Έγγραφο συνόδου

 

18.11.2009                                                                                                              B7‑0147/2009

ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ

εν συνεχεία της ερώτησης για προφορική απάντηση B7‑0222/2009

σύμφωνα με το άρθρο 115, παράγραφος 5, του Κανονισμού

σχετικά με την ευρωμεσογειακή οικονομική και εμπορική εταιρική σχέση ενόψει της 8ης Ευρωμεσογειακής Διάσκεψης των Υπουργών Εμπορίου – Βρυξέλλες – 9 Δεκεμβρίου 2009

Metin Kazak, Niccolò Rinaldi, Marielle De Sarnez, Robert Rochefort, Ramon Tremosa I Balcells, Ivo Vajgl

εξ ονόματος της Ομάδας ALDE

 

B7‑0147/2009

Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την ευρωμεσογειακή οικονομική και εμπορική εταιρική σχέση ενόψει της 8ης Ευρωμεσογειακής Διάσκεψης των Υπουργών Εμπορίου – Βρυξέλλες – 9 Δεκεμβρίου 2009

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–   έχοντας υπόψη τη Δήλωση της Βαρκελώνης, της 28ης Νοεμβρίου 1995, με την οποία θεσμοθετήθηκε εταιρική σχέση μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των χωρών της νότιας και ανατολικής Μεσογείου,

–   έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής στο Συμβούλιο και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, της 11ης Μαρτίου 2003, με τίτλο «Ευρύτερη Ευρώπη – Γειτονικές σχέσεις: ένα νέο πλαίσιο σχέσεων με τους γείτονές μας στα ανατολικά και νότια σύνορά μας» ( COM(2003)0104 ), το έγγραφο στρατηγικής της σχετικά με την ευρωπαϊκή πολιτική γειτονίας (ΕΠΓ) ( COM(2004)0373 ), την ανακοίνωσή της προς το Συμβούλιο, της 9ης Δεκεμβρίου 2004, σχετικά με τις προτάσεις της για σχέδια δράσης στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής πολιτικής γειτονίας (ΕΠΓ) ( COM(2004)0795 ), τα σχέδια δράσης για το Ισραήλ, την Ιορδανία, το Μαρόκο, την Παλαιστινιακή Αρχή, την Τυνησία και τον Λίβανο, καθώς και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1638/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 2006, για τον καθορισμό γενικών διατάξεων σχετικά με τη θέσπιση ευρωπαϊκού μηχανισμού γειτονίας και εταιρικής σχέσης[1],

–   έχοντας υπόψη τις ευρωμεσογειακές συμφωνίες σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους αφενός, και της Τυνησίας[2], του Ισραήλ[3], του Μαρόκου[4], της Ιορδανίας[5], της Αιγύπτου[6], του Λιβάνου[7] και της Αλγερίας[8] αφετέρου, καθώς και την ευρωμεσογειακή ενδιάμεση συμφωνία σύνδεσης για το εμπόριο και τη συνεργασία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO) (επ’ ωφελεία της Παλαιστινιακής Αρχής)[9]· έχοντας υπόψη την απόφαση αριθ. 1/95 του Συμβουλίου Σύνδεσης ΕΚ-Τουρκίας, της 22ας Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την εφαρμογή της τελικής φάσης της τελωνειακής ένωσης (96/142/ΕΚ)[10],

–   έχοντας υπόψη τη συμφωνία ελευθέρων συναλλαγών, γνωστή και ως συμφωνία του Αγαδίρ, η οποία υπεγράφη στις 25 Φεβρουαρίου 2004 από την Ιορδανία, την Αίγυπτο, την Τυνησία και το Μαρόκο,

–   έχοντας υπόψη την Ευρωμεσογειακή Σύνοδο των Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στις 13 Ιουλίου 2008 και εγκαθίδρυσε την Ένωση για τη Μεσόγειο (ΕγΜ),

