PARLAMENT EUROPEJSKI
Dokument z posiedzenia
20.12.2006 B6‑0021/2007
PROJEKT REZOLUCJI
projekt zgodnie z art. 91 Regulaminu
złożyła Komisja Rozwoju
w sprawie sytuacji dalitów w zakresie przestrzegania praw człowieka w Indiach
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji dalitów w zakresie przestrzegania praw człowieka w Indiach
Parlament Europejski,
–uwzględniając przesłuchanie przeprowadzone przez Komisję Rozwoju w dniu 18 grudnia 2006 r.,
–uwzględniając sprawozdanie Komisji Handlu Międzynarodowego w sprawie stosunków gospodarczych i handlowych UE z Indiami ( A6-0256/2006 ), opinię Komisji Rozwoju w sprawie tego sprawozdania ( 2006/2034(INI) ) oraz sprawozdanie Parlamentu Europejskiego w sprawie praw człowieka za rok 2000, 2002, 2003 i 2005,
–uwzględniając ogólne zalecenie nr XXIX (dyskryminacja ze względu na pochodzenie) przyjęte w dniu 22 sierpnia 2002 r. przez Komitet ONZ ds. Likwidacji Dyskryminacji Rasowej oraz 48 działań mających zostać podjętych przez jego sygnatariuszy,
–uwzględniając badania prowadzone przez Podkomisję ONZ ds. Popierania i Ochrony Praw Człowieka, w ramach której opracowywany jest projekt zasad i wytycznych w zakresie eliminacji „dyskryminacji ze względu na pracę i pochodzenie” oraz odnotowując wstępne sprawozdanie specjalnych sprawozdawców w zakresie dyskryminacji ze względu na pracę i pochodzenie,
–uwzględniając liczne przepisy Konstytucji Indii dotyczące ochrony i wspierania praw dalitów, odnoszące się do co najmniej 167 milionów osób, w tym przepisy dotyczące zniesienia praktyk niedotykalności, zakazu dyskryminacji na tle przynależności kastowej, równości szans w kwestiach podlegających publicznej służbie zatrudnienia, pozytywnych działań w dziedzinie kształcenia, zatrudnienia i polityki polegających na zarezerwowaniu miejsc pracy w instytucjach państwowych i politycznych organach przedstawicielskich, a także uwzględniając liczne środki ustawodawcze nakazujące zniesienie pewnych najgorszych praktyk niedotykalności oraz dyskryminacji na tle przynależności kastowej, w tym niewolniczej pracy, ręcznego usuwania nieczystości oraz okrucieństw dokonywanych na dalitach,
–uwzględniając Krajową Komisję Praw Człowieka, krajowe i stanowe Komisje ds. Najniższych Kast (ang. Scheduled Castes) oraz Krajową Komisję Safai Karamchari (ds. problemu ręcznego usuwania nieczystości),
–uwzględniając, że Indie są największą funkcjonującą na świecie demokracją, w której wszyscy obywatele są równi podchodząc do urn wyborczych oraz uwzględniając fakt, że poprzedni prezydent i głowa państwa był dalitem oraz że kilku ministrów było również dalitami; uwzględniając fakt, że istnieją hinduskie szkoły myślenia, które odrzucają dyskryminację oraz wykluczenie jako naruszenie zasad wiary,
–uwzględniając fakt, że dalici i podobne grupy żyją również w Nepalu, Pakistanie i Bangladeszu,
–uwzględniając art. 91 oraz art. 90 ust. 4 Regulaminu,
A.mając na uwadze, że Indyjska Krajowa Komisja Praw Człowieka zgłosiła, że wdrażanie ustawy o najniższych kastach i plemionach spoza podziału kastowego (ang. Scheduled Tribes) (dotyczącej zapobieganiu aktom okrucieństwa) pozostaje w dalszym ciągu wysoce niezadowalające oraz mając na uwadze, że ogłosiła ona szereg zaleceń w celu rozwiązania tego problemu,
B.mając na uwadze, że pomimo tego, że oficjalnie zarejestrowano 27 form okrutnego traktowania dalitów, do których dochodzi każdego dnia, policja często zabrania dalitom wstępu na posterunek policji, odmawia sporządzania protokołu w przypadkach zgłoszonych przez dalitów oraz regularnie i bezkarnie stosuje wobec dalitów tortury,
