Parlament Europejski,

–   uwzględniając fakt, że Traktat UE wywodzi się z Traktatu EWWiS,

–   uwzględniając fakt, że po wygaśnięciu Traktatu EWWiS sektory węgla i stali podlegają postanowieniom Traktatu UE,

–   uwzględniając fakt, że jednym z celów Unii Europejskiej jest wspieranie przemysłu hutniczego, aby stał się konkurencyjny oraz elastycznie reagował na zmieniające się warunki rynkowe na terenie Europy i poza nią,

–   uwzględniając, że przemysł hutniczy stanowi niezbędny warunek wzrostu gospodarczego i dobrobytu w Europie,

–   uwzględniając, że w europejskim przemyśle hutniczym występuje znaczny spadek popytu, co powoduje stopniową utratę miejsc pracy i konkurencyjności,

–   uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie przemysłu hutniczego oraz restrukturyzacji, przenoszenia i zamykania przedsiębiorstw w Unii Europejskiej,

–   uwzględniając komunikat Komisji z dnia 2 lutego 2011 r. zatytułowany „Stawianie czoła wyzwaniom związanym z rynkami towarowymi i surowcami” (COM(2011)0025),

–   uwzględniając strategię „Europa 2020”,

–   uwzględniając komunikat Komisji z dnia 10 października 2012 r. zatytułowany „Silniejszy przemysł europejski na rzecz wzrostu i ożywienia gospodarczego” (COM(2012)0582),

–   uwzględniając art. 115 ust. 5 oraz art. 110 ust. 2 Regulaminu PE,

A. mając na uwadze, że w interesie całej Unii Europejskiej leży utrzymanie działań, które składają się na jej strukturę przemysłową, oraz zapewnienie bezpieczeństwa dostaw energii dzięki produkcji krajowej;

B.  mając na uwadze, że przemysł hutniczy odgrywa kluczową rolę w gospodarce europejskiej oraz że konkurencyjny europejski przemysł hutniczy stanowi podstawę rozwoju i tworzenia wartości dla wielu głównych gałęzi przemysłu;

C. mając na uwadze, że sektor stalowy boryka się z silną konkurencją na rynku światowym, głównie ze strony krajów spoza UE, które działają w ramach różnych przepisów i norm, a udziałem tego sektora są również trudny dostęp do surowców i wyższe koszty;

D. mając na uwadze, że w ostatnich latach przemysł hutniczy stanął w obliczu wyzwań w zakresie restrukturyzacji i łączenia przedsiębiorstw;

E.  mając na uwadze, że branże przemysłu wykorzystujące zaawansowane technologie – na przykład sektor stalowy – są postrzegane jako wzorcowe pod względem wykorzystywania technologicznej wiedzy fachowej, a zatem muszą być chronione poprzez natychmiastowe działania mające na celu uniknięcie ich delokalizacji poza terytorium UE;

1.  zwraca się do Komisji, aby w krótkim terminie przedstawiła jasny obraz sytuacji w odniesieniu do istotnych zmian zachodzących w przemyśle hutniczym w Europie; podkreśla, że Komisja musi uważnie monitorować aktualny przebieg wydarzeń z myślą o ochronie dziedzictwa przemysłowego Europy i związanych z nim pracowników;

2.  przypomina, że po wygaśnięciu Traktatu EWWiS Komisja jest uprawniona do zajęcia się gospodarczymi i społecznymi skutkami rozwoju sytuacji w europejskim przemyśle hutniczym;

3.  wzywa Komisję, aby starannie zastanowiła się nad średnio- i długoterminowymi inicjatywami na rzecz wspierania i utrzymania przemysłu hutniczego;

4.  uważa, że Komisja musi nadać większe znaczenie polityce przemysłowej w celu zwiększenia konkurencyjności europejskiego przemysłu na rynku światowym z myślą o zagwarantowaniu równych warunków działania przy jednoczesnym zapewnieniu wysokich standardów społecznych i środowiskowych;

5.  wzywa Komisję, by przedłużyła mechanizm uprzedniego nadzoru przewidziany w rozporządzeniu (UE) nr 1241/2009 z dnia 16 grudnia 2009 r.

Dz.U. L 332 z 17.12.2009, s. 54.

6.  uważa, że warunkiem naprawy gospodarczej w Europie jest także silniejszy przemysł wytwórczy, w którym kluczową rolę odgrywa stal, i że niezbędne do jego ożywienia i odnowy są inwestycje w badania naukowe i innowacje;

7.  z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Komisji dotyczącą opracowania do 2013 r. planu działania UE w zakresie sektora stalowego, lecz podkreśla, że plan ten musi zostać przedstawiony jak najszybciej;

8.  wzywa Komisję, aby przyjęła konkretne środki na rzecz zmniejszenia kosztów energii w średnim i długim okresie, zwłaszcza w przypadku energochłonnych sektorów przemysłu, a także aby promowała tworzenie konsorcjów przedsiębiorstw;

9.  wzywa Komisję, aby oceniła możliwość wprowadzenia certyfikacji jakości dla wyrobów hutniczych;

10. wzywa Komisję do ścisłego monitorowania rozwoju sytuacji w zakładach (zlokalizowanych we Florange, Liège, Terni, Targoviste, Schifflange, Piombino, Campia Turzii, Rodange, Otelu Rosu, Trieście i in.), których dalsze istnienie w obecnej postaci jest niepewne, aby zagwarantować, że konkurencyjność europejskiego sektora stalowego ani jego znaczenie jako sektora zatrudnienia nie będą zagrożone;

11. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji, Radzie oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.