, tożsamości płciowej, ekspresji płciowej, religii, narodowości, orientacji seksualnej, przekonań politycznych lub przynależności do szczególnej grupy społecznej przebywają poza państwem, którego obywatelstwo posiadają, lub częścią tego państwa, która stanowiła ich poprzednie miejsce stałego pobytu, i nie mogą lub nie chcą z powodu tej obawy korzystać z ochrony tego państwa, lub bezpaństwowcy, którzy przebywając z takich samych powodów jak określone powyżej poza państwem swojego dawnego miejsca stałego pobytu lub częścią tego państwa, która stanowiła ich poprzednie miejsce stałego pobytu, nie mogą lub nie chcą z powodu tej obawy powrócić do tego państwa lub przebywać w nim, lub, jeśli nie zachodzą takie okoliczności,

Or. en

Poprawka 53

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5 – ustęp 1 – litera b – wprowadzenie


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
b) obywatele państw trzecich i bezpaństwowcy objęci co najmniej jedną z następujących kategorii:	b) obywatele państw trzecich i bezpaństwowcy, którzy spełniają kryteria wymienione w lit. a) i są objęci co najmniej jedną z następujących kategorii:

Or. en

Poprawka 54

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5 – ustęp 1 – litera b – podpunkt i – tiret 4


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
- osoby wymagające ochrony prawnej lub fizycznej;	- osoby wymagające ochrony prawnej lub fizycznej, w tym osoby, którym grozi odesłanie ;

Or. en

Uzasadnienie

Uzgodnienie brzmienia z tekstem dotyczącym kryteriów wniosków o przesiedlenie UNHCR.

Poprawka 55

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5 – ustęp 1 – litera b – podpunkt i – tiret 6


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
- osoby w trudnej sytuacji społecznej i ekonomicznej;	skreśla się

Or. en

Poprawka 56

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5 – ustęp 1 – litera b – podpunkt i – tiret 6 a (nowe)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	- osoby, których sytuacja uchodźcza przedłuża się i dla których nie przewiduje się żadnego innego trwałego rozwiązania alternatywnego;

Or. en

Poprawka 57

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5 – akapit 1 – litera b – podpunkt ii – wprowadzenie


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
(ii) członkowie rodzin obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców lub obywateli Unii legalnie przebywających w państwie członkowskim:	(ii) w przypadkach, gdy nie istnieją żadne inne legalne drogi wjazdu na terytorium Unii Europejskiej, w tym na mocy dyrektywy Rady 2003/86/WE1a, członkowie rodzin obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców lub obywateli Unii legalnie przebywających w państwie członkowskim:
	__________________
	Dyrektywa Rady 2003/86/WE z dnia 22 września 2003 r. w sprawie prawa do łączenia rodzin (Dz.U. L 251 z 3.10.2003, s. 12-18).

Or. en

Poprawka 58

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5 – ustęp 1 – litera b – podpunkt ii – tiret 1


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
- małżonek lub partner będący stanu wolnego, pozostający z daną osobą w stałym związku, jeżeli prawo lub praktyka danego państwa członkowskiego traktuje pary niepozostające w związku małżeńskim w sposób porównywalny do par pozostających w związku małżeńskim, zgodnie z jego prawem odnoszącym się do obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców;	- małżonek lub partner będący stanu wolnego, pozostający z daną osobą w stałym związku;

Or. en

Poprawka 59

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5 – akapit 1 – litera b – podpunkt ii – tiret 2


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
- małoletnie dzieci par, o których mowa w tiret pierwszym, lub obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców, którzy mają zostać przesiedleni, pod warunkiem że dzieci te nie pozostają w związku małżeńskim, oraz bez względu na to, czy są dziećmi ślubnymi, nieślubnymi czy adoptowanymi zgodnie z przepisami prawa krajowego;	- małoletnie dzieci par, o których mowa w tiret pierwszym, lub obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców, którzy mają zostać przesiedleni, bez względu na to, czy są dziećmi ślubnymi, nieślubnymi czy adoptowanymi zgodnie z przepisami prawa krajowego;

Or. en

Uzasadnienie

Chociaż sprawozdawca rozumie, że w zamierzeniu przepis ten ma na celu zwalczanie zawierania małżeństw przez dzieci, istnieje jednak ryzyko dalszego karania ofiar tego procederu przez odmawianie im prawa do przesiedlania.

Poprawka 60

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5 – ustęp 1 – litera b – podpunkt ii – tiret 3


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
- ojciec, matka lub inna dorosła osoba odpowiedzialna – z mocy prawa bądź zgodnie z praktyką państwa członkowskiego, w którym ta dorosła osoba przebywa – za małoletnie dziecko niepozostające w związku małżeńskim, które ma zostać przesiedlone;	- ojciec, matka lub inna dorosła osoba odpowiedzialna – z mocy prawa bądź zgodnie z praktyką państwa członkowskiego, w którym ta dorosła osoba przebywa – za małoletnie dziecko, które ma zostać przesiedlone;

Or. en

Uzasadnienie

Poprawka 61

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5 – ustęp 1 – litera c


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
c) obywatele państw trzecich lub bezpaństwowcy, którzy nie podlegają pod zakres art. 1D konwencji genewskiej z 1951 r. odnoszącego się do ochrony lub pomocy od organów lub agencji Organizacji Narodów Zjednoczonych, innych niż Wysoki Komisarz Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców („UNHCR”);	c) obywatele państw trzecich lub bezpaństwowcy, którzy spełniają kryteria zapisane w lit. a) i b) i ponadto, zgodnie z art. 1D ust. 2 konwencji genewskiej z 1951 r., są upoważnieni do czerpania korzyści zapisanych w tej konwencji;

Or. en

Uzasadnienie

Article 1D of the 1951 Geneva Convention contains both an exclusion and an inclusion clause. It excludes from the scope of that convention those persons who are at present receiving protection or assistance from an organ or agency of the United Nations other than UNHCR. It follows from the clear wording of Article 1D of the Geneva Convention that only those persons who have actually availed themselves of the assistance provided by UNRWA come within the clause excluding refugee status set out therein, which must, as such, be construed narrowly and cannot therefore also cover persons who are or have been eligible to receive protection or assistance from that agency. The second paragraph of Article 1D of the Geneva Convention includes persons for whom protection or assistances as referred to in the exclusion clause has ceased for any reason. The aim of Article 1D of the Geneva Convention is to avoid overlapping competencies between UNRWA and UNHCR, and, in conjunction with UNHCR’s Statute, ensures the continuity of protection and assistance to Palestinian refugees as necessary. For the purpose of this Framework, reference is only made to Paragraph 2 of Article 1D, i.e. the inclusion clause.

Poprawka 62

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5 – ustęp 1 – litera d


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
d) obywatele państw trzecich lub bezpaństwowcy, którzy nie zostali uznani przez właściwe organy kraju, w którym przebywają lub w którym zamieszkali, jako posiadający prawa i obowiązki, które są związane z posiadaniem obywatelstwa tego państwa, albo posiadający prawa i obowiązki do nich równoważne.	skreśla się

Or. en

Uzasadnienie

Ustęp ten odnosi się do art. 1E konwencji genewskiej, który stanowi klauzulę wyłączenia. Nie jest zatem jasne, w jakim celu miałby on zostać zawarty wśród kryteriów kwalifikowalności niniejszych ram.

Poprawka 63

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5 – ustęp 2


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
Państwa członkowskie zapewniają możliwość utrzymania jedności rodziny pomiędzy osobami, o których mowa w lit. b) ppkt (ii).	Państwa członkowskie zapewniają utrzymanie jedności rodziny we wszystkich praktykach w zakresie przesiedleń.

Or. en

Poprawka 64

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 6 – ustęp 1 – litera a – wprowadzenie


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
a) osoby, w przypadku których istnieją poważne powody, aby uważać, że:	a) osoby, w przypadku których istnieją poważne podstawy, aby uważać, że:

Or. en

Uzasadnienie

Uzgodnienie z brzemieniem art. 1F konwencji genewskiej z dnia 28 lipca 1951 r. oraz z protokołem z dnia 31 stycznia 1967 r. dotyczącym statusu uchodźców.

