Έγγραφο συνόδου

 

19.11.2012                                                                                                              B7‑0497/2012

ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ

εν συνεχεία της ερώτησης για προφορική απάντηση B7–0367/2012

σύμφωνα με το άρθρο 115, παράγραφος 5, του Κανονισμού

σχετικά με τη δήλωση αποδοχής από τα κράτη μέλη, προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της προσχώρησης οκτώ τρίτων χωρών στη σύμβαση της Χάγης του 1980 για τα αστικά θέματα της διεθνούς απαγωγής παιδιών

( 2012/2791(RSP) )

Klaus-Heiner Lehne, Luigi Berlinguer, Eva Lichtenberger, Francesco Enrico Speroni, Alexandra Thein, Tadeusz Zwiefka

εξ ονόματος της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων

 

B7‑0497/2012

Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τη δήλωση αποδοχής από τα κράτη μέλη, προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της προσχώρησης οκτώ τρίτων χωρών στη σύμβαση της Χάγης του 1980 για τα αστικά θέματα της διεθνούς απαγωγής παιδιών

( 2012/2791(RSP) )

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–   έχοντας υπόψη το άρθρο 2, παράγραφος 2, το άρθρο 3, παράγραφος 2, το άρθρο 4, παράγραφος 2, εδάφιο ι), το άρθρο 81, παράγραφος 3, το άρθρο 216, παράγραφος 1 και το άρθρο 218, παράγραφος 6, εδάφιο β) της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

–   έχοντας υπόψη τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ειδικότερα στην Υπόθεση 22/70[1], στην Υπόθεση C-467/98[2] και τη Γνωμοδότηση 1/03[3],

–   έχοντας υπόψη τις προτάσεις της Επιτροπής για αποφάσεις του Συμβουλίου σχετικά με τη δήλωση αποδοχής από τα κράτη μέλη, προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της προσχώρησης της Γκαμπόν[4], της Ανδόρας[5], των Σεϋχελλών[6], της Ρωσικής Ομοσπονδίας[7], της Αλβανίας[8], της Σιγκαπούρης[9], του Μαρόκου[10] και της Αρμενίας[11] στη Σύμβαση της Χάγης του 1980 για τα αστικά θέματα της διεθνούς απαγωγής παιδιών,

–   έχοντας υπόψη ότι το Συμβούλιο δεν έχει ζητήσει ακόμη την έγκριση του Κοινοβουλίου για αυτές τις αποφάσεις,

–   έχοντας υπόψη την ερώτηση προς την Επιτροπή σχετικά με τη δήλωση αποδοχής από τα κράτη μέλη, προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της προσχώρησης οκτώ τρίτων χωρών στη Σύμβαση της Χάγης του 1980 για τα αστικά θέματα της διεθνούς απαγωγής παιδιών ( O-000159/12 – B7‑0367/2012 ),

–   έχοντας υπόψη το άρθρο 115, παράγραφος 5, και το άρθρο 110, παράγραφος 2, του Κανονισμού,

A. λαμβάνοντας υπόψη ότι η Σύμβαση της Χάγης της 25ης Οκτωβρίου 1980 για τα αστικά θέματα της διεθνούς απαγωγής παιδιών είναι πολύ σημαντική διότι δημιουργεί ένα σύστημα που επιτρέπει στα συμμετέχοντα κράτη να συνεργάζονται για την εξεύρεση μιας λύσης στις διεθνείς απαγωγές παιδιών μέσω του προσδιορισμού των δικαστηρίων που είναι αρμόδια και της νομοθεσίας που έχει εφαρμογή προκειμένου να αποφασισθεί σε ποιά χώρα θα πρέπει να διαμένει ένα παιδί·

B.  λαμβάνοντας υπόψη ότι έτσι η Σύμβαση επιτρέπει την ταχεία επιστροφή ενός απαχθέντος παιδιού στη σωστή χώρα διαμονής του·

