PARLAMENT EUROPEJSKI
Dokument z posiedzenia
1.12.2008 B6‑0619/2008
PROJEKT REZOLUCJI
zamykającej debatę nad oświadczeniami Rady i Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyli Raül Romeva i Rueda, Angelika Beer
w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
w sprawie Kodeksu postępowania UE w sprawie wywozu broni – brak przyjęcia przez Radę wspólnego stanowiska i przekształcenia kodeksu w prawnie wiążący instrument – konieczność kontroli pośrednictwa w handlu bronią
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Kodeksu postępowania UE w sprawie wywozu broni – brak przyjęcia przez Radę wspólnego stanowiska i przekształcenia kodeksu w prawnie wiążący instrument – konieczność kontroli pośrednictwa w handlu bronią
Parlament Europejski,
– uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że w roku 2008 obchodzona była dziesiąta rocznica istnienia Kodeksu postępowania Unii Europejskiej w sprawie wywozu broni,
B. mając na uwadze, że ponad dwa lata temu, w dniu 30 czerwca 2005 r., COARM (grupa robocza Rady ds. broni) osiągnęła porozumienie o charakterze technicznym co do treści wspólnego stanowiska, co wiąże się z gruntownym procesem przeglądu kodeksu postępowania UE w sprawie wywozu broni w celu jego przekształcenia w skuteczny instrument kontroli wywozu broni z terytorium UE i przez przedsiębiorstwa wspólnotowe,
C. mając na uwadze, że przyjęcie wspomnianego wspólnego stanowiska uczyni z kodeksu instrument kontroli wywozu broni prawnie wiążący we wszystkich państwach członkowskich UE,
D. mając na uwadze, że pomimo licznych apelów ze strony Parlamentu Europejskiego o przyjęcie wspomnianego wspólnego stanowiska na szczeblu politycznym, Rada Europejska nie zdołała tego dokonać od 2005 r., wskutek czego kwestia ta pozostaje nierozwiązana;
E. mając na uwadze, że kwestia ta stała się obecnie pilna ze względu na następujące zdarzenia:
– wiele inicjatyw na rzecz ujednolicenia krajowej polityki dotyczącej zamówień na broń oraz wywozu i sprzedaży broni wewnątrz Wspólnoty;
– wznowione zainteresowanie kontrolowaniem wpływu pośrednictwa w handlu bronią, zwłaszcza od chwili wejścia w życie unijnych przepisów dotyczących bezpieczeństwa lotniczego na działania operatorów ładunków lotniczych;
1. ponownie poddaje zdecydowanej krytyce obecny polityczny impas dotyczący przyjęcia tego wspólnego stanowiska w świetle dziesiątej rocznicy kodeksu;
2. domaga się, aby w okresie swego przewodnictwa Radzie Europejskiej Francja rozwiązała tę kwestię dopilnowując, aby wspólne stanowisko zostało przyjęte przed zakończeniem jej kadencji;
3. powtarza, że wkład UE w prace nad wiążącym na szczeblu międzynarodowym traktatem o handlu bronią zyska na wiarygodności, gdy tylko jej własny system kontroli broni stanie się prawnie wiążący;
4. powtarza, że równocześnie z przyjęciem wspólnego stanowiska, konieczne jest między innymi podjęcie następujących działań:
a) zapobieganie nieodpowiedzialnemu wywozowi broni poprzez ścisłe stosowanie kryteriów kodeksu, zarówno w odniesieniu do przedsiębiorstw, jak i krajowych sił zbrojnych;
b) stosowanie i poprawa kontroli pośrednictwa w handlu bronią, zapobieganie nielegalnemu handlowi bronią prowadzonemu drogą powietrzną i morską poprzez przekształcenie wspólnego stanowiska UE na temat pośrednictwa w handlu bronią w przepisy prawne obowiązujące wszystkie państwa członkowskie UE;
c) przeprowadzenie szybkiego dochodzenia w sprawie niedawnych zarzutów dotyczących domniemanych przypadków naruszania embarga na dostawy broni;
d) zapobieganie wyprzedawaniu prywatnym pośrednikom, a następnie wywozowi do regionów występowania gwałtownych konfliktów lub napięć, broni zebranej w ramach EPBiO, reformy sektora bezpieczeństwa oraz innych inicjatyw UE,
e) poprawę przejrzystości i jakości danych dostarczanych przez państwa członkowskie UE w ramach rocznego sprawozdania w sprawie kodeksu postępowania;
5. jest przekonany, że przyjęcie wspólnego stanowiska w sprawie kodeksu postępowania w sprawie wywozu broni do krajów trzecich ma podstawowe znaczenie dla uporządkowanego wdrażania przyszłych instrumentów mających na celu harmonizację i liberalizację transportów materiałów obronnych wewnątrz Wspólnoty;
6. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich Unii Europejskiej.