Poprawka 65

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 6 – ustęp 1 – litera a – podpunkt ii


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
(ii) popełniły one poważne przestępstwo;	(ii) popełniły one poważne przestępstwo o charakterze niepolitycznym;

Or. en

Uzasadnienie

Uzgodnienie z brzemieniem art. 1F konwencji genewskiej z dnia 28 lipca 1951 r. oraz z protokołem z dnia 31 stycznia 1967 r. dotyczącym statusu uchodźców.

Poprawka 66

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 6 – ustęp 1 – litera b


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
b) osoby, w przypadku których istnieją poważne powody, aby uważać, że stanowią one zagrożenie dla wspólnoty, porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego, zdrowia publicznego lub stosunków międzynarodowych państwa członkowskiego rozpatrującego dokumenty dotyczące przesiedlenia, w tym w sytuacji, gdy drugie państwo członkowskie zażądało od państwa członkowskiego rozpatrującego dokumenty dotyczące przesiedlenia, aby skonsultowało się z tym drugim państwem członkowskim w toku rozpatrywania dokumentów w sprawie poszczególnych obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców lub szczególnych kategorii obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców, i gdy to drugie państwo członkowskie sprzeciwiło się ich przesiedleniu na tej podstawie;	skreśla się

Or. en

Uzasadnienie

Poprawka 67

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 6 – ustęp 1 – litera b a (nowa)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	ba) obywatele państw trzecich lub bezpaństwowcy, którzy zostali uznani przez właściwe organy kraju, w którym przebywają lub w którym zamieszkali, jako posiadający prawa i obowiązki, które są związane z posiadaniem obywatelstwa tego państwa, albo posiadający prawa i obowiązki do nich równoważne.

Or. en

Uzasadnienie

Uzgodnienie z brzemieniem art. 1E konwencji genewskiej z dnia 28 lipca 1951 r. oraz z protokołem z dnia 31 stycznia 1967 r. dotyczącym statusu uchodźców.

Poprawka 68

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 6 – ustęp 1 – litera c


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
c) osoby, wobec których dokonano wpisu w systemie informacyjnym Schengen lub w krajowej bazie danych państwa członkowskiego w celu odmowy wjazdu;	skreśla się

Or. en

Uzasadnienie

Poprawka 69

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 6 – ustęp 1 – litera d


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
d) osoby, które nielegalnie przebywały na terytorium państw członkowskich, nielegalnie na nie przybyły bądź podjęły próbę nielegalnego przybycia na terytorium państw członkowskich w okresie pięciu lat poprzedzających ich przesiedlenie;	skreśla się

Or. en

Uzasadnienie

According to Article 78(1) TFEU, the Union’s asylum policy must be in accordance with the Geneva Convention of 28 July 1951 and the Protocol of 31 January 1967 relating to the status of refugees, and other relevant treaties. Since the term exclusion has a distinct meaning in the context of international refugee protection, which strictly relates to individuals who may be undeserving of international protection, the rapporteur has chosen to follow the exclusion clauses as set out in Article 1(F) of the Geneva Convention. Additional exclusion clauses such as this one blurs the lines between exclusion and ineligibility. Furthermore, persons are often compelled to undertake irregular journeys because of their vulnerability and the lack of a foreseeable alternative durable solution. Excluding persons for that very reason runs a high risk of excluding people in dire need of protection. In addition, a person’s protection situation can change under a period of five years, e.g. a war could outbreak in his/her country or the person could be forced into a marriage, such a broad exclusion hamper to take into account the new situation of the person and could lead to a denial of protection.

Poprawka 70

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 6 – ustęp 1 – litera e


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
e) osoby, które zostały już przesiedlone przez inne państwo członkowskie w ramach wykonania niniejszego rozporządzenia, konkluzji nr 11097/15 przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie z dnia 20 lipca 2015 r., oświadczenia UE–Turcja z dnia 18 marca 2016 r., zalecenia Komisji C(2015) 9490 z dnia 15 grudnia 2015 r. lub krajowego programu przesiedleń; oraz	e) osoby, które zostały już przesiedlone przez inne państwo członkowskie w ramach wykonania niniejszego rozporządzenia, konkluzji nr 11097/15 przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie z dnia 20 lipca 2015 r. lub krajowego programu przesiedleń; oraz

Or. en

Poprawka 71

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 6 – ustęp 1 – litera f


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
f) osoby, którym państwa członkowskie odmówiły w okresie ostatnich pięciu lat poprzedzających przesiedlenie prawa do przesiedlenia zgodnie z przepisami niniejszego ustępu.	skreśla się

Or. en

Uzasadnienie

Państwa członkowskie mogą mieć bardzo specyficzne powody, dla których odmawiają przesiedlenia danej osoby, np. stan zdrowia tej osoby, który z różnych powodów nie pozwala na leczenie jej w państwie członkowskim. Nie powinno to stanowić podstawy do wykluczania osób w trudnej sytuacji ze wszystkich państw członkowskich.

Poprawka 72

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 6 – ustęp 2


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
2. Obywatele państw trzecich i bezpaństwowcy mogą zostać wyłączeni z ukierunkowanych unijnych programów przesiedleń ustanowionych zgodnie z art. 8, gdy jedna z podstaw wyłączenia, o których mowa w ust. 1 lit. a) lub b), znajduje zastosowanie prima facie.	skreśla się

Or. en

Poprawka 73

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 7 – nagłówek


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
Roczny unijny plan przesiedleń	Dwuletni unijny plan przesiedleń

Or. en

Poprawka 74

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 7 – ustęp 1


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
1. Na podstawie wniosku otrzymanego z Komisji Rada przyjmuje roczny unijny plan przesiedleń w roku poprzedzającym rok, w którym taki plan ma zostać wdrożony.	1. Komisja jest uprawniona do przyjmowania co dwa lata, zgodnie z art. 14, aktów delegowanych uzupełniających niniejsze rozporządzenie w celu ustanowienia unijnego planu przesiedleń zgodnie z poniższymi ustępami.

Or. en

Uzasadnienie

Artykuły 7 i 8 są ściśle powiązane, gdyż przed przesiedleniem przeprowadzane są procedury techniczne. Aby artykuły te lepiej to odzwierciedlały, sprawozdawca proponuje do nich zmiany polegające na zastosowaniu uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych do obu artykułów. Oprócz wprowadzenia większej jasności, zmiana ta mogłaby poprawić przejrzystość procedur technicznych i zapewnić państwom członkowskim większe uprawnienia w ukierunkowanych programach, które są uważane za ważne, ponieważ państwa członkowskie je wdrażają.

Poprawka 75

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 7 – ustęp 1 a (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	1a. Unijne plany przesiedleń sporządzane są w oparciu o konsultacje z Komitetem Wysokiego Szczebla ds. Przesiedleń i opierają się na rocznych przewidywaniach potrzeb w zakresie przesiedleń UNHCR.

Or. en

Poprawka 76

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 7 – ustęp 2 – wprowadzenie


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
2. Roczny unijny plan przesiedleń obejmuje:	2. Unijny plan przesiedleń obejmuje:

Or. en

Poprawka 77

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 7 – ustęp 2 – litera a


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
a) maksymalną łączną liczbę osób do przesiedlenia;	a) docelową łączną liczbę osób do przesiedlenia odzwierciedlającą co najmniej 25 % osób wskazanych w rocznych przewidywaniach potrzeb w zakresie przesiedleń;

Or. en

Uzasadnienie

Europe has 23.8% of the world's GDP, yet EU Member States host only around 8% of the world's refugees. This places a disproportionate burden on developing countries, which host the vast majority. 22 European countries resettled 13,040 persons in 2015 (9,629 to 17 EU Member States), with Europe contributing, on average, approximately 10 per cent to global resettlement intakes over the past five years. By contrast, that same year, the U.S. resettled 69,933 refugees. In order for an EU Resettlement Framework to add value, it needs to increase both the quality and the quantity of resettlement to the Union. If we want to reduce the need for dangerous journeys, reduce loss of lives and reliance on smuggling networks, this will only become a reality when the number of places offered is credible and meaningful. Therefore, the rapporteur suggests to increase the number of resettlement places reflecting the EUs responsibility as a global region with the capacity to do so.

