Parlament Europejski,

–    uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Syrii,

–    uwzględniając decyzję Rady (UE) nr 2011/523 częściowo zawieszającą stosowanie Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Syryjską Republiką Arabską, rozporządzenie Rady (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii oraz decyzję Rady 2012/37/WPZiB wdrażającą decyzję 2011/782/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Syrii,

–    uwzględniając oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/ wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa w sprawie Syrii z dni 8 i 31 lipca, 1, 4, 18, 19, 23 i 30 sierpnia, 2 i 23 września, 12 października 2011 r., 3 i 28 listopada, 2 i 3 grudnia 2011 r., a także 11 i 23 stycznia oraz 1 i 4 lutego 2012 r.,

–    uwzględniając konkluzje Rady w sprawie Syrii z dni 18 lipca, 10 października, 1 grudnia 2011 r. oraz 23 stycznia 2012 r.,

–    uwzględniając wspólny komunikat Komisji Europejskiej i wysokiej przedstawiciel do Parlamentu Europejskiego, Rady, Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów pt. „Nowa koncepcja działań w obliczu zmian zachodzących w sąsiedztwie” z dnia 25 maja 2011 r.,

–    uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ z dnia 22 listopada 2011 r. w sprawie praw człowieka w Syrii,

–    uwzględniając oświadczenie przewodniczącego Rady Bezpieczeństwa ONZ z dnia 3 sierpnia 2011 r.,

–    uwzględniając rezolucję Rady Praw Człowieka ONZ z dnia 2 grudnia 2011 r. w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka w Syryjskiej Republice Arabskiej,

–    uwzględniając sprawozdanie niezależnej międzynarodowej komisji śledczej do spraw Syryjskiej Republiki Arabskiej przedłożone Radzie Praw Człowieka ONZ w dniu 23 listopada 2011 r.,

–    uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

–    uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych (ICCPR) z 1966 r., którego Syria jest stroną,

–    uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że od jedenastu miesięcy, od rozpoczęcia w marcu 2011 r. demonstracji przeciwko reżimowi syryjskiemu, trwają bezustannie zamieszki i dochodzi do rozlewu krwi;

B.   mając na uwadze, że ONZ zaprzestała podawania szacunkowych danych dotyczących ofiar śmiertelnych w Syrii ze względu na eskalację przemocy i że najnowsze dane szacunkowe ONZ za styczeń wskazują na ponad 5400 ofiar śmiertelnych, z czego większość to cywile, i że o wiele więcej osób zostało rannych;

C.  mając na uwadze, że podczas misji informacyjnej wysokiego komisarza z dnia 19 sierpnia znaleziono dowody potwierdzające setki doraźnych egzekucji, używanie ostrej amunicji przeciwko demonstrantom, powszechne wykorzystywanie snajperów podczas protestów, przetrzymywanie i tortury bez względu na wiek, organizowanie blokad miasteczek i miast przez siły bezpieczeństwa oraz niszczenie wodociągów;

D.  mając na uwadze, że w Syrii dochodzi do samowolnych aresztowań obywateli tego kraju oraz osadzania ich w więzieniach bez procesu cywilnego ani wojskowego, a prawo nie gwarantuje im niezależnych obrońców, wolności wypowiedzi ani swobody demonstrowania;

E.   mając na uwadze, że zgodnie z doniesieniami miasta i miasteczka w całej Syrii są oblegane przez siły rządowe i pozbawione dostępu do żywności, leków lub łączności;

F.   mając na uwadze, że pomimo licznych wygłaszanych publicznie obietnic przeprowadzenia reform politycznych prezydent Baszar al-Assad nie podjął żadnych działań na rzecz realizacji konkretnego programu, który zagwarantowałby swobody obywatelskie i niezawisłość sądów oraz zabraniałby rządowi syryjskiemu naruszania praw człowieka;

G.  mając na uwadze, że rząd syryjski wykorzystuje Najwyższy Sąd Bezpieczeństwa Narodowego – specjalny sąd pozostający poza powszechnym systemem sądownictwa w sprawach karnych – do sądzenia działaczy politycznych i obrońców praw człowieka;

H.  mając na uwadze, że Rada Współpracy Państw Zatoki Perskiej będzie współpracowała z władzami w Syrii w celu doprowadzenia do organizacji wolnych wyborów i przejęcia władzy od prezydenta al-Assada;

I.    mając na uwadze, że w dniach 2 września, 13 października i 1 grudnia 2011 r. oraz 23 stycznia 2012 r. państwa członkowskie UE uzgodniły rozszerzenie sankcji, oprócz już obowiązujących ograniczeń stosowanych wobec Syrii;

J.    mając na uwadze, że prezydent al-Assad nie reaguje na niezliczone apele wspólnoty międzynarodowej, która domaga się położenia kresu przerażającej przemocy w Syrii;

K.  mając na uwadze, że zamieszki społeczne i brutalne represje władz syryjskich wobec ludności syryjskiej grożą teraz wybuchem wojny domowej, która z kolei może przerodzić się w konflikt regionalny;

