Parlament Europejski,

–       uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Egiptu,

–       uwzględniając wystąpienie wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Catherine Ashton w Parlamencie Europejskim w dniu 11 września 2013 r. oraz jej oświadczenia z dni: 3 października 2013 r., 27 listopada 2013 r., 1, 23 i 24 grudnia 2013 r. oraz 11 i 19 stycznia 2014 r.,

–       uwzględniając układ o stowarzyszeniu między UE a Egiptem z 2001 r., który wszedł w życie w 2004 r. i został umocniony planem działania z 2007 r., a także sprawozdanie Komisji z dnia 20 marca 2013 r. w sprawie postępów w jego wdrażaniu,

–       uwzględniając wydaną w Egipcie w dniu 8 lipca 2013 r. deklarację konstytucyjną, w której zaproponowano plan działania na rzecz zmiany konstytucji i przeprowadzenia nowych wyborów,

–       uwzględniając nową konstytucję Egiptu przyjętą przez komisję konstytucyjną w dniu 1 grudnia 2013 r. oraz wynik referendum przeprowadzonego w dniach 14 i 15 stycznia 2014 r.,

–       uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych oraz Międzynarodowy pakt praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych, których Egipt jest stroną,

–       uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,

A.     mając na uwadze, że serie zamachów bombowych oraz gwałtowne starcia podczas demonstracji upamiętniających trzecią rocznicę rewolty społecznej, która doprowadziła do obalenia reżimu Mubaraka, spowodowały wiele nowych ofiar śmiertelnych i rannych;

B.     mając na uwadze, że w dniu 1 grudnia 2013 r. komisja konstytucyjna złożona z 50 ekspertów reprezentujących szerokie spektrum przywódców politycznych i religijnych, jednak bez żadnego przedstawiciela Stowarzyszenia Braci Muzułmanów, zatwierdziła projekt nowej konstytucji Egiptu do przyjęcia w referendum; mając na uwadze, że w dniach 14 i 15 stycznia 2014 r. odbyło się referendum w sprawie konstytucji, w którym frekwencja wyniosła 38,6%, a 98,1% poparło konstytucję; mając na uwadze, że według oświadczenia wiceprzewodniczącej/wysokiej przedstawiciel Catherine Ashton „UE nie jest w stanie dokonać dokładnej oceny przebiegu referendum ani sprawdzić rzekomych nieprawidłowości, jednak nie wydaje się, aby miały one zasadniczy wpływ na jego wynik”;

C.     mając na uwadze, że w całym kraju liczni pracownicy aparatu bezpieczeństwa czuwali nad bezpiecznym przebiegiem referendum; mając na uwadze, że w okresie referendum miało miejsce szereg incydentów z użyciem przemocy; mając na uwadze, że według Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w incydentach związanych z referendum śmierć poniosło dziewięć osób, a 444 zostały zatrzymane;

D.     mając na uwadze, że od lipca 2013 r. w starciach między zwolennikami i przeciwnikami usuniętego z urzędu prezydenta Mursiego, a także między demonstrantami i siłami bezpieczeństwa zginęło ponad tysiąc osób, a o wiele więcej odniosło obrażenia;

E.     mając na uwadze, że w dniu 12 listopada 2013 r. zniesiono stan wyjątkowy i godzinę policyjną wprowadzone w dniu 14 sierpnia 2013 r.;

F.     mając na uwadze, że w tym krytycznym okresie politycznych i społecznych przemian w Egipcie kluczową rolę do odegrania mają organizacje społeczeństwa obywatelskiego; mając na uwadze, że w prawdziwej demokracji wolna i niezależna prasa oraz wolne i niezależne media stanowią kluczowy element społeczeństwa;

G.     mając na uwadze, że usuniętego z urzędu prezydenta Mursiego czekają cztery odrębne karne procesy sądowe, z których trzy dotyczą okresu jego prezydentury; mając na uwadze, że pierwszy proces rozpoczął się w dniu 4 listopada 2013 r., a kolejne posiedzenie zaplanowano na dzień 1 lutego 2014 r.; mając na uwadze, że w dniu 20 grudnia 2013 r. prawnicy Stowarzyszenia Braci Muzułmanów działający w imieniu usuniętego prezydenta Mursiego wnieśli formalną skargę do Międzynarodowego Trybunału Karnego (MTK);

H.     mając na uwadze, że od czasu odsunięcia prezydenta Mursiego od władzy latem ubiegłego roku nasiliły się napięcia między muzułmanami i koptyjskimi chrześcijanami, w wyniku czego zniszczeniu uległo wiele kościołów koptyjskich;

I.      mając na uwadze, że w 2013 r. w Egipcie odnotowano najwyższą na świecie liczbę incydentów związanych z chrześcijanami, przy czym o co najmniej 167 przypadkach donosiły media; mając na uwadze, że w blisko 500 przypadkach usiłowano zamknąć lub zniszczyć kościoły w kraju, a w przynajmniej 83 przypadkach dokonano zabójstw chrześcijan z motywów religijnych;

