Komisja Rybołówstwa

 

2011/0206(COD)

8.5.2012

***I

PROJEKT SPRAWOZDANIA

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego plan wieloletni dotyczący bałtyckich zasobów łososia oraz połowów eksploatujących te zasoby

( COM(2011)0470 – C7‑0220/2011 – 2011/0206(COD) )

Komisja Rybołówstwa

Sprawozdawca: Marek Józef Gróbarczyk

 

PR_COD_1amCom

 

 

Objaśnienie używanych znaków

       *     Procedura doradcza

   ***     Procedura zatwierdzania

  ***I     Zwykła procedura ustawodawcza: (pierwsze czytanie)

 ***II     Zwykła procedura ustawodawcza: (drugie czytanie)

  ***III     Zwykła procedura ustawodawcza: (trzecie czytanie)

 

(Wskazana procedura opiera się na podstawie prawnej zaproponowanej w projekcie aktu).

 

 

 

 

 

Poprawki do projektu aktu

W Poprawkach Parlamentu zmiany do projektu aktu zaznacza się wytłuszczonym drukiem i kursywą. Oznakowanie zwykłą kursywą jest wskazówką dla służb technicznych dotyczącą propozycji korekty elementów projektu aktu w celu ustalenia tekstu końcowego (np. elementów w oczywisty sposób błędnych lub pominiętych w danej wersji językowej). Sugestie korekty wymagają zgody właściwych służb technicznych.

 

W Poprawkach do aktów istniejących trzecia i czwarta linijka w nagłówku poprawki w projekcie aktu zawiera, odpowiednio, odniesienie do istniejącego aktu i postanowienia tego aktu, które ulega zmianie. Fragmenty przepisu aktu istniejącego, do którego Parlament wprowadza zmiany, a który nie został zmieniony w projekcie aktu, zaznacza się wytłuszczonym drukiem. Ewentualne skreślenia w obrębie takich fragmentów zaznaczane są w sposób następujący: [...].

 

 

 

SPIS TREŚCI1

Strona

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO...............5

UZASADNIENIE......................................................................................................................18

 

 

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego plan wieloletni dotyczący bałtyckich zasobów łososia oraz połowów eksploatujących te zasoby

( COM(2011)0470 – C7‑0220/2011 – 2011/0206(COD) )

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–   uwzględniając wniosek Komisji skierowany do Parlamentu i Rady ( COM(2011)0470 ),

–   uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C7‑0220/2011),

–   uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–   uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 18 stycznia 2012 r. [1],

–   uwzględniając art. 55 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Rybołówstwa oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności ( A7‑0000/2012 ),

1.  przyjmuje w pierwszym czytaniu stanowisko określone poniżej;

2.  zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeżeli Komisja uzna za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

Poprawka  1

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 6 preambuły

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(6) Plan wdrażania uzgodniony w 2002 r. na Światowym Szczycie w sprawie Zrównoważonego Rozwoju w Johannesburgu przewiduje, że do 2015 r. wszystkie stada poławiane przemysłowo należy odbudować do poziomów, które zapewnią maksymalny podtrzymywalny połów. Zdaniem ICES taki poziom w przypadku stad rzecznych łososia bałtyckiego odpowiada poziomowi produkcji smolta wynoszącemu od 60 % do 75 % potencjalnej produktywności pod względem smoltów w poszczególnych rzekach bogatych w łososie. Powyższa opinia naukowa powinna stanowić podstawę dla określenia celów i poziomów docelowych w planie wieloletnim.

(6) Plan wdrażania uzgodniony w 2002 r. na Światowym Szczycie w sprawie Zrównoważonego Rozwoju w Johannesburgu przewiduje, że do 2015 r. wszystkie stada poławiane przemysłowo należy odbudować do poziomów, które zapewnią maksymalny podtrzymywalny połów. Zdaniem HELCOM taki poziom w przypadku stad rzecznych łososia bałtyckiego odpowiada poziomowi produkcji smolta wynoszącemu 80 % potencjalnej produktywności pod względem smoltów w poszczególnych rzekach bogatych w łososie. Powyższa opinia naukowa powinna stanowić podstawę dla określenia celów i poziomów docelowych w planie wieloletnim.

