Zittingsdocument

 

4.2.2014                                                                                                                  B7‑0141/2014

ONTWERPRESOLUTIE

naar aanleiding van een verklaring van de vicevoorzitter van de Commissie / hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid

ingediend overeenkomstig artikel 110, lid 2, van het Reglement

over de situatie in Syrië

( 2014/2547(RSP) )

Charles Tannock, Ruža Tomašić, Ryszard Czarnecki, Tomasz Piotr Poręba, Ryszard Antoni Legutko, Adam Bielan

namens de ECR-Fractie

 

B7‑0141/2014

Resolutie van het Europees Parlement over de situatie in Syrië

( 2014/2547(RSP) )

Het Europees Parlement,

–       gezien zijn eerdere resoluties over Syrië,

–       gezien de eerdere conclusies van de Raad Buitenlandse Zaken over Syrië, laatstelijk die van 18 november 2013 en 20 januari 2014;

–       gezien de eerdere verklaringen over Syrië van de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid,

–       gezien de eerdere resoluties van de Algemene Vergadering van de VN over Syrië,

–       gezien de resolutie van de VN-Veiligheidsraad van 27 september 2013 over de vernietiging van de chemische wapens van Syrië (S/RES/2118(2013)),

–       gezien zijn resoluties van 12 september 2013 over de situatie in Syrië[1] en van 9 oktober 2013 over maatregelen van de EU en de lidstaten om met de vluchtelingenstroom als gevolg van het conflict in Syrië om te gaan[2],

–       gezien de Universele Verklaring van de rechten van de mens van 1948,

–       gezien de Verdragen van Genève van 1949 en de aanvullende protocollen hierbij,

–       gezien het Protocol inzake het verbod van het gebruik tijdens oorlogshandelingen van verstikkende, giftige of andere gassen en van vormen van bacteriologische oorlogsvoering, dat op 17 juni 1925 in Genève werd ondertekend,

–       gezien het Verdrag tot verbod van de ontwikkeling, de productie en de aanleg van voorraden van bacteriologische (biologische) en toxinewapens en inzake de vernietiging van deze wapens, dat op 10 april 1972 in Londen, Moskou en Washington werd ondertekend,

–       gezien het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten, het Verdrag tegen foltering en andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing, het Verdrag inzake de rechten van het kind en het bijbehorende Facultatief Protocol inzake de betrokkenheid van kinderen bij gewapende conflicten, alsmede het Verdrag inzake de voorkoming en bestraffing van genocide, waarbij Syrië in alle gevallen partij is,

–       gezien de rapporten van de onafhankelijke internationale onderzoekscommissie voor Syrië, laatstelijk dat van 11 september 2013,

–       gezien de gezamenlijke verklaring van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid en de Europese Commissie van 25 mei 2011 onder de titel ‘Inspelen op de veranderingen in onze buurlanden’,

–       gezien het slotcommuniqué van de actiegroep voor Syrië op 30 juni 2012, hierna genoemd ‘het communiqué van Genève’,

–       gezien artikel 110, lid 2, van zijn Reglement,

A.     overwegende dat de onrust en het bloedvergieten in Syrië nu al het derde jaar ingaan en het er niet naar uitziet dat er snel een einde zal komen aan het geweld;

B.     overwegende dat de burgeropstanden en de brute onderdrukking van de bevolking door de Syrische autoriteiten, volgens de berichten ook met gebruik van chemische wapens, het land in een burgeroorlog hebben gestort, die dreigt uit te lopen op een breder regionaal conflict;

C.     overwegende dat sinds het begin van de gevechten meer dan 110.000 Syriërs zijn omgekomen;

D.     overwegende dat in 2013 meer dan 1 200 christenen in Syrië zijn omgebracht; overwegende dat het christelijke deel van de bevolking in Syrië op ongeveer 1,3 miljoen mensen wordt geschat;

E.     overwegende dat er momenteel in totaal meer dan twee miljoen Syrische vluchtelingen geregistreerd zijn en ongeveer negen miljoen Syriërs ontheemd zijn;

F.     overwegende dat president Assad de talloze oproepen van de internationale gemeenschap om een eind te maken aan het vreselijke geweld in Syrië steeds naast zich neer heeft gelegd;

G.     overwegende dat het geweld, zoals het gebruik van zware artillerie en de beschieting van woonwijken, en de vreselijke moordpartijen door het Syrische leger, de veiligheidstroepen en de Shabiha, alsook door diverse oppositiegroeperingen, almaar blijft toenemen;

H.     overwegende dat er meermaals bloedbaden zijn aangericht waarbij mannen, vrouwen en kinderen gericht en van vlakbij werden doodgeschoten;

I.      overwegende dat folteringen, massale arrestatie en grootschalige verwoesting van woonwijken de laatste maanden steeds verder escaleren, tot dramatische proporties;

J.      overwegende dat dagelijks duizenden Syriërs het geweld ontvluchten en naar de buurlanden trekken op zoek naar veiligheid en bescherming, maar in de vluchtelingenkampen zeer kwetsbaar blijven;

K.     overwegende dat de landen die de meeste gevolgen dragen van het conflict en de vluchtelingenstroom Libanon, Jordanië en Turkije zijn;

L.     overwegende dat talrijke onafhankelijke bronnen bevestigen dat bij de aanval op Oost-Ghouta op 21 augustus 2013 chemische wapens werden gebruikt;

M.    overwegende dat het gebruik van chemische wapens een oorlogsmisdaad is overeenkomstig het Protocol van Genève en het Statuut inzake het Internationaal Strafhof;

N.     overwegende dat, hoewel Syrië een van de weinige landen is die het VN-Verdrag inzake chemische wapens nog moet ondertekenen, er kan worden gesteld dat de bepalingen van dit verdrag toch van toepassing zijn krachtens het internationaal gewoonterecht;

O.     overwegende dat vertegenwoordigers van de Syrische regering en leden van de Nationale Coalitie van Syrische revolutionaire en oppositiekrachten hebben ingestemd met deelname aan internationale vredesbesprekingen die van 22 tot 28 januari 2014 op uitnodiging van de VN-vredesgezant voor Syrië, Lakhdar Brahimi, in Montreux en Genève werden gehouden; overwegende dat een tweede ronde van vredesbesprekingen door de heer Brahimi is voorgesteld, die op 10 februari 2014 zou moeten beginnen;

1.      betreurt het geweld, de intimidatie en de foltering waaraan de bij het interne conflict in Syrië betrokken partijen zich schuldig maken jegens mannen, vrouwen en kinderen;

2.      spreekt in de scherpste bewoordingen zijn veroordeling uit over de massamoorden op burgers met chemische wapens op 21 augustus 2013, en begroet de internationale inspanningen om de door het Syrische regime aangelegde arsenaal aan chemische wapens te vernietigen; vraagt alle partijen dringend om samen te werken voor een snelle en volledige verwijdering van alle chemische wapens uit Syrië;

3.      ziet een verheugende ontwikkeling in de conferentie van Genève II en de door de Syrische oppositie getoonde bereidheid tot onderschrijven van de beginselen in het communiqué van Genève; onderstreept dat er voortgang moet worden gemaakt zodra de vredesbesprekingen worden hervat, en dat met name de internationale gemeenschap en alle actoren die bij het conflict in Syrië betrokken zijn, op basis van die beginselen aan de totstandkoming van een politieke oplossing voor de gevechten in Syrië moeten werken; moedigt de internationale gemeenschap verder aan concrete plannen te maken voor een democratische overgang in Syrië na het tijdperk-Assad;

4.      erkent dat de internationale en regionale inspanningen voor een oplossing van de Syrische crisis hoognodig moeten worden gebundeld; blijft er bij alle leden van de VN-Veiligheidsraad op aandringen hun verantwoordelijkheden met betrekking tot de Syrische crisis te aanvaarden; roept alle landen die ijveren voor een oplossing van de crisis, op om deze inspanningen te ondersteunen;

5.      uit zijn diepe bezorgdheid over de humanitaire crisis die zich in Syrië afspeelt en de gevolgen daarvan voor de buurlanden; is tevens bezorgd over het feit dat de uittocht van vluchtelingen uit Syrië steeds groter wordt; dringt erop aan dat er overeenstemming wordt bereikt om een directe en volledige humanitaire toegang tot en evacuatie uit belegerde gebieden te waarborgen, zonder angst voor toekomstige represailles;

 

6.      betreurt dat de situatie voor de vele minderheden in Syrië steeds ernstiger wordt, zoals voor de christelijke gemeenschap in het land, en spreekt zijn scherpe veroordeling uit over het hoge aantal omgebrachte christenen in Syrië;

7.      looft de inspanningen van de regeringen van de buurlanden, met name Turkije en Libanon, om humanitaire hulp te bieden aan de Syrische vluchtelingen; onderkent dat het bieden van deze steun de in die landen bestaande diensten en begrotingen extra onder druk zet; roept de internationale gemeenschap op de landen die op deze manier de gevolgen ondervinden, te steunen;

8.      merkt op dat president Assad als het constitutionele en wettelijke hoofd van de Syrische staat de ultieme verantwoordelijkheid draagt voor elk optreden van de strijdkrachten in Syrië; vraagt president Assad met klem om de afwijzing van zijn bewind door de Syrische bevolking onder ogen te zien en plaats te maken, in het belang van het land en de eenheid onder de bevolking;

9.      roept eenieder in Syrië op de beginselen van de mensenrechten en democratie te onderschrijven en zich met de internationale gemeenschap in te zetten voor een vreedzame oplossing van het conflict;

10.    verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de secretaris-generaal van de Arabische Liga, de regering en het parlement van de Arabische Republiek Syrië en de regeringen en parlementen van de buurlanden van Syrië.

 

[1] Aangenomen teksten, P7_TA(2013)0378
[2] Aangenomen teksten, P7_TA(2013)0414