Zittingsdocument

 

15.7.2014                                                                                                                B8‑0065/2014

ONTWERPRESOLUTIE

naar aanleiding van een verklaring van de vicevoorzitter van de Commissie / hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid

ingediend overeenkomstig artikel 123, lid 2, van het Reglement

over het misdrijf agressie

( 2014/2724(RSP) )

Charles Tannock

namens de ECR-Fractie

 

B8‑0065/2014

Resolutie van het Europees Parlement over het misdrijf agressie

( 2014/2724(RSP) )

Het Europees Parlement,

–       gezien het Handvest van de Verenigde Naties,

–       gezien het Statuut van Rome van het Internationaal Strafhof, en in het bijzonder artikel 5 en artikel 8 bis betreffende het misdrijf agressie als een van de belangrijkste misdrijven waarover het Internationaal Strafhof rechtsmacht heeft,

–       gezien de Kampala-amendementen op het Statuut van Rome, die werden aangenomen tijdens de toetsingsconferentie in Kampala (Uganda) in 2010, met name wat betreft resolutie RC/Res. 6, met betrekking tot het misdrijf agressie,

–       gezien zijn eerdere resoluties over de jaarverslagen over de mensenrechten in de wereld en het mensenrechtenbeleid van de Europese Unie, waaronder de implicaties voor het strategische mensenrechtenbeleid van de EU,

–       gezien de uitkomst van de 25e bijeenkomst van de Raad voor de mensenrechten van de Verenigde Naties in april 2014,

–       gezien het negende verslag van het Internationaal Strafhof aan de Verenigde Naties voor de jaren 2012 en 2013,

–       gezien artikel 123, lid 2, van zijn Reglement,

A.     overwegende dat 122 landen partij zijn bij het Statuut van Rome van het Internationaal Strafhof;

B.     overwegende dat de Europese Unie en haar lidstaten het internationaal Strafhof vanaf het begin krachtig hebben ondersteund, en dit nog steeds doen om ervoor te zorgen dat het Hof zijn taken en verplichtingen naar behoren kan vervullen overeenkomstig het Statuut van Rome;

C.     overwegende dat ratificatie van de Kampala-amendementen inzake het misdrijf agressie door ten minste 30 staten die partij zijn en een na 1 januari 2017 door een twee derde meerderheid van de staten die partij zijn te nemen besluit het mogelijk zullen maken een permanent systeem van internationale strafrechtelijke verantwoordingsplicht te creëren door het misdrijf agressie strafbaar te stellen;

D.     overwegende dat ten minste 35 staten die partij zijn momenteel actief bezig zijn de amendementen inzake het misdrijf agressie te ratificeren, terwijl tot op heden 14 andere staten die partij zijn beide Kampala-amendementen hebben geratificeerd en andere landen hebben toegezegd tot ratificatie over te gaan;

E.     overwegende dat Liechtenstein het eerste land was dat op 8 mei 2012 de amendementen inzake het misdrijf agressie ratificeerde, samen met de amendementen op artikel 8 (oorlogsmisdrijven) die werden aangenomen op de conferentie tot herziening van het Statuut van Rome van het Internationaal Strafhof, die in 2010 in Kampala (Uganda) werd gehouden;

F.     overwegende dat het Parlement op 17 november 2011[1] de goedkeuring van de Kampala-amendementen op het Statuut van Rome, onder meer met betrekking tot het misdrijf agressie, heeft verwelkomd, en er bij alle lidstaten op heeft aangedrongen deze amendementen te ratificeren en op te nemen in hun nationale wetgeving;

G.     overwegende dat het Parlement vervolgens op 18 april 2012 resolutie 2012/0126[2] heeft aangenomen en er bij de Raad en de Commissie op heeft aangedrongen hun internationale autoriteit aan te wenden om de universaliteit van het Statuut van Rome te beschermen en te versterken voor wat betreft een internationaal overeengekomen definitie van daden van agressie die in strijd zijn met het internationaal recht;

H.     overwegende dat de Kampala-amendementen in overeenstemming zijn met het Handvest van de Verenigde Naties;

1.      ondersteunt ten volle de werkzaamheden van het Internationaal Strafhof die erop zijn gericht een einde te maken aan de straffeloosheid ten aanzien van plegers van de ernstigste misdaden die de internationale gemeenschap aangaan;

2.      is verheugd over de conclusies van de conferentie tot herziening van het Statuut van Rome van het Internationaal Strafhof die in 2010 in Kampala (Uganda) werd gehouden, ten aanzien van het misdrijf agressie; is voorts ingenomen met de inzet van de staten die partij zijn en die de amendementen inzake het misdrijf agressie hebben geratificeerd, zijn toegetreden, of zich positief hebben uitgelaten over ratificatie;

3.      benadrukt dat het van belang is dat alle EU-lidstaten zich inzetten voor de bestrijding van genocide, misdrijven tegen de menselijkheid en oorlogsmisdrijven; ondersteunt voorts de oproepen om bestrijding van straffeloosheid bij ernstige mensenrechtenschendingen tot prioriteit te maken van het extern optreden van de EU en haar lidstaten;

4.      aanvaardt het complementariteitsbeginsel op grond waarvan het Internationaal Strafhof opereert en erkent dat het Internationaal Strafhof geen vervanging vormt van nationale strafrechtsystemen; erkent voorts dat het Internationaal Strafhof uitsluitend onderzoek doet naar personen en deze, indien gemachtigd, strafrechtelijk vervolgt en berecht, indien de betrokken staat hiertoe niet in staat of bereid is;

5.      aanvaardt voorts dat het Internationaal Strafhof rechtsmacht mag uitoefenen met betrekking tot het misdrijf agressie op grond van een na 1 januari 2017 door een twee derde meerderheid van de staten die partij zijn te nemen besluit en na ratificatie van het amendement inzake het misdrijf agressie door ten minste 30 staten die partij zijn;

6.      erkent dat het besluit om de amendementen inzake het misdrijf agressie te ratificeren uitsluitend een zaak is van de individuele staten die partij zijn;

7.      verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen van de EU-lidstaten en de Europese Dienst voor extern optreden.

[1] Aangenomen teksten, P7_TA(2011)0507
[2] Aangenomen teksten, P7_TA(2012)0126