Dokument z posiedzenia

 

11.6.2013                                                                                                                B7‑0305/2013

PROJEKT REZOLUCJI

złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/ wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu

w sprawie sytuacji w Turcji

( 2013/2664(RSP) )

Niki Tzavela, Nikolaos Salavrakos, Fiorello Provera, Lorenzo Fontana, Rolandas Paksas

w imieniu grupy EFD

 

B7‑0305/2013

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Turcji

( 2013/2664(RSP) )

Parlament Europejski,

–   uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje, w szczególności z dnia 18 kwietnia 2013 r. w sprawie sprawozdania dotyczącego postępów Turcji w 2012 r.[1],

–   uwzględniając ramy negocjacyjne przyjęte dla Turcji w dniu 3 października 2005 r.,

–   uwzględniając decyzję Rady 2008/157/WE z dnia 18 lutego 2008 r. w sprawie zasad, priorytetów i warunków ujętych w partnerstwie dla członkostwa zawartym z Republiką Turcji[2] („partnerstwo dla członkostwa”), jak również wcześniejsze decyzje Rady w sprawie partnerstwa dla członkostwa z 2001, 2003 i 2006 r.,

–   uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że do poniedziałku 3 czerwca 2013 r. w ponad 60 spośród 81 tureckich prowincji odnotowano różne formy protestu;

B.  mając na uwadze, że Turcja jest krajem kandydującym do przystąpienia do UE, ważnym sojusznikiem i członkiem NATO;

C. mając na uwadze, że kryteria kopenhaskie dotyczące przystąpienia do UE zobowiązują kraje kandydujące do przestrzegania zasad i podstaw demokracji, praw człowieka i praworządności;

D. mając na uwadze, że wolność zgromadzeń, wolność wypowiedzi (w tym za pośrednictwem mediów społecznościowych zarówno w internecie, jak i poza nim) oraz wolność prasy są podstawowymi zasadami UE;

E.  mając na uwadze, że wydaje się, iż projekt zabudowy parku Gezi był raczej katalizatorem niż przyczyną protestów;

F.  mając na uwadze, że według różnych relacji w całym kraju aresztowano ponad 3 tys. demonstrantów, w tym 1,5 tys. młodych ludzi;

G. mając na uwadze, że cztery osoby poniosły śmierć;

H. mając na uwadze, że większość demonstrantów to zwykli obywatele, którzy często zostają włączeni w protesty za pośrednictwem sieci mediów społecznościowych; mając na uwadze, że wielu z nich pracuje na stałe jako bankierzy, prawnicy, naukowcy oraz w innych gałęziach sektora prywatnego; ponadto mając na uwadze, że wśród demonstrantów jest szczególnie dużo kobiet;

1.  wyraża głębokie zaniepokojenie w świetle dowodów na brutalność policji i potępia nadmierne użycie siły wobec demonstrantów przez policję turecką;

2.  wzywa władze tureckie, by pociągnęły do odpowiedzialności osoby stojące za nadmiernym i nieproporcjonalnym użyciem siły oraz by zapewniły ofiarom rekompensaty;

3.  wzywa do szczegółowego zbadania zaistniałych incydentów oraz do pełnej powściągliwości ze strony sił policyjnych;

4.  apeluje do władz tureckich o rezygnację z akcji policji w czasie pokojowych demonstracji i zgromadzeń oraz do wykorzystywania jej jedynie w celu ochrony mienia w przypadku aktów wandalizmu i rabunku;

5.  wyraża głębokie ubolewanie z powodu faktu, że stacje tureckie nie zapewniły odpowiedniego relacjonowania rozwoju wydarzeń w Turcji; zachęca do jak najszerszego informowania o ostatnich wydarzeniach w głównych tureckich stacjach telewizyjnych;

6.  odnotowuje wypowiedź prezydenta Republiki Turcji, który stwierdził, że w demokracji nie chodzi tylko o wygranie wyborów, lecz o zapewnienie ludziom wolności wypowiedzi; apeluje do prezydenta, by nadal odgrywał rolę mediatora pomiędzy społeczeństwem a rządem tureckim;

7.  wzywa rząd turecki do podjęcia rozmów z głównym nurtem demonstrantów i do umożliwienia im wyrażenia opinii; podkreśla, że premier Turcji mógłby ogłosić bardziej integracyjny proces podejmowania przyszłych decyzji dotyczących takich przestrzeni publicznych jak park Gezi i innych terenów o znaczeniu narodowym;

8.  wzywa władze tureckie do ogłoszenia, że pokojowe demonstracje mogą się odbywać na placu Taksim;

9.  wyraża głębokie ubolewanie, że kryzys w Syrii powoduje efekt domina, wywierając wpływ na wewnętrzną sytuację w Turcji; odnotowuje z zaniepokojeniem, że ekstremiści sunniccy przekraczają nieustannie granicę między Turcją a Syrią i że dyskryminacja społeczności alewickich w Turcji nasila się w alarmującym tempie;

10. zauważa, że należy wykorzystać obecny kryzys jako punkt wyjścia do wznowienia znajdującego się w impasie procesu reform w Turcji;

11. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wysokiej przedstawiciel Unii ds. zagranicznych i polityki bezpieczeństwa/ wiceprzewodniczącej Komisji, sekretarzowi generalnemu Rady Europy, przewodniczącemu Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz rządowi i parlamentowi Republiki Turcji.

 

[1] Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0184
[2] Dz.U. L 51 z 26.2.2008, s. 4.