Dokument z posiedzenia
4.2.2014 B7‑0138/2014
PROJEKT REZOLUCJI
złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie sytuacji na Ukrainie
( 2014/2547(RSP) )
Rebecca Harms, Mark Demesmaeker, Werner Schulz, Tarja Cronberg, Raül Romeva i Rueda, Indrek Tarand
w imieniu grupy Verts/ALE
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji na Ukrainie
( 2014/2547(RSP) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 grudnia 2013 r. w sprawie wyniku szczytu w Wilnie i przyszłości Partnerstwa Wschodniego, zwłaszcza w odniesieniu do Ukrainy[1],
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 23 października 2013 r. pt. „Europejska polityka sąsiedztwa: dążenie do wzmocnienia partnerstwa – stanowisko Parlamentu Europejskiego w sprawie sprawozdań za rok 2012[2],
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 września 2013 r. w sprawie nacisku wywieranego przez Rosję na kraje Partnerstwa Wschodniego[3],
– uwzględniając wspólne oświadczenie przyjęte podczas szczytu Partnerstwa Wschodniego w dniu 29 listopada 2013 r. zatytułowane „Partnerstwo Wschodnie: przyszłe działania”,
– uwzględniając oświadczenia wysokiej przedstawiciel / wiceprzewodniczącej Komisji Catherine Ashton z dnia 22 stycznia 2014 r. w sprawie stosowania przemocy i zgłoszonych przypadków śmierci demonstrantów w Kijowie i z dnia 17 stycznia 2014 r. w sprawie rozwoju sytuacji w ukraińskim parlamencie,
– uwzględniając konkluzje z posiedzenia Rady do Spraw Zagranicznych z dnia 20 stycznia 2014 r. w sprawie Ukrainy,
– uwzględniając szczyt UE-Rosja z dnia 28 stycznia 2014 r.,
– uwzględniając umowę o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską a Ukrainą, która weszła w życie z dniem 1 marca 1998 r., a także nowy układ o stowarzyszeniu parafowany w dniu 30 marca 2012 r.,
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że po decyzji rządu Ukrainy o zawieszeniu podpisania układu o stowarzyszeniu w całym kraju setki tysięcy ludzi spontanicznie wyszły na ulice popierając opcję europejską; mając na uwadze, że w Kijowie protestujący prowadzili pokojowe demonstracje na Placu Niepodległości, domagając się zdecydowanej zmiany politycznej w celu nakłonienia rządu, zmienił swoją decyzję;
B. mając na uwadze, że w ostatnich tygodniach sytuacja pogorszyła się jeszcze bardziej, a ludzie wyszli na ulice w obronie demokracji i praw obywatelskich po brutalnym rozprawieniu się z demonstrantami, obrońcami praw człowieka i dziennikarzami przez wyspecjalizowaną jednostkę milicji Berkut;
C. mając na uwadze, ze pomimo międzynarodowej presji nadal trwa polityka zastraszania, represji i przemocy wobec demonstrantów, miały miejsce kolejne aresztowania, ponad 2 tys. osób zostało rannych, było wielu uprowadzonych i przynajmniej sześć osób zabitych;
D. mając na uwadze, że w dniu 28 stycznia 2014 r. premier Mykoła Azarow i jego gabinet podali się do dymisji; mając na uwadze, że tego samego dnia Rada Najwyższa uchyliła ustawy przyjęte w pośpiechu w dniu 16 stycznia, które ograniczały prawo do zgromadzeń i wolność wypowiedzi oraz działalność organizacji społeczeństwa obywatelskiego;
E. mając na uwadze, że następnego dnia ukraiński parlament przyjął ustawę o amnestii bez wcześniejszego porozumienia z opozycją w sprawie przepisów tego prawa ani w sprawie jego zastosowania oraz bez uregulowania kwestii powszechnej bezkarności organów ścigania;
F. mając na uwadze, że kwestia Ukrainy była bardzo ważnym tematem podczas szczytu UE–Rosja, który odbył się w Brukseli w dniu 28 stycznia 2014 r.;
1. wyraża sympatię i solidarność z ludźmi na Ukrainie, którzy w ciągu ostatnich dwóch miesięcy wyszli na ulice, aby wyrazić swoje poparcie dla europejskiego wyboru, demokracji i poszanowania praw człowieka, oraz zdecydowanie ich wspiera;
2. zdecydowanie potępia przeprowadzone przez ukraińskie siły specjalne brutalne ataki na demonstrantów, akty zastraszania i prześladowania przez organy ścigania, uprowadzanie protestujących, arbitralne aresztowania, przedłużające się przetrzymywanie w areszcie śledczym oraz stosowanie strategii prowokacji; wzywa również do pociągnięcia sprawców do odpowiedzialności;
3. wzywa prezydenta Janukowicza do wydania rozkazu zaprzestania tych praktyk oraz wzywa do natychmiastowego i bezwarunkowego zwolnienia i politycznej rehabilitacji wszystkich nielegalnie przetrzymywanych demonstrantów i więźniów politycznych, w tym Julii Tymoszenko; wzywa do utworzenia komisji śledczej w celu zbadania wszystkich przypadków łamania praw człowieka, które miały miejsce od początku demonstracji;
4. z zadowoleniem przyjmuje głosowanie Rady Najwyższej z dnia 28 stycznia 2014 r., w wyniku którego uchylone zostały niedemokratyczne ustawy z dnia 16 stycznia 2014 r. po tym, jak zostało osiągnięte porozumienie między rządzącą większością a siłami opozycji, oraz wyraża ubolewanie, że nie udało się osiągnąć takiego porozumienia w sprawie ustawy o amnestii; wzywa w związku z tym do kontynuowania dialogu między liderami politycznymi i wyraża nadzieję, że doprowadzi to wkrótce do pokojowego rozwiązania kryzysu;
