Dokument z posiedzenia
4.11.2009 B7‑0128/2009
PROJEKT REZOLUCJI
zamykający debatę na temat oświadczenia Rady i Komisji
zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie przygotowań do szczytu UE-Rosja w Sztokholmie w dniu 18 listopada 2009 r.
Annemie Neyts-Uyttebroeck
w imieniu grupy politycznej ALDE
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie przygotowań do szczytu UE-Rosja w Sztokholmie w dniu 18 listopada 2009 r.
Parlament Europejski,
– uwzględniając umowę o partnerstwie i współpracy między UE a Rosją, która weszła w życie w 1997 r. i wygasła w 2007 r., ale nadal obowiązuje w oczekiwaniu na wyniki trwających negocjacji nad nową umową,
– uwzględniając wcześniejsze sprawozdania i rezolucje PE w sprawie Rosji i stosunków między UE a Rosją, a w szczególności rezolucję z dnia 17 września 2009 r. w sprawie zabójstw obrońców praw człowieka w Rosji, rezolucję z dnia 17 września 2009 r. w sprawie zewnętrznych aspektów bezpieczeństwa energetycznego oraz rezolucję z dnia 19 czerwca 2008 r. w sprawie szczytu UE-Rosja, który odbył się w dniach 26-27 czerwca 2008 r. w Chanty-Mansyjsku,
– uwzględniając konsultacje UE-Rosja w sprawie praw człowieka,
– uwzględniając wynik posiedzenia Stałej Rady Partnerstwa UE-Rosja, które odbyło się w Brukseli w dniu 19 października 2009 r.,
– uwzględniając projekt porządku obrad nadchodzącego szczytu UE-Rosja w Sztokholmie w dniu 18 listopada 2009 r.,
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że Unia Europejska jest nadal zaangażowana w pogłębianie i rozwój stosunków z Rosją, co widać w zobowiązaniu UE do poważnego zaangażowania się w negocjacje na temat nowej umowy ramowej na rzecz dalszego rozwoju stosunków UE-Rosja,
B. mając na uwadze, że stosunki między UE a Rosją stoją, nie za sprawą UE, przed licznymi poważnymi wyzwaniami, zwłaszcza w odniesieniu do powszechnych obaw dotyczących demokracji i praw człowieka w Rosji, niezawisłości sądów, zwiększonej kontroli nad środkami masowego przekazu, bezradności rosyjskiej policji i władz sądowniczych w ujęciu winnych morderstw dziennikarzy, stosowanych wobec opozycji środków represji, wybiórczego stosowania prawa przez władze oraz wyborów, w tym przeprowadzonych niedawno wyborów regionalnych i lokalnych,
C. mając na uwadze, że w stosunkach z Rosją Unia Europejska musi mówić jednym głosem i opierać te stosunki na solidarności i poszanowaniu wartości UE, mimo że Rosja uporczywie koncentruje się na dwustronnych stosunkach z niektórymi państwami członkowskimi UE,
D. mając na uwadze, że obecny nacisk kładziony na „strategiczne partnerstwo oparte na wspólnych wartościach” powinien zostać zastąpiony bardziej realistyczną polityką opartą na pragmatycznej współpracy oraz stanowczym i jednolitym stanowisku wszystkich państw członkowskich w odniesieniu do polityki UE wobec Rosji;
E. mając na uwadze, że stosunki gospodarcze i handlowe między UE a Rosją cechuje wzrost wzajemnej zależności, co wymaga wspólnych wysiłków i zaangażowania w celu zapewnienia trwałego wzrostu,
1. zauważa, że szczyt w Sztokholmie będzie się koncentrował na kryzysie gospodarczym i finansowym, zmianach klimatu, na energii i bezpieczeństwie energetycznym oraz z zadowoleniem przyjmuje postępy w negocjacjach w sprawie nowej umowy ramowej;
2. wyraża poparcie dla nadania przyszłym stosunkom z Rosją bardziej pragmatycznego charakteru, nadal kładąc nacisk na cztery wspólne przestrzenie i konieczność zawarcia nowej umowy ramowej oraz skupienie się na konkretnej współpracy, wspólnych projektach i dotrzymywaniu dotychczasowych zobowiązań i umów;
