PARLAMENT EUROPEJSKI

Dokument z posiedzenia

1.12.2008   B6‑0619/2008

PROJEKT REZOLUCJI

zamykającej debatę nad oświadczeniami Rady i Komisji

zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu

złożyli Raül Romeva i Rueda, Angelika Beer

w imieniu grupy politycznej Verts/ALE

w sprawie Kodeksu postępowania UE w sprawie wywozu broni – brak przyjęcia przez Radę wspólnego stanowiska i przekształcenia kodeksu w prawnie wiążący instrument – konieczność kontroli pośrednictwa w handlu bronią

B6‑0619/2008

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Kodeksu postępowania UE w sprawie wywozu broni – brak przyjęcia przez Radę wspólnego stanowiska i przekształcenia kodeksu w prawnie wiążący instrument – konieczność kontroli pośrednictwa w handlu bronią

Parlament Europejski,

–  uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że w roku 2008 obchodzona była dziesiąta rocznica istnienia Kodeksu postępowania Unii Europejskiej w sprawie wywozu broni,

B.  mając na uwadze, że ponad dwa lata temu, w dniu 30 czerwca 2005 r., COARM (grupa robocza Rady ds. broni) osiągnęła porozumienie o charakterze technicznym co do treści wspólnego stanowiska, co wiąże się z gruntownym procesem przeglądu kodeksu postępowania UE w sprawie wywozu broni w celu jego przekształcenia w skuteczny instrument kontroli wywozu broni z terytorium UE i przez przedsiębiorstwa wspólnotowe,

C.  mając na uwadze, że przyjęcie wspomnianego wspólnego stanowiska uczyni z kodeksu instrument kontroli wywozu broni prawnie wiążący we wszystkich państwach członkowskich UE,

D.  mając na uwadze, że pomimo licznych apelów ze strony Parlamentu Europejskiego o przyjęcie wspomnianego wspólnego stanowiska na szczeblu politycznym, Rada Europejska nie zdołała tego dokonać od 2005 r., wskutek czego kwestia ta pozostaje nierozwiązana;

E.  mając na uwadze, że kwestia ta stała się obecnie pilna ze względu na następujące zdarzenia:

–  wiele inicjatyw na rzecz ujednolicenia krajowej polityki dotyczącej zamówień na broń oraz wywozu i sprzedaży broni wewnątrz Wspólnoty;

–  wznowione zainteresowanie kontrolowaniem wpływu pośrednictwa w handlu bronią, zwłaszcza od chwili wejścia w życie unijnych przepisów dotyczących bezpieczeństwa lotniczego na działania operatorów ładunków lotniczych;

1.  ponownie poddaje zdecydowanej krytyce obecny polityczny impas dotyczący przyjęcia tego wspólnego stanowiska w świetle dziesiątej rocznicy kodeksu;

2.  domaga się, aby w okresie swego przewodnictwa Radzie Europejskiej Francja rozwiązała tę kwestię dopilnowując, aby wspólne stanowisko zostało przyjęte przed zakończeniem jej kadencji;

3.  powtarza, że wkład UE w prace nad wiążącym na szczeblu międzynarodowym traktatem o handlu bronią zyska na wiarygodności, gdy tylko jej własny system kontroli broni stanie się prawnie wiążący;

4.  powtarza, że równocześnie z przyjęciem wspólnego stanowiska, konieczne jest między innymi podjęcie następujących działań:

a)  zapobieganie nieodpowiedzialnemu wywozowi broni poprzez ścisłe stosowanie kryteriów kodeksu, zarówno w odniesieniu do przedsiębiorstw, jak i krajowych sił zbrojnych;

b)  stosowanie i poprawa kontroli pośrednictwa w handlu bronią, zapobieganie nielegalnemu handlowi bronią prowadzonemu drogą powietrzną i morską poprzez przekształcenie wspólnego stanowiska UE na temat pośrednictwa w handlu bronią w przepisy prawne obowiązujące wszystkie państwa członkowskie UE;

c)  przeprowadzenie szybkiego dochodzenia w sprawie niedawnych zarzutów dotyczących domniemanych przypadków naruszania embarga na dostawy broni;

d)  zapobieganie wyprzedawaniu prywatnym pośrednikom, a następnie wywozowi do regionów występowania gwałtownych konfliktów lub napięć, broni zebranej w ramach EPBiO, reformy sektora bezpieczeństwa oraz innych inicjatyw UE,

e)  poprawę przejrzystości i jakości danych dostarczanych przez państwa członkowskie UE w ramach rocznego sprawozdania w sprawie kodeksu postępowania;

 

5.  jest przekonany, że przyjęcie wspólnego stanowiska w sprawie kodeksu postępowania w sprawie wywozu broni do krajów trzecich ma podstawowe znaczenie dla uporządkowanego wdrażania przyszłych instrumentów mających na celu harmonizację i liberalizację transportów materiałów obronnych wewnątrz Wspólnoty;

6.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich Unii Europejskiej.