Dokument z posiedzenia
3.11.2010 B7‑0604/2010 /rev.2
PROJEKT REZOLUCJI
zamykającej debatę nad oświadczeniami Rady i Komisji
złożonej zgodnie z art. 110 (2) Regulaminu
w sprawie globalnego podejścia do przekazywania krajom trzecim danych dotyczących przelotu pasażera (PNR) oraz zaleceń Komisji dla Rady dotyczących upoważnienia do podjęcia negocjacji między Unią Europejską a Australią, Kanadą i Stanami Zjednoczonymi
Axel Voss, Nuno Melo
w imieniu grupy politycznej PPE
Birgit Sippel
w imieniu grupy politycznej S&D
Sophia in 't Veld
w imieniu grupy ALDE
Jan Philipp Albrecht
w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
Timothy Kirkhope
w imieniu grupy politycznej ECR
Rui Tavares
w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie globalnego podejścia do przekazywania krajom trzecim danych dotyczących przelotu pasażera (PNR) oraz zaleceń Komisji dla Rady dotyczących upoważnienia do podjęcia negocjacji między Unią Europejską a Australią, Kanadą i Stanami Zjednoczonymi
Parlament Europejski,
– uwzględniając art. 16 i 218 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, art. 6 Traktatu o Unii Europejskiej, Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, a w szczególności jej art. 8, oraz europejską Konwencję w sprawie ochrony praw człowieka i podstawowych wolności, a w szczególności jej art. 6, 8 i 13,
– uwzględniając komunikat Komisji w sprawie globalnego podejścia do przekazywania krajom trzecim danych dotyczących przelotu pasażera (PNR)[1],
– uwzględniając zalecenie Komisji dla Rady dotyczące upoważnienia do podjęcia negocjacji w sprawie umowy między Unią Europejską a Australią o przekazywaniu i wykorzystywaniu danych dotyczących przelotu pasażera (PNR) w celu zapobiegania terroryzmowi i innym poważnym przestępstwom o charakterze międzynarodowym oraz walki z nimi,
– uwzględniając zalecenie Komisji dla Rady dotyczące upoważnienia do podjęcia negocjacji w sprawie umowy między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o przekazywaniu i wykorzystywaniu danych dotyczących przelotu pasażera (PNR) w celu zapobiegania terroryzmowi i innym poważnym przestępstwom o charakterze międzynarodowym oraz walki z nimi,
– uwzględniając zalecenie Komisji dla Rady dotyczące upoważnienia do podjęcia negocjacji w sprawie umowy między Unią Europejską a Kanadą o przekazywaniu i wykorzystywaniu danych dotyczących przelotu pasażera (PNR) w celu zapobiegania terroryzmowi i innym poważnym przestępstwom o charakterze międzynarodowym oraz walki z nimi,
– uwzględniając zalecenie Komisji dla Rady dotyczące upoważnienia do podjęcia negocjacji w sprawie umowy między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o ochronie danych osobowych przekazywanych i przetwarzanych na potrzeby zapobiegania, dochodzenia, wykrywania lub ścigania przestępstw kryminalnych, w tym terroryzmu, w ramach współpracy policyjnej i współpracy między wymiarami sprawiedliwości w sprawach karnych,
– uwzględniając swe wcześniejsze rezolucje na temat danych PNR w stosunkach UE-USA, zwłaszcza rezolucję z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie rozpoczęcia negocjacji w sprawie umów dotyczących rejestru nazwisk pasażerów (PNR) ze Stanami Zjednoczonymi, Australią i Kanadą[2], rezolucję z dnia 13 marca 2003 r. w sprawie przekazywania danych osobowych przez linie lotnicze w przypadku lotów transatlantyckich[3], rezolucję z dnia 9 października 2003 r. w sprawie przekazywania danych osobowych przez linie lotnicze w przypadku lotów transatlantyckich: stan negocjacji z USA[4], rezolucję z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie projektu decyzji Komisji określającej odpowiedni poziom ochrony danych osobowych zawartych w rejestrze nazwisk pasażerów (PNR) przekazywanych do Amerykańskiego Biura Ceł i Ochrony Granic[5], zalecenie dla Rady z dnia 7 września 2006 r. w sprawie negocjacji umowy ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie wykorzystywania danych dotyczących przelotu pasażera (PNR) w celu zapobiegania terroryzmowi i przestępczości międzynarodowej, w tym przestępczości zorganizowanej, i zwalczania ich, rezolucję z dnia 14 lutego 2007 r. w sprawie SWIFT, porozumienia dotyczącego PNR oraz dialogu transatlantyckiego w tych kwestiach[6] oraz rezolucję z dnia 12 lipca 2007 r. w sprawie porozumienia ze Stanami Zjednoczonymi w sprawie udostępniania danych osobowych pasażerów (PNR)[7],
– uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody na zawarcie umowy między UE a USA o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych danych dotyczących przelotu pasażera (danych PNR) do Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych (DHS)[8] oraz na zawarcie umowy między UE a Australią o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych australijskiej służbie celnej danych dotyczących przelotu pasażera (danych PNR) pochodzących z Unii Europejskiej[9],
– uwzględniając opinię Europejskiego Inspektora Ochrony Danych dotyczącą komunikatu Komisji w sprawie globalnego podejścia do przekazywania krajom trzecim danych PNR,
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że traktat lizboński zmieniający Traktat o Unii Europejskiej i Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską wszedł w życie dnia 1 grudnia 2009 r.,
B. mając na uwadze, że wraz z wejściem w życie traktatu lizbońskiego w dniu 1 grudnia 2009 r. Karta praw podstawowych Unii Europejskiej nabrała mocy wiążącej,
C. mając na uwadze, że w dniu 26 maja 2010 r. Komisja przekazała Radzie zalecenie dotyczące upoważnienia do podjęcia negocjacji w sprawie umowy między UE a USA o ochronie danych osobowych przekazywanych i przetwarzanych na potrzeby zapobiegania, dochodzenia, wykrywania lub ścigania przestępstw kryminalnych, w tym terroryzmu, w ramach współpracy policyjnej i współpracy między wymiarami sprawiedliwości w sprawach karnych,
D. mając na uwadze, że wraz z wejściem w życie traktatu lizbońskiego zawarcie przez UE umów z USA i Australią w sprawie przekazywania danych PNR wymaga zgody Parlamentu,
E. mając na uwadze, że w dniu 5 maja 2010 r. Parlament postanowił odroczyć głosowanie w sprawie wniosku o wyrażenie zgody na umowy z USA i Australią,
F. mając na uwadze, że komunikat Komisji w sprawie globalnego podejścia do przekazywania krajom trzecim danych dotyczących przelotu pasażera (PNR) oraz zalecenia Komisji dla Rady dotyczące upoważnienia do podjęcia negocjacji między UE a Australią, Kanadą i USA odzwierciedlają ważne aspekty zawarte w przedmiotowych rezolucjach Parlamentu Europejskiego w tej sprawie,
G. mając na uwadze, że umowa UE-Kanada w sprawie przekazywania danych PNR jest już nieważna w związku z wygaśnięciem we wrześniu 2009 r. decyzji w sprawie kompetencji, a także fakt, że przekazywanie danych PNR od tego czasu odbywa się w oparciu o jednostronne zobowiązania ze strony Kanady w stosunku do państw członkowskich,
H. mając na uwadze, że inne kraje trzecie zwracają się już o przekazanie danych PNR lub ogłosiły zamiar zwrócenia się o nie w najbliższej przyszłości,
I. mając na uwadze, że w epoce cyfrowej ochrona danych, prawo do decydowania o wykorzystywaniu własnych danych, prawa osobiste oraz prawo do prywatności stały się wartościami odgrywającymi coraz ważniejszą rolę i w związku z tym muszą być chronione w szczególny sposób,
J. mając na uwadze, że w świecie, w którym mobilność ma podstawowe znaczenie, większe bezpieczeństwo i skuteczniejsze działania służące zwalczaniu poważnych przestępstw i terroryzmu muszą iść w parze ze skuteczniejszą, ukierunkowaną i szybszą wymianą danych w Europie i na świecie,
1. przypomina swoje niezłomne postanowienie walki z terroryzmem oraz zorganizowaną i międzynarodową przestępczością, a jednocześnie zdecydowane przekonanie o konieczności ochrony swobód obywatelskich i praw podstawowych , w tym prawa do prywatności, prawa do decydowania o wykorzystywaniu własnych danych i ochrony danych; ponownie stwierdza, że zgodnie z art. 8 europejskiej konwencji praw człowieka oraz art. 7 i 8 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej konieczność i proporcjonalność stanowią podstawowe zasady służące zapewnieniu skuteczności walki z terroryzmem;
2. z zadowoleniem przyjmuje komunikat Komisji w sprawie globalnego podejścia do przekazywania krajom trzecim danych dotyczących przelotu pasażera (PNR);
