Dokument z posiedzenia
6.6.2012 B7‑0278/2012
PROJEKT REZOLUCJI
zamykającej debatę nad oświadczeniami Rady i Komisji
zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie wieloletnich ram finansowych i zasobów własnych
( 2012/2678(RSP) )
Marta Andreasen
w imieniu grupy EFD
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie wieloletnich ram finansowych i zasobów własnych
( 2012/2678(RSP) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami[1],
– uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 312,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 czerwca 2011 r. zatytułowaną „Inwestowanie w przyszłość: nowe wieloletnie ramy finansowe (WRF) na rzecz Europy konkurencyjnej, zrównoważonej i sprzyjającej integracji społecznej”,
– uwzględniając wniosek Komisji z dnia 29 czerwca 2011 r. − Budżet z perspektywy „Europy 2020”, część I i II,
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że zgodnie z art. 312 ust. 2 TFUE Rada, stanowiąc jednomyślnie, przyjmuje rozporządzenie ustanawiające WRF po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego;
B. mając na uwadze, że urzędująca prezydencja duńska zamierza przedłożyć na czerwcowym posiedzeniu Rady Europejskiej schemat negocjacyjny z propozycjami różnych możliwości dla wszystkich aspektów negocjacji, w tym dochodów, lecz bez podawania na tym etapie jakichkolwiek kwot;
C. mając na uwadze, że w swojej rezolucji z dnia 8 czerwca 2011 r. ustanowił priorytety polityczne dla następnych WRF zarówno pod kątem ustawodawczym, jak i budżetowym, zapewniające solidną podstawę do negocjacji w sprawie następnych WRF[2];
D. mając na uwadze, że wieloletnie programy związane z następnymi WRF zostaną przyjęte przez Parlament Europejski i Radę zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą;
E. mając na uwadze, że wielokrotnie domagał się utworzenia nowych i rzeczywistych zasobów własnych;
1. zauważa, że budżet UE nie spełnia zamierzonego celu jako budżet inwestycyjny o dużym efekcie dźwigni; mniej niż 45% wydatków budżetowych przypada na dział 1 − trwały wzrost, a pozostała część przeznaczona jest na inne cele, które mają niewiele wspólnego ze strategicznymi inwestycjami w Europie;
2. zauważa że strategia Europa 2020 została ustanowiona jako istotny cel służący wspieraniu trwałego wzrostu, konkurencyjności i zatrudnienia w Europie oraz że została zatwierdzona przez 27 państw członkowskich, lecz niepowodzenie strategii lizbońskiej, na której była oparta, nie przysparza wiarygodności strategii Europa 2020;
3. przypomina, że w rezolucji z dnia 8 czerwca 2011 r. przyjął sprawozdanie w sprawie komisji specjalnej SURE;
4. dostrzega konieczność zapewnienia w budżecie UE odpowiedniej równowagi pomiędzy dochodami i wydatkami; zauważa, że zwiększenie dochodów z rzeczywistych zasobów własnych powinno spowodować obniżenie składek państw członkowskich; odnotowuje wnioski ustawodawcze przedłożone przez Komisję w dniu 29 czerwca 2011 r. w sprawie reformy systemu zasobów własnych; odrzuca wnioski dotyczące podatku od transakcji finansowych (FTT) i nowych zasobów własnych UE opartych na podatku VAT; ubolewa nad tym, że obciążenia wynikające z podatku od transakcji finansowych zostaną rozłożone nierównomiernie i niesprawiedliwie na niektóre państwa członkowskie, które nie będą z tego faktu czerpać żadnych korzyści;
5. w świetle obecnej sytuacji makroekonomicznej i wyzwań, jakie stawia przed nami zmieniający się świat, uważa, że umożliwienie w WRF 2014-2020 większej elastyczności budżetowej w obrębie działów i pomiędzy nimi, a także pomiędzy latami budżetowymi w ramach WRF, to dowód na niewłaściwe budżetowanie;
6. nalega na utrzymanie zasady jedności w ramach budżetu UE, podkreślając, że wszystkie polityki i programy UE powinny być włączone do WRF wraz z odpowiednimi środkami finansowymi, tym samym przyczyniając się do większej przejrzystości, przewidywalności i rozliczalności;
7. chociaż uważa, że należy uzgodnić cele i strategie polityczne WRF przed przydzieleniem im środków, i podkreśla, że Parlament i Rada powinny przeprowadzić obszerne negocjacje dotyczące wszystkich aspektów związanych z WRF przed przydzieleniem kwot i dokonaniem ostatecznego dostosowania całego pakietu WRF, jest zdania, że uporczywe trzymanie się zasady „nic nie jest uzgodnione, dopóki wszystko nie jest uzgodnione” jest nierealne;
8. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie Europejskiej, Radzie, Komisji, parlamentom narodowym i rządom państw członkowskich oraz pozostałym zainteresowanym instytucjom i organom.