Poprawka 78

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 7 – ustęp 2 – litera b


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
b) szczegółowe informacje na temat udziału państw członkowskich w rocznym unijnym planie przesiedleń i ich wkładów w łączną liczbę osób do przesiedlenia; oraz	b) szczegółowe informacje na temat udziału państw członkowskich w unijnym planie przesiedleń i ich wkładów w łączną liczbę osób do przesiedlenia; oraz

Or. en

Poprawka 79

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 7 – ustęp 2 – litera c


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
c) ogólne priorytety geograficzne.	c) ogólne priorytety geograficzne na podstawie publikacji UNHCR pt. „Przewidywania potrzeb w zakresie przesiedleń”.

Or. en

Poprawka 80

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 7 – ustęp 2 – litera c a (nowa)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	ca) nieprzydzielony limit na sytuacje kryzysowe, o którym mowa w art. 11a, aby uwzględnić pilne i kryzysowe przypadki niezależenie od priorytetów geograficznych określonych w lit. c).

Or. en

Uzasadnienie

Wprowadzenie do unijnych planów przesiedleń specjalnych limitów z przeznaczeniem na sytuacje kryzysowe, niezwiązanych z regionami lub społecznościami priorytetowymi, pozwoliłoby odpowiedzieć na kryzysowe i pilne sytuacje w skali świata, w przypadku których obecnie istnieje zdecydowanie niewystarczająca liczba miejsc.

Poprawka 81

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 8 – ustęp 1


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
1. Komisja przyjmuje akty wykonawcze ustanawiające ukierunkowane unijne programy przesiedleń spójne z rocznym unijnym planem przesiedleń przyjętym w oparciu o przepisy art. 7. Rzeczone akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 2.	1. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 14, uzupełniających niniejsze rozporządzenie w celu ustanowienia ukierunkowanych unijnych programów przesiedleń spójnych z rocznym unijnym planem przesiedleń przyjętym w oparciu o przepisy art. 7, zgodnie z ust. 2.

Or. en

Uzasadnienie

Poprawka 82

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 8 – ustęp 2 – litera b


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
b) dokładną liczbę osób do przesiedlenia spośród maksymalnej łącznej liczby określonej w rocznym unijnym planie przesiedleń przewidzianym w art. 7 ust. 2 lit. a) oraz szczegółowe informacje na temat udziału państw członkowskich w ukierunkowanym unijnym programie przesiedleń;	b) dokładną liczbę osób do przesiedlenia spośród liczby docelowej określonej w unijnym planie przesiedleń przewidzianym w art. 7 ust. 2 lit. a) oraz szczegółowe informacje na temat udziału państw członkowskich w ukierunkowanym unijnym programie przesiedleń;

Or. en

Poprawka 83

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 8 – ustęp 2 – litera c


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
c) wskazanie regionów lub państw trzecich, z terytorium których ma nastąpić przesiedlenie, o których mowa w art. 4;	c) wskazanie regionów lub państw trzecich, z terytorium których ma nastąpić przesiedlenie, zgodnie z art. 7 ust. 2 lit. c) oraz o których mowa w art. 4;

Or. en

Poprawka 84

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 8 – ustęp 2 – litera d


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
d) w uzasadnionych przypadkach, ustalenia w zakresie lokalnej koordynacji i praktycznej współpracy pomiędzy państwami członkowskimi, wspierane przez [Agencję Unii Europejskiej ds. Azylu] zgodnie z art. 12 ust. 3, oraz z państwami trzecimi, UNHCR lub innymi partnerami;	d) w uzasadnionych przypadkach, ustalenia w zakresie lokalnej koordynacji i praktycznej współpracy pomiędzy państwami członkowskimi, wspierane przez UNHCR i, na wniosek państw członkowskich, przez [Agencję Unii Europejskiej ds. Azylu] zgodnie z art. 12 ust. 3, oraz z państwami trzecimi i innymi partnerami;

Or. en

Poprawka 85

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 8 – ustęp 2 – litera e


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
e) opis konkretnej grupy bądź grup obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców, których dotyczy ukierunkowany unijny program przesiedleń;	e) opis konkretnej grupy bądź grup obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców, na podstawie publikacji UNHCR pt. „Globalne przewidywania potrzeb w zakresie przesiedleń” oraz w oparciu o kategorie przedkładanych wniosków o przesiedlenie, o których mowa w art. 5 lit. b) ppkt (i), których dotyczy ukierunkowany unijny program przesiedleń;

Or. en

Poprawka 86

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 8 – ustęp 2 – litera f


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
f) ustalenie, czy stosowana będzie zwykła procedura określona w art. 10 czy też przyspieszona procedura określona w art. 11, ze wskazaniem – w uzasadnionych przypadkach – sposobu, w jaki przeprowadzana będzie identyfikacja i ocena obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców, oraz harmonogramu podejmowania decyzji o przesiedleniu;	f) ustalenie, czy stosowana będzie zwykła procedura określona w art. 10 czy też przyspieszona procedura określona w art. 11;

Or. en

Uzasadnienie

Państwa członkowskie są odpowiedzialne za wdrażanie programów, w związku z czym to one powinny określać, jak należy przeprowadzać identyfikację i ocenę. Termin na podjęcie decyzji został już omówiony w lit. g) niniejszego artykułu.

Poprawka 87

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 9 – ustęp 1


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
Procedury przesiedleń określone w art. 10 i 11 stosuje się wobec obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców, którzy wyrazili zgodę na przesiedlenie i nie cofnęli następnie swej zgody, w tym poprzez odmowę przesiedlenia na terytorium określonego państwa członkowskiego.	Przesiedlenia na mocy niniejszego rozporządzenia stosuje się wobec obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców, którzy wyrazili zgodę na przesiedlenie.

Or. en

Uzasadnienie

Wyliczenie podstaw wyłączenia w tym artykule jest mylące, gdyż jest o nich mowa w art. 6.

Poprawka 88

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 10 – ustęp 1 – akapit 1


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
Wdrażając ukierunkowany unijny program przesiedleń, państwa członkowskie identyfikują obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców i oceniają, czy ci obywatele państw trzecich lub bezpaństwowcy są objęci zakresem ukierunkowanego unijnego programu przesiedleń.	Wdrażając ukierunkowany unijny program przesiedleń, państwa członkowskie polegają przede wszystkim na identyfikacji i przedstawieniu spraw przez UNHCR. Innymi podmiotami identyfikującymi mogą być państwa członkowskie lub odpowiednie organizacje.
	Państwa członkowskie oceniają, czy ci obywatele państw trzecich lub bezpaństwowcy są objęci zakresem ukierunkowanego unijnego programu przesiedleń. Państwa członkowskie mogą zwrócić się o pomoc do [Agencji Unii Europejskiej ds. Azylu].

Or. en

Poprawka 89

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 10 – ustęp 1 – akapit 1 a (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	W celu wdrożenia zwykłej procedury państwa członkowskie mogą zwrócić się z wnioskiem do UNHCR lub, w stosownych przypadkach, do [Agencji Unii Europejskiej ds. Azylu] lub odpowiednich organów międzynarodowych o pełną ocenę następujących aspektów:
	a) że są oni objęci zakresem ukierunkowanego unijnego programu przesiedleń; oraz
	b) że są objęci jedną z kategorii przedkładanych wniosków o przesiedlenie określonych w art. 5 lit. b) ppkt (i), wraz z uzasadnieniem tej oceny.
	Państwa członkowskie mogą również zwrócić się z wnioskiem do UNHCR o pełną ocenę, czy obywatele państw trzecich lub bezpaństwowcy skierowani do nich przez UNHCR kwalifikują się jako uchodźcy w rozumieniu art. 1 konwencji genewskiej z 1951 r.