3. z zadowoleniem przyjmuje zalecenie Komisji dla Rady dotyczące upoważnienia do podjęcia negocjacji w sprawie umów między UE a Australią, Kanadą i USA o przekazywaniu i wykorzystywaniu danych PNR w celu zapobiegania terroryzmowi i innym poważnym przestępstwom o charakterze międzynarodowym oraz walki z nimi; z zadowoleniem przyjmuje decyzję Rady o jednoczesnym rozpoczęciu wszystkich negocjacji, przyznając jednocześnie, że czas trwania tych rokowań może być różny;
4. podkreśla znaczenie ducha współpracy między UE i USA w walce ze światowym terroryzmem i wzywa UE i USA do dalszego wspólnego działania przeciwko zagrożeniu terroryzmem;
5. przypomina, że celem umów jest zagwarantowanie, aby przekazywanie danych było zgodne z europejskimi normami ochrony danych; podkreśla w związku z tym, że podstawa prawna musi zawierać art. 16 TFUE;
6. podkreśla, że zasada proporcjonalności pozostaje podstawową zasadą polityki ochrony danych oraz że każda umowa lub środek polityczny muszą spełniać warunek proporcjonalności prawnej i wykazywać, że dążą one do osiągnięcia celów Traktatu i nie wykraczają poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów; ponawia swój apel do Komisji o przedstawienie mu namacalnych dowodów, że gromadzenie, przechowywanie i przetwarzanie danych PNR jest niezbędne dla każdego z wyznaczonych celów; podobnie ponawia swój apel do Komisji o zbadanie mniej dokuczliwych rozwiązań;
7. przypomina swoje stanowisko, że w żadnych okolicznościach dane PNR nie mogą być wykorzystywane do celów eksploracji danych lub tworzenia profili; w związku z tym ponawia żądanie, aby Komisja wyjaśniła różnice między pojęciami: „ocena ryzyka” i „tworzenie profili” w kontekście PNR;
8. podkreśla konieczność otrzymywania pełnych informacji o wszystkich związanych z danymi PNR, istotnych wydarzeniach, aby mieć możliwość rozważenia kwestii wyrażenia zgody na zawarcie negocjowanych umów; w związku z tym wzywa Komisję i Radę, aby w pełni wyjaśniły bieżącą sytuację dotyczącą umów dwustronnych i protokołów uzgodnień między państwami członkowskimi i USA w sprawie wymiany danych o egzekwowaniu prawa i udziału w amerykańskim programie bezwizowym, a także w sprawie programu jednego punktu kontroli bezpieczeństwa;
9. podkreśla, że dwustronne protokoły uzgodnień między państwami członkowskimi i USA, równoległe do negocjacji między UE i USA, są sprzeczne z zasadą lojalnej współpracy między instytucjami UE; wzywa Radę, aby udzieliła dodatkowych informacji i zadbała o jasność prawną, jeśli chodzi o sytuację dotyczącą podstawy prawnej i właściwości dwustronnych protokołów uzgodnień między państwami członkowskimi i USA w sprawie wymiany informacji związanych z danymi PNR;
10. przyjmuje z zadowoleniem i zdecydowanie popiera zalecenie Komisji dla Rady dotyczące upoważnienia do podjęcia negocjacji w sprawie umowy między UE a USA o ochronie danych osobowych przekazywanych i przetwarzanych na potrzeby zapobiegania, dochodzenia, wykrywania lub ścigania przestępstw kryminalnych, w tym terroryzmu, w ramach współpracy policyjnej i współpracy między wymiarami sprawiedliwości w sprawach karnych; popiera podejście Komisji zakładające istnienie takiej umowy ramowej mającej zastosowanie do wszystkich przyszłych i wszystkich obecnych umów między UE lub państwami członkowskimi a USA o przekazywaniu i przetwarzaniu danych osobowych na potrzeby zapobiegania, dochodzenia, wykrywania lub ścigania przestępstw kryminalnych w ramach współpracy między wymiarami sprawiedliwości i współpracy policyjnej;
11. podkreśla, że konkretne cele wyznaczone w zaleceniu Komisji dla Rady dotyczącym upoważnienia do podjęcia negocjacji w sprawie umowy między UE a USA o ochronie danych osobowych przekazywanych i przetwarzanych na potrzeby zapobiegania, dochodzenia, wykrywania lub ścigania przestępstw kryminalnych, w tym terroryzmu, w ramach współpracy policyjnej i współpracy między wymiarami sprawiedliwości w sprawach karnych mają podstawowe znaczenie dla wszelkich umów o wymianie danych z USA, podobnie jak szybkie rozpoczęcie negocjacji w sprawie wykonalnych praw do ochrony danych, zgodnie z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej i dyrektywą 95/46/WE;
12. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Kongresowi i rządowi Stanów Zjednoczonych Ameryki.