C.mając na uwadze, że pomimo tego, że wielu dalitów nie zgłasza przestępstw ze strachu przed odwetem ze strony dominujących kast, według oficjalnych statystyk policyjnych z 5 ostatnich lat co tydzień 13 dalitów pada ofiarą morderstwa, ma miejsce 5 przypadków podpalenia dalickich domów lub gospodarstw, 6 dalitów pada ofiarą porwań i uprowadzeń, 3 dalickich kobiet na dzień jest ofiarą gwałtu, 11 dalitów na dzień jest ofiarą pobicia i co 18 minut popełniane jest przestępstwo przeciwko dalitowi[1],
D.mając na uwadze, że niedawne badania nad zjawiskiem niedotykalności na wiejskich obszarach Indii[2], które objęły 565 wsi w 11 stanach, wykazały, że pracownicy opieki zdrowotnej odmawiali wizyt lekarskich w domach dalitów w 33% wsi, że dalitom zabraniano wstępu na posterunek policji w 27,6% wsi, dalickie dzieci musiały siedzieć osobno w czasie posiłków w 37,8% szkół rządowych, poczta nie była dostarczana dalitom do domu w 23,5% wsi, dalitom odmawiano dostępu do źródeł wody w 48,4% wsi z powodu praktyk segregacji i niedotykalności,
E.mając na uwadze, że na połowie obszaru Indii dalickie dzieci są niedożywione, 21% z nich ma poważną niedowagę, a 12% umiera przed osiągnięciem wieku 5 lat[3],
F.mając na uwadze, że zjawisko niedotykalności w szkołach przyczyniło się do wysokiego wskaźnika wczesnego porzucania szkoły i analfabetyzmu wśród dalickich dzieci, przekraczającego znacznie odpowiednie wskaźniki dotyczące ogółu ludności, przy czym różnica we wskaźniku piśmienności pomiędzy dalitami i nie-dalitami prawie nie uległa zmianie od momentu uzyskania przez Indie niepodległości, a wskaźnik piśmienności dalickich kobiet na obszarach rolniczych Indii utrzymuje się na bardzo niskim poziomie 37,8%[4],
G.mając na uwadze, że dalickie kobiety, które wraz z kobietami plemiennymi są najuboższymi wśród ubogich w Indiach, narażone są we wszystkich sferach życia na podwójną dyskryminację, na tle przynależności kastowej oraz ze względu na płeć; narażone są na drastyczne pogwałcenie fizycznej integralności, w tym na bezkarne wykorzystywanie seksualne przez dominujące kasty; są społecznie wykluczone i gospodarczo wyzyskiwane,
H.mając na uwadze, że Krajowa Komisja ds. Najniższych Kast zaobserwowała w ramach rządowego Specjalnego Programu dla Najniższych Kast w znacznym stopniu niedostateczny przydział funduszów oraz niedostateczne wykorzystanie przydziałów finansowych na rzecz dobrobytu i rozwoju dalitów,
I.mając na uwadze, że dalici narażeni są na niewolniczą pracę, pracę przymusową i dyskryminację w ramach szeregu rynków, w tym na rynku pracy, rynku mieszkaniowym, kapitałowym i kredytowym; wypłacane im są niższe wynagrodzenia i narażeni są oni na dłuższe godziny pracy, opóźnienia w wypłacie wynagrodzenia oraz słowne i fizyczne poniewieranie,
1. z zadowoleniem przyjmuje liczne przepisy Konstytucji Indii dotyczące ochrony i wspierania praw dalitów, zauważa jednak, że pomimo tych przepisów, wdrażanie ustaw chroniących prawa dalitów pozostaje w dużej mierze niezadowalające, oraz że okrucieństwa, niedotykalność, niepiśmienność, brak równych szans, ręczne usuwanie nieczystości, zbyt niskie wynagrodzenia, praca niewolnicza, wykorzystywanie dzieci do pracy oraz brak ziemi uprawnej nadal negatywnie wpływają na życie indyjskich dalitów;
2. wyraża zaniepokojenie z powodu niskiego poziomu karalności osób popełniających te zbrodnie i wzywa rząd Indii do poprawy systemu sądownictwa karnego w celu ułatwienia wnoszenia oskarżeń przeciwko osobom dopuszczającym się czynów przestępczych wobec dalitów, zwiększenia poziomu karalności takich osób oraz znacznego skrócenia procedur sądowych; wzywa także do podjęcia specjalnych środków w celu ochrony kobiet z kasty dalitów;
3. z zadowoleniem przyjmuje niedawny zakaz zatrudniania dzieci jako służby domowej i pracowników w przydrożnych jadłodajniach, restauracjach, herbaciarniach itd. i domaga się od rządu Indii podjęcia dalszych działań w kierunku całkowitego zakazu wszelkich form wykorzystywania dzieci do pracy;