5. uważa, że jedną z ważnych kwestii, którymi należy się zająć, aby rozwiązać kryzys na Ukrainie, jest zmiana układu sił między instytucjami i ewentualny powrót do konstytucji z 2004 r., która w roku 2010 została nielegalnie obalona przez Trybunał Konstytucyjny, z obejściem ukraińskiego parlamentu;
6. uważa, że aktywna obecność posłów do Parlamentu Europejskiego w Kijowie może zapobiec dalszej eskalacji kryzysu i wzywa w związku z tym do wysłania stałej misji parlamentarnej na Ukrainę, z udziałem również parlamentów narodowych, w celu rozładowania napięcia i ułatwienia dialogu między stronami;
7. zwraca uwagę, że propozycja podpisania układu o stowarzyszeniu jest nadal aktualna oraz że UE jest gotowa do podpisania układu, kiedy tylko obecny kryzys polityczny zostanie rozwiązany oraz jak tylko zostaną osiągnięte wskaźniki ustalone przez Radę Spraw Zagranicznych w grudniu 2012 r.;
8. oczekuje, że Rada i Komisja spełnią swoje obietnice i nadal będą wspierać Ukrainę w procesie przezwyciężania tego głębokiego kryzysu politycznego i gospodarczego; wzywa w szczególności Komisję do znalezienia sposobu dostarczenia pomocy medycznej dla wszystkich ofiar przemocy w trakcie demonstracji;
9. wzywa w związku z tym Radę do podjęcia natychmiastowych działań, w tym wywarcia większej presji dyplomatycznej, i do wprowadzenia nakierowanych środków i sankcji na podróżowanie, zamrożenia aktywów i własności tych wszystkich ukraińskich polityków, ustawodawców i ich sponsorów ze środowiska biznesu, którzy są odpowiedzialni za tłumienie demonstracji i śmierć protestujących, oraz do zwiększenia wysiłków na rzecz zwalczania prania pieniędzy i oszustw podatkowych przez ukraińskie przedsiębiorstwa i ludzi biznesu w europejskich bankach;
10. wzywa w szczególności Radę i Komisję do zwiększenia wysiłków na rzecz zaangażowania MFW, Banku Światowego, EBOR i EBI, aby jak najszybciej przyjąć długoterminowy pakiet konkretnego wsparcia finansowego, mający na celu udzielenie Ukrainie pomocyw poprawie pogarszającej się sytuacji gospodarczej i społecznej oraz udzielić gospodarczego wsparcia w celu uruchomienia procesu koniecznych, głębokich i rozległych reform ukraińskiej gospodarki;
11. jest zdania, że szybka finalizacja porozumienia o ruchu bezwizowym między UE a Ukrainą jest najlepszym sposobem reakcji na wezwania ukraińskiego społeczeństwa obywatelskiego i studentów, którzy w ciągu ostatnich kilku dni demonstrowali na placach w całym kraju w poparciu dla europejskiego wyboru Ukrainy; wskazuje, że porozumienie to przyśpieszy i ułatwi wymianę i kontakty międzyludzkie w społeczeństwach obywatelskich, tym samym zwiększając wzajemne zrozumienie i stwarzając ukraińskiej opinii publicznej możliwość zapoznania się z europejskimi standardami i najlepszymi praktykami we wszelkich obszarach; w międzyczasie wzywa do natychmiastowego wprowadzenia przejściowych, bardzo prostych i niedrogich procedur wizowych;
12. wzywa w związku z tym Moskwę do przyjęcia konstruktywnej postawy i powstrzymywania się od środków odwetowych oraz nieuzasadnionej presji mających na celu podważenie suwerennego prawa jej sąsiadów do swobodnego decydowania o swojej przyszłości; nalega na UE i państwa członkowskie, by jednomyślnie prowadziły rozmowy z Rosją, wspierając europejskie aspiracje tych państw Partnerstwa Wschodniego, które w sposób swobodny decydują się na pogłębianie swoich stosunków z UE; wzywa w związku z tym UE, by wspierała Ukrainę i wszystkie inne państwa Partnerstwa Wschodniego w WTO i innych organizacjach międzynarodowych w przypadku jakiegokolwiek sporu z Federacją Rosyjską;
13. wzywa ponadto Komisję do działania wraz z władzami Ukrainy na rzecz znalezienia sposobów zrównoważenia skutków działań odwetowych podjętych przez Moskwę w celu uniemożliwienia podpisania układu o stowarzyszeniu;
14. wzywa Komisję do znacznego zwiększenia funduszy na rzecz organizacji społeczeństwa obywatelskiego na Ukrainie oraz do rozwoju zrównoważonej, dostosowanej do tego kraju i widocznej strategii wsparcia społeczeństwa obywatelskiego na Ukrainie; uważa, że należy zapewnić odpowiednie zasoby ludzkie na rzecz zarządzania takim programem wsparcia dla społeczeństwa obywatelskiego;
15. uważa ponadto, że Ukrainie należy ofiarować prawdziwą europejską perspektywę, kiedy kraj ten pokaże, w sposób praktyczny, swoją gotowość do przeprowadzenia reform i przyjęcia oraz dzielenia wartości z UE;
16. wskazuje, że strategii komunikacyjnej UE w państwach partnerskich nadal brakuje skuteczności; nalega w związku z tym na Komisję, by dołożyła większych starań w celu wyjaśniania opinii publicznej w odnośnych krajach potencjalnych korzyści i zalet wynikających z układu o stowarzyszeniu;
17. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom państw członkowskich, prezydentowi, rządowi i parlamentowi Ukrainy oraz prezydentowi, rządowi i parlamentowi Federacji Rosyjskiej.