Parlament Europejski,

–   uwzględniając art. 218 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–    uwzględniając załącznik II do porozumienia ramowego pomiędzy Parlamentem Europejskim a Komisją z dnia 20 lutego 2010 r.,

–   uwzględniając zalecenie Komisji dla Rady upoważniające Komisję do otwarcia negocjacji w imieniu Unii Europejskiej w sprawie odnowienia protokołu do umowy o partnerstwie w sprawie połowów z Mauretanią (SEC(2011)137 wersja ostateczna),

–   uwzględniając pytanie ustne skierowane do Komisji w sprawie odnowienia protokołu do umowy o partnerstwie w sprawie połowów między UE a Islamską Republiką Mauretańską (B7 0015/2011),

–   uwzględniając obowiązujący protokół, który wygasa dnia 31 grudnia 2012 r.,

–   uwzględniając art. 115 ust. 5 oraz art. 110 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że obowiązujący protokół do umowy o partnerstwie w sprawie połowów z Islamską Republiką Mauretańską wygasa dnia 31 lipca 2012 r. oraz że Komisja Europejska zamierza rozpocząć negocjacje w sprawie jego przedłużenia, w związku z czym zwróciła się do Rady o udzielenie odpowiedniego mandatu,

B.  mając na uwadze, że art. 218 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej określa jasne warunki zaangażowania Parlamentu Europejskiego w proces podejmowania decyzji w sprawie umów o połowach, które uzasadniają współpracę Parlamentu Europejskiego w ramach tego procesu i umożliwiają mu wyrażanie opinii na temat priorytetów w odniesieniu do nowych protokołów mających stanowić przedmiot ponownych negocjacji,

C. mając na uwadze, że sektor rybołówstwa jest istotnym filarem mauretańskiej gospodarki, mając na uwadze, że stanowi on 10% PKB oraz od 35% do 50% mauretańskiego eksportu, a także odpowiada za 29% dochodu budżetu państwa oraz tworzy w sposób bezpośredni i pośredni 45 tys. miejsc pracy,

D. mając na uwadze, że umowa z Mauretanią jest jedną z czterech ostatnich umów o charakterze mieszanym z państwami trzecimi i w związku z tym jest niezbędna dla floty UE, a także ma kluczowe znaczenie dla zaopatrzenia rynku Unii Europejskiej w szeroką gamę produktów rybołówstwa, których brakuje na tym rynku,

E.  mając na uwadze, że na mocy kolejnych umów wielkości dopuszczalne połowów zostały ograniczone przy jednoczesnym zwiększeniu wkładów finansowych i opłat dokonywanych przez właścicieli statków; mając na uwadze, że w przypadku niektórych kategorii połowów wielkości dopuszczalne nie są w pełni wykorzystywane z powodu problemów w zakresie środków technicznych, wysokich opłat i zatrzymań,

F.  mając na uwadze, że kolejne protokoły podpisane z Mauretanią umożliwiły znaczący postęp w procesie wspierania rozwoju mauretańskiego sektora rybołówstwa, ochrony zasobów rybnych i wzmocnienia kontroli, chociaż pewne aspekty wciąż wymagają ulepszenia i doprecyzowania, w tym przeprowadzanie kontroli przez satelitarny system monitorowania statków, wymiana informacji dotyczących zatrzymań oraz wspieranie pewnych rodzajów infrastruktury w celu promowania większych inwestycji wspólnotowych w Mauretanii,

G. mając na uwadze, że podczas negocjacji w sprawie wielkości dopuszczalnych połowów określonych w nowym protokole należy uwzględnić stosunki mauretańskiego sektora rybołówstwa z państwami trzecimi, które również korzystają z wielkości dopuszczalnych połowów w ramach wyłącznej strefy ekonomicznej na mocy dwustronnych lub prywatnych umów,

H. mając na uwadze, że do głównych celów nowego protokołu należy, jak zostało to określone w projekcie mandatu, wzmocnienie dialogu na temat polityki sektorowej w celu wspierania procesu wdrażania odpowiedzialnych strategii w zakresie rybołówstwa, rozwijanie sektora rybołówstwa w Mauretanii oraz przyczynianie się do rozwoju gospodarczego i społecznego zgodnie z krajowymi celami rozwoju,

I.   mając na uwadze, że załącznik II do porozumienia ramowego reguluje przekazywanie Parlamentowi poufnych informacji Komisji oraz dalsze z nimi postępowanie, jak określono to w pkt 1.2, w ramach wykonywania uprawnień i kompetencji Parlamentu; mając na uwadze, że obie instytucje działają w poszanowaniu wzajemnego obowiązku lojalnej współpracy, w duchu pełnego wzajemnego zaufania oraz ściśle przestrzegając odpowiednich postanowień traktatowych,

1.  podziela stanowisko Komisji w sprawie poprzednich umów w sprawie połowów, zgodnie z którym okres obowiązywania protokołu powinien być jak najdłuższy w celu umożliwienia lepszego planowania działalności gospodarczej oraz zagwarantowania bardziej widocznej kontynuacji i umożliwienia realizacji wspólnotowych projektów inwestycyjnych, zapewnienia stabilnych ram i stałych działań mających na celu wspieranie rozwoju przemysłu i polityki sektorowej w dziedzinie rybołówstwa w Mauretanii oraz dalszego prowadzenia badań naukowych dotyczących stanu przedmiotowych zasobów;

2.  domaga się, aby wielkości dopuszczalne połowów odpowiadały rzeczywistym potrzebom floty oraz wyraża zaniepokojenie zjawiskiem tzw. „fikcyjnej ryby”, które doprowadziło do nadużyć w związku z rekompensatą finansową; pozwoliłoby to uniknąć problemu niedostatecznego wykorzystania, który może zagrozić istnieniu niektórych rodzajów połowów, lepsze monitorowanie danych dotyczących połowów i stanu zasobów oraz pełne przestrzeganie dyscypliny budżetowej;

3.  podkreśla, że wiarygodne informacje i dane na temat wielkości dopuszczalnych połowów państw trzecich w wodach Mauretanii stanowią kluczowy element, który należy wziąć pod uwagę podczas negocjacji w celu zidentyfikowania zasobów występujących w nadmiarze, które mogą zostać udostępnione UE;

4.  stoi na stanowisku, że wspólny komitet naukowy, który jest odpowiedzialny za ocenę stanu zasobów i który odpowiednio formułuje zalecenia, powinien dysponować personelem i sprzętem niezbędnym do właściwego wykonywania swoich zadań i zwraca się do Komisji, aby monitorowała, czy funkcja ta jest należycie pełniona;

5.  zwraca się do Komisji o jednoczesne prowadzenie negocjacji w sprawie wielkości dopuszczalnych połowów dla różnych rodzajów statków oraz środków technicznych, które należy zastosować w każdym przypadku w celu uniknięcia problemu niedostatecznego wykorzystania i sytuacji, kiedy połowy okazują się niemożliwe z powodów technicznych, co prowadzi do znaczącego spadku dochodów;

6.  podobnie okresy ochronne określone w nowym protokole powinny opierać się wyłącznie na kryteriach naukowych, bez elementów dyskryminujących, i mając za swój jedyny cel zrównoważony rozwój zasobów;

7.  uważa, że rekompensata finansowa służąca wsparciu polityki sektorowej w dziedzinie rybołówstwa jest niezbędna, biorąc pod uwagę istotne inwestycje, które należy przeprowadzić zarówno w ramach przedmiotowego sektora, jak i przez mauretańskie władze w celu zapewnienia właściwego rozwoju sektora oraz wzywa Komisję do zadbania, aby środki te okazały się skuteczne i zostały prawidłowe zainwestowane;

8.  podkreśla potrzebę ulepszenia infrastruktury rybołówstwa w mauretańskim sektorze rybołówstwa (porty, magazyny, chłodnie itp.) poprzez takie działania jak usuwanie wraków i rozbudowanie bardzo ważnego portu w Nawazibu; uważa, że ulepszenia te umożliwiłyby także sprawniejsze funkcjonowanie floty EU i ułatwiłyby przepływ inwestycji;

9.  dostrzega jednakże ważne inwestycje podjęte i prowadzone w Mauretanii zarówno przez UE jak i niektóre państwa członkowskie, ale wzywa do większych wysiłków ze strony Komisji i państw członkowskich w celu osiągnięcia lepszej koordynacji wkładu finansowego, co umożliwi prawdziwą współpracę w zakresie rozwoju i pozwoli uniknąć powielania działań z powodu braku koordynacji;

10. apeluje do Komisji, aby wezwała mauretańskie władze do dania gwarancji dotyczących interpretacji środków kontroli, które stanowią najsłabszy punkt obowiązującego protokołu pomimo wysiłków ze strony UE; w szczególności, ponownie podkreśla, ze wspólnotowe statki są wyposażone w satelitarne systemy monitorowania statków i że stanowi to narzędzie służące określaniu pozycji oraz że inne metody takie jak przybliżone naoczne określanie odległości od brzegu powinno być zabronione, ponieważ okazało się zawodne i niepewne pod względem prawnym dla floty;

11. wyraża zaniepokojenie nielegalnymi zatrzymaniami statków wspólnotowych przez mauretańskie władze, co stanowi powracający problem związany przede wszystkim z faktami opisanymi we wcześniejszym paragrafie; podkreśla naruszenie przez mauretańskie władze postanowień rozdziału VI załącznika II do protokółu, w szczególności pkt 3 dotyczącego procedur stosowanych w przypadku zatrzymywania statków;

12. podkreśla potrzebę pełnego zaangażowania PE zarówno w proces negocjacji, jak i długoterminową kontrolę funkcjonowania nowego protokołu w kontekście jego zgodności z obowiązkami wynikającymi z TFUE dotyczącymi wyczerpującego i bezzwłocznego informowania Parlamentu; przypomina, że Parlament Europejski powinien być reprezentowany na posiedzeniach wspólnych komitetów przewidzianych w ramach umów w sprawie połowów oraz podkreśla korzyści dla wszystkich stron związane z uczestnictwem przedmiotowego sektora w posiedzeniach wspólnych komitetów, zważywszy na fachową wiedzę zainteresowanych stron;

13. zwraca się do Komisji o poinformowanie Parlamentu Europejskiego, w stosownym czasie, o ocenie ex post obowiązującego protokołu w celu zgromadzenia wystarczającej liczby elementów umożliwiających jego ocenę i zidentyfikowanie utrzymujących się problemów;

14. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz mauretańskiemu rządowi.