Zittingsdocument

 

9.12.2009                                                                                                                B7‑0187/2009

ONTWERPRESOLUTIE

naar aanleiding van verklaringen van de Raad en de Commissie

ingediend overeenkomstig artikel 110, lid 2, van het Reglement

over geweld in de Democratische Republiek Congo

Véronique De Keyser, Thijs Berman, Ana Gomes, Richard Howitt

namens de S&D­Fractie

 

B7‑0187/2009

Resolutie van het Europees Parlement over geweld in de Democratische Republiek Congo

Het Europees Parlement,

–   onder verwijzing naar zijn resolutie van 20 november 2008 over de reactie van de Europese Unie op de verslechterende situatie in het oosten van de Democratische Republiek Congo[1],

–   onder verwijzing naar zijn resolutie van 23 oktober 2008 over de Democratische Republiek Congo: botsingen in de oostelijke grensstreek van de DRC[2],

–   onder verwijzing naar zijn resolutie van 21 februari 2008 over Noord-Kivu[3],

–   gezien de resolutie van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU van 22 november 2007 over de toestand in de Democratische Republiek Congo, met name in het oosten van het land, en de gevolgen daarvan voor de regio,

–   onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 november 2007 over het antwoord van de EU op onstabiele situaties in ontwikkelingslanden[4],

–   gezien de mededeling van de Commissie van 25 oktober 2007 getiteld "Aanzet tot een antwoord van de EU op onstabiele situaties – engagement voor duurzame ontwikkeling, stabiliteit en vrede onder moeilijke omstandigheden" ( COM(2007)0643 ) en het daarbij gevoegde ambtelijk werkdocument van de Commissie ( SEC(2007)1417 ),

–   gezien resolutie 60/1 van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties van 24 oktober 2005 over de resultaten van de wereldtop van 2005, met name de paragrafen 138 t/m 140 over de verantwoordelijkheid voor bescherming van de bevolking,

–   gezien de verklaring van de Raad van 27 oktober 2009 over het gebied van de Grote Meren,

–   gezien de verklaring van de Raad van 10 oktober 2008 over de toestand in het oostelijke deel van de DRC,

–   gezien resolutie 1856 (2008) van de VN-Veiligheidsraad over het mandaat van MONUC,

–   gelet op artikel 110, lid 2, van zijn Reglement,

A. overwegende dat de gevechten tussen het Congolese leger, de rebellen van de ontslagen generaal Laurent Nkunda, de soldaten van de Forces démocratiques pour la libération du Rwanda (FDLR) en de troepen van het Oegandese Verzetsleger van de Heer (LRA) nog altijd leiden tot onnoemelijk leed onder de burgerbevolking van de oostelijke provincies van de DRC,

B.  overwegende dat het conflict in de DRC sinds 1998 het leven heeft gekost aan 5 400 000 mensen en nog steeds direct of indirect 45 000 doden per maand veroorzaakt[5],

C. overwegende dat de DRC volgens verslagen van de UNHCR zo'n 1 460 000 binnenlandse ontheemden telt, waarvan er zich 980 000 in Noord-Kivu bevinden[6],

D. overwegende dat de humanitaire organisaties zich momenteel bekommeren om het lot van 200 000 vluchtelingen in kampen rond Goma en dat volgens hun ramingen nog ongeveer een miljoen burgers op de vlucht voor het geweld zich in de vrije natuur ophouden; overwegende dat de situatie in de vluchtelingenkampen blijft verslechteren,

E.  overwegende dat de VN-missie in de DRC (MONUC) krachtens hoofdstuk VII van het Handvest van de Verenigde Naties over een mandaat beschikt dat inhoudt dat zij alle nodige middelen mag inzetten om een halt toe te roepen aan elke poging tot geweldpleging van de kant van iedere buitenlandse of Congolese gewapende groep die het politieke proces in gevaar brengt, en om de voortdurend onder bedreiging van lichamelijk geweld levende burgerbevolking te beschermen,

F.  overwegende dat militaire operaties sinds januari 2009, met inbegrip van operatie Kimia II, hebben geleid tot de ontwapening van 1 243 van naar schatting 6 000 FDLR-strijders, hoewel de FDLR blijft rekruteren en in staat is om dodelijke aanvallen uit te voeren op de burgerbevolking[7],

G. overwegende dat soldaten van het Congolese leger sinds de start van operatie Kimia II betrokken zijn geweest bij de dood van meer dan 500 burgers, en dat zowel rebellen, FDLR-strijders als het Congolese leger zich in het oosten van de DRC nog steeds schuldig maken aan verkrachtingen, de gedwongen rekrutering van burgers en kindsoldaten en de schending van mensenrechten;