Or. pl

 

Poprawka  2

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 12 preambuły

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(12) Według opinii naukowej procedury zarybiania mogą mieć poważne skutki dla różnorodności genetycznej bałtyckich zasobów łososia, a ryzyko, że duża liczba ryb hodowlanych wypuszczanych co roku do Morza Bałtyckiego oddziałuje niekorzystnie na spójność genetyczną dzikiego łososia, sprawia, że zarybianie należy stopniowo wyeliminować. W związku z tym w planie wieloletnim należy określić warunki wypuszczania ryb.

(12) Według opinii naukowej procedury zarybiania mogą mieć poważne skutki dla różnorodności genetycznej bałtyckich zasobów łososia, a ryzyko, że duża liczba ryb hodowlanych wypuszczanych co roku do Morza Bałtyckiego oddziałuje niekorzystnie na spójność genetyczną dzikiego łososia, sprawia, że zarybianie należy w większym stopniu kontrolować. W związku z tym w planie wieloletnim należy określić warunki wypuszczania ryb.

Or. pl

 

Poprawka  3

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 14 preambuły

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(14) Wypuszczanie łososia niebędące zarybianiem i bezpośrednim zarybianiem powinno jednak nadal być dozwolone w siedmioletnim okresie przejściowym po wejściu niniejszego rozporządzenia w życie, ponieważ w niektórych państwach członkowskich wypuszczanie łososia może być obecnie obowiązkowe i należy zapewnić państwom członkowskim czas na dostosowanie do powyższych wymogów.

(14) Wypuszczanie łososia niebędące zarybianiem i bezpośrednim zarybianiem nie powinno jednak nadal być dozwolone po upływie 10 lat, jeżeli produkcja dzikiego smolta osiągnie 80 % potencjalnej produktywności pod względem smoltów w danej rzece. W niektórych państwach członkowskich wypuszczanie łososia może być obecnie obowiązkowe i należy zapewnić państwom członkowskim czas na dostosowanie do powyższych wymogów.

Or. pl

 

Poprawka  4

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 16 preambuły

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(16) Znaczną część przybrzeżnych statków rybackich poławiających łososia stanowią statki o długości poniżej 10 m. Z tego powodu obowiązek stosowania dziennika połowowego zgodnie z art. 14 oraz uprzedniego powiadamiania zgodnie z art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 należy rozszerzyć na wszystkie statki.

(16) Obowiązkowi stosowania dziennika połowowego zgodnie z art. 14 oraz uprzedniego powiadamiania zgodnie z art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 powinny podlegać statki o długości powyżej 12 metrów.

Or. pl

 

Poprawka  5

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 17 preambuły

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(17) Aby połowów łososia nie raportowano niepoprawnie jako połowów troci wędrownej i tym samym nie unikano odpowiedniej kontroli tych połowów, obowiązek przekazywania uprzedniego powiadomienia zgodnie z art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 należy rozszerzyć na wszystkie statki zatrzymujące na burcie troć wędrowną.

(17) Aby połowów łososia nie raportowano niepoprawnie jako połowów troci wędrownej i tym samym nie unikano odpowiedniej kontroli tych połowów, statki o długości powyżej 12 metrów zatrzymujące na burcie troć wędrowną powinny podlegać obowiązkowi przekazywania uprzedniego powiadomienia zgodnie z art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.

Or. pl

 

Poprawka  6

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – ustęp 1 – litera a)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a) połowów przemysłowych w Morzu Bałtyckim i wpływających do niego rzekach na terytorium państw członkowskich (zwanych dalej „zainteresowanymi państwami członkowskimi”);

a) połowów przemysłowych i rekreacyjnych w Morzu Bałtyckim i wpływających do niego rzekach na terytorium państw członkowskich (zwanych dalej „zainteresowanymi państwami członkowskimi”);

Or. pl

 

Poprawka  7

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – ustęp 1 – litera b)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b) połowów rekreacyjnych łososia w Morzu Bałtyckim, jeżeli takie połowy są prowadzone przez statki usługowe.

skreślona

Or. pl

 

Poprawka  8

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 3 – ustęp 2 – litera h a) (nowa)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

ha) „połowy rekreacyjne” oznaczają formy działalności różne od przemysłowych z zastosowaniem wszelkich jednostek i narzędzi połowowych dla celów komercyjnych i niekomercyjnych;

Or. pl

 

Poprawka  9

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5 – ustęp 1

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1. W przypadku rzek bogatych w łososie, które osiągnęły 50 % potencjalnej produktywności pod względem smoltów przed wejściem niniejszego rozporządzenia w życie, produkcja dzikiego smolta musi wynieść 75 % potencjalnej produktywności pod względem smoltów w każdej rzece w ciągu pięciu lat od wejścia niniejszego rozporządzenia w życie.

