Dokument z posiedzenia
15.7.2014 B8‑0060/2014
PROJEKT REZOLUCJI
złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu
w sprawie sytuacji w Iraku
( 2014/2716(RSP) )
Cristian Dan Preda, Arnaud Danjean, Jacek Saryusz-Wolski, Elmar Brok, Mariya Gabriel, Andrey Kovatchev, Esther de Lange, Michèle Alliot-Marie, Tunne Kelam, Lars Adaktusson, Davor Ivo Stier, Philippe Juvin
w imieniu grupy PPE
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Iraku
( 2014/2716(RSP) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Iraku,
– uwzględniając Umowę o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Iraku z drugiej strony,
– uwzględniając konkluzje Rady do Spraw Zagranicznych dotyczące Iraku, w szczególności konkluzje z dnia 23 czerwca 2014 r.,
– uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji/ wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa w sprawie Iraku,
– mając na uwadze wytyczne UE w sprawie propagowania i ochrony wolności religii lub przekonań przyjęte w dniu 24 czerwca 2014 r.,
– uwzględniając oświadczenia sekretarza generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie Iraku,
– uwzględniając art.123 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że przed Irakiem nadal stoją poważne wyzwania polityczne, społeczno-gospodarcze i w zakresie bezpieczeństwa, oraz mając na uwadze, że jego scena polityczna jest wyjątkowo podzielona oraz naznaczona przemocą i polityką motywowaną względami religijnymi, co bardzo niekorzystnie wpływa na uzasadnione dążenia narodu irackiego do pokoju, dobrobytu oraz prawdziwych przemian demokratycznych; mając na uwadze, że Irak boryka się z największą falą przemocy od 2008 r.;
B. mając na uwadze, że według danych opublikowanych w dniu 1 lipca 2014 r. przez misję pomocową ONZ w Iraku w aktach terrorystycznych i aktach przemocy, które miały miejsce w czerwcu 2014 r., zginęło 2 417 Irakijczyków, a 2 287 zostało rannych (z wyłączeniem prowincji Anbar);
C. mając na uwadze, że według szacunków Biura ONZ ds. Koordynacji Pomocy Humanitarnej (OCHA) w środkowym i północnym Iraku jest 1,2 mln uchodźców wewnętrznych, a 1,5 mln osób potrzebuje pomocy humanitarnej;
D. mając na uwadze, że trwająca wojna domowa w Syrii ułatwiła przenikanie bojowników – w szczególności należących do organizacji Państwo Islamskie, dawniej Islamskie Państwo w Iraku i Lewancie – i bojowników z zagranicy; mając na uwadze, że w dniu 10 czerwca 2014 r. Islamskie Państwo w Iraku i Lewancie przejęło kontrolę nad drugim pod względem wielkości miastem w Iraku – Mosulem;
E. mając na uwadze, że nawet 10 000 osób z przeważająco chrześcijańskich społeczności historycznego asyryjskiego miasta Karakosz (znanego również jako Al-Hamdanija) uciekło z domów w dniu 25 czerwca 2014 r. po ostrzale moździerzowym w pobliżu tego miasta; mając na uwadze, że uważa się, iż od 2003 r. co najmniej połowa irackich chrześcijan opuściła kraj; mając na uwadze, że według organizacji Open Doors International liczba chrześcijan w Iraku znacznie spadła: na początku lat 90. XX w. wynosiła 1,2 mln, a obecnie wynosi od 330 do 350 tys.; mając na uwadze, że ochrona irackich chrześcijan opiera się głównie na siłach zbrojnych regionalnego rządu Kurdystanu (peszmergowie), a rząd iracki nie udziela odpowiedniego wsparcia;
F. mając na uwadze, że Państwo Islamskie ogłosiło utworzenie w dniu 29 czerwca 2014 r. kalifatu – nowego państwa islamskiego – na terytoriach, które kontroluje w Iraku i Syrii, a jego przywódca Abdu Bakr al-Baghdadi ogłosił się kalifem;
G. mając na uwadze, że specjalny przedstawiciel sekretarza generalnego ONZ ds. Iraku Nikołaj Mładenow wyraził poważne obawy w związku z tym, że walki w Iraku mają w coraz większej mierze podłoże religijne oraz w związku ze stałymi doniesieniami, że Państwo Islamskie i inne uzbrojone/terrorystyczne grupy opozycyjne prześladują członków wspólnot religijnych i etnicznych w Iraku;
H. mając na uwadze, że UE uznała obciążenie dla regionu Kurdystanu i regionalnego rządu Kurdystanu, jakim jest przyjmowanie dużej liczby uchodźców wewnętrznych;
1. zdecydowanie potępia przeprowadzane przez Państwo Islamskie i inne uzbrojone/terrorystyczne grupy ataki wymierzone w irackich obywateli i państwo irackie; jest głęboko zaniepokojony pogarszającą się sytuacją w zakresie bezpieczeństwa w Iraku oraz ciągłym stosowaniem przemocy skierowanej przeciwko ludności cywilnej, najsłabszym grupom społecznym i wspólnotom wyznaniowym; podkreśla fakt, że Państwo Islamskie jest nie tylko zagrożeniem dla stabilności w Iraku, lecz stanowi zagrożenie dla całego regionu; składa kondolencje rodzinom i przyjaciołom osób zmarłych i rannych;
