Έγγραφο συνόδου

 

17.2.2010                                                                                                                B7‑0123/2010

ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ

εν συνεχεία δηλώσεων του Συμβουλίου και της Επιτροπής

σύμφωνα με το άρθρο 110, παράγραφος 2, του Κανονισμού

σχετικά με τη δέκατη τρίτη σύνοδο του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών

Heidi Hautala, Barbara Lochbihler, Franziska Katharina Brantner, Hélène Flautre, Nicole Kiil-Nielsen

εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE

 

B7‑0123/2010

Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τη δέκατη τρίτη σύνοδο του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–   έχοντας υπόψη τα προηγούμενα ψηφίσματά του σχετικά με το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (UNHRC), ιδίως το ψήφισμά του της 14ης Ιανουαρίου 2009 σχετικά με την ανάπτυξη του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, συμπεριλαμβανομένου του ρόλου της ΕΕ[1], καθώς και τα ψηφίσματά του της 16ης Μαρτίου 2006 σχετικά με το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων αναφορικά με το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και την 62η σύνοδο της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ[2], της 29ης Ιανουαρίου 2004 σχετικά με τις σχέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών[3], της 9ης Ιουνίου 2005 σχετικά με τη μεταρρύθμιση των Ηνωμένων Εθνών[4], της 29ης Σεπτεμβρίου 2005 σχετικά με το αποτέλεσμα της Παγκόσμιας Συνόδου Κορυφής των Ηνωμένων Εθνών (14-16 Σεπτεμβρίου 2005)[5], και της 7ης Μαΐου 2009 σχετικά με την ετήσια έκθεση για τα ανθρώπινα δικαιώματα στον κόσμο το 2008 και την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον συγκεκριμένο τομέα[6],

–   έχοντας υπόψη τα επείγοντα ψηφίσματά του σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία,

–   έχοντας υπόψη το ψήφισμα A/RES/60/251 της Γενικής Συνέλευσης του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για την ίδρυση του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (UNHRC),

–   έχοντας υπόψη τις προηγούμενες τακτικές και ειδικές συνόδους του UNHRC, καθώς και τους προηγούμενους γύρους της παγκόσμιας περιοδικής εξέτασης (UPR),

–   έχοντας υπόψη την επικείμενη δέκατη τρίτη σύνοδο του UNHRC, η οποία πρόκειται να διεξαχθεί το Μάρτιο του 2010, και τον όγδοο γύρο της UPR, ο οποίος πρόκειται να διεξαχθεί από τις 3 έως τις 14 Μαΐου 2010,

–   έχοντας υπόψη την επανεξέταση του UNHRC που πρόκειται να πραγματοποιηθεί το 2011,

–   έχοντας υπόψη τις θεσμικές μεταβολές που επήλθαν με την έναρξη ισχύος της Συνθήκης της Λισσαβώνας,

–   έχοντας υπόψη το άρθρο 2, το άρθρο 3, παράγραφος 5, και τα άρθρα 18, 21, 27 και 47 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως τροποποιήθηκε με τη Συνθήκη της Λισσαβώνας,

–   έχοντας υπόψη το άρθρο 110, παράγραφος 2, του Κανονισμού του,

Α. λαμβάνοντας υπόψη ότι ο σεβασμός, η προαγωγή και η προστασία της οικουμενικότητας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αποτελούν μέρος του ηθικού και νομικού κεκτημένου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έναν από τους ακρογωνιαίους λίθους της ευρωπαϊκής ενότητας και ακεραιότητας[7],

Β.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, παρά τα μειονεκτήματά του, το UNHRC αποτελεί μια μοναδική πλατφόρμα που ειδικεύεται στα οικουμενικά δικαιώματα του ανθρώπου και ένα ειδικό φόρουμ για θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων εντός του συστήματος του ΟΗΕ,

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η επανεξέταση του UNHRC θα έχει δύο σκέλη: το ένα θα αφορά το καθεστώς του οργάνου, που θα συζητηθεί στη Νέα Υόρκη, και το άλλο τις διαδικασίες, που θα συζητηθούν στη Γενεύη· λαμβάνοντας υπόψη ότι κατά τη διάρκεια του προσεχούς έτους αναμένεται η πραγματοποίηση σειράς πρωτοβουλιών και ανεπίσημων συνεδριάσεων,

Δ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως παγκόσμιου παράγοντα έχει ενισχυθεί τις τελευταίες δεκαετίες και μια νέα προσέγγιση στο πλαίσιο της νέας Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ) θα μπορούσε να βοηθήσει καθοριστικά την Ένωση να δρα αποτελεσματικότερα για την αντιμετώπιση παγκόσμιων προκλήσεων με συνεκτικό, συνεπή και αποδοτικό τρόπο,