–   έχοντας υπόψη την 6η Ευρωμεσογειακή Διάσκεψη των Υπουργών Εμπορίου, που πραγματοποιήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2007 στη Λισσαβώνα,

–   έχοντας υπόψη την 7η Ευρωμεσογειακή Διάσκεψη των Υπουργών Εμπορίου, που πραγματοποιήθηκε στις 2 Ιουλίου 2008 στη Μασσαλία,

–   έχοντας υπόψη την ευρωμεσογειακή σύνοδο ανώτατων αξιωματούχων στον τομέα του εμπορίου που πραγματοποιήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2009 στις Βρυξέλλες,

–   έχοντας υπόψη τα προηγούμενα ψηφίσματά του σχετικά με τη μεσογειακή πολιτική της ΕΕ και ιδίως το από 15ης Μαρτίου 2007 ψήφισμά του σχετικά με τη δημιουργία της ευρωμεσογειακής ζώνης ελευθέρων συναλλαγών και το από 19ης Φεβρουαρίου 2009 ψήφισμά του σχετικά με τη διαδικασία της Βαρκελώνης: Ένωση για τη Μεσόγειο,

–   έχοντας υπόψη το άρθρο 115, παράγραφος 5, του Κανονισμού του,

Α. λαμβάνοντας υπόψη ότι από τη Διάσκεψη της Βαρκελώνης του 1995 γεννήθηκε το εξαιρετικά μεγαλόπνοο σχέδιο της σφυρηλάτησης νέων και στενότερων πολιτικών, οικονομικών, κοινωνικών και πολιτισμικών δεσμών μεταξύ των βόριων και των νότιων ακτών της Μεσογείου· λαμβάνοντας υπόψη ότι η Διαδικασία της Βαρκελώνης πρέπει σύντομα να ενισχυθεί με τη δημιουργία της ζώνης ελεύθερων συναλλαγών,

Β.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η εγκαθίδρυση της ΕγΜ, με την οποία επιχειρείται η αναθέρμανση της διαδικασίας ευρωμεσογειακής ολοκλήρωσης μέσω απτών και ορατών έργων, δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί· λαμβάνοντας υπόψη ότι δεν προγραμματίστηκαν ευρωμεσογειακές διασκέψεις από τον Ιανουάριο έως τον Ιούλιο του 2009 λόγω του πολέμου στη Λωρίδα της Γάζας,

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η Διάσκεψη των Υπουργών Εξωτερικών που επρόκειτο να πραγματοποιηθεί στην Κωνσταντινούπολη στις 24 και 25 Νοεμβρίου 2009 χρειάστηκε να αναβληθεί, διότι αρνήθηκαν να συμμετάσχουν σε αυτή τα αραβικά κράτη, διαμαρτυρόμενα για τη στάση του Ισραήλ στην ειρηνευτική διαδικασία στη Μέση Ανατολή,

Δ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι χώρες της νότιας και ανατολικής Μεσογείου (ΧΝΑΜ) πρέπει να άρουν τα πολιτικά και οικονομικά εμπόδια που αυτή τη στιγμή παρακωλύουν τη διαδικασία της ολοκλήρωσης σε ολόκληρη την περιοχή, προκειμένου να επιτύχουν γονιμότερη συνεργασία μεταξύ τους,

Ε.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι ευρωμεσογειακές εμπορικές σχέσεις αναπτύσσονται σταθερά και ότι η ΕΕ εμφανίζεται ως ο «φυσικός εμπορικός εταίρος» της περιοχής, απορροφώντας το 46,6% των συνολικών εξαγωγών των χωρών της Μεσογείου,

ΣΤ. λαμβάνοντας υπόψη ότι το 2008 το συνολικό ύψος των εμπορικών συναλλαγών των χωρών της Μεσογείου με την ΕΕ ανήλθε στα 246,7 δισεκατομμύρια ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί στο 8% περίπου του συνόλου των εξωτερικών εμπορικών συναλλαγών της ΕΕ, με θετικό ισοζύγιο 15,3 δισεκατομμυρίων ευρώ υπέρ της ΕΕ,

