PARLAMENT EUROPEJSKI
Dokument z posiedzenia
7.3.2007 B6‑0080/2007
PROJEKT REZOLUCJI
zamykającej debatę nad oświadczeniami Rady i Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyli Philippe Morillon, Thierry Cornillet i Marco Cappato
w imieniu grupy politycznej ALDE
w sprawie stosunków eurośródziemnomorskich
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie stosunków eurośródziemnomorskich
Parlament Europejski,
– uwzględniając komunikat Komisji dla rady i Parlamentu Europejskiego w sprawie przygotowań do eurośródziemnomorskiej konferencji ministrów spraw zagranicznych w Tampere ( COM(2006)0620 ),
– uwzględniając wnioski 8. konferencji ministrów spraw zagranicznych, jaka odbyła się w Tampere w dniach 27-28 listopada 2006 r.,
– uwzględniając komunikat Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego w sprawie wzmocnienia Europejskiej Polityki Sąsiedztwa ( COM(2006)0726 ),
– uwzględniając wyniki eurośródziemnomorskiej konferencji ministrów handlu, jaka odbyła się w Marrakeszu w dniu 24 marca 2006 r.,
– uwzględniając oświadczenie końcowe forum obywatelskiego, jakie miało miejsce w Marrakeszu w dniach 4-7 listopada 2006 r.,
– uwzględniając konferencje w sprawie imigracji, czyli konferencję euroafrykańską z Rabatu z dni 10-11 lipca 2006 r. i z Trypolisu z dni 22-23 listopada 2006 r.,
– uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze strategiczne znaczenie regionu Morza Śródziemnego i Bliskiego Wschodu dla Unii Europejskiej oraz potrzebę solidarnej polityki śródziemnomorskiej, która pozwoliłaby podjąć liczne wspólne wyzwania i zrealizować cele zmierzające do utworzenia wspólnej przestrzeni pokoju, stabilności i dobrobytu,
B. mając na uwadze, że niemożliwy jest trwały rozwój bez pokoju, stabilności, solidarności i dobrego sprawowania rządów oraz że trwały rozwój powinien być kluczowym elementem partnerstwa eurośródziemnomorskiego,
C. mając na uwadze, że zaostrzenie w ostatnich latach konfliktu izraelsko-palestyńskiego, które doprowadziło do poważnego pogorszenia sytuacji humanitarnej w Strefie Gazy i na Zachodnim Brzegu Jordanu, ma bardzo negatywne skutki dla bezpieczeństwa całego regionu,
D. mając na uwadze decyzję zebranych w Tampere eurośródziemnomorskich ministrów spraw zagranicznych o zorganizowaniu w 2007 r. konferencji w sprawie przestrzegania praw człowieka w ramach zwalczania terroryzmu zgodnie z prawem międzynarodowym, stosując w ten sposób kodeks postępowania Euromed, przyjęty podczas szczytu w Barcelonie w listopadzie 2005 r.,
E. mając na uwadze, że Unii Europejskiej nadal brak wspólnej polityki imigracyjnej i że w poszczególnych państwach członkowskich mają zastosowanie różne przepisy krajowe w tym zakresie,
F. mając na uwadze, że nielegalna imigracja może prowadzić do wykorzystywania ludzi, przymusowej pracy i handlu ludźmi,
G. podkreślając, że włączenie kobiet w życie gospodarcze i społeczne jest zasadniczym elementem ewolucji społeczeństw,
H. odnotowując negatywny wpływ problemu długu i deficytu handlowego wobec Unii Europejskiej na rozwój większości krajów południowego wybrzeża Morza Śródziemnego,
I. mając na względzie komunikat Komisji w sprawie wzmocnienia Europejskiej Polityki Sąsiedztwa (EPS), który zawiera cały szereg propozycji mających na celu znaczne zwiększenie wpływu polityki partnerstwa, stworzenie nowych możliwości pogłębienia wspólnych stosunków, wzmocnienie dialogu politycznego oraz postępujące włączanie krajów partnerskich w polityki Unii,
J. mając na uwadze, że wysokość środków budżetowych przeznaczonych przez UE na kraje południowego i wschodniego wybrzeża Morza Śródziemnego na okres 2007-2013 powinna zostać utrzymana, ze względu na handlowe, gospodarcze i strategiczne znaczenie tego regionu w jego stosunkach z Unią Europejską,
K. podkreślając ogromne korzyści wynikające dla wszystkich partnerów z powstania eurośródziemnomorskiego rynku energii, objętego systemem wzajemnych połączeń i zintegrowanego poprzez rozszerzenie i połączenie rynków energetycznych regionu eurośródziemnomorskiego i regionu na południe od Sahary oraz realizację projektów w zakresie niezbędnej infrastruktury energetycznej,
L. mając na uwadze, że użyteczne mogłoby się okazać powiązanie celów polityki eurośródziemnomorskiej, a zwłaszcza jej wymiaru gospodarczego i finansowego, z celami stosunków UE z państwami członkowskimi Rady Współpracy Zatoki,
M. mając na uwadze, że Eurośródziemnomorskie Zgromadzenie Parlamentarne jest instytucją pozwalającą na ogólne pogłębienie dialogu między obydwoma regionami,
1. uważa, że należy wzmocnić polityczny wymiar sąsiedztwa rozciągającego się na południe, uwzględniając rosnącą złożoność stosunków z regionem Morza Śródziemnego, których istotny etap stanowił proces barceloński; stwierdza, że jesteśmy jeszcze daleko od osiągnięcia celu, jaki przyświecał powstaniu tej polityki, czyli utworzenia „kręgu przyjaciół”, co oznacza nawiązanie z nowymi sąsiadami rozszerzonej Unii Europejskiej stosunków stabilnych i opartych na wspólnych wartościach;
2. uważa, ze rozwój tej polityki nie może ograniczać się do aktualizowania układów o stowarzyszeniu i układów o współpracy z każdym z zainteresowanych krajów, kładąc jedynie nacisk na dwustronny wymiar, i zachęca wszystkie strony do odnowienia i uaktualnienia strategicznych i politycznych celów procesu barcelońskiego, włącznie z utworzeniem sieci współpracy oraz promowaniem integracji regionalnej;
3. z zadowoleniem przyjmuje propozycję Komisji nadania EPS wymiaru tematycznego, dalszego pogłębiania umów o wolnym handlu oraz zwiększenia wsparcia dla reform służących poprawie otoczenia regulacyjnego oraz klimatu inwestycyjnego;
4. zwraca się do Komisji, aby bardziej skonkretyzowała relację zachodzącą między EPS a partnerstwem eurośródziemnomorskim, dodając nowe i wzmacniając już istniejące umowy i programy wielostronne w zakresie energii i transportu;
5. podkreśla konieczność wznowienia procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie przy jednoczesnym uwzględnieniu powagi sytuacji politycznej i humanitarnej; uważa, że wznowienie negocjacji na podstawie „mapy drogowej” nie byłoby wystarczające bez rozważenia innych propozycji, takich jak arabski plan pokojowy z 2002 r. czy udział w negocjacjach wszystkich zainteresowanych stron regionu;
6. podkreśla swoje zaniepokojenie poważnym problemem, jakim jest systematyczne niszczenie zasobów naturalnych oraz potencjału ludzkiego w związku z różnymi toczącymi się konfliktami; wnosi o większą mobilizację środków politycznych i gospodarczych w ramach partnerstwa i pięcioletniego programu działań, aby stawić czoła temu problemowi;
7. zwraca się do Komisji, aby dołożyła wszelkich starań w celu utworzenia komitetów „demokracja-prawa człowieka” we współpracy ze wszystkimi krajami, które podpisały plany działania EPS i wzywa kraje partnerskie o przestrzeganie ich zobowiązań w tym zakresie, zwłaszcza w odniesieniu do indywidualnych przypadków; zwraca się do Rady i do Komisji o określenie wraz z naszymi partnerami środków pozwalających na stosowanie klauzuli dotyczącej praw człowieka na podstawie bardziej wiążących, a zarazem bardziej efektywnych kryteriów;
8. wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby zadbały o uwzględnienie w większym stopniu promocji praw kobiet w polityce pomocowej i programach eurośródziemnomorskich w krajach partnerskich;
9. potwierdza znaczenie polityki społecznej, która przyczynia się do tworzenia miejsc pracy, zwłaszcza dla młodych, w szczególności poprzez stworzenie klimatu sprzyjającego wzrostowi bezpośrednich inwestycji zagranicznych oraz zachęcanie młodych do tworzenia nowych przedsiębiorstw na szczeblu lokalnym poprzez udostępnienie odpowiednich instrumentów, takich jak mikrokredyty;
10. wzywa instytucje UE oraz śródziemnomorskich krajów partnerskich do upewnienia się, że ich założenia strategiczne, polityczne i gospodarcze biorą pod uwagę cele strategii lizbońskiej i strategii zrównoważonego rozwoju z Göteborga oraz cele strategii śródziemnomorskiej na rzecz trwałego rozwoju, uwzględniając również niezbędne zmniejszenie nierówności i różnic pomiędzy dwoma brzegami Morza Śródziemnego;
11. wzywa Radę i Komisję oraz rządy krajów partnerskich, aby przywiązywały większą wagę do problemów związanych ze środowiskiem i uporały się zwłaszcza ze skutkami gęsto zaludnionych obszarów miejskich oraz działalności przemysłowej i handlowej rozwijającej się na wybrzeżu po obydwu stronach Morza Śródziemnego;
12. wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby promowały przestrzeganie praw socjalnych i praw związków zawodowych w realizacji pomocy finansowej i technicznej w krajach partnerskich; wzywa Komisję do przygotowania programu regionalnego na rzecz budowy eurośródziemnomorskiej przestrzeni społecznej, opartej na dialogu społecznym między wszystkimi partnerami stawiającymi sobie za naczelny cel zatrudnienie;
13. zwraca się o uwzględnienie w strategii europejskiej na rzecz omawianego regionu większych inwestycji jeżeli chodzi o politykę i środki finansowe o wymiarze regionalnym i wewnątrzregionalnym partnerstwa będącego wartością dodaną tej strategii; zwraca się do Komisji, aby zgodnie z ustaleniami dotyczącymi budżetu UE na 2007 r. dopilnowała utrzymania, w przygotowywanych dokumentach strategicznych w tym zakresie i w odnośnych programach, całości środków przeznaczonych na działania regionalne i wielostronne na poziomie z okresu 2000-2006, biorąc pod uwagę, że wynosił on według Komisji 20% całkowitej kwoty;
14. podkreśla, że imigracja stanowi istotny aspekt stosunków eurośródziemnomorskich i przypomina o konieczności ściślejszej współpracy i konstruktywnego dialogu, między państwami członkowskimi z jednej strony oraz państwami członkowskimi UE a śródziemnomorskimi krajami pochodzenia i tranzytu z drugiej, w kwestii podziału odpowiedzialności; nalega na ustanowienie współpracy operacyjnej i pomocy technicznej w ramach służb kontroli granicznej państw członkowskich oraz na zwiększenie środków przewidzianych na finansowanie agencji FRONTEX i projekty związane z polityką imigracyjną w regionie Morza Śródziemnego;
15. podkreśla konieczność prowadzenia wspólnej polityki europejskiej w dziedzinie imigracji i azylu oraz usprawnienia zarządzania przepływami migracyjnymi w sposób kompletny i zrównoważony, z korzyścią dla ludności regionu Morza Śródziemnego; kładzie nacisk na znaczenie, jakie w duchu partnerstwa i w oparciu o pięcioletni program pracy z Barcelony ma rzeczywiste stworzenie kanałów legalnej imigracji, przy jednoczesnym zwalczaniu nielegalnej imigracji, a także ochrona praw podstawowych imigrantów i osób ubiegających się o azyl; wzywa do zwalczania wyzysku oraz handlu ludźmi;
16. nalega na ustanowienie skutecznej polityki integracyjnej w poszanowaniu praw obywatelskich migrantów; opowiada się za opracowaniem kodeksów postępowania na rzecz etycznej polityki rekrutacji, godziwej pracy i odpowiedzialności europejskich przedsiębiorstw;
