EUROPEES PARLEMENT

Zittingsdocument

13.2.2007   B6‑0068/07

ONTWERPRESOLUTIE

naar aanleiding van de verklaringen van de Raad en de Commissie

ingediend overeenkomstig artikel 103, lid 2 van het Reglement

door Thierry Cornillet, Philippe Morillon, Marielle De Sarnez en Marios Matsakis,

namens de ALDE-Fractie

over de humanitaire situatie in Darfur

B6‑0068/07

Resolutie van het Europees Parlement over de humanitaire situatie in Darfur

Het Europees Parlement,

–  onder verwijzing naar zijn vorige resoluties over de situatie in Darfur, in het bijzonder die welke zijn goedgekeurd op 16 september 2004, 23 juni 2005, 6 april 2006 en 28 september 2006,

–  gezien het concept van "Verantwoordelijkheid tot bescherming" van de Verenigde Naties, volgens welk de VN-Veiligheidsraad kan besluiten tot het inzetten van een strijdmacht overeenkomstig hoofdstuk VII van het Handvest van de Verenigde Naties indien "de nationale instanties de bevolking klaarblijkelijk niet beschermen tegen volkerenmoord, oorlogsmisdaden, etnische zuivering en misdaden tegen de menselijkheid",

–  onder verwijzing naar alle resoluties van de VN-Veiligheidsraad over Soedan, in het bijzonder resolutie 1706 over het verlenen van toestemming tot het sturen van een nieuwe vredesmacht naar Darfur,

–  gelet op het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van het kind, dat bindend is en geen afwijkingen toestaat,

–  gezien de oproep van de Nobelprijswinnaar van 1983, Monseigneur Desmond Tutu, om een sterke VN-troepenmacht met een efficiënt mandaat om de burgers in Darfur te beschermen,

–  gelet op artikel 103, lid 2 van zijn Reglement,

A.  ten zeerste verontrust over het feit dat het conflict in het gebied van Darfur tussen het leger, regeringsgezinde milities en rebellen de afgelopen drie jaar ten minste 400.000 mensenlevens heeft geëist en meer dan 2,5 miljoen mensen op de vlucht heeft gedreven en heeft ontheemd, ofschoon op 5 mei 2006 in Abuja (Nigeria) een vredesakkoord over Darfur is gesloten,

B.  overwegende dat volgens de VN-waarnemers ruim 2,5 miljoen vluchtelingen en ontheemden geen toegang meer hebben tot de internationale hulp en omkomen van ondervoeding en ziekte,

C.  bezorgd over het feit dat tal van humanitaire organisaties gedwongen zijn geweest het grondgebied van Darfur te verlaten omdat de veiligheid van hun personeel niet meer gewaarborgd was,

D.  overwegende dat de voortdurende situatie in Darfur een sterk destabiliserende impact heeft op de gehele regio en andere humanitaire rampen veroorzaakt in Tsjaad en de Centraal-Afrikaanse Republiek,

E.  overwegende dat het aantal slachtoffers van dag tot dag toeneemt en dat een internationale actie des te noodzakelijker is,

1.  verzoekt de regeringen van de lidstaten van de Europese Unie, de Raad en de Commissie niets onverlet te laten en hun verantwoordelijkheid op te nemen om de bevolking van Darfur effectief te behoeden voor een humanitaire ramp;

2.  verzoekt de Raad en de Commissie, in het kader van het Europese veiligheids- en defensiebeleid en de zogenaamde Petersberg-missies, met een expliciet mandaat van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, in het kader van hoofdstuk VII van het Handvest van de Verenigde Naties, met inachtneming van het beginsel van "Verantwoordelijkheid tot bescherming", in samenwerking met de VN en de Afrikaanse Unie de beveiligde humanitaire corridors te herstellen, zodat de humanitaire organisaties opnieuw toegang krijgen tot alle vluchtelingen en ontheemden, en de humanitaire hulp die van vitaal belang is voor Darfur en de grensstreek tussen Tsjaad en de Centraal-Afrikaanse Republiek ter plaatse kan komen;

3.  verlangt dat boven heel Darfur een vliegverbod wordt ingesteld, behalve voor humanitaire vluchten;

4.  verzoekt de Raad en de Commissie ervoor te zorgen dat er opnieuw ruimte wordt gecreëerd voor politieke onderhandelingen tussen alle bij het geschil betrokken partijen, zodat de ontheemden en de vluchtelingen in alle veiligheid naar hun dorpen en provincies kunnen terugkeren;

5.  verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten van de Europese Unie, de Secretarissen-generaal van de Afrikaanse Unie, de Arabische Liga en de Verenigde Naties, alsook aan de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties.