Het Europees Parlement,

–   gezien zijn eerdere resoluties, met name die van 15 september 2011 over de situatie in Syrië, Jemen en Bahrein in de context van de situatie in de Arabische wereld en Noord-Afrika, en die van 17 februari 2010 over de situatie in Egypte,

–   gezien Verordening (EU) nr. 1011/2011 van de Raad van 13 oktober 2011 tot wijziging van Verordening (EU) nr. 442/2011 van de Raad betreffende beperkende maatregelen in verband met de situatie in Syrië,

–   gezien de conclusies van de Raad van 10 oktober 2011 over Syrië,

–   gezien de verklaring van 10 oktober 2011 van de hoge vertegenwoordiger/vicevoorzitter Catherine Ashton over het geweld in Egypte,

–   gezien de verklaring van 8 oktober 2011 van de woordvoerder van de hoge vertegenwoordiger van de EU Catherine Ashton over het gericht doden van personen in Syrië en andere incidenten,

–   gezien de Universele Verklaring van de rechten van de mens van 1948,

–   gezien het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten van 1966, waarbij zowel Egypte als Syrië partij is,

–   gezien de gezamenlijke mededeling van 25 mei 2011 met als titel "Inspelen op de veranderingen in onze buurlanden" van de Commissie en de hoge vertegenwoordiger aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's,

–   gezien artikel 110, lid 2, van zijn Reglement,

A. overwegende dat de vrijheid van godsdienst, overtuiging, geweten en gedachte fundamentele en universele waarden zijn en essentiële elementen vormen van de democratie; overwegende dat de Europese Unie herhaaldelijk heeft verklaard aan de vrijheid van godsdienst, overtuiging, geweten en gedachte gehecht te zijn, en heeft benadrukt dat regeringen overal ter wereld de plicht hebben deze vrijheden te garanderen;

Egypte

B.  overwegende dat Egypte een centrale partner voor de Europese Unie in de Arabische wereld is; overwegende dat politieke en sociale gebeurtenissen in Egypte een aanzienlijke impact hebben op ontwikkelingen in andere landen in Noord-Afrika en het Midden-Oosten;

C. overwegende dat Egypte een kritieke overgangsperiode op weg naar democratie doormaakt en aanzienlijke uitdagingen en moeilijkheden het hoofd moet bieden in dit proces; overwegende dat economische ontwikkeling en een hogere levensstandaard bij de bevolking essentieel zijn voor politieke en sociale stabiliteit op de lange termijn in het land;

D. overwegende dat de aanstaande parlementsverkiezingen voor de Volksvergadering en de Shura-raad, die eind 2011 en begin 2012 worden gehouden, en de presidentsverkiezing die in 2012 wordt gehouden, mijlpalen zullen zijn in het overgangsproces op weg naar democratie in Egypte;

E.  overwegende dat op 9 oktober 2011 bij gewelddadige incidenten die plaatsvonden tijdens een vreedzame mars die was georganiseerd door Koptische christenen in Caïro, na een aanval op een Koptische kerk in Aswan, 25 burgers en soldaten om het leven zijn gekomen en meer dan 300 mensen gewond zijn geraakt;

F.  overwegende dat de Koptische paus Shenouda III de aanzetting tot geweld weet aan infiltranten die zich aansloten bij de vreedzame demonstratie; overwegende dat religieus leiders, onder wie Groot-Imam van Al-Azhar Ahmed al-Tayeb, hun oproep en steun voor nationale eenheid en interreligieuze dialoog in Egypte hebben herhaald;

G. overwegende dat de Egyptische regering een onderzoekscommissie heeft benoemd, bestaande uit leden van de rechterlijke macht, om een onderzoek in te stellen naar deze incidenten teneinde degenen die verantwoordelijk zijn voor het aanzetten tot geweld en voor gewelddadige acties ter verantwoording te roepen;

H. overwegende dat de Opperste Raad van de Strijdkrachten in zijn verklaring van 12 oktober 2011 zijn engagement voor de rechtsstaat, de eerbiediging van het recht van alle burgers op vreedzaam protest en de vrijheid van vergadering, overtuiging en meningsuiting heeft bevestigd;

