Parlament Europejski,

–   uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Chin i Tybetu, zwłaszcza rezolucje z 26 października 2011 r. i z 24 listopada 2010 r.,

–   uwzględniając swą wcześniejszą rezolucję w sprawie zakazu przeprowadzenia wyborów do rządu tybetańskiego na uchodźstwie w Nepalu z dnia 7 kwietnia 2011 r.,

–   uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

–   uwzględniając art. 36 konstytucji Chińskiej Republiki Ludowej, który gwarantuje wszystkim obywatelom prawo do wolności wyznania,

–   uwzględniając spodziewanie powołanie specjalnego przedstawiciela UE ds. praw człowieka,

–   uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że poszanowanie praw człowieka, wolność tożsamości, kultury, religii i stowarzyszenia to podstawowe zasady UE;

B.  mając na uwadze, że dialog w dziedzinie praw człowieka pomiędzy UE a Chinami nie przyniósł znacznej poprawy sytuacji Tybetańczyków w tej kwestii;

C. mając na uwadze, że Parlament Europejski przyjął do wiadomości okupację Tybetu przez Chińską Republikę Ludową;

D. mając na uwadze, że wysłannicy Jego Świątobliwości Dalajlamy zwrócili się do rządu Chińskiej Republiki Ludowej z prośbą o znalezienie pokojowego i korzystnego dla obu stron rozwiązania kwestii Tybetu;

E.  mając na uwadze, że władze Chińskiej Republiki Ludowej zastosowały niewspółmierną przemoc tłumiąc protesty w Tybecie w 2008 r. i od tego czasu wprowadziły restrykcyjne środki bezpieczeństwa, które ograniczają swobodę wypowiedzi, stowarzyszenia i wyznania;

F.  mając na uwadze, że liczba ofiar protestów z 2008 r. przekroczyła prawdopodobnie 200 osób, zaś liczba osób zatrzymanych waha się od 4 434 do 6 500, a także że pod koniec 2010 r. w Tybecie było 831 znanych więźniów politycznych, z których 360 było skazanych przez sąd, zaś 12 z nich odsiadywało kary dożywocia;

G. mając na uwadze tortury, tj. bicie, używanie broni rażącej prądem, długoterminowe przetrzymywanie w odosobnieniu, głodzenie oraz inne podobne środki, które zgodnie z doniesieniami stosuje się w celu uzyskania zeznań w więzieniach w Tybecie przez władze Chińskiej Republiki Ludowej;

H. mając na uwadze, że zgodnie z doniesieniami od 2009 roku 35 Tybetańczyków, głównie mnichów i mniszek, dokonało samopodpalenia w proteście przeciwko restrykcyjnej polityce Chin w Tybecie i apelując o powrót Dalajlamy oraz o prawo do wolności religijnej w okręgu Aba/Ngaba w prowincji Seczuan, a także w innych częściach Równiny Tybetańskiej;

I.   mając na uwadze, że obecny stan zdrowia i miejsce pobytu szeregu ofiar samospalenia, takich jak Chimey Palden, Tenpa Darjey, Jamyang Palden, Lobsang Gyatso, Sona Rabyang, Dawa Tsering, Kelsang Wangchuck, Lobsang Kelsang, Lobsang Kunchok i Tapey, pozostają nieznane lub niejasne;

J.   mając na uwadze, że XI Panczenlama Gendun Czokji Nima został zatrzymany przez władze Chińskiej Republiki Ludowej i nie widziano go od 14 maja 1995 r.;

K. mając na uwadze, że tożsamość tybetańska, język tybetański, kultura i religia, stanowiące świadectwo bogatej pod względem historycznym cywilizacji, są zagrożone z powodu przesiedlania ludności z grupy etnicznej Han na historyczne terytoria Tybetu i tępienia tradycyjnego koczowniczego trybu życia Tybetańczyków;

L.  mając na uwadze, że w UE toczy się procedura określania mandatu i mianowania specjalnego przedstawiciela UE ds. praw człowieka;

M. mając na uwadze, że wcześniejsze apele Parlamentu Europejskiego do wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa o podjęcie kwestii sytuacji w Tybecie z partnerami chińskimi nie przyniosły oczekiwanych rezultatów;

1.  ponownie stwierdza, że strategiczne partnerstwo między UE a Chińską Republiką Ludową powinno opierać się na wspólnych zasadach i wartościach;

2.  wzywa wiceprzewodniczącą Komisji/wysoką przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa do wzmożonych wysiłków i intensywniejszych działań na rzecz zajęcia się sytuacją Tybetańczyków w zakresie praw człowieka w ramach dialogu na temat praw człowieka między UE a Chinami;

3.  wzywa władze Chińskiej Republiki Ludowej, by przyznały historycznemu terytorium Tybetu znaczną autonomię;

4.  wyraża rozczarowanie, że od stycznia 2010 r. rząd Chińskiej Republiki Ludowej okazuje brak woli do kontynuacji dialogu z wysłannikami Jego Świątobliwości Dalajlamy i zachęca władze Chin do podjęcia poważnych rozmów z przedstawicielami Centralnej Administracji Tybetańskiej na temat przyszłości Tybetu;

5.  nalega, aby władze Chińskiej Republiki Ludowej szanowały prawo Tybetańczyków do wolności wypowiedzi, stowarzyszania się i przekonań;

6.  wzywa władze Chińskiej Republiki Ludowej, by zezwoliły na przeprowadzenie niezależnego międzynarodowego dochodzenia w sprawie protestów z 2008 r. i ich następstw, oraz apeluje o uwolnienie więźniów politycznych;

7.  potępia wszelkie formy torturowania osób w więzieniach oraz zwraca się do władz Chińskiej Republiki Ludowej o zezwolenie na niezależną międzynarodową inspekcję więzień i ośrodków przetrzymywania w Tybecie;

8.  ponownie potępia władze chińskie za stałe ataki na klasztory tybetańskie i wzywa rząd Chin do zagwarantowania wolności wyznania ludności Tybetu oraz wszystkim obywatelom;

9.  nalega, aby władze chińskie ujawniły los i miejsce pobytu wszystkich ofiar samospaleń w Tybecie;

10. nalega, aby władze chińskie ujawniły los i miejsce pobytu XI Panczenlamy Genduna Czokji Nimy;

11. wzywa władze chińskie, by stały na straży wolności języka, kultury, religii i innych podstawowych wolności Tybetańczyków oraz by powstrzymały się od przesiedlania ludności z grupy etnicznej Han na historyczne terytoria Tybetu, a także od zmuszania koczowników tybetańskich do porzucenia ich tradycyjnego stylu życia;

12. nalega, by rząd Chin ratyfikował Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych oraz Międzynarodowy pakt praw gospodarczych, socjalnych i kulturalnych;

13. oczekuje od specjalnego przedstawiciela UE ds. praw człowieka regularnych sprawozdań na temat sytuacji w zakresie praw człowieka w Chińskiej Republice Ludowej, w szczególności w Tybecie;

14. wzywa wiceprzewodniczącą Komisji/wysoką przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa do podejmowania kwestii sytuacji w zakresie praw człowieka w Tybecie podczas wszystkich spotkań z przedstawicielami Chińskiej Republiki Ludowej;

15. zachęca wiceprzewodniczącą Komisji/wysoką przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa do mianowania specjalnego przedstawiciela UE ds. Tybetu, aby nadać większą rangę kwestii szanowania praw człowieka narodu tybetańskiego, w tym prawa do zachowania i rozwoju jego wyjątkowej tożsamości oraz jej przejawów w religii, kulturze i języku; do popierania konstruktywnego dialogu i negocjacji pomiędzy rządem Chińskiej Republiki Ludowej a wysłannikami Jego Świątobliwości Dalajlamy; oraz do udzielenia wsparcia uchodźcom tybetańskim, zwłaszcza w Nepalu i Indiach;

16. zobowiązuje swego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich, rządowi i parlamentowi Chińskiej Republiki Ludowej, sekretarzowi generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych, rządowi Tybetu na uchodźstwie, parlamentowi Tybetu na uchodźstwie oraz Jego Świątobliwości Dalajlamie.