2. zdecydowanie potępia ataki na cele cywilne, w tym szpitale, szkoły i miejsca kultu, oraz stosowanie egzekucji i przemocy seksualnej w tym konflikcie; podkreśla, że sprawcy tych aktów nie mogą pozostać bezkarni; jest głęboko zaniepokojony kryzysem humanitarnym i przesiedleniami ludności cywilnej na masową skalę;
3. wzywa iracki rząd i wszystkich przywódców politycznych do podjęcia działań niezbędnych do zapewnienia bezpieczeństwa i ochrony całemu narodowi irackiemu, zwłaszcza członkom grup najbardziej narażonych i wspólnot religijnych; wzywa iracki rząd do reagowania na potrzeby pokrzywdzonej ludności, świadczenia niezbędnych usług, zapewnienia ludności cywilnej, która ucieka przed przemocą, możliwości bezpiecznego i nieskrępowanego przemieszczania się, oraz do zapewnienia organizacjom humanitarnym możliwości bezpiecznego dotarcia do wszystkich populacji poszkodowanych w konflikcie;
4. podkreśla fakt, że jedność, suwerenność i integralność terytorialna Iraku są zasadniczymi elementami stabilności i rozwoju gospodarczego w tym kraju oraz w całym regionie; podkreśla, że UE stale zapewnia o swoim poparciu dla władz irackich w walce z terroryzmem i zwraca uwagę na to, że działaniom w zakresie ochrony bezpieczeństwa musi towarzyszyć opracowane przez iracki rząd w duchu jedności narodowej trwałe rozwiązanie polityczne obejmujące wszystkich irackich przywódców i wszystkie społeczności zamieszkujące ten kraj; przypomina, że jak dotąd nie wypracowano dialogu politycznego, który obejmowałby wszystkie strony, i w związku z tym sytuacja w zakresie bezpieczeństwa jest coraz gorsza; wzywa iracki rząd i regionalny rząd Kurdystanu do osiągnięcia porozumienia w sprawie wszystkich nierozstrzygniętych kwestii;
5. z niepokojem zauważa, że konflikt w Syrii skutkuje nowym napływem do regionu bojowników z zagranicy; apeluje do wszystkich podmiotów regionalnych o przyczynienie się do promowania stabilności w Iraku i w całym regionie;
6. podkreśla, że organizacja Islamskie Państwo w Iraku i Lewancie jest objęta embargiem na broń i zamrożeniem aktywów na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1267 (1999 r.) i 1989 (2011 r.), oraz podkreśla znaczenie szybkiego i skutecznego wdrożenia tych środków;
7. z zadowoleniem przyjmuje przeprowadzenie trzecich wyborów do Izby Reprezentantów w terminie i zgodnie z iracką konstytucją; pochwala odwagę irackich obywateli, którzy w dużej liczbie udali się na głosowanie; wzywa wszystkich przywódców politycznych, zwłaszcza premiera Nouriego al-Malikiego, do pilnego uformowania pluralistycznego rządu; ubolewa, że iracki parlament odwołał posiedzenie w dniu 8 lipca 2014 r., pomimo apeli specjalnego przedstawiciela sekretarza generalnego ONZ ds. Iraku o wybranie na tym posiedzeniu przewodniczącego tej izby;
8. z zadowoleniem przyjmuje decyzję UE z dnia 19 czerwca 2014 r. dotyczącą zwiększenia pomocy humanitarnej dla Iraku o 5 mln EUR w celu zapewnienia przesiedleńcom podstawowej pomocy, za sprawą której to decyzji kwota funduszy humanitarnych przekazywanych na rzecz Iranu wzrosła w 2014 r. jak dotąd do 12 mln EUR;
9. wspiera działania UE na rzecz udzielenia Irakowi pomocy w zakresie propagowania demokracji, praw człowieka, dobrych rządów i praworządności, również w oparciu o doświadczenia i osiągnięcia misji EUJUST LEX-Iraq, której mandat niestety zakończył się w dniu 31 grudnia 2013 r.; wspiera również działania misji wsparcia Narodów Zjednoczonych dla Iraku (UNAMI) oraz specjalnego przedstawiciela sekretarza generalnego ONZ ds. Iraku na rzecz udzielenia Irakowi pomocy we wzmacnianiu jego instytucji i procesów demokratycznych, w propagowaniu praworządności, ułatwianiu dialogu regionalnego, lepszym świadczeniu podstawowych usług i gwarantowaniu ochrony praw człowieka;
10. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wiceprzewodniczącej Komisji/ wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Radzie, Komisji, specjalnemu przedstawicielowi UE do spraw praw człowieka, rządom i parlamentom państw członkowskich, rządowi i Izbie Reprezentantów Iraku, regionalnemu rządowi Kurdystanu, sekretarzowi generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz Radzie Praw Człowieka ONZ.