J.      mając na uwadze, że stan bezpieczeństwa w niespokojnym regionie Synaju nadal się pogarsza, i regularnie mają miejsce gwałtowne ataki przeciwko siłom bezpieczeństwa; mając na uwadze samobójczy zamach za pomocą samochodu-pułapki przed kwaterą policji w Al-Mansurze w delcie Nilu w dniu 24 grudnia 2013 r., w którym zginęło 16 osób, a ponad 100 doznało obrażeń; mając na uwadze, że w odpowiedzi na ten śmiertelny atak rząd egipski uznał w dniu 25 grudnia 2013 r. Stowarzyszenie Braci Muzułmanów za organizację terrorystyczną; mając na uwadze, że Stowarzyszenie Braci Muzułmanów nie przyznaje się do tego ataku, natomiast odpowiedzialność zań przyjęła inspirowana przez al-Kaidę grupa z Synaju;

K.     mając na uwadze, że na Synaju każdego roku dochodzi do śmierci i zaginięcia tysięcy osób, a inne osoby, głównie uchodźcy z Erytrei i Somalii, w tym wiele kobiet i dzieci, są uprowadzane i przetrzymywane dla okupu przez handlarzy ludźmi; mając na uwadze, że uchodźcy są również uprowadzani z sudańskich obozów dla uchodźców i przewożeni na Synaj; mając na uwadze, że ofiary handlarzy ludźmi są maltretowane w najbardziej nieludzki sposób oraz poddawane systematycznej przemocy i torturom, są wykorzystywane seksualnie, zmuszane do pracy oraz zabijane w celu pozyskania narządów na handel;

L.     mając na uwadze, że w obecnym okresie transformacji w szczególnie trudnej sytuacji znajdują się kobiety oraz mając na uwadze, że ich prawa nie są w pełni przestrzegane;

M.    mając na uwadze, że gospodarka Egiptu przeżywa ogromne trudności; mając na uwadze, że od 2011 r. wzrosła stopa bezrobocia, a wskaźniki ubóstwa pogorszyły się;

N.     mając na uwadze, że zgodnie ze zmienioną europejską polityką sąsiedztwa, a zwłaszcza z podejściem „więcej za więcej”, poziom i zakres zaangażowania UE w Egipcie jest oparty na systemie zachęt i w związku z tym uzależniony jest od postępów kraju w wypełnianiu podjętych zobowiązań, w tym dotyczących demokracji, praworządności, praw człowieka i równouprawnienia płci;

1.      zdecydowanie potępia wszelkie akty przemocy, terroryzmu, podżegania i mowę nienawiści; wzywa wszystkie podmioty polityczne i siły bezpieczeństwa do wykazania najwyższej powściągliwości i unikania prowokacji, aby w najlepszym interesie kraju nie dopuścić do dalszej przemocy; składa szczere wyrazy współczucia rodzinom ofiar;

2.      wzywa władze do zapewnienia szybkich, niezależnych i bezstronnych dochodzeń w sprawie wszystkich zabójstw i nadużyć oraz pociągnięcia winnych do odpowiedzialności; apeluje o podjęcie działań mających na celu zreformowanie sektora bezpieczeństwa, ustanowienie odpowiednich wewnętrznych procedur kontroli oraz przeszkolenie sił bezpieczeństwa tak, aby w trakcie czuwania nad przebiegiem protestów szanowały prawa człowieka, a także mające na celu zapobieganie torturom, znęcaniu się i przemocy seksualnej;

3.      odnotowuje wynik referendum, w którym wyraźnie poparto nową konstytucję Egiptu; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w nowej konstytucji Egiptu jest mowa o cywilnych rządach, całkowitej wolności przekonań i równości wszystkich obywateli, zapewnieniu praw dzieci, zakazie wszystkich rodzajów i przejawów tortur, zakazie i karaniu wszystkich form niewolnictwa oraz że zawarto w niej zobowiązanie do przestrzegania międzynarodowych traktatów dotyczących praw człowieka podpisanych przez Egipt;

4.      wzywa władze do pełnego wdrożenia zatwierdzonych artykułów i postanowień, w szczególności tych, które dotyczą praw i wolności narodu egipskiego, oraz do dalszego podążania drogą ku pluralistycznej demokracji pod cywilnym przewodnictwem, której fundament stanowią tolerancja i pojednanie; wzywa władze Egiptu, by unikały sądzenia osób cywilnych przez sądy wojskowe;

