Έγγραφο συνόδου
18.11.2009 B7‑0155/2009
ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ
εν συνεχεία δηλώσεων του Συμβουλίου και της Επιτροπής
σύμφωνα με το άρθρο 110, παράγραφος 2, του Κανονισμού
σχετικά με την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο – ένας χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης στην υπηρεσία των πολιτών – το πρόγραμμα της Στοκχόλμης
Luigi Berlinguer
εξ ονόματος της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων
Juan Fernando López Aguilar
εξ ονόματος της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων
Carlo Casini
εξ ονόματος της Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων
Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο – ένας χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης στην υπηρεσία των πολιτών – το πρόγραμμα της Στοκχόλμης
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,
– έχοντας υπόψη την Συνθήκη της Λισαβόνας και ιδίως τις διατάξεις της που αφορούν τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης ("τον ΧΕΑΔ") και το νέο νομικό της πλαίσιο για την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων και την ενίσχυση της ιθαγένειας της Ένωσης, τα άρθρα 2, 6 και 7 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως τροποποιήθηκαν από τη Συνθήκη της Λισαβόνας, το Πρωτόκολλο αριθ. 8 στη Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως προστέθηκε από τη Συνθήκη της Λισαβόνας, σχετικά με την προσχώρηση της Ένωσης στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών ("την ΕΣΔΑ"), καθώς και το Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία έχει την ίδια νομική αξία με τις Συνθήκες,
– έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής της 10ης Ιουνίου 2009 με τίτλο "Ένας χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης στην υπηρεσία των πολιτών" ( COM (2009)0262 ), ο οποίος εκθέτει τις προτεραιότητες στον ΧΕΑΔ για την περίοδο 2010-2014, καθώς και την εκ μέρους της Επιτροπής αξιολόγηση για το Πρόγραμμα της Χάγης και το Σχέδιο Δράσης ( COM(2009)0263 ) και τον συναφή βαθμολογικό πίνακα υλοποίησης ( SEC(2009)0765 ), καθώς και τις συνεισφορές των εθνικών κοινοβουλίων, της κοινωνίας των πολιτών και των οργανισμών και φορέων της ΕΕ,
– έχοντας υπόψη το σχέδιο εγγράφου της Προεδρίας του Συμβουλίου της 16ης Οκτωβρίου 2009 με τίτλο "Το πρόγραμμα της Στοκχόλμης - Μια ανοιχτή και ασφαλής Ευρώπη στην υπηρεσία των πολιτών" (14449/09),
– έχοντας υπόψη τις κοινές συνεδριάσεις της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων, της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων και της Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων σύμφωνα με το άρθρο 51 του Κανονισμού,
– έχοντας υπόψη το άρθρο 110, παράγραφος 2 του Κανονισμού του,
Α. λαμβάνοντας υπόψη ότι μετά τη θέση σε ισχύ της Συνθήκης του Άμστερνταμ, ο ΧΕΑΔ αποτελεί κεφαλαιώδη στόχο της Ευρωπαϊκής Ένωσης· εκτιμώντας ότι επιβάλλεται να υπάρξει επιστροφή στο αρχικό πνεύμα του προγράμματος του Τάμπερε, το οποίο αγκάλιαζε πτυχές του ποινικού και του αστικού δικαίου, εστιαζόμενο στο κράτος δικαίου και στο σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών,
Β. λαμβάνοντας υπόψη ότι η παγκοσμιοποίηση πλήττει όχι μόνον τον οικονομικό τομέα αλλά όλο και περισσότερο και τον ΧΕΑΔ· λαμβάνοντας υπόψη ότι απαιτείται πιο ολιστική προσέγγιση πολιτικής από κοινού με μέτρα για την αντιμετώπιση των επειγόντων ζητημάτων της μετανάστευσης και του ασύλου, και ότι απαιτούνται ειδικότερα βαθύτερες ανταλλαγές και συνεργασία μεταξύ όσων συμμετέχουν στις πολιτικές στους τομείς της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων, της ανάπτυξης, του διεθνούς εμπορίου και των κοινωνικών υποθέσεων,
Γ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η Συνθήκη της Λισαβόνας, η οποία πρόσφατα εγκρίθηκε είτε μέσω κοινοβουλευτικής ψηφοφορίας είτε με δημοψήφισμα, πρόκειται να αναδιαμορφώσει τις νομικές βάσεις, τους στόχους, τους μηχανισμούς και τις μεθόδους λήψης αποφάσεων των πολιτικών που συνδέονται με τον ΧΕΑΔ,
Δ. λαμβάνοντας υπόψη ότι τα δικαιώματα και ο θεσμικός ρόλος τον οποίο αναγνωρίζει για πρώτη φορά η Συνθήκη της Λισαβόνας στα εθνικά κοινοβούλια πρόκειται να έχουν θετικό αντίκτυπο, ιδίως στην ανάπτυξη και λειτουργία του ΧΕΑΔ, ειδικότερα λόγω του ότι θα υπάρχουν περισσότερες εγγυήσεις για την τήρηση της αρχής της επικουρικότητας,
Ε. λαμβάνοντας υπόψη ότι σε πολλούς τομείς της δικαιοσύνης και της εσωτερικής πολιτικής δεν επαρκούν πλέον εθνικές λύσεις, και ότι κατά συνέπεια υπάρχει ανάγκη να αναπτυχθούν ευρωπαϊκές απαντήσεις στις διεθνείς προκλήσεις στους τομείς της μετανάστευσης, ασφάλειας και τεχνολογιών, συμπεριλαμβανομένων των τεχνολογιών της πληροφορίας και των επικοινωνιών,
ΣΤ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η κατάργηση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα της ΕΕ αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης,
Ζ. λαμβάνοντας υπόψη ότι οι πολίτες εκπροσωπούνται άμεσα σε επίπεδο Ένωσης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και ότι τα κράτη μέλη εκπροσωπούνται στο Συμβούλιο από τις αντίστοιχες κυβερνήσεις τους, που με τη σειρά της έχουν δημοκρατική υποχρέωση λογοδοσίας στα εθνικά τους κοινοβούλια· λαμβάνοντας υπόψη συνεπώς ότι η αναγκαία ενίσχυση του κοινοβουλευτισμού στην Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει κατά συνέπεια να βασίζεται αφενός στην επέκταση των αρμοδιοτήτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε σχέση με όλες τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων της Ένωσης και αφετέρου σε μεγαλύτερο έλεγχο των εθνικών κυβερνήσεων από τα αντίστοιχα κοινοβούλιά τους,
Η. λαμβάνοντας υπόψη ότι τα κοινά μέτρα πρέπει να κινούνται εντός του πλαισίου αρμοδιοτήτων της Κοινότητας και ότι ευρωπαϊκές προσεγγίσεις πρέπει να εγκρίνονται μόνο όταν υπόσχονται μεγαλύτερη επιτυχία από εθνικές δράσεις,
Θ. λαμβάνοντας υπόψη ότι πρέπει να υπάρξει προάσπιση των δικαιωμάτων και των δικαιωμάτων προστασίας των πολιτών της Ένωσης, ιδίως στον τομέα της προστασίας δεδομένων, και ότι η κοινή πολιτική για τη δικαιοσύνη και τις εσωτερικές υποθέσεις πρέπει να εξακολουθεί να υπόκειται σε κοινοβουλευτικό έλεγχο,
Ι. εκτιμώντας ότι η διαφάνεια στη νομοθετική διαδικασία πρέπει να είναι απόλυτη αξία και ότι οι πολίτες και τα εθνικά κοινοβούλια πρέπει να είναι σε θέση να παρακολουθούν τη χάραξη και υλοποίηση των πολιτικών που συνδέονται με τον ΧΕΑΔ,
ΙΑ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η προσχώρηση της Ένωσης στην ευρωπαϊκή σύμβαση προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών, η οποία προβλέπεται από τη Συνθήκη της Λισαβόνας, δεν πρόκειται να επηρεάσει την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων στην Ένωση η οποία βασίζεται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και τη νομολογία του Δικαστηρίου των ΕΚ και θα αποτελέσει ένα πολύτιμο στοιχείο συμπληρωματικής προστασίας, έχοντας πάντα κατά νου ότι θα πρέπει να ορισθεί σαφής διάκριση αρμοδιοτήτων μεταξύ του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Δικαστηρίου των ΕΚ,
ΙΒ. λαμβάνοντας υπόψη ότι είναι απαραίτητο, προς το συμφέρον της καταπολέμησης του οργανωμένου εγκλήματος, της απάτης και της διαφθοράς δυναμικά και έγκαιρα, καθώς και για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ, να ενισχυθεί η αστυνομική και δικαστική συνεργασία, να συμμετέχει συστηματικότερα η Europol και η Eurojust στις έρευνες, να δημιουργηθεί ευρωπαϊκή εισαγγελική αρχή και να επιτευχθούν αποτελεσματικά και μετρήσιμα αποτελέσματα, και λαμβάνοντας υπόψη ότι οι πολίτες της ΕΕ θέλουν η ΕΕ να παίξει ενισχυμένο ρόλο στην καταπολέμηση της διαφθοράς,
ΙΓ. λαμβάνοντας υπόψη ότι στον τομέα της αστικής δικαιοσύνης, οι προτεραιότητες για τα προσεχή πέντε έτη πρέπει να αντανακλούν τις ανάγκες που εκφράστηκαν από επιμέρους πολίτες και επιχειρήσεις,
ΙΔ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η αμοιβαία αναγνώριση, ως ο ακρογωνιαίος λίθος του ΧΕΑΔ, απαιτεί αμοιβαία εμπιστοσύνη στα νομικά συστήματα των άλλων χωρών και λαμβάνοντας υπόψη ότι αυτές οι αξίες μπορεί να διασφαλισθούν μόνον μέσω της αμοιβαίας γνώσης και κατανόησης, δημιουργώντας με τον τρόπο αυτό μια ευρωπαϊκή δικαστική κουλτούρα,
ΙΕ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η ο ευρωπαϊκός χώρος δικαιοσύνης πρέπει να στηριχτεί σε μια ευρωπαϊκή δικαστική κουλτούρα ανάμεσα στους λειτουργούς του κλάδου, τους δικαστικούς και τους εισαγγελείς, που όχι μόνο να βασίζεται στο κοινοτικό δίκαιο αλλά και να αναπτύσσεται μέσω της αμοιβαίας γνώσης και κατανόησης των εθνικών δικαστικών συστημάτων, της εις βάθος αναμόρφωσης των διδακτικών προγραμμάτων των πανεπιστημίων, των ανταλλαγών, των επισκέψεων μελέτης και της κοινής επιμόρφωσης, με την ενεργό στήριξη του Ευρωπαϊκού Δικτύου Κατάρτισης Δικαστικών και της Ακαδημίας Ευρωπαϊκού Δικαίου,
ΙΣΤ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η αμοιβαία εμπιστοσύνη εξαρτάται επίσης από συνεχή αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και των αποτελεσμάτων των διαφόρων εθνικών συστημάτων, η οποία διενεργείται τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο· λαμβάνοντας υπόψη ότι σε σχέση με τα ανωτέρω πρέπει να γίνεται μνεία του πολύτιμου έργου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Αποτελεσματικότητα της Δικαιοσύνης του Συμβουλίου της Ευρώπης,
ΙΖ. λαμβάνοντας υπόψη ότι τα ευρωπαϊκά δίκτυα στους διάφορους τομείς του δικαστικού συστήματος (το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Κατάρτισης Δικαστικών, το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Συμβουλίων Δικαστικών Αρχών, το Δίκτυο Προέδρων των Ανώτατων Δικαστηρίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Δίκτυο Eurojustice των Ευρωπαίων Γενικών Εισαγγελέων, το Ευρωπαϊκό Δικαστικό Δίκτυο για αστικές και εμπορικές υποθέσεις και τα δίκτυα επαγγελματιών) πρέπει να παίζουν ενεργό ρόλο στην περαιτέρω υλοποίηση μιας ευρωπαϊκής δικαστικής κουλτούρας, έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 10ης Σεπτεμβρίου 1991 σχετικά με την ίδρυση Ακαδημίας Ευρωπαϊκού Δικαίου[1], τη θέση του της 24ης Σεπτεμβρίου 2002 σχετικά με την έγκριση απόφασης του Συμβουλίου για τη δημιουργία ευρωπαϊκού δικτύου κατάρτισης δικαστικών[2] και το ψήφισμά του της 9ης Ιουλίου 2008 σχετικά με τον ρόλο του εθνικού δικαστή στο ευρωπαϊκό δικαστικό σύστημα[3], και τη σύστασή του της 7ης Μαΐου 2009 προς το Συμβούλιο σχετικά με την ανάπτυξη ευρωπαϊκού χώρου ποινικής δικαιοσύνης[4],
ΙΗ. λαμβάνοντας υπόψη ότι τα εγκλήματα στον κυβερνοχώρο έχουν αυξηθεί σημαντικά κατά τα παρελθόντα έτη, οδηγώντας σε πιο πολύπλοκες δικαστικές προκλήσεις και επιβαρύνοντας τη δυναμικότητα των δικαστηρίων· λαμβάνοντας υπόψη ότι, βάσει των ανωτέρω εξελίξεων, είναι απαραίτητο να εξετασθεί η ίδρυση Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Υποθέσεων του Κυβερνοχώρου που θα εξειδικεύεται σε ζητήματα σχετικά με τα εγκλήματα στον κυβερνοχώρο,
Προσβλέποντας στον ΧΕΑΔ στο πλαίσιο της Συνθήκης της Λισαβόνας
