Parlament Europejski,

–       uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Syrii,

–       uwzględniając wcześniejsze wnioski Rady do Spraw Zagranicznych w sprawie Syrii, w tym najnowsze z dnia 18 listopada 2013 r. oraz z dnia 20 stycznia 2014 r.,

–       uwzględniając wcześniejsze oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa dotyczące Syrii,

–       uwzględniając wcześniejsze rezolucje Zgromadzenia Ogólnego ONZ w sprawie Syrii,

–       uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ z dnia 27 września 2013 r. w sprawie zniszczenia broni chemicznej należącej do Syrii (S/RES/2118(2013)),

–       mając na uwadze swoje rezolucje z dnia 12 września 2013 r. w sprawie sytuacji w Syrii

Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0378.

–       uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

–       uwzględniając konwencje genewskie z 1949 r. oraz dodatkowe protokoły do nich,

–       uwzględniając Protokół w sprawie zakazu używania na wojnie gazów duszących, trujących lub podobnych oraz środków bakteriologicznych, podpisany w Genewie 17 czerwca 1925 r.,

–       uwzględniając Konwencję o zakazie prowadzenia badań, produkcji i gromadzenia zapasów broni bakteriologicznej (biologicznej) i toksycznej oraz o ich zniszczeniu, podpisaną w Londynie, Moskwie i Waszyngtonie w dniu 10 kwietnia 1972 r.,

–       uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych, Międzynarodowy pakt praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych, Konwencję w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania, Konwencję o prawach dziecka i protokół fakultatywny do niej w sprawie angażowania dzieci w konflikty zbrojne oraz Konwencję w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa, których stroną jest Syria,

–       uwzględniając sprawozdania niezależnej międzynarodowej komisji śledczej do spraw Syryjskiej Republiki Arabskiej, w tym ostatnie z dnia 11 września 2013 r.,

–       uwzględniając wspólny komunikat wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa oraz Komisji Europejskiej z dnia 25 maja 2011 r., zatytułowany „Nowa koncepcja działań w obliczu zmian zachodzących w sąsiedztwie”,

–       uwzględniając końcowy komunikat przedstawiony przez grupę działania na rzecz Syrii z dnia 30 czerwca 2012 r., zwany dalej „komunikatem z Genewy”,

–       uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,

A.     mając na uwadze, że zamieszki i rozlew krwi w Syrii trwają już trzeci rok i nie ma nadziei na szybkie zakończenie walk;

B.     mając na uwadze, że zamieszki społeczne i brutalne represje władz syryjskich wobec ludności syryjskiej, w tym będące przedmiotem doniesień użycie broni chemicznej, wciągnęły kraj w wojnę domową, która może z kolei przerodzić się w szerszy konflikt regionalny;

C.     mając na uwadze, że od rozpoczęcia walk śmierć poniosło ponad 110 000 Syryjczyków;

D.     mając na uwadze, że 2013 r. w Syrii poniosło śmierć ponad 1 200 chrześcijan; mając na uwadze, że szacowana liczebność ludności chrześcijańskiej w Syrii wynosi około 1,3 mln;

E.     mając na uwadze, że łączną liczbę zarejestrowanych uchodźców syryjskich określa się obecnie na ponad 2 miliony osób, a osób przesiedlonych – na około 9 milionów;

F.     mając na uwadze, że prezydent Al-Assad uporczywie ignoruje niezliczone apele społeczności międzynarodowej, która domaga się położenia kresu przerażającym aktom przemocy w Syrii;

G.     mając na uwadze, że stale następuje eskalacja przemocy, w tym użycie ciężkiej artylerii i ostrzeliwanie zamieszkałych terenów, oraz eskalacja potwornych zbrodni dokonywanych przez armię syryjską i siły bezpieczeństwa oraz bojówki Szabiha, a także przez różne siły opozycyjne;

H.     mając na uwadze, że dokonano szeregu masakr i masowych aktów selektywnej eliminacji (dokonanych z bliskiej odległości) mężczyzn, kobiet i dzieci;

I.      mając na uwadze, że w ostatnich miesiącach dramatycznie nasiliło się stosowanie tortur, masowe aresztowania i niszczenie zamieszkałych terenów na wielką skalę;

J.      mając na uwadze, że codziennie tysiące Syryjczyków uciekają przed walkami do państw ościennych w poszukiwaniu bezpieczeństwa i ochrony, jedynie po to, by znaleźć się w niepewnej sytuacji w obozach dla uchodźców;

K.     mając na uwadze, że Liban, Jordania i Turcja to kraje w najbardziej dotknięte konfliktem i napływem uchodźców;

L.     mając na uwadze, że liczne niezależne doniesienia potwierdzają użycie broni chemicznej w ataku na Al-Ghutę Wschodnią, który nastąpił 21 sierpnia 2013 r.;

M.    mając na uwadze, że użycie broni chemicznej jest zbrodnią wojenną zakazaną na mocy protokołu genewskiego i statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego;

N.     mając na uwadze, że chociaż Syria należy do grona nielicznych państw, które nie podpisały jeszcze konwencji ONZ o zakazie używania broni chemicznej, można jednak utrzymywać, że postanowienia konwencji mimo wszystko obowiązują na mocy międzynarodowego prawa zwyczajowego;

O.     mając na uwadze, że przedstawiciele rządu Syrii i członkowie Narodowej Koalicji Syryjskich Sił Rewolucyjnych i Opozycyjnych zgodzili się uczestniczyć w międzynarodowych negocjacjach pokojowych zwołanych przez wysłannika pokojowego ONZ do Syrii Lakhdara Brahimiego, które odbyły się w Montreux i w Genewie w dniach 22–28 stycznia 2014 r; mając na uwadze, że kolejna runda negocjacji pokojowych zaproponowanych przez L. Brahimiego rozpocznie się 10 lutego br.;

1.      potępia przemoc, zastraszanie i tortury stosowane wobec mężczyzn, kobiet i dzieci przez strony konfliktu wewnętrznego w Syrii;

2.      w najostrzejszych słowach potępia masakrę ludności cywilnej przy użyciu broni chemicznej dokonaną w dniu 21 sierpnia 2013 r. oraz z zadowoleniem przyjmuje wysiłki środowisk międzynarodowych mające na celu zniszczenie składu broni chemicznej zgromadzonej prze syryjski reżim; wzywa wszystkie strony do współpracy, mającej na celu szybkie i całkowite usunięcie z Syrii wszelkiej broni chemicznej;

3.      z zadowoleniem przyjmuje drugą konferencję genewską i zobowiązanie opozycji syryjskiej do przestrzegania zasad zawartych w komunikacie z Genewy; podkreśla konieczność poczynienia postępów po wznowieniu negocjacji pokojowych, a w szczególności konieczność podjęcia współpracy społeczności międzynarodowej oraz wszystkich stron zaangażowanych w konflikt syryjski na rzecz znalezienia rozwiązania politycznego problemu walk w Syrii, które opierałoby się na tychże zasadach; zachęca ponadto społeczność międzynarodową do zainicjowania konkretnych planów przemian demokratycznych w Syrii po ustąpieniu Al-Assada;

4.      dostrzega pilną potrzebę skoncentrowania wysiłków międzynarodowych i regionalnych w celu rozwiązania kryzysu syryjskiego; nadal nalega na wszystkich członków Rady Bezpieczeństwa ONZ, aby wypełnili swoje obowiązki związane z kryzysem; wzywa wszystkie państwa zaangażowane w poszukiwanie rozwiązania kryzysu do wspierania tych wysiłków;

5.      wyraża głębokie zaniepokojenie trwającym kryzysem humanitarnym w Syrii i jego wpływem na kraje ościenne; jest ponadto zaniepokojony faktem, że exodus uchodźców z Syrii nadal się nasila; wzywa do zawarcia porozumień gwarantujących natychmiastowy i pełny dostęp organizacji niosących pomoc humanitarną do obleganych obszarów, a także możliwość ich opuszczenia, bez obaw przed działaniami odwetowymi w przyszłości;

6.      wyraża ubolewanie w związku pogarszającą się sytuacją wielu mniejszości w Syrii, w tym wspólnoty chrześcijańskiej, a także zdecydowanie potępia wysoką liczbę zabójstw chrześcijan w Syrii;

7.      pochwala reakcję rządów państw sąsiedzkich, w szczególności Turcji i Libanu, które udzieliły humanitarnego wsparcia uchodźcom syryjskim; dostrzega, że udzielenie tego wsparcia stało się dodatkowym obciążeniem dla służb i budżetów tych państw; wzywa społeczność międzynarodową do wsparcia krajów, które ponoszą takie konsekwencje;

8.      zauważa, że prezydent Al-Assad, jako głowa państwa syryjskiego na mocy konstytucji i prawa, ponosi ostateczną odpowiedzialność za wszystkie działania sił zbrojnych w Syrii; wzywa go zatem, by uznał odrzucenie jego reżimu przez naród syryjski i ustąpił ze stanowiska w najlepszym interesie swego kraju i jedności jego obywateli;

9.      wzywa wszystkie strony w Syrii do przestrzegania praw człowieka i zasad demokracji oraz współpracy ze społecznością międzynarodową, by doprowadzić konflikt do pokojowego zakończenia;

10.    zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich, sekretarzowi generalnemu Ligi Państw Arabskich, rządowi i parlamentowi Syryjskiej Republiki Arabskiej oraz rządom i parlamentom państw graniczących z Syrią.