Dokument z posiedzenia
4.7.2011 B7‑0397/2011
PROJEKT REZOLUCJI
zamykającej debatę na temat oświadczenia Komisji
zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie programu dystrybucji żywności wśród osób najbardziej potrzebujących w Unii
Marije Cornelissen, José Bové
w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
Pervenche Berès, Alejandro Cercas, Luis Manuel Capoulas Santos, Paolo De Castro
w imieniu grupy politycznej S&D
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie programu dystrybucji żywności wśród osób najbardziej potrzebujących w Unii
Parlament Europejski,
– uwzględniając art. 27 rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku)[1] oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 983/2008 z dnia 3 października 2008 r. przyjmujące plan podziału pomiędzy państwa członkowskie zasobów zapisanych w roku budżetowym 2009 na dostawy żywności pochodzącej z zapasów interwencyjnych do wykorzystania przez osoby najbardziej potrzebujące we Wspólnocie[2],
– uwzględniając zmieniony wniosek Komisji w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do dystrybucji produktów żywnościowych wśród osób najbardziej potrzebujących w Unii ( COM(2010)486 ),
– uwzględniając wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w sprawie T-576/08,
– uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 562/2011 z dnia 10 czerwca 2011 r. przyjmujące plan podziału pomiędzy państwa członkowskie środków zapisanych w roku budżetowym 2012 na dostawy żywności pochodzącej z zapasów interwencyjnych do wykorzystania przez osoby najbardziej potrzebujące w Unii Europejskiej oraz wprowadzające odstępstwa od określonych przepisów rozporządzenia (UE) nr 807/2010[3],
– uwzględniając swoją rezolucję ustawodawczą z dnia 26 marca 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1290/2005 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej oraz rozporządzenie (WE) nr 1234/2007 ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) w odniesieniu do dystrybucji żywności wśród osób najbardziej potrzebujących we Wspólnocie ( COM(2008)0563 – C6-0353/2008 – 2008/0183(CNS) )[4],
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że według szacunków Komisji 43 miliony osób w UE są zagrożone niedostatkiem żywności,
B. mając na uwadze, że w związku z kryzysem gospodarczym i finansowym oraz gwałtownie rosnącymi cenami żywności więcej ludzi jest narażonych na niedostatek żywności,
C. mając na uwadze, że w ramach programu dystrybucji żywności wśród osób najbardziej potrzebujących w Unii, ustanowionego w 1987 r. w kontekście wspólnej polityki rolnej (WPR), udziela się obecnie pomocy żywnościowej 13 milionom osób cierpiących z powodu ubóstwa w 19 państwach członkowskich, a jego łańcuchy dystrybucji obejmują około 240 banków żywności i organizacji charytatywnych,
D. mając na uwadze, że program ten był w dużym stopniu uzależniony od zakupów rynkowych w wyniku zmian wspólnej polityki rolnej, co doprowadziło do zmniejszenia ilości zapasów interwencyjnych stanowiących tradycyjne źródło dostaw programu,
E. mając na uwadze, że TSUE orzekł, iż należy uchylić art. 2 rozporządzenia (WE) nr 983/2008 dotyczący dodatkowego zakupu żywności na rynku,
F. mając na uwadze, że zgodnie z wyrokiem TSUE wniosek Komisji na 2012 r. przewiduje gwałtowne zmniejszenie środków finansowych z 500 mln EUR w 2011 r. do 113 mln EUR w 2012 r.,
G. mając na uwadze, że w 2014 r. dla WPR oraz powiązanych z nią programów i funduszy strukturalnych, łącznie z Europejskim Funduszem Społecznym (EFS), rozpocznie się nowy okres finansowania,
1. podkreśla, że gwałtowne zahamowanie obecnego, funkcjonującego programu pomocy bez wcześniejszego poinformowania lub przygotowania wywrze poważny wpływ na najsłabsze osoby w UE i że nie jest to wiarygodna praktyka w dziedzinie finansowania;
2. w związku z tym wzywa Komisję i Radę do opracowania na pozostałe lata okresu finansowania (2012 i 2013) rozwiązania przejściowego, tak by uniknąć raptownego i ostrego spadku pomocy żywnościowej w rezultacie zmniejszenia środków z 500 mln EUR do 113 mln EUR oraz by zagwarantować, że osób zależnych od pomocy żywnościowej nie dotknie niedostatek żywności;
3. domaga się, by w perspektywie długoterminowej wszystkie zainteresowane podmioty dokonały szczegółowej oceny stosowności programu pomocy żywnościowej, szczególnie jako części WPR, w kontekście nowego okresu finansowania, który zacznie się w 2014 r.;
4. z zadowoleniem przyjmuje ogłoszenie przez komisarza Daciana Cioloşa w dniu 29 czerwca 2011 r. propozycji przeniesienia programu dystrybucji żywności z WPR do EFS, pod warunkiem że zostanie zapewnione odpowiednie finansowanie i że przeniesienie nie spowoduje zmniejszenia ilości środków dostępnych w ramach istniejących programów EFS;
5. podkreśla, że jednym ze skutków ubocznych ubóstwa jest często niedożywienie i niedostatek żywności; podkreśla, że do walki z ubóstwem konieczna jest zintegrowana polityka łącząca godziwe dochody z godnymi warunkami pracy i życia; uważa, że środki w dziedzinie pomocy żywnościowej mogłyby być jednym z tymczasowych elementów tej zintegrowanej polityki na rzecz zwalczania ubóstwa;
6. podkreśla, że należy zagwarantować rolnikom za ich pracę godne i uczciwe dochody oraz wynagrodzenia; zauważa, że w wielu regionach rolnicy borykają się z trudnościami finansowymi; wzywa pilnie Komisję do zajęcia się kwestią ubóstwa na obszarach wiejskich oraz rozpadu społeczności wiejskich;
7. uważa, że w kontekście zwiększania bezpieczeństwa żywnościowego oraz tworzenia zrównoważonych systemów produkcji i dostaw ograniczanie ilości odpadów żywnościowych ma kluczowe znaczenie w perspektywie długoterminowej;
8. zauważa, że w wyroku TSUE stwierdzono wyraźnie, iż obecny wniosek dotyczący zmienionego programu pomocy żywnościowej nie jest zgodny z ogólnymi zasadami regulującymi WPR; wzywa Komisję do zastąpienia obecnego wniosku środkiem tymczasowym obowiązującym do końca okresu finansowania;
9. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, a także rządom i parlamentom państw członkowskich.