Zittingsdocument
16.9.2014 B8‑0120/2014
ONTWERPRESOLUTIE
naar aanleiding van een verklaring van de vicevoorzitter van de Commissie / hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid
ingediend overeenkomstig artikel 123, lid 2, van het Reglement
over de situatie in Libië
( 2014/2844(RSP) )
Ana Gomes, Pier Antonio Panzeri, Miroslav Poche, Nicola Caputo, Elena Valenciano Martínez-Orozco, Goffredo Maria Bettini, Tonino Picula, Vincent Peillon
namens de S&D-Fractie
Resolutie van het Europees Parlement over de situatie in Libië
( 2014/2844(RSP) )
Het Europees Parlement,
– gezien zijn eerdere resoluties over Libië, met name die van 15 september 2011 over de situatie in Libië[1], en van 22 november 2012 over de situatie van migranten in Libië,
– gezien het ENB-pakket voor Libië van 15 september 2014,
– gezien zijn resolutie van 14 juni 2012 over de mensenrechten en de veiligheidssituatie in het Sahelgebied,
– gezien zijn resolutie van 12 september 2012 over het Jaarverslag van de Raad aan het Europees Parlement over het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid in 2012 en zijn resolutie van 23 oktober 2013 over het Europees Nabuurschapsbeleid: naar een sterker partnerschap[2],
– gezien de Conventies van Genève van 1949 en de aanvullende protocollen van 1977, en de verplichting van partijen bij gewapende conflicten om ervoor te zorgen dat het internationaal humanitair recht in alle omstandigheden wordt geëerbiedigd,
– gezien het Verdrag inzake de veiligheid van VN-personeel en geassocieerd personeel, en het facultatieve protocol daarbij,
– gezien de conclusies van de Raad Buitenlandse Zaken van 15 augustus 2014 en van 30 augustus 2014,
– gezien de verklaringen van de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid (VV/HV) van 26 augustus 2014,
– gezien de resoluties 1970, 1973 (2011) en 2174 van 27 augustus 2014 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties,
– gezien artikel 123, lid 2, van zijn Reglement,
A. overwegende dat de Libiërs in februari 2011 de straat op gingen om politieke rechten te eisen, en overwegende dat zij daarbij stuitten op willekeurig staatsgeweld dat de aanleiding was voor een negen maanden durende burgeroorlog die leidde tot het afzetten van het Kadhafi-regime;
B. overwegende dat er in juni 2014 voor de derde keer algemene democratische en vrije verkiezingen zijn gehouden in Libië om een huis van afgevaardigden te kiezen dat het in juni 2012 verkozen Algemeen Nationaal Congres zou vervangen;
C. overwegende dat de gevechten tussen plaatselijke gewapende groeperingen in Libië escaleren, en dat er ook aanvallen worden uitgevoerd op burgers en eigendommen van burgers, waarbij de mensenrechten op grote schaal worden geschonden, en in sommige gevallen oorlogsmisdrijven worden gepleegd;
D. overwegende dat regionale en overige buitenlandse actoren actief interveniëren in Libië en acties ondernemen waardoor de plaatselijke spanningen oplopen, met grote gevolgen voor de broze bestuursstructuren, en de democratische transitie in Libië wordt ondermijnd;
E. overwegende dat de internationale gemeenschap zich in toenemende mate inzet voor een vreedzame oplossing van de huidige crisis;
1. dringt er bij alle Libische partijen op aan een onmiddellijk staakt-het-vuren overeen te komen, en om deel te nemen aan een inclusieve nationale dialoog;
2. veroordeelt het geweld in Libië, met name rond Tripoli en Benghazi, als gevolg van de aanhoudende gevechten door gewapende groeperingen die aanzetten tot geweld, en geeft uiting aan zijn diepe bezorgdheid en solidariteit met de Libische burgerbevolking en instanties die eronder te lijden hebben;
3. neemt nota van de impact op de regionale en Europese veiligheid die het gevolg is van de algemene onveiligheid en het afbrokkelende bestuur in Libië; herinnert eraan dat de gevechten die plaatsvonden in juli en augustus 2014 om de controle over de luchthaven van Tripoli op dramatische wijze geëscaleerd zijn en geleid hebben tot chaos, waarbij talloze doden zijn gevallen en strategische infrastructuur is vernietigd;