Or. en

Uzasadnienie

W trosce o zapewnienie jasności art. 10 ust. 8 z pewnymi poprawkami został przeniesiony i połączony z art. 10 ust. 1, który zawiera szczegółowy opis procedury.

Poprawka 90

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 10 – ustęp 1 – akapit 2


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
Państwa członkowskie mogą przyznawać pierwszeństwo m.in. obywatelom państw trzecich lub bezpaństwowcom, którzy posiadają:	skreśla się
a) więzy rodzinne z obywatelami państw trzecich lub bezpaństwowcami lub obywatelami Unii legalnie przebywającymi w państwie członkowskim;
b) więzy społeczne lub kulturowe lub też inne cechy, które mogą ułatwiać integrację w uczestniczącym państwie członkowskim, pod warunkiem że nie zachodzi dyskryminacja ze względu na płeć, rasę, kolor skóry, pochodzenie etniczne bądź społeczne, cechy genetyczne, język, wyznanie czy przekonania, poglądy polityczne bądź inne, przynależność do mniejszości narodowej, majątek, urodzenie, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną, bez uszczerbku dla różnic w traktowaniu koniecznych do przeprowadzenia oceny, o której mowa w ustępie pierwszym;
c) szczególne potrzeby w zakresie ochrony lub podatności na zagrożenia.

Or. en

Uzasadnienie

Preferential treatment of any particular class or group of refugees, for whatever reason, will come at the expense of appropriate treatment for other persons who, from an objective humanitarian perspective, are equally deserving. The international community has therefore laid down, in the Geneva Convention of 28 July 1951 Relating to the Status of Refugees, binding rules of international humanitarian law that delineate who, in what circumstances, is to be treated as a refugee and how they are to be cared for. All EU Member States are signatories to that Convention. With this background, it is directly unsuitable to include "integration potential" in this Regulation.

Poprawka 91

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 10 – ustęp 2


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
2. Po zidentyfikowaniu obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców państwa członkowskie rejestrują następujące informacje dotyczące osób, w przypadku których zamierzają przeprowadzić procedurę przesiedlenia:	skreśla się
a) imię i nazwisko, datę urodzenia, płeć, narodowość oraz inne dane osobowe;
b) odciski wszystkich palców i obraz twarzy każdego obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca mającego co najmniej sześć lat;
c) rodzaj i numer dokumentu tożsamości lub dokumentu podróży obywatela państwa trzeciego; oraz
d) datę rejestracji, miejsce, w którym nastąpiła rejestracja, oraz urząd dokonujący rejestracji.
Dodatkowe dane wymagane do wdrożenia przepisów ust. 3 i 4 mogą również być gromadzone w chwili rejestracji.

Or. en

Uzasadnienie

Ustęp ten został przeniesiony po ust. 3 i 4, ponieważ ocena kryteriów kwalifikowalności i przyczyn wyłączenia jest niezbędna przed dokonaniem rejestracji potencjalnych beneficjentów. W przeciwnym razie istnieje ryzyko zarejestrowania przypadków, które nie kwalifikują się do rejestracji, co stwarza zbędne obciążenie administracyjne dla państw członkowskich i budzi złudne oczekiwania.

Poprawka 92

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 10 – ustęp 3 – akapit 2


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
Państwa członkowskie dokonują tej oceny w oparciu o dowody w postaci dokumentów, w tym, w stosownych przypadkach, informacje otrzymane od UNHCR, dotyczące tego, czy obywatele państw trzecich lub bezpaństwowcy kwalifikują się jako uchodźcy lub na podstawie przesłuchania lub też kombinacji obu podejść.	Państwa członkowskie dokonują tej oceny w szczególności w oparciu o dowody w postaci dokumentów, w tym, w stosownych przypadkach, informacje otrzymane od UNHCR, dotyczące tego, czy obywatele państw trzecich lub bezpaństwowcy kwalifikują się jako uchodźcy lub na podstawie przesłuchania lub też kombinacji obu podejść.

Or. en

Uzasadnienie

Szczegółowy opis sposobu prowadzenia przez państwa członkowskie ocen niesie ze sobą niebezpieczeństwo naruszenia zasady swobodnego przedstawiania oraz wyboru dowodów.

Poprawka 93

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 10 – ustęp 4


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
4. Państwa członkowskie podejmują decyzję o przesiedleniu obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców w oparciu o ocenę, o której mowa w ust. 3, w najkrótszym możliwym terminie, ale nie później niż w ciągu ośmiu miesięcy od ich rejestracji. Państwa członkowskie mogą wydłużyć ten ośmiomiesięczny termin o okres nie dłuższy niż cztery miesiące w przypadku złożonych kwestii faktycznych bądź prawnych.	4. Państwa członkowskie podejmują decyzję o przesiedleniu obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców w oparciu o ocenę, o której mowa w ust. 3, w najkrótszym możliwym terminie, ale nie później niż w ciągu ośmiu miesięcy od ich rejestracji. Państwa członkowskie mogą wydłużyć ten termin o okres nie dłuższy niż cztery miesiące w przypadku złożonych kwestii faktycznych bądź prawnych.

Or. en

Poprawka 94

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 10 – ustęp 4 a (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	4a. W przypadku podjęcia pozytywnej decyzji państwa członkowskie rejestrują następujące dostępne informacje dotyczące osób, wobec których zamierzają przeprowadzić procedurę przesiedlenia:
	a) imię i nazwisko, datę urodzenia, płeć i narodowość;
	b) odciski wszystkich palców i obraz twarzy każdego obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca;
	c) rodzaj i numer dokumentu tożsamości lub dokumentu podróży obywatela państwa trzeciego; oraz
	d) datę rejestracji, miejsce, w którym nastąpiła rejestracja, oraz urząd dokonujący rejestracji.

Or. en

Uzasadnienie

Ten ustęp był pierwotnie ust. 2 (z drobnymi poprawkami), który przenieśliśmy po ust. 3 i 4, ponieważ ocena kryteriów kwalifikowalności i przyczyn wyłączenia jest niezbędna przed dokonaniem rejestracji potencjalnych beneficjentów. W przeciwnym razie istnieje ryzyko zarejestrowania przypadków, które nie kwalifikują się do rejestracji, co stwarza zbędne obciążenie administracyjne dla państw członkowskich i budzi złudne oczekiwania.

Poprawka 95

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 10 – ustęp 5 – akapit 2


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
Po upływie tego okresu państwa członkowskie usuwają rzeczone dane. Państwa członkowskie usuwają dane osoby, która uzyskała obywatelstwo któregokolwiek z państw członkowskich przed upływem tego okresu, gdy tylko dane państwo członkowskie otrzyma informację, że osoba ta uzyskała obywatelstwo.	Po upływie tego okresu państwa członkowskie usuwają rzeczone dane. Państwa członkowskie usuwają dane osoby, która uzyskała obywatelstwo któregokolwiek z państw członkowskich przed upływem tego okresu.

Or. en

Poprawka 96

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 10 – ustęp 6


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
6. W przypadku podjęcia odmownej decyzji nie dochodzi do przesiedlenia osoby zainteresowanej.	6. W przypadku podjęcia odmownej decyzji nie dochodzi do przesiedlenia osoby zainteresowanej do państwa członkowskiego, które podjęło tę decyzję. Powód odmowy należy podać odpowiednio UNHCR lub innym organizacjom, które przedstawiły wniosek o podjęcie działań następczych.

Or. en

Uzasadnienie

UNHCR zachęca państwa do przedstawiania powodów odmowy, które mogą być związane z kwestiami innymi niż kwalifikowalność. Informacja o powodach państw członkowskich umożliwia UNHCR na przykład wyjaśnienie otwartych kwestii, rozważenie ponownego złożenia wniosku w innym państwie przesiedlenia (w tym spoza UE) lub podjęcie działań następczych w innych kwestiach związanych z ochroną, jeśli jest to konieczne.