1. επισημαίνει ότι το νέο πολυετές πρόγραμμα του ΧΕΑΔ αναμένεται να εγκριθεί και να υλοποιηθεί υπό το νέο νομικό πλαίσιο που ορίζεται από τη Συνθήκη της Λισαβόνας, και έτσι πρέπει να ενσωματώνει ήδη όλες τις καινοτομίες που περιέχονται σε αυτήν, σύμφωνα με τις οποίες:
– η συνεργασία Σένγκεν, η οποία κατοχυρώνει την ελεύθερη κυκλοφορία προσώπων εντός της ΕΕ, επιβεβαιώνεται ως πυρήνας του ΧΕΑΔ, ο δε χώρος Σένγκεν πρέπει να διευρυνθεί περαιτέρω·
– η ιθαγένεια της Ένωσης και η προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων θα αποτελέσουν τον πυρήνα των πολιτικών σχετικά με τον ΧΕΑΔ, τα δε όργανα της ΕΕ θα κληθούν να τηρούν την αρχή της ισότητας των πολιτών της ΕΕ·
– η διαδικασία λήψης αποφάσεων θα ενισχυθεί με τη χρήση της συνήθους νομοθετικής διαδικασίας, όλα αυτά δε υπό τη δικαστική εποπτεία του Δικαστηρίου των ΕΚ,
– επιπλέον διασφαλίσεις θα εξασφαλίσουν την αυστηρή τήρηση των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας στον ΧΕΑΔ, εξασφαλίζοντας ότι ορισμένα εθνικά κοινοβούλια μπορούν να δρομολογήσουν μια "διαδικασία έκτακτης ειδοποίησης", και ταυτόχρονα παρέχοντας σε ένα μόνο κράτος μέλος το δικαίωμα να χρησιμοποιεί ένα "φρένο έκτακτης ανάγκης" όταν κρίνει ότι ένα σχέδιο νομοθετικού μέσου στον τομέα της δικαστικής συνεργασίας σε ποινικά θέματα πρόκειται να επηρεάσει ουσιώδη στοιχεία της εσωτερικής εθνικής τάξης του· η χρήση του φρένου έκτακτης ανάγκης θα οδηγεί κατά κανόνα σε ενισχυμένη συνεργασία μεταξύ ενός πυρήνα κρατών που επιθυμούν να ενοποιήσουν τις πολιτικές τους·
2. παρατηρεί ότι η δράση της ΕΕ θα καταστεί πιο αξιόπιστη καθώς θα βασίζεται σε νέο ή αναδιαμορφωμένο νομικό πλαίσιο που θα περιλαμβάνει νέες διατάξεις για την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων, μεταξύ των οποίων τα δικαιώματα των εθνικών μειονοτήτων, νέες διατάξεις για την πρόληψη οιασδήποτε μορφής ανισότητας, ειδικά μεταξύ ανδρών και γυναικών (άρθρο 8 της ΣΛΕΕ) ή οιασδήποτε μορφής διακρίσεων (άρθρο 10 της ΣΛΕΕ), διατάξεις που προωθούν τη διαφάνεια σε όλα τα θεσμικά όργανα, υπηρεσίες και αποκεντρωμένους οργανισμούς της ΕΕ (άρθρο 15 της ΣΛΕΕ), διατάξεις για την προστασία των προσωπικών δεδομένων από καταχρήσεις ιδιωτικών ή δημοσίων οργανισμών (άρθρο 16 της ΣΛΕΕ), για την προξενική και διπλωματική προστασία (άρθρο 23 της ΣΛΕΕ), για τις κοινές πολιτικές στους τομείς του ασύλου και της μετανάστευσης (άρθρο 77 και επόμενα της ΣΛΕΕ), για την ενίσχυση της ενσωμάτωσης υπηκόων τρίτων χωρών (άρθρο 79, παράγραφος 4 της ΣΛΕΕ) και για την βελτίωση της χρηστής διοίκησης (άρθρο 298 της ΣΛΕΕ)·
3. υπογραμμίζει τη σημασία της χωρίς περιορισμούς διεύρυνσης των αρμοδιοτήτων του Δικαστηρίου των ΕΚ, τόσο σε σχέση με την έκδοση προδικαστικών αποφάσεων σε κάθε ζήτημα που άπτεται του ΧΕΑΔ όσο και προκειμένου να δοθεί στην Επιτροπή η δυνατότητα να δρομολογεί διαδικασίες παράβασης[5]·
4. επισημαίνει ότι η πρόσβαση στη δικαιοσύνη για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις σε ολόκληρο τον ΧΕΑΔ της Ευρώπης καθίσταται πιο περίπλοκη και λιγότερο διαφανής λόγω της ύπαρξης εθνικών εξαιρέσεων και ότι συνεπώς προς το συμφέρον της αμεροληψίας, της συνοχής και της απλότητας, οι εξαιρέσεις αυτές πρέπει να αποφεύγονται όποτε είναι δυνατόν·
5. χαιρετίζει το γεγονός ότι η Συνθήκη της Λισαβόνας προβλέπει τη διαδικασία συναπόφασης ως τη συνήθη νομοθετική διαδικασία σε τομείς του ΧΕΑΔ στους οποίους δεν είχε εφαρμογή έως σήμερα, με αποτέλεσμα να διασφαλίζεται κοινοβουλευτικός έλεγχος των διαφόρων πλευρών και μέτρων της ευρωπαϊκής πολιτικής για τη δικαιοσύνη και της εσωτερικής πολιτικής• θεωρεί ότι η συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην κύρωση των διεθνών συμφωνιών δεν είναι παρά το απαραίτητο συμπλήρωμα αρμοδιοτήτων που θα του αναγνωρισθούν σε εσωτερικό επίπεδο, ιδίως στους τομείς που καλύπτονται από τον σημερινό τρίτο πυλώνα•
6. θεωρεί ότι η αρχή της αλληλεγγύης μεταξύ κρατών μελών και μεταξύ των κρατών μελών και της Ένωσης προσλαμβάνει ιδιαίτερη διάσταση στον ΧΕΑΔ και πρέπει να μετασχηματίζεται σε ενεργητική, δεσμευτική αλληλεγγύη ιδίως όταν τίθεται ζήτημα ελέγχου στα σύνορα, μετανάστευσης, πολιτικής προστασίας και της ρήτρας αλληλεγγύης·
Ένα πιο συνεκτικό, διαφανές και δημοκρατικό πολυετές πρόγραμμα
7. θεωρεί ότι το πρόγραμμα της Στοκχόλμης πρέπει ιδίως:
– να εξετάσει τα προβλήματα μετανάστευσης με πνεύμα αλληλεγγύης·
– να επιτύχει καλύτερη ισορροπία μεταξύ της ασφάλειας των πολιτών (π.χ. προστασία των εξωτερικών συνόρων, δίωξη του διασυνοριακού εγκλήματος) και της προστασίας των ατομικών δικαιωμάτων τους·
– να παρέχει στους πολίτες αμερόληπτη πρόσβαση στη δικαιοσύνη· και
– να διευθετεί τα πρακτικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι πολίτες στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε ζητήματα που υπόκεινται σε διαφορετικές έννομες τάξεις·
8. θεωρεί ότι, κατά την υλοποίηση του προγράμματος της Στοκχόλμης, στόχος προτεραιότητας πρέπει να είναι να εξασφαλιστεί, σε πνεύμα πιστής συνεργασίας, ότι οι πολίτες θα έχουν ισοδύναμο επίπεδο προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους οπουδήποτε κι αν βρίσκονται, ανεξάρτητα με το αν βρίσκονται αντιμέτωποι με δημόσια εξουσία που ασκείται από την Ένωση, συμπεριλαμβανομένων των οργανισμών και των άλλων φορέων της, ή από τα κράτη μέλη, και ότι κανείς δεν πρέπει να έρχεται σε μειονεκτική θέση κατά την άσκηση των θεμελιωδών ελευθεριών που αναγνωρίζονται στους πολίτες της Ένωσης σύμφωνα με την παράδοση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του κράτους δικαίου που είναι κοινοί στα κράτη μέλη·
Διακοινοβουλευτική συνεργασία
9. επισημαίνει ότι στο νέο νομικό και θεσμικό πλαίσιο που έχει δημιουργηθεί με τη Συνθήκη της Λισαβόνας, περαιτέρω δράση στον ΧΕΑΔ μπορεί να αναπτυχθεί μόνο με τη δέουσα συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των εθνικών κοινοβουλίων και της κοινωνίας των πολιτών, κατά τον κατάλληλο τρόπο, έτσι ώστε να δημιουργηθεί ανοικτή και συνεχής ανταλλαγή απόψεων·
10. ζητεί διαφανέστερη νομοθετική διαδικασία στην ΕΕ και σε εθνικό επίπεδο και χαιρετίζει τη χρήση της συνήθους διαδικασίας, που θα διασφαλίζει την πλέον ευρεία εφαρμογή του δικαιώματος πρόσβασης σε έγγραφα και πληροφορίες κατά τη διεργασία λήψης αποφάσεων, ιδίως σε περιπτώσεις όπου μια πρόταση θα μπορούσε να επηρεάσει τα δικαιώματα του ατόμου και του πολίτη, ανεξάρτητα από το αν η πρωτοβουλία υποβάλλεται από την Επιτροπή ή από ομάδα κρατών μελών·
11. ανακοινώνει ότι - προς το συμφέρον διαφανέστερης νομοθετικής διαδικασίας σε διεθνές επίπεδο όπου η Επιτροπή απέκτησε κοινοτική αρμοδιότητα, αφήνοντας στο Κοινοβούλιο μόνον το δικαίωμα σύμφωνης γνώμης, όπως αποδεικνύεται ιδιαίτερα από τις εξελίξεις σε σχέση με τη συνδιάσκεψη της Χάγης για το ιδιωτικό διεθνές δίκαιο - δεσμεύεται να παρακολουθεί από κοντά τις εξελίξεις στη συνδιάσκεψη της Χάγης για το ιδιωτικό διεθνές δίκαιο· αναλαμβάνει να στηρίξει τη δημιουργία κοινοβουλευτικού φόρουμ που θα είναι ανοιχτό στους ενδιαφερόμενους βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και τους βουλευτές των εθνικών κοινοβουλίων με σκοπό να παρέχει μέσο ενημέρωσης των κοινοβουλευτικών σχετικά με τις εξελίξεις στη διάσκεψη και σχετικά με το έργο της και τα επιτεύγματα και καθιστώντας δυνατή τη συζήτηση διαφόρων θεμάτων σε δημόσιο φόρουμ·
12. χαιρετίζει τη δημιουργία, από τη Συνθήκη της Λισαβόνας, ενός πλαισίου για την αξιολόγηση των πολιτικών ΧΕΑΔ και ζητεί τη δημιουργία ενός απτού συστήματος αξιολόγησης, ειδικά στον τομέα της δικαιοσύνης, το οποίο να αφορά την ποιότητα, την αποτελεσματικότητα και την αμεροληψία των υφισταμένων νομικών μέσων, με στενή συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των εθνικών κοινοβουλίων· ως εκ τούτου:
· σημειώνει ότι υπάρχουν επί του παρόντος πλείονα συστήματα αξιολόγησης στον ΧΕΑΔ και ότι πρέπει αυτά να ενοποιηθούν σε ενιαίο, συνεκτικό πλαίσιο, που να καλύπτει όλες τις πτυχές από τις εκ των προτέρων αξιολογήσεις έως την αξιολόγηση της εφαρμογής της νομοθεσίας,
· θεωρεί ότι οι αξιολογήσεις που διενεργούνται από διάφορους φορείς της ΕΕ πρέπει να έχουν καλύτερο συντονισμό,
· ζητεί τη δημιουργία ενός γενικού συστήματος αξιολόγησης που θα δίνει στο Κοινοβούλιο και τα εθνικά κοινοβούλια πρόσβαση σε πληροφορίες που σχετίζονται με τις πολιτικές (άρθρο 70 ΣΛΕΕ) και τις δραστηριότητες της Επιτροπής Εσωτερικής Ασφάλειας (άρθρο 71 ΣΛΕΕ), καθώς και της Ευρωπόλ (άρθρο 88 ΣΛΕΕ) και της Eurojust (άρθρο 85 ΣΛΕΕ), καθώς και αυτές του Frontex, της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Υποστήριξης για θέματα Ασύλου και του Σένγκεν• θεωρεί ότι, στο πλαίσιο αυτό, το Κοινοβούλιο θα πρέπει να έχει το δικαίωμα να εκδίδει δεσμευτική γνωμοδότηση σχετικά με τον ορισμό των διευθυντών των Υπηρεσιών (δεδομένου ότι το Κοινοβούλιο είναι επίσης αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή)•
· εκτιμά επιπλέον ότι, προκειμένου να υπάρχει ένα πλαίσιο για τη συνεργασία του Κοινοβουλίου με τα εθνικά κοινοβούλια στο πλαίσιο του ΧΕΑΔ, καλό θα ήταν να δημιουργηθεί ένα μόνιμο φόρουμ εκπροσώπων σε πολιτικό επίπεδο (δύο ανά κοινοβούλιο + δύο αναπληρωτές), το οποίο θα συνεδριάζει δύο φορές το χρόνο και θα αποτελεί ένα κοινό χώρο εργασίας, όπου όλες οι πληροφορίες, ακόμη και εμπιστευτικού χαρακτήρα, που αφορούν τονΧΕΑΔ θα μπορούν να γίνονται γνωστές σε πραγματικό χρόνο· εκτιμά επίσης ότι οι εκπρόσωποι του εθνικού κοινοβουλίου θα πρέπει να μπορούν να παρευρίσκονται στις συσκέψεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε επίπεδο επιτροπών καθώς επίσης και στην ετήσια συζήτηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την πρόοδο του ΧΕΑΔ·
13. θεωρεί ότι πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στη μείωση της σημαντικής απόκλισης μεταξύ των κανόνων και πολιτικών που εγκρίνονται σε ευρωπαϊκό επίπεδο και της εφαρμογής τους σε εθνικό επίπεδο·
14. ζητεί περιοδική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων που έχουν επιτευχθεί στο πλαίσιο του πολυετούς προγράμματος, η οποία πρέπει να αποτελεί αντικείμενο ετήσιας ανταλλαγής απόψεων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών, που να εστιάζεται στην προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων στην ΕΕ και που πρέπει να βασίζεται σε εκθέσεις από το Συμβούλιο, την Επιτροπή, τον Ευρωπαίο Επόπτη Προστασίας Δεδομένων και τον Οργανισμό Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (FRA), καθώς και σε αξιολογήσεις και μελέτες από ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες, πληροφορίες που προέρχονται από οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και ψηφίσματα του Κοινοβουλίου·
Μια Ευρώπη των δικαιωμάτων
15. εκτιμά ότι η αποτελεσματική προστασία και η προαγωγή των θεμελιωδών δικαιωμάτων αποτελούν το θεμέλιο της δημοκρατίας στην Ευρώπη και βασική προϋπόθεση για την εδραίωση του ΧΕΑΔ·
16. υπενθυμίζει επίσης ότι η Ένωση προσχωρεί στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Προστασίας των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών και ότι κατά συνέπεια οι διαπραγματεύσεις ενόψει της προσχώρησης της Ένωσης στην ΕΣΔΑ πρέπει να αρχίσουν αμέσως·
