Zittingsdocument
5.9.2011 B7‑0474/2011
ONTWERPRESOLUTIE
naar aanleiding van vraag voor mondeling antwoord B7‑0418/2011
ingediend overeenkomstig artikel 115, lid 5, van het Reglement
over een brede aanpak van niet-CO2-gerelateerde maar voor het klimaat relevante antropogene emissies
Richard Seeber, Theodoros Skylakakis
namens de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid
Resolutie van het Europees Parlement over een brede aanpak van niet-CO2-gerelateerde maar voor het klimaat relevante antropogene emissies
Het Europees Parlement,
– gezien het Kyoto-protocol van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC) en het Montreal-protocol van het Verdrag van Wenen ter bescherming van de ozonlaag,
– gezien het klimaat- en energiepakket van de EU van december 2008 en EG-Verordening nr. 842/2006 inzake bepaalde gefluoreerde broeikasgassen,
– gezien de mededelingen van de Commissie COM(2010)0265 met een analyse van de opties voor een broeikasgasemissiereductie van meer dan 20% en een beoordeling van het risico van koolstoflekkage, COM(2010)0086 over het internationale klimaatbeleid na Kopenhagen: De wereldwijde actie tegen klimaatverandering moet onmiddellijk nieuw leven worden ingeblazen, en COM(2011)0112 met een routekaart naar een concurrerende koolstofarme economie in 2050,
– gezien zijn vorige resoluties over klimaatverandering, met name zijn resolutie van 4 februari 2009 over 2050: De toekomst begint vandaag - Aanbevelingen voor het toekomstig geïntegreerd beleid van de EU inzake klimaatverandering[1], die van 10 februari 2010 over de resultaten van de Conferentie van Kopenhagen over de klimaatverandering (COP 15)[2] en die van 25 november 2010 over de klimaatveranderingsconferentie in Cancún (COP16)[3],
– gezien mondelinge vraag … die overeenkomstig artikel 115 van zijn Reglement is ingediend door de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid, alsmede de verklaringen van de Raad en de Commissie,
– gezien artikel 115, lid 5, en artikel 110, lid 2, van zijn Reglement,
A. overwegende dat de wetenschappelijke bewijzen omtrent klimaatverandering en de effecten daarvan eenduidig zijn, zodat snelle, gecoördineerde en ambitieuze maatregelen op Europees en internationaal niveau een dwingende noodzaak zijn geworden om dit mondiale probleem het hoofd te kunnen bieden;
B. overwegende dat de doelstelling om de gemiddelde jaarlijkse stijging van de oppervlaktetemperatuur van de aarde tot 2ºC te beperken ("de 2ºC-doelstelling") na de afspraken van Cancún tijdens de COP16 een internationale doelstelling is geworden;
C. overwegende dat de broeikasgassen die voor de opwarming van de aarde verantwoordelijk zijn slechts gedeeltelijk door het Kyoto-protocol van het UNFCCC worden gedekt, zoals kooldioxide (CO2), methaan (CH4), distikstofoxide (N2O), fluorkoolwaterstoffen (HFK's), perfluorkoolwaterstoffen (PFK's) en zwavelhexafluoride (SF6), terwijl andere halonen die de temperatuurstijging sterk in de hand werken, door het Montreal-protocol worden gedekt omdat deze de ozonlaag kunnen aantasten;
D. overwegende dat broeikasgassen een uiteenlopend opwarmeffect hebben (instralingsversterking uitgedrukt in watt per vierkante meter) wegens hun uiteenlopende stralingseigenschappen en levensduur in de atmosfeer; overwegende dat volgens het IPCC 4AR van 2007 dit opwarmeffect 1,66W/m2 voor CO2, 0,48W/m2 voor CH4, 0,16W/m2 voor N2O en 0,35W/m2 voor halonen bedraagt;
E. overwegende dat verontreinigende gassen zoals koolmonoxide (CO), stikstofoxiden (NOx), methaan en andere vluchtige organische verbindingen (VOC's) ozon vormen in de eerste 10-15 km boven de grond (troposfeer); overwegende dat omdat methaan, CO, VOC's en NOx sinds het pre-industriële tijdperk sterk zijn toegenomen, troposferische ozon met ongeveer 30% is gestegen en zijn bijdrage aan de opwarming van de aarde 20% bedraagt van de bijdrage van CO2 hieraan (0,36W/m2);
F. overwegende dat zwarte koolstof (roet), een aerosol en een bestanddeel van de zwevende deeltjes die vrijkomen bij een onvolledige verbranding van fossiele brandstoffen en biomassa, op twee wijzen opwarming veroorzaakt: in de atmosfeer absorbeert roet zonnestraling waardoor de omgevingslucht wordt opgewarmd, terwijl zijn depositie in de lucht sneeuw en ijs zwart kan maken en het smeltproces kan versnellen (0,10W/m2);
G. overwegende dat het niet verwezenlijken van de 2ºC-doelstelling o.a. tot omvangrijke gevolgen voor het milieu en hoge economische kosten zal leiden, zodat het steeds waarschijnlijker wordt dat omslagpunten worden bereikt waarop temperatuurniveaus ertoe leiden dat CO2 en CH4 vrijkomen uit putten als bossen en permafrost, en de capaciteit van de natuur om koolstof in de oceanen te absorberen wordt beperkt;
H. overwegende dat het Montreal-protocol volgens het verslag van 2010 van het wetenschappelijke evaluatiepanel UNEP/WMO in ruime mate heeft bijgedragen aan de algemene verlaging van broeikasgassenemissies; overwegende dat in 2010 de afname van de jaarlijkse uitstoot van ozonafbrekende stoffen (ODS's) onder het protocol van Montreal naar schatting ongeveer 10 gigaton aan vermeden CO2-uitstootequivalent per jaar bedroeg, hetgeen vijfmaal zoveel is als de jaarlijkse doelstelling voor uitstootvermindering over de eerste verbintenisperiode (2008-2012) van het Kyoto-protocol;