Poprawka 97

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 10 – ustęp 7 – litera a


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
a) przyznaje status uchodźcy – jeśli dany obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec kwalifikuje się do uzyskania statusu uchodźcy – albo status ochrony uzupełniającej – jeśli dany obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec kwalifikuje się do ochrony uzupełniającej. Państwo członkowskie powiadamia zainteresowanego obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca o swej decyzji. Decyzja o przyznaniu statusu uchodźcy lub statusu ochrony uzupełniającej ma ten sam skutek co decyzja o przyznaniu statusu uchodźcy lub statusu ochrony uzupełniającej, o których mowa w art. 13 i 19 rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie kwalifikowania], z chwilą gdy dana osoba przybyła na terytorium państwa członkowskiego;	a) przyznaje status uchodźcy – jeśli dany obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec kwalifikuje się do uzyskania statusu uchodźcy – albo status ochrony uzupełniającej – jeśli dany obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec kwalifikuje się do ochrony uzupełniającej. Państwo członkowskie powiadamia zainteresowanego obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca o swej decyzji oraz o prawach i obowiązkach wynikających z takiego statusu. Decyzja o przyznaniu statusu uchodźcy lub statusu ochrony uzupełniającej ma ten sam skutek co decyzja o przyznaniu statusu uchodźcy lub statusu ochrony uzupełniającej, o których mowa w rozporządzeniu (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie kwalifikowania], z chwilą gdy dana osoba przybyła na terytorium państwa członkowskiego; Państwa członkowskie mogą wydawać zezwolenie na pobyt stały lub bezterminowe zezwolenie na pobyt na warunkach, które są korzystniejsze, zgodnie z art. 13 dyrektywy Rady 2003/109/WE1a.
	__________________
	1a Dyrektywa Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotycząca statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowym, Dz.U. L 16 z 23.1.2004, s. 44–53.

Or. en

Uzasadnienie

Podstawą przesiedlenia jako trwałego rozwiązania jest to, że od państw oczekuje się zapewnienia przesiedlonym osobom prawa stałego pobytu. Prawo do pobytu przez rok, trzy lata czy nawet pięć lat nie może być postrzegane jako trwałe rozwiązanie. Dlatego ważne jest, by państwa członkowskie, które tego pragną, mogły wydawać zezwolenia na pobyt na warunkach korzystniejszych niż sugerowane w rozporządzeniu (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie kwalifikowania].

Poprawka 98

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 10 – ustęp 7 – litera c


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
c) oferuje obywatelom państw trzecich lub bezpaństwowcom program informacyjny poprzedzający wyjazd, który może obejmować informacje na temat ich praw i obowiązków, kursy językowe i informacje dotyczące sytuacji społecznej, kulturowej i politycznej w państwie członkowskim.	c) oferuje obywatelom państw trzecich lub bezpaństwowcom program informacyjny poprzedzający wyjazd, który może obejmować informacje na temat ich praw i obowiązków, kursy językowe i informacje dotyczące sytuacji społecznej, kulturowej i politycznej w państwie członkowskim. Programy te mogą zostać udostępnione po wjeździe.

Or. en

Poprawka 99

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 10 – ustęp 8


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
8. Dla celów wdrożenia zwykłej procedury przesiedlenia, przed zidentyfikowaniem obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców państwa członkowskie zwrócić się z prośbą do UNHCR lub, w stosownych przypadkach, do [Agencji Unii Europejskiej ds. Azylu] lub odnośnych organów międzynarodowych, o skierowanie do nich obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców, w odniesieniu do których podmioty te dokonały pełnej oceny dotyczącej tego, czy:	skreśla się
a) są oni objęci zakresem ukierunkowanego unijnego programu przesiedleń; oraz
b) są objęci jedną z kategorii podatności na zagrożenia określonych w art. 5 lit. b) ppkt (i).
Państwa członkowskie mogą również zwrócić się z prośbą do UNHCR o pełną ocenę, czy obywatele państw trzecich lub bezpaństwowcy skierowani do nich przez UNHCR kwalifikują się jako uchodźcy w rozumieniu art. 1 konwencji genewskiej z 1951 r.
Państwa członkowskie mogą także zwrócić się z prośbą o uwzględnienie m.in. kryteriów określonych w ust. 1 lit. a)–c).

Or. en

Uzasadnienie

Ustęp ten został przeniesiony i połączony z art. 10 ust. 1, ponieważ oba ustępy opisują tę procedurę.

Poprawka 100

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 10 – ustęp 9


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
9. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych uzupełniających elementy, o których mowa w ust. 1–4, zgodnie z procedurą określoną w art. 14 w celu dostosowania – w uzasadnionych przypadkach – procedury przesiedlenia do sytuacji panującej w państwie trzecim, z terytorium którego następuje przesiedlenie.	skreśla się

Or. en

Uzasadnienie

Nie jest jasne, jaki mógłby być cel i zakres tych aktów delegowanych, w szczególności w odniesieniu do oceny i podejmowania decyzji dotyczących przesiedleń, oraz dlaczego nie można tych celów osiągnąć lepiej innymi sposobami. Artykuł 10 daje państwom członkowskim elastyczność wystarczającą do przyjęcia procedury koniecznej w celu pomyślnego wdrożenia ust. 1–4.

Poprawka 101

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 11 – ustęp 1 – punkt 1


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
1) nie dokonują oceny, czy obywatele państw trzecich lub bezpaństwowcy spełniają wymogi, o których mowa w art. 5 lit. a) ppkt. (i);	1) mogą nie dokonywać oceny, czy obywatele państw trzecich lub bezpaństwowcy spełniają wymogi, o których mowa w art. 5 lit. a) ppkt (i);

Or. en

Poprawka 102

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 11 – ustęp 1 – punkt 4


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
4) przyznają danym obywatelom państw trzecich lub bezpaństwowcom status ochrony uzupełniającej.	4) mogą przyznać danym obywatelom państw trzecich lub bezpaństwowcom status ochrony uzupełniającej, jeżeli ocena przeprowadzona w celu przyznania statusu uchodźcy nie została zakończona w terminie przewidzianym w ust. 3 niniejszego artykułu.

Or. en

Poprawka 103

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 11 a (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	Artykuł 11 a
	Procedura kryzysowa
	Jeżeli akt delegowany Komisji, na mocy którego przyjęty zostaje unijny plan przesiedlenia, przewiduje procedurę kryzysową niezwiązaną z konkretnymi regionami lub ludnością, w przypadkach gdy bezpośrednie zagrożenie bezpieczeństwa niektórych osób lub ich poważny stan zdrowia wymaga ich niezwłocznego przeniesienia w bardzo krótkim czasie z miejsca, w którym występują warunki zagrażające ich życiu, poprzez zastosowanie odstępstwa od art. 10, państwa członkowskie:
	1) zobowiązują się do przyjęcia przyspieszonej procedury w przypadku pilnych i kryzysowych sytuacji, jeżeli taka procedura dotychczas nie istniała;
	2) określają dokładną liczbę miejsc niezwiązanych z konkretnymi regionami lub ludnością, które mogą korzystać z tej procedury;
	3) otrzymują od UNHCR wnioski dotyczące pilnych i kryzysowych przypadków przesiedleń wówczas, gdy bezpośrednie zagrożenie bezpieczeństwa lub poważny stan zdrowia wymaga niezwłocznego przeniesienia w bardzo krótkim czasie osób, których to dotyczy, z miejsca w którym występują warunki zagrażające ich życiu;
	4) przyspieszają rozstrzygnięcie kwestii, czy uchodźcy lub bezpaństwowcy spełniają wymogi i kryteria kwalifikowalności określone w tych ramach na mocy art. 5, oraz;
	5) dążą do podjęcia decyzji w okresie dwóch tygodni od przedłożenia wniosku oraz zapewniają bezzwłoczną relokację obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca.

Or. en

Uzasadnienie

Wprowadzenie do unijnych planów przesiedleń specjalnych limitów w sytuacjach kryzysowych i procedury kryzysowej, niezwiązanych z regionami lub społecznościami priorytetowymi, pozwoliłoby odpowiedzieć na kryzysowe i pilne sytuacje w skali świata, w przypadku których obecnie istnieje zdecydowanie niewystarczająca liczba miejsc.