17. καλεί την Επιτροπή να επεξεργαστεί περαιτέρω τη διοργανική συμφωνία υπό το πρίσμα της Συνθήκης της Λισαβόνας και των συνεπειών του συνδέσμου ανάμεσα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και το Δικαστήριο των ΕΚ·
18. υπενθυμίζει ότι με τη Συνθήκη της Λισαβόνας, ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ένωσης καθίσταται δεσμευτικός στο ίδιο επίπεδο με τις Συνθήκες και έχει απολύτως εφαρμογή σε όλα τα μέτρα που λαμβάνονται στον τομέα του ΧΕΑΔ, η δε τήρησή του πρόκειται να ελέγχεται από το Δικαστήριο των ΕΚ· λυπάται όμως που η καθιέρωση του πρωτοκόλλου περιορίζει την ισχύ του Χάρτη επί της εθνικής νομοθεσίας δυο κρατών μελών και επαναλαμβάνει τις ανησυχίες του για την ανισότητα που θα μπορούσε να επιφέρει κάτι τέτοιο μεταξύ των λαών·
19. ζητεί να επανεξετασθεί σε βάθος και αμερόληπτα η αναγκαιότητα, αναλογικότητα και αποτελεσματικότητα των μέτρων που υφίστανται στο χώρο της ελευθερίας και της δικαιοσύνης, συμπεριλαμβανομένου και του αντίκτυπού τους επί της προστασίας και προαγωγής των αξιών και των αρχών της ΕΕ και των θεμελιωδών δικαιωμάτων των πολιτών· ζητεί να εκπονείται αξιολόγηση αντικτύπου ως προς τα θεμελιώδη δικαιώματα για κάθε νέα πολιτική, νομοθετικό μέτρο και πρόγραμμα, στην οποία αξιολόγηση πρέπει να δηλώνεται σαφώς ποια θεμελιώδη δικαιώματα ενδέχεται να επηρεαστούν και ποια μέτρα εξετάζονται για τη διασφάλισή τους σύμφωνα με τις αρχές της αναλογικότητας και της αναγκαιότητας· θεωρεί ότι πρέπει να γίνεται διαβούλευση με τον FRA καθ' όλο τον κύκλο πολιτικής των νομοθετικών προτάσεων που έχουν συνέπειες επί των θεμελιωδών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων·
20. θεωρεί ότι η θανατική ποινή είναι μια βάναυση, απάνθρωπη και εξευτελιστική τιμωρία και ζητεί επειγόντως από την Ένωση και τα κράτη μέλη της να εργασθούν ενεργά για την κατάργησή της σε όλες τις χώρες του κόσμου·
Καταπολέμηση των διακρίσεων, προώθηση της ενσωμάτωσης
21. ζητεί να αναληφθεί δράση προκειμένου οι πολίτες και οι κάτοικοι της ΕΕ να ενημερωθούν πλήρως για τα θεμελιώδη δικαιώματά τους, μεταξύ άλλων με εκστρατείες ευαισθητοποίησης που θα στοχεύουν τόσο το ευρύ κοινό όσο και τις ευάλωτες ομάδες, με πρωτοβουλίες στον τομέα της μη τυπικής εκπαίδευσης και ένταξη των θεμάτων μη διακριτικής μεταχείρισης και ισότητας στον κύριο κορμό των επίσημων προγραμμάτων σπουδών, καθώς και προκειμένου τα θεσμικά όργανα της ΕΕ και των κρατών μελών που δραστηριοποιούνται στον ΧΕΑΔ να συνειδητοποιήσουν περισσότερο την κεντρική σημασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων·
22. ζητεί την ταχεία έγκριση από το Συμβούλιο της οριζόντιας οδηγίας για την αποφυγή των διακρίσεων, καθώς και την εφαρμογή των υφιστάμενων νομικών μέσων· θεωρεί ότι η πολυμορφία αποτελεί πλούτο για την Ένωση και ότι η Ένωση πρέπει να αποτελεί ένα ασφαλές περιβάλλον στο οποίο οι διαφορές και οι εθνικές ευαισθησίες γίνονται σεβαστές και προστατεύονται οι πλέον ευάλωτοι, όπως οι Ρομά· κατά συνέπεια, επιμένει ότι μια προτεραιότητα του προγράμματος της Στοκχόλμης πρέπει να είναι η ενεργητική προσπάθεια για αύξηση της συνειδητοποίησης της νομοθεσίας κατά των διακρίσεων και της ισότητας των φύλων, καθώς και η καταπολέμηση της φτωχειας, των διακρίσεων λόγω φύλου, σεξουαλικού προσανατολισμού, ηλικίας, αναπηρίας, θρησκεύματος ή θρησκευτικών πεποιθήσεων, χρώματος, καταγωγής, εθνικής ή εθνοτικής προέλευσης, του ρατσισμού, του αντισημιτισμού, της ξενοφοβίας και της ομοφοβίας και για προστασία των παιδιών και των μειονοτήτων· θεωρεί ότι επιβάλλεται να συνεχιστεί ενεργητικά και να εφαρμοστεί το πλήρες φάσμα των υφιστάμενων μηχανισμών και μέτρων για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών· καλεί κατά συνέπεια την Ισπανική Προεδρία και τις επόμενες προεδρίες να σημειώσουν βήματα προόδου κατά τη διάρκεια της θητείας τους σε σχέση με το ευρωπαϊκό καθεστώς προστασίας ούτως ώστε να διασφαλισθεί ότι τα θύματα αυτών των εγκληματικών πράξεων θα απολαύουν του ίδιου επιπέδου προστασίας σε όλα τα κράτη μέλη·
23. υπενθυμίζει ότι, από τη σκοπιά ενός απλού πολίτη, μια από τις μεγαλύτερες απειλές για την εσωτερική ασφάλεια είναι ο κοινωνικός αποκλεισμός· επισημαίνει δε ότι η ανεργία και τα λοιπά προβλήματα εισοδήματος, όπως είναι η υπερχρέωση, τα οποία επιδεινώθηκαν από την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, αυξάνουν τον κίνδυνο αποκλεισμού και ότι οι εθνοτικές μειονότητες είναι σε μεγάλο βαθμό ευάλωτες καθώς αντιμετωπίζουν επίσης τον κίνδυνο να πέσουν θύματα διακρίσεων και ρατσιστικών εγκλημάτων·
24. ζητεί από τον FRA να συγκεντρώνει και συνθέτει αξιόπιστα και συγκρίσιμα στατιστικά στοιχεία για όλες τις μορφές των διακρίσεων συμπεριλαμβανομένων και των διακρίσεων κατά των εθνικών μειονοτήτων και για την ίση μεταχείριση αυτών των διαφόρων μορφών και να τα δημοσιεύει σε ευνόητη μορφή και συμμερίζεται την άποψη της Τρόικας των Προεδριών του Συμβουλίου (Ισπανική, Βελγική και Ουγγρική) ότι πρέπει να διενεργηθεί το ταχύτερο δυνατό επανεξέταση της εντολής του FRA και ότι η επανεξέταση αυτή θα προσφέρει την ευκαιρία για εμβάθυνση της συνεργασίας με το Συμβούλιο της Ευρώπης και ότι υπάρχει περιθώριο για ενδεχόμενη επέκταση της εντολής του FRA, η οποία αυτή τη στιγμή του επιβάλλει να εξετάζει την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης·
25. επιβεβαιώνει ότι η Ένωση και τα κράτη μέλη πρέπει να καταβάλουν από κοινού προσπάθεια για την πλήρη ένταξη των ευάλωτων ομάδων και ειδικότερα των Ρομά στην κοινωνία με την προώθηση της ενσωμάτωσής τους στο εκπαιδευτικό σύστημα και την αγορά εργασίας και λαμβάνοντας μέτρα για την πρόληψη της εναντίον τους βίας·
26. τονίζει ότι, μολονότι οι νομοθέτες και οι φορείς χάραξης πολιτικής της ΕΕ έχουν θεσπίσει εκτεταμένο νομοθετικό έργο για την καταπολέμηση των πολλαπλών διακρίσεων σε βάρος γυναικών που προέρχονται από μειονότητες, και ιδίως τις γυναίκες Ρομά, δεν μπορεί να διαπιστωθεί η επίτευξη σημαντικής προόδου· καλεί συνεπώς τα κράτη μέλη να επανεξετάσουν την εφαρμογή κάθε πολιτικής που σχετίζεται με το φαινόμενο των πολλαπλών διακρίσεων·
Ισχυρότερα δικαιώματα σχετικά με την ιθαγένεια της Ένωσης
27. επισημαίνει ότι, με την καθιέρωση της "πρωτοβουλίας των πολιτών" στη Συνθήκη της Λισαβόνας, οι πολίτες θα διαδραματίζουν άμεσο ρόλο στην άσκηση της κυρλιαρχης εξουσίας της Ένωσης με το να συμμετέχουν για πρώτη φορά άμεσα στη δρομολόγηση ευρωπαϊκών νομοθετικών προτάσεων· ζητεί επιμόνως να εφαρμοσθεί αυτό το νέο μέσο κατά τρόπον ώστε να ενθαρρύνει πραγματικά τους πολίτες να το χρησιμοποιήσουν και ζητεί από την Επιτροπή να λάβει δεόντως υπόψη όλες τις πρωτοβουλίες που πληρούν τα νόμιμα κριτήρια·
28. επιδοκιμάζει τη διάταξη της Συνθήκης της Λισαβόνας για πρωτοβουλία των πολιτών και καλεί την Επιτροπή να λάβει δεόντως υπόψη το ρόλο του Κοινοβουλίου και το υπάρχον δικαίωμα αναφοράς κατά την υποβολή πρότασης για τις πρακτικές λεπτομέρειες της εφαρμογής της·
29. προτίθεται να ξεκινήσει μια νέα πρόταση για ριζική μεταρρύθμιση του νόμου που διέπει τις εκλογές στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο· επαναλαμβάνει τη θέση του, σύμφωνα με την οποία προκειμένου να ενθαρρυνθούν οι ευρωπαίοι πολίτες να συμμετέχουν στις ευρωπαϊκές εκλογές στον τόπο διαμονής τους, το Συμβούλιο θα έπρεπε, στους όρους συμμετοχής που έχει ήδη κληθεί να θεσπίσει, να φροντίσει ώστε να διευκολύνει την άσκηση των δικαιωμάτων του εκλέγειν και εκλέγεσθαι•
30. καλεί τα κράτη μέλη να υλοποιήσουν πλήρως τα δικαιώματα που συνδέονται με την ιθαγένεια της Ένωσης, έτσι ώστε οι πολίτες της Ένωσης να μπορούν να ασκούν το δικαίωμά τους για ελεύθερη μετακίνηση μαζί με τα μέλη της οικογένειάς τους και έτσι να έχουν τη δυνατότητα να ταξιδεύουν, να εργάζονται, να σπουδάζουν, να συνταξιοδοτούνται, να συμμετέχουν στην πολιτική και στη δημοκρατική ζωή, και να έχουν οικογενειακή ζωή, χωρίς περιορισμό, οπουδήποτε στην Ένωση, εξασφαλίζοντας ότι διατηρούν το δικαίωμα για όλες τις κοινωνικές παροχές άσχετα από το πού ζουν· θεωρεί ότι τα κράτη μέλη πρέπει να φροντίσουν ώστε οι πολίτες της ΕΕ να μπορούν εύκολα να ασκήσουν το δικαίωμά τους να ψηφίζουν στις δημοτικές εκλογές,
31. ζητεί από τα κράτη μέλη να εξασφαλίσουν ότι η αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης θα εφαρμόζεται επίσης στα ζευγάρια του ίδιου φύλου στην ΕΕ - και συγκεκριμένα στα παντρεμένα ζευγάρια, στους συντρόφους ή στα ντε φάκτο ζευγάρια - τουλάχιστον σε σχέση με τα δικαιώματα που έχουν σχέση με την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων·
32. ζητεί από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να διερευνήσουν τρόπους με τους οποίους να διευκολύνεται η ελεύθερη κυκλοφορία των πολιτών της ΕΕ, με το να παρέχεται βοήθεια στους πολίτες της ΕΕ που επιλέγουν να κάνουν χρήση αυτού του δικαιώματος, να ενταχθούν και να συμμετέχουν στη χώρα υποδοχής προς την οποία επιλέγουν να μεταναστεύσουν ασκώντας το δικαίωμά τους να κυκλοφορούν ελεύθερα εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης·
33. θεωρεί ότι η άσκηση των ελευθεριών αυτών πρέπει να διασφαλίζεται πέρα από εθνικά σύνορα και ότι οι πολίτες της ΕΕ πρέπει να είναι σε θέση να ασκούν πλήρως τα ειδικά δικαιώματά τους, ακόμη και έξω από την Ένωση· για το λόγο αυτό τονίζει πως είναι σημαντικό να ενισχυθεί ο συντονισμός και η συνεργασία για την προξενική προστασία·
34. καλεί τα κράτη μέλη να υλοποιήσουν με δίκαιο και συνεπή τρόπο την υποχρέωσή τους για παροχή προξενικής και διπλωματικής προστασίας στους πολίτες της Ένωσης με την εφαρμογή συμφωνίας σχετικά με το ελάχιστη προξενική στήριξη που παρέχεται στους πολίτες της ΕΕ εκτός της ενωσιακής επικράτειας·
35. ζητεί από το Συμβούλιο και την Επιτροπή να δώσουν προτεραιότητα στη βελτίωση της διαφάνειας και της πρόσβασης σε έγγραφα, καθώς αυτά είναι αναγκαία για τους σκοπούς της επίτευξης μιας ΕΕ προσανατολισμένης προς τους πολίτες·
36. επιδοκιμάζει την αναφορά που περιέχεται στο Πρόγραμμα της Στοκχόλμης στη συμμετοχή στη δημοκρατική ζωή της Ευρωπαϊκής Ένωσης· παροτρύνει το Συμβούλιο να συμπεριλάβει στο Πρόγραμμα της Στοκχόλμης ειδικό τμήμα σχετικά με τα ενδεδειγμένα μέτρα που απαιτούνται για την ενίσχυση της συμμετοχής των γυναικών στις προεκλογικές εκστρατείες και την πολιτική ζωή γενικότερα, προκειμένου να εξαλειφθεί με τον τρόπο αυτό το δημοκρατικό έλλειμμα που εξακολουθεί να υπάρχει λόγω της περιορισμένης παρουσίας γυναικών στις δημοτικές, εθνικές και ευρωπαϊκές εκλογές·
Μετανάστευση
37. θεωρεί ότι οποιαδήποτε ολοκληρωμένη προσέγγιση όσον αφορά τη μετανάστευση πρέπει να λαμβάνει υπόψη τους «παράγοντες εξόδου», που συνιστούν την αρχική αιτία που οι άνθρωποι εγκαταλείπουν τη χώρα καταγωγής τους, και απαιτεί τη δημιουργία σαφών σχεδίων ανάπτυξης και επενδύσεων στις χώρες καταγωγής και διέλευσης, ιδίως με τη διευκόλυνση των μεταφορών χρημάτων από τους μετανάστες προς τις χώρες καταγωγής τους ή με την εφαρμογή εμπορικών και γεωργικών πολιτικών που προωθούν οικονομικές ευκαιρίες, όπως και μέσω της εδραίωσης της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών·
38. τονίζει ότι η «μαζική» νομιμοποίηση παράνομων μεταναστών δεν συνιστά κατάλληλη απάντηση καθώς ένα τέτοιο μέτρο δεν επιλύει τα πραγματικά βαθύτερα προβλήματα και ενδέχεται μάλιστα να επιδεινώσει συνολικά το πρόβλημα ενεργώντας ως παράγοντας «έλξης»·