Ζ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ αποτελεί μείζονα ξένο επενδυτή στην περιοχή (εξαιρουμένου του Ισραήλ), και ότι το 2006 οι επενδύσεις της άγγιξαν το ύψος-ρεκόρ των 15,3 δισεκατομμυρίων ευρώ, επίπεδο από το οποίο, ωστόσο, υποχώρησαν το 2007,

Η. λαμβάνοντας υπόψη τη σταδιακή αύξηση των εμπορικών συναλλαγών στον τομέα των υπηρεσιών, με ενισχυόμενο θετικό ισοζύγιο υπέρ των χωρών της Μεσογείου (κυρίως χάρη στον τουρισμό), το οποίο το 2006 άγγιξε το ύψος-ρεκόρ των 11,6 δισεκατομμυρίων ευρώ,

Θ. λαμβάνοντας υπόψη ότι, παρά τα μεγέθη αυτά, το επίπεδο των εμπορικών συναλλαγών και των επενδύσεων της ΕΕ στις χώρες της νότιας Μεσογείου παραμένει κατώτερο των προσδοκιών, ενώ οι εμπορικές συναλλαγές τόσο στον τομέα των αγαθών όσο και στον τομέα των υπηρεσιών δεν κρίνονται επαρκώς διαφοροποιημένες, εάν ληφθούν υπόψη οι δυνατότητες που υπάρχουν στον ευρωμεσογειακό χώρο, οι δε επενδύσεις που προσελκύουν οι εταίροι της ΕΕ στη νότια Μεσόγειο είναι ελάχιστες· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι άμεσες ξένες επενδύσεις (ΑΞΕ) παραμένουν σε πολύ χαμηλό επίπεδο στην περιοχή σε σύγκριση με άλλα μέρη του κόσμου· λαμβάνοντας επίσης υπόψη τις μεγάλες διαφορές που υπάρχουν ανάμεσα στα κράτη όσον αφορά την ικανότητα προσέλκυσης ΑΞΕ,

Ι.   λαμβάνοντας υπόψη ότι η επίτευξη της οικονομικής περιφερειακής ολοκλήρωσης Νότου-Νότου, παρά ορισμένες σημαντικές πρωτοβουλίες, όπως η συμφωνία του Αγαδίρ, εξακολουθεί να καθυστερεί σημαντικά, και ότι, για τον λόγο αυτό, οι εμπορικές ροές Νότου-Νότου δεν έχουν αναπτυχθεί επαρκώς και αναλογούν στο 6% περίπου των συνολικών εμπορικών συναλλαγών των χωρών αυτών,

ΙΑ. λαμβάνοντας υπόψη ότι οι παραγωγοί προϊόντων κλωστοϋφαντουργίας, ένδυσης και υπόδησης χάνουν μεγάλο τμήμα του μεριδίου που κατέχουν στην αγορά, λόγω της παγκοσμιοποίησής της και του έντονου ανταγωνισμού από την Ασία,

ΙΒ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει υπογράψει συμφωνίες ελεύθερων συναλλαγών με όλους τους εταίρους της στη νότια Μεσόγειο, εκτός από τη Συρία και τη Λιβύη· λαμβάνοντας υπόψη ότι έχουν ολοκληρωθεί οι διαπραγματεύσεις με τη Συρία για τη σύναψη συμφωνίας σύνδεσης, αλλά η Συρία έχει αναβάλει την υπογραφή της· λαμβάνοντας επίσης υπόψη ότι η Επιτροπή έχει αρχίσει διαπραγματεύσεις με τη Λιβύη,

ΙΓ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η διμερής προσέγγιση, η οποία αποτελεί συνιστώσα κάθε διαδικασίας αυτού του είδους και απόρροια των ιδιαίτερων πολιτισμικών, κοινωνικών, οικονομικών και πολιτικών διαφορών μεταξύ των ενδιαφερομένων χωρών, θα πρέπει να καθοδηγείται και να στηρίζεται από ένα συνολικότερο όραμα και σχέδιο για τις σχέσεις μεταξύ των διαφόρων εταίρων, και, συνεπώς, να συνοδεύεται από μια περιφερειακή προσέγγιση,