Poprawka 104

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 12 – ustęp 1


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
1. W celu ułatwienia wdrażania ukierunkowanych unijnych programów przesiedleń państwa członkowskie ustanawiają krajowe punkty kontaktowe i mogą podjąć decyzję o wyznaczeniu urzędników łącznikowych w państwach trzecich.	1. W celu ułatwienia wdrażania ukierunkowanych unijnych programów przesiedleń państwa członkowskie ustanawiają krajowe punkty kontaktowe i mogą podjąć decyzję o wyznaczeniu urzędników łącznikowych w państwach trzecich. Państwa członkowskie mogą korzystać z pomocy [Agencji Unii Europejskiej ds. Azylu] i, w odpowiednich przypadkach, z istniejących struktur współpracy operacyjnej w zakresie przesiedleń.

Or. en

Poprawka 105

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 12 – ustęp 3


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
3. W celu wdrożenia ukierunkowanych unijnych programów przesiedleń, w szczególności zaś przeprowadzenia programów informacyjnych poprzedzających wyjazd oraz badań lekarskich w celu określenia zdolności do odbycia podróży, dopełnienia formalności związanych z podróżą i innych kwestii praktycznych, państwa członkowskie mogą korzystać z pomocy partnerów zgodnie z ustaleniami w sprawie lokalnej koordynacji i praktycznej współpracy na potrzeby ukierunkowanych unijnych programów przesiedleń ustanowionych zgodnie z przepisami art. 8 ust. 2 lit. d).	3. W celu wdrożenia ukierunkowanych unijnych programów przesiedleń, w szczególności zaś przeprowadzenia programów informacyjnych poprzedzających wyjazd oraz badań lekarskich w celu określenia zdolności do odbycia podróży, dopełnienia formalności związanych z podróżą i innych kwestii praktycznych, państwa członkowskie mogą korzystać z pomocy Międzynarodowej Organizacji ds. Migracji (IOM) oraz innych partnerów zgodnie z ustaleniami w sprawie lokalnej koordynacji i praktycznej współpracy na potrzeby ukierunkowanych unijnych programów przesiedleń ustanowionych zgodnie z przepisami art. 8 ust. 2 lit. d).

Or. en

Poprawka 106

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 13 – ustęp 1


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
1. Powołuje się Komitet Wysokiego Szczebla ds. Przesiedleń złożony z przedstawicieli Parlamentu Europejskiego, Rady, Komisji Europejskiej, Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz państw członkowskich. Do udziału mogą zostać zaproszeni [Agencja Unii Europejskiej ds. Azylu,] Wysoki Komisarz Narodów Zjednoczonych do spraw Uchodźców (UNHCR) i Międzynarodowa Organizacja ds. Migracji (IOM). Przedstawiciele Islandii, Liechtensteinu, Norwegii i Szwajcarii są zapraszani do udziału w posiedzeniach Komitetu Wysokiego Szczebla ds. Przesiedleń w przypadku, gdy wyrazili oni chęć włączenia się w realizację rocznego unijnego planu przesiedleń.	1. Powołuje się Komitet Wysokiego Szczebla ds. Przesiedleń złożony z przedstawicieli Parlamentu Europejskiego, Rady, Komisji Europejskiej, państw członkowskich, UNHCR [Agencji Unii Europejskiej ds. Azylu], IOM oraz innych odpowiednich organizacji społeczeństwa obywatelskiego. Przedstawiciele Islandii, Liechtensteinu, Norwegii i Szwajcarii są zapraszani do udziału w posiedzeniach Komitetu Wysokiego Szczebla ds. Przesiedleń w przypadku, gdy wyrazili oni chęć włączenia się w realizację rocznego unijnego planu przesiedleń.
	W następstwie dorocznych konsultacji trójstronnych w sprawie przesiedleń oraz publikacji UNHCR pt. „Globalne przewidywania potrzeb w zakresie przesiedleń” Komitet Wysokiego Szczebla ds. Przesiedleń spotyka się, by określić główne elementy unijnego planu przesiedleń oraz różne ukierunkowane unijne programy przesiedleń.

Or. en

Poprawka 107

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 14 – ustęp 2


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
2. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 10 ust. 9, powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.	2. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 7 i 8, powierza się Komisji na okres czterech lat od dnia ... [data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia]. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu czterech lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

Or. en

Uzasadnienie

Wniosek Komisji przewiduje przekazanie uprawnień na czas nieokreślony. Określenie terminu (4 lat), który może zostać automatycznie przedłużony, umożliwiłoby wykonanie obowiązku sprawozdawczości, nie później niż 9 miesięcy przed upływem okresu czterech lat, a obaj współustawodawcy mogą dokonać przeglądu i oceny tego, w jaki sposób przekazanie uprawnień funkcjonuje w praktyce.

Poprawka 108

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 14 – ustęp 3


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 10 ust. 9, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.	3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 7 i 8, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

Or. en

Poprawka 109

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 14 – ustęp 6


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
6. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 10 ust. 9 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.	6. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 7 i 8 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Or. en

Poprawka 110

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 15


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
Artykuł 15	skreśla się
Procedura komitetowa
1. Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Or. en

Poprawka 111

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 16 – ustęp 1


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
Islandia, Liechtenstein, Norwegia i Szwajcaria otrzymają zaproszenie do włączenia się w realizację rocznego unijnego planu przesiedleń. Zasadnicze elementy niniejszego rozporządzenia, w szczególności te związane z procedurą przesiedleń oraz prawami i obowiązkami osób przesiedlonych, zostaną należycie uwzględnione w ramach takiego włączenia państw stowarzyszonych w realizację rocznych unijnych planów przesiedleń.	Islandia, Liechtenstein, Norwegia i Szwajcaria otrzymają zaproszenie do włączenia się w realizację unijnego planu przesiedleń. Zasadnicze elementy niniejszego rozporządzenia, w szczególności te związane z procedurą przesiedleń oraz prawami i obowiązkami osób przesiedlonych, zostaną należycie uwzględnione w ramach takiego włączenia państw stowarzyszonych w realizację rocznych unijnych planów przesiedleń.

Or. en

Poprawka 112

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 17 – ustęp 1 – punkt 2 – litera a

Rozporządzenie (UE) nr 516/2014

Artykuł 2 – litera a


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
a) »przesiedlenie« oznacza przyjmowanie obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców wymagających ochrony międzynarodowej z państwa trzeciego, do którego lub w granicach którego zostali oni wysiedleni, na terytorium jednego z państw członkowskich w celu udzielenia im ochrony międzynarodowej;	a) »przesiedlenie« oznacza selekcję, przyjmowanie i relokację obywateli państw trzecich i bezpaństwowców wymagających ochrony międzynarodowej z państwa, w którym ubiegają się oni o ochronę, do danego państwa członkowskiego w celu udzielenia im ochrony międzynarodowej oraz zapewnienia trwałego rozwiązania;

Or. en

Uzasadnienie

Poprawka w celu dostosowania do art. 2 tych ram.

Poprawka 113

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 17 – ustęp 1 – punkt 2 – litera b

Rozporządzenie (UE) nr 516/2014

Artykuł 2 – litera a b


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
ab) »ukierunkowany unijny program przesiedleń« oznacza ukierunkowany unijny program przesiedleń ustanowiony zgodnie z art. 15 ust. 2 [rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX (rozporządzenie w sprawie ustanowienia unijnych ram przesiedleń)];	ab) »ukierunkowany unijny program przesiedleń« oznacza ukierunkowany unijny program przesiedleń ustanowiony zgodnie z art. 8 [rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX (rozporządzenie w sprawie ustanowienia unijnych ram przesiedleń)];

Or. en

Poprawka 114

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 17 – ustęp 1 – punkt 3

Rozporządzenie (UE) nr 516/2014

Artykuł 17 – ustęp 1


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
1. Oprócz przydziału obliczonego zgodnie z art. 15 ust. 1 lit. a) państwa członkowskie otrzymują kwotę ryczałtową w wysokości 10 000 euro na każdą osobę przesiedloną zgodnie z ukierunkowanym unijnym programem przesiedleń.	1. Oprócz przydziału obliczonego zgodnie z art. 15 ust. 1 lit. a) państwa członkowskie otrzymują co dwa lata kwotę dodatkową, jak określono w art. 15 ust. 2 lit. b), w oparciu o kwotę ryczałtową w wysokości 6000 EUR na każdą przesiedloną osobę. Kwota ryczałtowa zostaje zwiększona do wysokości 10 000 EUR na każdą osobę przesiedloną zgodnie z ukierunkowanym programem przesiedleń.

