Parlament Europejski,

–   uwzględniając art. 218 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w szczególności jego ust. 6 i 11,

–   uwzględniając projekt decyzji Rady (09825/2011),

–   uwzględniając umowę między Unią Europejską a Australią o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych australijskiej służbie celnej i ochrony granic danych dotyczących przelotu pasażera (PNR) pochodzących z UE,

–   uwzględniając komunikat Komisji w sprawie globalnego podejścia do przekazywania danych dotyczących przelotu pasażera (PNR) państwom trzecim (COM(2010)0492),

–   uwzględniając swoje rezolucje z dnia 14 lutego 2007 r. w sprawie SWIFT, porozumienia dotyczącego PNR oraz dialogu transatlantyckiego w tych kwestiach

Dz.U. C 287 E z 29.11.2007, s. 349.

–   uwzględniając opinię Europejskiego Inspektora Ochrony Danych z dnia 19 października 2010 r. dotyczącą komunikatu Komisji w sprawie globalnego podejścia do przekazywania danych dotyczących przelotu pasażera (PNR) państwom trzecim

Dz.U. C 357 z 30.12.2010, s. 7.

–   uwzględniając opinię Grupy Roboczej Art. 29 (ds. Ochrony Osób Fizycznych w zakresie Przetwarzania Danych Osobowych) nr 7/2010 z dnia 12 listopada 2010 r. na temat komunikatu Komisji Europejskiej w sprawie globalnego podejścia do przekazywania danych dotyczących przelotu pasażera (PNR) państwom trzecim,

–   uwzględniając art. 16 TFUE oraz art. 7 i 8 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej,

–   uwzględniając zalecenie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz opinię Komisji Spraw Zagranicznych (A7-0000/2011),

–   uwzględniając art. 90 ust. 6 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że europejskie ramy prawne umożliwiające liniom lotniczym przekazywanie danych PNR ustanowiono decyzją Rady 2008/651/WPZiB/WSiSW z dnia 30 czerwca 2008 r. w sprawie podpisania umowy między Unią Europejską a Australią o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych australijskiej służbie celnej danych dotyczących przelotu pasażera (danych PNR) pochodzących z UE (zwana dalej „Umową”);

B.  mając na uwadze, że Umowę zaczęto stosować tymczasowo od 30 czerwca 2008 r., i to tylko w 17 państwach członkowskich UE, gdyż w Radzie nie udało się uzyskać wymaganej jednogłośności w sprawie zawarcia umowy;

C. mając na uwadze, że od wejścia w życie traktatu lizbońskiego w dniu 1 grudnia 2009 r. przed ostatecznym przyjęciem nowych umów PNR przez Radę należy uzyskać zgodę Parlamentu Europejskiego na ich zawarcie;

D. mając na uwadze, że w dniu 15 lutego 2010 r. Rada zwróciła się do Parlamentu o wyrażenie zgody na zawarcie nowej umowy PNR z Australią;

E.  mając na uwadze, że w dniu 5 maja 2010 r. Parlament Europejski przyjął rezolucję, w której odroczył głosowanie w sprawie wyrażenia zgody w tej kwestii, co opóźniło zawarcie Umowy oraz skłoniło Komisję i Australię do rozpoczęcia kolejnych negocjacji w styczniu 2011 r.;

F.  mając na uwadze, że Komisja parafowała nową umowę i w dniu 19 maja 2011 r. przesłała Radzie zalecenie w sprawie zawarcia Umowy, którą Rada podpisała następnie w dniu 29 września 2011 r.; mając na uwadze, że tego samego dnia Parlament Europejski otrzymał wniosek Rady o wydanie zgody;

G. mając na uwadze, że wyraźnym celem Umowy (o czym stanowi jej art. 1) jest ustalenie warunków, na jakich dane PNR mogą być przekazywane i wykorzystywane, a także sposobów ochrony danych;

1.  jest zdania, że powstała niepewność prawna w kwestii zgodności projektu Umowy z przepisami UE w zakresie ochrony danych, a tym samym z odpowiednimi postanowieniami traktatów; kwestionuje ponadto wybór podstawy prawnej, a mianowicie art. 82 ust. 1 lit. d) i art. 87 ust. 2 lit. a) TFUE (współpraca policyjna i sądowa), a nie art. 16 TFUE (ochrona danych);

2.  postanawia zwrócić się do Trybunału Sprawiedliwości o opinię w sprawie zgodności Umowy z traktatami;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji tytułem informacji oraz do podjęcia niezbędnych kroków w celu uzyskania opinii Trybunału Sprawiedliwości.