Ε.  λαμβάνοντας υπόψη ότι αντιπροσωπεία της Υποεπιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα μεταβεί στη Γενεύη για τη δέκατη τρίτη σύνοδο του UNHRC, όπως συνέβαινε κατά τα προηγούμενα έτη για τις συνόδους του UNHRC και, παλαιότερα, για τις συνόδους της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών, προδρόμου του UNHRC,

Το έργο του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

1.  επαναλαμβάνει την έκκλησή του προς τα κράτη μέλη της ΕΕ να αντιταχθούν ενεργά σε οιαδήποτε απόπειρα υπονόμευσης των εννοιών της οικουμενικότητας, του αδιαιρέτου και της αλληλεξάρτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς και στις απόπειρες να υπονομευθεί, υπό το πρόσχημα πολιτισμικών ή θρησκευτικών αξιών, η προστασία που προσφέρουν στους ανθρώπους οι έννοιες αυτές·

2.  προειδοποιεί για τους κινδύνους της ακραίας πολιτικοποίησης του UNHRC, καθώς παρεμποδίζει την εκπλήρωση της αποστολής του· τονίζει τη σπουδαιότητα των ανά χώρα ψηφισμάτων για την εξέταση σοβαρών παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων· καταδικάζει, εν προκειμένω, απερίφραστα τη χρήση «προτάσεων μη ανάληψης δράσης» και εκφράζει την απογοήτευσή του για τη χρήση της διαδικασίας αυτής κατά την ενδέκατη ειδική σύνοδο του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που είχε ως αποτέλεσμα να μην εγκριθεί ένα συνεπές και συνεκτικό τελικό ψήφισμα για την κατάσταση στη Σρι Λάνκα·

3.  χαιρετίζει τη διοργάνωση, με πρωτοβουλία της Βραζιλίας, της δέκατης τρίτης ειδικής συνόδου, η οποία είχε ως αντικείμενο την Αϊτή και σκοπό να επικεντρώσει το ενδιαφέρον στην ένταξη του ζητήματος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις προσπάθειες ανάκαμψης μετά τον καταστροφικό σεισμό· χαιρετίζει επίσης τις καινοτόμες πτυχές της συνόδου αυτής, όπως η διεξαγωγή ειδικής συνόδου αμέσως μετά μια φυσική καταστροφή και η συμμετοχή ειδικευμένων υπηρεσιών των Ηνωμένων Εθνών με σκοπό την παροχή ειδικών γνώσεων ως βάση για συζήτηση· εκφράζει την απογοήτευσή του για το γεγονός ότι το ψήφισμα που εγκρίθηκε απέτυχε να υποστηρίξει το σημαντικό ρόλο του Ανεξάρτητου Εμπειρογνώμονα για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στην Αϊτή όσον αφορά την παροχή κατευθυντηρίων γραμμών για την ένταξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις ευρύτερες προσπάθειες του ΟΗΕ ή σε αναληφθείσες από δωρητές πρωτοβουλίες υποστήριξης της Αϊτής, και καλεί τα κράτη μέλη του ΟΗΕ να ενσωματώσουν, σε συνέχεια της συνόδου αυτής, τη διάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις ευρύτερες προσπάθειες του ΟΗΕ για την υποστήριξη της Αϊτής·

4.  εκφράζει την απογοήτευσή του για το γεγονός ότι το UNHRC δεν έχει κατορθώσει να αντιμετωπίσει εγκαίρως άλλες σοβαρές καταστάσεις παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων· καλεί τα κράτη μέλη της ΕΕ να καταδικάσουν τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και να επιδιώξουν ενεργά τη δημιουργία ειδικών μηχανισμών του UNHRC για την αντιμετώπιση των κρίσεων στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Αφγανιστάν, τη Γουϊνέα, το Ιράν, την Υεμένη και το Ιράκ·

5.  επαναλαμβάνει τη θέση του όσον αφορά την έννοια της «δυσφήμησης θρησκειών» και, μολονότι αναγνωρίζει την ανάγκη να εξετασθεί ενδελεχώς το πρόβλημα των διακρίσεων σε βάρος θρησκευτικών μειονοτήτων, θεωρεί ότι δεν ενδείκνυται η ένταξη της έννοιας αυτής στο πρωτόκολλο περί συμπληρωματικών κανόνων για το ρατσισμό, τις φυλετικές διακρίσεις, την ξενοφοβία και τις κάθε είδους διακρίσεις· καλεί τα κράτη μέλη του ΟΗΕ να εφαρμόζουν πλήρως τους υφιστάμενους κανόνες για την ελευθερία έκφρασης και την ανεξιθρησκία·

