Parlament Europejski,

–   uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Syrii, a w szczególności rezolucję z dnia 16 lutego 2012 r. w sprawie sytuacji w Syrii

Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0057.

–   uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 29 czerwca 2012 r.,

–   uwzględniając konkluzje Rady w sprawie Syrii z dni: 23 lipca, 25 czerwca, 14 maja, 23 kwietnia i 23 marca 2012 r.,

–   uwzględniając liczne oświadczenia wysokiej przedstawiciel/wiceprzewodniczącej Catherine Ashton w sprawie sytuacji Syrii, zwłaszcza oświadczenie dnia 5 września 2012r. w sprawie jej rozmowy telefonicznej z Lakhdarem Brahimim, oświadczenie z dnia 18 sierpnia 2012 r. dotyczące mianowania Lakhdara Brahimiego na wspólnego specjalnego wysłannika ds. Syrii z ramienia ONZ i Ligi Państw Arabskich, oświadczenie z dnia 4 sierpnia w sprawie wydalania obywateli syryjskich do Syrii przez władze Libanu, oświadczenie z dnia 20 lipca 2012 r. w sprawie głosowania nad rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ, oświadczenie z dnia 8 lipca 2012 r. w sprawie wtargnięcia sił syryjskich na terytorium Libanu, oświadczenie z dnia 6 lipca 2012 r. wydane po posiedzeniu Grupy Przyjaciół Narodu Syryjskiego, oświadczenie z dnia 18 czerwca 2012 r. w sprawie obecnej sytuacji w Syrii; oświadczenia w sprawie Syrii z dni 3 czerwca i 27 maja 2012 r., oświadczenie z dnia 27 kwietnia 2012 r. w sprawie sytuacji w Syrii; oświadczenie z dnia 14 kwietnia 2012 r., w którym C. Ashton z zadowoleniem przyjęła rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie Syrii, zatwierdzającą rozmieszczenie grupy przygotowawczej obserwatorów oraz oświadczenie z dnia 15 marca 2012 r. potępiające ciągłe represje i akty przemocy w Syrii oraz upamiętniające rocznicę powstania,

–   uwzględniając oświadczenia komisarz Kristaliny Georgievej w sprawie sytuacji w Syrii z dni 29 i 31 sierpnia oraz 17 lipca 2012 r.,

–   uwzględniając rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2059 z dnia 20 lipca, 2043 z dnia 21 kwietnia oraz 2042 z dnia 14 kwietnia 2012 r.,

–   uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

–   uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z 1966 r., Międzynarodowy pakt praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych z 1966 r., Konwencję w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania z 1984 r., Konwencję o prawach dziecka z 1989 r. oraz Protokół fakultatywny do Konwencji o prawach dziecka w sprawie angażowania dzieci w konflikty zbrojne z 2000 r., których stroną jest Syria,

–   uwzględniając rezolucje Rady Praw Człowieka ONZ w sprawie Syrii z dni 6 lipca, 1 czerwca i 1 marca 2012 r.,

–   uwzględniając sprawozdanie niezależnej międzynarodowej komisji śledczej ONZ z dnia 15 sierpnia 2012 r. w sprawie Syrii,

–   uwzględniając komunikat końcowy z posiedzenia grupy działania na rzecz Syrii z dnia 30 czerwca 2012 r.,

–   uwzględniając krajowy pakt i wspólną polityczną wizję przemian w Syrii wydane po konferencji opozycji syryjskiej, która odbyła się pod auspicjami Ligi Państw Arabskich w Kairze w dniach 2–3 lipca 2012 r.,

–   uwzględniając konkluzje i zalecenia dokumentu „The Day After Project: Supporting a Democratic Transition in Syria” opublikowanego w sierpniu 2012 r.,

–   uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że od marca 2011 r. blisko 20 000 osób zginęło a dużo więcej zostało rannych w brutalnej rozprawie reżimu syryjskiego z ludnością; mając na uwadze, że Wysoki Komisarz ONZ ds. Uchodźców zarejestrował lub jest w trakcie rejestrowania 235 000 uchodźców z Syrii; mając na uwadze, że dalsze dziesiątki tysięcy osób, które uciekają z Syrii do krajów sąsiadujących, nie rejestrują się; mając na uwadze, że zgodnie z szacunkami ONZ ponad 1,2 mln osób zostało przesiedlonych wewnątrz Syrii, a około 3 mln potrzebuje pilnej pomocy humanitarnej; mając na uwadze, że w sierpniu 2012 r. kryzys przybrał szczególnie brutalną postać, co spowodowało szybką eskalację tych liczb;

