Dokument z posiedzenia
15.5.2013 B7‑0188/2013
PROJEKT REZOLUCJI
złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie odzyskiwania mienia przez kraje, w których zachodzą przemiany zapoczątkowane w czasie arabskiej wiosny
( 2013/2612(RSP) )
Charles Tannock
w imieniu grupy ECR
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie odzyskiwania mienia przez kraje, w których zachodzą przemiany zapoczątkowane w czasie arabskiej wiosny
( 2013/2612(RSP) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając kierunki i strategie Komisji i Rady dotyczące różnych krajów świata arabskiego,
– uwzględniając wcześniejsze rezolucje Zgromadzenia Parlamentarnego Unii dla Śródziemnomorza, a także politykę śródziemnomorską UE,
– uwzględniając niedawne przemówienia komisarza ds. rozszerzenia i polityki sąsiedztwa Štefana Fülego dotyczące arabskiej wiosny,
– uwzględniając niedawne przemówienia wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Catherine Ashton na temat arabskiej wiosny,
– uwzględniając Biuro ONZ ds. Narkotyków i Przestępczości oraz konwencję ONZ przeciwko korupcji,
– uwzględniając sprawozdanie z pierwszego forum arabskiego poświęconego odzyskiwaniu mienia,
– uwzględniając Partnerstwo z Deauville,
– uwzględniając pięciu laureatów nagrody im. Sacharowa z 2011 r., którzy byli przedstawicielami arabskiej wiosny,
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że Tunezja i Egipt obchodziły drugą rocznicę wydarzeń arabskiej wiosny w styczniu 2013 r., zaś Libia w lutym 2013 r.;
B. mając na uwadze, że wiele krajów arabskiej wiosny nadal boryka się z rozlicznymi problemami, w tym z gwałtownymi protestami, rosnącym bezrobociem, trudnościami gospodarczymi i administracyjnymi, a także wyzwaniami związanymi z procesem demokratyzacji;
C. mając na uwadze, że byli przywódcy Tunezji, Egiptu i Libii zgromadzili ogromne sumy pieniężne i rozliczne dobra (np. samoloty, metale szlachetne i dzieła sztuki), które zostały zdeponowane w bankach lub ukryte w USA, Kanadzie, innych krajach Bliskiego Wschodu, w Szwajcarii lub w Wielkiej Brytanii;
D. mając na uwadze, że w dniu 14 stycznia 2011 r. rząd szwajcarski zamroził majątek byłego przywódcy tunezyjskiego Zine'a el Abidine'a Bena Alego; a także, że majątek ten szacuje się na 68 mln USD;
E. mając na uwadze, że w dniu 14 stycznia 2011 r. rząd brytyjski zamroził majątek byłego przywódcy egipskiego Hosniego Mubaraka; a także, że majątek ten szacuje się na 133 mln USD;
F. mając na uwadze, że Muammar Kaddafi zdeponował mienie wartości 168 mld USD w szeregu krajów; a także informacje, że 30 mld USD zdeponowano w USA oraz że ONZ i poszczególne kraje zamroziły nieznane kwoty;
1. potwierdza zobowiązanie do odzyskania skradzionego mienia należącego do krajów arabskiej wiosny oraz przyznaje, że odzyskiwanie tego mienia to trudne zadanie obejmujące identyfikację i wytropienie go, zagwarantowanie jego konfiskaty w drodze właściwych procesów sądowych i wreszcie dołożenie starań, by odzyskane i skonfiskowane mienie zostało zwrócone właściwemu państwu;
2. zwraca uwagę, że przepisy prawa w krajach, gdzie ulokowano środki finansowe, znacznie różnią się od siebie, przyznaje również, że Tunezja, Egipt i Libia napotkały trudności w systemach prawnych krajów, w których ulokowano środki finansowe; uznaje, że Wielka Brytania i Szwajcaria prowadzą działania, aby pomóc krajom arabskiej wiosny w odzyskaniu ich mienia poprzez zamrażanie go oraz środki na rzecz zapobieżenia transferowi nielegalnie zdobytego mienia w inne miejsca;
3. z zadowoleniem przyjmuje komentarze prezydenta Baracka Obamy potwierdzające zobowiązanie Stanów Zjednoczonych do współpracy z krajami G8 i krajami partnerstwa z Deauville mającej na celu odzyskanie i zwrot skradzionego mienia; z zadowoleniem przyjmuje wsparcie Stanów Zjednoczonych dla przemian demokratycznych krajów arabskiej wiosny;
4. zwraca uwagę, że poza mieniem znajdującym się w rękach byłych przywódców, skradzione mienie państwowe jest również rzekomo w posiadaniu małżonek i dzieci byłych przywódców; podkreśla, że podejmowano nielegalne działania i potwierdza, że poszczególne osoby stosowały zaawansowane techniki, aby celowo ukryć mienie; jest przekonany, że osoby te powinny zostać postawione przed sądem za kradzież majątku państwowego;
5. z zadowoleniem przyjmuje postępy, jakie dotychczas poczyniono, m. in. utworzenie brytyjskiej grupy zadaniowej ds. odzyskiwania mienia, grupy zadaniowej UE-Tunezja, międzynarodowego centrum odzyskiwania mienia oraz inicjatywy na rzecz odzyskiwania skradzionego mienia;
6. zadowoleniem przyjmuje priorytety partnerstwa z Deauville na rok 2013, w szczególności odzyskiwanie zasobów oraz fundusz na rzecz przemian, a także chwali rząd brytyjski, który w chwili obecnej przewodzi partnerstwu z Deauville, za silne przywództwo w procesie odzyskiwania mienia;
7. potwierdza zobowiązanie do przemian demokratycznych w krajach arabskiej wiosny i wzywa do udzielenia tym krajom wsparcia i pomocy w tworzeniu silnych i stabilnych systemów demokratycznych, w których szanuje się praworządność, prawa kobiet, przeprowadza się wolne i otwarte wybory i w których panuje wolność wypowiedzi;
8. podkreśla potrzebę stabilności gospodarczej oraz dobrobytu na Bliskim Wschodzie i zwraca uwagę, że odzyskane mienie poprawi trudną sytuację gospodarczą krajów arabskiej wiosny, ponieważ środki finansowe zostaną wykorzystane do tworzenia miejsc pracy, stymulowania rozwoju sektora prywatnego i finansowania programów socjalnych;
9. zobowiązuje swego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, rządom lub rządom tymczasowym krajów arabskiej wiosny oraz krajom G8 i członkom partnerstwa z Deauville.