H. overwegende dat president Kabila heeft gevraagd hem vóór 30 juni 2010 een plan voor de terugtrekking van de MONUC-troepen voor te leggen,

I.   overwegende dat de UNHCR heeft gemeld dat 21 800 voornamelijk etnische Munzaya's wegens een nieuwe golf van gevechten hun woonplaats in of nabij Dongo hebben verlaten en naar de Republiek Congo zijn gevlucht[8],

J.   overwegende dat het Congolese leger niet over de nodige personele, technische en financiële middelen beschikt om zijn taken in de oostelijke provincies van de DRC te vervullen en te kampen heeft met een gebrek aan discipline onder zijn soldaten, wat zijn rol als beschermer van de bevolking en hersteller van vrede blijft ondermijnen,

K. overwegende dat het VN-bureau voor de coördinatie van humanitaire aangelegenheden (OCHA) heeft gemeld dat in 2009 in totaal 108 aanvallen tegen humanitaire werkers hebben plaatsgevonden, waaronder moorden, ontvoeringen en diefstal van voertuigen of andere goederen, hetgeen een aanzienlijke stijging is ten aanzien van 2008,

L.  overwegende dat verschillende humanitaire organisaties hun activiteiten hebben moeten stopzetten en dat hulpverleners in Noord-Kivu ten minste 70% van degenen die hulp nodig hebben niet kunnen bereiken,

M. overwegende dat voor een aanzienlijke verbetering van de gezondheidstoestand en een daling van het sterftecijfer in de hele DRC en met name in de oostelijke provincies jarenlange inspanningen nodig zijn en aanzienlijke bedragen moeten worden geïnvesteerd, zowel door de Congolese regering als door de internationale gemeenschap, ondanks de wereldwijde financiële crisis,

1.  wenst dat onmiddellijk een einde komt aan het geweld en de schendingen van de mensenrechten in het oosten van de DRC; benadrukt dat bijkomende inspanningen nodig zijn om een einde te maken aan de activiteit van buitenlandse gewapende groepen in het oosten van de DRC, met name de FDLR; verzoekt de regering van de DRC en de andere regeringen in de regio om de nodige stappen in deze zin te ondernemen;

2.  blijft na de tegen de plaatselijke bevolking gepleegde wreedheden door de FDLR, het LRA en het Congolese leger zeer verontrust over de verslechterende humanitaire situatie in het oosten van de DRC, en over de recente berichten over de opzettelijke moord op ten minste 270 burgers door Congolese soldaten in de plaatsen Nyabiondo en Pinga in Noord-Kivu, alsmede over recente gevechten waardoor 21 800 mensen hun huizen in en nabij Dongo in het westen zijn ontvlucht;

3.  spreekt met name zijn verontrusting uit over de door MONUC aan het Congolese leger verleende medewerking bij de operatie Kimia II en over de recente berichten dat MONUC bij gruweldaden betrokken zou zijn geweest; erkent evenwel dat de aanwezigheid van MONUC nodig blijft en dringt erop aan dat alles in het werk wordt gesteld om ervoor te zorgen dat de VN-macht haar mandaat om allen die gevaar lopen te beschermen, volledig kan uitvoeren; dringt er in dit verband bij de Raad op aan het voortouw te nemen wanneer het erom gaat ervoor te zorgen dat de VN-Veiligheidsraad MONUC steunt door de operationele capaciteit ervan te versterken en de prioriteiten – momenteel 41 – beter te definiëren;

4.  veroordeelt in de scherpste bewoordingen de moordpartijen, misdaden tegen de menselijkheid en daden van seksueel geweld tegen vrouwen en meisjes die nog altijd in de oostelijke provincies worden gepleegd; verzoekt om deze reden alle bevoegde autoriteiten onverwijld actie te ondernemen zodat de daders worden vervolgd, en roept de VN-Veiligheidsraad nogmaals op om met spoed alle nodige maatregelen te nemen waarmee verdere aanvallen op de burgerbevolking van de oostelijke provincies van de DRC daadwerkelijk kunnen worden voorkomen;

5.  roept alle betrokkenen op zich nog krachtiger in te zetten tegen straffeloosheid en de rechtsstaat te handhaven, met name in de strijd tegen verkrachting van vrouwen en meisjes en de rekrutering van kindsoldaten; dringt er bij de regering van de DRC op aan te waarborgen dat diegenen die verantwoordelijk zijn voor schendingen van de mensenrechten en van het internationale humanitaire recht worden berecht en dat de regering daartoe volledig samenwerkt met het Internationaal Strafhof;

6.  benadrukt dat corruptie moet worden aangepakt en dat de daders van mensenrechtenschendingen onder de Congolese strijdkrachten moeten worden berecht, en onderstreept dat MONUC hierbij een cruciale rol speelt door te zorgen voor gezamenlijke planning en uitvoering van operaties en adequate verantwoordingsmechanismen voor mishandeling en voor diefstal van het loon van soldaten;