Or. en

Uzasadnienie

Pomimo że powinny istnieć pewne zachęty dla państw członkowskich uczestniczących w unijnych ramach przesiedleń, nie należy zniechęcać do podejmowania przez nie działań krajowych w tej dziedzinie. Proponując tę poprawkę, sprawozdawca zamierza zaprowadzić równowagę między tymi dwoma celami.

Poprawka 115

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 18 – ustęp 1


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
1. Do dnia 31 grudnia 2018 r. Komisja składa sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie ze stosowania niniejszego rozporządzenia w państwach członkowskich.	1. Do dnia ... [rok po wejściu w życie] Komisja składa sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie ze stosowania niniejszego rozporządzenia w państwach członkowskich.

Or. en

Poprawka 116

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 18 – ustęp 2


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
2. Państwa członkowskie przekazują Komisji i [Agencji Unii Europejskiej ds. Azylu] informacje konieczne do sporządzenia sprawozdania dla celów określonych w ust. 1 obok informacji przekazywanych [Agencji Unii Europejskiej ds. Azylu] raz w tygodniu na temat liczby obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców skutecznie przesiedlanych, zgodnie z art. 22 ust. 3 [rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX (rozporządzenie Dublin)].	2. Państwa członkowskie przekazują Komisji i [Agencji Unii Europejskiej ds. Azylu] informacje konieczne do sporządzenia sprawozdania dla celów określonych w ust. 1 obok informacji przekazywanych [Agencji Unii Europejskiej ds. Azylu] na temat liczby obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców skutecznie przesiedlanych, zgodnie z art. 22 ust. 3 [rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX (rozporządzenie Dublin)].

Or. en

UZASADNIENIE

Każdego dnia 34 000 mężczyzn, kobiet i dzieci są zmuszone do opuszczenia swoich domów z powodu konfliktów, prześladowań, przemocy i łamania praw człowieka. Liczba ta z roku na rok stale wzrasta, co przekłada się na ponad 65 mln ludzi uciekających, ratując swoje życie, przy czym na dwie osoby wewnętrznie przesiedlone przypada jeden uchodźca. Szacuje się, że w samym tylko 2015 roku 12,4 mln osób zostało zmuszonych do opuszczenia swoich domów. Te ciągle rosnące liczby i powodujące ich wzrost nieustające konflikty i przemoc sprawiają, że istnieje pilna potrzeba bardziej skutecznych i trwałych rozwiązań na skalę światową.

Konwencja genewska: międzynarodowy instrument w następstwie II wojny światowej

Po II wojnie światowej wiele państw zdało sobie sprawę z istnienia głębokiej potrzeby promowania i dalszego ustanawiania instrumentów prawa międzynarodowego. Jednym z celów było stworzenie międzynarodowego instrumentu, który zagwarantuje, że osobom potrzebującym ochrony będzie przyznawane schronienie. W konwencji genewskiej z dnia 28 lipca 1951 r. dotyczącej statusu uchodźcy wspólnota międzynarodowa ustanowiła wiążące normy międzynarodowego prawa humanitarnego, które określają, kto i w jakich okolicznościach powinien być uznany za uchodźcę oraz sposób, w jaki należy go traktować. Wszystkie państwa członkowskie są sygnatariuszami tej konwencji. Mimo że Unia Europejska jako taka nie jest sygnatariuszem konwencji, art. 63 ust. 1 traktatu WE wyraźnie przewiduje, że wspólna polityka azylowa musi zostać przyjęta zgodnie z konwencją z 1951 r. i protokołem z 1967 r.

Wysoka Komisja Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR) została utworzona w 1950 r. w następstwie drugiej wojny światowej, aby pomóc milionom osób, które uciekły lub straciły dach nad głową. UNHCR jest „strażnikiem” konwencji z 1951 r. i protokołu do niej z 1967 r. Na całym świecie UNHCR jest kluczowym partnerem, który zapewnia wsparcie dla państw przyjmujących uchodźców i udziela pomocy państwom w formułowaniu ich reakcji politycznych. W celu umożliwienia Unii Europejskiej zwiększenia jej działań w zakresie ochrony uchodźców i przesiedleń, kluczowe znaczenie ma opieranie się na pracach UNHCR.

Przesiedlenia: bezpieczne i zgodne z prawem mechanizmy uzyskania ochrony międzynarodowej

Wspólny europejski system azylowy, obecnie w trakcie przeglądu, odnosi się do różnych elementów, takich jak zwiększony podział odpowiedzialności za przyjmowanie uchodźców, warunki przyjmowania, wspólne procedury i zasady kwalifikowania. Istnieją jednak braki, jeżeli chodzi o konieczność zapewnienia bezpiecznego i legalnego przybywania do UE.

Na przestrzeni lat w licznych rezolucjach Parlament Europejski apelował o zwiększenie liczby bardziej efektywnych, bezpiecznych i legalnych dróg wjazdu do UE, apel ten wyrażała również Komisja Europejska, Komisarz Rady Europy ds. Praw Człowieka, Wysoki Komisarz Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców, specjalny sprawozdawca ONZ ds. praw człowieka w odniesieniu do migrantów, Wysoki Komisarz NZ ds. Praw Człowieka, a także wielu przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego. Na szczycie ONZ w sprawie uchodźców i migrantów oraz szczycie w sprawie uchodźców zwołanym przez prezydenta Baracka Obamę we wrześniu 2016 r. również apelowano o bezpieczne i legalne sposoby migracji, w tym przesiedlenia.

O ile przesiedlenia wykazują pewne podobieństwa do możliwości migracji, jest to odrębna możliwość. Przesiedlenia muszą być zatem postrzegane jako uzupełniające, a nie jako zastąpienie innych legalnych dróg dostępu do ochrony międzynarodowej, w tym przez wydawanie wiz humanitarnych, łączenie rodzin sensu largo i programy przyjmowania ze względów humanitarnych.

UNHCR jest upoważniony przez swój statut i rezolucje Zgromadzenia Ogólnego ONZ do dokonywania przesiedleń jako jednego z trzech trwałych rozwiązań. Oficjalna definicja „przesiedlenia” w Podręczniku UNHCR dotyczącym przesiedlenia brzmi:

Przesiedlenie oznacza selekcję i relokację uchodźców z państwa, w którym ubiegają się oni o ochronę, do państwa trzeciego, które zgodziło się na przyjęcie ich jako uchodźców, z przyznaniem prawa pobytu stałego. Zapewnienie tego statusu zapewnia ochronę przed odesłaniem oraz gwarantuje przesiedlonemu uchodźcy i jego rodzinie lub osobom będącym na jego utrzymaniu dostęp do praw podobnych do tych, z jakich korzystają obywatele tego państwa. Przesiedlenie wiąże się także z możliwością ubiegania się później o naturalizację w kraju, do którego dana osoba została przesiedlona.

