Parlament Europejski,

–   uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Syrii i Jemenu,

–   uwzględniając swoje sprawozdanie z dnia 24 marca 2011 r. w sprawie stosunków UE z Radą Współpracy Państw Zatoki Perskiej,

–   uwzględniając oświadczenia wysokiej przedstawiciel UE/wiceprzewodniczącej Komisji z dnia 10 marca, 15 marca i 17 marca 2011 r. w sprawie Bahrajnu,

–   uwzględniając oświadczenia wysokiej przedstawiciel UE/wiceprzewodniczącej Komisji z dnia 10 marca, 12 marca i 18 marca 2011 r. w sprawie Jemenu,

–   uwzględniając konkluzje Rady w sprawie Jemenu i Bahrajnu z dnia 21 marca 2011 r.,

–   uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 24 i 25 marca 2011 r.,

–   uwzględniając oświadczenia wysokiej przedstawiciel UE/wiceprzewodniczącej Komisji z dnia 18 marca, 22 marca, 24 marca i 26 marca 2011 r. w sprawie Syrii,

–   uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że w Bahrajnie, Jemenie i Syrii – podobnie jak wcześniej w innych państwach arabskich, takich jak Tunezja, Egipt i Libia – protestanci organizują demonstracje, w których domagają się poprawy warunków gospodarczych, ograniczenia nierówności społecznych, walki z korupcją i nepotyzmem, realizacji reform demokratycznych, rządów prawa i podstawowych praw człowieka,

B.  mając na uwadze, że w wyniku nadużycia siły przez służby bezpieczeństwa wobec demonstrantów w Bahrajnie, Jemenie i Syrii wiele osób poniosło śmierć lub doznało obrażeń,

C. mając na uwadze, że w Bahrajnie i Jemenie ogłoszono niedawno stan wyjątkowy, podobnie jak miało to miejsce w Syrii w 1963 r.,

D. mając na uwadze, że według doniesień w Bahrajnie dokonano aresztowań personelu medycznego, obrońców praw człowieka i działaczy politycznych, a szpitale zostały przejęte przez siły bezpieczeństwa, natomiast w Jemenie ambulanse wiozące rannych demonstrantów antyrządowych do szpitali były zatrzymywane przez służby bezpieczeństwa,

E.  mając na uwadze, że służby bezpieczeństwa z krajów należących do Rady Współpracy Państw Zatoki Perskiej: Arabii Saudyjskiej, Zjednoczonych Emiratów Arabskich i Kuwejtu zostały skierowane do Bahrajnu na wniosek rządu Bahrajnu,

F.  mając na uwadze, że wysoka przedstawiciel UE/wiceprzewodnicząca Komisji wyraziła obawę w związku z sytuacją w Syrii, gdzie wiele osób poniosło śmierć wskutek brutalnej interwencji służb bezpieczeństwa przeciwko demonstrantom,

1.  kieruje wyrazy najgłębszego współczucia do rodzin i przyjaciół ofiar;

2.  solidaryzuje się z narodami Bahrajnu, Jemenu i Syrii, docenia ich odwagę i determinację oraz zdecydowanie popiera ich uzasadnione aspiracje demokratyczne;

3.  surowo potępia zastosowanie siły wobec protestujących oraz głęboko ubolewa, że w rezultacie wiele osób poniosło śmierć lub doznało obrażeń; wzywa władze do powstrzymania się od stosowania siły przeciwko demonstrantom oraz do poszanowania ich prawa do swobodnych zgromadzeń; podkreśla, że osoby odpowiedzialne za spowodowanie utraty życia i obrażeń powinny zostać pociągnięte do odpowiedzialności i stanąć przed sądem; wzywa władze, by natychmiast uwolniły wszystkich więźniów politycznych oraz wszystkie osoby aresztowane w związku z pokojowymi działaniami w ramach demonstracji;

4.  stwierdza, że zastosowanie przemocy przez państwo wobec jego obywateli musi mieć bezpośrednie skutki dla stosunków dwustronnych tego państwa z Unią Europejską; przypomina wysokiej przedstawiciel UE/wiceprzewodniczącej Komisji, że UE może zastosować liczne narzędzia, aby odwieść państwa od takich działań – od zamrożenia aktywów czy zakazu podróżowania po zawieszenie pomocy rozwojowej w wybranych sektorach; przypomina jednak, że taki przegląd stosunków dwustronnych nigdy nie może dotykać ludności;

5.  wzywa władze do szybkiej odpowiedzi na powszechne apele o reformy demokratyczne, gospodarcze i społeczne; wyraża zdecydowane poparcie dla reform zmierzających do demokracji, praworządności i sprawiedliwości społecznej w Bahrajnie, Jemenie i Syrii;

6.  wzywa wysoką przedstawiciel UE/wiceprzewodniczącą Komisji do poparcia apeli o niezależne dochodzenie, które miałoby zostać przeprowadzone przez Organizację Narodów Zjednoczonych lub Międzynarodowy Trybunał Karny, w sprawie ataku na demonstrantów w dniu 18 marca w Sanie w Jemenie, w wyniku którego zginęły 54 osoby, a ponad 300 zostało rannych;

7.  potępia ingerencję władz Bahrajnu i Jemenu w udzielanie pomocy medycznej oraz odmowę przyjmowania do placówek medycznych i ograniczanie do nich dostępu;

8.  wzywa rząd Bahrajnu i inne strony do niezwłocznego i bezwarunkowego zaangażowania się w merytoryczny i konstruktywny dialog, aby doprowadzić do reform; z zadowoleniem przyjmuje komunikat sekretarza generalnego ONZ, w którym stwierdza on, że ONZ jest gotowa do wsparcia wysiłków prowadzonych przez poszczególne kraje, na ich wniosek;

9.  wzywa prezydenta Jemenu Salaha do podjęcia konkretnych działań w celu wywiązania się z zobowiązania, które dotyczy „pokojowego przekazania władzy za pośrednictwem instytucji konstytucyjnych”; wzywa wszystkie strony, w tym opozycję, do odpowiedzialnego działania, do niezwłocznego angażowania się w otwarty i konstruktywny dialog, aby osiągnąć spokojną transformację polityczną, a także wzywa do włączania do tego dialogu wszystkich stron i ruchów reprezentujących ludność jemeńską, w tym ugrupowania Houthi, ruchu al-Hirak i „niezależnych demonstrantów” oraz młodzieży;

10. wzywa prezydenta Syrii Assada do zniesienia stanu wyjątkowego, które rozważano, oraz do rozpoczęcia szerokiego, merytorycznego dialogu z innymi stronami w celu spełnienia uzasadnionych żądań i realizacji aspiracji demonstrantów;

11. wzywa UE do ułatwienia procesu demokratycznych i pokojowych przemian w Bahrajnie, Jemenie i Syrii; wzywa wysoką przedstawiciel UE/wiceprzewodniczącą Komisji do sformułowania odpowiednich propozycji w tym celu;   

12. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa/ wiceprzewodniczącej Komisji, Radzie, Komisji, sekretarzowi generalnemu ONZ, królowi, rządowi i parlamentowi Królestwa Bahrajnu, prezydentowi, rządowi i parlamentowi Republiki Jemeńskiej oraz prezydentowi, rządowi i parlamentowi Arabskiej Republiki Syryjskiej.