B.  mając na uwadze, że nadal dokonuje się masakra reżimu syryjskiego na ludności syryjskiej, co doprowadziło kraj na skraj wojny domowej; mając na uwadze, że w sprawozdaniu niezależnej międzynarodowej komisji śledczej ONZ z dnia 15 sierpnia 2012 r. w sprawie Syrii stwierdzono, iż siły rządowe i uzbrojona milicja cywilna (Shabbiha) dopuściły się zbrodni przeciwko ludzkości, jak również zbrodni wojennych i poważnych naruszeń międzynarodowego prawa w zakresie praw człowieka i prawa humanitarnego, oraz że działania te były wynikiem realizacji polityki państwowej przy zaangażowaniu sił zbrojnych i bezpieczeństwa oraz rządu na najwyższych szczeblach; mając na uwadze, że komisja ONZ stwierdziła, że zbrodni wojennych dopuściły się również antyrządowe ugrupowania zbrojne, nawet jeśli zbrodnie te nie osiągnęły powagi, częstotliwości i skali zbrodni popełnionych przez siły rządowe i uzbrojoną milicję cywilną (Shabbiha); mając na uwadze, że Wysoki Komisarz ONZ ds. Praw Człowieka Navi Pillay wielokrotnie wzywał Radę Bezpieczeństwa ONZ do skierowania sprawy dotyczącej sytuacji w Syrii do Międzynarodowego Trybunału Karnego;

C. mając na uwadze, że prowadzona pod przewodnictwem Syrii pluralistyczna transformacja polityczna spełniająca pełnoprawne demokratyczne aspiracje narodu syryjskiego jest jedyną drogą ku wolnej i demokratycznej Syrii; mając na uwadze, że dalsza militaryzacja konfliktu może przynieść jedynie większe cierpienia narodowi syryjskiemu i całemu regionowi; mając na uwadze, że niezależna komisja śledcza ONZ ds. Syrii zwróciła uwagę na to, że od paru miesięcy obie strony używają bardziej brutalnych taktyk i nowych zdolności wojskowych; mając na uwadze, że do Syrii wciąż różnymi kanałami napływa broń;

D. mając na uwadze, że w przyszłości Syrii nie ma miejsca dla prezydenta Bashara al-Assada i jego autorytarnego reżimu; mając na uwadze, że ustąpienie prezydenta to jedyny sposób na unikniecie dalszej eskalacji kryzysu i umożliwienie pokojowej i demokratycznej transformacji kraju; mając na uwadze, że kilku byłych przywódców politycznych i wojskowych reżimu oraz ambasadorów zbiegło do sąsiadujących krajów lub dalej;

E.  mając na uwadze, że niezbędna jest wiarygodna alternatywa dla obecnego reżimu; mając na uwadze, że alternatywa ta powinna być pluralistyczna i reprezentować różnorodność społeczeństwa syryjskiego, a także w pełni szanować uniwersalne wartości demokracji, praworządność, prawa człowieka i podstawowe wolności, ze szczególnym uwzględnieniem praw mniejszości etnicznych, kulturowych i religijnych, jak również kobiet; mając na uwadze, że ustanowienie przez siły opozycji pluralistycznego i reprezentatywnego rządu tymczasowego może przyczynić się do powodzenia tego alternatywnego rozwiązania;

F.  mając na uwadze, że przedstawiciele opozycji syryjskiej odbyli w ostatnich miesiącach kilka posiedzeń z myślą o pokonaniu wewnętrznych różnic i utworzeniu zjednoczonego frontu, a także opublikowali pakt krajowy i wspólną polityczną wizję przemian w Syrii oraz konkluzje i zalecenia dokumentu „The Day After Project: Supporting a Democratic Transition in Syria’; mając na uwadze, że pomimo wszystkich wysiłków, wśród opozycji nadal utrzymują się wewnętrzne podziały i napięcia;