I.   overwegende dat burgers nog altijd voor militaire rechtbanken worden gedaagd in Egypte; overwegende dat de 25-jarige blogger Maikel Nabil Sanad op 28 maart 2011 werd gearresteerd in Caïro en door een militaire rechtbank werd veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf zonder dat zijn advocaten aanwezig waren bij het proces;overwegende dat hij al weken in honger- en dorststaking is en zijn gezondheidssituatie momenteel kritiek is;

J.   overwegende dat het Europees-Mediterrane Mensenrechtennetwerk op 18 oktober 2011 in zijn verklaring over de vrijheid van vereniging in Egypte zijn bezorgdheid heeft geuit over de positie van ngo's in het land;

Syrië

K. overwegende dat, volgens schattingen van de VN, vanaf maart 2011 meer dan 3 000 mensen om het leven zijn gekomen, onder wie ten minste 187 kinderen, en een nog veel groter aantal mensen gewond is geraakt en in hechtenis is genomen tengevolge van de wrede onderdrukking van de bevolking door het Syrische regime; overwegende dat, ondanks wijdverbreide internationale afkeuring, gewelddadig optreden en schendingen van de mensenrechten door veiligheidstroepen tegen burgers en hun gezinnen voortduren en verder verergeren in Syrië;

L.  overwegende dat de door president Bashar al-Assad aangekondigde en toegezegde hervormingen en amnestie nooit zijn uitgevoerd;

M. overwegende dat de Raad in zijn conclusies van 10 oktober 2011 verheugd was over de pogingen van de Syrische politieke oppositie om een verenigd platform op te richten, de internationale gemeenschap opriep deze pogingen ook te verwelkomen, kennisnam van de oprichting van de Syrische Nationale Raad (SNC) als een positieve stap voorwaarts, en zich verheugd toonde over het engagement van de SNC voor geweldloosheid en democratische waarden; overwegende dat leden van het Europees Parlement de afgelopen maanden bij diverse gelegenheden van gedachten hebben gewisseld met vertegenwoordigers van de Syrische oppositie in ballingschap;

N. overwegende dat de gebeurtenissen in Syrië aanhoudend gepaard gaan met acties die zijn gericht op het aanwakkeren van interetnische en interconfessionele conflicten en een toename van spanningen tussen de religieuze groeperingen; overwegende dat voor christelijke gemeenschappen, die ongeveer 10 procent van de bevolking vormen, een belangrijke rol is weggelegd bij de democratisering van het land;

Egypte

1.  drukt wederom zijn solidariteit uit met het Egyptische volk in deze kritieke en moeilijke periode van democratische overgang in het land, en blijft hun democratische aspiraties steunen; moedigt de EU en haar lidstaten aan de pogingen om democratische, economische en sociale hervormingen in Egypte te versnellen, te blijven steunen;

2.  onderstreept in deze context het belang om eind 2011 en begin 2012 vrije, eerlijke en transparante verkiezingen voor de Volksvergadering en de Shura-raad en in 2012 presidentsverkiezingen te houden in Egypte; moedigt de EU en haar lidstaten aan om de Egyptische autoriteiten, politieke partijen en civiele samenleving te blijven steunen en bijstaan in hun inspanningen om dit doel te bereiken; moedigt de Egyptische autoriteiten aan het werk van buitenlandse organisaties die van plan zijn het verkiezingsproces ter plaatse te volgen, gemakkelijker te maken;

3.  uit zijn bezorgdheid over de gewelddadige incidenten die plaatsvonden op 9 oktober 2011 in Caïro waarbij 25 burgers en soldaten om het leven zijn gekomen en meer dan 300 mensen gewond zijn geraakt, en spreekt zijn medeleven uit met de families van de slachtoffers;

4.  is verheugd over het feit dat de Egyptische regering een onderzoekscomissie heeft opgericht, bestaande uit leden van de rechterlijke macht, om een onderzoek in te stellen naar deze incidenten; neemt kennis van de aankondigingen van de regering over de onmiddellijke behandeling van een ontwerpverordening teneinde de status van gebedshuizen die zijn gebouwd zonder een officiële vergunning te legaliseren, evenals over het versterken van wettelijke instrumenten die zijn bedoeld om discriminatie in de privésfeer en het openbare leven tegen te gaan; onderstreept echter de verantwoordelijkheid van de Egyptische regering en autoriteiten om de veiligheid van alle burgers in het land te waarborgen en ervoor te zorgen dat degenen die verantwoordelijk zijn voor het geweld worden berecht;

