PARLAMENT EUROPEJSKI
Dokument z posiedzenia
22.10.2007 B6‑0400/2007
PROJEKT REZOLUCJI
projekt w odpowiedzi na pytanie wymagające ustnej odpowiedzi B6‑0321/2007
zgodnie z art. 108 ust. 5 regulaminu
złożyli Joseph Daul, Lutz Goepel, Neil Parish, Struan Stevenson, Pilar Ayuso, Esther De Lange, Carmen Fraga Estévez, Esther Herranz García, Elisabeth Jeggle, Mairead McGuinness i James Nicholson
w imieniu grupy politycznej PPE-DE
w sprawie podwyżki cen paszy i żywności
B6‑0400
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie podwyżki cen paszy i żywności
Parlament Europejski,
– uwzględniając art. 33 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską,
– uwzględniając rezolucję legislacyjną z dnia 26 września 2007 r. w sprawie wyłączenia gruntów z produkcji rolnej na rok 2008,
– uwzględniając art. 108 ust. 5 regulaminu,
A. mając na uwadze, że światowe ceny zbóż w ostatnich miesiącach ogromnie wzrosły,
B. mając na uwadze, że światowe zasoby zbóż ucierpiały wskutek niesprzyjających warunków pogodowych, szczególnie suszy i powodzi, które najprawdopodobniej można przypisać zmianom klimatycznym,
C. mając na uwadze, że na przykład w Australii panuje najgorsza susza od czasu rozpoczęcia prowadzenia rejestrów w 1900 r.,
D. mając na uwadze, że światowy popyt na żywność rośnie szybciej niż jej podaż również dlatego, iż rosnące dochody w krajach wchodzących, takich jak Indie i Chiny, w połączeniu ze wzrostem liczby ludności nakręcają popyt, zwłaszcza na mięso i produkty mleczne, a zatem także na pasze,
E. mając na uwadze, że brak bezpieczeństwa żywnościowego jest nadal faktem dla ponad 854 milionów ludzi, z których około 820 milionów mieszka w krajach rozwijających się,
F. mając na uwadze, że zgodnie z najnowszymi szacunkami plony zbóż w krajach UE-27 wyniosą o około 8 milionów ton mniej niż w ubiegłym roku,
G. mając na uwadze, że plony w 2006 r. wyniosły zaledwie 265,5 miliona ton, co daje jedynie milion ton na tegoroczne interwencje,
H. mając na uwadze, że w latach 2006 i 2007 tylko odpowiednio 1,3% i 1,5% produkcji zbóż w UE wykorzystano do produkcji etanolu, a zatem wzrostu cen nie można przypisać wykorzystaniu ich w UE do celów niespożywczych,
I. mając na uwadze oczywistość, że polityka USA zmierzająca do przeznaczania większego areału pod uprawę kukurydzy, z której produkuje się bioetanol, wpływa z kolei na ceny innych zbóż,
J. mając na uwadze, że w perspektywie historycznej realne ceny zbóż wykazywały tendencję spadkową, a w ciągu ostatniego półrocza trzykrotnie wzrosły,
K. mając na uwadze, że detaliczne ceny żywności nie dotrzymują kroku kosztom utrzymania, a ewolucja cen u producentów nie nadąża za cenami detalicznymi,
L. mając na uwadze, że ofiarą niestabilności rynku padają również konsumenci, a wzrost cen żywności grozi powstaniem mylnego wrażenia, iż odpowiedzialność za tę sytuację ponoszą rolnicy,
M. mając na uwadze, że w sektorze żywego inwentarza wzrost kosztów mieszanek paszowych nakręca spiralę rosnących kosztów produkcji,
N. mając na uwadze, że – zgodnie z art. 33 traktatu WE – celami wspólnej polityki rolnej są „zagwarantowanie bezpieczeństwa dostaw” i „zapewnienie rozsądnych cen w dostawach dla konsumentów”,
Wyłączenie gruntów z produkcji rolnej
1. z zadowoleniem przyjmuje niedawną decyzję ministrów rolnictwa państw UE o przyjęciu wniosku Komisji w sprawie zawieszenia obowiązku wyłączenia gruntów z produkcji rolnej na 2008 r.;
2. odnotowuje szacunki Komisji, zgodnie z którymi ruch ten uwolni około 2,9 miliona hektarów pod produkcję zbóż, zwiększając przyszłoroczne plony o około 10 milionów ton;
3. ubolewa z powodu faktu, że Rada nie przyjęła poprawek Parlamentu zmierzających do zawieszenia obowiązku wyłączenia gruntów z produkcji rolnej także na rok 2009, i oczekuje podjęcia tego tematu przy okazji nadchodzącej oceny stanu WPR;
Produkcja żywności a ceny detaliczne
4. odnotowuje niedawną uwagę komisarz Mariann Fischer Boel, zgodnie z którą w 2008 r. ceny mięsa i przetworów mięsnych mogą wzrosnąć nawet o 30% z powodu wzrostu kosztów paszy;
5. odnotowuje, że wzrost cen mleka w 2007 r. odpowiada niewielkiej, lecz pilnie potrzebnej podwyżce dochodów producentów mleka, ale stanowi problem z punktu widzenia konsumentów i utrudnia uzyskanie wymaganych dostaw produktów mlecznych, na przykład na potrzeby szkół i szpitali;
6. odnotowuje z zaniepokojeniem, że europejscy producenci drobiu muszą płacić za pasze 40% do 60% więcej niż rok temu, tym bardziej, że pasza stanowi około 60% ich kosztów ogółem;