ΙΔ. λαμβάνοντας υπόψη ότι οι επιπτώσεις της οικονομικής και χρηματοπιστωτικής κρίσης έχουν οξύνει τα πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν ήδη οι χώρες εταίροι της ΕΕ, ιδίως δε το πρόβλημα της ανεργίας·

1.  επαναλαμβάνει τη στρατηγική σημασία της εγκαθίδρυσης ολοκληρωμένης ευρωμεσογειακής ζώνης ελεύθερων συναλλαγών, η οποία θα συμβάλλει σημαντικά στην ειρήνη, στην ευημερία και στην ασφάλεια ολόκληρης της περιοχής, και, για τον λόγο αυτό, στηρίζει τα μέτρα και τις προσπάθειες που στόχο έχουν την άρση των φραγμών και των εμποδίων· τονίζει ότι για την επιτυχία της ευρωμεσογειακής εταιρικής σχέσης και ιδίως της ζώνης ελεύθερων συναλλαγών χρειάζεται διαρκής και συντονισμένη προσπάθεια από όλα τα μέρη·

2.  θεωρεί ότι την τελευταία δεκαετία σημαντικά και απρόβλεπτα πολιτικά γεγονότα, όπως η σύρραξη στη Μέση Ανατολή, είχαν σοβαρό αρνητικό αντίκτυπο στην πρόοδο και στην εξέλιξη της ευρωμεσογειακής εταιρικής σχέσης και της ζώνης ελεύθερων συναλλαγών, και καθυστέρησαν την υλοποίησή της· εκφράζει τη δυσαρέσκειά του για το γεγονός ότι οι ίδιοι ακριβώς πολιτικοί λόγοι επέβαλαν την ακύρωση της τελευταίας Ευρωμεσογειακής Διάσκεψης των Υπουργών Εξωτερικών και δεν επιτρέπουν να σημειωθεί πρόοδος όσον αφορά την ΕγΜ·

3.  σημειώνει ότι οι υπουργοί εμπορίου των ευρωμεσογειακών κρατών θα συζητήσουν για τη θέσπιση μέτρων αντιμετώπισης των υφιστάμενων αδυναμιών στις ευρωμεσογειακές εμπορικές και οικονομικές σχέσεις, για την κατάρτιση νέου ευρωμεσογειακού χάρτη πορείας για το εμπόριο, καθώς και για τη δημιουργία νέου μηχανισμού διευκόλυνσης του εμπορίου και των επενδύσεων στην περιοχή· θεωρεί ότι οι υφιστάμενες συμφωνίες σύνδεσης πρέπει να επεκταθούν πέρα από το εμπόριο αγαθών και να συμπεριλάβουν τη γεωργία, τις υπηρεσίες, τις επενδύσεις και συναφή κανονιστικά ζητήματα, τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και την πάταξη των απομιμήσεων, τον ανταγωνισμό και τις δημόσιες συμβάσεις, καθώς και τα μέσα εμπορικής άμυνας, προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος προς μια συνολική συμφωνία ελεύθερων εμπορικών συναλλαγών·

4.  ενθαρρύνει θερμά τα κράτη εταίρους της ΕΕ στη νότια Μεσόγειο να αναπτύξουν το εμπόριο Νότου-Νότου, ακολουθώντας το παράδειγμα της οικονομικής συμφωνίας του Αγαδίρ που υπεγράφη από την Αίγυπτο, την Ιορδανία, το Μαρόκο και την Τυνησία, και καλεί τις υπόλοιπες χώρες της περιοχής να προσχωρήσουν στη συμφωνία, ώστε να αναπτυχθούν περαιτέρω οι πρωτοβουλίες ολοκλήρωσης που έχουν αναλάβει οι εταίροι της ΕΕ στη νότια Μεσόγειο, και να αξιοποιηθούν συνέργιες με την εμβάθυνση των ευρωμεσογειακών συμφωνιών σύνδεσης μεταξύ χωρών της Μεσογείου και της ΕΕ· τονίζει ότι τα θεσμικά όργανα της ΕΕ πρέπει να ανταποκριθούν θετικά στα αιτήματα τεχνικής στήριξης, προκειμένου να δοθεί ώθηση στην οικονομική ολοκλήρωση Νότου-Νότου·

5.  θεωρεί ότι το σύστημα σώρευσης προέλευσης πρέπει να ενισχυθεί, καθότι αποτελεί χρήσιμο δασμολογικό εργαλείο για την αναθέρμανση του εμπορίου στην περιοχή, καθώς και ότι θα έπρεπε να εκσυγχρονισθούν και να απλουστευθούν οι κανόνες προέλευσης, ώστε να λαμβάνονται υπόψη τα συμφέροντα των ευρωμεσογειακών εταίρων· ζητεί, για τον λόγο αυτό, να συναφθεί εντός του 2010 η περιφερειακή συμφωνία για το πανευρωμεσογειακό σύστημα σώρευσης καταγωγής·

6.  εφιστά την προσοχή στην ανάγκη να ενισχυθεί η εταιρική σχέση Βορρά-Νότου, προκειμένου να παραμείνουν ανταγωνιστικοί οι τομείς της παραγωγής και του εμπορίου προϊόντων κλωστοϋφαντουργίας και ένδυσης στον ευρωμεσογειακό χώρο, καθώς και στην ανάγκη να προωθηθούν στις χώρες της νότιας και ανατολικής Μεσογείου δραστηριότητες με υψηλότερη προστιθέμενη αξία, βασιζόμενες στη δημιουργικότητα και την καινοτομία, και όχι μόνο στην ανάθεση επιχειρηματικών δραστηριοτήτων σε τρίτους·

7.  τονίζει την ανάγκη να ενισχυθεί η ασφάλεια των επενδύσεων στην περιοχή της Μεσογείου, μέσω ενός συστήματος που να συντονίζει στρατηγικές υπέρ των ΜΜΕ και να καλύπτει ποικίλους τομείς: προστασία, χρηματοδότηση, πληροφόρηση και δικτύωση των ΜΜΕ·

8.  εφιστά την προσοχή στην ανάγκη δημιουργίας μιας Ευρωμεσογειακής Τράπεζας Επενδύσεων και Ανάπτυξης, η οποία θα εξασφάλιζε δωρητές από αμφότερες τις ακτές της Μεσογείου και θα μπορούσε να προσελκύει τις άμεσες ξένες επενδύσεις που χρειάζεται ο ευρωμεσογειακός χώρος·

9.  θεωρεί ότι η νέα πρόταση για τη δημιουργία ευρωμεσογειακού μηχανισμού διευκόλυνσης των επενδύσεων αποτελεί σημαντικό βήμα προς τη συγκέντρωση και τη διάδοση πληροφοριών μέσω ενός ενιαίου δικτύου, το οποίο θα επιτρέπει στους οικονομικούς παράγοντες να έχουν πλήρη εικόνα των εμπορικών και επενδυτικών συνθηκών στην περιοχή· τονίζει ότι ο μηχανισμός αυτός θα συμπληρώνει τα υφιστάμενα δίκτυα·

10. χαιρετίζει τη σύσταση του ταμείου «Inframed» (από τη γαλλική «Caisse des depots», την ιταλική «Cassa depositi e prestiti», την αιγυπτιακή «EFG Hermes» και τη μαροκινή «Caisse de dépôt et de gestion»), το οποίο εξαγγέλθηκε στο πλαίσιο της ΕγΜ και προορίζεται να λειτουργήσει ως ταμείο μακροπρόθεσμων επενδύσεων για τη χρηματοδότηση έργων υποδομής·

