Parlament Europejski,

–   uwzględniając deklarację barcelońską z dnia 28 listopada 1995 r., która ustanowiła partnerstwo pomiędzy Unią Europejską a państwami południowego wybrzeża Morza Śródziemnego,

–  uwzględniając Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Marokańskim, z drugiej strony,

–  uwzględniając decyzję Rady z dnia 14 października 2005 r. w sprawie zgody na podjęcie negocjacji z Marokiem dotyczących wzajemnych środków liberalizacyjnych w odniesieniu do produktów rolnych, przetworzonych produktów rolnych oraz ryb i produktów rybołówstwa,

–  uwzględniając decyzję Rady z dnia 14 grudnia 2011 r. w sprawie zgody na podjęcie negocjacji z Egiptem, Jordanią, Marokiem i Tunezją z myślą o ustanowieniu „pogłębionych i kompleksowych” stref wolnego handlu w ramach obowiązujących układów eurośródziemnomorskich ustanawiających stowarzyszenie zawartych z tymi krajami,

–  uwzględniając wspólny komunikat Komisji Europejskiej do Rady Europejskiej, Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów z dnia 8 marca 2011 r. zatytułowany „Partnerstwo na rzecz demokracji i wspólnego dobrobytu z południowym regionem Morza Śródziemnego” COM(2011)0200 final,

–  uwzględniając wspólny komunikat do Rady Europejskiej, Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów z dnia 25 maja 2011 r., zatytułowany „Nowa koncepcja działań w obliczu zmian zachodzących w sąsiedztwie” COM(2011)0303 final,

–  uwzględniając procedurę zgody na mocy art. 207 oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C7-0201/2011),

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 listopada 2010 r. w sprawie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w międzynarodowych umowach handlowych (2009/2201(INI))

–   uwzględniając art. 115 ust. 5 oraz art. 110 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że UE utrzymuje znaczącą nadwyżkę w handlu towarami z Marokiem, która w 2010 r. wyniosła 5,9 mld EUR;

B.  mając na uwadze, że UE odnotowuje znaczną nadwyżkę w handlu produktami rolnymi i produktami rybołówstwa z państwami południowego wybrzeża Morza Śródziemnego, która wynosi ponad 4 mld EUR, a jednocześnie deficyt handlowy w dwustronnej wymianie handlowej w odniesieniu do produktów rolnych i produktów rybołówstwa z Marokiem wyniósł w 2010 r. 633 mln EUR;

C. mając na uwadze, że w 2009 r. udział rolnictwa w PKB Maroka wynosił 16,4%, a poziom zatrudnienia w sektorze wynosi ponad 40% siły roboczej w Maroku; mając na uwadze, że w 2006 r. udział rolnictwa w PKB UE wynosił 2,1%, a poziom zatrudnienia w sektorze – 5% europejskiej siły roboczej, lecz mimo to rolnictwo ma niezwykle ważne znaczenie w niektórych regionach UE;

D. mając na uwadze, że porozumienie w trybie natychmiastowym liberalizuje 55% stawek celnych na produkty rolne i produkty rybołówstwa pochodzące z UE (wzrost z poziomu 33%) oraz 70% stawek celnych na marokańskie produkty rolne i produkty rybołówstwa na przestrzeni 10 lat (wzrost z poziomu 1%);

E.  mając na uwadze, że monitorowanie wrażliwych produktów i ścisłe stosowanie kontyngentów jest niezbędnym wymogiem wyważonego funkcjonowania porozumienia;

F. mając na uwadze, że Maroko jest jednym z czterech państw południowego wybrzeża Morza Śródziemnego, dla których Rada zatwierdziła dyrektywy negocjacyjne dotyczące pogłębionej i kompleksowej umowy o wolnym handlu (DCFTA); mając na uwadze, że handel produktami rolnymi będzie stanowił część tych negocjacji;

G. mając na uwadze, że ponad 85% marokańskich rolników posiada mniej niż pięć hektarów ziemi oraz mając na uwadze, że Maroko podjęło ważne reformy, które pomogą zmodernizować ten sektor;