6.  επαναλαμβάνει την έκκλησή του προς τα κράτη μέλη της ΕΕ να διασφαλίσουν το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις εσωτερικές πολιτικές τους, διότι, διαφορετικά, εξασθενίζουν τη θέση της ΕΕ εντός του UNHRC·

7.  χαιρετίζει την επαναδραστηριοποίηση των Ηνωμένων Πολιτειών εντός των οργάνων των Ηνωμένων Εθνών και την επακόλουθη εκλογή τους ως μέλους του UNHRC, καθώς και το εποικοδομητικό τους έργο σχετικά με την ελευθερία της έκφρασης κατά την 64η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ και σχετικά με το σχέδιο δράσης για την παρακολούθηση των αποτελεσμάτων της διάσκεψης για την επανεξέταση του Durban· καλεί τις ΗΠΑ και τα κράτη μέλη της ΕΕ να συνεργαστούν πλήρως στο μέλλον επί τέτοιου είδους πρωτοβουλιών·

8.  εκφράζει την ανησυχία του για την υποψηφιότητα του Ιράν κατά τις επικείμενες εκλογές για την ανάδειξη μελών του UNHRC, που πρόκειται να διενεργηθούν το Μάιο του 2010· επαναλαμβάνει την αντίθεσή του στο να συμπίπτει ο αριθμός των υποψηφιοτήτων με τον αριθμό των υπό πλήρωση εδρών στις εκλογές του UNHRC (σύστημα clean slates) και ζητεί τη διενέργεια εκλογών με ανταγωνισμό υποψηφίων για όλες τις περιφερειακές ομάδες· καλεί την ΕΕ να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να μην εκλεγούν μέλη του UNHRC οι χώρες με τις πλέον προβληματικές επιδόσεις όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα·

9.  καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να ασκήσουν πίεση ώστε οι χώρες που θέτουν υποψηφιότητα στις εκλογές του UNHRC να υποχρεούνται να αναλαμβάνουν ρητή δέσμευση συνεργασίας στο πλαίσιο των ειδικών διαδικασιών, σύμφωνα με την ειδική εντολή καθεμιάς εξ αυτών·

10. ζητεί την αποτελεσματική παρακολούθηση της πραγματικής εφαρμογής των ειδικών διαδικασιών και των συστάσεων των οργάνων της συνθήκης στο πλαίσιο της διεργασίας για την UPR για κάθε χώρα·

11. καλεί τα κράτη μέλη τα ΕΕ να καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για τη διαφύλαξη των εντολών συγκεκριμένων ειδικών διαδικασιών· ζητεί την ανανέωση της εντολής του ειδικού εισηγητή του ΟΗΕ για το Μιανμάρ και τη θέσπιση νέας ειδικής ανά χώρα εντολής για τη ΛΔΚ, δεδομένης της επιδείνωσης της ανθρωπιστικής κατάστασης·

12. χαιρετίζει την κοινή μελέτη για τις παγκόσμιες πρακτικές σχετικά με τη μυστική κράτηση στο πλαίσιο της καταπολέμησης της τρομοκρατίας, που θα συζητηθεί κατά τη δέκατη τρίτη σύνοδο· καλεί τα κράτη μέλη της ΕΕ να στηρίξουν και να δώσουν τη δέουσα συνέχεια στην έκθεση αυτή, σύμφωνα με τις προηγούμενες θέσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου επί του θέματος αυτού, ιδίως τα ψηφίσματά του της 19ης Φεβρουαρίου 2009[8] και της 14ης Φεβρουαρίου 2007[9] σχετικά με την εικαζόμενη χρήση ευρωπαϊκών κρατών από την CIA για τη μεταφορά και την παράνομη κράτηση ατόμων·

13. καλεί την ΕΕ να συμμετάσχει ενεργά στις επικείμενες συνόδους της UPR, προκειμένου να διασφαλίσει μια δίκαιη διαδικασία και ένα αποτέλεσμα το οποίο να στηρίζει και να είναι σύμφωνο με τις ειδικές διαδικασίες του ΟΗΕ και τα συμπεράσματα και τις συστάσεις των οργάνων της συνθήκης, συμπεριλαμβανομένης της παροχής της απαραίτητης τεχνικής βοήθειας για την επίτευξη της εφαρμογής τους·