1.   potępia decyzje Chin i Rosji o zawetowaniu podejmowanych ostatnio w Organizacji Narodów Zjednoczonych prób opracowania rezolucji potępiającej brutalne tłumienie protestów antyrządowych w Syrii; wyraża rozczarowanie brakiem wspólnej reakcji Rady Bezpieczeństwa ONZ na brutalne działania władz syryjskich i zwraca się do wspólnoty międzynarodowej o zgodne potępienie reakcji reżimu syryjskiego na demonstracje;

2.   stanowczo potępia stosowanie przemocy przez wszystkie podmioty w Syrii;

3.   wyraża ubolewanie z powodu brutalności reżimu syryjskiego podczas ataku na Hims; wzywa reżim syryjski do wycofania wszystkich wojsk syryjskich z miast i miasteczek Syrii; ponadto wzywa reżim syryjski do zapewnienia organizacjom humanitarnym i ich pracownikom natychmiastowego i bezwarunkowego dostępu do kraju; podkreśla, że nie wolno odmawiać pomocy lekarskiej osobom rannym w wyniku przemocy;

4.   z zadowoleniem przyjmuje kierowniczą rolę Ligi Państw Arabskich w dążeniu do położenia kresu przerażającej przemocy w Syrii; wyraża ubolewanie z powodu zawieszenia misji obserwacyjnej Ligi Państw Arabskich oraz niepełnego wdrożenia przez reżim syryjski uzgodnionego planu pokojowego; z zadowoleniem przyjmuje dalszą inicjatywę Ligi Państw Arabskich dotyczącą sporządzenia nowego planu pokojowego oraz apeluje do reżimu syryjskiego o niezwłoczne przyjęcie i wdrożenie tego planu;

5    z zadowoleniem przyjmuje potępienie reżimu syryjskiego przez Turcję i Arabię Saudyjską oraz z zadowoleniem wyraża się o roli Turcji w przyjmowaniu uchodźców; ubolewa, że Iran nadal wyraża poparcie dla nieprzejednanej postawy prezydenta al-Assada oraz brutalnych represji wobec Syryjczyków;

6.   z zadowoleniem przyjmuje konkluzje Rady z dnia 23 stycznia i popiera rozszerzenie sankcji wobec reżimu syryjskiego;

7.   nalega, by rząd syryjski zagwarantował ochronę manifestantów przed atakami, przestrzegał ich prawa do uczestnictwa w pokojowych demonstracjach oraz zagwarantował wolność wypowiedzi; wzywa zatem rząd Syrii do natychmiastowego zaprzestania stosowania siły wobec pokojowych demonstrantów;

8.   zauważa, że prezydent al-Assad jako głowa państwa syryjskiego na mocy konstytucji i prawa ponosi ostateczną odpowiedzialność za wszystkie działania sił zbrojnych; wzywa prezydenta al-Assada, by uznał odrzucenie jego reżimu przez Syryjczyków i ustąpił w najlepszym interesie Syrii i jedności jej obywateli;

9.   wzywa rząd Syrii do wszczęcia niezależnego, skutecznego i przejrzystego dochodzenia w sprawie działań sił bezpieczeństwa, a w szczególności operacji specjalnych jednostek dowodzonych przez brata prezydenta, oraz do pociągnięcia do odpowiedzialności karnej wszystkich członków służb bezpieczeństwa, którzy strzelali do nieuzbrojonych demonstrantów ostrą amunicją lub wydali taki rozkaz;

10. wyraża zaniepokojenie informacjami o udziale w protestach sił islamistycznych posiadających broń z przemytu, które nawołują do dżihadu i strzelają do sił bezpieczeństwa, co grozi wybuchem wojny domowej o podłożu religijnym;

11. wzywa rząd syryjski do zaprzestania pozasądowych aresztowań oraz przetrzymywania działaczy politycznych, obrońców praw człowieka i dziennikarzy oraz do uwolnienia wszystkich więźniów sumienia; wzywa władze syryjskie do publicznego wyjaśnienia wszystkich przypadków osób zabitych, rannych lub nadal zaginionych;

12. wyraża poważne zaniepokojenie tym, że zastraszanie przez władze syryjskie może dotknąć działaczy opozycyjnych zmuszonych do opuszczenia kraju;

13. domaga się nawiązania otwartego i pokojowego dialogu między rządem a ludnością Syrii; stanowczo wzywa rząd Syrii do wywiązania się z podjętych publicznie zobowiązań i niezwłocznego przeprowadzenia demokratycznych reform, przy pełnym poszanowaniu wszystkich grup mniejszości;

14. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wysokiej przedstawiciel Unii ds. zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich, egipskiej Radzie Najwyższej Sił Zbrojnych, sekretarzowi generalnemu Ligi Państw Arabskich oraz rządowi i parlamentowi Syryjskiej Republiki Arabskiej.