Przesiedlenie jest z założenia narzędziem zapewniającym uchodźcom ochronę i trwałe rozwiązanie. W tym właśnie kontekście Wysoki Komisarz Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców, Międzynarodowa Organizacja ds. Migracji (IOM), Europejska Rada ds. Uchodźców i Wypędzonych (ECRE), Międzynarodowy Komitet Ratunkowy (IRC), Caritas, Czerwony Krzyż, Amnesty International i wiele innych zainteresowanych podmiotów bronią stanowiska, zgodnie z którym łączenie przesiedlenia ze współpracą z państwami trzecimi w kwestiach migracyjnych nie jest trafnym rozwiązaniem. Rozwiązanie to oddala bowiem przesiedlenie od jego właściwego przeznaczenia, tj. bycia narzędziem ochrony uchodźców najbardziej wymagających szczególnego traktowania. Przesiedlenie musi nadal opierać się na potrzebach uchodźców najbardziej wymagających szczególnego traktowania. Należy zauważyć, że UNHCR już w tej chwili postrzega przesiedlenie jako ostateczność, co oznacza, że dokonuje oceny danego przypadku, gdy inne trwałe rozwiązania zostały już przeanalizowane. Ustalanie priorytetów geograficznych w oparciu o współpracę z państwami trzecimi w dziedzinie migracji oraz wykorzystywanie przesiedleń w celu osiągnięcia celów polityki zagranicznej zagrażałoby zatem de facto humanitarnemu podejściu opartemu na potrzebach i ochronie międzynarodowej. Podobnie istotne jest, aby ramy unijne były zgodne z UNHCR w zakresie kryteriów kwalifikowalności stosowanych w programach przesiedleń.

Unijne ramy przesiedleń uzupełniające międzynarodowe struktury przesiedleń

W celu zapewnienia, by ramy UE umacniały globalne wysiłki w zakresie przesiedleń oraz były zgodne z prawem międzynarodowym, przesiedlenia muszą być poparte względami ochrony zainteresowanych osób. Ramy przesiedleń Unii Europejskiej powinny opierać się na potrzebach humanitarnych, przyczyniać się do zaspokajania światowych potrzeb w zakresie przesiedleń i ograniczać przedłużające się sytuacje uchodźcze. W związku z tym ramy te muszą być dostosowane do już istniejących międzynarodowych struktur w zakresie przesiedleń, aby uzupełniały obecnie podejmowane wysiłki, umożliwiały dalsze rozszerzanie udziału państw członkowskich UE w przesiedleniach oraz, przede wszystkim, by rzeczywiście działały w praktyce. Zostanie to zapewnione w następujący sposób:

o należy ponownie podkreślić rolę UNHCR jako głównej instytucji, która przekazuje państwom członkowskim przypadki dotyczące przesiedlenia (art. 10); nie oznacza to, że państwa członkowskie lub inne właściwe organizacje nie mogą przekazywać wniosków, lecz jedynie stwierdza, w jaki sposób przesiedlenia już działają w praktyce; działanie takie zapewnia jednak wprowadzenie zabezpieczeń i pozwala uniknąć powielania się procedur lub struktur;

o priorytety geograficzne (art. 4 i 7) powinny opierać się na przewidywaniach potrzeb w zakresie przesiedleń, które UNHCR publikuje każdego roku; w publikacji tej można znaleźć najdokładniejszą ocenę miejsc, w których potrzeby w zakresie przesiedleń są najpilniejsze na świecie i powinna stanowić jasną wskazówkę dla unijnych ram przesiedleń;

o Rolę Komitetu Wysokiego Szczebla ds. Przesiedleń należy wyraźniej dostosować do istniejących struktur. W następstwie dorocznych konsultacji trójstronnych w sprawie przesiedleń Komitet Wysokiego Szczebla ds. Przesiedleń spotyka się, by określić główne elementy planu przesiedleń oraz różne programy przesiedleń. Liczba członków Komitetu Wysokiego Szczebla ds. Przesiedleń została zwiększona, aby zapewnić większą przejrzystość i jakość.

Unijne ramy w celu poprawy wyników

Europa wytwarza 23,8 % światowego PKB (dane OECD z 2014 r.), jednak państwa członkowskie UE przyjmują jedynie około 8 % uchodźców na świecie. Powoduje to nadmierne obciążenie krajów rozwijających się, które przyjmują zdecydowaną większość uchodźców. W 2015 r. 22 państwa europejskie dokonały przesiedleń 13 040 osób (9629 do 17 państw członkowskich UE), przy czym w ostatnich pięciu latach Europa przyjęła blisko 10 % osób przesiedlonych w skali świata. Dla porównania, Stany Zjednoczone przyjęły w tym samym roku 69 933 uchodźców.

Państwa członkowskie UE odniosły się z niechęcią do stworzenia odpowiednich legalnych i bezpiecznych szlaków wjazdu do tego regionu. W konsekwencji osobom migrującym nie pozostawia się żadnego wyboru poza oddaniem się w ręce przemytników i odbyciem niebezpiecznej i nielegalnej podróży. Jeżeli chcemy zmniejszyć potrzebę odbywania niebezpiecznych podróży, ograniczyć liczbę ofiar śmiertelnych i liczbę osób zdających się na sieci przemytnicze, stanie się to możliwe jedynie wówczas, gdy liczba oferowanych miejsc będzie realistyczna i znacząca. Unijne ramy przesiedleń powinny mieć na celu przesiedlenie co najmniej 25 % osób wskazanych w „Przewidywaniach potrzeb w zakresie przesiedleń”. W 2017 r. oznaczałoby to w przybliżeniu 250 000 osób.

Unijne ramy w celu wsparcia programów krajowych

Państwa członkowskie UE prowadzące z powodzeniem programy przesiedleń należy zachęcać do ich kontynuowania i poszerzania ich zakresu, dzielenia się doświadczeniem i łączenia zasobów. Państwa członkowskie UE, które właśnie rozpoczynają realizację swoich pierwszych programów przesiedleń, powinny otrzymać wszelkie potrzebne wsparcie, tak by to pierwsze doświadczenie przyniosło korzyści i było pozytywne. Państwa członkowskie UE, które mają niewielkie doświadczenie w zakresie przesiedleń lub nie mają żadnego doświadczenia w tej dziedzinie, muszą znaleźć solidną strukturę, która umożliwi im podjęcie działań, co obejmuje wymianę najlepszych praktyk z innymi państwami członkowskimi oraz wsparcie operacyjne i techniczne, w tym udzielane przez [Agencję Unii Europejskiej ds. Azylu]. Choć unijne ramy przesiedleń przewidują stosowanie wspólnych procedur, kryteriów kwalifikowalności lub powodów wyłączenia, również w ramach programów krajowych, to grożą tym, że krajowe działania w zakresie przesiedleń będą podejmowane mniej chętnie.

Jednocześnie jest oczywiste, że musimy stwarzać zachęty dla państw członkowskich, by uczestniczyły one w unijnych ramach przesiedleń. Aby zaprowadzić równowagę między tymi dwoma celami, proponuje się, by państwa członkowskie utrzymały wypłacaną z Funduszu Azylu, Migracji i Integracji kwotę w wysokości 6000 EUR na osobę przesiedloną oraz by zachować zwiększoną kwotę 10 000 EUR na osobę przesiedloną wówczas, gdy państwa członkowskie uczestniczą w przesiedleniach zgodnie z ramami unijnymi.

Unijne ramy w celu zapewnienia trwałego rozwiązania

Podstawą przesiedlenia jako trwałego rozwiązania jest to, że od państw przyjmujących oczekuje się zapewnienia przesiedlonym osobom prawa stałego pobytu. Prawo do pobytu przez rok lub trzy lata nie może być przez nikogo uznane za trwałe rozwiązanie. Dlatego ważne jest, by państwa członkowskie mogły wydawać zezwolenia na pobyt na warunkach korzystniejszych niż sugerowane w [rozporządzeniu w sprawie kwalifikowania]. W związku z powyższym proponuje się, by państwa członkowskie mogły wydawać zezwolenie na pobyt stały lub bezterminowe zezwolenie na pobyt, które są korzystniejsze, zgodnie z art. 13 dyrektywy Rady 2003/109/WE zmienionej dyrektywą 2011/51/UE [dyrektywa o pobycie długoterminowym].

A Common European Asylum System must have several safe and legal pathways

Our common asylum system cannot continue to exclusively focus on making it as hard as possible for people fleeing to reach the territory of the European Union. Safe and legal pathways, together with good reception and integration structures, is absolutely vital for a functioning European asylum system. The right to asylum and international law must be respected. It is not a choice that Member States can opt-out of. A robust Union Resettlement Framework that ensures added quality and quantity to already existing European resettlement efforts is one fundamental part of such a system – but must be coupled with other legal pathways as well. The European Union must step up our common efforts and prove that our continent and our Union can take our fair share of the global responsibility.