39. υπογραμμίζει την ανάγκη για συνεχή ανάπτυξη επαρκώς χρηματοδοτούμενων και φιλόδοξων περιφερειακών προγραμμάτων προστασίας σε στενή συνεργασία με την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες και τις εμπλεκόμενες τρίτες χώρες·
40. ζητεί την εδραίωση και την εφαρμογή στην πράξη μιας πολιτικής σχετικά με τη μετανάστευση και το άσυλο όπου οι ελευθερίες και η δημόσια ασφάλεια να βρίσκονται στην κατάλληλη ισορροπία· ζητεί επιμόνως οι πολιτικές για την ένταξη, τη μετανάστευση και το άσυλο να βασίζονται στον ευρύτερο δυνατό σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας όλων των προσώπων, το δε κοινοτικό δίκαιο να είναι συμβατό με τις διεθνείς νομοθετικές πράξεις σε αυτό τον τομέα έτσι ώστε να εξασφαλίζεται συνεπής προσέγγιση και να αναπτύσσεται συνεκτική δράση, όχι μόνο στην καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης αλλά και στην παροχή βοήθειας προς τους πρόσφυγες που έχουν ανάγκη· αναμένει προληπτικά μέτρα που οδηγούν στην ελαχιστοποίηση της εισροής μη νόμιμων λαθρομεταναστών·
41. παροτρύνει τη διαμόρφωση ισχυρότερης πολιτικής μετανάστευσης στενά συνδεδεμένης με άλλες κοινοτικές πολιτικές, ιδίως με την πολιτική απασχόλησης, έτσι ώστε να καταστεί η νόμιμη μετανάστευση εναλλακτική της παράνομης και να μεγιστοποιηθούν οι θετικές επιπτώσεις τόσο για τα κράτη μέλη όσο και για την ευημερία των ίδιων των μεταναστών·
42. επιμένει ότι είναι ανάγκη να εδραιωθεί μια συνολική προσέγγιση της ΕΕ για τη μετανάστευση η οποία να παρέχει νέες δυνατότητες για πολιτικό διάλογο και συνεργασίας με τρίτες χώρες προκειμένου να βελτιωθούν τα μεταναστευτικά ρεύματα, να αποτραπούν ανθρωπιστικές τραγωδίες και να καταστούν αυτά τα ρεύματα συμβατά με τις απαιτήσεις της αγοράς εργασίας·
43. υπογραμμίζει την αναγκαιότητα να επιτευχθεί στενή αντιστοίχιση της μεταναστευτικής και της αναπτυξιακής πολιτικής καθώς και την αναγκαιότητα να εντατικοποιηθεί ο διάλογος με τις χώρες καταγωγής και τις χώρες διέλευσης, ιδίως προκειμένου να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα της παράνομης μετανάστευσης· τονίζει σε αυτό το πλαίσιο ότι με μια αποτελεσματική κοινή καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης τα κράτη μέλη θα είναι σε καλύτερη θέση να πάρουν μέτρα για τη νόμιμη μετανάστευση·
Άσυλο
44. ζητεί την περαιτέρω ανάπτυξη του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος χορήγησης ασύλου προκειμένου να εδραιωθεί μια «Ευρώπη ασύλου» όπως προβλέπεται στο Ευρωπαϊκό Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο· εκτιμά ότι μια κοινή διαδικασία θα διασφαλίζει μεγαλύτερη συνοχή και καλύτερη ποιότητα λήψης αποφάσεων σχετικά με το άσυλο σε όλα τα κράτη μέλη προκειμένου να εξαλειφθούν οι αποκλίσεις όσον αφορά την προστασία στην Ευρώπη·
45. προτρέπει το Συμβούλιο και τα κράτη μέλη να σέβονται το νομικό ορισμό του πρόσφυγα που προβλέπεται στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες·
46. θεωρεί ότι, ενώ η κοινή πολιτική ασύλου και μετανάστευσης πρέπει να εξακολουθήσει να έχει ως πυρήνα την αλληλεγγύη, είναι επίσης απαραίτητο αυτή να επιδεικνύεται και σε κράτη μέλη που συμμορφώνονται με τις διεθνείς τους υποχρεώσεις όσον αφορά την προστασία προσφύγων και αιτούντων άσυλο έτσι ώστε να διασφαλίζεται ότι αυτές τηρούνται από όλα τα κράτη μέλη·
47. ενθαρρύνει τις διαπραγματεύσεις σχετικά με εκκρεμείς και επικείμενες νομοθετικές προτάσεις που αφορούν ευρωπαϊκές πράξεις για το άσυλο προκειμένου να επιτευχθούν βελτιωμένα πρότυπα και να καλυφθούν τα κενά του υφιστάμενου νομικού πλαισίου·
48. ζητεί την επίδειξη αλληλεγγύης αφενός μεταξύ των κρατών μελών και αφετέρου μεταξύ αιτούντων άσυλο και άλλων προσφύγων·
49. καλεί τα κράτη μέλη να στρατευθούν ενεργητικά και να δείξουν απόλυτη προσήλωση σε μηχανισμούς αλληλεγγύης όπως το πιλοτικό έργο για την εσωτερική ανακατανομή δικαιούχων διεθνούς προστασίας που σχεδιάζει η Επιτροπή όπως και σε άλλες πρωτοβουλίες που στοχεύουν στη δημιουργία πραγματικής μακροπρόθεσμης αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών, και να προωθήσουν τα περιφερειακά προγράμματα προστασίας· κρίνει σχετικά ότι θα πρέπει να εγκριθεί ένα διαφανές σύστημα αξιολόγησης των σχετικών δυνατοτήτων των κρατών μελών, και να διευκρινισθεί η αποστολή του Ευρωπαϊκού Γραφείου Στήριξης από αυτή την άποψη• στη βάση αυτή καλεί σε ανοικτή συζήτηση για τις διάφορες υφιστάμενες εναλλακτικές λύσεις για τον καθορισμό ενός δεσμευτικού μηχανισμού που θα προσφέρει αποτελεσματική αλληλεγγύη, ιδίως μέσω της εσωτερικής ανακατανομής•
50. ζητεί από την άποψη αυτή την άμεση επισημοποίηση της αρχής της αλληλεγγύης και της δίκαιης κατανομής της ευθύνης όπως ορίζεται από το άρθρο 80 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία θα πρέπει να περιλαμβάνει ένα σύστημα "υποχρεωτικής και αμετάκλητης αλληλεγγύης" σε συνδυασμό με μεγαλύτερη συνεργασία με τρίτες χώρες, ιδίως δε γειτονικές, προκειμένου να βοηθηθούν στην ανάπτυξη των συστημάτων ασύλου και προστασίας τους με τρόπο που να γίνονται σεβαστά τα θεμελιώδη δικαιώματα και τα διεθνή πρότυπα προστασίας, να τίθενται ρεαλιστικές προσδοκίες και να μην υπονομεύεται ή να επιδιώκεται να αντικατασταθεί η πρόσβαση στην προστασία στην Ευρωπαϊκή Ένωση·
51. πιστεύει ότι είναι αναγκαία η εταιρική προσέγγιση των χωρών καταγωγής και διέλευσης ώστε να διασφαλίζεται ότι θα διαδραματίσουν ενεργητικό ρόλο συμβάλλοντας στη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών, στην αποτροπή της παράνομης μετανάστευσης με την ενημέρωση των δυνητικών μεταναστών για τους σχετικούς κινδύνους και με την οργάνωση αποτελεσματικών ενημερωτικών εκστρατειών για τις δυνατότητες νόμιμης εισόδου και/ή εργασίας στα κράτη μέλη της ΕΕ·
52. τονίζει ότι όλες οι συμφωνίες με τις χώρες καταγωγής και διέλευσης, όπως η Τουρκία και η Λιβύη, θα πρέπει να περιλαμβάνουν κεφάλαια σχετικά με τη συνεργασία για τη μετανάστευση, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη την κατάσταση των κρατών μελών που είναι περισσότερο εκτεθειμένα στις μεταναστευτικές ροές και δίνοντας έμφαση στην καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης και της διακίνησης ανθρώπων, διευκολύνοντας το έργο του FRONTEX•
53. ζητεί περισσότερη συνεργασία όσον αφορά την ενίσχυση των μέτρων που στοχεύουν στη διασφάλιση μιας αποτελεσματικής και γρήγορης επιστροφής των παρανόμως διαμενόντων μεταναστών που δεν χρειάζονται προστασία, δίνοντας προτεραιότητα στις οικειοθελείς επιστροφές·
54. ζητεί να ληφθούν μέτρα για να αντιμετωπιστούν τα εμπόδια για την άσκηση του δικαιώματος της επανένωσης οικογενειών από υπηκόους τρίτων χωρών που διαμένουν νομίμως στα κράτη μέλη·
55. επισημαίνει ότι πρέπει να προωθηθεί η κυκλική μετανάστευση, αλλά τονίζει ότι αυτή η προσέγγιση δεν πρέπει να ισοδυναμεί με μισθολογικό και κοινωνικό ντάμπινγκ και δεν πρέπει να αγνοεί την ανάγκη για μέτρα ενσωμάτωσης•
Εξωτερικά σύνορα και θεωρήσεις διαβατηρίου
56. ζητεί την έγκριση ενός συνολικού σχεδίου δράσης το οποίο να εκθέτει τους συνολικούς στόχους και την αρχιτεκτονική της ολοκληρωμένης στρατηγικής διαχείρισης συνόρων της Ένωσης, ώστε να τεθεί πράγματι σε εφαρμογή μια κοινή πολιτική στον τομέα του ασύλου, της μετανάστευσης και του ελέγχου των εξωτερικών συνόρων, σύμφωνα με το άρθρο 67, παράγραφος 2, της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης·
57. ζητεί τη στρατηγική προσέγγιση στον τομέα της πολιτικής θεωρήσεων προκειμένου να διατηρηθεί η συνοχή των δράσεων, των εσωτερικών κανονισμών και των εξωτερικών δεσμεύσεων, συμπεριλαμβανομένης της διαφύλαξης της ίσης μεταχείρισης των κρατών μελών από τρίτες χώρες·
58. καλεί την Επιτροπή, προκειμένου να εφαρμοστεί πιο αποτελεσματικά η αρχή της αμοιβαιότητας των θεωρήσεων με τρίτες χώρες, και κατά συνέπεια να διασφαλιστεί η ίση μεταχείριση όλων των πολιτών της ΕΕ από αυτήν την άποψη, να επαναπροσδιορίσει την στρατηγική της χρησιμοποιώντας όλα τα εργαλεία που έχει στη διάθεσή της, όπως τις κυρώσεις, και συνδέοντας αυτό το θέμα με τις διαπραγματεύσεις της με αυτές τις τρίτες χώρες·
59. θεωρεί ότι ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός για τη Διαχείρισης της Επιχειρησιακής Συνεργασίας στα Εξωτερικά Σύνορα των Κρατών Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (FRONTEX), ως κεφαλαιώδης μηχανισμός στη συνολική στρατηγική της Ένωσης για τη μετανάστευση, πρέπει να σέβεται πλήρως τα ανθρώπινα δικαιώματα των μεταναστών· ζητεί μεγαλύτερο κοινοβουλευτικό έλεγχο των δραστηριοτήτων του και υποστηρίζει την επανεξέταση της εντολής του – συμπεριλαμβανομένου ενός σαφούς πλαισίου για επιχειρήσεις επιστροφής οι οποίες να ικανοποιούν τα διεθνή πρότυπα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και της ίδρυσης περιφερειακών και εξειδικευμένων γραφείων – προκειμένου να ενισχυθεί ο ρόλος του· θεωρεί ότι ο FRONTEX πρέπει να συμμετέχει σε διαπραγματεύσεις με τρίτες χώρες σχετικά με τις επιχειρήσεις επανεισδοχής·
60. υπενθυμίζει ότι είναι απόλυτη ανάγκη να μπορεί ο FRONTEX να υπολογίζει στη διαθεσιμότητα των πόρων που θέτουν στη διάθεσή του τα κράτη μέλη, τόσο για το συντονισμό των επιμέρους κοινών επιχειρήσεων όσο και για τις μόνιμες αποστολές του·
61. ζητεί να αναληφθούν πρωτοβουλίες, με τη συνεργασία της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες, ώστε να καθιερωθεί ένα σύστημα για την από κοινού επεξεργασία αιτήσεων ασύλου σε χώρες εκτός της ΕΕ·
62. ζητεί από όλα τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη να επιλύσουν δυνητικά πρακτικά και/ή νομικά προβλήματα όσον αφορά τη χρήση των πόρων των αντίστοιχων κρατών μελών που συμμετέχουν στις κοινές ενέργειες·
63. υπενθυμίζει ότι είναι απολύτως αναγκαίο τα SIS II και VIS να μπορούν να αρχίσουν να λειτουργούν το συντομότερο δυνατόν· θεωρεί ότι με το SIS II θα υπάρξουν σημαντικές βελτιώσεις και νέα λειτουργικά χαρακτηριστικά, όπως είναι η εισαγωγή βιομετρικών στοιχείων και η διασύνδεση των καταχωρήσεων, τα οποία θα συμβάλουν στον καλύτερο έλεγχο των εξωτερικών συνόρων και στην ενίσχυση της ασφάλειας·
64. επιμένει ότι δεν πρέπει να δρομολογηθούν νέοι μηχανισμοί διαχείρισης των συνόρων ή συστήματα μεγάλης κλίμακας για την αποθήκευση δεδομένων εάν προηγουμένως τα υφιστάμενα εργαλεία δεν είναι πλήρως λειτουργικά, ασφαλή και αξιόπιστα και ζητεί διεξοδική αξιολόγηση της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας νέων μηχανισμών που αφορούν θέματα όπως η είσοδος/έξοδος, το πρόγραμμα καταχωρημένων ταξιδιωτών, ονομαστικοί κατάλογοι επιβατών (PNR) και το σύστημα προηγούμενης άδειας ταξιδίου·
Η προστασία των παιδιών
65. τονίζει τη σπουδαιότητα της Συνθήκης της Λισαβόνας που προσδίδει νομικά δεσμευτική ισχύ στον Χάρτη, το άρθρο 24 του οποίου ρυθμίζει ειδικά τα δικαιώματα του παιδιού και ορίζει, μεταξύ άλλων, ότι "[Σε] όλες τις πράξεις που αφορούν τα παιδιά, είτε επιχειρούνται από δημόσιες αρχές είτε από ιδιωτικούς οργανισμούς, πρωταρχική σημασία πρέπει να δίνεται στο υπέρτατο συμφέρον του παιδιού"·
66. θεωρεί πως όλα τα σχετικά ενωσιακά μέτρα σε αυτό τον τομέα πρέπει οπωσδήποτε να σέβονται και να προωθούν τα δικαιώματα των παιδιών όπως ορίζεται στη Σύμβαση του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Παιδιού και αναγνωρίζεται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ζητεί δε να ενισχυθεί η ενωσιακή δράση για την προστασία των παιδιών σε ολόκληρο τον ΧΕΑΔ·
67. καλεί τα κράτη μέλη να σεβαστούν και να εφαρμόσουν τα δικαιώματα του παιδιού που ορίζονται στη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού·
68. καλεί την ΕΕ να αντιμετωπίσει με μεγαλύτερο σθένος τις καταχρήσεις που υφίστανται τα παιδιά όπως η βία, οι διακρίσεις, ο κοινωνικός αποκλεισμός και ο ρατσισμός, η παιδική εργασία, η πορνεία και η εμπορία, και να ενθαρρύνει τις συντονισμένες προσπάθειες για την προστασία τους και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους, χρησιμοποιώντας τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα του παιδιού ως οδηγό για τη δράση της ΕΕ και χρησιμοποιώντας την ως βάση για την τροποποίηση της υπάρχουσας νομοθεσίας·
69. θεωρεί αναγκαίο να θέσει το ζήτημα της προστασίας των παιδιών που είναι ασυνόδευτα ή έχουν χωριστεί από την οικογένειά τους, δεδομένου ότι είναι εκτεθειμένα σε ιδιαίτερους κινδύνους·
70. υπογραμμίζει πόσο σημαντικό είναι να ληφθούν υπόψη τα δικαιώματα του παιδιού και να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στα παιδιά που βρίσκονται σε ιδιαίτερα ευάλωτη θέση στο πλαίσιο της πολιτικής μετανάστευσης· πρέπει να αναπτυχθεί μια φιλόδοξη ευρωπαϊκή στρατηγική σε αυτόν τον τομέα·
71. ζητεί επειγόντως από τα κράτη μέλη να εξασφαλίσουν ότι οι πολιτικές για το άσυλο, τη μετανάστευση και τη διακίνηση ανθρώπων μεταχειρίζονται τα μεταναστεύοντα παιδιά πάνω απ' όλα ως παιδιά και τους εξασφαλίζουν τα δικαιώματά τους χωρίς διάκριση· Επιμένει ότι οποιοδήποτε κοινοτικό σχέδιο δράσης για ασυνόδευτους ανηλίκους που προέρχονται από τρίτη χώρα πρέπει να εξασφαλίζει ότι:
(α) όλα τα ασυνόδευτα παιδιά πρέπει να τυγχάνουν ειδικής προστασίας και αρωγής όσο βρίσκονται στην ΕΕ·
(β) η ΕΕ εντοπίζει δράσεις που θα στηρίξουν τα κράτη μέλη για να εξεύρουν μια ασφαλή, συγκεκριμένη και διαρκή λύση για κάθε παιδί προς το καλύτερο συμφέρον του παιδιού·
(γ) στις περιπτώσεις όπου η επιστροφή σε τρίτη χώρα είναι προς το συμφέρον του παιδιού, εφαρμόζεται μια σωστή διαδικασία επιστροφής και επανένταξης σε συνεργασία με τη χώρα επανόδου· και
(δ) η ΕΕ συνεργάζεται με τρίτες χώρες για την πρόληψη της ανασφαλούς μετανάστευσης και για τη δημιουργία δυνατοτήτων για παιδιά στις εν λόγω χώρες·
72. ζητεί να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στους ανήλικους, είτε αυτοί συνοδεύονται ή όχι, προκειμένου να διασφαλισθεί ότι δεν τελούν κατά κανένα τρόπο υπό κράτηση•
73. επισημαίνει ότι τα παιδιά από τρίτες χώρες μπορούν να είναι ιδιαίτερα ευάλωτα σε εκμεταλλευτικές εργασιακές καταστάσεις, ιδιαίτερα σε χώρες όπου δεν τους παρέχεται επαρκής βοήθεια και προστασία λόγω του παράνομου καθεστώτος τους· επιμένει ότι οι ενωσιακές πολιτικές για τους τομείς της εργασίας, του άσυλου, της μετανάστευσης και της εμπορίας ανθρώπων πρέπει να αναγνωρίσουν και να αντιμετωπίσουν τις πραγματικότητες αυτές·
Προστασία δεδομένων και ασφάλεια
74. επισημαίνει την αυξανόμενη σημασία του Διαδικτύου και παρατηρεί ότι η παγκόσμια και ανοικτή φύση του καθιστά απαραίτητη τη δημιουργία παγκοσμίων προτύπων προστασίας δεδομένων, ασφάλειας και ελευθερίας του λόγου· καλεί το Συμβούλιο και την Επιτροπή να αναλάβουν την πρωτοβουλία για τη δημιουργία μιας παγκόσμιας πλατφόρμας για την εκπόνηση παρόμοιων προτύπων· θεωρεί ιδιαίτερα σημαντικό να περιοριστούν αυστηρά, να οριοθετηθούν και να ρυθμιστούν οι περιπτώσεις κατά τις οποίες κάποια ιδιωτική εταιρία του Διαδικτύου είναι δυνατόν να υποχρεωθεί να αποκαλύψει δεδομένα σε κρατικές αρχές, όπως και να εξασφαλιστεί ότι η χρήση αυτών των δεδομένων από τις κρατικές αρχές υπόκειται στα αυστηρότερα δυνατά πρότυπα προστασίας δεδομένων·
75. επιμένει να δοθεί εγγύηση για το ότι θα τυγχάνει σεβασμού σε όλες τις κοινοτικές πολιτικές η διάσταση θεμελιωδών δικαιωμάτων της προστασίας των δεδομένων και της ιδιωτικότητας·
76. τονίζει την ανάγκη να εξορθολογιστεί η προστασία των προσωπικών δεδομένων και της ιδιωτικότητας στο φως των αναπτυσσόμενων τεχνολογιών και των πληροφοριακών συστημάτων ευρείας κλίμακας·
77. θεωρεί ότι η προσέγγιση της προστασίας της ιδιωτικότητας ήδη κατά το σχεδιασμό των συστημάτων (privacy by design) είναι απαραίτητο στοιχείο σε κάθε εξέλιξη που ενέχει κινδύνους για την ασφάλεια των προσωπικών δεδομένων των πολιτών και για την εμπιστοσύνη του κοινού στους φορείς που κατέχουν πληροφορίες γι' αυτούς·
78. υπενθυμίζει ότι η αρχή της διαθεσιμότητας υπάρχει κίνδυνος να επιτρέπει την ανταλλαγή δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που δεν έχουν συλλεγεί με θεμιτό τρόπο και με σεβασμό της νομιμότητας και ότι θα πρέπει να βασίζεται σε κοινούς κανόνες· εκφράζει επιφυλάξεις όσον αφορά τη διευκόλυνση των επιχειρησιακών δραστηριοτήτων που δεν περιλαμβάνουν ευρωπαϊκό ορισμό και κοινά πρότυπα σχετικά με τις μυστικές έρευνες, την παρακολούθηση πολιτών κλπ·
79. πιστεύει ότι, πριν εξεταστεί η ανάληψη δράσης της ΕΕ στον τομέα αυτό, πρέπει να καθορίζονται σαφή κριτήρια για την αξιολόγηση της αναλογικότητας και της αναγκαιότητας των περιορισμών των θεμελιωδών δικαιωμάτων· πιστεύει επίσης ότι πριν από τη λήψη οποιασδήποτε απόφασης θα πρέπει να αναλύονται προσεκτικά οι συνέπειές της·
80. εκφράζει την ικανοποίησή του σχετικά με την πρόταση για καθιέρωση διεθνών προτύπων στην προστασία των δεδομένων· υπογραμμίζει ότι οι συμφωνίες με τρίτες χώρες σχετικά με την προστασία των δεδομένων θα πρέπει να συνάπτονται με απόλυτη διαφάνεια και δημοκρατικό έλεγχο από το Κοινοβούλιο, και ότι ελάχιστη προϋπόθεση για την ανταλλαγή δεδομένων είναι η τρίτη χώρα να έχει πρότυπα προστασίας δεδομένων ευρωπαϊκού επιπέδου·
81. εκφράζει την ικανοποίησή του για την πρόταση δημιουργίας ολοκληρωμένου σχεδίου προστασίας δεδομένων στην ΕΕ και σε τρίτες χώρες· ζητεί τη διεξοδική αξιολόγηση όλης της συναφούς νομοθεσίας (σχετικά με αντιτρομοκρατικά μέτρα, αστυνομική και δικαστική συνεργασία, μετανάστευση, διατλαντικές συμφωνίες, κτλ.) στον τομέα της ιδιωτικότητας και της προστασίας δεδομένων·
82. επιδοκιμάζει την έμφαση που δίδεται στο πλαίσιο του Προγράμματος της Στοκχόλμης στη σπουδαιότητα της τεχνολογίας για την αποτελεσματική προστασία των προσωπικών δεδομένων και της ιδιωτικότητας·
83. ζητεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση να επιδείξει την αποφασιστικότητα της όσον αφορά τον υπολογισμό των ειδικών αναγκών των ευάλωτων προσώπων σε όλες της τις πολιτικές·
84. υπογραμμίζει την ανάγκη για σαφέστερα και αυστηρότερα όρια στις ανταλλαγές πληροφοριών μεταξύ κρατών μελών και στη χρήση των κοινών μητρώων της ΕΕ· θεωρεί ότι σε διαφορετική περίπτωση η δημιουργία μεγάλων μητρώων σε επίπεδο ΕΕ ενδέχεται να αποτελέσει απειλή για την προσωπική ακεραιότητα, ενώ τα μητρώα μπορεί να καταστούν αναποτελεσματικά με αυξημένο κίνδυνο διαρροών και διαφθοράς·
85. ζητεί από τα κράτη μέλη να ενισχύσουν την αμοιβαία εμπιστοσύνη και πίστη στην ικανότητά τους για αύξηση της ασφάλειας· θεωρεί ότι η αμοιβαία εμπιστοσύνη εξαρτάται επίσης από την αποτελεσματική και αυστηρή διαρκή αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και των αποτελεσμάτων των διάφορων κρατών μελών·
Αστική και εμπορική δικαιοσύνη για οικογένειες, πολίτες και επιχειρήσεις
Ευκολότερη πρόσβαση των πολιτών και των επιχειρήσεων στην αστική δικαιοσύνη
86. θεωρεί ότι οι προτεραιότητες στον τομέα της αστικής δικαιοσύνης πρέπει να ικανοποιούν, πρώτα και κύρια, τις ανάγκες που εκφράζονται από επιμέρους πολίτες και επιχειρήσεις και παράλληλα να απλουστεύουν διαρκώς τον μηχανισμό της δικαιοσύνης και να δημιουργούν σαφέστερες και πιο προσιτές διαδικασίες προκειμένου να διασφαλίζεται η ορθή εφαρμογή των θεμελιωδών δικαιωμάτων και η προστασία των καταναλωτών· προς τούτο, αν και συγχαίρει τις αποφάσεις της Επιτροπής να παρουσιάσει πρόταση για τις διαθήκες και τις κληρονομιές και Πράσινη Βίβλο για τις περιουσιακές σχέσεις των συζύγων σε συνάρτηση με τη διάσταση και το διαζύγιο, ζητεί:
– περαιτέρω προσπάθειες για την προώθηση εναλλακτικών μηχανισμών διευθέτησης διενέξεων, που να αποβλέπουν ιδίως στη βελτίωση της πρόσβασης των καταναλωτών στη δικαιοσύνη· καθιέρωση μηχανισμών συλλογικής αποζημίωσης σε κοινοτικό επίπεδο έτσι ώστε να δοθεί στους πολίτες και τις επιχειρήσεις μεγαλύτερη πρόσβαση στη δικαιοσύνη, με την παράλληλη επισήμανση ότι τούτο δεν πρέπει να οδηγήσει σε άνευ λόγου κατακερματισμό του εθνικού διαδικαστικού δικαίου·
– προτάσεις για ένα απλό και αυτόνομο ευρωπαϊκό σύστημα για τη δέσμευση τραπεζικών λογαριασμών και το προσωρινό πάγωμα τραπεζικών καταθέσεων, την αμοιβαία αναγνώριση και επιβολή αυθεντικών πράξεων, την κατάργηση απαιτήσεων για την επικύρωση των πράξεων και εγγράφων, διατάξεις ώστε να καλυφθούν τα κενά που έχουν αφεθεί στον Κανονισμό Ρώμη II[6] σχετικά με τα δικαιώματα της προσωπικότητας και τη δυσφήμηση, μια οριστική λύση στο πρόβλημα των διμερών συμφωνιών που αφορούν την περιοχή δικαιοδοσίας και την αναγνώριση και επιβολή των αποφάσεων, εάν χρειάζεται με πρωτόκολλο στην επόμενη συνθήκη προσχώρησης που θα συναφθεί· θα πρέπει να μελετηθεί επιπλέον πρόταση για ένα διεθνές μέσο που θα επιτρέπει τον προσεκτικό έλεγχο όλων των δικαστικών αποφάσεων τρίτων χωρών πριν από την αναγνώριση και την επιβολή τους σε ένα κράτος μέλος, καθώς και διατάξεις ώστε να καλυφθούν τα κενά που επισημαίνονται από το Δικαστήριο των ΕΚ στον τομέα του εταιρικού δικαίου, μια πρόταση για την προστασία των ευάλωτων ενηλίκων, καθώς και μια πρόταση για κανονισμό, ο οποίος εν ανάγκη πρέπει να εγκριθεί με τη μέθοδο της ενισχυμένης συνεργασίας, σχετικά με το εφαρμοστέο δίκαιο σε θέματα γάμου και γονικής ευθύνης·
– να μελετηθεί δεόντως μια μορφή κοινοτικού προσωρινού μέτρου, επιπρόσθετου σε αυτά που δύνανται να διατάσσουν τα εθνικά δικαστήρια, στις αποκλίνουσες νομικές προσεγγίσεις στο θέμα της παρακράτησης της κυριότητας και άλλων παρόμοιων μηχανισμών, στην αναγνώριση των διεθνών υιοθεσιών και στο όλο ζήτημα της αμοιβαίας αναγνώρισης των εθνικών εγγράφων οικογενειακής κατάστασης·
– κοινοτικό κώδικα επίλυσης διαφορών που θα συγκεντρώνει σε μία πράξη όλους τους κανονισμούς που θα έχουν εγκριθεί στον τομέα αυτό από τον κοινοτικό νομοθέτη έως το 2013, για να σηματοδοτηθεί η επέτειος της Σύμβασης των Βρυξελλών, η σύναψη της οποίας αποτέλεσε ορόσημο στο ιδιωτικό διεθνές δίκαιο·
– την πρακτική εφαρμογή του μεγάλου σώματος καινοτόμου νομοθεσίας που έχει θεσπιστεί μέχρι στιγμής στον τομέα της ευρωπαϊκής πολιτικής δικονομίας, που πρέπει να μελετηθεί με στόχο την απλούστευσή του όποτε είναι δυνατό και την κωδικοποίησή του σε έναν ενιαίο μηχανισμό που να συνενώνει το σύνολο της κοινοτικής νομοθεσίας που έχει εγκριθεί σε αυτό τον τομέα·
87. εμμένει στην άποψη ότι η κατάργηση της διαδικασίας exequatur στο πλαίσιο του κανονισμού "Βρυξέλλες Ι"[7] δεν πρέπει να γίνει βεβιασμένα και πρέπει να συνοδεύεται από κατάλληλες διασφαλίσεις·
88. θα εξέταζε με ενδιαφέρον προτάσεις που αποβλέπουν στην εκπόνηση ενός 28ου καθεστώτος, κατ' επιλογήν, για τα θέματα αστικού δικαίου που ενέχουν διαμεθοριακές πτυχές, στους τομείς που θίγουν το οικογενειακό δίκαιο, το δίκαιο των προσώπων και το εμπράγματο δίκαιο•
89. υπογραμμίζει την ανάγκη για περαιτέρω προώθηση της διεθνούς παρουσίας της ΕΕ στον νομικό χώρο μέσω παγκόσμιων λύσεων και πολυμερών πράξεων· εκτιμά ότι είναι ιδιαίτερα σημαντική η στενή συνεργασία με διεθνείς οργανισμούς όπως η Συνδιάσκεψη της Χάγης για το ιδιωτικό Διεθνές Δίκαιο και το Συμβούλιο της Ευρώπης· εκτιμά εκτός αυτού ότι η ΕΕ θα πρέπει να ενθαρρύνει και να υποστηρίζει την προσχώρηση τρίτων χωρών, και ιδίως των γειτονικών χωρών της ΕΕ, σε διεθνείς δικαστικές συμφωνίες, κάτι που είναι ζωτικής σημασίας ιδίως στους τομείς του οικογενειακού δικαίου και της προστασίας του παιδιού·
Να αντληθεί το πλήρες όφελος από την ενιαία αγορά μέσω του ευρωπαϊκού συμβατικού δικαίου
90. καλεί την Επιτροπή να εντείνει την εργασία της σχετικά με το ευρωπαϊκό συμβατικό δίκαιο με βάση το ακαδημαϊκό Σχέδιο Κοινού Πλαισίου Αναφοράς (ΣΚΠΑ), καθώς και με άλλες ακαδημαϊκές εργασίες στον τομέα του ευρωπαϊκού δικαίου συμβάσεων, και να μεριμνήσει για την πλήρη συμμετοχή του Κοινοβουλίου στην ανοικτή και δημοκρατική διαδικασία η οποία πρέπει να οδηγήσει στην έγκριση ενός πολιτικού Κοινού Πλαισίου Αναφοράς· υπογραμμίζει ότι το πολιτικό Κοινό Πλαίσιο Αναφοράς πρέπει να οδηγήσει σε έναν προαιρετικό και άμεσα εφαρμόσιμο μηχανισμό ο οποίος να παρέχει στα συμβαλλόμενα μέρη μιας σύμβασης, μεταξύ άλλων σε εταιρείες και καταναλωτές, τη δυνατότητα να επιλέγουν ελεύθερα το ευρωπαϊκό συμβατικό δίκαιο ως το δίκαιο που θα διέπει τη συναλλαγή τους·
91. επαναλαμβάνει ότι το ΣΚΠΑ πρέπει να διατεθεί από την Επιτροπή στον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό σχετικών γλωσσών, μαζί με άλλες επιστημονικές εργασίες, ώστε να εξασφαλιστεί δυνατότητα πρόσβασης σε αυτό για όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, και ότι θα πρέπει ήδη να χρησιμοποιείται ως μη δεσμευτικό νομικό μέσο για τους ευρωπαίους και τους εθνικούς νομοθέτες· επιμένει ότι ήδη από τώρα οι σχετικές διατάξεις του ΣΚΠΑ θα πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο συστηματικής και λεπτομερούς εξέτασης σε όλες τις προσεχείς προτάσεις της Επιτροπής και τις αξιολογήσεις αντικτύπου που αφορούν το δίκαιο συμβάσεων·
92. παροτρύνει την Επιτροπή να ακολουθήσει την πρόσφατη ιδέα της να προτείνει τυποποιημένες συμβάσεις για εθελοντική χρήση σε συγκεκριμένους τομείς, με βάση το κοινό πλαίσιο αναφοράς·
Καλύτερη νομοθεσία στον τομέα της δικαιοσύνης
93. τονίζει την ανάγκη η ευρωπαϊκή νομοθεσία στον τομέα της δικαστικής συνεργασίας σε αστικές υποθέσεις να έχει την υψηλότερη δυνατή ποιότητα και να βασίζεται σε αξιολογήσεις αντικτύπου που θα έχουν διενεργηθεί με ορθό τρόπο, προκειμένου να παρέχει στους πολίτες και τις επιχειρήσεις αποτελεσματικά μέσα· εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι στο παρελθόν δεν διεξάγονταν σε αυτό τον τομέα ορθές αξιολογήσεις αντικτύπου· σημειώνει την πρόσφατη βελτίωση και αναλαμβάνει να υποβάλει μία αξιολόγηση αντικτύπου της Επιτροπής σε κριτική ανάλυση κατά το προσεχές διάστημα·
94. πιστεύει ακράδαντα ότι, για να εξασφαλισθεί ένα ελάχιστο επίπεδο ανεξάρτητης έρευνας κατά τη σύνταξη των αξιολογήσεων αντικτύπου, θα πρέπει να συγκροτηθεί ομάδα ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων η οποία θα επιβλέπει, επαληθεύοντας με επιτόπιους ελέγχους, την ποιότητα των γνωμοδοτήσεων που εκδίδονται από την Επιτροπή Αξιολόγησης Αντικτύπου και ότι πρέπει επίσης να επιτραπεί στους εκπροσώπους των ενδιαφερομένων να συνεργάζονται για την υλοποίησή τους·
95. θεωρεί ότι η νομική συνεργασία είναι το κλειδί για να υπάρξει προσέγγιση όχι μόνο στις αστικές αλλά και στις ποινικές διαδικασίες των διαφόρων κρατών μελών· εκτιμά, ως εκ τούτου, ότι η προσέγγιση των δικονομικών δικαιωμάτων των πολιτών μεταξύ των κρατών μελών θα μπορούσε να προωθηθεί εξίσου στις αστικές και ποινικές διαδικασίες·
Οικοδόμηση μιας ευρωπαϊκής δικαστικής κουλτούρας
96. ζητεί τη δημιουργία μιας ευρωπαϊκής δικαστικής κουλτούρας που να αγκαλιάζει όλες τις πτυχές του δικαίου· προς τούτο, επισημαίνει ότι:
– το Δίκτυο Προέδρων των Ανώτατων Δικαστηρίων, το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Συμβουλίων Δικαστικών Αρχών, η Ένωση Συμβουλίων Επικρατείας και Ανώτατων Διοικητικών Δικαστηρίων και το Δίκτυο Eurojustice των Ευρωπαίων Γενικών Εισαγγελέων, δικαστικών υπαλλήλων και επαγγελματιών του κλάδου έχουν να προσφέρουν πάρα πολλά στο συντονισμό και τη προώθηση της επαγγελματικής κατάρτισης για τις δικαστικές αρχές και της αμοιβαίας αναγνώρισης των νομικών συστημάτων άλλων κρατών μελών και στη διευκόλυνση της επίλυσης διαμεθοριακών διενέξεων και προβλημάτων, οι δε δραστηριότητές τους πρέπει να διευκολύνονται και να λαμβάνουν επαρκή χρηματοδότηση· τούτο πρέπει να οδηγήσει σε ένα πλήρως χρηματοδοτούμενο σχέδιο για ευρωπαϊκή δικαστική επιμόρφωση που να συνταχθεί σε σύνδεση με τα προαναφερθέντα δικαστικά δίκτυα με τα οποίο θα αποφεύγονται περιττές επαναλήψεις προγραμμάτων και δομών και θα επιτευχθεί η δημιουργία μιας Ευρωπαϊκής Δικαστικής Ακαδημίας, που θα απαρτίζεται από το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Κατάρτισης Δικαστικών και την Ακαδημία Ευρωπαϊκού Δικαίου·
– πρέπει να υπάρχουν ενεργητικές πολιτικές που να αποβλέπουν στην καλλιέργεια της αμοιβαίας γνώσης και κατανόησης του αλλοδαπού δικαίου και έτσι στην επίτευξη μεγαλύτερης ασφάλειας δικαίου και την προώθηση της αμοιβαίας εμπιστοσύνης, που είναι απαραίτητος παράγοντας για την αμοιβαία αναγνώριση· οι πολιτικές αυτές πρέπει να προβλέπουν την ανταλλαγή εμπειριών, επισκέψεων και πληροφοριών και μαθημάτων για τους επαγγελματίες και τους δικαστικούς λειτουργούς, καθώς και το συντονισμό των υφιστάμενων εθνικών καθεστώτων νομικής κατάρτισης σε ολόκληρη την ΕΕ και την παροχή μαθημάτων εξοικείωσης στο εθνικό δίκαιο για τα συναφή προς τη δικαιοσύνη επαγγέλματα και τους δικαστές·
97. καλεί την Επιτροπή, ως εκ τούτου, να προαγάγει τη δημιουργία, από τα πανεπιστήμια, άλλα ειδικευμένα ιδρύματα ανώτατης εκπαίδευσης και τις αρμόδιες επαγγελματικές οργανώσεις, ενός κοινού συστήματος πιστωτικών μονάδων κατάρτισης για τους δικαστές και τους επαγγελματίες του δικαίου· ζητεί από την Επιτροπή να δημιουργήσει ένα δίκτυο φορέων νομικής κατάρτισης σε ολόκληρη την ΕΕ, οι οποίοι θα είναι διαπιστευμένοι να παρέχουν μαθήματα εξοικείωσης στο εθνικό, το συγκριτικό και το ευρωπαϊκό δίκαιο που θα απευθύνονται σε επαγγελματίες και δικαστές σε σταθερή και μόνιμη βάση·
Η-δικαιοσύνη: μια δυνατότητα για πολίτες, επαγγελματίες του κλάδου και δικαστές
98. ζητεί να καταβληθεί μεγαλύτερη προσπάθεια για τη προώθηση και την ανάπτυξη της η-δικαιοσύνης σε κοινοτικό επίπεδο, προς το συμφέρον της πρόσβασης πολιτών και επιχειρήσεων στη δικαιοσύνη και θεωρεί ότι:
– τα κράτη μέλη που συνεργάζονται σε διμερή εγχειρήματα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι το έργο τους είναι σχεδιασμένο κατά τρόπο που να μπορεί να μεταφερθεί σε κοινοτικό επίπεδο, έτσι ώστε να αποφεύγονται περιττές επαναλήψεις προσπαθειών·
– το υφιστάμενο σώμα κοινοτικού δικαίου στον τομέα του αστικού δικαίου, και ιδίως του δικονομικού δικαίου, πρέπει να γίνει περισσότερο συμβατό με τη χρήση της τεχνολογίας πληροφοριών, ιδίως όσον αφορά το ευρωπαϊκό ένταλμα πληρωμής και τη διαδικασία μικρών αξιώσεων, τον Κανονισμό για τις Αποδείξεις σε Αστικές Υποθέσεις[8] και εναλλακτικούς μηχανισμούς διευθέτησης διαφορών, ενώ πρέπει να αναληφθεί δράση στους τομείς των ηλεκτρονικών πράξεων και της διαφάνειας των περιουσιακών στοιχείων των οφειλετών· στόχος πρέπει να είναι η δημιουργία απλούστερων, λιγότερο δαπανηρών και ταχύτερων αστικών διαδικασιών σε διαμεθοριακές υποθέσεις·
– πρέπει να αναπτυχθούν περαιτέρω τα ηλεκτρονικά εργαλεία όπως το Ευρωπαϊκό Σύστημα Πληροφοριών Ποινικού Μητρώου (ECRIS) και το Σύστημα Πληροφοριών Σένγκεν·
99. θεωρεί ότι η η-δικαιοσύνη πρέπει να απλουστεύσει την πρόσβαση των πολιτών στη νομική συνδρομή, να συντομεύσει τις δικαστικές διαδικασίες και να βελτιώσει την αποτελεσματικότητα των δικαστικών διαδικασιών, και κατά συνέπεια ζητεί η μελλοντική διαδικτυακή πολυγλωσσική πύλη η-δικαιοσύνης να περιλαμβάνει την πρόσβαση σε νομικές βάσεις δεδομένων, ηλεκτρονικά, ένδικα και μη, μέσα, ευφυή συστήματα σχεδιασμένα για να βοηθήσουν τους πολίτες να μάθουν πώς να αντιμετωπίζουν νομικά προβλήματα, και πλήρη μητρώα, καταλόγους των επαγγελματιών του νομικού τομέα και απλούς οδηγούς για το νομικό σύστημα κάθε κράτους μέλους·
100. θεωρεί ότι η διαδικτυακή πύλη θα πρέπει επίσης να σχεδιαστεί ώστε να χρησιμοποιείται ως εργαλείο από δικαστές, δικαστικούς υπαλλήλους, υπαλλήλους των εθνικών Υπουργείων Δικαιοσύνης και από δικηγόρους, οι οποίοι θα έχουν όλοι δικαίωμα ασφαλούς πρόσβασης στο σχετικό τμήμα της πύλης· ζητεί το τμήμα αυτό της πύλης να επιτρέπει την ασφαλή επικοινωνία, τις βιντεοδιασκέψεις και την ανταλλαγή εγγράφων μεταξύ δικαστηρίων και μεταξύ δικαστηρίων και διαδίκων (αποϋλοποίηση των διαδικασιών), να καθιστά δυνατή την επαλήθευση των ηλεκτρονικών υπογραφών και να προβλέπει κατάλληλα συστήματα ελέγχου, καθώς και να παρέχει ένα μέσο ανταλλαγής πληροφοριών·
101. καλεί την Επιτροπή να διασφαλίσει ότι κάθε μελλοντικό νομοθέτημα στον τομέα του αστικού δικαίου θα είναι σχεδιασμένο κατά τρόπο ώστε να μπορεί να χρησιμοποιείται σε ηλεκτρονικές εφαρμογές που απαιτούν να συμπληρωθεί ένα ελάχιστο ελεύθερου κειμένου· ζητεί μέτρα για να διασφαλισθεί ότι, όπου είναι αναγκαίο, θα παρέχεται ηλεκτρονική βοήθεια σε όλες τις επίσημες γλώσσες και θα διατίθενται ηλεκτρονικές υπηρεσίες μετάφρασης· ομοίως, όταν υπάρχει ανάγκη για επίδοση δικαστικών εγγράφων, πρέπει να προβλέπονται μέτρα ώστε να διασφαλίζεται ότι τα έγγραφα είναι δυνατό να επιδοθούν και να πραγματοποιείται επικοινωνία μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και να υπάρχουν ρυθμίσεις για ηλεκτρονική υπογραφή και, όταν υπάρχει ανάγκη για προφορική μαρτυρία, να ενθαρρύνεται η χρήση βιντεοδιασκέψεων· εκτιμά, επιπλέον, ότι όλες οι μελλοντικές προτάσεις πρέπει να περιλαμβάνουν αιτιολογημένη δήλωση της Επιτροπής ότι διενεργήθηκε έλεγχος αναφορικά με τη συμβατότητά τους προς την η-δικαιοσύνη·
102. ζητεί να δίδει το Σύστημα Ανταλλαγής Πληροφοριών για Ποινικά Μητρώα (ECRIS) πρωταρχική σπουδαιότητα σε πληροφορίες για την άσκηση βίας που βασίζεται στο φύλο·
Οι προτεραιότητες της ποινικής δικαιοσύνης
103. ζητεί την οικοδόμηση ενός χώρου ποινικής δικαιοσύνης της ΕΕ που να βασίζεται στον σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων, την αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης και την ανάγκη διατήρησης της συνοχής των εθνικών ποινικών συστημάτων, ο οποίος πρέπει να αναπτυχθεί μέσω:
· ενός φιλόδοξου νομικού μέσου για τις δικονομικές εγγυήσεις στις ποινικές διαδικασίες, με βάση το τεκμήριο αθωότητας, που θα υλοποιεί πλήρως τα δικαιώματα της υπεράσπισης,
· ενός ασφαλούς νομικού πλαισίου για να εξασφαλιστεί η βασική αρχή ne bis in idem, καθώς και για να διευκολυνθεί η μεταφορά ποινικών διαδικασιών μεταξύ κρατών μελών και η επίλυση συγκρούσεων δικαιοδοσίας, σε ένα υψηλό επίπεδο εγγυήσεων και δικαιωμάτων υπεράσπισης και της δυνατότητας αποτελεσματικής πρόσβασης σε αυτά τα δικαιώματα και σε μηχανισμούς νομικής προστασίας•