4. veroordeelt de aanvallen op burgers en eigendommen van burgers waarbij in sommige gevallen oorlogsmisdrijven worden gepleegd; herinnert eraan dat alle partijen in Libië zich eraan moeten committeren dat de burgerbevolking te allen tijde wordt beschermd, en dat alle gedetineerden moeten worden behandeld overeenkomstig de internationale mensenrechten en het humanitair recht; herinnert eraan dat aanvallen die bewust worden uitgevoerd op personeel dat betrokken is bij humanitaire hulp of vredeshandhavingsmissies overeenkomstig het VH-handvest, ten einde burgers en eigendommen van burgers te beschermen krachtens het internationaal recht in gewapende conflicten, een oorlogsmisdrijf vormen krachtens het Statuut van Rome van het Internationaal Strafhof (ICC);
5. herinnert aan Resolutie 2174 van de VN-Veiligheidsraad, die op 27 augustus 2014 is aangenomen, en waarin de bestaande internationale sancties tegen Libië worden uitgebreid tot personen die zich bezighouden met of voorstander zijn van handelingen die "een bedreiging vormen voor de vrede, stabiliteit of veiligheid van Libië, of de succesvolle voltooiing van het politieke transitieproces in het land belemmeren of ondermijnen"; verzoekt de EU, haar lidstaten en de internationale gemeenschap in haar geheel te overwegen of er maatregelen getroffen kunnen worden tegen specifieke personen die het vooruitzicht op vrede en een democratische transitie in Libië bedreigen en ze op een lijst te plaatsen op dezelfde manier waarop de internationale gemeenschap dat indertijd heeft gedaan met Kadhafi en zijn vertrouwelingen;
6. herinnert eraan dat de strijdende partijen ter verantwoording moeten worden geroepen en moeten worden vervolgd door nationale rechtbanken of het Internationaal Strafhof, dat bevoegd is voor oorlogsmisdrijven, misdrijven tegen de menselijkheid en genocide gepleegd sinds 15 februari 2011, overeenkomstig resolutie nr. 1970 van de VN-Veiligheidsraad;
7. steunt het huis van afgevaardigden als democratisch gekozen orgaan na de verkiezingen van juni 2014; herinnert eraan dat het huis van afgevaardigden alle betrokken partijen moet benaderen om een inclusieve overeenkomst te kunnen sluiten, en om besluiten te vermijden die de verdeeldheid alleen maar zouden verergeren in plaats van een brug te slaan; verzoekt de leden van het huis van afgevaardigden een bezoek te brengen aan het Europees Parlement en de pasverkozen leden te ontmoeten;
8. prijst de werkzaamheden van de wetgevende vergadering bij de opstelling van de grondwet en de geest van consensus en constructieve dialoog; moedigt dit orgaan aan te blijven werken aan een grondwettelijke tekst die gebaseerd is op de rechtsstaat en de mensenrechten en waarin de rechten van alle Libiërs zullen worden verankerd en gewaarborgd; dringt er bij het huis van afgevaardigden op aan de ontwerpgrondwet zo spoedig mogelijk ter stemming voor te leggen; pleit ervoor een verzoeningscommissie op te richten, analoog aan de commissie die in de jaren ’90 is opgericht in Zuid-Afrika;
9. dringt er bij de Libische interim-regering en het huis van afgevaardigden op aan een brede politieke dialoog op gang te brengen omdat dat de enige uitweg uit de crisis is;
10. dringt er bij de buurlanden en de regionale actoren op aan om af te zien van acties die de huidige verdeeldheid zouden kunnen verergeren en de democratische transitie van Libië zouden kunnen ondermijnen; prijst de Tunesische gastvrijheid voor de honderdduizenden Libische burgers die momenteel in Tunesië verblijven om het geweld in Libië ontvluchten;
11. dringt er bij de EU op aan de speciale VN-gezant voor Libië, Bernardino Léon, en UNSMIL te steunen bij de onderhandelingen over een staakt-het-vuren, via de speciale EU-gezant voor Libië en de EU-delegatie, en, zodra het staakt-het-vuren is afgekondigd, bij het toezicht op de naleving ervan door de internationale gemeenschap;
12. is ten zeerste bezorgd over de ongekende hoeveelheid asielzoekers en migranten zonder geldige verblijfspapieren die zijn aangekomen op de Italiaanse en Maltese kusten, van wie velen vertrokken zijn van Libisch grondgebied; dringt er bij de EU op aan werk te maken van de prioriteiten die zijn vastgesteld door de Mediterranean Task Force en een politieke dialoog over migratiezaken aan te gaan met de Libische regering, zodra de omstandigheden dit toelaten;
13. veroordeelt mensenhandel; geeft uiting aan zijn diepe bezorgdheid over de uitzonderlijk kwetsbare situatie van buitenlandse migranten en vluchtelingen die gestrand zijn in Libië, en dringt aan op verhoogde internationale inspanningen om onderzoeken in te stellen en processen aan te spannen tegen criminelen die betrokken zijn bij deze vorm van mensenhandel;