5.  drukt zijn diepe bezorgdheid uit over de gezondheidstoestand van de gevangengenomen blogger Maikel Nabil Sanad en vraagt om zijn onmiddellijke vrijlating; dringt er bij de Egyptische regering en autoriteiten op aan onverwijld een einde te maken aan militaire processen van burgers; dringt er bij de Egyptische autoriteiten op aan ervoor te zorgen dat geen enkele maatschappelijke organisatie in het land te maken heeft met directe of indirecte intimidatie en de deelname van deze organisaties aan het proces van overgang naar de democratie, waaronder ook het verkiezingsproces, te vergemakkelijken;

Syrië

6.  spreekt nogmaals zijn sterke afkeuring uit over de wrede onderdrukking van de bevolking door het Syrische regime; spreekt zijn medeleven uit met de families van de slachtoffers en betuigt opnieuw zijn solidariteit met het Syrische volk; roept president Bashar al-Assad op af te treden om de weg vrij te maken voor een democratische overgang in Syrië;

7.  herhaalt zijn verzoek om een onafhankelijk, transparant en doeltreffend onderzoek in te stellen naar de moorden, arrestaties, willekeurige vastzetting, vermeende gedwongen verdwijningen en gevallen van foltering door Syrische veiligheidstroepen, om te waarborgen dat de daders ter verantwoording worden geroepen door de internationale gemeenschap;

8.  is verheugd over de aanneming van de Raad van nieuwe beperkende maatregelen tegen het Syrische regime op 13 oktober 2011 evenals over de conclusies van de Raad van 10 oktober waarin wordt herhaald dat de EU vastberaden is haar huidige beleid inzake Syrië actief voort te zetten, onder andere door middel van gerichte sancties tegen het Syrische regime en degenen die dat steunen, totdat er een einde komt aan het onaanvaardbare geweld en er duidelijk vooruitgang wordt geboekt op weg naar een echte, vreedzame en democratische overgang waarin de legitieme eisen van het Syrische volk worden ingewilligd; dringt in deze context aan op verdere sancties die gericht zijn tegen het regime, maar de negatieve gevolgen voor de levensomstandigheden van de bevolking tot een minimum beperken;

9.  betreurt het zeer dat de VN-Veiligheidsraad tot nu toe niet in staat is gebleken adequaat te reageren op de voortdurende gewelddadige gebeurtenissen in Syrië; drukt zijn volledige steun uit aan de inspanningen van de EU en haar lidstaten om over te gaan tot de goedkeuring van een Resolutie van de Veiligheidsraad om het gebruik van dodelijk geweld door het Syrische regime te veroordelen en ertoe op te roepen dit gebruik van geweld te beëindigen, en sancties op te leggen als hieraan geen gevolg wordt gegeven; dringt er bij alle leden van de VN-Veiligheidsraad op aan hun verantwoordelijkheid te nemen met betrekking tot de situatie in Syrië;

10. is verheugd over de positieve verklaring van de Raad over de inspanningen van de Syrische politieke oppositie om een verenigd platform op te richten; herhaalt zijn oproep aan de hoge vertegenwoordiger/vicevoorzitter Ashton, de Raad en de Commissie om de opkomst van georganiseerde Syrische democratische oppositiekrachten zowel binnen als buiten Syrië te blijven aanmoedigen en ondersteunen;

11. benadrukt het belang van de eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden in Syrië, en met name de vrijheid van godsdienst, overtuiging, geweten en gedachte; drukt in deze context zijn steun uit aan de christelijke gemeenschap in het land en moedigt deze gemeenschap tegelijkertijd aan om een positieve en constructieve rol te spelen in de gebeurtenissen die momenteel plaatsvinden in Syrië; moedigt tevens Syrische oppositiekrachten aan om hun engagement voor de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, met name vrijheid van godsdienst, overtuiging, geweten en gedachte te verkondigen of te bekrachtigen;

12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de regering en het parlement van Egypte en de regering en het parlement van Syrië.