11. φρονεί ότι, μολονότι δεν έχουν ωριμάσει ακόμη οι συνθήκες, η ζώνη ελεύθερων συναλλαγών θα έπρεπε να συμπληρωθεί από τη σταδιακή και υπό προϋποθέσεις ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων, λαμβάνοντας συγχρόνως υπόψη την κατάσταση της ευρωπαϊκής αγοράς εργασίας και τους σημερινούς προβληματισμούς της διεθνούς κοινότητας σχετικά με τη σχέση μεταξύ μετανάστευσης και ανάπτυξης· υπογραμμίζει τη σημασία και την αναγκαιότητα της μείωσης του κόστους των εμβασμάτων που πραγματοποιούν οι εργαζόμενοι μετανάστες, ώστε να μεγιστοποιηθεί η αξιοποίησή τους στην τοπική οικονομία· θεωρεί ότι η χορήγηση θεωρήσεων θα έπρεπε να διευκολυνθεί για τους φορείς που συμμετέχουν στην ευρωμεσογειακή εταιρική σχέση, τους φοιτητές, το προσωπικό ακαδημαϊκών ιδρυμάτων και τους κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες·

12. θεωρεί ότι η Διαδικασία της Βαρκελώνης/ΕγΜ θα έπρεπε να ενισχύσει τις υφιστάμενες μορφές συνεργασίας στο πλαίσιο της ευρωμεσογειακής εταιρικής σχέσης, προκειμένου να προσφέρει σε όλες τις χώρες εταίρους τη δυνατότητα να συμμετέχουν στα περιφερειακά προγράμματα της ΕΕ και στις αντίστοιχες πολιτικές, βάσει κοινά συμφωνημένων προτεραιοτήτων και στόχων· επισημαίνει ότι είναι σημαντικό να διευρυνθεί περαιτέρω το πεδίο εφαρμογής των κοινοτικών προγραμμάτων, ώστε να καλύπτεται η συμμετοχή των κρατών εταίρων, ιδίως στους τομείς της εκπαίδευσης, της έρευνας και της επαγγελματικής κατάρτισης (ανταλλαγές φοιτητών κ.λπ.)·

13. τονίζει ότι η ΕγΜ έχει τη δυνατότητα να επηρεάσει θετικά τη Διαδικασία της Βαρκελώνης· επισημαίνει ότι ο σχεδιασμός σημαντικών έργων σε στρατηγικούς τομείς, στο πλαίσιο που θεσπίστηκε στο Παρίσι τον Ιούλιο του 2008, όπως η ανάπτυξη νέας υποδομής, η συνεργασία μεταξύ των ΜΜΕ, οι επικοινωνίες και η αξιοποίηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, θα συνεισφέρει στην ανάπτυξη και τη διευκόλυνση των ευρωμεσογειακών εμπορικών συναλλαγών και επενδύσεων· επισημαίνει, επιπλέον, ότι είναι απαραίτητη η εξεύρεση λύσης για την ειρήνευση στη Μέση Ανατολή, αλλά και ότι οι συγκρούσεις στην περιοχή δεν πρέπει να στέκονται εμπόδιο στην τήρηση των ανειλημμένων δεσμεύσεων· ζητεί να πραγματοποιούνται οι συναντήσεις που προγραμματίζονται στο πλαίσιο της ΕγΜ και να συγκροτηθεί μόνιμη γραμματεία στη Βαρκελώνη·

14. τονίζει, επιπλέον, ότι δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται διμερείς προσεγγίσεις εις βάρος μιας πολυμερούς περιφερειακής προσέγγισης· φρονεί ότι, παράλληλα με την προαγωγή της ενισχυμένης συνεργασίας με τους εταίρους που έχουν σημειώσει τις μεγαλύτερες προόδους και λαμβανομένων δεόντως υπόψη των πολιτικών, πολιτισμικών, θρησκευτικών και κοινωνικών ιδιαιτεροτήτων τους, η Επιτροπή πρέπει να τηρεί την αρχή της διαπραγμάτευσης σε περιφερειακό επίπεδο·

