Dokument z posiedzenia
18.4.2012 B7‑0214/2012
PROJEKT REZOLUCJI
zamykającej debatę nad oświadczeniami Rady i Komisji
zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie bezpieczeństwa prawnego inwestycji europejskich poza Unią Europejską
( 2012/2619(RSP) )
Charles Tannock, Robert Sturdy
w imieniu grupy politycznej ECR
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie bezpieczeństwa prawnego inwestycji europejskich poza Unią Europejską
( 2012/2619(RSP) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając art. 207 TFUE,
– uwzględniając sprawozdanie przyjęte dnia 29 marca 2010 r. w sprawie strategicznego dwustronnego stowarzyszenia między UE a Ameryką Łacińską,
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że art. 207 TFUE stanowi, iż europejskie inwestycje w państwach trzecich są podstawowym elementem wspólnej polityki handlowej Unii Europejskiej i w związku z tym stanowią nieodłączną część polityki zagranicznej oraz że po wejściu w życie TFUE stanowią one wyłączną kompetencję UE;
B. mając na uwadze, że rząd Republiki Argentyny oświadczył, że zamierza przedstawić Kongresowi projekt ustawy mającej na celu zatwierdzenie wywłaszczenia 51% udziałów spółki naftowej YPF, w której pakiet większościowy posiada firma europejska i której udziały są właśnie przedmiotem proponowanego wywłaszczenia;
C. mając na uwadze, że rzeczony dokument został równocześnie przedstawiony przez służby federalnego rządu Argentyny ze skutkiem natychmiastowego przejęcia głównej siedziby spółki, co zmusiło praworządny zarząd i wyznaczony personel tej spółki do opuszczenia terenu spółki;
D. mając na uwadze, że w ubiegłych miesiącach spółka ta była przedmiotem kampanii publicznego zniesławiania, która wraz z szeregiem decyzji administracyjnych mogła przyczynić się do utraty części wartości jej udziałów;
E. mając na uwadze, że Komisja Europejska wielokrotnie wyrażała obawy w ramach WTO dotyczące rodzaju i stosowania ograniczeń importowych przez argentyński rząd, których doświadcza wciąż rosnąca liczba państw wchodzących w skład Światowej Organizacji Handlu;
F. mając na uwadze, że na posiedzeniu WTO w dniu 30 marca 2012 r. UE wraz z USA i kolejnymi 10 państwami przedstawiła w formie pisemnego oświadczenia swoje trwające i pogłębiające się obawy dotyczące rodzaju i stosowania ograniczeń handlowych przyjętych przez Argentynę, które negatywnie wpływają na import z wielu państw członkowskich UE do Argentyny oraz mają negatywny wpływ na firmy z UE; mając na uwadze, że niektóre państwa członkowskie UE, takie jak Zjednoczone Królestwo, zostały dotknięte bardziej niż inne państwa, co spowodowało silny nacisk ze strony rządu na krajowy sektor biznesu, by unikał angażowania się w działalność handlową z powodów politycznych;
G. mając na uwadze, że w marcu br. USA zagroziły zawieszeniem preferencji handlowych wobec Argentyny, stosowanych na mocy systemu ogólnych preferencji taryfowych USA, w odpowiedzi na niewypłacenie przez Argentynę ponad 300 mln dolarów jako rekompensaty w dwóch sporach, w które zaangażowani byli amerykańscy inwestorzy;
H. mając na uwadze, że Republika Argentyny, będąc członkiem MERCOSUR, bierze obecnie udział w procesie negocjacji układu o stowarzyszeniu z UE, którego jednym z celów jest stopniowa i wzajemna liberalizacja handlu, a dla pomyślnego zakończenia tych negocjacji duże znaczenie mają stanowiska obu stron w zakresie rolnictwa, usług i inwestycji;
I. mając na uwadze, że Republika Argentyny tradycyjnie korzystała z systemu ogólnych preferencji taryfowych, jednostronnie przyznanych jej przez UE;
1. ubolewa nad decyzją rządu Argentyny dotyczącą kontynuacji wywłaszczania większości udziałów europejskiej spółki, ponieważ jest to decyzja wątpliwa i de facto z rodzaju konfiskacyjnych, co wiąże się z atakiem na swobodę przedsiębiorczości oraz zasadę pewności prawnej w odniesieniu do inwestycji i pogarsza z perspektywy Europy klimat inwestycyjny w Argentynie;
2. wyraża głębokie zaniepokojenie podjętą decyzją, ponieważ stanowi ona naruszenie międzynarodowego prawa i zobowiązań Argentyny w ramach WTO; ostrzega przed możliwymi negatywnymi skutkami, jakie tego typu jednostronne działania implikują w zakresie delokalizacji międzynarodowych inwestycji poza obszar Argentyny, choć inwestycje zagraniczne, a zwłaszcza BIZ z UE, mają zasadnicze znaczenie dla rozwoju tego państwa, oraz przed ryzykiem, jakie działania te powodują w zakresie negatywnego wpływu na handel międzynarodowy; przypomina w związku z tym o podobieństwie tego przypadku do innych sytuacji, w których interesy UE zostały zagrożone wywłaszczeniami w innych częściach świata;
3. przypomina o tradycyjnej przyjaźni między UE a Republiką Argentyny, z którą UE dzieli wspólne wartości i zasady, i nakłania władze Argentyny do przywrócenia klimatu dialogu i negocjacji jako najbardziej odpowiedniego sposobu na rozwiązywanie ewentualnych różnic między strategicznymi partnerami handlowymi;
4. przypomina, że prowadzone obecnie negocjacje układu o stowarzyszeniu między UE a MERCOSUREM mają na celu osiągnięcie ram gospodarczej integracji i dialogu politycznego między obiema stronami, by doprowadzić do najwyższego stopnia postępu i dobrobytu w obu regionach, oraz że decyzje takie jak decyzja podjęta ostatnio przez argentyńskie władze nie sprzyjają klimatowi zrozumienia i przyjaźni niezbędnemu do wynegocjowania takiego układu;
5. wzywa przewodniczącego Rady Europejskiej, przewodniczącego Komisji Europejskiej oraz wysoką przedstawiciel do spraw WPZiB do interweniowania u władz argentyńskich w obronie interesów Wspólnoty oraz do ochrony zasady pewności prawnej, która gwarantuje europejską obecność i inwestycje w tym kraju;
6. nakłania Komisję Europejską do zbadania – oraz w razie potrzeby przyjęcia – środków niezbędnych do ochrony interesów UE w Argentynie w celu uniknięcia zaistnienia podobnych sytuacji w przyszłości; w tym kontekście wyraża solidarność w obliczu trudnej sytuacji spółki Repsol;
7. domaga się, by przewodniczący Komisji Europejskiej interweniował w ramach G20 i WTO, wyrażając obawy UE i stwierdzając, że takie działania stanowią rażące naruszenie międzynarodowych zobowiązań państwa zrzeszonego względem drugiego państwa zrzeszonego w obu tych organizacjach;
8. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom państw członkowskich, rządowi i Kongresowi Republiki Argentyny oraz członkom Rady MERCOSUR.