30.9.2008 B6‑0521/2008 PROJEKT REZOLUCJI zamykającej debatę nad oświadczeniem Komisji zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu złożyli Cristiana Muscardini, Eugenijus Maldeikis, Ģirts Valdis Kristovskis, Jan Tadeusz Masiel, Seán Ó Neachtain, Ryszard Czarnecki w imieniu grupy politycznej UEN w sprawie przyszłości dauhańskiej agendy rozwoju WTO PE413.310 B6‑0521/2008 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie przyszłości dauhańskiej agendy rozwoju WTO Parlament Europejski, – uwzględniając deklarację ministerialną z Ad-Dauhy złożoną przez Światową Organizację Handlu (WTO) dnia 14 listopada 2001 r., – uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie dauhańskiej agendy rozwoju (DAR), – uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu, A. mając na uwadze, że ministerialne rozmowy prowadzone w ramach WTO w celu zamknięcia negocjacji z Ad-Dauhy utknęły w martwym punkcie pod koniec lipca 2008 r., B. mając na uwadze, że osiągnięto pewne postępy, dzięki czemu członkowie WTO są bliscy finalizacji porozumienia, C. mając na uwadze, że u podstaw negocjacji powinny leżeć interesy krajów rozwijających się, a w szczególności krajów najmniej rozwiniętych, a także zaangażowanie w „rundę rozwojową” wszystkich członków WTO, D. mając na uwadze, że brak porozumienia może poważnie podważyć wiarygodność wielostronnego systemu handlu, a w związku z tym także samej WTO, E. mając na uwadze, że finalizacja DAR nabiera coraz większej wagi wraz z pogarszającymi się perspektywami finansowymi i gospodarczymi, 1. jest poważnie rozczarowany i zaniepokojony faktem, że lipcowe posiedzenia WTO na szczeblu ministerialnym utknęły w martwym punkcie; 2. przypomina o swym pełnym zaangażowaniu na rzecz wielostronnego podejścia do polityki handlowej oraz możliwości zapewnienia przez WTO wyważonych wyników dla handlu międzynarodowego w oparciu o pełne poszanowanie milenijnych celów rozwoju; 3. wyraża przekonanie, że w obecnym kontekście naznaczonym kryzysem finansowym i żywnościowym, zawarcie porozumienia w sprawie dauhańskiej agendy rozwoju mogłoby być czynnikiem stabilizującym; podtrzymuje swe pełne zaangażowanie w DAR, ponieważ konieczne jest pilne zajęcie się przez WTO, po zamknięciu tej rundy negocjacji, globalnymi wyzwaniami związanymi z bezpieczeństwem żywnościowym, energią i zmianami klimatycznymi; 4. jest w pełni świadomy trudności, z jakimi wiąże się to „jednolite przedsięwzięcie”; z zadowoleniem przyjmuje postępy poczynione dotychczas podczas negocjacji, które powinny stanowić istotną i mocną podstawę do dalszych negocjacji z Ad-Dauhy na następnym posiedzeniu oraz do osiągnięcia pomyślnego wyniku; 5. wzywa UE i USA, a także państwa G20, jako nowe liczące się podmioty na arenie gospodarczej, do wzięcia na siebie odpowiedzialności za toczące się negocjacje, do pełnego poszanowania ducha „rundy rozwojowej” oraz do dołożenia wszelkich starań w celu osiągnięcia porozumienia do końca tego roku, aby możliwe było zawarcie DAR w 2009 r.; ponownie podkreśla znaczenie rozróżnienia pomiędzy krajami rozwijającymi się i krajami wschodzącymi; 6. wzywa Indie i USA do bezzwłocznego znalezienia politycznego rozwiązania dla specjalnego mechanizmu ochronnego (SMO), aby zapewnić sprawiedliwą równowagę pomiędzy interesami handlowymi a rozwojem, co umożliwi dyskusję nad innymi kwestiami związanymi z rolnictwem, takimi jak upowszechnianie kontyngentów taryfowych, upraszczanie taryf celnych oraz subsydia do produkcji bawełny, jak również nad kwestiami związanymi z dostępem do rynku produktów nierolnych i usług oraz rozwiązanie tych kwestii; 7. uważa, że trudności związane z DAR uwypuklają potrzebę pilnego zajęcia się, po zakończeniu rundy, kwestią reformy WTO, tak aby stała się instytucją bardziej skuteczną i przejrzystą, a także w celu wzmocnienia jej demokratycznej odpowiedzialności i większego zintegrowania z szerszą strukturą światowego ładu; przypomina o konieczności ukierunkowanej pomocy technicznej oraz budowania potencjału w celu ułatwienia krajom rozwijającym się skutecznego włączenia się w DAR; 8. wzywa Komisję i Radę do opracowania porozumienia zapewniającego pełne uczestnictwo Parlamentu Europejskiego w międzynarodowych negocjacjach handlowych prowadzonych przez Unię Europejską; 9. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji, Radzie, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz dyrektorowi generalnemu WTO.