3. ponawia poparcie dla nowej umowy wykraczającej poza czysto gospodarczą współpracę i uwzględniającej takie kwestie jak demokracja, rządy prawa, poszanowanie praw człowieka i praw podstawowych, mimo że obecna sytuacja w Rosji budzi poważne obawy co do jej zaangażowania i zdolności do przestrzegania tych zasad i wartości;
4. ponawia swoje poparcie dla celu akcesji Rosji do WTO, aby pomóc jej w przyciągnięciu większej ilości inwestycji zagranicznych oraz w dywersyfikacji gospodarki; zastanawia się jednak, czy ostatnia decyzja Rosji o utworzeniu unii celnej z Kazachstanem i Białorusią może spowolnić ten proces oraz wzywa Radę i Komisję do wyjaśnienia, czy nowa unia celna nie kłóci się z obowiązkiem spełnienia przez Rosję kryteriów członkostwa w WTO;
5. wzywa Radę i Komisję do podwojenia wysiłków na rzecz rozwiązania problemów na przejściach granicznych UE-Rosja, zaangażowania w konkretne projekty, pełnego wykorzystania nowego instrumentu sąsiedztwa i partnerstwa oraz funduszy INTERREG przeznaczonych na współpracę transgraniczną oraz pełnego przestrzegania wcześniejszego porozumienia w sprawie przelotów nad Syberią;
6. oczekuje podpisania przez Unię Europejską i Rosję porozumienia dotyczącego ustanowienia mechanizmu wczesnego ostrzegania w zakresie bezpieczeństwa energetycznego obejmującego powiadamianie, konsultacje i wdrażanie, oraz wzywa prezydencję szwedzką i Komisję do współpracy z władzami Rosji, Gazpromem, władzami Ukrainy i spółką Naftohaz Ukrainy, aby uniknąć ponownych przerw w dostawach, jakie miały miejsce w ciągu ostatnich kilku lat;
7. zwraca się do szwedzkiej prezydencji o wykorzystanie szczytu dla wyraźnego zwrócenia uwagi stronie rosyjskiej na zwiększone środki na rzecz wewnętrznej solidarności energetycznej, jakie podejmuje Unia oraz na ryzyko długoterminowych negatywnych konsekwencji problemów Rosji z ciągłością dostaw;
8. powtarza, że współpraca w dziedzinie energii między UE a Rosją musi opierać się na zasadach określonych w Karcie Energetycznej, która winna zostać włączona do nowego porozumienia ramowego pomiędzy UE i Rosją w celu zapewnienia przejrzystych i uczciwych warunków wzajemnych inwestycji, równego dostępu i rynku opartego na przepisach prawa;
9. zwraca się do szwedzkiej prezydencji i do Rady o intensywną współpracę ze stroną rosyjską w celu zagwarantowania osiągnięcia światowego porozumienia na kopenhaskim szczycie poświęconym zmianom klimatu, który odbędzie się w grudniu, mającego na celu podjęcie wiążących zobowiązań w zakresie redukcji emisji dwutlenku węgla;
10. Ponownie wzywa do intensyfikacji dialogu UE-Rosja na temat praw człowieka i do otwarcia tego procesu na rzeczywisty wkład Parlamentu Europejskiego, Dumy Państwowej i społeczeństwa obywatelskiego oraz organizacji praw człowieka;
11. podkreśla, że pełna i skuteczna realizacja istniejącej umowy w sprawie ułatwień wizowych ma zasadnicze znaczenie i jest warunkiem wstępnym dla wszelkich działań zmierzających do dalszej liberalizacji systemu wizowego;
12. wzywa szwedzką prezydencję, aby wykorzystała szczyt do wyraźnego wyrażenia troski UE w związku z szeregiem kwestii międzynarodowych, w których zasadnicze znaczenie ma konstruktywna współpraca Rosji; zauważa w szczególności potrzebę rozwiązania pozostałych problemów Południowego Kaukazu, lecz również, biorąc pod uwagę pozycję Rosji w polityce światowej, potrzebę wzmożonej współpracy przy podejmowaniu kwestii Iranu, Afganistanu, Bliskiego Wschodu i innych kluczowych zagadnień polityki międzynarodowej;
13. wzywa urzędującą prezydencję do wyrażenia wsparcia UE dla trwających rozmów między Federacją Rosyjską i Stanami Zjednoczonymi w sprawie układu o ograniczeniu broni strategicznej;
14. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich i Federacji Rosyjskiej.