1. W przypadku rzek bogatych w łososie, które osiągnęły 50 % potencjalnej produktywności pod względem smoltów przed wejściem niniejszego rozporządzenia w życie, produkcja dzikiego smolta musi wynieść 80 % potencjalnej produktywności pod względem smoltów w każdej rzece w ciągu pięciu lat od wejścia niniejszego rozporządzenia w życie.

Or. pl

 

Poprawka  10

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5 – ustęp 2

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2. W przypadku rzek bogatych w łososie, które nie osiągnęły 50 % potencjalnej produktywności pod względem smoltów przed wejściem niniejszego rozporządzenia w życie, produkcja dzikiego smolta musi wynieść 50 % potencjalnej produktywności pod względem smoltów w każdej rzece w ciągu pięciu lat oraz 75 % w ciągu dziesięciu lat od wejścia niniejszego rozporządzenia w życie.

2. W przypadku rzek bogatych w łososie, które nie osiągnęły 50 % potencjalnej produktywności pod względem smoltów przed wejściem niniejszego rozporządzenia w życie, produkcja dzikiego smolta musi wynieść 50 % potencjalnej produktywności pod względem smoltów w każdej rzece w ciągu pięciu lat oraz 80 % w ciągu dziesięciu lat od wejścia niniejszego rozporządzenia w życie.

Or. pl

 

Poprawka  11

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5 – ustęp 3

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3. Po dziesięciu latach od wejścia niniejszego rozporządzenia w życie produkcja dzikiego smolta utrzyma się na poziomie co najmniej 75 % potencjalnej produktywności pod względem smoltów w każdej rzece bogatej w łososie.

3. Po dziesięciu latach od wejścia niniejszego rozporządzenia w życie produkcja dzikiego smolta utrzyma się na poziomie co najmniej 80 % potencjalnej produktywności pod względem smoltów w każdej rzece bogatej w łososie.

Or. pl

 

Poprawka  12

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 6 – ustęp 4

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4. Co trzy lata Komisja ocenia zgodność i skuteczność środków, które państwa członkowskie podjęły zgodnie z niniejszym artykułem, na podstawie celów i poziomów docelowych ustanowionych w art. 4 i 5.

4. Co roku Komisja ocenia zgodność i skuteczność środków, które państwa członkowskie podjęły zgodnie z niniejszym artykułem, na podstawie celów i poziomów docelowych ustanowionych w art. 4 i 5.

Or. pl

 

Poprawka  13

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 8 – tytuł

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Wykorzystywanie kwoty krajowej przez statki usługowe

Wykorzystywanie kwoty krajowej w połowach rekreacyjnych

Or. pl

 

Poprawka  14

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 8

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Łosoś poławiany w morzu ze statków usługowych jest wliczany do kwoty krajowej.

Łosoś poławiany w połowach rekreacyjnych jest wliczany do kwoty krajowej.

Or. pl

 

Poprawka  15

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 9 – ustęp 1

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1. W przypadku rzek bogatych w łososie, które nie osiągnęły 50 % potencjalnej produktywności pod względem smoltów przed wejściem niniejszego rozporządzenia w życie, zainteresowane państwa członkowskie ustanawiają nie później niż dwa lata od wejścia niniejszego rozporządzenia w życie krajowe techniczne środki ochrony.

1. W przypadku rzek bogatych w łososie, które nie osiągnęły 50 % potencjalnej produktywności pod względem smoltów przed wejściem niniejszego rozporządzenia w życie, zainteresowane państwa członkowskie ustanawiają nie później niż po roku od wejścia niniejszego rozporządzenia w życie krajowe techniczne środki ochrony.

Or. pl

 

Poprawka  16

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 11 – ustęp 1

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1. Co trzy lata Komisja ocenia zgodność i skuteczność środków, które państwa członkowskie podjęły zgodnie z art. 9 i 10, w szczególności w przypadkach gdy rzeki bogate w łososie przepływają przez kilka państw członkowskich, na podstawie celów i poziomów docelowych ustanowionych w art. 4 i 5.

1. Co roku Komisja ocenia zgodność i skuteczność środków, które państwa członkowskie podjęły zgodnie z art. 9 i 10, w szczególności w przypadkach gdy rzeki bogate w łososie przepływają przez kilka państw członkowskich, na podstawie celów i poziomów docelowych ustanowionych w art. 4 i 5.

Or. pl

 

Poprawka  17

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 14

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Wypuszczanie łososia nieobjęte art. 12 i 13 można prowadzić przez 7 lat po wejściu niniejszego rozporządzenia w życie.

Wypuszczanie łososia nieobjęte art. 12 i 13 można prowadzić przez 7 lat po wejściu niniejszego rozporządzenia w życie. Wypuszczanie łososia nieobjęte art. 12 i 13 nie może być kontynuowane po upływie 10 lat, jeśli produkcja dzikiego smolta osiągnie 80 % potencjalnej produktywności pod względem smoltów w danej rzece.

Or. pl

 

Poprawka  18

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 16

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 14 rozporządzenia 1224/2009 kapitanowie statków rybackich Unii Europejskiej o dowolnej długości posiadających upoważnienie do połowów łososia prowadzą dziennik połowowy dla swoich operacji zgodnie z zasadami określonymi w art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.

Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 14 rozporządzenia 1224/2009 kapitanowie statków rybackich i usługowych Unii Europejskiej o całkowitej długości powyżej 12 metrów posiadających upoważnienie do połowów łososia prowadzą dziennik połowowy dla swoich operacji zgodnie z zasadami określonymi w art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.

Or. pl

 

Poprawka  19

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 17

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Na zasadzie odstępstwa od zdania wprowadzającego art. 17 ust. 1 rozporządzenia 1224/2009 kapitanowie statków rybackich Unii Europejskiej o dowolnej długości zatrzymujących na burcie łososia lub troć wędrowną zgłaszają właściwym organom państwa członkowskiego bandery informacje wymienione w art. 17 ust. 1 rozporządzenia 1224/2009 bezzwłocznie po zakończeniu operacji połowowej.

Na zasadzie odstępstwa od zdania wprowadzającego art. 17 ust. 1 rozporządzenia 1224/2009 kapitanowie statków rybackich i usługowych Unii Europejskiej o całkowitej długości powyżej 12 metrów zatrzymujących na burcie łososia lub troć wędrowną zgłaszają właściwym organom państwa członkowskiego bandery informacje wymienione w art. 17 ust. 1 rozporządzenia 1224/2009 bezzwłocznie po zakończeniu operacji połowowej.

Or. pl

 

Poprawka  20

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 20

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Zainteresowane państwa członkowskie sprawdzają dokładność informacji podanych w deklaracjach połowowych za pomocą inspekcji wyładunków. Takie inspekcje wyładunków stanowią co najmniej 10 % inspekcji wszystkich wyładunków.

Zainteresowane państwa członkowskie sprawdzają dokładność informacji podanych w deklaracjach połowowych za pomocą inspekcji wyładunków. Takie inspekcje wyładunków stanowią co najmniej 50 % inspekcji wszystkich wyładunków.

Or. pl

 

Poprawka  21

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 20 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Artykuł 20a

 

Kontrola połowów rekreacyjnych

 

Kontrola połowów rekreacyjnych na potrzeby niniejszego rozporządzenia odbywa się w szczególności w oparciu o art. 55 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 oraz art. 64 i 65 rozporządzenia (UE) nr 404/2011.

Or. pl

 

Poprawka  22

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 22 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Artykuł 22a

 

 

Najpóźniej 3 lata po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia Komisja Europejska przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wyniki przeprowadzonych badań naukowych na temat wpływu drapieżników, w szczególności fok i kormoranów, na zasoby łososia bałtyckiego. Wyniki tych badań będą podstawą do opracowania przez Komisję Europejską planu zarządzania zasobami drapieżników mających wpływ na zasoby łososia bałtyckiego, który zostanie wprowadzony w życie nie później niż w 2016 r.

Or. pl

 

Poprawka  23

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 23 – ustęp 1

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1. W trzecim roku po wejściu niniejszego rozporządzenia w życie a następnie co trzy lata zainteresowane państwa członkowskie składają Komisji sprawozdanie z technicznych środków ochrony przyjętych zgodnie z rozdziałem V oraz z realizacji celów określonych w art. 5.

1. Po roku od wejścia niniejszego rozporządzenia w życie, a następnie co roku zainteresowane państwa członkowskie składają Komisji sprawozdanie z technicznych środków ochrony przyjętych zgodnie z rozdziałem V oraz z realizacji celów określonych w art. 5.

Or. pl

 

Poprawka  24

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 23 – ustęp 2 – wprowadzenie

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2. W szóstym roku po wejściu niniejszego rozporządzenia w życie a następnie co sześć lat zainteresowane państwa członkowskie składają Komisji sprawozdanie z wykonania niniejszego rozporządzenia oraz z realizacji celów ustanowionych w art. 5. W sprawozdaniach państwa członkowskie zawierają w szczególności następujące informacje:

2. W trzecim roku po wejściu niniejszego rozporządzenia w życie, a następnie co trzy lata zainteresowane państwa członkowskie składają Komisji sprawozdanie z wykonania niniejszego rozporządzenia oraz z realizacji celów ustanowionych w art. 5. W sprawozdaniach państwa członkowskie zawierają w szczególności następujące informacje:

Or. pl

 

Poprawka  25

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 24

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Na podstawie sprawozdawczości państw członkowskich, o której mowa w art. 23 niniejszego rozporządzenia, oraz na podstawie opinii naukowej Komisja ocenia oddziaływanie środków zarządzania na bałtyckie zasoby łososia oraz na połowy eksploatujące te zasoby, w roku następującym po roku otrzymania sprawozdań państw członkowskich.

Na podstawie sprawozdawczości państw członkowskich, o której mowa w art. 23 niniejszego rozporządzenia, oraz na podstawie opinii naukowej Komisja ocenia oddziaływanie środków zarządzania na bałtyckie zasoby łososia oraz na połowy eksploatujące te zasoby, w roku następującym po roku otrzymania sprawozdań państw członkowskich. Komisja przeprowadzi rewizję zakazu stosowania pławnic łososiowych pod kątem ich wpływu na zasoby łososia bałtyckiego.

Or. pl

 

Poprawka  26

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 27

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Jeżeli zainteresowane państwa członkowskie nie ustanowiły lub nie opublikowały – w ustalonym terminie – środków określonych w art. 6 lub 11, lub jeżeli w wyniku oceny przeprowadzonej zgodnie z art. 6 ust. 4 lub art. 11 ust. 1 takie środki uznano za nieodpowiednie lub nieskuteczne, Komisja odwołuje uprawnienia przekazane zainteresowanym państwom członkowskim, o których mowa w art. 6 lub 11. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnień określonych w tej decyzji. Decyzja ta staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w terminie późniejszym wskazanym w tej decyzji.

Jeżeli zainteresowane państwa członkowskie nie ustanowiły lub nie opublikowały – w ustalonym terminie – środków określonych w art. 6 lub 11, lub jeżeli w wyniku oceny przeprowadzonej zgodnie z art. 6 ust. 4 lub art. 11 ust. 1 takie środki uznano za nieodpowiednie lub nieskuteczne, Komisja odwołuje uprawnienia przekazane zainteresowanym państwom członkowskim, o których mowa w art. 6 lub 11. Odwołanie tych uprawnień odbywa się w oparciu o procedurę określoną w art. 258 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Or. pl

 

 

UZASADNIENIE

Wieloletni plan ochrony łososia bałtyckiego stanowi niezwykle istotny element zarządzania zasobami morskimi w kontekście reformy WPRyb. W ramach oceny wpływu omawianego rozporządzenia na poziom populacji łososia w Morzu Bałtyckim poczynione zostały daleko idące konsultacje z zainteresowanymi stronami obejmujące m.in. rybaków, organizacje pozarządowe, wędkarzy, instytucje doradcze jak np. BS RAC i ICES, przedstawicieli rządów i władz lokalnych poszczególnych państw, Komitet Regionów, etc. Skierowano wiele szczegółowych pytań do KE w kwestiach wywołujących kontrowersje wśród interesariuszy, które dotyczyły m.in. połowów rekreacyjnych czy podziałów kwot połowowych w poszczególnych państwach. Informacje, jakie zostały uzyskane wskutek tych działań, wskazują na brak wielu istotnych danych, co stanowiło dodatkową trudność w przygotowaniu sprawozdania.