14. is ten zeerste bezorgd over de toenemende aanwezigheid van Al-Qaida en eraan gelieerde groeperingen en individuen die in Libië actief zijn, en bevestigt dat iedere bedreiging van de internationale vrede en veiligheid die wordt veroorzaakt door terroristische daden, krachtens het Handvest van de Verenigde Naties en het internationaal recht, inclusief de toepasselijke internationale mensenrechten, vluchtelingenrecht en humanitair recht, met alle middelen moet worden bestreden;
15. maakt zich ernstige zorgen over de dreiging die uitgaat van niet-beveiligde wapens en munitie in Libië en de proliferatie ervan, omdat ze een gevaar zijn voor de stabiliteit in Libië, de regio en Europa, met name omdat ze in handen kunnen komen van terroristische en gewelddadige extremistische groeperingen die betrokken zijn bij andere conflicten;
16. benadrukt dat alle partijen de internationale humanitaire beginselen van menselijkheid, neutraliteit, onpartijdigheid en onafhankelijkheid moeten eerbiedigen om ervoor te zorgen dat er humanitaire hulp wordt verleend, dat de veiligheid van de burgers die hulp ontvangen wordt gewaarborgd alsmede de veiligheid van het humanitaire personeel; herinnert eraan dat aanvallen die bewust worden uitgevoerd op personeel dat betrokken is bij humanitaire hulp of vredeshandhavingsmissies overeenkomstig het Handvest, voor zo ver zij recht hebben op bescherming die wordt geboden aan burgers en eigendommen van burgers krachtens het internationaal recht in gewapende conflicten, een oorlogsmisdrijf vormen krachtens het Statuut van Rome van het Internationaal Strafhof;
17. dringt er bij de Commissie en de EDEO op aan de acties van de lidstaten in Libië te coördineren en hun steun te richten op de opbouw van staatsstructuren en instituties en, tezamen met de lidstaten, VN, NAVO en regionale partners, te assisteren bij de oprichting van effectieve en op nationaal niveau aangevoerde en gecontroleerde veiligheidstroepen (leger- en politiemacht) die de vrede en de orde in het land kunnen handhaven; benadrukt dat de EU vooral steun moet verlenen aan het Libische rechtsstelsel, alsmede op andere gebieden die cruciaal zijn voor het democratisch bestuur, zoals onafhankelijke media, eerbiediging van de mensenrechten, nationale verzoening en corruptiebestrijding, om te kunnen voldoen aan de behoeften van de Libische autoriteiten en de Libische bevolking; dringt er bij de Libische autoriteiten op aan de wetgeving inzake verkrachting zo toe te passen dat verkrachting wordt aangemerkt als een oorlogsmidrijf en er voldoende middelen voor uit te trekken;
18. beveelt sterke EU-betrokkenheid aan – naast die van de VN en andere internationale actoren – bij de ontwapening van de milities, hetgeen van essentieel belang is om een onder nationaal en centraal gezag staande leger- en politiemacht te kunnen oprichten; erkent het belang van de inzet van de EUBAM-missie onder leiding van het GVDB in Libië om het land te ondersteunen bij het beveiligen van de grenzen, zodra de omstandigheden dit toelaten, maar dringt er bij de VV/HV op aan om het mandaat te herzien en een nieuwe GVDB-missie op te richten die rekening houdt met de behoefte om de veiligheidssector in Libië als geheel continue en duurzaam te hervormen en uit te breiden; benadrukt dat een veiligheidsgerelateerde EU-bijdrage die alleen gericht zou zijn op grensbeveiliging duidelijk te kort zou schieten en inconsistent zou zijn met de behoeften van het land en de uitdagingen op het gebied van regionale veiligheid, met inbegrip van die van de EU;
19. steunt de inspanningen van de VN-missie in Libië en van de recent benoemde speciale gezant van de secretaris-generaal van de VN, Bernardino Léon; verzoekt de internationale gemeenschap om in Libië in actie te komen, in het kader van de VN-Veiligheidsraad, met de steun van de Arabische Liga en van de Afrikaanse Unie en met de ondersteuning van de buurlanden, met name Egypte, Tunesië en Algerije;
20. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de regering en het huis van afgevaardigden van Libië, de secretaris-generaal van de VN, de Arabische Liga en de Afrikaanse Unie.