18.4.2007 B6‑0149/2007 PROJEKT REZOLUCJI zamykającej debatę nad oświadczeniami Rady i Komisji zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu złożyli Cristiana Muscardini, Adam Bielan, Konrad Szymański, Hanna Foltyn-Kubicka, Ryszard Czarnecki, Gintaras Didžiokas, Guntars Krasts, Inese Vaidere i Ģirts Valdis Kristovskis w imieniu grupy politycznej UEN w sprawie stosunków transatlantyckich PE 387.119v01-00 B6‑0149/2007 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie stosunków transatlantyckich Parlament Europejski, – uwzględniając deklarację transatlantycką w sprawie stosunków UE-USA z 1990 r. i nową agendę transatlantycką z 1995 r., – uwzględniając deklarację ze szczytu UE-USA w Wiedniu z 21 czerwca 2006 r., – uwzględniając wcześniejsze rezolucje w sprawie stosunków transatlantyckich, a zwłaszcza dwie rezolucje z dnia 1 czerwca 2006 r.: w sprawie poprawy stosunków UE-USA w ramach porozumienia o partnerstwie transatlantyckim oraz w sprawie transatlantyckich stosunków gospodarczych między UE i Stanami Zjednoczonymi, a także wspólną rezolucję w sprawie stosunków transatlantyckich z dnia 10 stycznia 2005 r., – uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu, A. mając na uwadze, że partnerstwo między Unią Europejską i Stanami Zjednoczonymi oparte na wspólnych wartościach wolności, demokracji, praworządności i poszanowania praw człowieka jest kamieniem węgielnym bezpieczeństwa i stabilności w obszarze euro-atlantyckim, B. mając na uwadze, że współpraca gospodarcza między Unią Europejską i Stanami Zjednoczonymi stanowi siłę napędową światowej gospodarki, reprezentując 40% światowego handlu, i z korzyścią dla wszystkich wspiera na całym świecie wzrost i innowacyjność, C. mając na uwadze, że Unia Europejska i Stany Zjednoczone odgrywają kluczową rolę w polityce i gospodarce światowej i wspólnie ponoszą odpowiedzialność za propagowanie pokoju, demokracji i stabilności na świecie, przed którym stoją nowe poważne wyzwania polityczno-gospodarcze, D. mając na uwadze, że Parlament Europejski wielokrotnie wzywał do zastąpienia nowej agendy transatlantyckiej z 1995 r., będącej podstawą stosunków UE-USA, porozumieniem transatlantyckim w celu otwarcia możliwości utworzenia rynku transatlantyckiego do roku 2015, E. mając na uwadze, że w rezolucji z dnia 9 grudnia 2006 r. Senat Stanów Zjednoczonych wyraził również poparcie dla tej inicjatywy, 1. z zadowoleniem przyjmuje poprawę klimatu w stosunkach UE-USA i zacieśnienie współpracy transatlantyckiej zakresie polityki zagranicznej, widoczne w podejściu do kwestii Bałkanów, Bliskiego Wschodu, Afganistanu, strefy śródziemnomorskiej oraz Afryki, i uważa, że ten pozytywny kontekst umożliwia UE i USA ścisłą współpracę w szerokim zakresie; 2. podkreśla potrzebę zacieśniania współpracy między UE i Stanami Zjednoczonymi w zwalczaniu terroryzmu i rozprzestrzeniania broni masowego rażenia oraz konieczność wsparcia przez obie strony roli, jaką ONZ musi odgrywać w tych obszarach; 3. z zadowoleniem przyjmuje w tym kontekście ścisłą współpracę między UE i USA w kwestii irańskiego programu jądrowego i zachęca obu partnerów do dalszego wzmacniania MAEA i stworzenia kompleksowego systemu międzynarodowych porozumień w sprawie nierozprzestrzeniania broni masowego rażenia, aby wspólnie wzmocnić Układ o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej; 4. ponownie wyraża przekonanie, że wspólną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa należy rozumieć jako uzupełnienie obowiązujących instrumentów współpracy transatlantyckiej, a nie konkurencję dla nich, i powtarza, że NATO jest gwarantem europejskiego bezpieczeństwa i powinno również stawać się forum debaty politycznej między oboma partnerami; 5. uważa, że USA powinny nadal omawiać i wyjaśniać w ramach NATO planowany system obrony rakietowej w celu umożliwienia paktowi i Europie utrzymania jedności i oparcia się obcym naciskom; 6. uważa, że wszystkie warunki znacznego zacieśnienia transatlantyckich stosunków gospodarczych zostały już wprowadzone, podkreśla jednak konieczność dalszej pracy nad przekształceniem tych stosunków w koncepcję operacyjno-strategiczną, mogącą uzyskać wystarczające poparcie publiczne i polityczne; 7. popiera inicjatywę prezydencji WE w sprawie zawarcia nowego transatlantyckiego porozumienia o partnerstwie gospodarczym, które umocniłoby pozycję obu partnerów wobec światowej konkurencji, pozwalając na lepsze wykorzystanie ich potencjału gospodarczego; 8. ponownie podkreśla potrzebę zawarcia nowego porozumienia ramowego, stanowiącego odpowiednią podstawę instytucjonalną i polityczną dążenia do wspólnych celów politycznych i gospodarczych oraz stawienia czoła wyzwaniom XXI wieku; 9. wzywa przewodniczących Rady Europejskiej i Komisji Europejskiej oraz prezydenta Stanów Zjednoczonych Ameryki, aby wykorzystali okazję, jaką daje szczyt UE-USA w kwietniu 2007 r., do poczynienia postępu w negocjacji nowego porozumienia o partnerstwie transatlantyckim oraz do wspólnego zobowiązania się do opracowania wiążącego planu działania na rzecz osiągnięcia do roku 2015 pozbawionego przeszkód rynku transatlantyckiego; 10. podkreśla potrzebę wspólnego zbadania przeszkód stojących na drodze do stworzenia rynku transatlantyckiego oraz stopnia i granic współpracy w zakresie odnośnych uregulowań prawnych, łącznie z analizą kosztów i korzyści oraz analizą sektorową dotyczącą zniesienia tych przeszkód; 11. podkreśla, że USA i UE ponoszą dużą część odpowiedzialności za światowy handel, w zakresie którego często przyświecają im wspólne cele, wzywa zatem przywódców UE i USA do zobowiązania się do bezzwłocznego doprowadzenia rundy WTO z Ad-Dauhy do pomyślnego zakończenia; 12. wzywa obydwoje partnerów do zacieśnienia współpracy w dziedzinie energii w celu promowania wydajności energetycznej i bezpieczeństwa energetycznego, dążenia do utworzenia stabilnego i przewidywalnego światowego rynku energii opartego na zasadach rynkowych oraz do zawarcia w rozporządzeniach WTO przepisów regulujących handel energią; 13. oczekuje, że szczyt przygotuje grunt pod podpisanie w czerwcu na szczycie G8 umowy wprowadzającej system redukcji emisji po okresie obowiązywania protokołu z Kioto, który objąłby USA i kluczowe wschodzące gospodarki światowe, takie jak Chiny, Brazylia, Indie, Meksyk, Republika Południowej Afryka i Indonezja; 14. wzywa europejskich i amerykańskich partnerów do uwzględniania w stosunkach gospodarczych roli i szczególnych cech sektorów związanych z kulturą i edukacją; 15. opowiada się za udziałem Kongresu USA i Parlamentu Europejskiego w tym procesie; wzywa uczestników szczytu UE-USA do wspierania parlamentarnego wymiaru partnerstwa i do ściślejszego włączenia prawodawców w dialog między władzami wykonawczymi UE i USA; 16. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, parlamentom państw członkowskich oraz prezydentowi i Kongresowi Stanów Zjednoczonych Ameryki.