Dokument z posiedzenia

 

15.5.2013                                                                                                                B7‑0188/2013

PROJEKT REZOLUCJI

złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu

w sprawie odzyskiwania mienia przez kraje, w których zachodzą przemiany zapoczątkowane w czasie arabskiej wiosny

( 2013/2612(RSP) )

Charles Tannock

w imieniu grupy ECR

 

B7‑0188/2013

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie odzyskiwania mienia przez kraje, w których zachodzą przemiany zapoczątkowane w czasie arabskiej wiosny

( 2013/2612(RSP) )

Parlament Europejski,

–   uwzględniając kierunki i strategie Komisji i Rady dotyczące różnych krajów świata arabskiego,

–   uwzględniając wcześniejsze rezolucje Zgromadzenia Parlamentarnego Unii dla Śródziemnomorza, a także politykę śródziemnomorską UE,

–   uwzględniając niedawne przemówienia komisarza ds. rozszerzenia i polityki sąsiedztwa Štefana Fülego dotyczące arabskiej wiosny,

–   uwzględniając niedawne przemówienia wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Catherine Ashton na temat arabskiej wiosny,

–   uwzględniając Biuro ONZ ds. Narkotyków i Przestępczości oraz konwencję ONZ przeciwko korupcji,

–   uwzględniając sprawozdanie z pierwszego forum arabskiego poświęconego odzyskiwaniu mienia,

–   uwzględniając Partnerstwo z Deauville,

–   uwzględniając pięciu laureatów nagrody im. Sacharowa z 2011 r., którzy byli przedstawicielami arabskiej wiosny,

–   uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że Tunezja i Egipt obchodziły drugą rocznicę wydarzeń arabskiej wiosny w styczniu 2013 r., zaś Libia w lutym 2013 r.;

B.  mając na uwadze, że wiele krajów arabskiej wiosny nadal boryka się z rozlicznymi problemami, w tym z gwałtownymi protestami, rosnącym bezrobociem, trudnościami gospodarczymi i administracyjnymi, a także wyzwaniami związanymi z procesem demokratyzacji;

C. mając na uwadze, że byli przywódcy Tunezji, Egiptu i Libii zgromadzili ogromne sumy pieniężne i rozliczne dobra (np. samoloty, metale szlachetne i dzieła sztuki), które zostały zdeponowane w bankach lub ukryte w USA, Kanadzie, innych krajach Bliskiego Wschodu, w Szwajcarii lub w Wielkiej Brytanii;

D. mając na uwadze, że w dniu 14 stycznia 2011 r. rząd szwajcarski zamroził majątek byłego przywódcy tunezyjskiego Zine'a el Abidine'a Bena Alego; a także, że majątek ten szacuje się na 68 mln USD;

E.  mając na uwadze, że w dniu 14 stycznia 2011 r. rząd brytyjski zamroził majątek byłego przywódcy egipskiego Hosniego Mubaraka; a także, że majątek ten szacuje się na 133 mln USD;

F.  mając na uwadze, że Muammar Kaddafi zdeponował mienie wartości 168 mld USD w szeregu krajów; a także informacje, że 30 mld USD zdeponowano w USA oraz że ONZ i poszczególne kraje zamroziły nieznane kwoty;

1.  potwierdza zobowiązanie do odzyskania skradzionego mienia należącego do krajów arabskiej wiosny oraz przyznaje, że odzyskiwanie tego mienia to trudne zadanie obejmujące identyfikację i wytropienie go, zagwarantowanie jego konfiskaty w drodze właściwych procesów sądowych i wreszcie dołożenie starań, by odzyskane i skonfiskowane mienie zostało zwrócone właściwemu państwu;

2.  zwraca uwagę, że przepisy prawa w krajach, gdzie ulokowano środki finansowe, znacznie różnią się od siebie, przyznaje również, że Tunezja, Egipt i Libia napotkały trudności w systemach prawnych krajów, w których ulokowano środki finansowe; uznaje, że Wielka Brytania i Szwajcaria prowadzą działania, aby pomóc krajom arabskiej wiosny w odzyskaniu ich mienia poprzez zamrażanie go oraz środki na rzecz zapobieżenia transferowi nielegalnie zdobytego mienia w inne miejsca;

3.  z zadowoleniem przyjmuje komentarze prezydenta Baracka Obamy potwierdzające zobowiązanie Stanów Zjednoczonych do współpracy z krajami G8 i krajami partnerstwa z Deauville mającej na celu odzyskanie i zwrot skradzionego mienia; z zadowoleniem przyjmuje wsparcie Stanów Zjednoczonych dla przemian demokratycznych krajów arabskiej wiosny;

4.  zwraca uwagę, że poza mieniem znajdującym się w rękach byłych przywódców, skradzione mienie państwowe jest również rzekomo w posiadaniu małżonek i dzieci byłych przywódców; podkreśla, że podejmowano nielegalne działania i potwierdza, że poszczególne osoby stosowały zaawansowane techniki, aby celowo ukryć mienie; jest przekonany, że osoby te powinny zostać postawione przed sądem za kradzież majątku państwowego;

5.  z zadowoleniem przyjmuje postępy, jakie dotychczas poczyniono, m. in. utworzenie brytyjskiej grupy zadaniowej ds. odzyskiwania mienia, grupy zadaniowej UE-Tunezja, międzynarodowego centrum odzyskiwania mienia oraz inicjatywy na rzecz odzyskiwania skradzionego mienia;

6.  zadowoleniem przyjmuje priorytety partnerstwa z Deauville na rok 2013, w szczególności odzyskiwanie zasobów oraz fundusz na rzecz przemian, a także chwali rząd brytyjski, który w chwili obecnej przewodzi partnerstwu z Deauville, za silne przywództwo w procesie odzyskiwania mienia;

7.  potwierdza zobowiązanie do przemian demokratycznych w krajach arabskiej wiosny i wzywa do udzielenia tym krajom wsparcia i pomocy w tworzeniu silnych i stabilnych systemów demokratycznych, w których szanuje się praworządność, prawa kobiet, przeprowadza się wolne i otwarte wybory i w których panuje wolność wypowiedzi;

8.  podkreśla potrzebę stabilności gospodarczej oraz dobrobytu na Bliskim Wschodzie i zwraca uwagę, że odzyskane mienie poprawi trudną sytuację gospodarczą krajów arabskiej wiosny, ponieważ środki finansowe zostaną wykorzystane do tworzenia miejsc pracy, stymulowania rozwoju sektora prywatnego i finansowania programów socjalnych;

9.  zobowiązuje swego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, rządom lub rządom tymczasowym krajów arabskiej wiosny oraz krajom G8 i członkom partnerstwa z Deauville.