G. mając na uwadze, że ze względu na weto Rosji i Chin Rada Bezpieczeństwa ONZ nie mogła jak na razie odpowiednio zareagować na kryzys w Syrii; mając na uwadze, że w swojej rezolucji przyjętej dnia 3 sierpnia 2012 r. Zgromadzenie Ogólne ONZ wyraziło ubolewanie w związku z faktem, że Radzie Bezpieczeństwa nie udało się uzgodnić środków zapewniających stosowanie się władz syryjskich do decyzji Rady; mając na uwadze, że na podstawie rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ w Syrii rozmieszczono nieuzbrojonych obserwatorów wojskowych; mając na uwadze, że działania tej misji obserwacyjnej zakończyły się dnia 20 sierpnia 2012 r.;

H. mając na uwadze, że nie udało się zrealizować sześciopunktowego planu pokojowego zaproponowanego przez Kofiego Annana – ówczesnego wspólnego wysłannika ONZ i Ligi Państw Arabskich – oraz że K. Annan zrezygnował ze swojej funkcji; mając na uwadze, że były algierski minister spraw zagranicznych Lakhdar Brahimi został niedawno mianowany nowym wspólnym wysłannikiem ds. Syrii z ramienia ONZ i Ligi Państw Arabskich;

I.   mając na uwadze, że dnia 30 czerwca 2012 r. sekretarze generalni ONZ i Ligi Państw Arabskich, ministrowie spraw zagranicznych Chin, Francji, Iraku, Kuwejtu, Kataru, Rosji, Turcji, Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych oraz wysoka przedstawiciel UE spotkali się w Genewie w ramach grupy działania na rzecz Syrii, pod przewodnictwem wspólnego specjalnego wysłannika ds. Syrii z ramienia ONZ i Ligi Państw Arabskich; mając na uwadze, że grupa działania uzgodniła „zasady i wytyczne transformacji pod przewodnictwem Syrii”, tj. perspektywę na przyszłość, pod którą podpisać mogą się wszystkie strony w Syrii, która jasno określa kolejne etapy zgodnie ze sztywnym harmonogramem prowadzącym do jej realizacji, może być realizowana w atmosferze bezpieczeństwa dla wszystkich, stabilności i spokoju, jest szybko wprowadzana w życie bez dalszego przelewu krwi i przemocy oraz jest wiarygodna;

J.   mając na uwadze utworzenie Grupy Przyjaciół Narodu Syryjskiego, która zorganizowała kilka konferencji na szczeblu ministrów spraw zagranicznych z udziałem przedstawicieli czołowych organizacji międzynarodowych, w tym ONZ, Ligi Państw Arabskich, UE, Organizacji Współpracy Islamskiej, Rady Współpracy Państw Zatoki, Unii Maghrebu Arabskiego i Unii Afrykańskiej;

K. mając na uwadze, że kryzys w Syrii stanowi poważne zagrożenie dla kruchego bezpieczeństwa i stabilności całego regionu; mając na uwadze, że według Wysokiego Komisarza ONZ ds. Uchodźców jak na razie kraje sąsiadujące z Syrią, pomimo wszystkich trudności, jakie napotykają, przyjęły wszystkie osoby proszące o ochronę; mając na uwadze, że ze względu na szybko rosnącą liczbę syryjskich uchodźców i wysiedleńców, wzrasta presja na te kraje, w związku z czym potrzebna jest im pomoc;

L.  mając na uwadze, że UE nałożyła ukierunkowane sankcje na Syrię w kilku etapach, w tym zakaz podróżowania, zamrożenie aktywów, zakaz wywozu dóbr luksusowych i produktów podwójnego zastosowania do tego kraju oraz jeszcze bardziej zaostrzyła embargo na wywóz broni do Syrii;

1.  ponownie z całą surowością potępia brutalne represje reżimu syryjskiego skierowane przeciwko ludności tego kraju; podziwia odwagę narodu syryjskiego; wyraża solidarność z Syryjczykami walczącymi o demokrację, godność, prawa człowieka i podstawowe wolności, a także poparcie dla nich;

2.  wzywa wszystkie uzbrojone podmioty do natychmiastowego położenia kresu przemocy w Syrii; wzywa rząd syryjski do natychmiastowego wycofania armii syryjskiej z oblężonych miast; ponownie podkreśla, że wszystkie strony kryzysu muszą w pełni przestrzegać międzynarodowego prawa humanitarnego;