7. podkreśla jak najdobitniej, że koszty surowców stanowią stosunkowo niewielką część kosztów ogólnych wielu produktów spożywczych, szczególnie przetworów spożywczych, i że nawet po niedawnych wzrostach cen pszenicy koszt pszenicy stanowi mniej niż 10% ceny detalicznej bochenka chleba w Wielkiej Brytanii i mniej niż 5% ceny bagietki we Francji;
8. wzywa Komisję i państwa członkowskie do zbadania rozbieżności między cenami u producentów a cenami dyktowanymi przez największych detalistów;
Biopaliwa
9. podkreśla, że jedynie bardzo niewielka część produkcji zbóż w UE jest obecnie wykorzystywana do produkcji biopaliw i że spełnienie w 2020 r. założonych przez UE celów w zakresie biopaliw nadal wymagałoby wykorzystania tylko 15% gruntów ornych w UE;
10. podkreśla, że biopaliwa stanowią obecnie jedyny zamiennik dla paliw kopalnych dostępny na dużą skalę na rynku i że – w przeciwieństwie do paliw kopalnych – są one odnawialne i mogą pomóc w uzyskaniu znacznej redukcji emisji gazów cieplarnianych;
11. odnotowuje, że w przypadku wykorzystywania w UE tony zbóż do produkcji bioetanolu aż do 40% surowca wraca do sektora pasz zwierzęcych w postaci produktów ubocznych;
12. wzywa jednak Komisję i państwa członkowskie do lepszej promocji wykorzystania i produkcji bioenergii drugiej generacji, w której zamiast pierwotnych produktów rolnych przetwarza się nawozy naturalne i odpady rolne;
Przywóz pasz
13. odnotowuje z poważnym zaniepokojeniem, że cena tony mieszanki paszowej wzrosła o 75 euro i nadal rośnie z uwagi na dotkliwy brak zbóż pastewnych, co dla sektora hodowlanego w UE stanowi dodatkowy koszt w wysokości 10 miliardów euro;
14. ubolewa nad faktem, że ministrowie rolnictwa państw UE nie osiągnęli na ostatnim posiedzeniu porozumienia w sprawie zatwierdzenia trzech rodzajów genetycznie zmodyfikowanej kukurydzy pomimo pozytywnej opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA);
15. wskazuje, że znaczny procent kukurydzy i soi wykorzystywanej już do produkcji pasz zwierzęcych pochodzi z roślin modyfikowanych genetycznie;
16. odnotowuje z zaniepokojeniem, że sprzeciw wobec zatwierdzenia modyfikacji genetycznych powoduje wzrost cen innych materiałów paszowych, co przynosi szkodę konkurencyjności hodowców UE i prowadzi do paradoksalnej sytuacji, w której konsumenci w UE kupują mięso i produkty pochodzenia hodowlanego od krajów trzecich, stosujących genetycznie zmodyfikowane pasze;
17. ubolewa, że z powodu braku zatwierdzenia obowiązuje de facto zakaz przywozu z USA produktów ubocznych kukurydzy;
18. w związku z tym wzywa Komisję, EFSA i państwa członkowskie do uznania zależności UE od przywozu białka roślinnego z krajów trzecich i do ustanowienia realistycznych zasad przywozowych w oparciu o wartości progowe oraz do skrócenia zwłoki we wprowadzaniu systemu zatwierdzania w UE organizmów genetycznie zmodyfikowanych;
Przywóz i wywóz
19. odnotowuje ogłoszenie na ostatnim posiedzeniu Rady ds. Rolnictwa zamiaru sformułowania wniosku w sprawie zniesienia na 2008 r. ceł przywozowych za zboża jako sposobu poprawy trudnej sytuacji w sektorze hodowli, zwłaszcza w sektorze wieprzowiny;
20. wskazuje, że decyzje takie mogą w istocie osłabić pozycję negocjacyjną UE w sprawie dostępu do rynku w trakcie negocjacji w ramach WTO;
21. podkreśla, że decyzja ta nie powinna posłużyć za precedens dla innych sektorów, np. sektora ryżu;
22. odrzuca wszelkie kroki na rzecz nałożenia na produkcję rolną w UE kwot i taryf wywozowych;
23. domaga się, aby podmioty z krajów trzecich poddawano takim samym ostrym kontrolom, jak producentów z UE;
Światowy brak bezpieczeństwa żywnościowego
24. jest świadomy, że zmniejszenie zapasów żywności na świecie wywiera poważny i szczególny wpływ na kraje o niskich dochodach i deficycie żywności, należące do grupy krajów rozwijających się, w których zgodnie z prognozami znacznie wzrosną ogólne koszty przywożonego zboża – osiągając w latach 2007-2008 niespotykany dotychczas poziom 28 miliardów USD, czyli o około 14% więcej w stosunku do i tak już wysokiego poziomu z ubiegłego roku;
25. odnotowuje, że kraje rozwijające się wydadzą w tym roku ogółem na przywóz zbóż rekordowo wysoką kwotę 52 miliardów USD;
26. wzywa UE do racjonalnego zajęcia się problemami dotyczącymi światowego braku bezpieczeństwa żywnościowego;
27. wzywa Komisję do przeprowadzenia dogłębnej analizy tendencji występujących na rynkach światowych, łącznie ze wzrostem popytu na żywność w krajach rozwijających się, w celu rozważenia – w ramach dokonywania oceny stanu WPR – stworzenia stałych mechanizmów na rzecz zapewnienia w przyszłości wystarczającej podaży rynkowej;
28. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.