I. overwegende dat de Commissie momenteel Verordening (EG) nr. 842/2006 inzake bepaalde gefluoreerde broeikasgassen herziet;
1. constateert dat het Europees en internationaal klimaatbeleid zich vooral op de vermindering van de CO2-uitstoot op lange termijn heeft gericht via bijvoorbeeld meer energie-efficiëntie, hernieuwbare energiebronnen en andere koolstofarme strategieën;
2. pleit voor een alomvattend Europees klimaatbeleid dat rekening houdt met alle opwarmingsbronnen en alle opties om hier paal en perk aan te stellen; benadrukt dat dit beleid niet alleen naar de vermindering van de CO2-uitstoot moet streven, maar ook strategieën moet ontwikkelen om zo snel mogelijk op klimaatveranderingen te reageren;
3. constateert dat er regelgevende strategieën bestaan om snel actie te ondernemen om de productie en het verbruik van HFK's geleidelijk af te bouwen en de uitstoot van zwarte koolstof en gassen die tot de vorming van troposferische ozon leiden, te reduceren; met de toepassing hiervan kan binnen 2 à 3 jaar worden begonnen en binnen 5 à 10 jaar kunnen deze strategieën ten uitvoer worden gelegd zodat binnen enkele decennia of nog eerder de gewenste klimaateffecten kunnen worden bereikt; vooral bij sommige HFK's kan dit worden gedaan tegen een prijs van niet meer dan 5 tot 10 cent per ton, terwijl de koolstofprijs nu meer dan 13 EUR per ton bedraagt;
4. wijst erop dat de EU-acties betreffende gefluoreerde gassen in het kader van de verordening inzake gefluoreerde broeikasgassen lang niet aan de verwachtingen voldoen en dat dit, als niets wordt gedaan aan de tekortkomingen, de onderhandelingspositie van de EU in het kader van het UNFCCC aanzienlijk zal verzwakken;
5. verzoekt de Commissie de verordeningen inzake gefluoreerde broeikasgassen te herzien en voorstellen te doen om de productie en het verbruik van HFK's snel af te bouwen, chloorfluorkoolwaterstoffen (HCFC's) in diverse producten en toepassingen sneller te elimineren en de ozonlaag aantastende broeikasgassen in afgedankte producten en apparaten te verwijderen en te vernietigen;
6. is ingenomen met de verbintenis die de Europese Unie is aangegaan om maatregelen betreffende HFK's onder het Protocol van Montreal te steunen, als schoolvoorbeeld van een niet marktgerichte benadering met als doel de broeikasgasuitstoot tegen COP-17 in Durban te verminderen;
7. wijst erop dat, tijdens de laatste vergadering van de partijen bij het Protocol van Montreal, de Commissie als onderhandelaar namens de EU haar steun heeft toegezegd aan het principe van de voorstellen van de Noord-Amerikaanse landen en de Federale Staten van Micronesië om het gebruik van HFK's geleidelijk op te heffen en alle HFK-23 die als nevenproduct worden geproduceerd te vernietigen, en dat, tijdens de laatste vergadering van de partijen bij het UNFCCC in Cancun, de EU een voorstel voor een besluit heeft ingediend waarin de partijen zich ertoe verbinden in het kader van het Protocol van Montreal hierover overeenstemming na te streven zonder afbreuk te doen aan de doelstelling van het UNFCCC;
8. verzoekt de Commissie met klem met het oog op het recentelijk aan het licht gekomen misbruik van de HFK-23-kredieten in het kader van het mechanisme voor schone ontwikkeling (CDM), manieren te verkennen om op internationaal niveau een onmiddellijk verbod te stimuleren via het succesvolle Protocol van Montreal, in plaats van via flexibele mechanismen die deel uitmaken van het Protocol van Kyoto;
9. dringt aan op onmiddellijke actie om roetuitstoot terug te brengen, als een snelle interventiemethode om het smelten van gletsjers tegen te gaan, waarbij prioriteit wordt gegeven aan uitstoot die sneeuw- en ijsgebieden aantast, waaronder het noordpoolgebied, Groenland en de Himalayaanse-Tibetaanse gletsjers;
10. verzoekt de EU bestaande technologieën te bevorderen die de roetuitstoot drastisch verminderen; dringt tevens aan op de ondersteuning en bevordering van maatregelen die erop zijn gericht de tactiek van het kappen en verbranden (slash-and-burn) in bossen te voorkomen, stringente en geregelde emissieproeven voor voertuigen verplicht te stellen, de verbranding van biomassa te beperken en de jaarlijkse emissies van energiecentrales te controleren;
11. dringt aan op een stringente algemene tenuitvoerlegging van de luchtvervuilingsvoorschriften en beschikbare technologieën die de NOx- en CO-uitstoot kunnen verminderen waardoor het antropogeen troposferisch ozon, een belangrijk broeikasgas, zal afnemen;
12 spoort de Commissie met klem aan het Europees Parlement in kennis te stellen van alle stappen die zij in deze richting onderneemt en de verloren tijd in te halen door deze beleidsopties onverwijld in het wetgevingsproces op te nemen;
13. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten.