Zittingsdocument
21.5.2012 B7‑0248/2012
ONTWERPRESOLUTIE
naar aanleiding van vragen voor mondeling antwoord B7‑0115/2012 en B7‑0116/2012
ingediend overeenkomstig artikel 115, lid 5, van het Reglement
over Zwitserse quota voor het aantal verblijfsvergunningen dat wordt afgegeven aan ingezetenen van Polen, Litouwen, Letland, Estland, Slovenië, Slowakije, de Tsjechische Republiek en Hongarije
( 2012/2661(RSP) )
Rafał Trzaskowski, Andreas Schwab, Simon Busuttil, Csaba Őry, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Elmar Brok, Jacek Saryusz-Wolski, Lena Kolarska-Bobińska, Marian-Jean Marinescu, Romana Jordan, Róża Gräfin von Thun und Hohenstein, Ildikó Gáll-Pelcz, Małgorzata Handzlik, Othmar Karas, Danuta Jazłowiecka, Hubert Pirker
namens de PPE-Fractie
Ioan Enciu, Evelyne Gebhardt, Olga Sehnalová, Marek Siwiec
namens de S&D-Fractie
Sarah Ludford, Jürgen Creutzmann, Robert Rochefort, Kristiina Ojuland, Renate Weber, Marielle de Sarnez, Marian Harkin, Ramon Tremosa i Balcells, Jan Mulder
namens de ALDE-Fractie
Heide Rühle, Judith Sargentini, Tatjana Ždanoka, Franziska Keller
namens de Verts/ALE-Fractie
Milan Cabrnoch, Adam Bielan, Roberts Zīle, Janusz Wojciechowski
namens de ECR-Fractie
Resolutie van het Europees Parlement over Zwitserse quota voor het aantal verblijfsvergunningen dat wordt afgegeven aan ingezetenen van Polen, Litouwen, Letland, Estland, Slovenië, Slowakije, de Tsjechische Republiek en Hongarije
( 2012/2661(RSP) )
Het Europees Parlement,
– gezien de vrijhandelsovereenkomst van 22 juli 1972 tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat[1],
– gezien de overeenkomst van 21 juni 1999 tussen enerzijds de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, en anderzijds de Zwitserse Bondsstaat, over het vrij verkeer van personen, meer in het bijzonder bijlage I over het vrij verkeer van personen, en bijlage III over de erkenning van beroepskwalificaties[2],
– gezien het Protocol van 26 oktober 2004 bij de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen, met het oog op de deelname, als overeenkomstsluitende partijen, van de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek, op grond van hun toetreding tot de Europese Unie[3],
– gezien het Protocol van 27 mei 2008 bij de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen, met het oog op de deelname, als overeenkomstsluitende partijen, van de Republiek Bulgarije en Roemenië, op grond van hun toetreding tot de Europese Unie[4],
– gezien de resolutie van het Europees Parlement van 7 september 2010 met als titel "EER-Zwitserland: obstakels voor de volledige tenuitvoerlegging van de interne markt"[5],
– gezien de conclusies van de Raad van 14 december 2010 over de betrekkingen van de EU met de EVA-landen,
– gezien het besluit van de Zwitserse Federale Raad van 18 mei 2012 zich te beroepen op een vrijwaringsclausule ten aanzien van acht EU-lidstaten,
– gezien de vraag van 14 mei 2012 aan de Commissie over de Zwitserse quota inzake verblijfsvergunningen voor burgers uit Polen, Litouwen, Letland, Estland, Slovenië, Slowakije, de Tsjechische Republiek en Hongarije ( O-000113/2012 – B7-0115/2012 en O‑000115/2012 – B7‑0116/2012 ),
– gezien artikel 115, lid 5 en artikel 110, lid 2, van zijn Reglement,
A. overwegende dat de Zwitserse Federale Raad heeft besloten per 1 mei 2012 kwantitatieve beperkingen in te voeren voor verblijfsvergunningen van categorie B voor verblijven van maximum vijf jaar voor burgers uit Polen, Litouwen, Letland, Estland, Slovenië, Slowakije, de Tsjechische Republiek en Hongarije;
B. overwegende dat de Zwitserse autoriteiten met dit besluit een zogenaamde vrijwaringsclausule reactiveren die is vastgelegd in artikel 10 van de overeenkomst van 1999 en die hun de mogelijkheid biedt dergelijke tijdelijke beperkende maatregelen op te leggen indien, in een bepaald jaar, het aantal toegekende verblijfsvergunningen minstens 10% hoger ligt dan het gemiddelde van de drie voorgaande jaren; overwegende dat de Zwitserse autoriteiten verklaard hebben dat deze situatie zich heeft voorgedaan met burgers uit acht lidstaten van de Europese Unie;
C. overwegende dat de in de overeenkomst van 1999 vastgelegde vrijwaringsclausule waar de Zwitserse autoriteiten zich op beroepen, geen onderscheid maakt naar nationaliteit bij de vaststelling van plafonds of quota's voor het aantal verblijfsvergunningen, en het heeft over "werknemers in loondienst en zelfstandigen uit de Europese Gemeenschap";
D. overwegende dat Zwitserland tot 30 april 2011 voor de burgers van acht van de landen die in 2004 tot de EU zijn toegetreden, kwantitatieve beperkingen heeft toegepast, overeenkomstig het protocol van 2004; overwegende dat na afloop van deze overgangsperiode artikel 10, lid 4, van de overeenkomst van 1999 geldt;
E. overwegende dat de situatie in een ruimere context moet worden gezien, aangezien de Zwitserse autoriteiten een aantal maatregelen hebben genomen die de vorderingen die al waren geboekt bij de tenuitvoerlegging van de bilaterale overeenkomsten op losse schroeven zetten en waarover het Parlement al zijn bezorgdheid had uitgesproken in zijn resolutie van september 2010;
F. overwegende dat Zwitserland een aantal zogenaamde flankerende maatregelen heeft genomen, die gekoppeld zijn aan de Overeenkomst over het vrij verkeer van personen en die de dienstverlening door EU-bedrijven – vooral kleine en middelgrote ondernemingen – in Zwitserland kunnen belemmeren, en overwegende dat, volgens de jurisprudentie van het Hof van Justitie, een aantal van deze flankerende maatregelen enkel aanvaardbaar zijn indien zij overeenkomstig het evenredigheidsbeginsel een algemeen belang dienen dat nog niet is beschermd in de staat van herkomst van de dienstverleners;
G. overwegende dat sommige van die flankerende maatregelen onevenredig zijn ten opzichte van het beoogde doel, zoals de verplichte voorafgaande kennisgeving met een wachttijd van 8 dagen, de verplichting om bij te dragen aan de kosten van handhaving van de tripartiete commissies, en de verplichting voor buitenlandse bedrijven die grensoverschrijdend diensten verlenen een waarborg voor financiële betrouwbaarheid te storten; overwegende dat deze maatregelen bijzonder belastend zijn voor kmo's die in Zwitserland diensten willen verlenen;
H. overwegende dat de Zwitserse autoriteiten in strijd met de overeenkomst over het vrij verkeer van personen besloten hebben Duitse en Oostenrijkse taxi's te verbieden passagiers aan te nemen in Zwitserse luchthavens;
I. overwegende dat deze kwesties herhaaldelijk met de Zwitserse autoriteiten zijn besproken in het kader van het door de overeenkomst over het vrij verkeer van personen ingestelde gemengd comité; overwegende dat dit comité er niet in is geslaagd deze problemen op te lossen;
J. overwegende dat de overeenkomst in kwestie slechts lichtjes gewijzigd mag worden om ze aan te passen aan de ontwikkeling van de EU-wetgeving inzake vrij verkeer van personen; overwegende dat het de overeenkomst ontbreekt aan een doeltreffend mechanisme voor toezicht en gerechtelijke controle naar het voorbeeld van wat al bestaat in de EU en de EER;
De Zwitserse quota's voor het aantal verblijfsvergunningen dat wordt afgegeven aan EU-onderdanen
1. betreurt ten zeerste dat de Zwitserse autoriteiten besloten hebben opnieuw kwantitatieve beperkingen in te voeren voor langlopende verblijfsvergunningen voor EU-burgers die onderdaan zijn van acht van de landen die in 2004 tot de EU zijn toegetreden, waardoor het vrij verkeer van personen, dat is vastgelegd in de overeenkomst van 1999 met de EU, wordt beperkt;
2. beschouwt dit besluit als discriminerend en onwettig omdat er in de vigerende verdragen tussen Zwitserland en de EU geen enkele rechtsgrond aanwezig is voor een dergelijk onderscheid naar nationaliteit; dringt er bij de Zwitserse autoriteiten op aan op hun besluit terug te komen en zich niet te beroepen op de vrijwaringsclausule;
3. wijst erop dat de voorwaarden voor de toepassing van de bepalingen van artikel 10, lid 4, van de overeenkomst van 1999, aangevuld door het protocol van 2004, niet vervuld zijn;
4. verwelkomt de tijdige kritische verklaring van de hoge vertegenwoordiger / vicevoorzitter van de Europese Commissie waarin zij haar diensten opdraagt al het nodige te doen om de Zwitserse autoriteiten te verzoeken hun besluit in te trekken;
5. wijst erop dat Zwitserland in protocol II van 2008 het recht op vrij verkeer heeft uitgebreid tot Bulgarije en Roemenië; betreurt echter dat de overeenkomst voorziet in overgangsperioden die tot zeven jaar kunnen oplopen; betreurt dat de Zwitserse regering in mei 2011 besloten heeft de overgangsperiode voor Bulgaarse en Roemeense ingezetenen te verlengen tot 31 mei 2014;
6. is van mening dat, in plaats van in het bestaande kader restrictieve maatregelen in te voeren, beide partners alles in het werk moeten stellen om een adequatere, doeltreffendere en soepelere samenwerkingsregeling uit te werken om het vrij verkeer van personen verder te optimaliseren; verzoekt de Commissie de kwestie zo spoedig mogelijk met de Zwitserse autoriteiten te bespreken en ze op de agenda te plaatsen van de volgende bijeenkomst van het door de overeenkomst ingestelde gemend comité;
Obstakels voor de volledige tenuitvoerlegging van de interne markt
7. verzoekt de Commissie aan te geven welke acties al zijn ondernomen sinds de goedkeuring van de resolutie van het Parlement van 7 september 2010 om tot een oplossing te komen van de problemen in verband met de flankerende maatregelen, die het de kmo's van de EU moeilijk maken in Zwitserland diensten te verlenen, en de Zwitserse autoriteiten ervan te overtuigen af te zien van regelingen die buitenlandse bedrijven die grensoverschrijdende diensten verlenen te verplichten een waarborg van financiële betrouwbaarheid te storten;
8. maakt zich zorgen over het besluit van de Zwitserse Federale Raad zich te beraden over bijkomende flankerende maatregelen;
9. spreekt nogmaals zijn bezorgdheid uit over het feit dat, als gevolg van de weigering van de Zwitserse autoriteiten, Duitse en Oostenrijkse taxi's geen passagiers mogen aannemen in Zwitserse luchthavens en verzoekt de Commissie na te gaan of dit besluit verenigbaar is met de Overeenkomst inzake vrij verkeer van personen;
10. betreurt dat de overeenkomst geen rekening houdt met Richtlijn 2004/38 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden; dringt erop aan dat de overeenkomsten op gebieden die raakpunten hebben met de interne markt op een dynamischere wijze aan de ontwikkelingen van het EU-acquis worden aangepast;
11. acht het voor de verdere ontwikkeling van de deelneming van Zwitserland aan de interne markt van cruciaal belang dat regelingen worden uitgewerkt die een meer transparante en voorspelbare omgeving creëren voor de economische actoren aan beide kanten;
12. dringt erop aan dat nieuwe vorderingen worden gemaakt om horizontale oplossingen te vinden voor de problemen die verband houden met de dringende behoefte aan een dynamische aanpassing van de overeenkomsten aan de ontwikkelingen van het acquis, een homogene interpretatie van de overeenkomsten, onafhankelijke mechanismen van toezicht en wetshandhaving, een regeling inzake beslechting van geschillen die niet onderhevig is aan versnippering, een transparante besluitvorming binnen en communicatie tussen de gemengde comités;
13. onderstreept dat mechanismen voor toezicht op de randvoorwaarden, die verder reiken dan de nationale mechanismen, van belang zijn voor een goede functionering van de interne markt;
14. verklaart zich bereid zijn steentje ertoe bij te dragen om de banden tussen de EU en Zwitserland aan te halen om zo de uitdagingen waar beide partijen mee geconfronteerd worden, aan te gaan;
15. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en de parlementen van de lidstaten en de regering en het parlement van Zwitserland.