Zittingsdocument

 

10.9.2013                                                                                                                B7‑0411/2013

ONTWERPRESOLUTIE

naar aanleiding van een verklaring van de vicevoorzitter van de Commissie / hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid

ingediend overeenkomstig artikel 110, lid 2, van het Reglement

over de situatie in Egypte

( 2013/2820(RSP) )

Charles Tannock, Adam Bielan, Sajjad Karim

namens de ECR-Fractie

 

B7‑0411/2013

Resolutie van het Europees Parlement over de situatie in Egypte

( 2013/2820(RSP) )

Het Europees Parlement,

–   gezien zijn eerdere resoluties over Egypte, met name die van 4 juli 2013[1],

–   gezien de conclusies van de Europese Raad van 8 februari 2013 over de Arabische Lente,

–   gezien de conclusies van de Raad Buitenlandse Zaken van 27 februari 2012, 25 juni 2012, 31 januari 2013 en 8 februari 2013 over Egypte, en van 31 januari 2013 over EU‑steun voor duurzame verandering in samenlevingen in een overgangssituatie,

–   gezien de verklaringen van hoge vertegenwoordiger van de Unie Catherine Ashton van 3 juli 2013 over de situatie in Egypte en van 28 juni 2013 over de geplande betogingen in Egypte één jaar na het begin van de ambtstermijn van president Morsi,

–   gezien de verklaring van EP-Voorzitter Martin Schulz van 6 juni 2013 over de veroordeling van 43 ngo-medewerkers in Egypte, de gezamenlijke verklaring van hoge vertegenwoordiger Catherine Ashton en commissaris Štefan Füle van 5 juni 2013 over de Egyptische vonnissen tegen ngo's en de verklaring van de woordvoerder van hoge vertegenwoordiger Catherine Ashton van 2 juni 2013 over de nieuwe ngo-wet in Egypte,

–   gezien de associatieovereenkomst EU-Egypte van 2001, die in 2004 in werking is getreden en geschraagd is door het actieplan van 2007, en gezien het voortgangsverslag van de Commissie van 20 maart 2013 over de tenuitvoerlegging ervan,

–   gezien de Universele Verklaring van de rechten van de mens van 1948,

–   gezien het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten van 1966, waarbij Egypte partij is,

–   gezien de verklaring van 1 juli 2013 van generaal Abdul Fatah Khalil Al-Sisi, voorzitter van de Egyptische Hoge Raad van de strijdkrachten, en gezien de door de 6 aprilbeweging gepresenteerde politieke routekaart,

–   gezien de verklaringen over de ontwerpwetgeving inzake het maatschappelijk middenveld in Egypte van 8 mei 2013 van de hoge commissaris van de VN voor de mensenrechten en van 5 juni 2013 van de secretaris-generaal van de VN,

–   gezien het tussentijdse advies over het Egyptische wetsvoorstel inzake burgervakbonden dat de Europese Commissie voor democratie door middel van het recht (Commissie van Venetië) op haar 95e plenaire vergadering van 14 en 15 juni 2013 heeft uitgebracht,

–   gezien de verklaring van veertig Egyptische maatschappelijke organisaties van 30 mei 2013,

–   gezien het speciale verslag van de Europese Rekenkamer van 18 juni 2013 over de samenwerking van de EU met Egypte op het gebied van bestuur,

–   gezien artikel 110, lid 2, van zijn Reglement,

A. overwegende dat tijdens de zomer miljoenen mensen in Caïro en in heel Egypte de straat zijn opgegaan; overwegende dat het tot een aantal gewelddadige confrontaties is gekomen tussen de militaire regering van Egypte en de aanhangers van voormalig president Morsi; overwegende dat bij dit geweld naar schatting 850 doden en talrijke gewonden zijn gevallen, waaronder de Britse cameraman Mick Deane, die voor Sky News werkte, en de Britse tiener Deqa Hassan, die bij een vermoedelijke zelfmoordaanslag in Caïro een been verloor; overwegende dat duizenden mensen medische verzorging nodig hadden;

B.  overwegende dat Egypte nog steeds een moeilijke periode van overgang naar democratie doormaakt; overwegende dat het land voor belangrijke uitdagingen staat met betrekking tot de rechtsstaat, de eerbiediging van de mensenrechten en fundamentele vrijheden en sociale rechtvaardigheid;

C. overwegende dat de interim-regering op 14 augustus 2013 in Egypte de noodtoestand heeft afgekondigd en in verschillende Egyptische steden, waaronder Caïro, een uitgaansverbod heeft ingesteld van 19.00 tot 6.00 uur; overwegende dat dit verbod op 24 augustus 2013 werd beperkt tot de tijd tussen 21.00 en 6.00 uur, en nadien als gevolg van de verbeterde veiligheidssituatie nog eens werd teruggebracht tot de tijd tussen 23.00 en 6.00 uur;

D. overwegende dat velen de mening zijn toegedaan dat de leiders van de Moslimbroederschap hun politieke achterban niet duidelijk hebben opgedragen af te zien van geweld tegen de politie en het leger en er niet in zijn geslaagd in Egypte een echte democratie tot stand te brengen;

E.  overwegende dat met name de koptische christenen het slachtoffer waren van de recente incidenten; overwegende dat de politieke spanningen tussen de Moslimbroederschap en de christelijke gemeenschappen in Egypte tijdens de zomermaanden zijn toegenomen; overwegende dat melding is gemaakt van beschietingen en brandaanslagen tegen Egyptische christenen en christelijke kerken;

F.  overwegende dat Egypte geconfronteerd wordt met aanhoudende economische moeilijkheden, die nog worden versterkt door de tijdelijke sluiting van een aantal populaire toeristische bestemmingen; overwegende dat voor economische welvaart in het land politieke stabiliteit, een gezond economisch beleid, maatregelen voor corruptiebestrijding en internationale steun nodig zijn; overwegende dat sociale rechtvaardigheid en een hogere levensstandaard voor de burgers cruciale elementen zijn in de overgang naar een open, stabiel, democratisch, vrij en welvarend Egypte;

1.  veroordeelt in de meest krachtige bewoordingen het geweld dat alle betrokken partijen tijdens de zomermaanden in Egypte hebben gebruikt; spreekt zijn solidariteit uit met de Egyptische bevolking en betuigt zijn oprechte medeleven met de families van de slachtoffers;

2.  onderstreept de dringende noodzaak van nationale verzoening, die van de Egyptische leiders een oprechte inspanning vereist om constructief mee te werken aan de overgang naar een echte democratie die streeft naar vrede en participatie van alle burgers; vraagt de Egyptische leiders lering te trekken uit de ervaringen van de vorige Egyptische regeringen, met name die van voormalig president Morsi;

3.  dringt erop aan dat de Egyptische regering de veiligheid van alle burgers waarborgt, ongeacht hun politieke en religieuze standpunten of achtergrond; verzoekt de Egyptische regering de mensenrechten en fundamentele vrijheden te eerbiedigen, de vrijheid van vereniging en de vrije meningsuiting te beschermen en haar internationale verplichtingen ten volle na te komen; roept alle partijen op zich verantwoordelijk te gedragen en alle gewelddaden en provocaties te voorkomen die een ondermijning of belemmering kunnen vormen voor het legitieme recht van het volk om vreedzaam te betogen en vrij zijn wil en mening te uiten;

4.  uit zijn bezorgdheid over de verslechterde situatie op het Sinaï‑schiereiland en vreest dat de toenemende aanvallen door militante groeperingen, waaronder de aanval van 19 augustus 2013 waarbij ten minste 24 Egyptische politieagenten standrechtelijk werden geëxecuteerd, ernstige gevolgen kunnen hebben voor Egypte, het Midden-Oosten en de ruimere regio;

5.  meent dat de Egyptische leiders bereid moeten zijn de burgers te raadplegen over de hervorming van de nieuwe Egyptische grondwet en roept de Egyptische leiders op hierover een referendum te houden; verwacht dat vrije en eerlijke parlementsverkiezingen zullen volgen; herhaalt dat de Egyptische leiders lering moeten trekken uit de ervaringen van de vorige regeringen;

6.  verzoekt de Egyptische leiders tegelijk met de politieke instabiliteit ook de economische instabiliteit aan te pakken; is van mening dat de Egyptische leiders economische hervormingen moeten doorvoeren en dat het van essentieel belang is te zorgen voor democratische stabiliteit in Egypte zodat de toeristische economie zich kan herstellen;

7.  verzoekt de EU en haar lidstaten steun en technische bijstand te blijven verlenen aan Egyptische ngo's en met hen samen te werken aan de bewustmaking van het maatschappelijk middenveld en de versterking van de cultuur van civiele actie en maatschappelijke activiteit in het land, die cruciaal zijn voor een diepgewortelde en duurzame democratie;

8.  verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de hoge vertegenwoordiger / vicevoorzitter, de parlementen en regeringen van de lidstaten en het parlement en de regering van Egypte.

[1] Aangenomen teksten, P7_TA(2013)0333