Parlament Europejski,

–   uwzględniając trwające negocjacje w sprawie nowej umowy określającej nowe, kompleksowe ramy stosunków UE-Rosja, a także uwzględniając zainicjowane w 2010 r. partnerstwo na rzecz modernizacji,

–   uwzględniając swoje wcześniejsze sprawozdania i rezolucje w sprawie Rosji, w szczególności rezolucję z dnia 16 lutego 2012 r.

    Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0054.

–   uwzględniając oświadczenie wysokiej przedstawiciel UE Catherine Ashton z dnia 17 sierpnia 2012 r. w sprawie wyroku wydanego w Rosji na członkinie zespołu punkowego Pussy Riot,

–   uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że Unii Europejskiej nadal zależy na dalszym pogłębianiu i rozwijaniu stosunków z Rosją, co potwierdza się jej gotowością do poważnego zaangażowania się w negocjacje nad nową umową ramową regulującą dalszy rozwój stosunków między UE i Rosją, oraz mając na uwadze, że Unia Europejska i Rosja nawiązały bliskie stosunki we wszystkich dziedzinach, w szczególności w zakresie energetyki, gospodarki i przedsiębiorczości, a w ramach gospodarki światowej są od siebie zależne;

B.  mając na uwadze, że rozwój sytuacji w dziedzinie przestrzegania i ochrony praw człowieka w Federacji Rosyjskiej oraz stosowania się do wspólnie uzgodnionych zasad, przepisów i procedur demokratycznych nadal daje powody do niepokoju; mając na uwadze, że Federacja Rosyjska jest pełnoprawnym członkiem Rady Europy oraz Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie i w związku z tym zobowiązała się do przestrzegania zasad demokracji i poszanowania praw człowieka;

C. mając na uwadze, że aresztowanie, a następnie śmierć Siergieja Magnickiego w więzieniu, stanowią znaczący przykład łamania praw człowieka w Rosji; mając na uwadze, że istnieje rosnąca potrzeba prowadzenia wobec Rosji stanowczej i kompleksowej polityki, obejmującej sprawiedliwą krytykę, łącznie z niezbędnymi w razie potrzeby sankcjami i środkami ograniczającymi;

D. mając na uwadze, że wyrok skazujący członkinie zespołu punkowego Pussy Riot na dwa lata więzienia za występ protestacyjny przeciwko prezydentowi Władimirowi Putinowi w moskiewskiej cerkwi jest nieproporcjonalny do czynu, budzi poważne zaniepokojenie co do sposobu traktowania obywateli przez rosyjski wymiar sprawiedliwości i zmierza do zastraszenia społeczeństwa obywatelskiego w Rosji;

E.  mając na uwadze godne ubolewania działania na rzecz pozbawienia – w drodze podejrzanej procedury – mandatu do Dumy Państwowej deputowanego Giennadija Gudkowa z opozycyjnej partii „Sprawiedliwa Rosja” i uczestnika masowych protestów przeciwko rządom prezydenta Putina;

F.  mając na uwadze, że w lipcu 2012 r. rosyjski parlament uchwalił ustawę nadającą status „zagranicznego agenta” rosyjskim organizacjom niekomercyjnym zaangażowanym w działalność polityczną i finansowanym z zagranicy;

G. mając na uwadze, że niedawne działania rosyjskich władz naruszają prawa cywilnej społeczności i wolnych mediów w Soczi (Rosja), poprzez stałe prześladowanie działaczy i niezależnych dziennikarzy w związku z przyszłymi zimowymi igrzyskami olimpijskimi w 2014 r.;

1.  ponownie wyraża przekonanie, że Rosja jest nadal jednym z najważniejszych partnerów Unii Europejskiej, jeśli chodzi o rozwijanie strategicznej współpracy, mającym nie tylko wspólne interesy gospodarcze i handlowe, ale także wspólne wartości polityczne i społeczne;