5.      ponownie stwierdza, że proces transformacji politycznej powinien doprowadzić do wolnych, uczciwych, pluralistycznych i pokojowych wyborów parlamentarnych i prezydenckich w ramach czasowych określonych w nowej konstytucji; przypomina, że bezpośrednio po wyborach władza powinna zostać przekazana demokratycznie wybranym władzom cywilnym; podkreśla, że konstruktywny i pluralistyczny dialog polityczny, pojednanie i reintegracja to jedyna droga do demokracji;

6.      wzywa tymczasowe władze Egiptu i siły bezpieczeństwa do zapewnienia wszystkim obywatelom bezpieczeństwa bez względu na ich poglądy polityczne, przynależność partyjną czy wyznanie, do przestrzegania praw człowieka i podstawowych wolności, do ochrony wolności zrzeszania się, pokojowych zgromadzeń, wolności wypowiedzi i wolności prasy, do zobowiązania się do dialogu i niestosowania przemocy oraz do przestrzegania i wypełniania międzynarodowych zobowiązań kraju;

7.      wyraża zaniepokojenie ustawą 107 z 2013 r. regulującą prawo do zgromadzeń publicznych, pochodów i pokojowych protestów i wzywa tymczasowe władze Egiptu do zagwarantowania prawa do wolności zrzeszania się i pokojowych zgromadzeń zgodnie z Międzynarodowym paktem praw obywatelskich i politycznych oraz do trzymania się międzynarodowych standardów;

8.      wzywa do uwolnienia wszystkich więźniów politycznych przetrzymywanych za korzystanie w pokojowy sposób z prawa do wolności zgromadzeń, zrzeszania się i wolności wypowiedzi, a także do szybkiego i przejrzystego przeanalizowania wszystkich spraw karnych; podkreśla znaczenie wolnych i uczciwych procesów w przypadku wszystkich przetrzymywanych osób; proponuje zreformowanie prawa o władzy sądowej, aby zapewnić rzeczywisty podział władzy;

9.      ponownie podkreśla znaczenie wkładu społeczeństwa obywatelskiego i wolnych mediów w budowę głębokiej i trwałej demokracji w Egipcie; wzywa tymczasowe władze Egiptu, aby wdrożyły art. 65 nowej konstytucji, który stanowi, że „wszyscy ludzie mają prawo do wyrażania poglądów w mowie, na piśmie, w postaci obrazów lub za pomocą każdego innego środka wyrazu i publikacji”; wzywa rząd tymczasowy do zagwarantowania swobody działania w kraju krajowych i międzynarodowych organizacji społeczeństwa obywatelskiego oraz dziennikarzy;

10.    zdecydowanie potępia przemoc wymierzoną we wspólnotę koptyjską oraz zniszczenie dużej liczby kościołów, domów kultury i firm w całym kraju; wyraża zaniepokojenie faktem, że mimo licznych ostrzeżeń władze nie podjęły wystarczających środków bezpieczeństwa, by chronić wspólnotę koptyjską;

11.    wyraża zaniepokojenie nasileniem się aktów terroryzmu i gwałtownych ataków na Synaju oraz wzywa tymczasowe władze Egiptu do przywrócenia bezpieczeństwa w tym regionie; wzywa tymczasowe władze Egiptu do zbadania przypadków handlu ludźmi, morderstw, tortur, wykorzystywania seksualnego i handlu narządami oraz do podjęcia stosownych środków – z zastosowaniem prawa krajowego i międzynarodowego – w celu aresztowania i postawienia przed sądem członków grup zajmujących się handlem ludźmi; przypomina o art. 89 nowej konstytucji, który zakazuje niewolnictwa i wszelkich form ucisku i eksploatacji ludzi;

12.    wzywa tymczasowe władze Egiptu do opracowania, przyjęcia i wdrożenia przepisów mających na celu zwalczanie wszelkich form przemocy uwarunkowanej płcią, do zapewnienia skutecznych i dostępnych kanałów zgłaszania oraz środków ochrony uwzględniających potrzeby ofiar i zasady poufności, a także do zapewnienia odpowiednich sankcji wobec sprawców;

13.    z zadowoleniem przyjmuje wyrażoną ze strony egipskiego rządu tymczasowego – w następstwie zalecenia egipskiej Narodowej Rady Praw Człowieka – chęć otwarcia regionalnego biura Wysokiego Komisarza NZ ds. Praw Człowieka w Kairze i wzywa egipski rząd tymczasowy do poczynienia niezbędnych kroków, aby przyspieszyć otwarcie tego biura;

14.    ponownie zapewnia o swoim zobowiązaniu do udzielenia narodowi egipskiemu pomocy w procesie prowadzącym do reform demokratycznych i gospodarczych; wzywa UE, aby w stosunkach dwustronnych z Egiptem i w ramach finansowego wsparcia udzielanego temu krajowi uwzględniała zarówno zasadę warunkowości („więcej za więcej”), jak i poważne wyzwania gospodarcze, przed jakimi stoi Egipt;

15.    zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz tymczasowemu rządowi Arabskiej Republiki Egiptu.