● ενός συνολικού νομικού πλαισίου που θα προσφέρει στα θύματα εγκλημάτων, και ιδίως σε θύματα τρομοκρατίας, οργανωμένου εγκλήματος, διακίνησης ανθρώπων και βίας βασιζόμενης στο φύλο, την ευρύτερη δυνατή προστασία, συμπεριλαμβανομένης της ικανοποιητικής αποζημίωσης, που θα παρέχεται σε επίπεδο κράτους μέλους,
● ενός συνολικού νομικού πλαισίου που θα προσφέρει στους μάρτυρες την ευρύτερη δυνατή προστασία,
● ελάχιστων προτύπων για τις φυλακές και τις συνθήκες κράτησης και ενός κοινού συνόλου δικαιωμάτων των κρατουμένων στην ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων διατάξεων για την ικανοποιητική αποζημίωση όσων κρατούνται ή καταδικάστηκαν άδικα, που θα προωθούνται με τη σύναψη συμφωνιών μεταξύ της ΕΕ και τρίτων χωρών σχετικά με την επιστροφή των καταδικασθέντων πολιτών τους, την πλήρη εφαρμογή της απόφασης πλαισίου του Συμβουλίου 2008/909/ΔΕΥ της 27ης Νοεμβρίου 2008 σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης σε ποινικές αποφάσεις οι οποίες επιβάλλουν ποινές στερητικές της ελευθερίας ή μέτρα στερητικά της ελευθερίας για το σκοπό της εκτέλεσής τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση[9], καθώς και την παροχή επαρκούς χρηματοδότησης της ΕΕ τόσο για την κατασκευή, στο πλαίσιο των σχεδίων περιφερειακής ασφάλειας, των νέων εγκαταστάσεων κράτησης στα κράτη μέλη που αντιμετωπίζουν πρόβλημα συνωστισμού στις φυλακές όσο και για την υλοποίηση κοινωνικών προγραμμάτων επανεγκατάστασης· επίσης, ενός συνολικού νομικού μέσου για τη λήψη και το αποδεκτό τεκμηρίων στις ποινικές διαδικασίες·
● την έγκριση ευρωπαϊκής νομοθετικής πράξης για την κατάσχεση των κερδών και των περιουσιακών στοιχείων των διεθνών εγκληματικών οργανώσεων και την περαιτέρω χρήση τους για κοινωνικούς σκοπούς,
· ενός συνολικού νομικού μέσου για τη λήψη και το αποδεκτό τεκμηρίων στις ποινικές διαδικασίες·
● μέτρων εξασφάλισης νομικής συνδρομής μέσω επαρκών πιστώσεων του προϋπολογισμού και
● μέτρων για την καταπολέμηση της βίας, ιδίως κατά των γυναικών και των παιδιών·
104. υπογραμμίζει ότι στις ενέργειες για την παράνομη μετανάστευση πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι προσπάθειες για την καταπολέμηση της διακίνησης ανθρώπων, και ότι δεν επιτρέπεται σε καμιά περίπτωση να βλάπτονται τα θύματα εγκλήματος που βρίσκονται σε ιδιαίτερα επισφαλή θέση ή να διακυβεύονται τα δικαιώματά τους·
105. επισημαίνει ότι μία στις τέσσερις γυναίκες στην Ευρώπη έχει υποστεί ή υφίσταται βία από άρρενες· για το λόγο αυτό καλεί την Επιτροπή να εδραιώσει τη νομική βάση στο πλαίσιο της ισχύουσας διάρθρωσης της ΕΕ ούτως ώστε να διασφαλισθεί ότι όλες οι μορφές της βίας κατά των γυναικών αντιμετωπίζονται με ευρύ και βασιζόμενο στο φύλο ορισμό της βίας κατά των γυναικών· ζητεί, με αυτή τη νομική βάση, να εκπονηθούν μια οδηγία και ένα ευρωπαϊκό σχέδιο δράσης για τη βία κατά των γυναικών, που θα διασφαλίζουν την πρόληψη της βίας, την προστασία των θυμάτων και τη δίωξη των δραστών· καλεί τα κράτη μέλη να λάβουν δεόντως υπόψη τις ιδιαίτερες συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι μετανάστριες, ιδίως δε τα νεαρά κορίτσια που είναι πλήρως ενταγμένα στην πραγματικότητα της ΕΕ (συχνά με διπλή ιθαγένεια) και τα οποία, στις οικογενειακές ή προσωπικές τους σχέσεις, πέφτουν θύματα απαγωγής, παράνομης απομόνωσης, φυσικής και ψυχολογικής βίας για θρησκευτικούς, πολιτισμικούς λόγους ή λόγω παραδόσεων, και να ληφθούν μέτρα προκειμένου να διασφαλιστεί επαρκής πρόσβαση στους διαύλους συνδρομής και να θεσπιστούν μηχανισμοί προστασίας·
106. ζητεί να λαμβάνεται υπόψη η παράμετρος του φύλου σε όλα τα στάδια διαμόρφωσης της πολιτικής για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων·
Μια συνεκτική πολυεπίπεδη στρατηγική ασφάλειας: Μια Ευρώπη που προστατεύει τους πολίτες της (Καταπολέμηση του εγκλήματος με διασφάλιση των δικαιωμάτων των πολιτών)
107. ασκεί κριτική στην απουσία στρατηγικού σχεδίου που να καθορίζει τους γενικούς στόχους και τη γενική δομή της στρατηγικής διαχείρισης της ασφάλειας και συνόρων της ΕΕ καθώς και στην απουσία λεπτομερειών που να δείχνουν τον τρόπο με τον οποίο όλα τα συναφή προγράμματα και συστήματα (είτε ήδη υφιστάμενα, υπό εκπόνηση ή στο στάδιο της ανάπτυξης πολιτικής) πρέπει να λειτουργήσουν σε συνδυασμό και πώς μπορούν να βελτιστοποιηθούν οι μεταξύ τους σχέσεις· είναι της άποψης ότι κατά την εξέταση της αρχιτεκτονικής της στρατηγικής διαχείρισης της ασφάλειας και των συνόρων της ΕΕ, η Επιτροπή θα πρέπει καταρχάς να αναλύσει την αποτελεσματικότητα των υφιστάμενων νομοθετικών διατάξεων, προκειμένου να πετύχει τη βέλτιστη συνεργία μεταξύ τους·
108. ζητεί επιμόνως από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να εξασφαλίσουν ότι η μελλοντική δράση της ΕΕ σε αυτό τον τομέα σέβεται απόλυτα την κεντρική σημασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών και επιτυγχάνει την σωστή ισορροπία μεταξύ ασφάλειας και ελευθερίας και ότι ο στόχος αυτός τυγχάνει της κατάλληλης παρακολούθησης και εξορθολογισμού·
109. δεσμεύεται, στο νέο θεσμικό πλαίσιο που ορίζεται από τη Συνθήκη της Λισαβόνας, να εργαστεί με την Επιτροπή και το Συμβούλιο δίνοντας έμφαση στην προώθηση της ελευθερίας των πολιτών της ΕΕ αναπτύσσοντας παράλληλα το νομικό πλαίσιο της ΕΕ σε ποινικά θέματα· θεωρεί, πράγματι, ότι η επιτακτική ανάγκη της προστασίας των πολιτών από την τρομοκρατία και το οργανωμένο έγκλημα πρέπει να υποστηριχθεί με αποτελεσματική νομοθεσία και επιχειρησιακά εργαλεία, λαμβάνοντας υπόψη την παγκόσμια διάσταση αυτών των φαινομένων, και να πλαισιωθεί από σαφή νομοθεσία που να παρέχει στους πολίτες της ΕΕ πλήρη προστασία των δικαιωμάτων τους, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος να αμφισβητούν τις δυσανάλογες ή ασαφείς διατάξεις και την αδόκιμη εφαρμογή των κανόνων·
110. θεωρεί πως τα κράτη μέλη πρέπει να μελετήσουν σε ποιο βαθμό μπορεί να επιτευχθεί η δημιουργία ενός ενωσιακού νομικού πλαισίου για τα ποινικά ζητήματα·
111. καλεί την ΕΕ να αναγνωρίσει την αξιοπρέπεια και το θάρρος που επιδεικνύουν αλλά και τα δεινά που αντιμετωπίζουν τα έμμεσα θύματα της τρομοκρατίας και επισημαίνει ότι η προάσπιση και η προαγωγή των δικαιωμάτων των θυμάτων της τρομοκρατίας καθώς και η επακόλουθη οικονομική τους αποζημίωση θα πρέπει να αποτελέσουν προτεραιότητα· αναγνωρίζει την άκρως δεινή θέση στην οποία ευρίσκονται οι γυναίκες που είναι έμμεσα θύματα τρομοκρατίας·
112. ζητεί την έγκριση συνολικού νομικού πλαισίου που να προσφέρει στα θύματα επαρκή προστασία και αποζημίωση, συγκεκριμένα μέσω της έγκρισης σχεδίου απόφασης πλαισίου με το οποίο να τροποποιούνται οι υπάρχοντες μηχανισμοί προστασίας των θυμάτων· θεωρεί ότι έχει θεμελιώδη σημασία η ανάπτυξη κοινής προσέγγισης που να παρέχει συνεπή και ενισχυμένη απάντηση στις ανάγκες και τα δικαιώματα όλων των θυμάτων, διασφαλίζοντας ότι τα θύματα αντιμετωπίζονται πράγματι ως θύματα και όχι ως εγκληματίες·
113. χαιρετίζει την ανάδειξη της παροχής υποστήριξης προς τα θύματα εγκληματικών πράξεων, συμπεριλαμβανομένων των γυναικών που υφίστανται βία και σεξουαλική παρενόχληση, ως θέματος προτεραιότητας για την Σουηδική Προεδρία· παροτρύνει το Συμβούλιο να συμπεριλάβει στο Πρόγραμμα της Στοκχόλμης συνεκτική ευρωπαϊκή στρατηγική που θα στοχεύει στην εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών και θα συμπεριλαμβάνει μέτρα πρόληψης (όπως είναι η ευαισθητοποίηση για την άσκηση βίας των ανδρών κατά των γυναικών), πολιτικές για την προστασία των θυμάτων καθώς και μια ειδική ενότητα για τα δικαιώματα των θυμάτων εγκληματικών πράξεων και να εντείνει την υποστήριξη που παρέχεται στα θύματα του εγκλήματος, ιδίως δε στα νεαρά κορίτσια, εις βάρος των οποίων διαπράττονται ολοένα και περισσότερα σοβαρά εγκλήματα, και συγκεκριμένα μέτρα για τη δίωξη των δραστών· ζητεί από την Ισπανική Προεδρία, κατά τη διάρκεια της θητείας της, να εφαρμόσει πλήρως το σχέδιο δράσης που προβλέπεται στο Πρόγραμμα της Στοκχόλμης και να ενημερώνει κάθε μήνα το Κοινοβούλιο σχετικά με την πρόοδο που έχει επιτευχθεί·
114. θεωρεί νόμιμο το στόχο για μια ασφαλή Ευρώπη και συμφωνεί ότι είναι σημαντικό να αναπτύσσεται και ενισχύεται συνεχώς η κοινή πολιτική της ΕΕ για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, του οργανωμένου εγκλήματος, της παράνομης μετανάστευσης, της εμπορίας των ανθρώπων και της σεξουαλικής εκμετάλλευσης·
115. ζητεί τη διαμόρφωση μιας συνολικής, διευρωπαϊκής στρατηγικής για την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος, που θα συνδυάζει τις προσπάθειες και τους πόρους που είναι στη διάθεση των κρατών μελών, των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων, των ειδικών οργανισμών της ΕΕ και των δικτύων ανταλλαγής πληροφοριών· τονίζει ότι αυτή τη στιγμή το οργανωμένο οικονομικό έγκλημα, όπως το λαθρεμπόριο καπνού, προκαλεί απώλειες εσόδων που επιβαρύνουν την ήδη σοβαρή κατάσταση των δημόσιων οικονομικών σε πολλά κράτη μέλη της ΕΕ και ζητεί την επείγουσα έγκριση αποτελεσματικών μέτρων πρόληψης·
116. πιστεύει ότι η περαιτέρω δράση εναντίον του οργανωμένου εγκλήματος και της τρομοκρατίας πρέπει να είναι προσανατολισμένη περισσότερο στην προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων και πρέπει να προσφέρει ικανοποιητική προστασία των μαρτύρων, κίνητρα σε όσους συνεργάζονται για την διάλυση τρομοκρατικών δικτύων και πολιτικές πρόληψης και ενσωμάτωσης που να απευθύνονται σε συγκεκριμένα άτομα που ανήκουν σε κατηγορίες υψηλού κινδύνου, με προτεραιότητα, σε όλες τις περιπτώσεις, σε δεοντολογικά μέτρα πρόληψης σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο και σε μέτρα αποζημίωσης και αντιστάθμισης για τα θύματα τρομοκρατίας·
117. θεωρεί ιδιαίτερα σημαντικό, η ΕΕ να καταβάλει σοβαρή προσπάθεια για να αναχαιτίσει τη διακίνηση προσώπων, που συνιστά διαρκώς διογκούμενο πρόβλημα, να καταπολεμηθεί η διακίνηση τόσο εκτός όσο και εντός ΕΕ, και να εκπονηθεί ανάλυση κατά φύλο για όλες τις προτάσεις και όλα τα μέτρα· θεωρεί ότι η ΕΕ και τα κράτη μέλη θα πρέπει να αντιμετωπίσουν κατά προτεραιότητα το θέμα της ζήτησης υπηρεσιών από θύματα διακίνησης ανθρώπων, με τη θέσπιση ποινών, τη λήψη μέτρων διαπαιδαγώγησης και τη διοργάνωση εκστρατειών ευαισθητοποίησης· φρονεί ότι, δεδομένου ότι η διακίνηση ανθρώπων για σεξουαλικούς σκοπούς συνιστά τον κύριο όγκο του συγκεκριμένου εγκλήματος σε απόλυτα μεγέθη (79% σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΗΕ), η σχέση μεταξύ της ζήτησης για αγορά τέτοιων υπηρεσιών και της διακίνησης προσώπων πρέπει να καταστεί σαφής και να αναγνωριστεί, και πιστεύει ότι αν ελεγχθεί η αγορά σεξουαλικών υπηρεσιών θα μειωθεί και η διακίνηση ανθρώπων·
118. ζητεί την υποστήριξη της διαφάνειας και της ακεραιότητας και μια πιο δυναμική καταπολέμηση της διαφθοράς που θα εδράζεται σε ένα σχέδιο βάσει στόχων και στην περιοδική αξιολόγηση των μέτρων καταπολέμησης της διαφθοράς που λαμβάνονται από τα κράτη μέλη, ιδίως της επιβολής μέσων που έχει αναπτύξει η ίδια η ΕΕ, με ιδιαίτερη έμφαση στη διασυνοριακή διαφθορά· ζητεί επίσης την ανάπτυξη μιας συνολικής πολιτικής κατά της διαφθοράς και την περιοδική επανεξέταση της εφαρμογής της·