1.  przypomina, że w następstwie Arabskiej Wiosny UE zobowiązała się do wspierania państw południowego wybrzeża Morza Śródziemnego w procesie demokratyzacji w okresie przejściowym, poprzez wykorzystanie instrumentów handlowych i gospodarczych zapewniających większą swobodę i możliwości gospodarcze; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje porozumienie jako znaczący krok we wspieraniu stabilizacji politycznej i wzajemnego trwałego rozwoju gospodarczego;

2.  uważa, że liberalizacja handlu między UE a Marokiem może przynieść obopólne korzyści, napędzając wzrost gospodarczy i dobrobyt, tworząc nowe miejsca pracy oraz zmniejszając ubóstwo;

3.  odnotowuje wątpliwości zgłaszane przez niektóre sektory UE w związku ze zwiększonymi kontyngentami bezcłowymi na import wrażliwych rodzajów owoców i warzyw; zwraca uwagę na nieustanne skargi dotyczące wprowadzania systemu cen wejścia i domaga się zagwarantowania, że przewidziane w porozumieniu przyszłe kontyngenty taryfowe będą w dalszym ciągu odpowiednio regulowane przez UE oraz że nie będzie dochodziło do błędnej interpretacji wprowadzania mechanizmu cen wejścia; ponadto wzywa Komisję do monitorowania wpływu porozumienia na producentów europejskich, w szczególności na czynsze płacone przez rolników, i informowania o tym Parlamentu oraz do kompensowania wszelkich negatywnych skutków dla producentów europejskich;

4.  z zadowoleniem przyjmuje dodatkowe środki pozataryfowe włączone do porozumienia, takie jak dodatkowa ochrona europejskich oznaczeń geograficznych, wzmocnione mechanizmy ochrony oraz środki sanitarne i fitosanitarne; ponadto przypomina, że UE i Maroko porozumiały się co do silnego mechanizmu rozstrzygania sporów, który umożliwia jednej ze stron uzyskanie odszkodowaniaw przypadku, gdy druga strona nie przestrzega warunków porozumienia;

5.  podkreśla, że dostęp do rynku wewnętrznego UE powinien być uzależniony od przestrzegania określonych norm z zakresu higieny i bezpieczeństwa, i z zadowoleniem przyjmuje pozytywne sprawozdanie Biura ds. Żywności i Weterynarii za 2011 r.; podkreśla znaczenie dokładnych i regularnych kontroli sanitarnych; przychylnie odnosi się do wagi, jaką w porozumieniu przywiązuje się do środków sanitarnych i fitosanitarnych, a także domaga się, aby pomoc techniczna była centralnym zagadnieniem negocjacji w sprawie pogłębionej i kompleksowej umowy o wolnym handlu (DCFTA);

6.  wzywa Komisję do dopilnowania, by przyszłe porozumienie było w pełni zgodne z prawem międzynarodowym i korzystne dla wszystkich lokalnych grup ludności, których dotyczy;

7.  przyjmuje do wiadomości fakt, że Maroko ratyfikowało większość odnośnych konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) i niedawno przyjęło prawodawstwo zakazujące pracy dzieci; niemniej jednak podkreśla, że wciąż istnieje możliwość poprawy w zakresie wolności zrzeszania się i pracy dzieci; wyraża nadzieję, że dzięki tej umowie zwiększone zostaną starania na rzecz wdrożenia konwencji MOP we współpracy z Unią Europejską oraz że Maroko będzie regularnie przekazywało aktualne informacje na temat postępów we wdrażaniu tych konwencji;

8.  z zadowoleniem przyjmuje reformę marokańskiego sektora rolnego, a mianowicie specjalnie opracowany „Plan Vert”, który ma zapewnić wsparcie drobnym producentom rolnym, dając im dostęp do nowoczesnych technologii i inwestycji; apeluje o dalsze wspieranie przez UE metod produkcji, aby wymieniać się najlepszymi rozwiązaniami i wspierać działania Maroka w zakresie ochrony wód;

9.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wysokiej przedstawiciel Unii do spraw polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, Delegacji PE ds. stosunków z krajami Maghrebu, prezydium Zgromadzenia Parlamentarnego Unii dla Śródziemnomorza oraz parlamentowi i rządowi Maroka.