4. wzywa rząd Indii do podjęcia zdecydowanych kroków, aby zapewnić równy dostęp dalitów do posterunków policji oraz wszystkich innych instytucji i usług publicznych, w tym do tych związanych ze strukturami demokratycznymi, takich jak budynki panczajatu i lokale wyborcze;
5. wyraża się z uznaniem na temat polityki podatkowej realizowanej przez indyjską Komisję Planowania oraz wiele ministerstw przy zapewnianiu środków budżetowych na rzecz dobrobytu i rozwoju dalitów oraz wzywa rząd Indii do zapewnienia całkowitego i zgodnego z harmonogramem wdrożenia wszystkich środków politycznych i budżetowych mających na celu dobrobyt i rozwój dalitów, łącznie z pełną realizacją Specjalnego Programu dla Najniższych Kast;
6. wzywa rząd Indii do dalszego zaangażowania w rzeczywistą eliminację dyskryminacji kastowej przy współpracy z odpowiednimi organami ONZ zajmującymi się prawami człowieka, obejmującymi Komitet ONZ ds. Likwidacji Dyskryminacji Rasowej i specjalnych sprawozdawców ONZ powołanych do opracowania zasad i wytycznych w celu wyeliminowania dyskryminacji ze względu na pracę i pochodzenie;
7. wzywa rząd Indii do ratyfikowania Konwencji ONZ w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania i do podjęcia środków prewencyjnych, w celu zmniejszenia ryzyka stosowania tortur wobec dalitów, do podjęcia kroków prawnych w celu penalizacji tortur w Indiach, do przyjęcia środków o charakterze karnym w celu pociągnięcia do odpowiedzialności policji, która dopuści się tortur, do stałego zapewniania rehabilitacji i odszkodowania ofiarom tortur oraz do wdrożenia niezależnej procedury składania skarg przez ofiary tortur, która byłaby dostępna dla dalitów;
8. z zaniepokojeniem odnotowuje brak rzeczywistego zaangażowania UE i rządu Indii, w szczególności w ramach szczytów UE-Indie, w rozwiązanie szerokiego problemu dyskryminacji kastowej;
9. domaga się od Rady i Komisji podejmowania kwestii dyskryminacji kastowej w ramach szczytów UE-Indie i innych spotkań, we wszystkich rozmowach dotyczących polityki, praw człowieka, społeczeństwa obywatelskiego, rozwoju i handlu oraz informowania przedmiotowo właściwych komisji o postępach i wynikach takich rozmów;
10. wzywa europejskich członków wspólnej komisji do rozwijania dialogu na temat problemu dyskryminacji kastowej w ramach prowadzonych rozmów na temat demokracji i praw człowieka, polityki społecznej i zatrudnienia oraz współpracy na rzecz rozwoju;
11. po raz kolejny wyraża nadzieję, że programy UE na rzecz rozwoju w Indiach obejmować będą specjalne środki mające zapewnić możliwość zmniejszenia ogromnych różnic dzielących mniejszości, takie jak dalici czy adiwasi i inne zepchnięte na margines społeczny plemiona i kasty, i resztę społeczeństwa w zakresie realizacji MCR;
12. ponownie domaga się, aby Rada i Komisja priorytetowo potraktowały ochronę równych szans w zatrudnieniu w prywatnych przedsiębiorstwach z siedzibą w UE i zachęcały przedsiębiorstwa z siedzibą w UE do stosowania „zasad Ambedkara” (zasady dotyczące zatrudnienia oraz zasady dodatkowe w zakresie gospodarczego i społecznego wykluczenia przygotowane dla inwestorów zagranicznych w Azji Południowej, aby pomóc im w radzeniu sobie z dyskryminacją kastową);
13. z zadowoleniem przyjmuje zaangażowanie UE w pracę Podkomisji ONZ ds. Popierania i Ochrony Praw Człowieka nad określeniem zasad i wytycznych w celu eliminacji dyskryminacji ze względu na pracę i pochodzenie i wzywa Komisję i Radę do dalszego wspierania tej inicjatywy;
14. zwraca się do przewodniczącego o przekazanie tej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom państw członkowskich, prezydentowi, rządowi i parlamentowi Indii, Sekretarzowi Generalnemu ONZ, a także szefom Podkomisji ONZ ds. Popierania i Ochrony Praw Człowieka, Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP), UNICEF-u, Banku Światowego i MFW.