Παρακολούθηση των αποτελεσμάτων της έκθεσης της διερευνητικής αποστολής Goldstone

14. τονίζει ότι ο σεβασμός του διεθνούς δικαίου για τα ανθρώπινα δικαιώματα και του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου από όλα τα μέρη και υπό οιεσδήποτε συνθήκες παραμένει ουσιαστική προϋπόθεση για την επίτευξη δίκαιης και διαρκούς ειρήνης στη Μέση Ανατολή, ιδίως μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων· υπενθυμίζει την ευθύνη της διεθνούς κοινότητας να διασφαλίσει την υποχρέωση λογοδοσίας σε περιπτώσεις παραβίασης του διεθνούς δικαίου για τα ανθρώπινα δικαιώματα και του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου· θεωρεί ότι για μια αποτελεσματική ειρηνευτική διαδικασία στη Μέση Ανατολή απαιτείται λογοδοσία και δικαιοσύνη·

15. καλεί την Ύπατη Εκπρόσωπο της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας και τα κράτη μέλη να εργασθούν για τη διαμόρφωση ισχυρής κοινής θέσης της ΕΕ όσον αφορά την παρακολούθηση των αποτελεσμάτων της έκθεσης της διερευνητικής αποστολής σχετικά με τη σύρραξη στη Γάζα και στο νότιο Ισραήλ· ζητεί, εν προκειμένω, να απαιτήσουν δημοσίως την εφαρμογή των συστάσεών της και την αναζήτηση ευθυνών για όλες τις παραβάσεις του διεθνούς δικαίου, συμπεριλαμβανομένων των εικαζόμενων εγκλημάτων πολέμου, καθώς και να απαιτήσουν από τις δύο πλευρές αφενός να διεξαγάγουν έρευνες που να πληρούν τα διεθνή πρότυπα ανεξαρτησίας, αμεροληψίας, διαφάνειας, ταχύτητας και αποτελεσματικότητας, όπως προβλέπει το ψήφισμα A/64/L.11 της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, αφετέρου να φροντίσουν ώστε να λογοδοτήσουν όλοι οι υπεύθυνοι για τα εικαζόμενα εγκλήματα· θεωρεί ότι οι έρευνες που έχουν διεξαχθεί έως τώρα και από τις δύο πλευρές δεν πληρούν αυτές τις προϋποθέσεις·

16. καλεί την Ύπατη Εκπρόσωπο της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας και τα κράτη μέλη να παρακολουθούν ενεργά την τήρηση των συστάσεων που περιλαμβάνονται στην έκθεση Goldstone μέσω διαβούλευσης με τις εξωτερικές αποστολές της ΕΕ και τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών που δραστηριοποιούνται στην περιοχή·

Επανεξέταση του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

17. τονίζει την ανάγκη διαφανούς και ολοκληρωμένης διεργασίας επανεξέτασης με τη συμμετοχή ΜΚΟ, της κοινωνίας των πολιτών και όλων των λοιπών ενδιαφερόμενων φορέων·

18. τονίζει ότι η επανεξέταση του UNHRC δεν θα πρέπει να σταθεί εμπόδιο στη συνέχιση του σημαντικού του έργου σχετικά με τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

19. καλεί τα κράτη μέλη της ΕΕ, ενόψει της επικείμενης πρώτης συνεδρίασης της ομάδας εργασίας για την επανεξέταση του UNHRC, που συγκροτήθηκε με το ψήφισμα A/HRC/12/L.28, να συμφωνήσουν σε κοινή θέση για το ζήτημα αυτό, καθώς και σε αποτελεσματική και προορατική διαπραγματευτική στρατηγική·

20. καλεί την Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων του ΕΚ να απευθύνει σύσταση προς το Συμβούλιο, ώστε να παράσχει εγκαίρως στοιχεία για τη διαμόρφωση της θέσης της ΕΕ σχετικά με την επικείμενη επανεξέταση·

21. εκφράζει τη θέση του, αναγνωρίζοντας παράλληλα την ανάγκη διενέργειας πληρέστερου διαλόγου, ότι η επανεξέταση πρέπει να διαφυλάξει την ανεξαρτησία της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (OHCHR), να περιφρουρήσει και, ει δυνατόν, να ενισχύσει τις ειδικές διαδικασίες, καθώς και να εξασφαλίσει τη δυνατότητα του UNHRC να εξετάζει συγκεκριμένες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων μέσω ψηφισμάτων και εντολών για τις επιμέρους χώρες· σημειώνει τις εν εξελίξει συζητήσεις σχετικά με τους τρόπους ενίσχυσης του UNHRC χωρίς να ανοίξει το πακέτο της οικοδόμησης θεσμών·