15. ενθαρρύνει τη χρήση της ηλιακής και της αιολικής ενέργειας στην περιοχή της Μεσογείου· χαιρετίζει την πρόοδο που σημειώθηκε πρόσφατα όσον αφορά τη βιομηχανική πρωτοβουλία DESERTEC για την αξιοποίηση του τεράστιου ηλιακού ενεργειακού δυναμικού στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική· τονίζει ότι η δράση της ΕΕ σε σχέση με το πρόγραμμα DESERTEC πρέπει να χαρακτηρίζεται από συνέπεια και να συμβάλλει ενεργά στην ανάπτυξη των χωρών της Βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής·

16. ζητεί από την Επιτροπή να του παρέχει πλήρη ενημέρωση όσον αφορά τη συμφωνία σύνδεσης με τη Συρία, η υπογραφή της οποίας αναβλήθηκε πρόσφατα από την πλευρά της Συρίας· θεωρεί ότι συντρέχουν ορισμένοι λόγοι ανησυχίας όσον αφορά την επανέναρξη διαπραγματεύσεων με τη Λιβύη για την υπογραφή συμφωνίας σύνδεσης και, γενικότερα, την ένταξή της στη Διαδικασία της Βαρκελώνης/ΕγΜ· καλεί την Επιτροπή να μεριμνήσει για την πλήρη ενημέρωση, συμμετοχή και διαβούλευση του ΕΚ σε όλα τα στάδια της σχετικής διαπραγμάτευσης·

17. θεωρεί τον χάρτη πορείας που πρότεινε η Επιτροπή βιώσιμο μέσο για την αναθέρμανση της Διαδικασίας της Βαρκελώνης/ΕγΜ μέσα στα επόμενα χρόνια και, στο πλαίσιο αυτό, ζητεί από τους υπουργούς εμπορίου των ευρωμεσογειακών χωρών να τον εγκρίνουν κατά την Υπουργική Διάσκεψη της 9ης Δεκεμβρίου· ζητεί από τους ανώτατους αξιωματούχους των ευρωμεσογειακών χωρών στον τομέα του εμπορίου να παρακολουθούν κατά τα προσεχή έτη την εφαρμογή του χάρτη πορείας και να προτείνουν οποιεσδήποτε προσαρμογές χρειαστούν, ζητεί δε να τηρείται ενήμερο για τέτοιου είδους μέτρα·

18. υπογραμμίζει τον ρόλο που διαδραματίζει η Ευρωμεσογειακή Κοινοβουλευτική Συνέλευση (ΕΜΚΣ) στους κόλπους της εταιρικής σχέσης, ως δημοκρατικό όργανο που συγκεντρώνει γύρω από τους τρεις πυλώνες της Διαδικασίας της Βαρκελώνης βουλευτές από τις δύο ακτές της Μεσογείου· ζητεί την ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ της ΕΜΚΣ, της Επιτροπής και του Συμβουλίου στον οικονομικό τομέα·

19. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή, στους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων και στα κοινοβούλια των κρατών μελών και των χωρών της νότιας και ανατολικής Μεσογείου, καθώς και στην Ευρωμεσογειακή Κοινοβουλευτική Συνέλευση.

[1] EE L 310 της 9.11.2006, σ. 1.
[2] ΕΕ L 97 της 30.3.1998, σ. 2.
[3] ΕΕ L 147 της 21.6.2000, σ. 3.
[4] ΕΕ L 70 της 18.3.2000, σ. 2.
[5] ΕΕ L 129 της 15.5.2002, σ. 3.
[6] ΕΕ L 304 της 30.9.2004, σ. 39.
[7] ΕΕ L 143 της 30.5.2006, σ. 2.
[8] ΕΕ L 265 της 10.10.2005, σ. 2.
[9] ΕΕ L 187, 16.7.1997, σ. 3.
[10] ΕΕ L 35, 13.2.1996, σ. 1.