Według dostępnych analiz istnieje domniemanie, iż Dyrekcja ds. Konkurencji może nierówno traktować państwa starej i nowej Unii oraz wywodzące się z nich firmy. Zróżnicowanie dotyczy zarówno stosowania przepisów o pomocy publicznej, jak i antymonopolowych (zakaz nadużywania pozycji dominującej).

Unijne prawo konkurencji powinno wrócić do korzeni i większą wagę przykładać do wzajemnego otwierania oraz integracji rynków państw członkowskich, a nie tylko do zapewnienia „dobrobytu” konsumentów. Inaczej Unii trudno będzie osiągnąć ekonomiczną i społeczną spójność, o której mówią traktaty.

W związku z powyższym zwracam się z następującymi pytaniami:

Ile Komisja wydała decyzji kwestionujących pomoc publiczną w ciągu ostatnich 10 lat?

Jaki jest powód, dla którego Komisja o wiele rzadziej kwestionuje pomoc publiczną udzieloną przez niektóre kraje starej Europy (w szczególności Wielką Brytanię, Niemcy i Francję)?

Dlaczego Komisja stosuje nakaz zawieszenia pomocy jedynie wobec państw nowej Unii. W ten sposób wymusza czasową rezygnację z subsydium, jeszcze przed pełnym rozpoznaniem sprawy.