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η Σύμβαση έχει εφαρμογή μόνο μεταξύ των χωρών που την έχουν επικυρώσει ή που έχουν προσχωρήσει σε αυτήν·

Δ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η προσχώρηση νέων κρατών πρέπει να γίνεται αποδεκτή από τα κράτη που είναι ήδη μέλη, ώστε να μπορεί η Σύμβαση να εφαρμόζεται μεταξύ τους·

E.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η αποδοχή των προσχωρήσεων είναι επομένως υψίστης σημασίας·

ΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ήδη ασκήσει την εσωτερική της αρμοδιότητα στο πεδίο της διεθνούς απαγωγής παιδιών, ειδικά μέσω του Κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2201/2003 του Συμβουλίου περί της διεθνούς δικαιοδοσίας, αναγνώρισης και εκτέλεσης αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας[12]·

Ζ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι κατά συνέπεια η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αποκτήσει αποκλειστική εξωτερική αρμοδιότητα στο πεδίο της διεθνούς απαγωγής παιδιών·

H. λαμβάνοντας υπόψη ότι, επειδή η Σύμβαση δεν επιτρέπει σε διεθνείς οργανισμούς να είναι μέλη της, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να εξουσιοδοτήσει τα κράτη μέλη να ενεργήσουν βάσει των δικών της συμφερόντων αποδεχόμενα τις ως άνω προσχωρήσεις·

Θ. λαμβάνοντας υπόψη ότι το Συμβούλιο θα πρέπει ως εκ τούτου να λάβει μέτρα το ταχύτερο για την έγκριση των προτεινόμενων από την Επιτροπή αποφάσεων, καθώς και να ζητήσει αμέσως τη γνωμοδότηση του Κοινοβουλίου·

Ι.   λαμβάνοντας υπόψη ότι, παρά το επείγον του θέματος και την ξεκάθαρη κατάσταση από νομικής πλευράς, το Συμβούλιο δείχνει να έχει αποφασίσει να καθυστερήσει να ζητήσει τη γνωμοδότηση του Κοινοβουλίου και να εγκρίνει τις αποφάσεις, με σκοπό να αμφισβητήσει ως θέμα αρχής τη νομική βάση αυτών των αποφάσεων·

1.  απευθύνει στο Συμβούλιο τις ακόλουθες συστάσεις:

     α)  το Συμβούλιο θα πρέπει να ξεκινήσει αμέσως τη διαδικασία έγκρισης των ανωτέρω προτεινομένων προτάσεων·

     β)  προς το σκοπό αυτό, θα πρέπει να ζητήσει τη γνωμοδότηση του Κοινοβουλίου επί των οκτώ προτεινόμενων αποφάσεων·

     γ)  προς το συμφέρον των ευρωπαίων πολιτών, που θα ωφεληθούν από την έγκριση των αποφάσεων, θα πρέπει να αποφύγει να παρεμποδίσει την εύρυθμη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης με αβάσιμα νομικά προσχήματα·

2.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο και, προς ενημέρωση, στην Επιτροπή και στο Μόνιμο Γραφείο της Διάσκεψης της Χάγης για το Ιδιωτικό Διεθνές Δίκαιο.

[1] Υπόθεση 22/70, Επιτροπή κατά Συμβουλίου (ERTA), [1971] ECR 263, παράγραφος 16.
[2] Υπόθεση C-467/98, Επιτροπή κατά Δανίας, [2002] ECR I-9519, παράγραφος 77.
[3] Γνωμοδότηση 1/03 για την αρμοδιότητα της Κοινότητας να συνάψει τη νέα Σύμβαση του Λουγκάνο για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, [2006] ECR I-1145, παράγραφος 126.
[4] COM(2011)0904 .
[5] COM(2011)0908 .
[6] COM(2011)0909 .
[7] COM(2011)0911 .
[8] COM(2011)0912 .
[9] COM(2011)0915 .
[10] COM(2011)0916 .
[11] COM(2011)0917 .
[12] ΕΕ L 338, 23.12.2003, σ. 1.