3.  apeluje o natychmiastową pomoc humanitarną dla wszystkich potrzebujących w Syrii, ze szczególnym uwzględnieniem rannych, uchodźców, osób przesiedlonych wewnątrz kraju, kobiet i dzieci; pochwala starania podejmowane w tym względzie przez Międzynarodowy Czerwony Krzyż i UNRWA; apeluje do rządu syryjskiego o umożliwienie organizacjom humanitarnym pełnego dostępu do kraju;

4.  nalega, aby UE i jej państwa członkowskie nasiliły starania na rzecz znalezienia alternatywnych sposobów dostarczania pomocy humanitarnej ludności Syrii pomimo wszystkich przeszkód i trudności;

5.  ponownie apeluje do prezydenta Baszara Al-Assada i jego reżimu o bezzwłoczne ustąpienie, aby umożliwić pokojowe, demokratyczne przemiany angażujące wszystkie strony i prowadzone pod przewodnictwem Syrii;

6.  ponownie podkreśla, że winni powszechnych, systematycznych i rażących naruszeń praw człowieka w Syrii w ostatnich 18 miesiącach muszą zostać pociągnięci do odpowiedzialności; w tym kontekście zdecydowanie popiera apele Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka o przekazanie sprawy dotyczącej sytuacji w Syrii do Międzynarodowego Trybunału Karnego;

7.  odnotowuje starania podejmowane przez przedstawicieli opozycji syryjskiej na rzecz utworzenia zjednoczonego frontu sił opozycji, jak również niedawno wydany pakt narodowy, wspólną polityczną wizję przemian w Syrii oraz konkluzje i zalecenia „The Day After Project: Supporting a Democratic Transition in Syria’; zachęca opozycję syryjską do dalszych działań w tym kierunku z myślą o stworzeniu wiarygodnej alternatywy dla reżimu;

8.  z zadowoleniem przyjmuje starania krajów sąsiadujących z Syrią, które przyjmują syryjskich uchodźców i udzielają im pomocy humanitarnej, oraz apeluje o większe wsparcie międzynarodowe w tym względzie; podkreśla podstawowe znaczenie znalezienia trwałej odpowiedzi na kryzys humanitarny, zarówno w Syrii, jak i pośród syryjskich uchodźców w krajach sąsiadujących; wzywa kraje sąsiadujące z Syrią do dalszego zapewniania ochrony syryjskim uchodźcom i wysiedleńcom oraz do powstrzymania się, zgodnie z ich zobowiązaniami międzynarodowymi, od wydalania i odsyłania tych osób z powrotem do Syrii;

9.  ponawia apel do członków Rady Bezpieczeństwa ONZ, zwłaszcza Rosji i Chin, o wywiązanie się ze spoczywającego na nich obowiązku położenia kresu przemocy i represjom wobec narodu syryjskiego; nadal wspiera wysiłki UE i jej państw członkowskich w tym zakresie;

10. zachęca wspólnego specjalnego wspólnego wysłannika ds. Syrii z ramienia ONZ i Ligi Państw Arabskich Lakhdara Brahimiego do przyjęcia ambitnego i proaktywnego podejścia; wzywa społeczność międzynarodową, w tym UE i jej państwa członkowskie, do zapewnienia jemu zdecydowanego i jednolitego wsparcia;

11. nie ustaje we wspieraniu wysiłków podejmowanych przez UE i jej państwa członkowskie celem wywarcia coraz większej presji na reżimie syryjskim za pośrednictwem środków restrykcyjnych; wzywa do dalszego zaostrzenia ukierunkowanych sankcji;

12. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji/ wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich, rządowi i parlamentowi Chińskiej Republiki Ludowej, rządowi i parlamentowi Iraku, rządowi i parlamentowi Jordanii, rządowi i parlamentowi Libanu, rządowi i parlamentowi Rosji, rządowi i parlamentowi Turcji, prezydentowi i Kongresowi Stanów Zjednoczonych, sekretarzowi generalnemu ONZ, sekretarzowi generalnemu Ligi Państw Arabskich oraz rządowi i parlamentowi Syrii.