119. ζητεί να υποστηριχθεί ενεργά η κοινωνία των πολιτών στην παρακολούθηση της καταπολέμησης της διαφθοράς και της ακεραιότητας, καθώς και η συμμετοχή των πολιτών στον αγώνα κατά της διαφθοράς, όχι μόνο με το άνοιγμα διαβουλεύσεων για τη θέσπιση πολιτικής και τη δημιουργία άμεσων διαύλων επικοινωνίας, αλλά και με την πρόβλεψη πόρων και προγραμμάτων που θα διασφαλίζουν ότι οι πολίτες μπορούν να κάνουν ευχερή χρήση των φόρουμ που τίθενται στη διάθεσή τους·
120. υπογραμμίζει την αύξηση των περιστατικών κλοπής ταυτότητας και ζητεί τη διαμόρφωση μιας συνολικής ενωσιακής στρατηγικής για την καταπολέμηση του κυβερνοεγκλήματος σε αυτό τον τομέα, που πρέπει να αναπτυχθεί σε συνεργασία με τους παρόχους υπηρεσιών Διαδικτύου και τις οργανώσεις χρηστών, καθώς και τη δημιουργία ενός ενωσιακού γραφείου που θα προσφέρει βοήθεια σε θύματα κλοπής ταυτότητας και απάτης ταυτότητας·
121. ζητεί να διευκρινισθούν οι κανόνες δικαιοδοσίας και το νομικό πλαίσιο που εφαρμόζεται στον κυβερνοχώρο ώστε να προωθηθούν οι διασυνοριακές έρευνες και οι συμφωνίες συνεργασίας μεταξύ των αρχών επιβολής του νόμου και των παρόχων, ιδίως για την καταπολέμηση της παιδικής πορνογραφίας στο Διαδίκτυο·
122. ζητεί πιο αποτελεσματικές και προσανατολισμένες στα αποτελέσματα πολιτικές για την περαιτέρω εφαρμογή της αστυνομικής και δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις, με τη συστηματικότερη συμμετοχή της Europol και της Eurojust στις έρευνες, ιδίως σε περιπτώσεις οργανωμένου εγκλήματος, απάτης, διαφθοράς και άλλων σοβαρών εγκλημάτων που συνιστούν σοβαρή απειλή για την ασφάλεια των πολιτών και τα οικονομικά συμφέροντα της ΕΕ·
123. ζητεί την ετήσια δημοσίευση συνολικής έκθεσης για την εγκληματικότητα στην ΕΕ, στην οποία θα συγκεντρώνονται εκθέσεις για συγκεκριμένους τομείς όπως η αξιολόγηση του κινδύνου του οργανωμένου εγκλήματος και η ετήσια έκθεση της Eurojust, και παράλληλα τονίζει την ανάγκη για μια διακλαδική προσέγγιση και μια συνολική στρατηγική για την πρόληψη και την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και του διασυνοριακού εγκλήματος όπως η διακίνηση ανθρώπων και το έγκλημα στον κυβερνοχώρο·
124. καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να συνεργάζονται στενά με στόχο την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών και διδαγμάτων στον τομέα των πολιτικών για την καταπολέμηση της ριζοσπαστικοποίησης· θεωρεί εν προκειμένω ότι οι τοπικές και περιφερειακές αρχές βρίσκονται στην κατάλληλη θέση για την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών όσον αφορά την αντιμετώπιση της ριζοσπαστικοποίησης και της πόλωσης και ζητεί, ως εκ τούτου, τη συμμετοχή τους στη χάραξη στρατηγικών για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας·
125. ζητεί την ενθάρρυνση της αστυνομικής συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών μέσω της προώθησης της αμοιβαίας γνώσης και εμπιστοσύνης, κοινής εκπαίδευσης και της δημιουργίας κοινών ομάδων αστυνομικής συνεργασίας και ενός προγράμματος ανταλλαγής φοιτητών σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Αστυνομική Ακαδημία·
126. καλεί την Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να μεριμνήσουν επειγόντως για να διορθωθεί η νομική κατάσταση που έχει προκύψει από τις αποφάσεις του Δικαστηρίου στις αντίστοιχες υποθέσεις, όσον αφορά την κατάρτιση μαύρης λίστας, και ιδίως την υπόθεση Kadi[10], και στο πλαίσιο αυτό να λάβουν πλήρως υπόψη τα θεμελιώδη δικαιώματα όλων των εμπλεκομένων, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη και επανόρθωση·
127. ζητεί τη βελτίωση του ECRIS, προκειμένου να καταστεί δυνατή η πρόληψη της υποτροπής στα διάφορα κράτη μέλη, ιδίως όσον αφορά τις αξιόποινες πράξεις κατά παιδιών·
128. καλεί ειδικότερα την Επιτροπή να ξεκινήσει εγκαίρως συζητήσεις και διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη, περιλαμβανομένης της κοινωνίας των πολιτών, για όλες τις πτυχές που συνδέονται με τη δημιουργία ευρωπαϊκής εισαγγελικής αρχής για την καταπολέμηση των αξιόποινων πράξεων που θίγουν τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 86 της ΣΛΕΕ·
129. τονίζει την ανάγκη χάραξης μιας συνολικής ευρωπαϊκής στρατηγικής ασφάλειας με βάση τα σχέδια ασφαλείας των κρατών μελών, με ενίσχυση της αρχής της αλληλεγγύης και αντικειμενική αξιολόγηση της προστιθέμενης αξίας των οργανισμών, των δικτύων και της ανταλλαγής πληροφοριών της ΕΕ· προτίθεται να παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς, μαζί με τα εθνικά κοινοβούλια, όλες τις δραστηριότητες που ασκεί το Συμβούλιο στο πλαίσιο της επιχειρησιακής συνεργασίας για την εσωτερική ασφάλεια της ΕΕ·
130. καλεί επειγόντως το Συμβούλιο και την Επιτροπή να χαράξουν στρατηγικές ασφάλειας που θα καλύπτουν τόσο τις εσωτερικές όσο και τις εξωτερικές πτυχές του διεθνούς οργανωμένου εγκλήματος και της τρομοκρατίας· επιμένει να υιοθετήσει η ΕΕ μια πιο ολοκληρωμένη προσέγγιση για την Ευρωπαϊκή Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας καθώς και για τη δικαιοσύνη και τις εσωτερικές υποθέσεις·
131. καλεί το Συμβούλιο, την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να αξιολογήσουν και να επανεξετάσουν τους διεθνείς, ευρωπαϊκούς και εθνικούς νόμους και τις πολιτικές για τα ναρκωτικά και να προωθήσουν πολιτικές μείωσης της βλάβης από αυτά, συγκεκριμένα στις διασκέψεις επί των θεμάτων αυτών που διεξάγονται σε επίπεδο ΟΗΕ·
132. καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να θεσπίσουν διασυνοριακή συνεργασία για την επιβολή του νόμου με τη συμμετοχή οργανισμών όπως ο Frontex και η Ευρωπόλ, προκειμένου να συμβάλουν στην ασφάλεια και την ομαλή οργάνωση μεγάλων διεθνικών δημόσιων συγκεντρώσεων, όπως αθλητικών εκδηλώσεων (π.χ. οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2012 και το EURO 2012)·
Επιχειρησιακοί φορείς και οργανισμοί και τεχνικά εργαλεία
133. προσδίδει μεγάλη σημασία στην Eurojust και στην Europol και δεσμεύεται στην πλήρη συμμετοχή παράλληλα με τα εθνικά κοινοβούλια στον προσδιορισμό, την αξιολόγηση και τον έλεγχο της δραστηριότητάς τους, ιδίως με στόχο τη διερεύνηση των δυνατοτήτων επίτευξης προόδου όσον αφορά τη δημιουργία μιας ευρωπαϊκής εισαγγελικής αρχής·
134. ζητεί την αναθεώρηση της απόφασης πλαισίου του Συμβούλίου 2008/977/ΔΕΥ της 27ης Νοεμβρίου 2008 για την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που τυγχάνουν επεξεργασίας στο πλαίσιο της αστυνομικής και δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις[11] καθώς επίσης και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2000, σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας και σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών[12], και του άρθρου 13 της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών[13]·
135. καλεί για στενότερη και βαθύτερη συνεργασία μεταξύ εθνικών δημοσίων διοικήσεων, ευρωπαϊκών οργανισμών και κοινών επιχειρησιακών ομάδων μέσω ειδικευμένων δικτύων (όπως το Σύστημα Πληροφόρησης Σένγκεν ΙΙ (SIS ΙΙ), το Σύστημα Πληροφοριών Θεωρήσεων Διαβατηρίου (VIS), το Σύστημα Τελωνειακών Πληροφοριών, το EURODAC και τα δικαστικά δίκτυα) και για ειδική συνεργασία μεταξύ των υπηρεσιών συλλογής πληροφοριών και των αστυνομικών υπηρεσιών σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος· θεωρεί ότι θα πρέπει να διασφαλισθεί μια πιο αποτελεσματική ευρωπαϊκή αστυνομική συνεργασία, μεταξύ όλων των τρίτων χωρών και των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με τις κατάλληλες εγγυήσεις που θα εξασφαλίζουν επαρκές επίπεδο προστασίας των προσωπικών δεδομένων·
136. λυπάται που δεν έχει σημειωθεί πρόοδος στην εφαρμογή του αναβαθμισμένου SIS II και του νέου VIS, και ζητεί επειγόντως από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να φροντίσουν ώστε να ολοκληρωθούν όλες οι προετοιμασίες στα αντίστοιχα επίπεδα για να μην υπάρξουν άλλες καθυστερήσεις·
137. τονίζει την ανάγκη να αναπτυχθούν αποτελεσματικές, αειφόρες και ασφαλείς διοικητικές ρυθμίσεις για τα μεγάλα ευρωπαϊκά συστήματα τεχνολογιών της πληροφορίας, όπως SIS II, VIS και Eurodac, εξασφαλίζοντας έτσι ότι όλοι οι κανόνες που έχουν εφαρμογή σε αυτά τα συστήματα, όσον αφορά το σκοπό, τα δικαιώματα πρόσβασης καθώς και τα μέτρα ασφάλειας και προστασίας των δεδομένων εφαρμόζονται πλήρως· υπογραμμίζει ως προς αυτό ότι είναι απαραίτητο να διαθέτει η ΕΕ ένα συνολικό, ομοιόμορφο σύνολο κανόνων για την προστασία τον προσωπικών δεδομένων·
138. υπενθυμίζει ότι σε ορισμένους τομείς απεδείχθη πολύ χρήσιμη για την εγκαθίδρυση ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης η δημιουργία οργανισμών, όπως για παράδειγμα ο Οργανισμός Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Eurojust, η Europol, ο Frontex και η Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο· θεωρεί, δεδομένου ότι το Σένγκεν είναι ο πυρήνας του χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, ότι είναι θεμελιώδους και ζωτικής σημασίας να ιδρυθεί ένας Ευρωπαϊκός Οργανισμός για τη διαχείριση των σημαντικών πληροφοριακών συστημάτων σε αυτόν τον τομέα, δηλαδή του SIS II, VIS και του Eurodac, καθώς η λύση αυτή είναι η πλέον αξιόπιστη·
Επείγοντα θέματα
139. ζητεί από την Επιτροπή να προτείνει πάραυτα ενοποίηση των 1.200 ποικίλων μέτρων που έχουν εγκριθεί στον τομέα ΧΕΑΔ από το 1993, προκειμένου να υπάρξει συνοχή στον τομέα αυτό πολιτικής, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη τις νέες αποστολές και ρόλους της Ένωσης καθώς και το νέο νομικό πλαίσιο που δημιουργεί η Συνθήκη της Λισαβόνας, ξεκινώντας από τομείς που θεωρούνται ως προτεραιότητες σε συμφωνία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο· υπενθυμίζει στην Επιτροπή ότι το Κοινοβούλιο θα αξιολογήσει τις δεσμεύσεις της στο πλαίσιο των επικείμενων ακροάσεων των επιτρόπων·
140. είναι της γνώμης ότι, στις περιπτώσεις όπου μια νομοθετική διαδικασία ξεκίνησε με βάση τις διατάξεις της Συνθήκης της Νίκαιας που προβλέπουν απλή διαβούλευση με το Κοινοβούλιο, όπως συμβαίνει σε πολλούς τομείς του ΧΕΑΔ, και όπου έχει εκδοθεί η γνωμοδότηση του Κοινοβουλίου, η νομοθετική διαδικασία πρέπει να επαναρχίσει υπό την Συνθήκη της Λισαβόνας σε πρώτη ανάγνωση, έτσι ώστε να δοθεί στο Κοινοβούλιο η ευκαιρία να τοποθετηθεί έχοντας γνώση των προνομιών του·
141. ζητεί από την Επιτροπή να απλουστεύσει και να καταστήσει περισσότερο προσβάσιμα τα χρηματοδοτικά προγράμματα που έχουν δημιουργηθεί για να στηρίξουν την δημιουργία του ΧΕΑΔ· σε αυτό το πλαίσιο υπογραμμίζει την ανάγκη για χρηματοδοτική αλληλεγγύη στην προετοιμασία των νέων δημοσιονομικών προοπτικών·
142. επιφυλάσσεται του δικαιώματος να επανέλθει με συγκεκριμένες προτάσεις όταν κληθεί να γνωμοδοτήσει σχετικά με το νομοθετικό πρόγραμμα δράσης·
143. ζητεί ενδιάμεση αναθεώρηση και αξιολόγηση του προγράμματος της Στοκχόλμης έως τις αρχές του 2012·
o
o o
144. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο, την Επιτροπή, τις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των κρατών μελών.