Dokument z posiedzenia
16.10.2013 B7‑0474/2013
PROJEKT REZOLUCJI
złożony w następstwie oświadczeń Rady i Komisji
zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie przepływów migracyjnych w rejonie Morza Śródziemnego, ze zwróceniem szczególnej uwagi na tragiczne wydarzenia u wybrzeży Lampedusy
( 2013/2827(RSP) )
Salvatore Iacolino, Véronique Mathieu Houillon, Manfred Weber, Roberta Angelilli, Ivo Belet, Marco Scurria, Hubert Pirker
w imieniu grupy PPE
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie przepływów migracyjnych w rejonie Morza Śródziemnego, ze zwróceniem szczególnej uwagi na tragiczne wydarzenia u wybrzeży Lampedusy
( 2013/2827(RSP) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1168/2011 z dnia 25 października 2011 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2004 ustanawiające Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej[1],
– uwzględniając stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu dnia 10 października 2013 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2013 ustanawiającego europejski system nadzoru granic (EUROSUR)[2],
– uwzględniając wspólny komunikat Komisji i wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 20 marca 2013 r. zatytułowany „Europejska polityka sąsiedztwa: dążenie do wzmocnienia partnerstwa” (JOIN/2013/0004),
– uwzględniając swą rezolucję z dnia 7 kwietnia 2011 r. w sprawie przeglądu europejskiej polityki sąsiedztwa – wymiaru południowego[3],
– uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 439/2010 z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie utworzenia Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu[4],
– uwzględniając konwencje genewskie z 1949 r. oraz dodatkowe protokoły do nich,
– uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich[5],
– uwzględniając decyzję Rady 2009/371/WSiSW z dnia 6 kwietnia 2009 r. ustanawiającą Europejski Urząd Policji (Europol)[6],
– uwzględniając pytanie ustne z dnia 20 maja 2013 r. dotyczące dobrowolnego i stałego unijnego programu relokacji,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych z wizyty delegacji komisji na Lampedusie w listopadzie 2011 r.,
– uwzględniając wizytę, jaką w dniu 9 października 2013 r. złożyli na Lampedusie przewodniczący Komisji Europejskiej José Manuel Barroso i komisarz do spraw wewnętrznych Cecilia Malmström, oraz powiązaną debatę na posiedzeniu plenarnym, która odbyła się tego samego dnia i była poświęcona polityce migracyjnej UE dotyczącej basenu Morza Śródziemnego, ze zwróceniem szczególnej uwagi na tragiczne wydarzenia u wybrzeży Lampedusy,
– uwzględniając końcową rezolucję parlamentarnej Komisji Specjalnej ds. Przestępczości Zorganizowanej, Korupcji i Prania Pieniędzy, ze szczególnym odniesieniem do walki z handlem ludźmi i tzw. handlarzami śmierci,
– uwzględniając art. 77 i 80 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że kilkuset migrantów zmarło niedawno w pobliżu włoskiej wyspy Lampedusa, a parę tysięcy innych zmarło w ostatnich dziesięcioleciach na Morzu Śródziemnym;
B. mając na uwadze, że tragiczne wydarzenia u wybrzeży Lampedusy należy rozpatrywać w kontekście przepływów migracyjnych w rejonie Morza Śródziemnego, które są trwałe i niekontrolowane, przy czym dotyczą głównie państw członkowskich w południowej Europie, ale stanowią poważne zagrożenie dla wszystkich państw członkowskich;
C. mając na uwadze, że zawirowania polityczne w Afryce Północnej, zwłaszcza Egipcie, Libii i Tunezji, a ostatnio kryzys syryjski doprowadziły do niepokojącego wzrostu nielegalnych przepływów migracyjnych skutkujących wyjątkową sytuacją;
D. mając na uwadze, że celem nowego wspólnego europejskiego systemu azylowego po wprowadzeniu do niego zmian jest zapewnienie jaśniejszych zasad oraz zagwarantowanie uchodźcom potrzebującym ochrony międzynarodowej sprawiedliwej i odpowiedniej ochrony w kontekście zwykłych i regularnych przepływów migracyjnych;
E. mając na uwadze, że zasadę solidarności i sprawiedliwego podziału odpowiedzialności zapisano w art. 80 TFUE;
F. mając na uwadze, że FRONTEX koordynuje m.in. patrole u wybrzeży Włoch przy użyciu personelu, łodzi, samolotów i helikopterów, a część tego sprzętu i personelu została wypożyczona przez wiele państw członkowskich;
G. mając na uwadze, że Komisja zaproponowała wzmocnienie roli FRONTEKS-u na Morzu Śródziemnym, wdrożenie operacji patrolowania poszukiwawczo-ratowniczego od Cypru po Hiszpanię oraz wykorzystanie systemu EUROSUR;
H. mając na uwadze, że w związku z przepływami migracyjnymi w ostatnich dniach Komisja zobowiązała się do przekazania Włochom z unijnych środków kwoty 30 000 000 EUR;
I. mając na uwadze, że w przemycie i handlu ludźmi wykorzystywana jest nielegalna migracja, a ofiary są przez siatki przestępcze zmuszane do przybycia do Europy, zwabiane tam lub zachęcane przy pomocy oszustwa i że problemy te stanowią poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa UE i dla życia migrantów;
1. wyraża ubolewanie, że nie zapobieżono tragicznym wydarzeniom na Lampedusie mimo przyjętych już środków na rzecz ratowania życia ludzkiego w basenie Morza Śródziemnego;
2. uważa, że – jak bezpośrednio oświadczyły włoskie władze – dotychczasowe instrumenty i środki nie pozwalają na zapewnienie skutecznych rozwiązań w celu zapobiegania kolejnym podobnym tragediom;
3. uważa, że ratowanie życia ludzkiego w basenie Morza Śródziemnego rozpoczyna się w krajach trzecich, i wzywa do lepszej, skuteczniejszej współpracy między UE a krajami trzecimi, aby zapobiec powtarzaniu się zdarzeń podobnych do tych, jakie miały miejsce u wybrzeży Lampedusy;
4. z zadowoleniem przyjmuje nową operację „Mare Nostrum” w zakresie patrolowania, ratownictwa i nadzoru wprowadzoną przez Włochy w celu nasilenia humanitarnych działań ratunkowych na Morzu Śródziemnym;
5. apeluje o niesienie pomocy humanitarnej osobom, które uszły z życiem z takich tragicznych zdarzeń, oraz zwraca się do UE i państw członkowskich o dalsze przestrzeganie zobowiązań w zakresie gwarantowania tym osobom, zwłaszcza niepełnoletnim pozostającym bez opieki, powszechnych praw podstawowych;
6. podkreśla, że gwarantując prawa człowieka wszystkim migrantom, UE powinna skupić się na prawdziwych uchodźcach objętych konwencją genewską, aby zapewnić jak najlepszą pomoc i ochronę osobom do tego uprawnionym;
7. uznaje ogromne wysiłki podejmowane przez włoskie władze, organizacje pozarządowe takie jak Caritas i Czerwony Krzyż, a także miejscową ludność na rzecz wstępnego przyjęcia i ratowania wszystkich imigrantów i uchodźców, i wzywa Komisję do udostępnienia w niedalekiej przyszłości środków zapowiedzianych przez przewodniczącego Barroso;
8. podkreśla, że w kwestii przyjmowania uchodźców konieczne jest bardziej spójne podejście i większa solidarność z państwami członkowskimi, na które wywierana jest szczególna presja;
9. wzywa Komisję do zapewnienia pomocy krajom trzecim, w szczególności krajom pochodzenia i tranzytu do UE, w zakresie usprawnienia lokalnej infrastruktury, pomocy medycznej, kontroli granicznych, systemów azylowych i warunków przyjmowania;
10. uważa, że w najbliższej przyszłości priorytetem dla Unii są umowy dwustronne dotyczące zarządzania migracją pomiędzy UE a krajami tranzytowymi po drodze do UE, łącznie z finansowaniem obiektów policyjnych i szkoleń w zakresie możliwości egzekwowania prawa, a także z udzielaniem tym krajom – oraz krajom pochodzenia migrantów – pomocy w celu dywersyfikacji i poprawy stanu ich gospodarki;
11. z zadowoleniem przyjmuje ustanowienie przez Radę na wniosek Włochy grupy zadaniowej mającej na celu usprawnienie pozostających w dyspozycji UE instrumentów, które dzięki metodzie współpracy można by wykorzystywać bardziej efektywnie;
12. wzywa do zajęcia się w pierwszej kolejności lepszą koordynacją środków i zasobów UE, również pozostających w dyspozycji FRONTEKS-u (jak EUROSUR) i Europolu, w celu wzmożenia przy udziale państw trzecich walki z siatkami przestępczymi złożonymi z handlarzy ludźmi i przemytników;
13. z zadowoleniem przyjmuje propozycje Komisji, aby uruchomić operację poszukiwawczo-ratowniczą od Cypru po Hiszpanię oraz wzmocnić FRONTEX poprzez zwiększenie budżetu agencji i jej zdolności z myślą o ratowaniu życia ludzkiego oraz zwalczaniu handlu ludźmi i przemytu; zachęca państwa członkowskie do wysyłania większej liczby funkcjonariuszy straży granicznej oraz większej ilości środków i sprzętu, aby wspomóc FRONTEX, a także do oceny możliwości utworzenia pod patronatem FRONTEKS-u zespołu złożonego ze służb ochrony wybrzeża UE;
14. wzywa do zaostrzenia sankcji wobec przemytników i handlarzy ludźmi oraz do szeroko zakrojonych kampanii informacyjnych na rzecz podnoszenia świadomości w zakresie rodzajów ryzyka grożących tym, którzy powierzają swoje życie handlarzom ludźmi i przemytnikom;
15. podkreśla, że państwa członkowskie mogą rozważyć proces dobrowolnych przesiedleń wewnątrz UE;
16. zwraca się do Rady i Komisji o zbadanie możliwości ustanowienia w regionie Morza Śródziemnego nowego biura operacyjnego FRONTEKS-u, którego wszystkie koszty ponosiłoby wybrane państwo członkowskie;
17. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji i rządom państw członkowskich.