2.  przypomina o sprawie byłego prezesa koncernu naftowego Jukos Michaiła Chodorkowskiego, który nadal przebywa w więzieniu, skazany w dwóch odrębnych procesach na podstawie zarzutów powszechnie uznawanych za umotywowane politycznie; uważa, że sprawa ta jest najlepszym przykładem polityzacji i braku niezawisłości wymiaru sprawiedliwości w Federacji Rosyjskiej; zauważa, że Instytut Praw Człowieka Międzynarodowego Stowarzyszenia Prawników uznał drugi proces Michaiła Chodorkowskiego za niesprawiedliwy; zwraca uwagę na fakt, że Amnesty International uznała Michaiła Chodorkowskiego za więźnia sumienia; wzywa prezydenta Władimira Putina do pełnego przestrzegania i wdrożenia wyników i zaleceń dotyczących sprawy Michaiła Chodorkowskiego przedstawionych przez prezydencką komisję ds. praw człowieka;

3.  apeluje do Rady o zbadanie możliwości opracowania wspólnego wykazu UE zawierającego nazwiska urzędników odpowiedzialnych za śmierć Siergieja Magnickiego, za późniejsze ukrywanie faktów przez sąd oraz za ciągłe i uporczywe prześladowanie jego matki i wdowy po nim, a także zwraca się do Rady o rozważenie możliwości wprowadzenia w całej UE zakazu wydawania wiz tym urzędnikom, wraz z innymi sankcjami administracyjnymi i finansowymi;

4.  wyraża głębokie rozczarowanie wyrokiem i nieproporcjonalną karą orzeczoną przez Sąd Rejonowy Moskwa-Chamowniki w sprawie Nadieżdy Tołokonnikowej, Marii Alochiny i Jekatieriny Samucewicz, członkiń zespołu punkowego Pussy Riot; zauważa z niepokojem, że sprawa ta jest kolejnym przypadkiem ostatniej fali politycznie motywowanego zastraszania i prześladowania działaczy opozycji w Federacji Rosyjskiej, stwierdzając, że tendencja ta budzi coraz większe zaniepokojenie Unii Europejskiej; ponownie wyraża przekonanie, że nastąpi rewizja wyroku i że zostanie on uchylony zgodnie z międzynarodowymi zobowiązaniami Rosji; wyraża zaniepokojenie widocznym sojuszem politycznym między rosyjskim rządem i rosyjskim kościołem prawosławnym;

5.  podkreśla, że wszczęcie politycznej procedury parlamentarnej w celu pozbawienia mandatu poselskiego Giennadija Gudkowa, członka opozycyjnej partii „Sprawiedliwa Rosja”, jest powszechnie postrzegane jako próba zastraszenia wycelowana w pełnoprawną działalność polityczną partii opozycyjnej popierającej żądania ruchu protestacyjnego;

6.  wyraża zaniepokojenie uchwaleniem przez rosyjski parlament ustawy nadającej status „zagranicznego agenta” rosyjskim organizacjom niekomercyjnym zaangażowanym w działalność polityczną i finansowanym z zagranicy; zachęca rosyjskie władze do złożenia wyjaśnień w sprawie treści tej ustawy, ponieważ niewłaściwa wykładnia tych przepisów może wywołać poważne negatywne skutki;

7.  podkreśla znaczenie stałej wymiany poglądów na temat praw człowieka z Rosją w ramach konsultacji między UE a Rosją na temat praw człowieka, które stanowią sposób ujednolicenia współdziałania we wszystkich dziedzinach współpracy, i zwraca się o zmianę formy tych spotkań, aby zyskać na skuteczności, kładąc szczególny nacisk na wspólne działania w celu zwalczania rasizmu i ksenofobii; domaga się, aby Parlament Europejski, Duma Państwowa i organizacje pozarządowe zajmujące się prawami człowieka brały w tym procesie rzeczywisty udział, bez względu na to, czy rozmowy toczą się w Rosji czy w państwie członkowskim UE;

8.  zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, rządowi i parlamentowi Federacji Rosyjskiej, a także Radzie Europy oraz Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie.