PARLAMENT EUROPEJSKI

Dokument z posiedzenia

11.2.2009                                                                                                                B6‑0100/2009

PROJEKT REZOLUCJI

zamykającej debatę nad oświadczeniami Rady i Komisji

zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu

złożyli

–         José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Charles Tannock, Michael Gahler i Ioannis Kasoulides, w imieniu grupy politycznej PPE-DE,

–         Pasqualina Napoletano, Hannes Swoboda i Véronique De Keyser, w imieniu grupy politycznej PSE,

–         Annemie Neyts-Uyttebroeck, w imieniu grupy politycznej ALDE,

–         Daniel Cohn-Bendit i Monica Frassoni, w imieniu grupy politycznej Verts/ALE,

–         Brian Crowley, Adam Bielan, Roberta Angelilli, Ryszard Czarnecki, Inese Vaidere, Hanna Foltyn-Kubicka i Ģirts Valdis Kristovskis, w imieniu grupy politycznej UEN,

–         André Brie, Kyriacos Triantaphyllides, Luisa Morgantini i Miguel Portas, w imieniu grupy politycznej GUE/NGL,

w sprawie pomocy humanitarnej dla Strefy Gazy

B6‑0100/2009

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie pomocy humanitarnej dla Strefy Gazy

Parlament Europejski,

–   uwzględniając poprzednie rezolucje, w szczególności rezolucje z dnia 16 listopada 2006 r. w sprawie sytuacji w Strefie Gazy, z dnia 11 października 2007 r. w sprawie sytuacji humanitarnej w Strefie Gazy, z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie sytuacji w Strefie Gazy oraz z dnia 15 stycznia 2009 r. w sprawie sytuacji w Strefie Gazy,

–   uwzględniając rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 242 (1967), 338 (1973) i 1860 z dnia 8 stycznia 2009 r.,

–   uwzględniając IV Konwencję genewską (1949),

–   uwzględniając Plan szybkiej reakcji przygotowany przez UNRWA mający na celu przywrócenie najważniejszych dla uchodźców usług w Gazie (styczeń-wrzesień 2009 r.)

–   uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że konflikt w Strefie Gazy jeszcze bardziej pogłębił kryzys humanitarny w regionie i przybrał nieludzkie rozmiary; mając na uwadze, że 88% ludności Gazy jest uzależniona od pomocy żywnościowej,

B.  mając na uwadze, że przejścia graniczne po obu stronach Strefy Gazy są zamknięte od 18 miesięcy i że blokada przepływu ludności i towarów utrudnia dostarczanie pomocy humanitarnej ludności oraz że ilość dopuszczanych do Strefy Gazy towarów jest niewystarczająca, aby zaspokoić podstawowe potrzeby humanitarne,

C. mając na uwadze, że kluczowe instytucje użyteczności publicznej w Strefie Gazy cierpią na poważne utrudnienia z powodu braku podstawowych materiałów potrzebnych w ich działalności; mając na uwadze, że brak lekarstw i paliwa w szpitalach wciąż naraża na niebezpieczeństwo życie Palestyńczyków,

D. mając na uwadze, że UNRWA i Światowy Program Żywnościowy odgrywają kluczową rolę w dostarczaniu podstawowych dóbr ludności Strefy Gazy z pełnym poparciem społeczności międzynarodowej; mając na uwadze, że część pomocy humanitarnej przeznaczonej na poprawę warunków życia w regionie nie nadaje się już do spożycia z powodu utrudnień w dostawie; mając na uwadze, że 3 i 5 lutego Hamas skonfiskował setki paczek z żywnością i tysiące kocy przeznaczonych dla ludności cywilnej Gazy, które zwrócono po całkowitym zawieszeniu dostaw pomocy przez UNRWA dla Strefy Gazy;

E.  mając na uwadze, że znaczące wsparcie finansowe udzielone Palestyńczykom przez Unię Europejską bardzo pomogło w staraniach na rzecz zapobieżenia katastrofie humanitarnej w Strefie Gazy; mając na uwadze, że Unia Europejska, mimo wszystkich przeszkód, nadal udziela pomocy humanitarnej,

F.  mając na uwadze, że w dniu 2 marca 2009 r. odbędzie się w Kairze międzynarodowa konferencja darczyńców na rzecz odbudowy Strefy Gazy,

1.  dostrzega cierpienia ludności palestyńskiej w Strefie Gazy i wzywa do pilnego zwiększenia nieograniczonej pomocy humanitarnej, której udzielanie jest moralnym obowiązkiem i która musi być dostarczana bezwarunkowo i bez ograniczeń; wzywa władze izraelskie do zezwolenia na stały i zadowalający przepływ pomocy humanitarnej, w tym wszelkich materiałów dla UNRWA i innych agencji ONZ, niezbędnych do wykonywania ich obowiązków, spełniający oczekiwania ludności;

2.  ponownie wzywa do zaprzestania blokady Strefy Gazy, zgodnie z umową dotyczącą ruchu granicznego z listopada 2005 r., do natychmiastowego i trwałego ponownego otwarcia przejść granicznych i zapobiegania przemytowi i nielegalnemu handlowi bronią i amunicją;

3.  apeluje o szczegółową ocenę szkód w Strefie Gazy i pogłębioną analizę potrzeb ludności Gazy, która może posłużyć za podstawę planów odbudowy;

4.  wzywa do finansowej, gospodarczej i społecznej rekonstrukcji Strefy Gazy, która jest podstawowym elementem bezpieczeństwa w regionie; przypomina, że zgodnie z zobowiązaniami społeczności międzynarodowej i Unii Europejskiej, pomoc powinna obejmować wypłatę gotówki na zapłatę wynagrodzeń, emerytur i świadczeń dla najsłabszych grup ludności i rodzin;

5.  uważa, z myślą o mającej się odbyć 2 marca międzynarodowej konferencji darczyńców w Kairze, że jakakolwiek trwała odbudowa i rozwój w Strefie Gazy wymaga trwałego zawieszenia broni popartego powrotem do poważnych negocjacji pokojowych między Izraelem i Palestyńczykami, którym towarzyszyć będzie proces pojednania narodowego wśród Palestyńczyków;

6.  podkreśla ponownie, że wsparcie finansowe Unii Europejskiej dla Palestyńczyków nie powinno być osłabiane ciągłymi zniszczeniami, które zmniejszają poparcie dla projektów na rzecz odbudowy w oczach europejskiej opinii publicznej;

7.  wzywa Komisję do przygotowania wszechstronnego przeglądu i oceny średnio- i długofalowych perspektyw projektów na rzecz odbudowy w Strefie Gazy finansowanych przez Unię Europejską w ramach mechanizmu PEGASE i ECHO i ich skutków budżetowych;

8.  zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wysokiemu przedstawicielowi ds. wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich, wysłannikowi Kwartetu Bliskowschodniego, przewodniczącemu Autonomii Palestyńskiej, palestyńskiej Radzie Legislacyjnej, rządowi Izraela i Knesetowi.