17. wnosi o zawarcie sprawiedliwych umów o readmisji oraz ustanowienie skutecznej polityki w zakresie powrotu migrantów, w szczególności poprzez wdrożenie postanowień art. 13 umowy z Kotonu oraz odpowiednich postanowień eurośródziemnomorskich układów o stowarzyszeniu i planów działania EPS; uważa, że przed przystąpieniem do rozwiązywania problemów migracji należy bliżej przyjrzeć się czynnikom skłaniającym ludzi do opuszczania ich krajów oraz zaleca opracowanie szczegółowych planów na rzecz rozwoju i inwestycji w śródziemnomorskich krajach pochodzenia lub tranzytu i opowiada się za organizowaniem kampanii informacyjnych na temat imigracji i prawa azylu; występuje o ustanowienie instrumentu oszczędności na rzecz rozwoju oraz funduszu gwarancyjnego;
18. nalega, by geograficzne rozmieszczenie pomocy zewnętrznej przewidzianej w budżecie wspólnotowym pomiędzy różnymi blokami regionalnymi uwzględniało przede wszystkim interesy UE zarówno w kwestii gospodarczej i handlowej, jak i bezpieczeństwa, tak aby strategia europejska wobec innych partnerów w żaden sposób nie stanęła na przeszkodzie realizacji zobowiązań Unii w zakresie zacieśnienia stosunków z partnerami śródziemnomorskimi;
19. z zadowoleniem przyjmuje pozytywne wyniki uzyskane przez instrument na rzecz inwestycji i partnerstwa śródziemnomorskiego (FEMIP) w ramach Europejskiego Banku Inwestycyjnego;
20. zwraca uwagę na znaczenie, jakie ma zwiększenie wsparcia instrumentu FEMIP dla sektora prywatnego, a zwłaszcza dla MŚP, i stwierdza, że w perspektywie średnio- czy długoterminowej tworzenie instytucji skupiających kraje basenu Morza Śródziemnego, takich jak eurośródziemnomorski bank rozwoju, stanowić będzie najlepszą gwarancję trwałego pokoju i rozwoju ludzkiego; wzywa państwa członkowskie UE, aby wysiłki swe skupiły raczej na tworzeniu tego rodzaju instytucji niż na zawieraniu umów dwustronnych;
21. wzywa Komisję i Radę do wysunięcia propozycji mającej na celu stworzenie możliwości współpracy, zwłaszcza w dziedzinie finansów i gospodarki, pomiędzy wszystkimi krajami partnerskimi i państwami członkowskimi Rady Współpracy Zatoki;
22. wzywa Komisję i Radę do skoncentrowania wysiłków na realizacji inicjatyw zatwierdzonych już na konferencji eurośródziemnomorskiej z Marrakeszu, czyli negocjacji w sprawie liberalizacji handlu usługami oraz prawa przedsiębiorczości, negocjacji w sprawie pogłębienia liberalizacji w dziedzinie rolnictwa, ustanowienia instrumentu rozstrzygania sporów i zbliżania przepisów;
23. zwraca się do Rady, Komisji i krajów partnerskich do dalszej pracy nad stopniową integracją eurośródziemnomorskich rynków energii w celu realizacji programów energetycznych leżących we wspólnym interesie oraz rozwoju trwałych źródeł energii, zgodnie z krajowymi planami i programami;
24. podkreśla potrzebę zacieśnienia współpracy na rzecz bezpieczeństwa dostaw energetycznych w regionie Morza Śródziemnego poprzez środki związane z dywersyfikacją zasobów energetycznych, wspieraniem wydajności energetycznej, metodami przechowywania, rozwojem nowych technologii, działalnością badawczą i rozwojową oraz poprzez zwiększenie możliwości finansowych dla projektów energetycznych leżących we wspólnym interesie;
25. wzywa Radę do zapewnienia aktywnego uczestnictwa Eurośródziemnomorskiego Zgromadzenia Parlamentarnego w posiedzeniach i konferencjach ministerialnych Euromed;
26. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Sekretarzowi Generalnemu Ligi Arabskiej, rządom i parlamentom państw zaangażowanych w proces barceloński.