Rybołówstwo rekreacyjne

Rybołówstwo rekreacyjne jest jednym z istotnych obszarów wpływających na stan zasobów łososia bałtyckiego, którego wpływ nie jest należycie oszacowany w wyniku braku należytej kontroli oraz wskutek niewywiązywania się przez państwa członkowskie z obowiązku przekazywania odpowiednich informacji. Spowodowało to niekontrolowany rozwój rekreacyjnego nakładu połowowego, który wprowadzając specyficzne nazwy jednostek, jak np. statek serwisowy, znalazł się poza kontrolą, co przyczynia się do wzrostu nieraportowanych połowów łososia bałtyckiego. Znane są także przypadki, kiedy w połowach rekreacyjnych używano zaawansowanych narzędzi połowowych, np. sieci ciągnionych, lub też blokowano swobodny przepływ łososia w rzekach za pomocą sieci stawnych o długości nawet 100 metrów. Stanowi to całkowite zaprzeczenie idei połowów rekreacyjnych, które w swojej istocie powinny przyczyniać się do promowania kultury zrównoważonego rybołówstwa, podnosząc w ten sposób atrakcyjność turystyczną regionów uzależnionych od tej gałęzi przemysłu. Rybołówstwo na małą skalę ma do odegrania szczególnie ważną rolę w promowaniu wszelkich form zrównoważonego i odpowiedzialnego poławiania ryb, promując m.in. połowy rekreacyjne łososia w oparciu o jasno i przejrzyście obowiązujące zasady kontroli.

W dniu dzisiejszym mamy do czynienia z powszechnym brakiem danych i w konsekwencji wiedzy naukowej na temat skali i wpływu rybołówstwa rekreacyjnego na zasoby łososia bałtyckiego w poszczególnych krajach. Niniejsze sprawozdanie ma za zadanie przedstawienie jasnych reguł, które przyczynią się do unifikacji zasad zarządzania i kontroli w odniesieniu do rybołówstwa rekreacyjnego. Sprawozdawca jest zdania, iż należycie prowadzone połowy rekreacyjne przyczynią się w znacznym stopniu do rozwoju alternatywnych form rybołówstwa, skutkujących zrównoważonym wzrostem regionów opartych na rybołówstwie.

Opinia Regionalnego Komitetu Doradczego ds. Morza Bałtyckiego (BS RAC)

Zgodnie z obowiązującą praktyką Komisja Europejska przy planowaniu zarządzania zasobami ryb w wodach UE powinna brać pod uwagę opinie regionalnych komitetów doradczych. Warto więc zwrócić uwagę na fakt, że opinia wydana przez BS RAC odnośnie do zarządzania zasobami łososia bałtyckiego różni się znacząco w kilku zasadniczych kwestiach od planu rozporządzenia zaprezentowanego przez Komisję Europejską. Główne różnice dotyczą poziomów docelowych dla dzikich stad rzecznych łososia, wysokości wskaźnika śmiertelności połowowej dla stad łososia w morzu, stopniowej eliminacji zarybiania, które nie jest objęte zakresem proponowanego rozporządzenia, oraz wymagań dotyczących posiadania dzienników pokładowych czy też uprzedniego powiadamiania. Wymienione wyżej kwestie stanowią podstawy planu zarządzania zasobami łososia bałtyckiego. W związku z tym sprawozdawca pragnie zwrócić uwagę na fakt, iż odmienne stanowiska wyrażone przez BS RAC odnośnie do tych zagadnień mogą prowadzić do powstania konfliktów oraz braku akceptacji społecznej dla propozycji Komisji Europejskiej. Potwierdza to potrzebę przeprowadzania każdorazowo szeroko zakrojonych konsultacji z zainteresowanymi środowiskami przy opracowywaniu planów zarządzania zasobami ryb w UE w celu poszukiwania rozwiązań kompromisowych, które przyczynią się do ochrony środowiska naturalnego i rozwoju zrównoważonego rybołówstwa.

Wpływ drapieżników na zasoby łososia bałtyckiego

W trakcie przygotowania raportu podjęto wzmożone wysiłki w celu oceny wpływu drapieżników, w szczególności fok i kormoranów, na zasoby łososia bałtyckiego. Po przestudiowaniu opublikowanych na ten temat materiałów stwierdza się, iż brak jest miarodajnych i merytorycznych badań dotyczących tej kwestii. Z informacji napływających z wielu środowisk wynika, iż drapieżniki mają istotny wpływ na poziom reprodukcji łososia, szczególnie jeśli chodzi o liczbę smoltów w rzekach. Sprawozdawca jest zdania, iż winny zostać przeprowadzone szczegółowe badania naukowe, które oszacują wielkość, rodzaj oraz wpływ poszczególnych gatunków drapieżników na zasoby łososia bałtyckiego.

Główne tezy raportu

Reprodukcja

W opinii sprawozdawcy poziom produkcji smolta powinien zostać ustanowiony na poziomie 80 % potencjalnej produktywności pod względem smoltów w poszczególnych rzekach bogatych w łososie, zgodnie z rekomendacją HELCOM-u. Osiągnięcie tego poziomu buduje podstawy dla naturalnej reprodukcji, co w konsekwencji doprowadzi do zwiększenia zasobów łososia bałtyckiego. Propozycja ograniczenia zarybień nieobjętych art. 12 i 13 rozporządzenia w sytuacji, kiedy mamy do czynienia z brakiem odpowiednich danych w tej dziedzinie oraz kurczeniem się populacji łososia, może przynieść negatywne skutki, co doprowadziłoby do dalszego spadku zasobów tego gatunku.

Zakres rozporządzenia

Sprawozdawca jest zdania, że zakres rozporządzenia powinien zostać rozszerzony tak, aby obejmowało ono również wszelkie formy połowów rekreacyjnych.

Kontrola połowów

Sprawozdawca popiera bardziej restrykcyjne kontrole połowów i w związku z tym proponuje, aby co najmniej 50 % wyładunków w każdym państwie członkowskim podlegało inspekcji. Istotnym elementem sprawozdania jest ustanowienie pełnej kontroli nad wszelkiego rodzaju połowami rekreacyjnymi oraz wprowadzenie obowiązku raportowania dla tego rodzaju połowów. Analizując raporty pokontrolne Europejskiej Agencji Kontroli Rybołówstwa dotyczące krajów bałtyckich, należy zwrócić uwagę na fakt, że poziom kontroli jest niewystarczający, co może przyczyniać się do powstawania szerokiego obszaru połowów nieraportowanych. Przychylając się do opinii BS RAC, sprawozdawca jest zdania, iż statki połowowe o długości nieprzekraczającej 12 metrów nie powinny posiadać dzienników pokładowych i składać uprzedniego powiadomienia. Wobec powyższego większą wagę należy przykładać do stosowania deklaracji połowowych oraz zwiększania liczby inspekcji w portach jako środków kontroli, które przyczynią się do odbudowy zasobów łososia.

Odwołanie uprawnień przekazanych zainteresowanym państwom członkowskim przez Komisję Europejską

Należy zauważyć, że Komisja Europejska w propozycji rozporządzenia na temat zasobów łososia bałtyckiego przekazuje państwom członkowskim uprawnienia odnośnie do regulacji niektórych obszarów, które uważane są za kompetencje wyłączne Unii (konserwacja zasobów morskich). Komisja Europejska daje w ten sposób wyraz poparcia dla regionalizacji i decentralizacji zarządzania w obszarze unijnej polityki rybołówstwa. Zastrzega sobie ona jednak prawo do podjęcia interwencji, w razie gdyby państwo członkowskie nie sprostało zawartym w rozporządzeniu wymaganiom, które w swoim założeniu mają prowadzić do regeneracji zasobów łososia bałtyckiego. Akty delegowane należy uznać za pozytywny element unifikacji WPRyb, który w obrębie omawianego rozporządzenia pozwala Komisji Europejskiej na lepszą kontrolę i skuteczniejsze działanie, jeśli chodzi o przekazanie uprawnień zainteresowanym państwom członkowskim.

Sprawozdawca jest jednak zdania, że odwołanie uprawnień przekazanych zainteresowanym państwom członkowskim przez Komisję Europejską powinno odbywać się zgodnie z procedurą określoną w art. 258 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

 

[1] Dz.U. C 68 z 6.3.2012, s. 47.