7.  onderstreept het belang van een strenge doorlichting van bevelhebbers en soldaten van het Congolese leger; is in dit kader verheugd over het recente besluit van de Raad over een gezamenlijk optreden gericht op advies en bijstand voor de hervorming van de veiligheidssector (EUSEC RD Congo); herhaalt dat opleiding en passende salarissen noodzakelijk zijn voor de hervorming van het Congolese leger en de verbetering van de discipline;

8.  verwacht dat de Congolese autoriteiten zich houden aan hun toezeggingen om de geplande plaatselijke verkiezingen te organiseren en de financiering ervan te verzekeren; verzoekt de Raad en de Commissie al het mogelijke te doen om het verkiezingsproces te ondersteunen, door steun te verlenen voor het aanpakken van bestuursproblemen, een gebrek aan transparantie en schendingen van civiele en politieke rechten, in samenwerking met de Congolese autoriteiten;

9.  moedigt alle regeringen van het gebied van de Grote Meren en de internationale gemeenschap aan om een dialoog aan te gaan met als doel hun inspanningen te bundelen om het geweld in het oosten van de DRC een halt toe te roepen, en hierbij de nadruk te leggen op verzoening, veiligheid, de verantwoordingsplicht van de rechterlijke macht en de terugkeer en integratie van vluchtelingen en binnenlandse ontheemden;

10. is ingenomen met de vooruitgang die in de regio is geboekt dankzij de verbeterde bilaterale diplomatieke betrekkingen tussen de DRC en Rwanda; roept de DRC en Rwanda op om de vredesovereenkomsten van Nairobi en Goma en de overeenkomst van Ihusi van 23 maart 2009 volledig na te komen;

11. onderstreept het belang van de Internationale Conferentie voor de regio van de Grote Meren en de Economische Gemeenschap van de landen van de Grote Meren bij het bereiken van vrede en economische ontwikkeling in de regio; moedigt daarom grensoverschrijdende ontwikkelingsprojecten met Rwanda aan in het kader van de Economische Gemeenschap van de landen van de Grote Meren;

12. betreurt de toenemende gewelddaden tegen hulpverleners, die ernstige gevolgen hebben voor de humanitaire situatie ter plaatse; roept de autoriteiten van Noord-Kivu op om een diepgaand onderzoek in te stellen naar elk incident, en dringt aan op een onmiddellijke verbetering van de bescherming van hulpverleners;

13. onderstreept dat financiële steun voor humanitaire hulp in het oosten van de DRC moet worden voortgezet en uitgebreid, gezien het toenemende aantal binnenlandse ontheemden en de verslechterende situatie; steunt in dit verband de oproep die de VN op 30 november 2009 samen met 380 hulporganisaties en niet-gouvernementele organisaties (ngo's) heeft gedaan om in 2010 een bedrag van 7,1 miljard dollar uit te trekken voor humanitaire hulp; roept alle lidstaten op hiertoe hun deel bij te dragen;

14. blijft bezorgd over de illegale handel in minerale en andere natuurlijke hulpbronnen door rebellengroeperingen in het oosten van de DRC; verzoekt de Raad en de Commissie aan te dringen op overleg met de regeringen van de DRC en haar buurlanden over de tenuitvoerlegging van doeltreffende systemen voor traceerbaarheid en bewijs van herkomst van grondstoffen;

15. veroordeelt krachtig de terdoodveroordeling van een Britse en een Noorse burger, Joshua French en Tjostolv Moland, op 3 december in Kinshasa; vraagt om de vernietiging van hun vonnis en om een eerlijk proces;

16. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Hoge Vertegenwoordiger van de Unie voor het GBVB, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de instellingen van de Afrikaanse Unie, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de adjunct-secretaris-generaal voor humanitaire zaken en noodhulpcoördinator, de Veiligheidsraad van Verenigde Naties, de Raad voor de rechten van de mens van de Verenigde Naties en de regeringen en parlementen van het gebied van de Grote Meren.

[1] Aangenomen teksten van die datum, P6_TA(2008)0563
[2] Aangenomen teksten van die datum, P6_TA(2008)0526
[3] Aangenomen teksten van die datum, P6_TA(2008)0072
[4] Aangenomen teksten van die datum, P6_TA(2007)0540
[5]1 http://www.theirc.org/special-reports/congo-forgotten-crisis.
[6]2 http://www.unhcr.org/cgi-bin/texis/vtx/page?page=49e45c366.
[7]3 http://www.crisisgroup.org/home/index.cfm?id=2829#C1.
[8]4 http://www.unhcr.org/4af9522a9.html.