22. θεωρεί ότι η επανεξέταση του UNHRC κατά το 2011 θα μπορούσε να αποτελέσει ευκαιρία για την ενίσχυση της προστιθέμενης αξίας της παγκόσμιας περιοδικής ανασκόπησης· τονίζει, ιδίως, την ανάγκη να διασφαλισθεί ότι οι τελικές συστάσεις που θα προταθούν κατά την επανεξέταση από τα κράτη θα είναι σύμφωνες με τους διεθνείς κανόνες για τα ανθρώπινα δικαιώματα, και επισημαίνει τη σημασία ενός μηχανισμού παρακολούθησης προσανατολισμένου στην επίτευξη αποτελεσμάτων·

23. σημειώνει την εν εξελίξει συζήτηση σχετικά με τη σχέση μεταξύ του UNHRC και της Τρίτης Επιτροπής της Γενικής Συνέλευσης, καθώς και για τη συμμετοχή στο UNHRC· επαναλαμβάνει την άποψή του ότι τα δύο αυτά όργανα είναι αλληλοσυμπληρούμενα και θεωρεί ότι, παρότι οι ιδιότητες του μέλους και του παρατηρητή εξασφαλίζουν την οικουμενική συμμετοχή, μια πιο ολιγομελής σύνθεση του UNHRC θα μπορούσε να βοηθήσει στη λήψη των αποφάσεών του με πιο λειτουργικό τρόπο·

Συμμετοχή της ΕΕ

24. αναγνωρίζει την ενεργό συμμετοχή της ΕΕ και των κρατών μελών της στις εργασίες του UNHRC και συγχαίρει το Βέλγιο για την επιτυχή έως τώρα προεδρία του·

25. αναγνωρίζει τις δραστήριες προσπάθειες της ΕΕ να προαγάγει τη διαπεριφερειακή συνεργασία και να αναλάβει την πρωτοβουλία στον εν λόγω τομέα, ζητεί όμως να ενταθούν οι προσπάθειες αυτές·

26. θεωρεί ότι η νέα θεσμική δομή της ΕΕ παρέχει ευκαιρία ενίσχυσης της συνεκτικότητας, της προβολής και της αξιοπιστίας των δραστηριοτήτων της ΕΕ στο UNHRC· καλεί, εν προκειμένω, την Ύπατη Εκπρόσωπο/Αντιπρόεδρο της Επιτροπής να διασφαλίσει τη λήψη πρακτικών μέτρων για την εφαρμογή της Συνθήκης της Λισσαβώνας, ώστε να αποφευχθεί μια υπερβολικά μακρά μεταβατική περίοδος, που θα έπληττε την αξιοπιστία της Ένωσης·

27. εντέλλεται την αντιπροσωπεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στη δέκατη τρίτη σύνοδο του UNHRC να εκφράσει τις ανησυχίες που διατυπώνονται στο παρόν ψήφισμα· καλεί την αντιπροσωπεία να υποβάλει στην Υποεπιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έκθεση σχετικά με την επίσκεψή της, και θεωρεί σκόπιμο να συνεχισθεί η αποστολή αντιπροσωπειών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις σχετικές συνόδους του UNHRC·

28. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο, την Επιτροπή, την Ύπατη Εκπρόσωπο/Αντιπρόεδρο της Επιτροπής, τις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των κρατών μελών, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, το Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, τον Πρόεδρο της 64ης Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, τον Πρόεδρο του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, την Ύπατη Αρμοστή του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και την ομάδα εργασίας ΕΕ-ΟΗΕ που έχει συγκροτήσει η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων.

[1] Εγκριθέντα κείμενα, P6_TA(2009)0021
[2] Εγκριθέντα κείμενα, P6_TA(2006)0097
[3] Εγκριθέντα κείμενα, P5_TA(2004)0037
[4] Εγκριθέντα κείμενα, P6_TA(2005)0237
[5] Εγκριθέντα κείμενα, P6_TA(2005)0362
[6] Εγκριθέντα κείμενα, P6_TA(2009)0385
[7] Άρθρο 2, άρθρο 3, παράγραφος 5, και άρθρο 6 της ΣΕΕ.
[8] Εγκριθέντα κείμενα, P6_TA(2009)0073
[9] Εγκριθέντα κείμενα, P6_TA(2007)0032